Η BAE Systems τελειοποιεί το ηλεκτρομαγνητικό πυροβόλο (railgun) που αναπτύχθηκε για το Ναυτικό. Η ανάπτυξη του πρωτότυπου συστήματος είχε προγραμματιστεί για το 2014, όμως η BAE ήδη αναζητεί αυτό που ίσως να είναι η κλιμάκωση της τεχνολογίας στην ισχύ και την μείωση του μεγέθους. Ο πρώτος στόχος ίσως να είναι το railgun για το μελλοντικό άρμα μάχης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ).

Αν ακόμα δεν έχετε δει τι μπορεί να κάνει το railgun της BAE, τότε ιδου ένα βίντεο από μια δοκιμή του 2012.

Το Railgun είναι ένα ελκυστικό οπλικό σύστημα για αρκετούς λόγους. Λειτουργεί εξ’ολοκλήρου με ηλεκτρικό ρεύμα, χρησιμοποιώντας διερχόμενο ρεύμα διαμέσου ενός ζεύγους αγώγιμων σιδηροτροχιών ώστε να επιταχυνθεί ηλεκτρομαγνητικά το βλήμα, που σημαίνει πως δεν υπάρχουν εκρηκτικά συστατικά. Τα πυρομαχικά είναι απλά αδρανή κομμάτια μετάλλου, καθιστώντας τα ασφαλέστερα στον χειρισμό και την αποθήκευση όπως επίσης και φτηνότερα στην χρήση.

Ενα railgun μπορεί να επιταχύνει ένα βλήμα σε πολύ μεγαλύτερες ταχύτητες απ’οτι ενα παραδοσιακό πυροβόλο, επίσης: Το πρωτότυπο της ΒΑΕ έχει ταχύτητα εξόδου τα 7,5 Mach, η οποία οδηγεί σε μια απόσταση που ξεπερνά τα 200 χιλιόμετρα. Και ακόμα χωρίς οποιοδήποτε τύπο φορτίου, η ταχύτητα αυτή έχει ως αποτέλεσμα ένα πυρομαχικό με τεράστια ποσότητα ενέργειας, καθιστώντας τα railguns πολύ αποτελεσματικά στο να κάνουν αυτό που τα οπλικά σύστημα υποτίθεται ότι κάνουν.

Η BAE Systems μαζί με την General Atomics έχουν αναπτύξει επιχειρησιακά πρωτότυπα railguns που χρηματοδοτήθηκαν από το Γραφείο Έρευνας Ναυτικού. Το 2016, ένα από αυτά τα συστήματα εγκαταστάθηκε σε ένα ταχύπλοο σκάφος για να δοκιμαστεί και να διαπιστωθεί πως ακριβώς θα ενσωματωθεί στα μελλοντικά πλοία του ναυτικού, συμπεριλαμβανομένου της φουτουριστικής κλάσης του αντιτορπιλικού Zumwalt.

Η BAE αισθάνεται ότι τα πλεονεκτήματα των railguns είναι πολύ σημαντικά για να περιοριστούν μόνο στο Ναυτικό, και η βιομηχανία προτείνει το σύστημα ως μια επιλογή για το Μελλοντικό Όχημα Μάχης (FFV) του Στρατού των ΗΠΑ, το οποίο μπορεί να παρουσιαστεί στις αρχές του 2019. Καθώς η ΒΑΕ φαίνεται πολύ σίγουρη ότι θα είναι εφικτή η μείωση του railgun στο μέγεθος ενός άρματος μάχης, υπάρχουν κάποια σημαντικά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν. Ένα ναυτικό railgun καταβροχθίζει περίπου 30 megajoule (MJ) ενέργειας σε κάθε βολή, το οποίο ίσως να μην είναι θέμα για ένα πλοίο με έναν μικρό πυρηνικό αντιδραστήρα, άλλα δεν είναι ξεκάθαρο πως ένα όχημα μεγέθους άρματος μάχης θα μπορούσε κατ ‘επανάληψη να καλύψει αυτές τις απαιτήσεις ενέργειας, ακόμα και αν εκτόξευε μικρότερα βλήματα σε χαμηλότερες ταχύτητες.

Εκτός από την όρεξη τους για ηλεκτρισμό, τα railguns πρέπει επίσης να αποδείξουν ότι είναι αρκετά ανθεκτικά για να αντέξουν τις πυροδοτήσεις δεκάδων ή εκατοντάδων βολών. Ολη αυτή η ενέργεια που θα ρέει διαμέσου της κάννης προσπαθεί να πιέσει τις σιδηροτροχιές να χωρίσουν, και ακόμα οι μικρότερες αυξήσεις στην ανοχή ανάμεσα στην σιδηροτροχιά και το βλήμα μπορούν να οδηγήσουν σε ηλεκτρικές φορτίσεις που φθείρουν τις σιδηροτροχιές. Η διαχείριση της θερμότητας είναι επίσης ένα πρόβλημα, και οι κάννες των σιδηροτροχιών μπορούν να διαβρωθούν πολύ γρήγορα: κατά το παρελθόν, κάποιες σχεδιάσεις μπόρεσαν να διαχειριστούν μόνο μιά βολή πριν η κάννη χρειαστεί επισκευή.

Ο Στρατός ελπίζει να πάρει μια απόφαση στο πρόγραμμα FFV κάποια στιγμή μέσα στο 2016, στο οποίο σημείο πρέπει να σκεφτούμε μια καλύτερη ιδέα του πόσο ρεαλιστική είναι η ιδέα του railgun ως ένα μετακινούμενο οπλικό σύστημα.

Το άρθρο είναι του Evan Ackerman και πρωτοδημοσιεύθηκε την 24 Νοεμβρίου 2014.
Απόδοση/Μετάφραση από το spectrum.ieee.org για την Προέλαση.

Αρέσει σε %d bloggers: