Ο Στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ) ξεκίνησε, την 3η Οκτωβρίου 2018, τον σημαντικό διαγωνισμό σχεδιασμού για το μελλοντικό Ελικόπτερο Ένοπλης Αναγνώρισης με την έκδοση ενός αιτήματος προς την βιομηχανία για την υποβολή σχεδίων που ενδεχομένως θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατασκευή πτητικών προτύπων εντός ελαχίστων ετών.

Τον Ιούνιο, η υπηρεσία αποδέσμευσε το προσχέδιο σύνοψης σύμβασης, με το οποίο γνωστοποίησε την πρόθεση της να παραλάβει δύο διαφορετικά πτητικά πρωτότυπα ελικόπτερα μέχρι το 2023.

Η προσπάθεια αυτή αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπαθείας του Στρατού των ΗΠΑ να αποκτήσει στις αρχές της δεκαετίας του 2030, αν όχι νωρίτερα, την οικογένεια αεροσκάφους Μελλοντικής Κάθετης Ανύψωσης (FVL).

Ο Στρατός των ΗΠΑ είχε μιλήσει για την απόκτηση της οικογενείας ελικοπτέρων FVL σχεδόν για μια δεκαετία και είχε θέσει σε δημόσιο διάλογο το κατά πόσο πρέπει να θέσει σε προτεραιότητα την απόκτηση ενός ελικοπτέρου μέσης μεταφορικής ικανότητας για να αντικαταστήσει τα ελικόπτερα UH-60 Black Hawck και τα AH-64 Apache.

Εναλλακτικά, η υπηρεσία μελετούσε την αγορά ελικοπτέρων επιθετικής αναγνώρισης για να καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε με την απόσυρση των ελικοπτέρων OH-58 Kiowa Warrior.

Με τη δημιουργία της Στρατιωτικής Διοίκησης Μέλλοντος και την εστίαση της στις έξι εκσυγχρονιστικές προτεραιότητες εκ των οποίων το FVL είναι τρίτο, η πρόοδος σημειώνεται με ταχύτητα του φωτός για να γίνει πραγματικότητα το FVL.

Η υπηρεσία, μέσω της διαλειτουργικής ομάδας του FVL, υπό τη διοίκηση του Ταξιάρχου Ουάλι Ρουγκερ, αποφάσισε να επιδιώξει την απόκτηση του επιθετικού ελικοπτέρου μεγάλου βεληνεκούς και του Μελλοντικού Ελικοπτέρου Ένοπλης Αναγνώρισης (FARA) σχεδόν παράλληλα.

Αλλά τα σχεδία απόκτησης του FARA ειναι σε γρήγορο ρυθμό και οδηγούν κατευθείαν στον νικητή μέσω του πτητικού διαγωνισμού, ο οποίος παρεκκλίνει από την πορεία που ακολούθησε ο Στρατός για την εξέλιξη του ελικοπτέρου μεσαίας ανυψωτικής ικανότητας.

Καθως ο Στρατός περισυνέλεξε τους σχεδιασμούς, τους εξέτασε και επέλεξε δύο ομάδες για την κατασκευή πρωτοτύπων να πετάξουν για την επίδειξη τεχνολογίας Joint Multi-Role για το αεροσκάφος μέσης ανυψωτικής ικανότητας, τα αποτελέσματα απλά θα ενημερώσουν τις απαιτήσεις ώστε ο Στρατός να μετακινηθεί στο εγγεγραμμένο πρόγραμμα όπου η υπηρεσία θα αποφανθεί σχετικά με το πως θα ολοκληρώσει, κατασκευάσει και αποκτήσει την επιθετική έκδοση μεγάλου βεληνεκούς του FVL.

Με το διαγωνισμό του FARA, ο Στρατός των ΗΠΑ σχεδιάζει να αναθέσει τον Ιούνιο του 2019 τεσσερις με έξι αρχικές συμβάσεις σχεδιασμού, και εννιά μήνες μετά – αφού έχει αποφύγει το τέλμα του σταδίου PowerPoint- η υπηρεσία θα διαλέξει δυο σχεδιασμούς για να προχωρήσει στο οικονομικό έτους (FY) 2021 με τις προγραμματισμένες πτήσεις να ξεκινούν στο πρωτο τρίμηνο του 2023 (Νοέμβριος 2022 για να ειναι συγκεκριμένο, σύμφωνα με το αίτημα υποβολής προτάσεων).

Ο Στρατός θα επιλέξει τον νικητή και θα προχωρήσει στο κατάλληλο ορόσημο για την προώθηση της προμήθειας του ελικοπτέρου, είτε θα ειναι μια φάση τεχνολογικής εξέλιξης ή ανάπτυξης μηχανικής και παραγωγής (EMD) ή ακόμα μια παραγωγική φάση, δήλωσε ο Ρουγκεν σε μια μικρή ομάδα δημοσιογράφων την 3η Οκτωβρίου κατά την ενημέρωση των μέσων ενημέρωσης.

Όλα εξαρτώνται από το που θα βρίσκεται η τεχνολογία μετά την πτήση και σε ποια φάση της διαδικασίας προμηθειών θα εισέλθει ο Στρατός των ΗΠΑ από τη στιγμή που θα επιλέξει τον νικητή, δήλωσε σε συνέντευξη ο Ντάν Μπεϊλει, ο διευθυντής του JMR-TD του Στρατού.

“Αυτη τη στιγμή ο Στρατός υπολείπεται της ικανότητας να διεξάγει επιθετική αναγνώριση, ελαφριά επίθεση και ασφάλεια με βελτιωμένες φονικές και μη φονικές ικανότητες μεγάλων αποστάσεων με μια πλατφόρμα μεγέθους που θα μπορεί να κρυφτεί από τα κύματα ραντάρ και θα ειναι κατάλληλη για τα αστικά φαράγγια και τις μεγαλουπόλεις,” αναφέρει το αίτημα υποβολής προτάσεων.

Το ελικόπτερο θα ειναι ο “μαχαιροβγάλτης” των μελλοντικών ικανοτήτων της Αεροπορίας Στρατού” σε ένα μικρό πακέτο με “μεγιστοποιημένη απόδοση”, όπως περιγράφηκε.

Ο Στρατός των ΗΠΑ δεν θέλει να χαράξει τις απαιτήσεις του πάνω σε μια γρανιτένια πλάκα, σύμφωνα με τον Ρουγκεν, και προτίθεται να ειναι ευέλικτος καθώς η τεχνολογική ικανότητα θα εξελίσσεται μέσα στο πρόγραμμα, αλλά το αίτημα υποβολής προτάσεων αναφέρει οτι θέλει μεγίστη διάμετρο πτερύγων στροφείου περίπου 6 μέτρων (40 πόδια), και η άτρακτος πρέπει, επίσης, να μη ξεπερνάει σε μήκος τα 40 πόδια.

Παραμένοντας ευέλικτος, ο Στρατός ελπίζει να αποφύγει κάποια από τα λάθη που έκανε στο παρελθόν στην προσπάθεια του να αποκτήσει ενα ελικόπτερο ένοπλης αναγνώρισης. Ο Στρατός απέτυχε τρεις φορές να αποκτήσει ένα νέο αεροσκάφος – η πιο αξέχαστη ειναι η ακύρωση του προγράμματος ελικοπτέρου Comanche το 2004 μετά από την κατασκευή δυο αεροσκαφών και την δαπάνη $6,9 δισεκατομμυρίων.

Ο Ρουγκεν δήλωσε ότι ο Στράτος επιθυμεί επίσης να βεβαιωθεί ότι οι ανησυχίες σχετικά με το κόστος που ειναι μέρος του προγράμματος και οι σχεδιάσεις από την αρχή θα ειναι οι ύψιστες προϋποθέσεις που θα εξετάσει η βιομηχανία.

Ο Στρατός επιθυμεί επίσης οι σχεδιάσεις να περιλαμβάνουν τον κινητήρα του προγράμματος Improved Turbine Engine Program, ή ITEP , που αναπτύχθηκε μετά από διαγωνισμό για να αντικαταστήσει τους κινητήρες των Black Hawk και Apache. Ο Στρατός βρίσκεται κοντά στην επιλογή του νικητή από τις δυο ομάδες που σχεδιάζουν κινητήρες για να προχωρήσει στην φάση ανάπτυξης μηχανικής και παραγωγής (EMD) του προγράμματος εντός των προσεχών μηνών.

Ο Στρατός των ΗΠΑ σχεδιάζει να παρέχει περίπου $15 εκατομμύρια σε κάθε βιομηχανικό συνεργάτη στη φάση της αρχικής σχεδίασης. Οι συμμετέχοντες θα παραλάβουν $8,5 εκατ. από το οικονομικό έτος (FY) 2019 και $6,5 εκατ. στο FY 2020.

Οι δυο συμμετέχοντες που θα επιλεγούν για να συνεχίσουν στη φάση πρωτότυπου του προγράμματος θα λάβουν ο καθένας περίπου $735 εκατ. από τα FY 2020 ως FY 2030.

Ο Ρουγκεν και ο Μπεϊλει δήλωσαν ότι το ενδιαφέρον των βιομηχανιών μετά την κοινοποίηση του προσχεδίου σύνοψης σύμβασης τον Ιούνιο ειναι μεγαλύτερο απ’οτι αναμένονταν και περιελάμβανε τόσο τους βιομηχανικούς εταίρους που δεν αναμένονταν και όλους αυτούς που προσδοκούσαν.

Ο Μπεϊλει δήλωσε ότι, συμφωνά με το ενδιαφέρον της βιομηχανία και την ως στιγμής συμμετοχή, η επιλογή έξι σχεδιασμών θα ειναι μια ανταγωνιστική διαδικασία επειδή υπάρχουν περισσότεροι από έξι ανταγωνιστές που εξέφρασαν ενδιαφέρον για την υποβολή σχεδιασμών.

Ο Τιμ Μάλια, διευθυντής προγράμματος εξέλιξης ελαφριού FVL της Sikorsky , δήλωσε στο Defence News σε πρόσφατη συνέντευξη ότι η εταιρεία, η οποία ανήκει στην Lockheed Martin, σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την τεχνολογία X2 που χρησιμοποιείται στο πρόγραμμα ομοαξόνικου ελικοπτέρου S-97 Raider ως το κεντρικό στοιχείο της σχεδιαστικής πρότασης της για το διαγωνισμό του FARA.

Η βιομηχανία προσάρμοσε ήδη την τεχνολογία X2 που χρησιμοποιείται στο Raider για το αεροσκάφος μεσαίας ανυψωτικής ικανότητας – με την ονομασία SB-1 Defiant που συμμετέχει στην επίδειξη τεχνολογίας JMR και αναμένεται να πετάξει το τέλος του έτους.

Ο Μάλια δήλωσε ότι θα ειναι δύσκολο να προσαρμοστεί το ελικόπτερο από στο στροφείο πτερυγίων μεγέθους διαμέτρου 34 ποδών στο μέγεθος του Raider, στο στροφείο διαμέτρου 40 ποδών που προβλέπεται για το FARA.

Η εταιρεία εργάζεται επίσης σε σχεδιασμούς για να εξοπλίσει με τον κινητήρα ITEP το Raider ή οποιοδήποτε αεροσκάφος κατασκευάζει με την τεχνολογία X2.

Την 3η Οκτωβρίου η Sikorksy ανακοινωσε οτι το αεροσκάφος Raider ξεπέρασε τους 200 κόμβους σε μια δοκιμαστική πτήση στο κέντρο δοκιμαστικών πτήσεων στο Γουέστ Παλμ Μπιτς, στην Φλόριντα.

Η Bell, η οποία για σχεδόν ένα έτος πετάει το ελικόπτερο κεκλιμένου στροφείου (tilt-trotor) V-280 στο πλαίσιο της προσπάθειας JMR-TD, συνεχίζει να διατηρεί σφιχτά τα σχέδια της για την κατάθεση σχεδιασμού στο διαγωνισμό FARA.

Jen Judson

Απόδοση/Μετάφραση απο το “DefenceNews.Com” για την Προέλαση.

One Response

  1. Gunslinger32

    Για αποστολές ένοπλης αναγνώρισης ήταν (αν πιστέψουμε ότι η τεχνολογία χαμηλής παρατηρησιμότητας αποδίδει αυτά που υπόσχονται οι εταιρίες) ιδανικό και το Comanche που παράτησαν στο «γκαράζ» μετά που έκαψαν μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια για την έρευνα & ανάπτυξη στο συγκεκριμένο πρόγραμμα.

    Όπως φάνηκε στο παλαιότερο πρόγραμμα «Cheyenne» του αμερικανικού στρατού, αρκετές αποφάσεις είναι εντελώς πολιτικές(π.χ. ανταγωνισμός Army – Air Force), έτσι πετάνε πολλά εκατ. $ για ε&α στον αέρα ενώ στην συνέχεια τα προγράμματα ακυρώνονται εξαιτίας του ανταγωνισμού εντός των ΕΔ στις ΗΠΑ. Αυτή είναι μια πολύ μεγάλη σπατάλη οικονομικών πόρων χωρίς να υπάρχουν σημαντικοί λόγοι.

    Επομένως η παρακάτω ανακοίνωση/γκρίνια είναι άστοχη/αδικαιολόγητη εφόσον υπήρξε ήδη ένα πρόγραμμα/ελικόπτερο που ανταποκρίνονταν στις παρακάτω απαιτήσεις(ειδικά στα σημαντικά σημεία).

    «Αυτη τη στιγμή ο Στρατός υπολείπεται της ικανότητας να διεξάγει επιθετική αναγνώριση, ελαφριά επίθεση και ασφάλεια με βελτιωμένες φονικές και μη φονικές ικανότητες μεγάλων αποστάσεων με μια πλατφόρμα μεγέθους που θα μπορεί να κρυφτεί από τα κύματα ραντάρ και θα ειναι κατάλληλη για τα αστικά φαράγγια και τις μεγαλουπόλεις,” αναφέρει το αίτημα υποβολής προτάσεων.»

    Επίσης παράξενη είναι η απαίτηση ενός «ενιαίου» ελικόπτερου για αντικατάσταση των UH-60 & AH-64(που αναφέρει στο άρθρο), εφόσον οι εμπειρίες στο πρόγραμμα JSF θα έπρεπε να είναι παράδειγμα προς αποφυγήν και όχι προς μίμηση, επειδή το μοναδικό ενιαίο σημείο που εμφανίζουν η εκδόσεις του αεροσκάφους είναι το πιλοτήριο(σύμφωνα με επίσημες αναφορές του πρώην διευθυντή του διακλαδικού γραφείου στο πρόγραμμα).

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: