του Ευθ. Π. Πέτρου

Όταν στις αρχές τις δεκαετίας του ’70 η Βρετανία εντάσσονταν την τότε ΕΟΚ, είχε ήδη αναθεωρήσει την αμυντική της πολιτική υιοθετώντας μια τακτική συρρικνώσεως, που σήμανε και την απόσυρση των στρατιωτικών της δυνάμεων από τον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. Στην ουσία, η διώρυγα του Σουέζ είχε τεθεί ως το ανατολικό άκρο της μόνιμης βρετανικής στρατιωτικής παρουσίας. Έκτοτε, η λήξις του Ψυχρού Πολέμου οδήγησε σε ριζική αναθεώρηση των ανά τον κόσμο αμυντικών προγραμμάτων, και στην νέα πραγματικότητα που διαμορφώθηκε η Βρετανία βρήκε την θέση της στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η οποία επιδιώκει να διαμορφώσει την δικής της αμυντικής υπόσταση. Δεν γνωρίζουνε ακόμη ποια θα είναι η κατάστασή στον Ευρωπαϊκό Αμυντικό Οργανισμό, όταν -τον Μάρτιο – η Βρετανία αποχωρήσει. Το μόνο βέβαιο ειναι ότι η κατάσταση έχει ήδη αλλάξει για το ίδιο το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο έχει αποφασίσει να αναπτύξει αυτόνομη αμυντική δυνατότητα, ώστε να καταστεί εν νέου γεωπολιτικός παράγων. Ήδη, οι πρώτες κινήσεις δείχνουν ότι το Λονδίνο προχωρεί σε μια ανατροπή της πολιτικής των τελευταίων δεκαετιών. Απο την περασμένη Άνοιξη λειτουργεί η νέα βάση του βρετανικού Ναυτικού στο Μπαχρέιν και πολύ σύντομα θα ανοίξουν δυο ακόμη βάσει, μία στην Καραϊβική και μια στην Άπω Ανατολή. Παραλλήλως, αμέσως μετά την απόφαση εξόδου απο την ΕΕ, η Βρετανία ενεργοποίησε την ναυπήγηση και του δεύτερου αεροπλανοφόρου της, κατι που μέχρις εκείνη την στιγμή δολιχοδρομούσε. Πολλές φωνές στο Λονδίνο επέμεναν οτι, αφού η χώρα ανήκει στην ΕΕ, πρέπει να ρίχνει το βάρος της στην συμμετοχή σε έναν ευρωπαϊκό αμυντικό βραχίωνα, αποφεύγοντας να δαπανά μεγάλα ποσά σε άλλα προγράμματα με αποκλειστικώς εθνικό προσανατολισμό.

Τώρα, όλα αυτά αλλάζουν. Ο ίδιος ο υπουργός Αμύνης Γκάβιν Ούϊλλιαμσον κατέστησε σαφές οτι η έξοδος της Βρετανίας απο την ΕΕ θα επιτρέψει στην κυβέρνηση του Λονδίνου να αλλαξει την μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενη πολιτική αποσύρσεως των στρατιωτικών δυνάμεων απο τον Περσικό Κόλπο και την Ασία. Με δυο αεροπλανοφόρα και τρεις βάσεις ανα τον κόσμο, μαζί με τις χώρες με τις οποίες υφίστανται “ειδικές” σχέσεις (όμως το Ομάν και το σουλτανάτο του Μπρουνέι), η Βρετανία δημιουργεί δυνατότητα παρουσίας και παρεμβάσεως σε σημεία του πλανήτου στα οποία οι Βρυξέλλες δεν θέλησαν ποτέ να έχουν στρατιωτική παρουσία. Μια δύναμη 3500 ανδρών θα μπορεί την ίδια στιγμή να αναπτυχθεί οπουδήποτε στον κόσμο είτε ως αερομεταφερόμενη ειτε ως αμφίβια. Θα λειτουργούν σε αγαστή συνεργασία με τις ανα τον κόσμο αμερικανικές δυνάμεις. Όσον αφορά στο ευρωπαϊκό θέατρο, τέλος, το Λονδίνο ουδέποτε διαφοροποίησε την θέση ότι ο ακρογωνιαίος λίθος της συλλογικής ασφάλειας είναι το NATO.

Πηγή: Εφημερίδα “Εστία”, 5 Ιανουαρίου 2019.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: