Γράφει ο Αρματιστής (Ταξίαρχος ε.α. Βασίλειος Λουμιώτης), το κείμενο πρωτοδημοσιεύθηκε στον ιστότοπο «Βελισάριος».

Στις 12/12/2013 αναρτήθηκε στον ιστότοπο defencepoint.gr ένα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο «Αναδιοργάνωση των ισραηλινών επιλαρχιών & Ελληνικός Στρατός» που αφορούσε τη νέα δομή των Ταγμάτων αρμάτων (Επιλαρχιών) του Ισραηλινού Στρατού, τα οποία πέρα των μέχρι σήμερα 3 Λόχων αρμάτων (Ιλών), θα περιλαμβάνουν πλέον και ένα Μ/Κ Λόχο Πεζικού.

Το αναφερόμενο άρθρο αποτέλεσε την αφορμή για το παρόν κείμενο, με το οποίο θα επιχειρήσω να συνεισφέρω  κάποιες σκέψεις μου αναφορικά με τη δομή των σχηματισμών και των μονάδων των Ελληνικών Τεθωρακισμένων. Αρχικά όμως θα ήθελα να παραθέσω ορισμένα στοιχεία για τον Ισραηλινό στρατό και κάποια γενικά σχόλια επί του άρθρου.

Ενδιαφέροντα στοιχεία για τον Ισραηλινό στρατό

Ο Ισραηλινός στρατός λόγω της μεγάλης πολεμικής εμπειρίας που απέκτησε από τη συνεχή εμπλοκή του σε πολλούς και σημαντικούς πολέμους, οργανώθηκε και αναπτύχθηκε κατά ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό και εξαιρετικό τρόπο που θα μπορούσε να αποτελέσει – σε πολλά – παράδειγμα αναφοράς για τη χώρα μας και το στρατό μας, ειδικά στα ζητήματα της θητείας, της στράτευσης των γυναικών, της επάνδρωσης του στρατού, της οργάνωσης και σύνθεσης των σχηματισμών και των μονάδων και ειδικότερα των τεθωρακισμένων, της οργάνωσης της επιστράτευσης και της κινητοποίησης των εφεδρειών, του συστήματος παραγωγής των στελεχών, της εκπαίδευσης του προσωπικού, της συλλογής πληροφοριών, του ηλεκτρονικού πολέμου, αλλά και πολλών άλλων, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει ως κορυφαίο, η μεγάλη προστασία που αποδίδει στην προστασία της ζωής του προσωπικού κατά τη συμμετοχή του στις πολεμικές επιχειρήσεις. Ένα ζήτημα στο οποίο ο Ελληνικός Στρατός υστερεί κατά τρόπο επιεικώς απαράδεκτο, για να μη πω κάτι βαρύτερο. Ξεχωρίζω κάποια ζητήματα που κατά την άποψή μου είναι άξια ιδιαίτερης προσοχής και μελέτης, ορισμένα εκ των οποίων σχετίζονται και με το θέμα του παρόντος κειμένου.

 Ο Ισραηλινός στρατός: 

  • Δημιουργήθηκε ως ένας στρατός πολιτοφυλάκων που στηριζόταν κυρίως στην οργάνωση «Χαγκάνα» και εξελίχθηκε σε τακτικό στρατό κατά τη διάρκεια των αιματηρών μαχών του πολέμου της ανεξαρτησίας  του κράτους του Ισραήλ (1948 – 1949). Το κύριο βάρος των μαχών εκείνου του πολέμου το επωμίστηκαν δυνάμεις επιπέδου τάγματος και λόχου, που διοικούνταν από πολύ νεαρούς αξιωματικούς οι οποίοι στη συνέχεια αποτέλεσαν την ηγεσία του Ισραηλινού στρατού μέχρι και το 1982. Το πρότυπο ηγεσίας, το προσωπικό παράδειγμα και η αυτοθυσία που θα χαρακτήριζαν στη συνέχεια τους Ισραηλινούς αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, θεμελιώθηκαν στον πόλεμο της ανεξαρτησίας. Ο Ισραηλινός στρατός στελεχώθηκε στα πρώτα του βήματα  κυρίως από πολίτες που υπερασπίστηκαν τον Εβραϊκό πληθυσμό στις πόλεις, στα χωριά και τα αγροκτήματα της Παλαιστίνης. Το πρότυπο αυτό συνεχίζει να εφαρμόζεται μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα ο Ισραηλινός στρατός να αποτελεί ένα στρατό πολιτών που, σε πείσμα όλων των οπαδών των επαγγελματικών στρατών, χρησιμοποιεί για την επάνδρωση του συνόλου του αμυντικού του μηχανισμού, ακόμη και για τις πλέον κρίσιμες και απαιτητικές ειδικότητες, την υποχρεωτική θητεία ανδρών και γυναικών οι οποίοι καλούνται για κατάταξη [χωρίς αναβολές και άλλες φιοριτούρες] στην ηλικία των 18 ετών και  υπηρετούν οι μεν άνδρες 3 χρόνια, οι δε γυναίκες 2.
  • Συνεχίζει να διατηρεί πολλές και βαριές δυνάμεις και μέσα για τη διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων μεγάλης έντασης, μακράς διάρκειας και σε πολλά μέτωπα. Παρ’ όλο που, όπως αναφέρεται στο παραπάνω άρθρο, θα διαλύσει 6 ΤΘ Ταξιαρχίες, θα συνεχίσει να διατηρεί ενεργές ή σε εφεδρεία περίπου 20 ακόμη.
  • Διαθέτει ένα αποτελεσματικό σύστημα επιστρατεύσεως που επιτρέπει τη ταχύτατη κινητοποίηση των πολλών εφεδρικών του δυνάμεων. Με στοιχεία από ανοικτές πηγές, φαίνεται να διαθέτει συνολικά 10 ΤΘ μεραρχίες, 1 Μ/Κ Μεραρχία, 3 Μεραρχίες ΠΖ και 1 Μεραρχία αλεξιπτωτιστών. Με ένα χοντρικό υπολογισμό θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε περίπου 25-30 ΤΘ Ταξιαρχίες, 8-15 Μ/Κ Ταξιαρχίες, 12 Ταξιαρχίες ΠΖ και 3 Ταξιαρχίες Αλεξιπτωτιστών.

Οργανόγραμμα της Βόρειας Διοίκησης του Ισραηλινού Στρατού

  • Εξοπλίζεται κατά βάση με μέσα και υλικά υψηλής τεχνολογίας που παράγονται από Ισραηλινές βιομηχανίες, όπως άρματα, ΤΟΜΠ, πυροβόλα, τυφέκια, πυρομαχικά και κυρίως μέσα επικοινωνιών, ΗΠ κ.α.. Διαμάντια της πολεμικής βιομηχανίας του Ισραήλ θεωρούνται το άρμα μάχης Merkava MK4 και το ΤΟΜΠ Namer. Το Ισραήλ είναι πρωτοπόρο στη παραγωγή και χρησιμοποίηση μη επανδρωμένων αεροχημάτων (ΜΕΑ).
  • Αποδίδει τεράστια σημασία στα ζητήματα της προστασίας του προσωπικού του κατά τη διεξαγωγή των πολεμικών επιχειρήσεων και για το σκοπό αυτό έχει αναπτύξει ιδιαιτέρως αποτελεσματικά συστήματα για την ατομική προστασία του προσωπικού και τη θωράκιση των αρμάτων και των τεθωρακισμένων οχημάτων που χρησιμοποιεί.
  • Σε πείσμα όλων των απανταχού υποστηρικτών των Τεθωρακισμένων Οχημάτων Μάχης (ΤΟΜΑ), συνεχίζει να χρησιμοποιεί μόνο ΤΟΜΠ, το σύνολο των οποίων διακρίνεται από την ισχυρή θωράκιση που διαθέτουν. Στο τομέα αυτό, έχει τοποθετήσει πρόσθετη θωράκιση στα ΤΟΜΠ Μ113 – τα οποία  χρησιμοποιεί σε μεγάλους αριθμούς – έχει μετασκευάσει παλαιά άρματα [δικά του και λάφυρα των πολέμων του] σε ΤΟΜΠ με ισχυρή θωράκιση και κατασκευάζει και χρησιμοποιεί το ΤΟΜΠ Namer, τα χαρακτηριστικά του οποίου θα έπρεπε να αποτελέσουν σημείο αναφοράς και παράδειγμα για τον Ελληνικό Στρατό και ειδικά για το όπλο του Πεζικού, σχετικά με το ζήτημα της προστασίας των μαχητών των μονάδων του Μ/Κ πεζικού.

Με βάρος όσο 5 Μ-113Α1 ή 3 BMP-3 και με ισοδύναμη θωράκιση πολλαπλάσια, το Namer αποτελεί το σημείο αναφοράς στην προστασία προσωπικού. Διαθέτει αρθρωτή θωράκιση εμπρός και αντιναρκική προστασία στο δάπεδο. Οι κεκλιμμένες επιφάνεις και οι πλευρικές ποδιές επαυξάνουν το ισοδύναμο της θωράκισης. Ο οπλισμός ελέγχεται ηλεκτρονικά από το εσωτερικό και επτά κάμερες προσφέρουν εξαιρετική επίγνωση της τακτικής κατάστασης στο πλήρωμα. Μεταφέρει άνετα 10 άνδρες στην καμπίνα.

  • Παρά τα ατυχήματα τα οποία υπέστη κατά τον Αραβοϊσραηλινό  πόλεμο του 1973 και το 2ο πόλεμο του Λιβάνου – που εν μέρει οφείλονταν στο ότι στον μεν πρώτο χρησιμοποίησε τις μονάδες αρμάτων χωρίς τη συνοδεία πεζικού, στο δε δεύτερο τα άρματα χρησιμοποιήθηκαν κατά μικρές ομάδες για την υποστήριξη του πεζικού – οι ΤΘ Ταξιαρχίες του συνεχίζουν να μη διαθέτουν οργανικό πεζικό, όπως και οι Μ/Κ δεν διαθέτουν οργανικά άρματα μάχης.

Βασικός σχηματισμός του Ισραηλινού στρατού για τη διεξαγωγή της μάχης αποτελεί η ΤΘ Ταξιαρχία, ανεξάρτητα της μορφής του εδάφους στον οποίο διεξάγονται οι επιχειρήσεις.

Οι ΤΘ Ταξιαρχίες του Ι.Σ. φαίνεται ότι διαθέτουν 3 Τάγματα αρμάτων [κάτι παραπάνω από 100 άρματα], 1 Τάγμα Μηχανικού, 1 Λόχο αντιαρματικών και 1 Λόχο Αναγνωρίσεως. Οι Μ/Κ Ταξιαρχίες αντίστοιχα διαθέτουν 3 Μ/Κ Τάγματα, 1 Λόχο Διαβιβάσεων και 1 Τάγμα ειδικής συνθέσεως με 1 Λόχο Μηχανικού, 1 Λόχο Αναγνωρίσεως και 1 Λόχο Αντιαρματικών. Η εμμονή των Ισραηλινών στη παραπάνω οργάνωση, στην οποία ούτε η ΤΘ Ταξιαρχία διαθέτει ΠΖ, αλλά ούτε η Μ/Κ Ταξιαρχία διαθέτει άρματα, αλλά και οι δύο τύπου σχηματισμοί διαθέτουν Μηχανικό, αντιαρματικά και Αναγνώριση προκαλεί εύλογα ερωτήματα και απορίες για το πώς αντιλαμβάνεται ο Ισραηλινός στρατός το ζήτημα της συνεργασίας αρμάτων πεζικού. Μια πρώτη προσέγγιση είναι ότι ο Ισραηλινός στρατός δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της συνεργασίας αρμάτων και πεζικού κατά το Αμερικανικό πρότυπο και δεν συγκροτεί Τακτικά Συγκροτήματα κατά τον τρόπο που το κάνει ο Ε.Σ. με πολυδιάσπαση και αλληλοδιάθεση των μονάδων και υπομονάδων αρμάτων και πεζικού. Η άποψη μου είναι ότι ο Ι.Σ. διατηρεί τη συνεργασία αρμάτων-πεζικού σε πολύ υψηλό επίπεδο – ίσως της Ταξιαρχίας – και δεν κινείται στη συγκρότηση Τακτικών Συγκροτημάτων στο επίπεδο του Τάγματος αρμάτων και πολύ περισσότερο δεν αντιμετωπίζει τη περίπτωση Συγκροτημάτων με βάση το Λόχο αρμάτων ή το Λόχο πεζικού. Αν η σκέψη μου είναι σωστή, τότε νομίζω ότι όσον αφορά τουλάχιστο τη μη συγκρότηση Συγκροτημάτων με αλληλοδιάθεση Διμοιριών πεζικού και Ουλαμών αρμάτων, έχουν δίκιο. [Παρένθεση: Αποτελεί ασυγχώρητο λάθος η κατάτμηση της Ίλης αρμάτων και η διάθεση των Ουλαμών της σε λόχους πεζικού. Συνέβαινε – στα καθ’ ημάς – συχνά  πυκνά στα παλαιότερα χρόνια, μια ΙΜΑ που δινόταν υπό διοίκηση σε ένα Τάγμα, να αποδίδει και από ένα Ουλαμό σε κάθε Λόχο και στο τέλος ο Διοικητής της Ίλης «να μένει να κάνει το μονό κούκο». Ελπίζω αυτό να αποτελεί κακό παρελθόν]. Αν μπορούσα να απλουστεύσω το παραπάνω συλλογισμό, θα έλεγα ότι στον Ισραηλινό στρατό, όταν το Τάγμα αρμάτων βρεθεί σε χώρο που υπάρχει πυκνή αντιαρματική άμυνα ή το έδαφος είναι ορεινό ή δασωμένο, τα άρματα θα σταματήσουν και θα προωθηθεί ένα Μ/Κ τάγμα για να εκκαθαρίσει την περιοχή. Από εκεί και πέρα, το κάθε Όπλο φαίνεται να κάνει το δικό του αγώνα.

 401 ΤΘ Ταξιαρχία του Ισραηλινού Στρατού

  •                                      9ο    Τάγμα Αρμάτων (Merkava Mk.4)
  •                                      46º Τάγμα Αρμάτων (Merkava Mk.4)
  •                                      52º Τάγμα Αρμάτων (Merkava Mk.4)
  •                                      601 ΤΘ Τάγμα Μηχανικού
  •                                     401 ΤΘ Λόχος Αναγνωρίσεως

Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο της σύνθεσης των σχηματισμών του Ι.Σ., είναι ότι οι ΤΘ και λοιπές Ταξιαρχίες δεν διαθέτουν οργανική μοίρα πυροβολικού κατά το αντίστοιχο του Ε.Σ.. Με βάση ότι το πυροβολικό 4  ενεργών μεραρχιών του Ι.Σ. είναι οργανωμένο σε ταξιαρχίες πυροβολικού, φαίνεται ότι  η υπόψη οργάνωση αποτελεί και το γενικό τρόπο οργάνωσης του Ισραηλινού πυροβολικού. Συνδυαζόμενη η υπόψη οργάνωση με τα αναφερόμενα σε κάποιο σχετικό άρθρο που είχε δημοσιευτεί πριν αρκετά χρόνια στη Στρατιωτική Επιθεώρηση και αναφερόταν στη διαδικασία της διεύθυνσης των πυρών του Ισραηλινού πυροβολικού, σύμφωνα με την οποία δεν αποστέλλονταν ΠΑΠ σε όλα τα τάγματα πεζικού και αρμάτων, αλλά αποστέλλονταν στις μονάδες που επρόκειτο να λάβουν υποστήριξη πυροβολικού ομάδες έμπειρων αξιωματικών πυροβολικού για να σχεδιάσουν και να κατευθύνουν τα πυρά, φαίνεται ότι πέρα από τη διοίκηση των μονάδων πυροβολικού από Ταξιαρχίες ΠΒ, και η διοίκηση και η διεύθυνση των πυρών είναι απόλυτα συγκεντρωτική. Αν και μη ειδικός, αντιλαμβάνομαι ότι η οργάνωση του Ισραηλινού πυροβολικού σε ταξιαρχίες ΠΒ είναι περισσότερο ορθολογική από την αντίστοιχη Ελληνική. Είναι περισσότερο αποδοτικό να διοικούνται οι μοίρες πυροβολικού από σχηματισμούς ΠΒ, από το να τις διοικούν «Ταξίαρχοι» του ΠΖ  και των ΤΘ. [Παρένθεση: Από τη στιγμή που και στον Ελληνικό Στρατό τα πυρά του πυροβολικού διοικούνται και διευθύνονται συγκεντρωτικά, μου είναι αδύνατο να αντιληφθώ τους λόγους για τους οποίους οι μοίρες ΠΒ δεν διοικούνται από Συντάγματα ή Ταξιαρχίες Πυροβολικού που διαθέτουν και τη κατάλληλη γνώση, αλλά διοικούνται από ΤΘ και Μ/Κ Ταξιαρχίες.]

Όπως τουλάχιστο φαίνεται από οργανογράμματα και από ανοικτές πηγές, οι Ισραηλινές Μεραρχίες και Ταξιαρχίες συγκροτούνται μόνο από μονάδες και δυνάμεις που διεξάγουν τη μάχη και δεν διαθέτουν μέσα  λογιστικής υποστήριξης,  την οποία φαίνεται να έχουν αναλάβει κάποιοι άλλοι σχηματισμοί.

Σημείωση: Θα ήταν σημαντικό αν κάποιος που διαθέτει πλέον ειδική γνώση για τον Ισραηλινό στρατό, μπορούσε να μας διαφωτίσει περισσότερο και να διορθώσει όποια λάθη περιλαμβάνονται στις παραπάνω αναφορές.

Χαρακώματα!

Σχόλια επί του άρθρου

Ο αναφερόμενος στο άρθρο Μ/Κ Λόχος, δεν είναι ο κλασικός Μ/Κ Λόχος Πεζικού [3 Μ/Κ Διμοιρίες ΠΖ και τη 1 Διμοιρία Υποστηρίξεως] με τον οποίο θα μπορούσε  μια Επιλαρχία Αρμάτων να συγκροτήσει ένα Τακτικό Συγκρότημα, αλλά είναι στη πραγματικότητα είναι ένας Λόχος Υποστηρίξεως ειδικής συνθέσεως – κατά το αντίστοιχο των Λόχων Υποστηρίξεως [ΛΥΤ] των Ταγμάτων ΠΖ – που όπως φαίνεται από τη σύνθεσή του, θα μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές παρατήρησης, αναγνώρισης και παροχής πυρών υποστηρίξεως με όλμους 120 χιλ. επ’ ωφελεία των Ταγμάτων αρμάτων του Ισραηλινού στρατού.  Επομένως η νέα σύνθεση των Επιλαρχιών του Ισραηλινού στρατού δε συνεπάγεται ότι οι Ισραηλινοί έδωσαν ριζική λύση στο πρόβλημα της δημιουργίας Τακτικών Συγκροτημάτων αρμάτων και πεζικού με τη πρόβλεψη στη σύνθεση των Ταγμάτων αρμάτων τους ενός «κλασικού» Μ/Κ Λόχου ΠΖ.  Όλως αντιθέτως.

Όσον αφορά τη συγκρότηση του «Μ/Κ Λόχου ΠΖ», θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η ιδέα είναι ενδιαφέρουσα, με συναρπάζει και σκέφτομαι για ποιο λόγο δεν θα μπορούσε να υιοθετηθεί και από τα Ελληνικά ΤΘ. Με ποια λογική τα Τάγματα πεζικού διαθέτουν Διμοιρία βαρέων όλμων και οι Επιλαρχίες όχι; 

Οι προβλεπόμενες Διμοιρίες Όλμων και Αναγνωρίσεως για το νέο Λόχο των Ταγμάτων αρμάτων του Ισραηλινού στρατού δεν είναι άγνωστες στα Ελληνικά ΤΘ. Ειδικότερα:

  • Οι Επιλαρχίες του Ελληνικού Στρατού διέθεταν και νομίζω ότι συνεχίζουν να διαθέτουν Ουλαμό Ανιχνευτών [ΟΥΛΑΝΙΧ] με οχήματα ¼ τον εξοπλισμένα με πολυβόλο 7,62 χιλ. Αλλά και το βασικό δομικό στοιχείο των Επιλαρχιών και Ιλών Αναγνωρίσεως [ΕΑΝ και ΙΛΑΝ αντίστοιχα], «ήταν» ο Ουλαμός Αναγνωρίσεως [ΟΥΛΑΝ] με σύνθεση 5 ανιχνευτικά οχήματα ¼ τον με πολυβόλο, μία Μ/Κ Ομάδα ΠΖ επί ΤΟΜΠ Μ113 και 2 άρματα.
  • Η κάθε Ίλη Αναγνωρίσεως [ανεξάρτητη, ή οργανική Επιλαρχίας Αναγνωρίσεως (ΕΑΝ)], διέθετε ένα Ουλαμό όλμων 4,2’’, των τριών στοιχείων, επί ΤΟΜΟ Μ106.
    Όλμος 4,2″ του Ε.Σ. επί ΤΟΜΟ Μ 106

Όλμος 4,2″ του Ε.Σ. επί ΤΟΜΟ Μ 106

Βεβαίως δεν γνωρίζουμε τη σύνθεση των Διμοιριών Παρατηρήσεως και Αναγνωρίσεως των Ισραηλινών ΤΘ, αλλά με κάποια ευρύτητα θα μπορούσαμε να εικάσουμε ότι:

  • Η Διμοιρία Παρατηρήσεως θα διαθέτει οπωσδήποτε μικρά ανακτώμενα αεροχήματα κατόπτευσης του πεδίου ενδιαφέροντος της Επιλαρχίας και ίσως και άλλα κατάλληλα μέσα με τα οποία θα μπορεί να παρατηρεί το πεδίο της μάχης, όπως πιθανό κάποιου τύπου ραντάρ εδάφους, ή ισχυρές θερμικές κάμερες.
  • Η Διμοιρία Αναγνωρίσεως θα είναι κάτι διαφορετικό από τον ΟΥΛΑΝΙΧ [Ουλαμός Ανιχνευτών] των Ελληνικών ΕΜΑ και θα προσομοιάζει μάλλον προς τον Ουλαμό Αναγνωρίσεως [ΟΥΛΑΝ] των Ιλών και Επιλαρχιών Αναγνωρίσεως [ΙΛΑΝ και ΕΑΝ], χωρίς όμως άρματα. Θα χρησιμοποιεί δηλαδή αποκλειστικά – όπως αναφέρεται στο άρθρο – ΤΟΜΠ Μ113, που θα διαθέτουν ευκινησία, πρόσθετη θωράκιση κατά το Ισραηλινό πρότυπο και κατάλληλα μέσα και όπλα για να εκτελούν αποστολές αναγνωρίσεως. Με δεδομένο ότι όλοι οι σχηματισμοί του Ι.Σ. διαθέτουν Λόχους Αναγνωρίσεως, γίνεται αντιληπτό ότι ο Ι.Σ. του οποίου το δόγμα είναι καθαρά επιθετικό [όλοι βεβαίως οι στρατοί αποκαλούν το δόγμα τους «αμυντικό»], αποδίδει μεγάλο βάρος στην αναγνώριση, σε αντίθεση με τα καθ’ ημάς που οι Επιλαρχίες Αναγνωρίσεως χρησιμοποιούνται – κατ’ επιταγή του αμυντικού μας δόγματος – για την ασφάλεια των  μετόπισθεν και για τη διεξαγωγή άμυνας ευρέως μετώπου.

Γενικά στοιχεία για την επιχειρησιακή χρησιμοποίηση των αρμάτων

Ως γνωστόν, οι μονάδες και οι σχηματισμοί των Τεθωρακισμένων διαθέτουν ορισμένα πολύ κρίσιμα χαρακτηριστικά που τους προσέδωσαν πλεονεκτήματα υπεροχής στις μέχρι σήμερα πολεμικές συγκρούσεις και πιστεύω ότι με βάση τις γνωστές τεχνολογικές εξελίξεις, θα συνεχίσουν να κυριαρχούν και στο μελλοντικό πεδίο μάχης.

Οι περισσότεροι εκ των ασχολούμενων ερασιτεχνικά [αλλά και κάποιοι επαγγελματικά] με τα αμυντικά ζητήματα, στέκουν πάντα με θαυμασμό και δέος στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των αρμάτων και αναλώνονται σε συζητήσεις επί των χαρακτηριστικών και των πλεονεκτημάτων που παρουσιάζουν, πιστεύοντας ότι τα ανώτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους αποτελούν και τον  αναγκαίο και ικανό παράγοντα που θα οδηγήσει στη νίκη. Βεβαίως κάνουν λάθος. Εμείς οι τεθωρακισμένοι θεωρούμε ότι «καλύτερο άρμα είναι αυτό που έχει το καλύτερο πλήρωμα» και ακόμη πιστεύουμε ότι μια μονάδα αρμάτων που διαθέτει αποτελεσματικό σύστημα διοικήσεως και ελέγχου, ικανή διοίκηση, ορθολογική συγκρότηση, άριστη επιχειρησιακή εκπαίδευση, υψηλό βαθμό ευελιξίας και της παρέχεται αποτελεσματική υποστήριξη διοικητικής μέριμνας, μπορεί να αντιμετωπίσει με επάρκεια αντίπαλες μονάδες νεότερων και ικανότερων αρμάτων με αντίστοιχο επίπεδο εκπαίδευσης και οπωσδήποτε να επιβληθεί σε αντίπαλες μονάδες νεότερων και ικανότερων αρμάτων, με κατώτερο όμως επίπεδο εκπαίδευσης.

Τα άρματα οργανώνονται σε μονάδες αρμάτων (Επιλαρχίες) οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να κινούνται και να ελίσσονται ταχέως, να αναπτύσσονται  και να καταλαμβάνουν πλεονεκτικές έναντι του εχθρού θέσεις, να εμπλέκουν τις εχθρικές δυνάμεις και να τις καταστρέφουν δια πυρός κινήσεως κρούσεως και παντός διαθεσίμου μέσου. Οι μονάδες αρμάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση κάθε μορφής πολεμικής επιχείρησης. Η κορυφαία μορφή αγώνα όμως στην οποία μπορούν να αποδώσουν όλες τις δυνατότητές τους, είναι η επίθεση, η οποία είναι και η μόνη που οδηγεί στην νίκη [κανένας πυγμάχος δεν νίκησε προσπαθώντας να αποκρούσει συνεχώς τα κτυπήματα του αντιπάλου του].

Οι πλέον κατάλληλοι σχηματισμοί για τη διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων, είναι οι Τεθωρακισμένοι. Ο βέλτιστος τρόπος χρησιμοποιήσεως των μονάδων αρμάτων είναι όταν αυτές ενεργούν στο πλαίσιο ΤΘ Σχηματισμών. Δηλαδή ΤΘ Ταξιαρχιών και Μεραρχιών.

Ο χείριστος τρόπος χρησιμοποιήσεως των Μονάδων αρμάτων είναι αυτός κατά τον οποίο  διατίθενται στους σχηματισμούς πεζικού και χρησιμοποιούνται ως εξάρτημα ή μέσο υποστήριξης του πεζικού. Η μέθοδος αυτή παίρνει ακόμη χειρότερες διαστάσεις, όταν το μεγαλύτερο μέρος των διατιθεμένων μονάδων αρμάτων ενός στρατού κατανέμεται στους σχηματισμούς πεζικού, οι οποίοι τις κατακερματίζουν στα επί μέρους στοιχεία τους, τα οποία διαθέτουν για την υποστήριξη ταγμάτων και λόχων.  Η υπόψη μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί, έχει αποτύχει και έχει καταδικαστεί αμετάκλητα στη στρατιωτική σκέψη. Η εμμονή στη χρησιμοποίησή της αποτελεί  ανοησία.

Βεβαίως μονάδες αρμάτων είναι δυνατό να διατίθενται σε σχηματισμούς ή συγκροτήματα πεζικού για την εκτέλεση συγκεκριμένων αποστολών, όπως για την εκτέλεση αντεπιθέσεων κατά τη διεξαγωγή αμυντικών επιχειρήσεων. Αυτή όμως η διάθεση θα πρέπει να γίνεται με φειδώ, να είναι περιορισμένων διαστάσεων και για περιορισμένο χρόνο, το δε πεζικό να χρησιμοποιεί τις μονάδες αρμάτων κατά συγκεντρωτικό τρόπο και να μη τις κατακερματίζει σε Ίλες και Ουλαμούς.

Κρίσιμα στοιχεία που επιδρούν καθοριστικά στο βαθμό της επιχειρησιακής ικανότητας και αποτελεσματικότητας των σχηματισμών και των μονάδων αρμάτων: 

  1. Το μοντέλο οργάνωσης και σύνθεσης των μονάδων και σχηματισμών, το οποίο μπορεί να οδηγεί σε βαριές και δυσκίνητες ή ελαφριές και ευέλικτες μονάδες.
  2. Το σύστημα εκπαίδευσης των μονίμων αξιωματικών και υπαξιωματικών των ΤΘ και επιλογής των κατάλληλων διοικητών για όλα τα κλιμάκια μάχης των μονάδων αρμάτων.
  3. Το σύστημα διοίκησης και ελέγχου των μονάδων αρμάτων κατά τις επιχειρήσεις, το οποίο αν είναι αυστηρά συγκεντρωτικό οδηγεί στη τυποποιημένη – μεθοδική μάχη, ενώ αν είναι αποκεντρωμένο οδηγεί στη μάχη ελιγμών.
  4. Το γενικό σύστημα εκπαίδευσης των τεθωρακισμένων μονάδων, αλλά και η ποιότητα της εκπαίδευσης της κάθε Επιλαρχίας ξεχωριστά.
  5. Το τακτικό δόγμα χρησιμοποίησης των μονάδων αρμάτων που μπορεί να οδηγεί στη στατική, τυποποιημένη και μεθοδική  μάχη,  ή στη μάχη κινήσεων και ελιγμών  που στοχεύει στη νίκη.
  6. Η επάνδρωση των μονάδων ΤΘ και ειδικότερα η επιλογή και η επάνδρωση των πληρωμάτων των αρμάτων [αν ληφθεί υπόψη το κόστος κτήσης και χρήσης ενός άρματος κατά τη διάρκεια του κύκλου της ωφέλιμης ζωής του, θα μπορέσει να γίνει αντιληπτή και η κρισιμότητα του υπόψη παράγοντα].
  7. Το σύστημα λογιστικής υποστήριξης.

Το ιστορικό πλαίσιο της οργάνωσης και σύνθεσης των Ελληνικών Τεθωρακισμένων 

Οι μονάδες των Ελληνικών ΤΘ, από τη συγκρότησή τους μέχρι και σήμερα, ακολούθησαν αυστηρά το Αμερικάνικο μοντέλο  οργάνωσης και σύνθεσης των μονάδων αρμάτων και μέχρι το 1992 δομούνταν πάνω σε Ουλαμούς Μέσων Αρμάτων [ΟΥΜΑ] των 5 αρμάτων. Το σύστημα αυτό έδινε Ίλες Μέσων Αρμάτων [ΙΜΑ] αρχικά των 17 αρμάτων, όπου τα 15 άρματα ανήκαν στους 3 ΟΥΜΑ, το 1 στο διοικητή της Ίλης και το 17ο στον ΠΑΠ [αξιωματικός παρατηρητής του πυροβολικού], το οποίο καταργήθηκε το 1977 και αντικαταστάθηκε με ΤΟΜΠ Μ113. Η Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων [ΕΜΑ] διέθετε αρχικά 54 άρματα εκ των οποίων τα 51 ανήκαν στις 3 ΙΜΑ, τα 2 στο Διοικητή και το 3ο Γραφείο και το 53ο στον ΑΕΛΑ [αξιωματικός ελεγκτής αέρος]. Το 1977 καταργήθηκαν τα άρματα των ΠΑΠ και ΑΕΛΑ και η σύνθεση των Επιλαρχιών περιορίστηκε στα 50 άρματα. Το 1992 οι ΟΥΜΑ έγιναν των 4 αρμάτων, η ΙΜΑ των 13 αρμάτων και η ΕΜΑ των 41. Αυτές ήσαν και οι μόνες «φιλόδοξες» αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στη σύνθεση των Επιλαρχιών Μέσων Αρμάτων στη διάρκεια μισού αιώνα, οι οποίες ακολούθησαν και πάλι – αλλά με καθυστέρηση – το μοντέλο των ΟΥΜΑ των 4 αρμάτων που είχε υιοθετήσει ο Αμερικανικός στρατός.

Αμερικανική ΤΘΜ 1960

Μπορεί να ελαττώθηκαν τα άρματα των Ουλαμών, αλλά η γενική φιλοσοφία οργάνωσης της Επιλαρχίας Μέσων Αρμάτων του Ε.Σ. παρέμεινε αμετάβλητη. Αποτελεί κατάλοιπο της κυρίαρχης οργάνωσης των Νατοϊκών στρατών με βαριές μεραρχίες πεζικού [που διέθεταν και 1 Επιλαρχία αρμάτων], οι οποίες θα επιχειρούσαν να ανασχέσουν από οχυρωμένες τοποθεσίες την επέλαση των τεθωρακισμένων στρατιών του Συμφώνου της Βαρσοβίας στα θέατρα επιχειρήσεων της Ευρώπης μέχρι να φθάσει το «Αμερικάνικο Ιππικό».  Αυτή ήταν και η φιλοσοφία οργάνωσης του στρατού μας μετά τον εμφύλιο, στον οποίο συνέχιζε να κυριαρχεί απόλυτα το πεζικό, η Σχολή Ευελπίδων απέδιδε το ½ σχεδόν των ανθυπολοχαγών στο πεζικό, οι ηγεσίες του στρατού προέρχονταν κυρίως από το πεζικό και ο στρατός ήταν οργανωμένος – στο σύνολό του – σε μεραρχίες απλού πεζικού, συντάγματα και τάγματα, που είχαν ως αποστολή να αμυνθούν επί των βορείων συνόρων για την απόκρουση «του από βορρά κινδύνου». Οι Μεραρχίες διέθεταν – κατά το Αμερικάνικο σύστημα – 3 Συντάγματα απλού πεζικού, 4 Μοίρες Ρ/Μ Πυροβολικού, 1 Επιλαρχία Μέσων Αρμάτων [που διέθετε και Ίλη Αναγνωρίσεως  (ΙΛΑΝ)], 1 Λόχο Ερπυστριοφόρων [ΛΕΡΠ]  για την μηχανοκίνηση κάποιου τμήματος πεζικού, ώστε αυτό να μπορεί να συνεργαστεί με τα άρματα. Οι Επιλαρχίες έθεταν υπό τη διοίκηση των συνταγμάτων από ένα τμήμα αρμάτων [Ίλης ή Ουλαμού] για την εκτέλεση αντεπιθέσεων. Επειδή τα μέτωπα κάθε μεραρχίας ήταν τεράστια, τα τμήματα που αποσπώνταν από την Επιλαρχία θα έπρεπε να είναι αυτοδύναμα στα ζητήματα τεχνικής υποστήριξης, διακομιδών και εφοδιασμού σε τρόφιμα καύσιμα και πυρομαχικά [όπως και οι ΕΜΑ των ΗΠΑ]. Οι παραπάνω δεσμεύσεις σε συνδυασμό και με το ότι τα Ελληνικά άρματα ήσαν βενζινοκίνητα, επέβαλαν οι μεν Ίλες αρμάτων να διαθέτουν οργανικές Ομάδες Συντηρήσεως και ΔΜ καθώς και δυνατότητες και μέσα παρασκευής συσσιτίου, η δε Επιλαρχία να διαθέτει 7 βυτιοφόρα και 8 φορτηγά ΓΧ για τη μεταφορά καυσίμων και ελαιολιπαντικών και 14 φορτηγά ΓΧ για τη μεταφορά πυρομαχικών. Σε αυτήν τη γενικά αμυντική στατική φιλοσοφία διεξαγωγής της μάχης [μεθοδική μάχη – μάχη φθοράς], που στοιχεία της συναντάμε στην αντίστοιχη Γαλλική του 1940, οι μεν Επιλαρχίες Μέσων Αρμάτων διέθεταν μεγάλο αριθμό αρμάτων, ερπυστριοφόρων και τροχοφόρων οχημάτων που τις καθιστούσαν δυσκίνητες, οι δε τεθωρακισμένοι σχηματισμοί του Ε.Σ. είχαν να παίξουν ασήμαντο ρόλο στον όλο αμυντικό σχεδιασμό και επιπλέον ακολουθώντας και αυτοί την πεζικοκεντρική αντίληψη που διαπερνούσε κάθετα τον Ελληνικό Στρατό, ακολουθούσαν αυστηρά την ίδια συγκρότηση των Επιλαρχιών τους με την αντίστοιχη των Επιλαρχιών των Μεραρχιών πεζικού.

Το 1972 υπήρχε μία ΤΘ Μεραρχία με 3 Διοικήσεις Μάχης και συνολικά 6 ΕΜΑ και 1 ΕΑΝ [(6Χ54)+23=347 άρματα), και 1 ΤΘ Ταξιαρχία με 2 ΕΜΑ [108 άρματα]. Επί 1075 περίπου αρμάτων που διέθετε ο Ε.Σ., τα 455 βρίσκονταν στους 2 ΤΘ σχηματισμούς. Δηλαδή το 42%.

Όμως το 1974 και λόγω της Τουρκικής απειλής, ο στρατός «ξύπνησε» και αποφάσισε να αυξήσει τη δύναμη των αρμάτων του, να οργανώσει τις Διοικήσεις Μάχης της ΤΘ Μεραρχίας σε 3 ΤΘ Ταξιαρχίες και να συγκροτήσει μία ακόμη ΤΘ Ταξιαρχία με Γαλλικά άρματα, που όμως δεν μακροημέρευσε, αφού στις αρχές του 21ου αιώνα «κρίθηκε περιττή» και διαλύθηκε. Το 1974 ήταν η πρώτη χρονιά που η Σχολή Ευελπίδων απέδωσε διπλάσιο αριθμό Ανθυπιλάρχων στα τεθωρακισμένα, απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια.

Έτσι στα μέσα της δεκαετίας του 1980, επί 1500 αρμάτων τα 500 βρίσκονταν σε 5 ΤΘ Ταξιαρχίες. Ποσοστό 33%. Επομένως ενώ το Κέντρο Βάρους της Ελληνικής άμυνας μεταφέρθηκε από το ορεινό έδαφος των βορείων συνόρων στις πεδιάδες της Θράκης, το ποσοστό των αρμάτων που ανήκαν σε ΤΘ σχηματισμούς αντί να αυξηθεί, μειώθηκε.

Οι κατεστημένες αντιλήψεις [βοηθούσης και της αντίληψης που επικράτησε μεταπολιτευτικά ότι τα ΤΘ κάνουν πραξικοπήματα – άρα βάλτε τα στο περιθώριο], δεν μπορούσαν να αλλάξουν. Και στην ουσία ούτε και σήμερα έχουν αλλάξει. Μολονότι σε μια Ε-Τ σύρραξη η Ελλάδα μπορεί να επιτύχει Στρατηγικό Πλεονέκτημα μόνο στις πεδιάδες της Θράκης, η ΠΕΖΙΚΟΚΕΝΤΡΙΚΗ αντίληψη του Ελληνικού Στρατού για τη διεξαγωγή της μάχης παρέμεινε κυρίαρχη. Αντί τα Ελληνικά ΤΘ να συγκροτηθούν κυρίως σε ΤΘ Ταξιαρχίες που θα διαθέτουν μεγάλη ισχύ πυρός και υψηλό βαθμό ευκινησίας, ικανές να κινούνται, να ελίσσονται και να επιχειρούν επιθετικά σε βάθος και στα πλευρά της εχθρικής διάταξης, προτιμήθηκε να μηχανοποιηθεί ένα ακόμη τάγμα των ιστορικών Συνταγμάτων ΠΖ, στα οποία δόθηκαν ως οργανικές μονάδες 1 ΕΜΑ [αυτή την οποία προηγουμένως έπαιρναν υπό διοίκηση για να συγκροτηθούν σε Τακτικό Συγκρότημα] και 1 Α/Κ Μοίρα Μέσου Πυροβολικού [αυτή που  προηγουμένως τους παρείχε Άμεση Υποστήριξη] ώστε να αποτελέσουν Μ/Κ Ταξιαρχίες. Η ζυγαριά ισορρόπησε κάπου στο +41 ΤΟΜΠ – 16 άρματα. Στη πραγματικότητα οι Μ/Κ Ταξιαρχίες που προέκυψαν δεν είναι ιδιαίτερα ισχυροί επιθετικοί σχηματισμοί, ή τουλάχιστο δεν είναι ισχυρότεροι από τα Τακτικά Συγκροτήματα που αντικατέστησαν. Είναι σχηματισμοί μηχανοποιημένου πεζικού, που μπορούν να κάνουν κάτι καλύτερα από τα πρώην Τακτικά Συγκροτήματα των Συνταγμάτων Πεζικού. Όμως την κίνηση, το πυρ και την ισχυρή κρούση – υπό προστασία θώρακα – τα προσφέρουν μόνο τα άρματα.

Το στοιχείο ισχύος μιας ΤΘ ή Μ/Κ Ταξιαρχίας είναι αποκλειστικά και μόνο τα άρματα. Τα ΤΟΜΠ και τα ΤΟΜΑ διαθέτουν προστασία θώρακα – διαβάθμισης από το ανεπαρκές μέχρι το ικανοποιητικό – και πολύ περιορισμένη ισχύ πυρός. Ειδικά τα Μ113 που αποτελούν εδώ και πέντε ολόκληρες δεκαετίες το βασικό μέσο που εξοπλίζει το Μ/Κ πεζικό, διαθέτουν πολύ μικρή ισχύ πυρός και τελείως αναιμική θωράκιση.

Τα ΤΟΜΠ και τα ΤΟΜΑ δεν μπορούν δηλαδή να τοποθετηθούν μπροστά και να αποτελέσουν την αιχμή μιας επιθετικής ενέργειας. Το Όπλο του Πεζικού αν και «μηχανοκινήθηκε», παρέμεινε συνειδησιακά «απλό πεζικό» που θέλει να βαυκαλίζεται ότι οι Μ/Κ Ταξιαρχίες που χρησιμοποιούν το «άρμα Μ113», είναι πλέον «ισχυροί επιθετικοί» σχηματισμοί και μπορούν σε πεδινό και αρματικό έδαφος να αντιμετωπίσουν ΤΘ και Μ/Κ ταξιαρχίες που στη σύνθεσή τους διαθέτουν ΤΟΜΑ και 2-3 Επιλαρχίες αρμάτων. Οι καθαρόαιμοι σχηματισμοί Τεθωρακισμένων [2 ΕΜΑ + 1 Μ/Κ ΤΠΖ] συνεχίζουν να αποτελούν κλάσμα της συνολικής δύναμης του στρατού, μικρότερο μάλιστα από την εποχή που ο στρατός διέθετε 12 μεραρχίες πεζικού.

Έτσι επί 1200 περίπου αρμάτων που διαθέτει σήμερα ο Ε.Σ. [σύμφωνα με ανοικτές πηγές], μόνο τα 328 ανήκουν σε ΤΘ Ταξιαρχίες. Δηλαδή ποσοστό 28%. Λίγο καλύτερα από το Γαλλικό στρατό του 1940 και πολύ χειρότερα από το ποσοστό του 1972. Σε αυτό το περιβάλλον, οι παγιωμένες αντιλήψεις δεν μπορούν να αλλάξουν γρήγορα και δραματικά. Και μέχρι τουλάχιστο το δικό μου ορίζοντα γεγονότων, η σύνθεση της Επιλαρχίας αρμάτων παρέμεινε στην ουσία της απείραχτη, κατάλοιπο του ψυχρού πολέμου.

Γενικά απουσίασε το όραμα για κάτι το επαναστατικό. Άλλωστε την εποχή που συνέβη το μεγάλο άλμα στην μεγέθυνση του Όπλου των Τεθωρακισμένων – αμέσως μετά το 1974 – δια της πρόσκτησης μεγάλου αριθμού αρμάτων και της συγκρότησης νέων μονάδων, το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού Πεζικού κινούταν με τα πόδια και το Ελληνικό Πυροβολικό χρησιμοποιούσε κατά πλειοψηφία ρυμουλκούμενα πυροβόλα. Είναι επόμενο ότι ήσαν ελάχιστοι αυτοί μπορούσαν να κατανοήσουν το θώρακα και την ερπύστρια και τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν οι τεθωρακισμένοι σχηματισμοί στη διεξαγωγή της μάχης, ειδικά σε αρματικά εδάφη. Και νομίζω ότι ούτε και σήμερα έχει κατανοηθεί. Το μικρό ποσοστό των αρμάτων που βρίσκονται σε τεθωρακισμένους σχηματισμούς ουδέποτε απασχόλησε κάποιον υπεύθυνο.

Για να διαβάσετε το δεύτερο και τρίτο μέρος των προτάσεων για την αναδιοργάνωση των ΤΘ κάντε κλικ εδώ (Β’ μέρος) και εδώ (Γ’ μέρος).

12 Σχόλια

  1. Theognostos

    Οι παρατηρήσεις απλές.

    Με τα σημερινα δεδομένα όπου τα άρματα σε επίθεση σε ανοικτο πόλεμο δεν δρουν ανεξάρτητα χωρίς την εστω στοιχειώδη κάλυψη και σε συντονισμό με τα Απατσι Αεροπορίας στρατού και με την Αεροπορία σε ρόλο CAS όπου και οι δυο αυτοί συντελεστές γίνονται φονικοι καταστροφείς αρματων πώς είναι δυνατόν να υπάρχει ενας μεγάλος συγκεντρωμένος αριθμός αρμάτων σε μία τετραγωνισμένη περιοχή όπου και μαζι με το βαρυ πυροβολικό θα είναι σαν ψάρια μέσα σε υαλινο δοχείο;

    Δηλαδή το πεζικό δεν δρα από μόνον του εκτός από συγκεκριμενες περιπτώσεις. Τα άρματα επίσης δεν δρουν απο μονα τους μόνον σε ειδικες μεμονομενες περιπτώσεις. Ούτε το έδαφος που αντιμετωπίζει ο Ελληνικός στρατός είναι ίδιον με το έδαφος την έρημο κτλ για το Ισραηλ.

    Γίνεται η λανθασμένη σκέψη ότι η Ελλάς θα χρησιμοποιήσει άρματα μόνον στην περιοχή του Έβρου. Αλλά ο Ελληνικος στρατός θα χρειαστεί να δρασει και σε ορεινές περιοχές. Έπειτα υπαρχουν σχηματισμοί για τουλαχιστον τις μεγαλες νήσους. Στο άρθρο γινεται μνεια για ευκινητες δυνάμεις όπου η εκβαση της μαχης διευκρινίζει και τους σχηματισμούς σε χρόνο Δτ. Όμως μεγάλοι σχηματισμοί είναι γνωστον ότι δεν αντιδρούν ‘ακαριαια’ στις συνθήκες. Βασει των ανωτέρω ποιοί είναι οι σωστοί σχηματισμοί?
    Σχηματισμός σε ανοικτό 40, 80, 120,160 (λογου χάριν) αρμάτων μαζί με οτι χρειάζονται να τα ακολουθεί; Θεωρητικά τρεις σχηματισμοι η τέσσερεις στον Έβρο άρα μεχρι και 640 άρματα εμπλεκομενα επιθετικά άμεσα; Έπειτα οι σχηματισμοί πρεπει να είναι και να λαμβάνουν υποψην το αντίπαλο δέος. Ποση δυναμη αντιπαραθετουν. Ποσα άρματα διαθέτουν τύπο και σε ποιους σχηματισμούς κτλ κτλ…αλλα και τον ρολο της στρατιωτικης τους αεροπορίας συν CAS συν πυροβολικό.

    Και ποιος ο λιγοστός αναγκαίος σχηματισμός; Τέσσερα άρματα η τρία; Στο άρθρο γινεται μνεια για τρία άρματα εφόσον ..ε…εαν χτυπηθεί και βγει εκτος μαχης ενα άρμα αρα το ενα τρίτο…ειναι εκτος μαχης…ποιος λεει οτι δεν θα χτυπηθούν δύο άρματα ..αρα το πενηντα τοις εκατόν. Αυτη η σκεψη ειναι λανθασμένη διότι εαν κτυπήθουν και βγουν εκτός μαχης δύο απο τα τρια άρματα τότε παραμενει μόνον ένα. Επειτα γίνεται μνεια για το οτι ακόμη και παλιωτερα αρματα μπορουν να δωσουν την νικη εφόσον τα πληρώματα ειναι ανώτερα. Αυτό μεχρι ενος σημείου ας μην υπαρχουν αυταπάτες. Δηλαδή άρμα με 120 κανόνι και με δυνατοτητα αντιαρματικων πυραύλων λογικά υπερτερεί απο αρμα με 105 κανόνι. Επειτα σύγχρονο αρμα που μπορεί να βάλει επιτυχώς ημερα η νύχτα η σε άσχημες καιρικές συνθηκες και εν κινήσει υπερτερεί αρμάτων που αναγκάζονται να σταματούν για την βολή και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθουν την νυχτα.

    Η προέλαση αρμάτων δεν γίνεται χωρίς προετοιμασία και χωρις βοηθεια απο το πεζικό απο μονη της ωστε μετα να αποκοπεί και να γινει πανωλεθρία. Επειτα ο καθε αρματιστης πρεπει να γνωριζει το εργαλειο του μεσα και έξω. Εαν χρειαστεί τουλάχιστον ναι να βοηθήσει στην αλλαγη ερπύστριας κτλ. Επειτα ειναι αδιανοητον ότι ένας που μπορεί να κυβερνήσει τρια άρματα θα έχει δυσκολία για τέσσερα άρματα. Έπειτα τα αρματα χρειάζονται αναπληρωματικό υλικό πολεμοφόδια καύσιμα. Δηλαδή η επελαση δεν θα γίνει μέχρι να τελειώσουν τα καυσιμα και μετα ξέμεινε. Ορισμένες θέσεις του άρθρου σχετικά με το όχημα και που βρίσκεται ο παρατηρητής, η αναγκη για μεγαλυτερη προστασια του μαχιμου κτλ είναι ποιό κατανοητές. Για πόλεμο μεσα σε αστικό περιβάλλον τα μαθήματα υπάρχουν απο τον 2ΠΠ μεχρι και την Συρία. Χρειάζεται συνεχείς και μεγαλύτερη εκπαίδευση σε αντιαρματικα οπλικα συστήματα. Χρειαζεται επίσης αυξηση των δυνατοτητων του πυροβολικού με μεγαλύτερο βεληνεκές. Ολα βεβαια μπαινουν στον υπολογιστη και γινεται κοστολόγηση για το μεγαλύτερο Bang for the 💰 και χωρίς να χαθεί ει δυνατον ζωή.

    Απάντηση
  2. STRATOS

    Νομίζω ότι ο παραπάνω αρθρογράφος αδικεί τον Ελληνικό στρατό με τις επισημάνσεις του.

    Η οργάνωση του Ελληνικού στρατού ήταν πάντοτε πολύ καλή έως άριστη και προσανατολισμένη προς την κύρια απειλή, πάντοτε σε συνάρτηση με τα διατιθέμενα μέσα και την φύση-οργάνωση του εδάφους των πιθανών επιχειρήσεων.

    Το ορεινό του εδάφους στα βόρεια σύνορα μας και η απειλή των κουμμουνιστικών χωρών επέβαλε την ύπαρξη Μεραρχιών πεζικού. Οι υφιστάμενοι (τότε 1960-1980) τεθωρακισμένοι σχηματισμοί του Ε.Σ φτάνανε (και περίσσευαν) για να καλύψουν την κοιλάδα του Αξιού, που όπως αποδείχτηκε και στον Β παγκόσμιο πόλεμο ήταν η κύρια αρτηρία που μπορούσαν εχθρικοί τεθωρακισμένοι σχηματισμοί να διεισδύσουν. Ακόμη και οι μεραρχίες πεζικού μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν την επιλαρχία αρμάτων που διέθεταν έκαστη (και τα προσκολλημένα μηχανοκίνητα μέσα) ως μονάδα ελιγμού σε περίπτωση που το έδαφος το επέτρεπε..

    Μετά το 1974 όταν φάνηκε ότι η απειλή για τα Ελληνικά νησιά από τουρκική επιθετική ενέργεια είναι υπαρκτή, ο Ε.Σ αναγκάστηκε να δημιουργήσει επιλαρχίες αρμάτων και στα νησιά.

    Έτσι η δύναμη των αρμάτων που διατίθενται στις τεθωρακισμένες ταξιαρχίες σήμερα μπορεί να είναι μικρότερη, σαν ποσοστό επί του συνόλου, σε σχέση με το 1970 αλλά αριθμητικώς τα άρματα στους τεθωρακισμένους σχηματισμούς αυξήθηκαν (όπως φαίνεται καθαρά και στο πολύ ωραίο συγκριτικό πίνακα), ενώ την ίδια στιγμή ο Ε.Σ διατηρεί και από μία επιλαρχία σε κάθενα από τα 6 μεγάλα νησιά (απολύτως απαραίτητη).

    Αν και διαφωνώ με την κατάργηση του Β Σώματος στρατού (που σαν στρατηγείο ταχείας αντίδρασης είχε συσσωρεύσει τεράστια εμπειρία), σήμερα ο Ε.Σ αποτελείτε κατά βάση από μηχανοκίνητες και τεθωρακισμένες ταξιαρχίες με τεράστια ισχύ πυρός και μεγάλη κινητικότητα που μαζί με τα οχυρωματικά έργα στο Έβρο εξασφαλίζουν ικανοποιητική άμυνα και δυνατότητες για τεθωρακισμένες επιθετικές σφήνες στην Ανατολική Θράκη (έναντι πλέον της μοναδικής εναπομείναν σοβαρής απειλής)..

    Επίσης ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ο Ε.Σ πρέπει να οργανωθεί στα πρότυπα του Ισραηλινού στρατού, ο οποίος έχει να αντιμετωπίσει τελείως διαφορετική απειλή και σε τελείως διαφορετικό έδαφος.

    Επιπλέων ο Ε.Σ δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα των Ισραηλινών (δωρεά 3 δις δολάρια ετησίως από ΗΠΑ για αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού!!!) ώστε να ανανεώνει το υλικό του σε αυτόν το βαθμό.

    Ακόμη και τα Μ113 που τυχαίνουν τόσο χλευασμού!! ο Ε.Σ έχει φροντίσει στις μηχανοκίνητες ταξιαρχίες, να κινούνται πάντοτε υπό την προστασία των αρμάτων (που τις έχει προικοδοτήσει) και του ανεξάρτητου λόχου αντιαρματικών (με τεράστια ισχύ πυρός από μηχανοκίνητα με διπλούς εκτοξευτές ΤΟW)..

    Και μία τελευταία επισήμανση. Η πραγματική δύναμη αρμάτων του Ε.Σ σήμερα πρέπει να είναι γύρω στα 1800 άρματα. Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες τα ενεργά άρματα είναι γύρο στα 1390 ( 30 επιλαρχίες και επιπλέον άρματα για τις επιλαρχίες αναγνωρίσεως) & 400 + άρματα (190+ Μ60Α3, 80+ Μ60Α1, 110+ Μ48Α5) σε αποθήκευση που ο μπακάλης καμένος είχε βγάλει προς πώληση.

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Κάποιες βασικές επισημάνσεις σχετικά με τα γραφόμενα του ταξιάρχου,και την πεζικοκεντρική αντίληψη του Ε.Σ.

      Α)Ἡ αναλογία αρμάτων σε ΤΘ σχηματισμούς επί του συνόλου,είναι σήμερα παραπλανητική,επειδή απλούστατα ὁ Ε.Σ έχει ημικαταργηθεί : πού είναι οἱ μεραρχίες πεζικού σήμερα;
      Απλώς καταργήθηκαν,μαζί και οἱ επιλαρχίες που τους είχαν διατεθεί.
      Β)Παρυοσιάζεται το φαινόμενο,το μεγαλύτερο μέρος των Λεό-2Α4,δεύτερος καλύτερος τύπος των αρμάτων τους Ε.Σ,να διατίθενται σε μηχανοκίνητους σχηματισμούς (12η και 16η μηχανοκίνητες μεραρχίες),την στιγμή που μία τεθωρακισμένη ταξιαρχία εξακολουθεί να αξιοποιεί Λέο-1Α5.
      Γ)Δύο τεθωρακισμένες ταξιαρχίες υπάγονται στις 12η και 16η ΜΚΜ,κι όχι στην φύσει αρμόδια για την αξιοποίηση τους 20Η ΤΘΜ.
      Εάν αυτό δέν είναι πεζικοκεντρική αντίληψη,τί είναι;
      Δ)Ἡ διοίκηση μικρών ουλαμών είναι σαφώς ευκολώτερη απ᾿ότι μεγαλύτερων,ιδίως υπό τις ρευστές συνθήκες του πεδίου μάχης,και αυτό επεκτείνεται και στο επίπεδο των μικρώτερων επιλαρχιών.
      Κάποιος Ισραηλινός ουλαμαγός φερεται να έχει πεί ότι στο πεδίο,μπορείς να διοικείς το άρμα σου,σύν ένα δεξιά και ένα αριστερά σου.
      Επιπλέον,μικρώτερες επιλαρχίες δημιουργούν λιγώτερο συνωστισμό,και διευθύνονται ευκολώτερα.
      Ακόμη,με τρείς επιλαρχίες και σύνολο π.χ 84 άρματα (3χ28),ὁ ταξίαρχος έχει μεγαλύτερη ευκολία στην ανάθεση αποστολών,απ᾿ότι με δύο επιλαρχίες και 82 άρματα (2χ41).

      Απάντηση
      • κλείτος ο μέλας

        ανεξάρτητα από τις αντιληψεις πεζικοκεντρικές ή μη,πρέπει να εφοδιαστεί το πζ με τομα τροχοφορο ή ερπιστριοφόρο ωστε να αποδεσμευτουν τα τεθωρακισμενα σε ανεξάρτητες τθ ταξιαρχιες ή μεραρχίες και οχι να δινονται υπο διοίκηση.δηλαδή και αυτοι που τα κάνουν δε γνωρίζω τις προθεσεις ή το επιχειρησιακό οραμα τους αλλα επί του παρόντος να δουμε και τι μέσα διαθέτουμε,δηλαδή μηπως ψαχνουμε τρόπου προστασίσας του πεζικού λόγω έλλειψης μέσων και υλικών…

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Κλείτος,οἱ αντιλήψεις δέν είναι αδιάφορες.
        Κοίτα για παράδειγμα τα Leo-2 A4,και ακόμη περισσότερο τα κορυφαία τότε Leo-2 HEL,(που ὁ Στρατός πλήρωσε και ΦΠΑ για την απόκτηση τους…),πώς πήγαν και τα έθαψαν,με δύο ΕΜΑ στο πεζικό,και δύο ταξιαρχίες υποδιοίκηση σε αυτό.
        Αλλά και το καλύτερο ΤΟΜΑ ἤ Βαρύ ΤΟΜΠ,ἄν θέλουμε να πιάσει τόπο,και να αξιοποιηθεί ὡς όπλο και επένδυση,θα πρέπει να δοθεί στα τεθωρακισμένα,και όχι στο πεζικό.
        Και οπωσδήποτε,όχι να βρίσκεται παραταγμένο στο ποτάμι,αλλά να φυλάσσεται για επίθεση/αντεπίθεση χωρίς να κατατρίβεται σε καθήκοντα προκαλύψεως.
        Τόσο απλά.

      • STRATOS

        Μερικές επισημάνσεις:

        Α) Οι Μεραρχίες Πεζικού του Ε.Σ καταργήθηκαν, αφότου καταργήθηκαν οι στρατοί των πρώην κουμμουνιστικών κρατών που αποτελούσαν κάποτε την απειλή από Βορρά (εκεί που όπως είπαμε το μεγαλύτερο μέρος των συνόρων (και όχι μόνο) καλύπτεται από ορεινούς όγκους).

        Β) Μετά την τελευταία αναδιοργάνωση του στρατού (ελεώ οικονομιών κλίμακας) γίναν οι όποιες ανακατατάξεις. Επιπλέον τα πάντα εξαρτώνται και από την διάταξη του αντιπάλου. Αν οι τούρκικές μονάδες της πρώτης γραμμής έχουν Leo2 A4, δεν πρόκειται να αφήσουμε την 12η και 16η με υποδεέστερα μέσα. Ασφαλώς και τα Leo1 A5 είναι υποδεέστερα των Leo 2 A4, αλλά τα Ελληνικά Leo1 A5 είναι εξοπλισμένα με πυρομαχικά 105mm APFSDS-T που μπορούν να καταστρέψουν το Leo2 Α4 από τα 3000 μέτρα (με απευθείας μετωπικό πλήγμα)…

        Γ) Όπως είπαμε ο Ε.Σ προσαρμόζεται πάντοτε ανάλογα με την κύρια απειλή, τα διατιθέμενα μέσα, το ανθρώπινο δυναμικό (είδος προς εξαφάνιση μετά τις απανωτές μειώσεις θητείας ελέω επαγγελματικού στρατού (με δανεικά λεφτά) που ευαγγελίζονταν οι άθλιοι πολιτικοί) , και τους οικονομικούς πόρους. Έτσι μετά την κατάργηση των Α και Β σωμάτων στρατού (στρατηγείο ταχείας αντίδρασης), οι 12η και 16η μεραρχία (που ούτος η άλλος έχουν τεράστιο τομέα να καλύψουν) προικοδοτήθηκαν τα τελευταία χρόνια και από μία τεθωρακισμένη ταξιαρχία εκάστη. Ουσιαστικά η δύναμη πυρός που συγκεντρώνει κάθε μία από αυτές τις 2 μεραρχίες ξεπερνάει αυτή της τεθωρακισμένης!!
        Επιπλέον αυτές οι 2 μεραρχίες αναφέρονται πλέον σαν επιχειρησιακά στρατηγεία!! Δηλαδή σαν προωθημένο κλιμάκιο διοίκησης πριν το σώμα στρατού και την στρατιά!! Πολλοί βέβαια από τους επιτελής ακόμη και τους διοικητές των μονάδων προέρχονται από τα τεθωρακισμένα, οπότε καμία πεζικοκεντρική αντίληψη δεν υφίσταται.

        Δ) Αν και προσωπικά δεν με ενδιαφέρει τι λέει κάποιος ισραηλινός ουλαμαγός που πολέμησε πάντοτε υπό αεροπορική υπεροχή και έχοντας μέσα ανώτερα του αντιπάλου (και παρόλα αυτά είχε πολλές απώλειες και στον πόλεμο του 1973, και στο Λίβανο το 1982 και 2006) σίγουρα είναι καλύτερα να διοικείς ουλαμό 3 αρμάτων παρά 4 ή 5. Δεν ξέρω τι δυνατότητες έχει ο Ε.Σ σε εκπαιδευμένους ουλαμαγούς?? Την όποια εκπαιδευμένη εφεδρεία του (έφεδροι αξιωματικοί – υπαξιωματικοί) ο Ε.Σ την έχει παρατήσει ένεκα πολιτικών αποφάσεων? Αδιαφορίας της διοίκησης? Έλλειψη οικονομικών πόρων??..

  3. κλείτος ο μέλας

    @Αλλά και το καλύτερο ΤΟΜΑ ἤ Βαρύ ΤΟΜΠ,ἄν θέλουμε να πιάσει τόπο,και να αξιοποιηθεί ὡς όπλο και επένδυση,θα πρέπει να δοθεί στα τεθωρακισμένα,και όχι στο πεζικό.

    και το πεζικό αχέροντα στη σημερινή επόχη ,που επειγεται για αλλαγή νοοτροποπιας και δογματος πως θα μετακινείται,με τι μέσα ?μαλλον πρεπει να κατσουν και να μιλησουν και να συνεργαστουν τα όπλα μεταξύ τους…το πζ μπορεί να είναι στατικό αλλά μπορεί να αλλάξει και σε μηχανοκινητο ταχύ αν το επιλεξει

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      «και το πεζικό αχέροντα στη σημερινή επόχη ,που επειγεται για αλλαγή νοοτροποπιας και δογματος πως θα μετακινείται,με τι μέσα ?»
      Κλείτο,τα ΤΟΜΑ ἤ τα ΤΟΜΠ βαρέως τύπου,που είναι κατάλληλα για επιθετικές ενέργειες,και όχι απλή μεταφορά,δέν είναι μέσα μετακινήσεων,αλλά επιχειρήσεων.
      Ὡς τέτοια,θα πρέπει να αξιοποιηθούν στο έπακρο,από το όπλο που έχει καί την τεχνική συνείδηση και αρτιότητα για την συντήρηση τους,όσο και την κατάλληλη για πόλεμο ελιγμών επιχειρησιακή φυσιογνωμία.
      Το κατ᾿εξοχήν τέτοιο όπλο είναι τα τεθωρακισμένα,και οἱ σχηματισμοί τους.
      Θα πρέπει να επισημανθεί,ότι πρίν κάποια χρόνια,είχε συνειδοτοποιηθεί από τον Ε.Σ ότι ὁ αρμοδιώτερος να εκπαιδεύσει οδηγούς ερπυστριοφόρων οχημάτων του πεζικού και του πυροβολικού,ήταν ακριβώς τα τεθωρακισμένα.
      Έτσι,ἥδη αρχές δεκαετίας του ᾿80,και για άγνωστο διάστημα,οδηγοί αυτοκινουμένων πυροβόλων πήγαιναν στην Αυλώνα,και αργώτερα πήγαν και οδηγοί ΤΟΜΠ του πεζικού.
      Ειδικά οἱ τελευταίοι,για τους οποίους διάβασα και κάποια πράγματα σε περιοδικά,(δηλαδή το πράγμα βγήκε και παραέξω),έμαθαν από τους τεθωρακισμένους πράγματα για τα Μ-113 και «Λεωνίδας»,που στο πεζικό δέν ήταν κατακτημένα,ειδικά ὡς προς την συντήρηση.
      Και αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία,όταν αναλογιστεί κανείς ότι τα ΤΘ διαθέτουν μικρούς αριθμούς Μ-113,και καθόλου «Λεωνίδας» ἤ ΒΜΡ-1.
      Και όμως,τα ΤΘ γνώριζαν καλύτερα,επειδή έχουν άλλη προσέγγιση στο υλικό τους,καθώς χωρίς αυτό,απλώς δέν υφίστανται ὡς όπλο,ενώ αντιθέτως για το πεζικό τα ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ είναι «αξεσουάρ»,και ενίοτε ενόχληση.
      Το θέμα είναι λοιπόν,να ξεκαθαριστεί τι μέλλει γενέσθαι με το μηχανοκίνητο πεζικό,και ἡ προσφορώτερη λύση είναι να αποδοθούν τα ΜΤΠ στα ΤΘ.
      Κάτι ενδιαφέρον,είναι ότι στα μέσα της δεκαετίας του ᾿60,τα μηχανοκίνητα τάγματα πεζικού (ΜΤΠ) ονομάστηκαν για σύντομο διάστημα τάγματα τεθωρακισμένου πεζικού (ΤΤΠ),και αργώτερα επιλαρχίες τεθωρακισμένου πεζικού (ΕΤΠ),πρίν επανέλθουν στον χαρακτηρισμό ΜΤΠ.
      Προκύπτει λοιπόν,ότι ὁ προβληματισμός για την φύση και την θέση του μηχανοκίνητου πεζικού,δέν είναι νέος.

      @ΣΤΡΑΤΟΣ
      Στο Α),Οι Μεραρχίες Πεζικού του Ε.Σ καταργήθηκαν …για να καταργηθούν,και όχι επειδή εξέλιπε ὁ από βορρά κίνδυνος,δηλαδή από Βουλγαρία.
      Ἥδη από το 1974 είχε γίνει παραδεκτό ότι ὁ κίνδυνος προερχόταν από ανατολικά,αλλά οἱ μεραρχίες διατηρήθηκαν 30 ακόμη χρόνια.
      Αυτό που δέν έγινε,ήταν να αξιοποιηθούν οἱ ανθρώπινοι πόροι που δεσμευόταν στις ΜΠ σε νέους σχηματισμούς,ἤ/καί στους ἥδη υπάρχοντες.
      Όπως έγραψες,το ανθρώπινο δυναμικό έγινε είδος προς εξαφάνιση μετά τις απανωτές μειώσεις θητείας,και αυτός ήταν ὁ λόγος που μείναμε χωρίς ΜΠ μεταξύ Ιωαννίνων και Έβρου,ενώ ούτε ταξιαρχίες πεζικού υπάρχουν πλέον ανατολικά της Φλώρινας.
      Στο Β) τα τουρκικά Leo-2A4 δέν βρίσκονται στο ποτάμι,και είναι επιεικώς αμφίβολο ότι τα δικά μας Leo-1A5 μπορούν να διατρήσουν τα πρώτα από τις 3.000 μέτρα.
      Στο Γ),«Πολλοί βέβαια από τους επιτελής ακόμη και τους διοικητές των μονάδων προέρχονται από τα τεθωρακισμένα, οπότε καμία πεζικοκεντρική αντίληψη δεν υφίσταται.»
      Οἱ επιτελείς δέν διαμορφώνουν ούτε επιχειρησιακή φυσιογνωμία ενός σχηματισμού,ούτε βεβαίως αλλά ζουν την δομή του.
      Και πουθενά στον κόσμο δέν θα δείς τέθωρες να σχεδιάζουν μάχες χαρακωμάτων.
      σΤΟ δ),οἱ απορίες σου είναι και δικές μου.

      Απάντηση
      • STRATOS

        Προς Αχέρων:

        Α) Νομίζω μέχρι το 1991, οπότε και διαλύθηκε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας ήταν αδύνατο για το Ε.Σ να καταργήσει όλες τις Βόρειες μονάδες, αφού οι κουμμουνιστικοί στρατοί ήταν ακόμα αρκετά ισχυροί (τουλάχιστον αριθμητικά). Από εκεί και πέρα ξεκίνησε η σταδιακή κατάργηση αυτών των μονάδων και η μείωση της οροφής του Ελληνικού στρατού. Αυτή η διαδικασία ήταν πολύ αργή, ένεκα της ασταθούς Αλβανίας και του Εμφύλιου στην Γιουγκοσλαβία κατά την διάρκεια όλης της δεκαετίας του 1990..

        H Λειψανδρία του Ε.Σ είναι διαχρονικό πρόβλημα.

        Πλέον δεν υφίσταται ισχυρές Ελληνικές μονάδες πεζικού στα βόρεια σύνορα μας ενώ οι στρατοί Αλβανίας – σκοπίων και Βουλγαρίας είναι πρακτικά ανύπαρκτοι.
        Όμως το οδικό δίκτυο (Εγνατία οδός και όχι μόνο) έχει βελτιωθεί σε απίστευτο βαθμό σε σχέση με την δεκαετία του 90, όπως και τα μέσα που διαθέτει ο Ε.Σ (αρματοφορείς, κτλ). Αναφέρτε χαρακτηριστικά ότι ακόμη και η Τεθωρακισμένη ταξιαρχία που βρίσκεται στο Λιτόχωρο μπορεί να αναπτυχθεί σε ελάχιστο χρόνο στο Βορρά αν υπάρξει ανάγκη….

        Β) Όλα τα 470 άρματα του τουρκικού στρατού με πυροβόλο 120χιλ είναι προσανατολισμένα στο μέτωπο του Έβρου ( μέχρι που αποσπάστηκαν ορισμένα για να λάβουν μέρος στις επιχειρήσεις στην Συρία). Η 12η και η 16η μεραρχίες είναι αυτές που έχουν επωμιστεί με την ασφάλεια της χώρας και τον φραγμό στον Έβρο.

        Τα Ελληνικά Leo1 A5 δεν έχουν κανένα πρόβλημα να καταστρέψουν το Leo2 A4 από τα 3000 μέτρα. Είναι επιβεβαιωμένο αυτό ότι διαθέτουν τα ποιο εξελιγμένα πυρομαχίκα 105χιλ. Το δε σύστημα ελέγχου πυρός τους είναι πρακτικά ίδιο με του Leo2 A4.

        Γ) Είπαμε οι 12η και 16ή μεραρχία έχουν πλέον ισχύ πυρός που θα ζήλευε και τεθωρακισμένη μεραρχία άλλων στρατών.

        Από την στιγμή που αυτές οι δύο Μεραρχίες έχουν μετατραπεί σε προωθημένα επιχειρησιακά στρατηγεία, τα επιτελεία τους και οι αποφάσεις που θα πάρουν θα παίξουν καταλυτική σημασία σε περίπτωση επιχειρήσεων.

        Ξέρω περίπτωση που αξιωματικοί τεθωρακισμένων οργάνωσαν άμυνα χαρακωμάτων (ένεκα καταθλιπτικής υπεροχής του αντιπάλου σε μέσα, ή θέλοντας να εκμεταλλευτούν τους πύργους από τα ακινητοποιημένα άρματα τους, ή σε αστικό αγώνα, κτλ) , αλλά ένας από τους διασημότερους στρατηγούς (διοικητής τεθωρακισμένων σχηματισμών) της Ιστορίας, ο στρατηγός Ρόμελ, ήταν κατεξοχήν αξιωματικός πεζικού μέχρι και την έναρξη του Β παγκοσμίου πολέμου!!!, οπότε όλος ανεξηγήτως του ανατέθηκε η διοίκηση της 7ης τεθωρακισμένης μεραρχίας…τα υπόλοιπα είναι γνωστά..

        Επομένως ουδεμία πεζικοκεντρική νοοτροπία δεν υφίσταται και όλοι οι αξιωματικοί (ιδίως οι διοικητές μεγάλων μονάδων στον Έβρο) του Ε.Σ, έχουν άριστη επιτελική εκπαίδευση ώστε να εκμεταλλευτούν άριστα τα διαθέσιμα μέσα και μονάδες σε περίοδο επιχειρήσεων.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        «Επομένως ουδεμία πεζικοκεντρική νοοτροπία δεν υφίσταται και όλοι οι αξιωματικοί (ιδίως οι διοικητές μεγάλων μονάδων στον Έβρο) του Ε.Σ, έχουν άριστη επιτελική εκπαίδευση ώστε να εκμεταλλευτούν άριστα τα διαθέσιμα μέσα και μονάδες σε περίοδο επιχειρήσεων.»
        Καλά…

  4. Theognostos

    @ STRATOS
    » ενώ οι στρατοί Αλβανίας – σκοπίων και Βουλγαρίας είναι πρακτικά ανύπαρκτοι.»

    Δεν ισχύει…απο στρατηγική αποψη…

    Θυμαμαι όταν διέλυσαν την Γιουγκοσλαβία οτι ολοι ελεγαν πως ο στρατός της Κροατιας ηταν ανύπαρκτος. Δεν περασε καλα ενας χειμώνας και με την αφοιξη της Άνοιξης ξαφνικα η Κροατια είχε στρατό ο οποίος νίκησε έναντι της Σερβίας. Επιπλεον υπήρξε και η πέμπτη φάλαγγα οπως και υπαρχει και στην Ελλάδα με αριθμό αλβανών κτλ…οποτε μην επαναπαυεστε….εξαρταται και με το τι συμμαχίες θα κανουν αυτοί με την Τουρκία εφοσον ολοι λιγουρευονται κομματι της Ελλάδος.

    Έπειτα γίνεται αναφορά στην Εγνατια οδό και στην δυνατότητα μαχιμων δυναμεων να φτάσουν στον προδιορισμο τους μεσω αυτης της οδού σχετικα ταχέως. Όμως εαν και εφόσον βομβαρδιστει η παγιδευτεί η Εγνατία σε ορισμενα σημεια τα σχέδια αλλάζουν αμεσα και δραστικά.

    Έπειτα εγινε μνεία οτι τα άρματα με των 105 χιλιοστών εχουν την δυνατοτητα να καταστρέψουν τα τουρκικά των 120 χιλιοστών. Η ταχύτητα των 120 ειναι μεγαλυτερη απο των 105 με διαφορά συμφωνα με ανοικτες πηγές τουλάχιστον 200 m/sec. Όμως πάλι συμφωνα με πηγές τα 105 έχουν δυσκολία για διατρηση στο πρόσθιο μέρος μοντερνων MBT’s. Αρα αν και ισως μεταφέρουν περισσότερον φορτίο χρειάζονται και επιπλεον επιτυχημένες βολές ενω μια επιτυχημένη βολή απο 120 κανονι μάλλον αρκει να βγαλει εκτος μάχης το MBT των 105 …απο την ιδια απόσταση. Εχουν τα τουρκια επιπρόσθετη θωράκιση η οχι; Έχουν τα Ελληνικά επιπροσθετη θωρακιση η όχι;

    Ειναι ολα θέμα προσεγγίσεως και τακτικής σε ρευστό σκηνικό με την δυνατοτητα ευελιξίας και με ακριβείς στοχεύσεις. Υπαρχουν και πυρομαχικά που προσεγγίζουν ταχύτητες Mach 6. Ομως το κανόνι πρεπει να μπορεί να αντέχει.

    Απάντηση
    • STRATOS

      Για να φτιαχτεί 1 στρατός, να οργανωθεί και να εκπαιδευτεί χρειάζονται χρόνια. Οι κροάτες πρόλαβαν και φτιάξανε Στρατό γιατί οι αξιωματικοί τους ήταν ήδη εκπαιδευμένοι (αφού υπηρετούσαν στον JNA) και το μόνο που έλειπε ήταν ο βαρύς οπλισμός ο οποίος σε 1 χρόνο διατέθηκε άφθονος από τους γερμανούς…..(τεράστιες ποσότητες οπλισμού από τον πρώην ανατολικογερμανικό στρατό που διαλυόταν τότε..). Αυτό δεν μπορεί να επαναληφθεί σήμερα και ιδίως για αλβανία και σκόπια…

      Οι αλβανοί και οι σκοπιανοί είναι ανύπαρκτοι σαν στρατιωτική δύναμη…..ιδίως οι αλβανοί διαχρονικά έχουν γράψει ιστορία σαν πλιατσικολόγοι…σαν στρατιωτική δύναμη είναι ανύπαρκτοι( βλέπε Ελληνοιταλικό πόλεμο 1940-41 και μετέπειτα την αλβανική μεραρχία SS που ανάγκασαν να διαλύσουν οι ίδιοι οι γερμανοί!!!!)..

      Πια αεροπορία θα βομβαρδίσει την Εγνατία οδό?? Η αλβανική ή η σκοπιανή?? Εκτός αν εννοείς ότι θα επέμβει η τουρκική αεροπορία(με τους 70 άσχετους πιλότους για 261 μαχητικά) στο πλευρό των αλβανών και των σκοπιανών!! που δεν φτάνει όλο το οπλοστάσιο της USAF για να τεθεί εκτός η 100άδων χιλιομέτρων Εγνατία οδός μαζί με τα παρακλάδια της……προσπερνάμε ότι για να βομβαρδίσουν την Εγνατία (έστω 1 χλμ της) πρέπει πρώτα να θέσουν εκτός την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία!!! και τις πυροβολαρχίες Patriot-Hawk, κτλ,κτλ,κτλ….!!!!!…

      Το Leo1 A5 (με τα πυρομαχικά κινητικής ενέργειας που διατίθενται στο Ελληνικό οπλοστάσιο)έχει την δυνατότητα να καταστρέψει το Leo2A4 από τα 3000 μέτρα με απευθείας βολή. Ασφαλώς και το Leo2A4 είναι 1 καλύτερο άρμα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το Leo1A5 είναι καταδικασμένο, ιδίως στο μέτωπο του Έβρου..

      Ο Ε.Σ είναι αξιέπαινος στο ότι μεταμορφώνεται ανάλογα της εκάστοτε απειλής, των διατιθέμενων οικονομικών πόρων και διαθέσιμων μέσων και ανθρωπίνου δυναμικού..

      Ασφαλώς και θα θέλαμε 1 καλύτερα επανδρωμένο στρατό (από τον καιρό της ειρήνης) αλλά ας είναι καλά οι αποφάσεις των γελοίων πολιτικών..

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: