Η ομιλία του Κυριάκου Δημητρίου, Αντιστρατήγου ε.α. π. ΔΙΤ/ΓΕΣ, στην Γενική Συνέλευση και τον εορτασμό για τα 20 χρόνια του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Ιππ-ΤΘ (ΣΑΑΙΤΘ), που αποτελεί και ιστορική αναδρομή για το Όπλο των Τεθωρακισμένων.

Η ομιλία – παρουσίαση:

Στρατηγέ, Πρόεδρε του Συνδέσμου Αποστράτων Αξκων Τεθνων

Σεβαστοί Στρατηγοί

Αγαπητοί Συνάδελφοι Εν Ενεργεία και εν Αποστρατεία

Κοιτώντας προς τα πίσω στο χρόνο, ως πρόσφατα αποστρατευθείς αξιωματικός του Όπλου των Τεθωρακισμένων θα προσπαθήσω να εντοπίσω, να διακρίνω και να περιγράψω, εν συντομία, τα σημεία καμπής, τα σημεία σταθμούς στην ιστορία του Όπλου μας. Δεν είναι κάτι εύκολο, παρά τα 38 χρόνια υπηρεσία μου στο Στρατό. Θεωρώ ότι μπορώ να διακρίνω με σχετική ευχέρεια αυτά που έγιναν τα τελευταία 35 χρόνια που αποτελούν και τα μισά της ιστορία του Όπλου των Τεθνων αλλά για τα υπόλοιπα 35, τα πρώτα 35 χρόνια που προφανώς ήταν και τα πλέον κρίσιμα, εκεί χρειάστηκε να ανατρέξω σε αρχειακό υλικό και κυρίως να συλλέξω πληροφορίες και κλίμα εποχής από τους πρωταγωνιστές. Ως πρωταγωνιστές προσδιορίζονται κατά βάση τα στελέχη του Όπλου, πολλά μάλιστα από τα οποία αυτά που διαμόρφωσαν τις εξελίξεις, τις πρώτες δεκαετίες, δεν βρίσκονται πια στη ζωή. Με την ευκαιρία της σημερινής εορτής και με την ιδιότητα του πρώην Δντη του Όπλου αποτίω φόρο τιμής στα στελέχη του Όπλου μας που έχουν φύγει από ζωή αλλά μας έχουν αφήσει αυτή τη μεγάλη παρακαταθήκη των 70 ετών, τους σταθμούς της οποίας θα προσπαθήσω να αναδείξω παρακάτω.

Κοιτάζοντας λοιπόν χρονικά προς τα πίσω διαπιστώνω ότι το Όπλο, τα 70 αυτά χρόνια εξελισσόταν με καταιγιστικούς ρυθμούς σε τέτοιο βαθμό που πλέον δεν μπορείς να εντοπίσεις κομβικές ημερομηνίες εξέλιξης αλλά απλά μπορεί να εστιάσεις σε επιλογές και σε περιόδους προσπαθειών ευόδωσης ενός ή περισσοτέρων ταυτόχρονα στόχων, οι οποίες μάλιστα αλληλεπικαλύπτονται χρονικά μεταξύ τους σ’ ένα πυκνό και καταιγιστικό ρυθμό εξελίξεων.

Αλλά ας μπούμε στο θέμα μας και ας αναφέρουμε αυτές τις χρονικές περιόδους σταθμούς στην εξέλιξη του Όπλου μας.

1ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ

2ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων Μ 24

3ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων Μ 47

4ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων Μ 48

5ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων ΑΜΧ 30

6ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων LEOPARD 1.

7ος Σταθμός: Η είσοδος σε υπηρεσία και η χρήση των αρμάτων LEOPARD 2.

8ος Σταθμός: Η δημιουργία του ΚΕΤΘ στην Αυλώνα.

9ος Σταθμός: Η δημιουργία της ΧΧης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, των Διοικήσεων Μάχης – Τεθωρακισμένων Ταξιαρχιών.

10ος Σταθμός: Η δημιουργία, η απόκτηση και η συνεχής αναβάθμιση σύγχρονων εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων και μέσων

11ος Σταθμός: Η ίδρυση και λειτουργία του ΣΑΑΙΤΘ

1ος Σταθμός – ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Το 1947, ήταν η πρώτη φορά που ο Στρατός μας παραλάμβανε ένα πραγματικό άρμα μάχης και μάλιστα σε σημαντικούς αριθμούς. Τα 2 επόμενα έτη 1948 – 1949, τα 52 αυτά άρματα αξιοποιήθηκαν επιχειρησιακά συμμετέχοντας στις τότε επιχειρήσεις. Τα άρματα ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ εισήγαγαν το νεοϊδρυθέν τότε Όπλο μας στη νέα εποχή, στην εποχή των αρμάτων, αν και παρέμειναν σε χρήση για μόλις μια 10ετία.

2ος Σταθμός – Μ24

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Στα τέλη του έτους 1950, ήταν η πρώτη φορά που ο Στρατός μας άρχισε να παραλαμβάνει άρματα μάχης τύπου M-24 και μάλιστα σε αριθμό τέτοιο που του επέτρεψαν σταδιακά να συγκροτήσει για πρώτη φορά πλέον της μιας μονάδας αρμάτων (τότε «Συντάγματος Αρμάτων»). Άρματα Μ24 ο Στρατός μας παραλάμβανε σταδιακά από τις ΗΠΑ για τις 3 συνεχόμενες δεκαετίες (50, 60, 70). Μάλιστα το 1975 παρέλαβε μαζικά 121 επιπλέον Μ24 από την Ιταλία, ενισχύοντας έτσι το στόλο που έφτασε τα 210 συνολικά Μ24, επιβεβαιώνοντας τις καλές εντυπώσεις που είχε αποκομίσει το Όπλο, από τα συγκεκριμένα άρματα. Τα Μ24 έμειναν σε υπηρεσία περισσότερο από 4 δεκαετίες και χρησιμοποιήθηκαν εντατικά στα νησιά, κυρίως μετά το 1974 και την τότε περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεών μας με την Τουρκία. Τη δεκαετία του 80 άρχισαν σταδιακά να αποσύρονται και να χρησιμοποιούνται ως σταθερά πυροβολεία στις ακτές των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, προσφέροντας έτσι στην άμυνά μας για 5 περίπου δεκαετίες. Κρίνεται ιστορικά σκόπιμο να αναφέρω ότι Ίλη αρμάτων Μ24 στάλθηκε με την Ελληνική Μεραρχία και στη Κύπρο μας και παρέμειναν εκεί για μια 4ετία συμβάλλοντας αποφασιστικά στην αποτροπή της Τουρκικής απειλής κατά της Μεγαλονήσου.

3ος Σταθμός – Μ47

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Το 1957 ήταν το έτος που άρχισε η παραλαβή των πρώτων αρμάτων Μ47 που αποτέλεσαν και τα πρώτα μέσα άρματα του Στρατού μας. Με εκείνα τα πρώτα Μ47 συγκροτήθηκαν και οι 2 πρώτες Επιλαρχίες Μέσων Αρμάτων η 21 και η 22 ΕΜΑ και έτσι ο όρος «Επιλαρχία» αντικατέστησε τότε τον όρο «Σύνταγμα Αρμάτων». Ο Στρατός μας παρέλαβε συνολικά 423 Μ47, η δε παραλαβή τους διήρκησε σταδιακά μια 20ετία (1957 – 1977). Τα άρματα αποσύρθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 90, μετά τις μαζικές παραλαβές αρμάτων στο πλαίσιο της Συνθήκης.CFE, δηλαδή της Συνθήκης Μείωσης των Συμβατικών Όπλων στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο.

4ος Σταθμός – Μ48

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Το 1963 αποτελεί και αυτό με τη σειρά του χρονιά ορόσημο. Τότε εισήλθαν σε υπηρεσία τα πρώτα άρματα Μ48. Το συγκεκριμένο άρμα αποτελεί το εμβληματικό μας άρμα που συνεχίζει να υπηρετεί και σήμερα, μετά από 54 χρόνια υπηρεσίας, ενώ ακόμη δεν έχει φανεί στον ορίζοντα η πιθανότητα απόσυρσης ή αντικατάστασής του. Το Μ48 είναι και το άρμα που κατέχει το αξεπέραστο ρεκόρ του αριθμού των περισσοτέρων εισελθόντων αρμάτων σε χρήση στον Ελληνικό Στρατό. Συγκεκριμένα αποκτήθηκαν από τα αμερικανικά αποθέματα 837 Μ48 (από το 1963 έως και το 1974) 110 Μ48Α2C (τα έτη 1983-84-85) από την πρώην Δυτική Γερμανία και 390 μεταχειρισμένα Μ48Α5 (τα έτη 1988 έως και 1991) και πάλι από τα αμερικανικά αποθέματα. Συνολικά τα άρματα οικογένειας Μ48 έφτασαν τα 1337 από τα οποία 565 εισήλθαν μαζικά σε χρήση το 1971. Τα έτη 1979 έως και 1987, 218 Μ48 αναβαθμίστηκαν στην έκδοση Μ48Α3 και 326 αναβαθμίστηκαν στην έκδοση Μ48Α5. Η επιλογή της έκδοσης Μ48Α3 κρίνεται ως ιδιαίτερα εφυής και επισημαίνεται ότι δεν επελέγει από τους Τούρκους στο αντίστοιχο δικό τους πρόγραμμα αναβάθμισης των Μ48 που αριθμητικά ξεπέρασε κατά πολύ το αντίστοιχο Ελληνικό. Τα Μ48Α3 ήταν ομοιότυπα στο σκάφος με τα Μ48Α5, στο δε πύργο ήταν επίσης ομοιότυπα πλην της διατήρησης του πυροβόλου των 90 χιλ. που επέτρεπε στα άρματα να αξιοποιούν τα 400.000 και πλέον βλήματα 90 χιλ. που ήδη υπήρχαν στα Ελληνικά αποθέματα. Υπόψη ότι ο Ελληνικός Στρατός είχε στις αρχές της δεκαετίας του 80 αποκτήσει και σύγχρονα βλήματα APFSDS στο διαμέτρημα των 90 χιλ. που αύξαναν κατακόρυφα τις επιδόσεις διάτρησης και ουσιαστικά κατέστρεφαν κάθε άρμα του τότε Τουρκικού οπλοστασίου (συμπεριλαμβανομένων και των LEO1).

5ος Σταθμός – AMX 30

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Στα τέλη της δεκαετίας του 60, ή Χώρα υλοποιεί για πρώτη φορά ένα μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα με εθνικές πιστώσεις ενώ μέχρι τότε εισήγαγε μαζικά μεταχειρισμένο αμερικανικό υλικό που παραχωρούνταν στα πλαίσιο προγραμμάτων στρατιωτικής βοήθειας. Έτσι το έτος 1970, η Χώρα αποκτά για πρώτη φορά νέα άρματα με δικούς της πόρους. Επρόκειτο για τα γαλλικής προέλευσης, ΑΜΧ-30, τα οποία αποτέλεσαν τα πρώτα άρματα που αποκτήθηκαν και υπερτερούσαν σημαντικά απ’ αυτά που διέθετε, μέχρι τότε, η εξ ανατολών απειλή. Η ποιοτική υπεροπλία, που παρείχαν τα ΑΜΧ-30, έναντι του αντιπάλου, διήρκησε για μία περίπου 10ετία. Τα ΑΜΧ 30 αγοράστηκαν με εθνικές πιστώσεις σε 2 παρτίδες. Τα πρώτα 60 αποκτήθηκαν τα έτη 1970 έως και 1973 ενώ τα δεύτερα 130 αποκτήθηκαν τα έτη 1974 – 1978. Παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και τις αρχές της δεκαετίες του 90 οπότε αποσύρθηκαν στο πλαίσιο της Συνθήκης CFE ενώ αριθμός επαρκής για μια επιλαρχία αρμάτων μεταβιβάστηκε στη Κύπρο μας και συνέχισε να υπηρετεί εκεί γι’ άλλα 15 και πλέον χρόνια.

6ος Σταθμός – LEO 1

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Τα πρώτα 106 LEO 1 στην έκδοση LEO1GR αγοράστηκαν με εθνικές πιστώσεις και εισήλθαν σε υπηρεσία τα έτη 1983-1984. Στη συνέχεια το έτος 1992 παρελήφθησαν 170 LEO1V από την Ολλανδία στα πλαίσια της συνθήκης CFE. Από το 1993 μέχρι και το 2006 ακολούθησαν άλλες 5 επιμέρους παραλαβές αρμάτων LEO1A5 που ανέβασαν τον συνολικό αριθμό της έκδοσης LEO1A5 σε 501 άρματα. Συνεπώς συνολικά εισήλθαν σε υπηρεσία επί 20 και πλέον έτη, 776 άρματα LEO1, αποτελώντας έτσι τον δεύτερο σε μέγεθος τύπο αρμάτων, μετά τα Μ48, που εισήλθε σε υπηρεσία στο Όπλο των ΤΘ. Τα 501 LEO1A5 αποτελούν και σήμερα και θα συνεχίσουν να αποτελούν τον πολυαριθμότερο τύπο σε υπηρεσία τουλάχιστον μέχρι το 2030. Συνεπώς η επιλογή του τύπου LEO1 ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 70 και η εμμονή στην απόκτηση LEO1A5 από τα τέλη της δεκαετίας του 80, δικαίωσε απόλυτα τους διαχρονικούς σχεδιασμούς της ΔΙΤ.

7ος Σταθμός – LEO2HEL

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, το Όπλο μας σχεδίασε και υλοποίησε 2 κολοσσιαία προγράμματα, από πλευράς κόστους, που αφορούσαν την απόκτηση αρμάτων 3ης γενιάς. Το συνολικό κόστος ξεπέρασε τα 2 δις ευρώ. Η Ελλάδα απέκτησε 170 νέα άρματα LEO2HEL και 183 μεταχειρισμένα LEO2A4 από τα Γερμανικά αποθέματα. Αυτό την κατέστησε τη Ελλάδα τη Χώρα χρήστη με το μεγαλύτερο εν ενεργεία στόλο αρμάτων LEO2 στον κόσμο και ΔυτικοΕυρωπαϊκή Χώρα με το μεγαλύτερο στόλο αρμάτων συνολικά (στις ΔυτικοΕυρωπαϊκές Χώρες έχει συμπεριληφθεί και το τμήμα της Ευρωπαϊκής Τουρκίας καθώς και τα άρματα που σταθμεύουν εκεί).

8ος Σταθμός – ΚΕΤΘ

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Οι διαδικασίες δημιουργίας του Κέντρου Εκπσεως Τεθνων ξεκίνησαν το 1965 και ολοκληρώθηκαν, μετά από 10ετία, το 1975. Το έργο ήταν τεράστιο και πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα. Το μέγεθος της έκτασης, η πληθώρα και η επάρκεια των εγκαταστάσεων, η ορθότητα της επιλογής του χώρου (εγγύτητα στο σιδηροδρομικό και οδικό άξονα) και η γειτνίαση με τον εθνικό δρυμό της Πάρνηθας που δεν επιτρέπει την περαιτέρω οικιστική ανάπτυξη, δικαίωσαν αυτούς που σχεδίασαν, επέλεξαν, αποφάσισαν και κατασκεύασαν το νέο ΚΕΤΘ. Το Κέντρο παραμένει ακόμη και σήμερα αξεπέραστο για τα Ελληνικά δεδομένα και αποτελεί εγκατάσταση προβολής όχι μόνο του Όπλου άλλα και του ΕΣ γενικότερα.

9ος Σταθμός – ΧΧη ΤΜ – ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Τα έτη 1954 – 1956 συγκροτήθηκαν οι πρώτες Διοικήσεις Μάχης και αυτές υπήχθησαν υπό την νεοσυγκροτηθείσα ΧΧη Τεθωρακισμένη Μεραρχία. Τα έτη 1971 – 1978 οι Διοικήσεις Μάχης μετασχηματίστηκαν στις Τεθωρακισμένες Ταξχιες που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι η υιοθέτηση της οργάνωσης της Ταξιαρχίας με την μορφή και τη πληρότητα που τη γνωρίζουμε, υιοθετήθηκε από το Στρατό μας πρώτα για το Όπλο των Τεθωρακισμένων και μεταγενέστερα το πετυχημένο πείραμα υιοθετήθηκε και για την μετάπτωση των Συνταγμάτων Πεζικού σε Μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες.

10ος Σταθμός – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Η δημιουργία, η απόκτηση και η συνεχής αναβάθμιση σύγχρονων εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων και μέσων αποτελούσε διαχρονική επιδίωξη του στελεχών του Όπλου μας. Σ’ αυτή τη προσπάθεια ξεχωρίζουν:

– Τα 2 πεδία Βολής Ξάνθης και Λιτοχώρου που είναι τα πλέον σύγχρονα και οργανωμένα πεδία βολής που διαθέτουμε και καλύπτουν τις ανάγκες όλου του Στρατού μας.

– Οι 4 γενιές εξομοιωτών

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

– Η 1η γενιά, στα τέλη δεκαετίας του ’70, ο αναλογικός εξομοιωτής οδήγησης ΑΜΧ-30 στο ΚΕΤΘ,

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

– Η 2η γενιά, στα μέσα δεκαετίας ’90 που αποτελούνταν από τον εξομοιωτή διαδικασίας βολής LEO1V, τους εξομοιωτές οδήγησης στο ΚΕΤΘ και τους εξομοιωτές βολής στη Ξάνθη, στην Αλεξανδρούπολη και στο Λαγό

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

  • και η 3η και 4η γενιά που συγκροτούν το ΚΕΞ στην Αλεξανδρούπολη και περιλαμβάνουν εξομοιωτές τακτικής, βολής και οδήγησης LEO 15, LEO 2A4 και LEO 2HEL.

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

  • Τα τεχνολογικά προχωρημένα εκπαιδευτικά μέσα, όπως τα συστήματα εξομοιωτών πεδίου τύπου SIMFIRE – SIMKILL που αγοράστηκαν στις αρχές τις δεκαετίες του 80 και το σύστημα παρακολούθησης και αξιολόγησης της βολής σε πραγματικό χρόνο LFME (Live Fire Monitoring Equipment)

11ος Σταθμός – ΙΔΡΥΣΗ – ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΑΑΙΤΘ

Σταθμοί στην 70χρονη πορεία του Όπλου των Τεθωρακισμένων

Το 1996, το Όπλο μας ήδη αριθμούσε 50 χρόνια ιστορίας (δεν το γιορτάσαμε δυστυχώς) και ήδη υπήρχαν εκατοντάδες μονίμων στελεχών που είχαν αποχωρήσει τα προηγούμενα χρόνια καθώς και χιλιάδες εφέδρων στελεχών. Όλοι αυτοί ήταν εκείνοι που οικοδόμησαν το Όπλο μας και που μέχρι τότε παρέμεναν εν πολλοίς στην αφάνεια. Η Δημιουργία του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών ΤΘ είχε ένα και μόνο σκοπό να διατρανώσει την παρουσία των στελεχών που αποχώρησαν από την ενεργό υπηρεσία αλλά που συνεχίζουν να πονούν το Όπλο, να ανησυχούν για την εξέλιξή του, θέλουν να διατηρούν τους άρρηκτους δεσμούς με τους εν ενεργεία συναδέλφους τους που άλλωστε αποτελούν τα πνευματικά τους παιδιά, να τους υποστηρίζουν και να διαχέουν το πνεύμα του Ιππικού και των Τεθωρακισμένων οργανωμένα στη κοινωνία. Έχοντας διαβάσει όλα τα τεύχη του περιοδικού του ΣΑΙΤΘ όλα αυτά τα χρόνια διαπίστωσα και κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Εκεί υπό μορφήν άρθρων έγινε σημαντική προσπάθεια να διασωθούν μνήμες από την ιστορία του Όπλου μας. Αυτή η προσπάθεια πήρε και άλλη μορφή με πιο χειροπιαστό τρόπο, τα τελευταία χρόνια. Με πρωτοβουλία και αποκλειστικές ενέργειες του Συνδέσμου δημιουργήθηκε εκ του μηδενός το μνημείο ιππικού στο Μέτσοβο ως ελάχιστη προσφορά στη γενιά των ιππέων του Σαράντα που μέχρι τότε κανείς δεν τιμούσε ξεχωριστά. Η σημερινή εκδήλωση επιβεβαιώνει ότι η λειτουργία του Συνδέσμου, μας ενώνει και φέρνει κοντά τα εν ενεργεία και τα εν αποστρατεία στελέχη του Όπλου μας.

Συμπεράσματα

Μελετώντας τους σταθμούς εξέλιξης του Όπλου μας, εύκολα διαπιστώνουμε τα παρακάτω:

-Συνεχής επένδυση στην καινοτομία και στην εκπαίδευση.

-Παρακολούθηση των παγκόσμιων τεχνολογικών εξελίξεων στο τομέα των αρμάτων και υιοθέτηση βέλτιστων λύσεων για το Όπλο στο τομέα της εκπσης άλλα και στις επιλογές του αρματικού δυναμικού.

-Η Χώρα 3 φορές σε 3 διαφορετικές δεκαετίες 70, 80 και 2000 επέλεξε το Όπλο των ΤΘ για να υλοποιήσει γι’ αυτό, εξαιρετικά μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα για την αποτροπή της απειλής. Το διπλό πρόγραμμα των ΑΜΧ-30 ήταν το μεγαλύτερο εκείνης της δεκαετίας για το Στρατό Ξηράς και μακράν το μεγαλύτερο σε κόστος απ’ αυτά που υλοποίησαν άλλα Όπλα. Το πρόγραμμα των LEO1GR στις αρχές του 80 ήταν και αυτό το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα του Στρατού Ξηράς, εκείνη τη 10ετία. Το ίδιο συνέβη και με το διπλό πρόγραμμα των LEO2. Τα 2 δις είναι μακράν το μεγαλύτερο πρόγραμμα σε ύψος από ιδρύσεως του Στρατού μας και είναι προφανές ότι τα επόμενα χρόνια λόγω οικονομικής συγκυρίας δεν πρόκειται να δούμε κάτι αντίστοιχο όχι μόνο για τα ΤΘ άλλα και τον ΕΣ γενικότερα.

-Μακροχρόνιο Σχεδιασμό και πιστή τήρηση του σε βάθος δεκαετιών από τη Διεύθυνση του Όπλου. Η πιστή τήρηση του Σχεδιασμού δε σημαίνει απλά την τήρηση των αποφάσεων των προηγουμένων αλλά πλήρη ενστερνισμό της ορθότητας της απόφασης και εμμονή με μεγαλύτερο σθένος στην εφαρμογή της από τους επόμενους.

-Ορθότητα του Σχεδιασμού και επιτελική επάρκεια που εκφραζόταν διαχρονικά από την ικανότητα πρόβλεψης. Ενδεικτικά προβάλλεται η εκτίμηση για την εξέλιξη του Στόλου των αρμάτων μας που συνέταξε η Διεύθυνση μας το 1994. Εντυπωσιάζει η ακρίβεια της εκτίμησης – πρόβλεψης. Με την ευκαιρία προβάλλεται για λόγους ιστορικής μνήμης κομμάτια από τη δεύτερη σύμβαση προμήθειας των ΑΜΧ 30. Υπογράφηκε το Μάιο του 1974, μια εποχή που τις συμβάσεις προμήθειες των αρμάτων τις υπέγραφε ο Δντης Τεθωρακισμένων και όχι υπουργοί ή άλλοι πρόσκαιρα διορισμένοι κρατικοί λειτουργοί που ακόμη και σήμερα τους τυλίγουν σκιές για τις υπογραφές τους. Η δε προμήθεια, επί το ελληνικότερον «μίζα» σαφώς αναγραφόταν στη σύμβαση, ανερχόταν μόλις στο 0,25% της αξίας της, εφορολογείτο κανονικά και επί της μίζας εφαρμόζοντας κρατήσεις 6,25% για την ενίσχυση του ΜΤΣ. Αργότερα το Κράτος κατάργησε τυπικά, δια νόμου, τη μίζα αλλά πέτυχε να δημιουργεί παραμένουσες σκιές.

Επίλογος

Κλείνοντας την παρουσίαση μου θα ήθελα να απευθυνθώ στους εν αποστρατεία συναδέλφους και να τους θυμήσω τη ρήση του Αμερικανού Στρατηγού Μακάρθουρ, του νικητή των Πολέμων του Ειρηνικού και της Κορέας, μετά την αποστρατεία του, κατά την αποχαιρετιστήρια ομιλία του, στο Κογκρέσσο «Old Soldiers never die they just fade away», «Οι παλιοί στρατιώτες ποτέ δεν πεθαίνουν, απλά ξεθωριάζουν».

Ζήτω οι εν ενεργεία και εν αποστρατεία συνάδελφοι

Ζήτω τα Τεθωρακισμένα

Πηγή: Σύνδεσμος Αποστράτων Αξιωματικών Ιππικού – Τεθωρακισμένων

35 Σχόλια

  1. tsimuha

    Μια απορια, τα Μ60 δεν ηταν σταθμος, δεν γινεται καμια αναφορα σε αυτα;

    Επισης συμφωνα με τον φακελο της κυπρου που τωρα δοθηκε στην δημοσιοτητα υπηρχε εκτος απο την ιλη με 17 Μ-24 και μια δευτερη ιλη με αλλα 17 Μ-47 για τα οποια δεν γινεται αναφορα.

    View post on imgur.com

    View post on imgur.com

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Και έως 30 Μ-18 μεταφέρθηκαν στην Κύπρο,άν θυμάσαι το είχαμε σχολιάσει και στο HellArmedForces.
      Τα Μ-60 ίσως δεν θεωρούνται σταθμός,είτε επειδή δέν έφεραν κάτι καινούριο,π.χ ούτε το πυροβόλο των 105,ούτε η δυνατότητα βολής εν κινήσει,το αποστασιόμετρο λέηζερ,ή ο θερμικός απεικονιστής ήταν νεωτερισμοί που εισήγαγε ο συγκεκριμένος τύπος αποκλειστικά,είτε επειδή ο τύπος είναι στενός συγγενής του Μ-48.

      Εγώ αλλού κόλλησα:

      «Με την ευκαιρία προβάλλεται για λόγους ιστορικής μνήμης κομμάτια από τη δεύτερη σύμβαση προμήθειας των ΑΜΧ 30. Υπογράφηκε το Μάιο του 1974, μια εποχή που τις συμβάσεις προμήθειες των αρμάτων τις υπέγραφε ο Δντης Τεθωρακισμένων και όχι υπουργοί ή άλλοι πρόσκαιρα διορισμένοι κρατικοί λειτουργοί που ακόμη και σήμερα τους τυλίγουν σκιές για τις υπογραφές τους. Η δε προμήθεια, επί το ελληνικότερον «μίζα» σαφώς αναγραφόταν στη σύμβαση, ανερχόταν μόλις στο 0,25% της αξίας της, εφορολογείτο κανονικά και επί της μίζας εφαρμόζοντας κρατήσεις 6,25% για την ενίσχυση του ΜΤΣ. Αργότερα το Κράτος κατάργησε τυπικά, δια νόμου, τη μίζα αλλά πέτυχε να δημιουργεί παραμένουσες σκιές.»

      Απάντηση
      • tsimuha

        Αυτο με την μιζα δεν με πειθει καθολου, πιο πολυ σαν προσπαθεια ωραιοποιησης του κλαδου του μου φαινεται.
        Δηλαδη κατα τον στρατηγο υπαρχουν δυο κατηγοριες πολιτων, οι πολιτικοι ( αλητες ) που τα παιρνουν και εμεις που ειμαστε αγιοι και αμεμπτοι.
        Αφου τοτε την συμβαση την υπεγραφε μονον ο διευθυντης των ΤΘ τι τον εμποδιζε να υπαρχει και μια κρυφη μιζα προς αυτον της ταξης του 2-3-5%.Το οτι υπηρχε η φανερη μιζα δεν σημαινει οτι ΔΕΝ υπηρχε και κρυφη μιζα.Και τον διευθυντη καποιος αλλος τον διοριζε διευθυντη σε εκεινη την θεση.

        Για πες τωρα, αν ειχε προχωρησει το παρακατω προγραμμα θα υπηρχε μιζα;

        View post on imgur.com

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Oι μίζες με την καθεαυτή έννοια,δίνονται κάτω από το τραπέζι.
        Αλλά εγώ στέκομαι στο ότι την σύμβαση την υπέγραφε ο ίδιος ο Στρατός,και την νόμιμη προμήθεια δέν χρειαζόταν να την κρύψεις.
        Βέβαια,και η επιλογή του ΑΜΧ-30,άν και έγινε από την υπηρεσία,και μάλιστα επί χούντας,πάλι πολιτική επιλογή ήταν,οπότε οι Γάλλοι άν έπρεπε να λαδώσουν ή ανταμείψουν κάποιους,θα ήταν πολύ ψηλά.

        Αυτός ο εκσυγχρονισμός των Άλμπατρος με το Super Searcher ήταν κάπου 1982-83;
        Πάντως όχι πολύ μεταγενέστερα,και τα «Γκούφυ» HU-16Β ήταν τότε ακόμη νεώτερα από όσο τα Ρ-3Β σήμερα.
        Όσο για μίζες,φυτρώνουν εκεί όπου βρίσκουν κατάλληλο έδαφος.

  2. tsimuha

    Eιδικα το Super Searcher και το AQS-902 Lapads -Lightweight Acoustic Processing and Display System ( τοποθετηθηκε στα Sea King-ελαφρυτερη εκδοση του AQS-901 που υπηρχε στα Nimrod ) ηταν κορυφαια συστηματα εκεινη την εποχη.

    Απάντηση
  3. Giorgos Tsagkaris

    Δεν καταλαβα ποτε γιατι δεν χρησιμοποιουνται πυροβολα των 0.50» στον πυργο μαζι με το πολυβολο των 7.62.
    Οπως δεν θα καταλαβω και ποτε πως γινεται να υπαρχουν ταυτοχρονα 3 διαφορετικες παραλλαγες στην βαφη
    των αρματων που επιχειρουν στο ιδιο θεατρο επιχειρησεων…

    Απάντηση
  4. famas

    Υπόψη ότι ο Ελληνικός Στρατός είχε στις αρχές της δεκαετίας του 80 αποκτήσει και σύγχρονα βλήματα APFSDS στο διαμέτρημα των 90 χιλ. που αύξαναν κατακόρυφα τις επιδόσεις διάτρησης και ουσιαστικά κατέστρεφαν κάθε άρμα του τότε Τουρκικού οπλοστασίου.

    To παραπάνω ισχύει; Πότε είχαμε εμείς διατρητικά αποριπτόμενου κέλυφους σταθεροποιούμενα με πτερύγια; Δεν νομίζω να είχαν βγει τέτοια βλήματα για το 90χιλ Μ41 πυροβόλο του Μ48.
    Μάλιστα ο Hunnicut στο βιβλίο του για τα Patton αναφέρει ότι έβαλαν μόνο τα παρακάτω βλήματα
    M318 AP shot
    M431 HEAT
    T91E3 HE
    M71A1 HE

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Υπήρχαν και κάποια HVAP M-332,ίσως και APCR Μ-392 την δεκαετία του ΄70,και την δεκαετία του ΄80 ίσως αποκτήθηκαν ισραηλινής προελεύσεως APFSDS 90mm.
      Δέν ξέω πόσο ο φλογοκρύπτης των Μ-47/48 δυσχέραινε την χρήση APFSDS,αλλά ήδη την δεκαετία του ΄80 διάφορα πυροβόλα υψηλής πιέσεως των 90,όπως το MECAR KENERGA,με πολλαπλά χαλινωτήρια κάννης, αξιοποιούσαν τέτοια βλήματα.

      Απάντηση
      • tsimuha

        H απορια ειναι οτι αφου η εκδοση Μ48Α3 ηταν εφυης τοτε η μετατροπη Μ48 στο επιπεδο Α5 ηταν πλεονασμος και σπαταλη χρηματων.Δηλαδη αφου με το Α3 τρυπουσες ολα τα τουρκικα προς τι ο εκσυγχρονισμος στο επιπεδο Α5.Θα πει καποιος οτι με το 105 μπορει να τρυπουσες ολα τα τουρκικα σε μεγαλυτερη αποσταση απο οτι με το 90, ναι αλλα τοτε η Α3 επαυε να ειναι εφυης αφου θα ηθελε συγκεκριμενη αποσταση για να διατρησει τα αντιπαλα αρματα, τα οποια ηταν εξοπλισμενα με 105 και θα μπορουσαν να χτυπησουν τα δικα μας απο μεγαλυτερη αποσταση.
        Εγω πιστευω οτι αιτια της αναβαθμισης στο επιπεδο Α3 ηταν η ελλειψη χρηματων ωστε να αναβαθμιστουν ολα στο επιπεδο Α5.

      • Γ.Μ.

        Πέραν από το αμιγώς οικονομικό, προφανώς ρόλο έπαιξε και η ύπαρξη ενός πολύ μεγάλου αποθέματος πυρομαχικών των 90mm. Ακόμα και μετά την απόσυρση του διαμετρήματος από τις Μονάδες α΄ γραμμής, δεν είναι τυχαίο που διατηρήθηκαν κάποια M-48A3/A3 MOLF για εκπαίδευση, αξιοποιώντας το.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ακριβώς.
        Απλούστατα,κάναμε την ανάγκη φιλοτιμία,και βολευτήκαμε με τα -Α3.
        Και δέν είναι μόνο η απόσταση (βεληνεκές) που κάνει την διαφορά σε σύγκριση με τα δύο διαμετρήματα,ούτε μόνο η επαρκής διατρητική ικανότητα,είναι και η διάρκεια της πτήσεως προς τον στόχο,και πόσο ευθυτενής είναι η τροχιά,επειδή αυτά επηρρεάζουν την ευστοχία.
        Για παράδειγμα,το διατρητικό κοίλης γομώσεως ΗΕΑΤ (που κακώς αποκαλείται κοίλου γεμίσματος),των 90 χιλιοστών,έχει αρχική ταχύτητα 840 μέτρων ανά δευτερόλεπτο,ενώ των 105 έχει 1170 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
        Αυτό,μπορεί να κάνει την διαφορά μεταξύ ευστοχίας και αστοχίας,άν ο στόχος μετακινηθεί ένα-δύο δευτερόλεπτα πρίν πληγεί.
        Αλλά,άν λογαριάσεις ότι για 218 άρματα (τα -Α3) χρειάζεσαι 218 πυροβόλα (χώρια τα εφεδρικά),και πέντε βασικούς φόρτους πυρομαχικών,5χ60χ218=65.400 βλήματα.
        Οπότε,καταλαβαίνεις.

      • famas

        Τη δεκαετία του 80 είχαμε τόσο καλές σχέσεις με το Ισραήλ, ώστε να μας έδιναν τόσο προηγμένα βλήματα, όταν ο Αραφάτ μπαινόβγαινε στη χώρα κι εμείς πρωτοστατούσαμε στη περίφημη Πρωτοβουλία των Έξι;
        Επίσης το Μ41 είναι ραβδωτό ενώ τα APFSDS «συμπαθούν» τα λεία πυροβόλα λόγω φυσικής, ενώ η χρήση APFSDS σε ραβδωτά επεκτάθηκε μετά το Μ68/Λ7

      • ΑΧΕΡΩΝ

        @famas
        Τα APFSDS μπορούν να αξιοποιηθούν από τα Μ-36/Μ41 κατά τον ίδιο τρόπο που μπορούν να αξιοποιηθούν και από τα L-7/M-68,L-11,D-10,CN-105.
        To θέμα δέν είναι το διαμέτρημα ή ο τύπος του ραβδωτού πυροβόλου,αλλά η τεχνολογία του βλήματος : άν αυτό διαθέτει δακτυλίους ολισθήσεως,θα γλυστρήσει ικανοποιητικά στο κοίλο κάννης.
        Την δεκαετία του ΄80 υπήρχε κάποιο επίπεδο συναλλαγών με το Ισραήλ στον στρατιωτικό τομέα.
        Εκτός από βλήματα αρμάτων,(κυρίως ΗΕΑΤ),είχαν αποκτηθεί και συστήματα επικοινωνιών,τα λεγόμενα πολυδιαυλικά,αλλά και ερπύστριες της Urdan.
        Κάπου στο 1990,επί κυβερνήσεως Κων.Μητσοτάκη,άργησαν οι παραδόσεις ερπυστριών,λόγω απεργίας στο Ισραήλ.
        Ακόμη,κυκλοφορούσε ότι από την ίδια χώρα είχαν αγοραστεί και περί τα 20 μεταχειρισμένα Νοράτλας.

  5. Kostas

    Ο επόμενος σταθμός του όπλου των τεθωρακισμένων πρέπει να είναι η ενσωμάτωση συστημάτων ενεργητικής προστασίας .

    Απάντηση
  6. tsimuha

    H φωτο του Μ47 ( επανω απο αυτην με τον εθναρχη ) με τους εκτοξευτες καπνογονων αφορα ελληνικο αρμα;
    Προφανως αν ειναι θα αφορα αρμα απο γερμανια μερια καθως στα αμερικανικα που ειχαμε δεν υπηρχαν τετοια αξεσουαρ.

    Απάντηση
    • Γ.Μ.

      Ναι, ελληνικό είναι και όντως προήρχετο από την Γερμανία. Το ενδιαφέρον στη φωτογραφία με τον εθνάρχη (sic) είναι ότι το εικονιζόμενο άρμα Μ47 είναι το πρώτο του τύπου που παρέλαβε ο Ε.Σ. («85001») ενώ δυο φωτογραφίες παρακάτω εικονίζεται και το δεύτερο που παραλάβαμε («85002»). Το δε τρίτο κατά σειρά παραλαβής («85003») είναι εκείνο που σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Αρμάτων του ΚΕΤΘ.

      Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Στην φωτογραφία της 22 Μαΐου 1957 το άρμα είναι Μ-18 (καταστροφέας αρμάτων,και ταχύτερο ερπυστριοφόρο όχημα μάχης του Β΄ΠΠ)

      Απάντηση
      • Γ.Μ.

        @ tsimuha

        Ότι έχει να κάνει με ρωσικό/σοβιετικό οπλικό σύστημα, το θυμάσαι «απ’ έξω»;;;
        :):):)

      • ΑΧΕΡΩΝ

        @τσιμ.
        Βάσει της αναλογίας ισχύος-βάρους,θα μπορούσε να είναι και ταχύτερο,αλλά φαίνεται ότι το Μ-18 με τον κινητήρα R-975 των 460 ίππων (καθαρή ιπποδύναμη 408 ίπποι) έπιανε τα 55 μίλια,οπότε κέρδισε στο νήμα.(ΒΤ-7 : 53 μίλια)
        Πάντως τα ΒΤ-2 μπορούσαν να κινηθούν και χωρίς ερπύστριες ακόμη πιό γρήγορα.

        » rel=»nofollow»>» alt=»» width=»700″ height=»» />

        Γενικώς όμως,τα ΒΤ ήταν πολύ δύσκολα ελέγξιμα σε μεγάλες ταχύτητες,ενώ σε λίγο δύσκολο έδαφος,έκαναν το πλήρωμα φραπέ.

  7. Gunslinger32

    Εκεί που αναφέρει ότι «Τα 2 δις είναι μακράν το μεγαλύτερο πρόγραμμα σε ύψος από ιδρύσεως του Στρατού μας και είναι προφανές ότι τα επόμενα χρόνια λόγω οικονομικής συγκυρίας δεν πρόκειται να δούμε κάτι αντίστοιχο όχι μόνο για τα ΤΘ άλλα και τον ΕΣ γενικότερα.», εξαλείφει οποιεσδήποτε ελπίδες για ανανέωση του στόλου οχημάτων μεταφοράς (μάχιμου) προσωπικού στον ΕΣ. Επομένως πάλι με παραχωρήσεις (απο ΗΠΑ;) θα ελπίζουν να αντικαταστήσουν μερικά απο τα πλέον ξεπερασμένα ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ (ίσως και άλλα οχήματα μεταφοράς προσωπικού/υλικού) που είναι σήμερα σε υπηρεσία.

    Έτσι η αναφορά του ΜcArthur που μιλάει για ξεθώριασμα πάει πακέτο με τα ακόμα υπάρχοντα (σε ενεργή υπηρεσία) «παπάκια» και μερικά άλλα νοσταλγικά οχήματα τα οποία όπως φαίνεται θα παραμείνουν ακόμα για αρκετά χρόνια στον ελληνικό στρατό.

    Απάντηση
  8. tsimuha

    «Ότι έχει να κάνει με ρωσικό/σοβιετικό οπλικό σύστημα, το θυμάσαι «απ’ έξω»;;;
    :):):)’

    Αφου μπρε ειμαι ινστρουκτορας!

    Απάντηση
  9. tsimuha

    «έπιανε τα 55 μίλια,οπότε κέρδισε στο νήμα.(ΒΤ-7 : 53 μίλια)’

    Mια φορα τα επισημα εγγραφα δινουν σαν μεγιστη ταχυτητα τα 50 μιλια /ωρα (=80 χλμ/ωρα ) ειτε εχει τον κινητηρα με τα 400 ειτε με τα 460 αλογα.

    View post on imgur.com

    Και εγω το εχω δει σε αλλα site να το δινουν 80 χλ/ωρα, σε αλλο 82 χλ/ωρα, σε αλλο 86 κλπ, στα εντυπα ομως ολα το εχουν στα 50 μιλια/ωρα.
    Τωρα αν το ενα ειναι 2-3 μιλια πανω απο το αλλο μικρη πρακτικη σημασια εχει.

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Και με το Μ-24 γίνεται μύλος σε κάποια πράγματα,όπως η ιπποδύναμη που γενικώς δίνεται με 110 ίππους ανά κινητήρα 44Τ24,αλλά υπάρχουν ενστάσεις,όπως
      «According to the manual, the output of the Cadillac Series 44T24 engine was 110 hp. This is true, but with a small clarification: this was the nominal power. The maximum power was 148 hp, »

      http://tankarchives.blogspot.com/2017/07/m24-chaffee-test-drive-at-end-of-lend.html

      Υπάρχει η εντύπωση ότι ο αριθμός 110 αντιστοιχεί σε κιλοβάτ και όχι HP,καθώς οι επιδόσεις του Μ-24 δέν εξηγούνται με 12,2 ίππους ανά τόνο,και 110 KW αντιστοιχούν σε 148 HP.
      Ακόμα και για το πλάτος ερπυστριών του Μ-24 που είναι 12 ίντσες,σε κινηματογραφικό τραίηλερ του αμερικανικού στρατού,που κυκλοφορεί στο ΥΤ,δίνονται 16 ίντσες.

      Απάντηση
      • tsimuha

        Τα 110 δεν ειναι KW αλλα ΗP.

        Aπλα ειναι το Net Horsepower, που ειναι το αληθινο, δηλαδη η ισχυς στον στροφαλοφορο οταν ο κινητηρας λειτουργει με ολα τα εξαρτηματα του επανω ( αντλιες, ιμαντες, συστηματα ψυξης, ολα αυτα αφαιρουν ισχυ)

        Ενω το 148 ειναι η ισχυς σε θεωρητικες καταστασεις ( ο κινητηρας δουλευει στον παγκο χωρις ομως να υπαρχουν επανω του τα βοηθητικα εξαρτηματα, πχ δεν γυριζει μια αντλια λαδιου αλλα ο παγκος τροφοδοτει μα λαδι τον κινητηρα, δεν γυριζει μια αντλια νερου αλλα ο παγκος τροφοδοτει με νερο τον κινητηρα, δεν γυριζει την φτερωτη του ψυγειου κλπ).Λογικο ειναι λοιπον οι μετρησεις σε τετοιες συνθηκες να δινουν μεγαλυτερη ιπποδυναμη, που ειναι ομως ενα θεωρητικο μεγεθος.

        Ετσι το 148 ειναι το Gross Horsepower

        View post on imgur.com

      • ΑΧΕΡΩΝ

        @τσιμ.
        Η απώλεια ισχύος της τάξεως 35% είναι μοναδική στο Μ-24.
        Στο M-4A1,με τον R-975,από 460 απομένουν 400,στο Μ-4Α2 με τον δίδυμο ντήζελ General Motors 6046,από 410 gross απομένουν 375 net,και στο Μ4Α3 με τoν Ford GAA,από 500 gross,απομένουν 450 net.
        Οι απώλειες σε ποσοστά είναι μόλις 8% για τον ντήζελ,10% για τον Ford GAA,και 13% για τον R-975.
        Απώλεια 35%,μόνο στον 44Τ24 συναντάται.

  10. tsimuha

    Kαι φαντασου οτι αυτες ειναι οι ιπποδυναμεις στον στροφαλοφορο, απο εκει και περα μεχρι τον κινητηριο τροχο (ειτε με λαστιχα ειτε με ερπυστριες ) εχουμε και τις απωλειες απο το συστημα μεταδοσης κινησης ( κιβωτιο ταχυτητων, κυριο αξονα μεταδοσης, διαφορικα, ημιαξονια κλπ).
    Ετσι η πραγματικη ιπποδυναμη που φτανει στους κινητηριους τροχους ειναι πολυ μικροτερη.
    Μπορει πχ σημερα ενα αυτοκινητο να εχει κινητηρα 100 ιππων και στους τροχους να φτανουν πχ οι 70 ιπποι.

    Απάντηση
  11. giorgos tsagaris

    …και απο εκει και περα η ταχυτητα ως γνωστον εξαρταται απ[ο ενα σωρο αλλες μεταβλητες π.χ κιβωτιο ταχυτητων/μεταδοση-διαφορικο/διαμετρος (κινητηριου)τροχου κτλ κτλ κτλ…

    Απάντηση
  12. tsimuha

    «Απώλεια 35%,μόνο στον 44Τ24 συναντάται.

    Πως βρηκες τις απωλειες 35%, απο 148 οταν παμε στους 110 χανουμε ενα 26% και οχι ενα 35%.
    Και παλι ομως ειναι σημαντικες

    http://www.m24chaffee.com/cadillac-flathead-v8-engine-data.html

    «και απο εκει και περα η ταχυτητα ως γνωστον εξαρταται απ[ο ενα σωρο αλλες μεταβλητες π.χ κιβωτιο ταχυτητων/μεταδοση-διαφορικο/διαμετρος (κινητηριου)τροχου κτλ κτλ κτλ…»

    Ναι, απλα δεν ηθελε να υπεισελθω σε τοσες λεπτομερειες γιατι ο Αχερων ειναι καποιας ηλικιας.
    Οταν πηρε διπλωμα τα αυτοκινητα ειχαν αυτια και ουρες! (ενιοτε και κερατα )

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Ναι,το 35% είναι η διαφορά ανάμεσα στην ονομαστική και την καθαρή ιπποδύναμη,δλδ από τα 110 στα 148 ΗΡ,ενώ η διαφορά από την αντίστροφη κατεύθυνση είναι 26%,και πάλι διπλάσια από την χειρώτερη επίδοση σε Σέρμαν.
      Αντιστοίχως,στο ελαφρύ Μ-3 Stewart gross με R-670 δίνεται 262 HP;και net 250,ούτε 5% δηλαδή,ενώ στο Μ-5 Stewart με τον δίδυμο 44Τ24 το ίδιο 110 έναντι 148 με το Μ-24.
      Το άλλο κουφό με τα στοιχεία που παρουσιάζονται για τον 44Τ24,είναι ότι δίνονται gross 148 HP/3.200 rpm,με net 110 HP/3.400 rpm,δηλαδή περισσότεροι ίπποι με λιγώτερες στροφές,και λιγώτεροι με περισσότερες.
      Μοναδικό στα χρονικά.

      Απάντηση
      • tsimuha

        Aυτο τωρα ειναι Νet η Gross;

        ΥΓ Η φωτο ειναι απο την παιδικη σου ηλικια, να υποθεσω Ιουρασια περιοδο η πιο παλια;

      • ΑΧΕΡΩΝ

        «Aυτο τωρα ειναι Νet η Gross;»
        Διάβασε προ-σε-κτι-κά στο κείμενο που παρέθεσες : net (max) 220 HP (110 each) at 3.400 rpm
        gross (max) 296 HP(148 each) at 3.200 rpm
        Πρωτοφανές η μέγιστη ιπποδύναμη να αποδίδεται σε λιγώτερες στροφές από την ονομαστική.

        ΥΓ.
        Πές μου τώρα ότι δέν θυμάσαι τον κροκόδειλο που δήθεν θα σου έτρωγε το φαΐ όταν ήσουν μικρός.
        Εκείνον,ντέ,που τον έφαγες για να μήν προλάβει να φάει το φαΐ σου.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: