11 Αυγούστου 1996, ο κατακτητής δείχνει για ακόμη μία φορά το απάνθρωπο πρόσωπο του. Η κυπριακή αλλά και η παγκύπρια κοινή γνώμη μένει αποσβολωμένη με το θράσος και τη βαρβαρότητα. Εκείνη την ημέρα ο 24χρονος τότε Τάσος Ισαάκ παίρνει μία θέση στο πάνθεον των ηρώων!

Εννέα μέρες πριν από την ημέρα της άνανδρης δολοφονίας του νεαρού Τάσου περίπου 200 μοτοσυκλετιστές από 12 ευρωπαϊκές χώρες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετιστών και οργάνωσαν μοτοπορεία από το Βερολίνο -τελευταία διηρημένη πόλη της Ευρώπης, εξαιρουμένης της Λευκωσίας- ως την κατεχόμενη Κερύνεια, με αφορμή την 22η επέτειο από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο.

10 Αυγούστου οι μοτοσικλετιστές φθάνουν στο νησί και γίνονται ένα με τους ντόπιους. Λόγω όμως του τεταμένου κλίματος και έπειτα από διεθνής αλλά και εσωτερικές πιέσεις η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών ακυρώνει μέρος της διαμαρτυρίας.

Η απόφαση όμως δε γίνεται από όλους δεκτή και έτσι μία ομάδα μοτοσικλετιστών αποφασίζει να συνεχίσει τη μοτοπορεία προς τα κατεχόμενα. Ένας από αυτούς ήταν και ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ. Εκεί όμως τους περίμεναν τουλάχιστον 1.000 Τουρκοκύπριοι, ανάμεσά τους και πολλοί οπαδοί των «Γρίζων Λύκων», που είχαν καταφθάσει από την Τουρκία.

Η σύρραξη εντός της νεκρής ζώνης και η άγρια δολοφονία

Ελληνοκύπριοι διαδηλωτές από ένα αφύλακτο στρατιωτικό φυλάκιο εισήλθαν στη νεκρή ζώνη του ΟΗΕ, τη λεγόμενη «Πράσινη Γραμμή».

Το κακό δεν άργησε να γίνει…

Η κατάσταση ξέφυγε για τα καλά όταν γύρω στις 4 το απόγευμα μία ομάδα Τουρκοκυπρίων κατάφερε με τη σειρά της να εισέλθει εντός της νεκρής ζώνης.

Κρατώντας ρόπαλα και σιδερολοστούς επιτέθηκαν στους ελληνοκύπριους διαδηλωτές. Ένας Ελληνοκύπριο διαδηλωτής καταδιώχθηκε. Ο Τάσος Ισαάκ τον είδε και έτρεξε να τον βοηθήσει. Τη στιγμή του αλτρουισμού κάποιοι άλλοι του έδειξαν το πιο απάνθρωπο κομμάτι της ζωής. Λυσσαλέοι και γεμάτοι μίσος Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι έπεσαν επάνω του και τον ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου. Παρόντες αστυνομικούς τους ψευδοκράτους και δύο Iρλανδοί αστυνομικοί, μέλη της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNFICYP).

Ο Τάσος Ισαάκ άφησε την τελευταία του πνοή 95 μέτρα από τις ελεύθερες περιοχές και 32 από τις κατεχόμενες, σύμφωνα με την έκθεση του OHE. Από τη γενικευμένη συμπλοκή στη νεκρή ζώνη τραυματίστηκαν συνολικά 54 Ελληνοκύπριοι, 17 Τουρκοκύπριοι και 12 μέλη της ειρηνευτικής δύναμης.

Το παιδί που δεν πρόλαβε να δει…

Η κηδεία του Τάσου Ισαάκ έγινε με πάνδημο τρόπο στις 14 Αυγούστου. Τραγική φιγούρα η σύζυγός του, που ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Λίγες ημέρες αργότερα αφού ο πατέρας της έχει φύγει και έχει γραφτεί στο πάνθεον των ηρώων η μικρή Αναστασία έρχεται στον κόσμο.

Μετά την κηδεία, ο οργισμένος εξάδελφός του Σολωμός Σολωμού, 26 ετών, προσπάθησε να αφαιρέσει τουρκική σημαία από φυλάκιο της «Πράσινης Γραμμής», για να πέσει νεκρός από πυρά που προήλθαν από τα κατεχόμενα.

Το «Τραγούδι του Χελιδονιού»

Στις 28 Απριλίου 1997, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Θεόδωρος Πάγκαλος, βάπτισε στο Παραλίμνι, μέσα σε συγκινητική ατμόσφαιρα, την κόρη του Τάσου Ισαάκ, στην οποία δόθηκε το όνομα Αναστασία. Η Χάρις Αλεξίου της αφιέρωσε το «Τραγούδι του Χελιδονιού», που έγραψε ειδικά γι’ αυτήν.

Τα διεθνές εντάλματα των ατιμώρητων δολοφόνων

Στις 22 Νοεμβρίου 1996, η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ εναντίων των:

  • Χασίμ Γιλμάζ, εποίκου και πρώην στελέχους της ΜΙΤ (τουρκική ΚΥΠ)
  • Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν, εποίκου από την Τουρκία και αστυνομικού του ψευδοκράτους
  • Πολάτ Φικρέτ Κορελί, Τουρκοκύπριου από την Αμμόχωστο
  • Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν, τούρκου εποίκου και επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα Κατεχόμενα
  • Ερχάν Αρικλί, τούρκου εποίκου από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ο Αρικλί συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Κιργιστάν, αλλά αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν πιέσεων του Τουρκίας.

Στις 24 Ιουνίου 2008, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έκρινε ένοχη την Τουρκία για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, βάσει του άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών. Επίσης, επιδίκασε χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του Τάσου Ισαάκ.

Συγκλονιστική μαρτυρία για τα γεγονότα του 1996 στη Δερύνεια: «Βλέπαμε τους Τούρκους να έρχονται κατά πάνω μας»

Της Μικαέλλας Κουλλέ

22χρόνια μετά την δολοφονία του Τάσου Ισαάκ – Κανένας δεν ξεχνά τίποτα δεν ξεχνιέται – Άλλο ένα μαύρο καλοκαίρι για την Κύπρο

Συγκλονίζει η μαρτυρία του Ιωάννη Ιωάννου, 40 χρονών τότε, ο οποίος έζησε τα γεγονότα της 11ης Αυγούστου του 1996.

Μιλώντας στην Cyprus Times, ο κύριος Ιωάννης εξιστορεί τα όσα έζησαν τη μαύρη εκείνη ημέρα. «Πήγαμε στο οδόφραγμα μαζί με όλο τον κόσμο, εκεί στην Δερύνεια έμενε ο αδελφός μου λίγα μέτρα μακριά και πήγαμε όλοι μαζί».

«Σε κάποια στιγμή βλέπαμε τον κόσμο που μπήκε στα χωράφια και μετά βλέπαμε τους Τούρκους που έρχονταν προς το μέρος μας για να τους ανακόψουν».

«Στη συνέχεια αρκετός κόσμος έτρεχε, υπήρχε μία αναστάτωση, ακούγαμε φωνές και η γυναίκα μου, μου είπε να φύγουμε γιατί φοβήθηκε. Κάποια άτομα – δικοί μας – πέρασαν τα συρματοπλέγματα και τότε οι Τούρκοι τους πλησίαζαν απειλητικά με σιδερολοστούς και πέτρες».

«Τότε αντιληφθήκαμε ότι κάτι σοβαρό θα συνέβαινε, πήραμε το αυτοκίνητο μας και επιστρέψαμε στο σπίτι του αδελφού μου που μένει κοντά. Μόλις κατεβήκαμε ακούσαμε από την τηλεόραση ότι ένας Ε/Κ έπεσε νεκρός από τα χέρια των γκρίζων λύκων».

«Θυμάμαι όλοι παρακολουθούσαν με αγωνία στις τηλεοράσεις τους τα όσα συνέβαιναν «Ζήσαμε συγκλονιστικές στιγμές, αξέχαστες, κάτι σαν πόλεμος ήταν» καταλήγει ο κ. Ιωάννης.

Πηγή: cyprustimes.com

7 Σχόλια

  1. ΑΧΕΡΩΝ

    Ενώ μας δολοφονούν μπροστα στα μάτια ολόκληρου του πλανήτη,εμείς αυτομαστιγωνόμαστε για «κάποια εγκλήματα που αναζητούν δολοφόνο»,συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που κάποι Τούρκοι έχουν ομολογήσει (μάλλον καυχηθεί) οτι διέπραξαν.

    Η Βιομηχανία Τύψεων και η Εγκληματική Δεκαετία

    Απάντηση
    • Theognostos

      Τι να το κάνει το χρήμα την ‘αποζημιωση’ την ‘απο’ ‘ζωη’ ‘μειωση’ οταν χανει ενας άνθρωπος την ζωη καθώς και το προγονικο έδαφος στην Γαία που κατείχε. Όλες οι προσπάθειες εκ της απογνωσεως φέρουν δύσκολα αποτελέσματα στον ψεύτικο κόσμο όπου η δολοφονία είναι το καθεστώς. Δολοφονία σκέψεως, πολιτισμού, νοωτροπιας, δημιουργικότητος, και εν τελει του σώματος με σκοπό την υποδουλωση του Πνεύματος της Ψυχής. ‘Φύγε’ για άλλες πατρίδες εξαναγκάζει το σύστημα όμως η Ελεφθερια το Πνεύμα όπου θελήσει παει Ελεφθερο για αναγέννηση του Έθνους των Ανθρώπων.

      Απάντηση
    • Gunslinger32

      @ΑΧΕΡΩΝ
      Φαίνεται ότι ένα απο τα συμπεράσματα που αναφέρει στο βιβλίο του ο Παναγιώτης Νάστος «Ή τραγωδία της Κύπρου και ο σκοτεινός ρόλος των μεγάλων δυνάμεων», στο οποίο λέει ότι «Τελικά στην Κύπρο δεν νίκησαν οι Τούρκοι, αλλά εμείς χάσαμε από μόνοι μας» ισχύει πραγματικά και χωρίς υπερβολές.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Κάτι που ενώ είναι εξώφθαλμο δέν συνηδητοποιείται από πολλούς,είναι και το ότι το 95% των Κατεχομένων κατελήφθησαν από τον αττίλα στην διάρκεια της εκεχειρίας,22/7-17/8.
        Εννοείται ότι η ελληνική πλευρά επέδειξε «άψογον στάσιν»,ενώ η Τουρκία,»υπό τα όμματα σύμπαντος του πεπολιτισμένου κόσμου»,επέδειξε άψογον δράσιν.
        Ακόμη χειρώτερα,στην Αθήνα επεκράτησε η γραμμή του «ούτε φυσίγγι στην Κύπρο».
        Φυσικά,κανείς δέν ανέλαβε ποτέ την ευθύνη τέτοιας προδοσίας,ουτε κάθησε ποτέ κανείς στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
        Άλλωστε,την εκεχειρία την αποδέχθηκε η χούντα (τελευταία «υπηρεσία» της προς το Έθνος),αλλά την τήρησε μέχρι τέλουςs η μεταπολίτευση…

      • Gunslinger32

        Για να αναλάβουν ευθύνες για προδοσία, θα έπρεπε να έχουν η να υπάρχει και η αντίληψη/αίσθηση ότι επρόκειτο για προδοσία, αυτοί όμως είχαν προφανώς την αντίληψη ότι είχαν το «δίκιο με το μέρος τους» εφόσον εκτελούσαν εντολές των αφεντικών τους(δηλαδή των ξένων δυνάμεων), που τα είχαν συζητήσει και συμφωνήσει για την μοιρασιά(όπως στο παράδειγμα της εποχής μας με μια Συρία). Ή διαφορά είναι ότι ο Άσαντ αντιστάθηκε όσο μπόρεσε με τα διαθέσημα μέσα που είχε, σε αντίθεση με τους πολιτικούς/στρατιωτικούς αρχηγούς στην Ελλάδα που παραδόθηκαν κατόπιν εντολής στον εχθρό, σε αυτό έχουμε παράδοση απο την εποχή του Β’ΠΠ, όπου οι αρχηγοί συνθηκολόγησαν σύντομα για να παραμείνουν στην εξουσία, έστω/ακόμα και στο ρόλο του σατράπη. Στην απολογία προσπάθησαν να εμφανιστούν σαν σωτήρες του λαού, για να αποφύγουν πάλι τις συνέπειες για ευθύνες που είχαν σε όσα ακολούθησαν μετά την συνθηκολόγηση με τους φασίστες στην Ευρώπη. Στην περίπτωση της Κύπρου προφανώς τους φάνηκε πιο εύκολη η απόφαση, εφόσον ήταν «ξένη» η ανεξάρτητη.

        Εδώ παρέδωσαν ολόκληρη Ελλάδα στον πόλεμο και θα γλύτωνε η Κύπρος(που έθετε και θέμα για «ανεξαρτησία»);

      • STRATOS

        @ΑΧΕΡΩΝ

        Μερικές διορθώσεις:

        Η εκεχειρία ήταν 22.Ιουλ.1974 μέχρι 14.Αυγ.1974 ( και όχι 17.Αυγ). Το 85-90% των κατεχομένων το κατέλαβαν οι τούρκοι μεταξύ 14-16.Αυγ.1974 (επιχείρηση αττιλάς 2) επί «δημοκρατικής» κυβερνήσεως καραμανλή-αβέρωφ.

        Η εκεχειρία της 22.Ιουλ.1974 ήταν πρωτοβουλία του «ναυάρχου» αραπάκη (αυτού που επέστρεψε τα Ελληνικά υποβρύχια άπρακτα από την Κύπρο, και αυτού που διατήρησαν (μεταπολιτευτικά) στην θέση του ο καραμανλής – αβέρωφ) ο οποίος μιλούσε παρασκηνιακά με τους αμερικάνους!!!!..

        Τα υπόλοιπα σωστά. Το πυροβολικό της Ε.Φ ήταν δεσμευμένο σε όλη την εκεχειρία ενώ η τούρκοι κατέλαβαν την Λάπηθο και τον Καραβά!!!!

        Τα μόνο πυρομαχικά που εστάλησαν από την («δημοκρατική») Ελλάδα στην Κύπρο στην διάρκεια της «εκεχειρίας» ήταν 2 motorship με 120 τόνους πυρομαχικών έκαστο (αρχές Αυγούστου.1974). Τα απολυτός ελάχιστα μιας και η Ε.Φ από τις επιχειρήσεις τις 20-22.Ιουλ.1974 είχε φτάσει σε οριακό επίπεδο από απόψεως αποθεμάτων πυρομαχικών..

        Περισσότερα στοιχεία στο βιβλίο του Σ.Βλάσση ««Η Έκθεση του ΓΕΕΦ για το 1974».

        Επιστρέφοντας ο Γ.Κληρίδης στην Κύπρο, μετά την κατάρρευση των συνομιλιών στην Γενεύη (14.Αυγ.1974), έκανε μία στάση στην Αθήνα όπου ο καραμανλής-αβέρωφ των διαβεβαίωσαν να μην περιμένει καμία στρατιωτική βοήθεια από την («δημοκρατική») Ελλάδα!!!!….

      • ΑΧΕΡΩΝ

        @Πιστολέρο,
        «Εδώ παρέδωσαν ολόκληρη Ελλάδα στον πόλεμο και θα γλύτωνε η Κύπρος(που έθετε και θέμα για «ανεξαρτησία»);»
        Πράγματι,μακρά -και πολύ κακή- παράδοση.

        @STRATOS
        Η ουσία ως προς την εκεχειρία νομίζω ότι δέν άλλαξε στις 14 Αυγούστου 1974,εφόσον η Ελλάς εξακολούθησε να κάνει το παγώνι.
        Εξακολουθεί έως σήμερα να είναι ασαφές άν η εκεχειρία ήρθη από την Αθήνα στις 14/8,ή από το ΓΕΕΦ (Καραγιάννης).
        Κατά τα λοιπά,όντως η μεταπολίτευση «σεβάστηκε» τα πεπραγμένα και άπλυτα της χούντας.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: