Γράφει ο Στάθης Βασιλείου

Μεταξύ Αυγούστου 1945 και Δεκεμβρίου 1991 οι ΗΠΑ και η ΕΣΣΔ κατασκεύασαν όχι λιγότερα από 936 υποβρύχια, τα μισά από αυτά πυρηνοκίνητα. Το υποβρύχιο έγινε το κύριο όπλο προβολής ισχύος και βασικό εργαλείο άσκησης στρατηγικής σε έναν πόλεμο που το ευρύ κοινό δεν έβλεπε και δεν θα καταλάβαινε παρά μόνον πολύ αργά.

Τα υποβρύχια συγκέντρωναν όλα τα στοιχεία που χαρακτήριζαν τον πόλεμο της σκιάς, αφανής πλεύση, αθόρυβη παρακολούθηση και μετακίνηση μιας εξέδρας συστοιχιών διηπειρωτικών πυραύλων με πολλαπλές πυρηνικές κεφαλές. Τα νέα υποβρύχια γίνονταν όλο και μεγαλύτερα, όλο και πιο αθόρυβα, όλο και πιο γρήγορα και φονικά. Ανάμεσα στα πολλά σχέδια που προτάθηκαν ήταν τα υποβρύχια αποβατικά και τα υποβρύχια-αεροπλανοφόρα. Τα τελευταία ήταν μια ενδιαφέρουσα ιστορία.

Η ιδέα της εκτόξευσης αεροπορικών πληγμάτων από υποβρύχια ανήκει στους Βρετανούς, που το 1916 τροποποίησαν το HMS E22, ένα υποβρύχιο κλάσης Ε των 800 τόνων, για να μεταφέρει αποσυναρμολογημένα δύο αεροσκάφη Sopwith Schneider για να απονηωθούν από αυτό και να προσφέρουν παρατήρηση-έγκαιρη προειδοποίηση για επερχόμενα γερμανικά Zeppelins που τότε βομβάρδιζαν την Βρετανία. Η ιδέα επαναλήφθηκε από τους Ιάπωνες στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, που μεταξύ 1943 και 1945 ναυπήγησαν 3 υποβρύχια κλάσης Ι-400 των 6500 τόνων που έφεραν τρία ειδικά τροποποιημένα βομβαρδιστικά καθέτου εφόρμησης Aichi M6A Seiran για να περάσουν τις αμερικανικές άμυνες και να πλήξουν στρατηγικούς στόχους βαθειά στην ενδοχώρα του αντιπάλου.

Η ιδέα «ανασύρθηκε» από τους Αμερικανούς στη δεκαετία του 1950, αυτή τη φορά με «αναβολικά». Το 1958 μετά από έρευνες, η Boeing παρουσίασε το σχέδιο του υποβρυχίου αεροπλανοφόρου ΑΝ-1. Το κτήνος των 152 μέτρων μήκους θα μετέφερε 8 ειδικά τροποποιημένα αεροσκάφη που θα εκτοξεύονταν από το κατάστρωμα κάθετα (VTOL) και θα κατάφεραν πλήγματα στην ΕΣΣΔ κινούμενα με ταχύτητες 3 Mach.

Η ιδέα βασίστηκε σε δοκιμές με πυραυλωθούμενα αεροχήματα, συνήθως φορείς πυραύλων, που στα τέλη της δεκαετίας του 1940 δοκιμάζονταν στα υποβρύχια. Στο μεταξύ, η αλματώδης ανάπτυξη στον τομέα της αεροναυπηγικής είχε παρουσιάσει σχέδια όπως το F-104 που επιτύγχαναν τρομερές επιδόσεις με κήτη που επέτρεπαν αποθήκευση σε περιορισμένους χώρους.

Κανείς δεν γνωρίζει πόσο προχώρησε το σχέδιο της Boeing. Η αλήθεια είναι πως η αλματώδης ανάπτυξη της πυραυλικής τεχνολογίας ακύρωσε κάθε πλεονέκτημα θα είχε το φιλόδοξο αλλά εξαιρετικά πολύπλοκο πρόγραμμα. Φήμες όμως θέλουν ένα νέο σχέδιο να παρουσιάζεται από την General Dynamics το 1963 με ένα υποβρύχιο αεροπλανοφόρο που θα μετέφερε 40 αεροσκάφη VTOL.

Πάντως, με μεγέθη που θα ήταν έως και 20 φορές μεγαλύτερα από τα πυραυλοφόρα πυρηνοκίνητα υποβρύχια, κάθε έννοια «αφανούς διείσδυσης» ακυρωνόταν στην πράξη.

Με στοιχεία απο το up-ship.com

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: