Από τους νέους αισθητήρες ως τα ραντάρ, ο στόλος θα χαρακτηριστεί επίσης από μεγάλες αλλαγές στο πιλοτήριο. Το πρόγραμμα εκσυχρονισμού δύο σταδίων θα κοστίσει περίπου 6 δισεκατομμύρια δολάρια ($).

Ο πιο ισχυρός στόλος μαχητικών αεροσκαφών Su-30MKI της ινδικής πολεμικής αεροπορίας προετοιμάζεται για τον πλήρη εκσυγχρονισμό των όπλων και ηλεκτρονικών συστημάτων πτήσης, ο οποίος θα ενισχύσει το αεροσκάφος με απαράμιλλα “αόρατα” χαρακτηριστικά. Ο εκσυγχρονισμός θα πραγματοποιηθεί απο ρωσικές υπηρεσίες σε συνεργασία με την Hindustan Aeronautics Limited (HAL).

“Θα ξεκινήσουμε το πρόγραμμα αναβάθμισης των Su-30MKI όσο το δυνατόν συντομότερα ώστε τα επιπρόσθετα νέα όπλα και ηλεκτρονικά συστήματα πτήσης να κανουν τον στόλο ισχυρότερο,” δήλωσε τη Δευτέρα ο T Suvarna Raju, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της HAL.

Πηγές μετέφεραν στο Sputnik ότι ολόκληρος ο στόλος των 272 μαχητικών αεριωθούμενων πρόκειται να εκσυγχρονιστεί με εξελιγμένα οπλικά συστήματα όπως ο υπερηχητικός πύραυλος κρούζ Brahmos, το σύστημα μεγάλου βεληνεκούς υπέρυθρης καθοδήγησης R-27P και ο 100 χλμ βεληνεκούς πύραυλος R-77.

“Όταν πρόκειται για την μεταφορά τεχνογνωσίας, οι ρωσοι προσφέρουν τα πάντα χωρίς περιορισμούς. Η IAF προσβλέπει στην συνέχιση της εμπλοκής με την ρωσική αεροπορική βιομηχανία για την ενίσχυση των εκσυγχρονισμών του Su-30 έτσι ώστε να μπορούν να ‘ναι πιο ισχυρότερα”, δήλωσε ο υπαρχηγός της αεροπορίας S B Deo κατά τη διάρκεια σεμιναρίου για τον εορτασμό των 70 ετών ινδο-ρωσικών διπλωματικών σχέσεων.

Νωρίτερα φέτος, η ρωσική Unique Engine Corporation προσέφερε έναν ολοκαίνουριο κινητήρα για τον στόλο αεροσκαφών.

“Αναπτύξαμε έναν καλύτερο διάδοχο του κινητήρα AL-31F που βασίζεται σε νέα σχεδίαση και προσφέρθηκε στην IAF ως μέρος του πακέτου εκσυγχρονισμού”, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Αλεκσαντερ Αρτιουκχοφ, ο διευθυντής της United Engine Corporation, κατα την αεροπορική έκθεση Aero India 2017.

Ο AL-41F-1S ειναι ένας ολοκαίνουριος κινητήρας, ο οποίος αποδίδει 18 τοις εκατό περισσότερη ώση σε σχέση με τον προκάτοχο του.

Απόδοση/Μετάφραση από το SputnikNews.Com για την Προέλαση.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

5 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Αυτές οι υπερθετικές αποφάσεις έχουν καταντήσει συνήθειο στην ινδική πολεμική αεροπορία, 18% επιπλέον ώσης για έναν ήδη ισχυρό κινητήρα δεν το λες και λίγο. Επίσης ενδιαφέρον και αξιοσημείωτο η σταδιακή αντικατάσταση των συμβατικών ραντάρ με aesa για σχεδόν όλα τα ινδικά μαχητικά(η τουλάχιστον για ένα μεγάλο μέρος του στόλου).

    Απάντηση
  2. Theognostos

    Ισως η Ινδια προωθει το συστημα της Ρωσιας

    http://www.ausairpower.net/APA-Rus-BVR-AAM.html

    The Russian paradigm of BVR combat has its origins in the Cold War period, when Soviet operational analysis indicated that the low kill probability of missile seekers and airframes, especially if degraded by countermeasures, would be a major impediment to success. By the 1970s the standard Soviet technique in a BVR missile launch was to salvo two rounds, a semi-active radar homing weapon and a heatseeking weapon. To this effect some Soviet fighters even included a weapons select mode which automatically sequenced the launch of two rounds for optimal separation.

    A question often asked is why are Sukhoi Flanker variants equipped to carry between eight and twelve BVR missiles? The answer is a simple one – so they can fire more than one three or four round BVR missile salvo during the opening phases of an engagement. In this fashion the aircraft being targeted has a difficult problem as it must jam, decoy and/or outmanoeuvre three or four tightly spaced inbound missiles. Even if we assume a mediocre per round kill probability of 30 percent, a four round salvo still exceeds a total kill probability of 75 percent.

    The AIM-120A was followed by the incrementally improved B-model, and then by the «short span» AIM-120C-3 sized to fit the F-22A weapon bay. The AIM-120C-4 has better kinematic performance introducing a larger rocket motor and shorter control section, and a better warhead, while the AIM-120C-6 introduced a better fuse. The latest AIM-120D introduces a redesigned seeker built for better durability in high vibration carriage environments, a two way datalink, GPS to supplement inertial guidance, incrementally improved kinematics, and better seeker performance against high off-boresight targets.

    It is an open question whether the AIM-120D when challenged with a modern DRFM (Digital RF Memory) based monopulse trackbreaking jammer will be able to significantly exceed the 50 percent order of magnitude kill probability of prior combat launches, let alone replicate the 85 percent performance achieved in ideal test range conditions

    Where does this leave Western air forces equipped with the AIM-120 when confronting Flankers armed with up to three times the number of BVR missiles?

    Illustrative examples are the F/A-18E/F Super Hornet and F-35 JSF, the latter armed in an air superiority configuration with two, the former with up to six AIM-120s [3]. Assuming the Flanker driver does not exploit his superior missile kinematic range and shoot first – an optimistic assumption – then the best case kill probability for the AIM-120 shooter firing two to four rounds is better than 90 percent. However, if we assume that hostile jamming and manoeuvre degrade the kill probability to around 50 percent – a reasonably optimistic statistical baseline here – then the total kill probability for a two round salvo is optimistically around 75 percent, and for a four round salvo over 90 percent. Arguably good odds for the four round salvo, only if the missile kill probability sits at 50 percent, but the F/A-18E/F or F-35 JSF will have expended all or most of its warload of AIM-120s and be unable to continue in BVR combat. In a «many versus many» engagement, the low speed of both types leaves them unable to disengage and will see both types subsequently killed by another Flanker.

    This best case «many versus many» engagement scenario sees the F/A-18E/F or F-35 JSF being traded one for one with Su-30MK/Su-35BM Flankers in BVR combat, which is the general assumption made for WVR combat between like opponents, and representative of many historical attrition air campaign statistics. To achieve this best case «many versus many» outcome of trading F/A-18E/F or F-35 JSF one for one, we have stacked a series of assumptions against the Flanker – dumb Flanker pilots not exploiting a missile kinematic range advantage, dumb Flanker pilots not exploiting a firepower advantage, Russian BVR missile seekers no better than the AIM-120, and Russian DRFM monopulse jammers achieving a less than 50 percent degradation of AIM-120 kill probability

    Currently classified capabilities such as the use of the APG-79 or APG-81 AESA radar as an X-band high power jammer against the Russian BARS or Irbis E radar are not a panacea, and may actually hasten the demise of the F/A-18E/F or F-35 JSF in a BVR shootout. This is for the simple reason that to jam the Russian radar, the APG-79 or APG-81 AESA radar must jam the frequencies being used by the Russian radar, and this then turns the APG-79 or APG-81 AESA radar into a wholly electronically predictable X-band high power beacon for an anti-radiation seeker equipped Russian BVR missile such as the R-27EP or R-77P. The act of jamming the Russian radar effectively surrenders the frequency hopping agility in the emissions of the APG-79 or APG-81 AESA radar, denying it the only defence it has against the anti-radiation missile. A smart Russian radar software designer will include a «seduction mode» to this effect, with narrowband emissions to make it very easy even for an early model 9B-1032 anti-radiation seeker.

    The flipside of the electronic combat game is no better. The F-14A/B/D included the AAS-42 Infrared Search and Track set which allowed a target to be tracked despite hostile jamming of the AWG-9/APG-71 radar. It is clear that the addition of the podded AAS-42 to the Super Hornet and «air to air» use of the JSF EOTS are intended for much the same purpose. While this may permit the continuing use of the AESA radar to datalink midcourse guidance commands to the AIM-120s, it does nothing to deny the Flanker its own BVR shot. The notion that the defensive jamming equipment and infrared decoys will be highly effective against late model Russian digital missile seekers can only be regarded to be optimistic.

    In electronic warfare terms neither side has a decisive advantage, but the Flanker does have a decisive advantage in aircraft and missile kinematics and in having up to six times the payload of BVR missiles to expend. The simple conclusion to be drawn is that operators of the F/A-18E/F or F-35 JSF should make every effort to avoid Beyond Visual Range combat with late model Flankers, as the best case outcome is parity in exchange rates, and the worst case outcome a decisive exchange ratio advantage to the Flanker. Given the evident design choices the Russians have made, this is not an accident, but rather a consequence of well thought through operational analysis of capabilities and limitations of contemporary BVR weapon systems.

    Απάντηση
  3. defencegreece

    Ενα ακόμη στοιχείο είναι η δημιουργία χώρου εσωτερικά αποθηκευμένου οπλισμου ανάμεσα στους αεραγωγους
    Ετσι αυξάνονται τα επίπεδα μείωσης του RCS.

    Από την άλλη θα απαιτηθούν αρκετά κονδύλια για τα 272 μαχητικά, γεγονός που θα καθυστερήσει την ένταξη του FGFA σε υπηρεσία (οι διαπραγματεύσης σε αυτο το θέμα βρίσκουν αγκάθι στην μεταφορά τεχνογνωσίας και μια προχωράνε μια παγώνουν)

    Απάντηση
    • KN

      Οι Ρώσοι έχουν ξεκαθαρίσει προς όλους οτι το su57 δεν θα εξαχθεί σε καμία χώρα διότι φέρει πολύ ευαίσθητες τεχνολογίες. Το συμβόλαιο με την Ινδία δεν ήταν η Ινδία να αγοράσει su57 αλλα να βασίσει πάνω στο su57 το δικό της μαχητικό πέμπτης γενιάς fgfa. Το πρόβλημα ειναι πως οι Ινδοί απαιτούν απο τους Ρώσους να πραγματοποιήσουν πλήρη μεταφορά τεχνολογιας κατι που οι Ρώσοι το αρνούνται. Ουσιαστικά αυτο που ζητάνε οι Ινδοί ειναι να τους δώσουν το su57 έτοιμο κσι αυτοι μετά να κάνουν κάποιες «βελτιώσεις» και «αλλαγές» πάνω σε αυτο για να βγει το fgfa κατι που οι Ρώσοι αρνούνται πεισματικά, παρόλα αυτά δεν σταματάνε να τονίζουν πως το fgfa δεν θα υστερεί σε τίποτα του su57. Ολα τα τερτίπια των Ινδών ειναι ουσιαστικά για να πιέσουν τους Ρώσους να τα δώσουν ολα και σε χαμηλότερη τιμή. Πάντως το προγραμμα fgfa θα συνεχίσει κανονικά διότι η Ινδία δεν έχει άλλη επιλογή, οι άλλες δυο χώρες που έχουν μαχητικά πέμπτης γενιάς ειναι οι Κίνα και ΗΠΑ. Απο τις ΗΠΑ δεν θα αγοράσουν το f35 διότι γνωρίζουν πως ανα πάσα στιγμή η Alis μπορεί να πέσει για ύπνο και επίσης δεν έχουν ξεχάσει το πόσες φορές οι αμερικανοί τους άδειασαν , οι κυρώσεις του ‘98 για τις πυρηνικές δοκιμές ειναι ακόμη νωπές, οσο για την Κίνα δεν θα αγοράσει για ευνόητους λόγους οπότε ο μόνος που μένει ειναι και ο πιο πιστός τους σύμμαχος, η Ρωσία και με αυτους θα πορευτούν.

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: