Ακριβώς μετά το τερματισμό της μελέτης καθορισμού, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2016, τα κράτη που συμμετέχουν στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα MALE RPAS, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία, πήραν μια σημαντική απόφαση για την περαιτέρω πορεία του προγράμματος. Μετά από μια περίοδο εντατικής προετοιμασίας, ο OCCAR-EA αποδέσμευσε την 31η Οκτωβρίου την πρόσκληση δημοπρασίας στον ενδεχόμενο δυνητικό κύριο κατασκευαστή Airbus Defence & Space GmbH.

Από την πλευρά της βιομηχανίας, οι Airbus Defence & Space S.A.U., Dassault Aviation και Leonardo s.p.a συμμετέχουν ως οι κύριοι υποκατασκευαστες για την επιδιωκόμενη Παγκόσμια Σύμβαση, που καλύπτει την εξέλιξη και παραγωγή, όπως επίσης και την αρχική φάση της εν υπηρεσίας υποστήριξης. Το φιλόδοξο πρόγραμμα προβλέπει την υπογραφή της σύμβασης εντός του 2019.

Ένα πλήρους μεγέθους πρόπλασμα του MALE RPAS αποκαλύφθηκε στην αεροπορική έκθεση ILA στο Βερολίνο την 26η Απριλίου από τους υπουργούς των συμμετεχόντων κρατών, τον διευθυντή του OCCAR και τους διευθύνοντες σύμβουλους των εμπλεκομένων εταιρειών (Airbus Defence and Space, Dassault Aviation και Leonardo).

Η παρουσίαση του μοντέλου πλήρους κλίμακας και η εκ νέου επιβεβαίωση της δέσμευσης μετά από τη διάρκειας περίπου δυο ετών μελέτη καθορισμού που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2016 από τα συμμετέχοντα κράτη Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία και ακολούθησε η Δήλωση Πρόθεσης για την από κοινού εργασία πάνω σε ένα Ευρωπαϊκό μη επανδρωμένο εναέριο σύστημα MALE υπογράφτηκε από τα κράτη τον Μάιο του 2015.

Τον Ιανουάριο του 2018, το MALE RPAS πέρασε με επιτυχία την επιθεώρηση απαιτήσεων συστήματος (SRR), η οποία ενεργοποίησε την δεύτερη φάση της μελέτης καθορισμού για να οδηγήσει στην Προκαταρκτική Αξιολόγηση Μελέτης Συστήματος (SyPDR), προγραμματισμένη για το τέλος του έτους.

Η SyPDR θα παρουσιάσει την ποιότητα και την φυσική κατάσταση της προτεινόμενης σχεδίασης. Οι “Ολοκλήρωση Εναέριας Κυκλοφορίας” και πιστοποίηση ειναι οι κύριοι στόχοι που θα παρέχουν στα συμμετέχοντα κράτη πλήρη εμπιστοσύνη ότι το στάδιο της ανάπτυξης μπορεί να ξεκινήσει με αποδεκτό επίπεδο εναπομένοντος κινδύνου.

Οι προετοιμασίες για το επόμενο στάδιο (εξέλιξη, παραγωγή και αρχική εν υπηρεσία υποστήριξη) ειναι ήδη σε εξέλιξη. Η είσοδος σε υπηρεσία του Ευρωπαϊκού MALE PRAS έχει σχεδιαστεί για τα μέσα της επόμενης δεκαετίας.

Απόδοση/Μετάφραση από το Airrecognition.com για την Προέλαση.

8 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Με λιγότερη γραφειοκρατία και σωστό προγραματισμό, οι ευρωπαίοι (ανόητοι πολιτικοί) θα μπορούσαν να έχουν ήδη ένα έτοιμο σύστημα αυτού του είδους σε υπηρεσία.
    Η εταιρία EADS είχε/παρουσίασε ένα έτοιμο (οπτικά πολλά υποσχόμενο) σχέδιο/πρόπλασμα πρίν απο χρόνια (το οποίο είχα «επιθεωρήσει» ο ίδιος απο κοντά σε έκθεση), αλλά προτίμησαν να μην χρηματοδοτήσουν ένα πρότυπο για εκείνο το μοντέλο, για να πάνε λίγο αργότερα στο φιάσκο με το Global Hawk(όπου πέταξαν μερικές εκατοντάδες εκατομυρίων € στον αέρα, μόνο για να μάθουν ότι δεν τους ικανοποιεί), ενώ σήμερα πληρώσουν για νέο σχέδιο με προπέλες(να σημειώσω!), εφόσον πλήρωσαν ενδιάμεσα και μερικά εκατομμύρια στους Ισραηλινούς (για μα τους φτιάξουν μάγκες), εφόσον είχαν μείνει με την «εξυπνάδα» στα χέρια πλήρωσαν για μίσθωση Heron(σήμερα τα έξοδα για νέο ευρωπαϊκό σχέδιο είναι όμως μεγαλύτερα, φυσικά ούτε αυτό δεν το υπολόγισαν οι γραφειοκράτες, που νόμιζαν ότι ο πληθωρισμός θα περιμένει αυτούς η θα παγώσει μέχρι να ωριμάσουν αυτοί στο μυαλό), μετά θέλουν να ονειρεύονται «ανεξάρτητους» ευρωπαικούς στρατούς, για να μείνουν ανοιχτές η γραμμές παραγωγής στις μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρίες/παραγωγούς οπλικών συστημάτων. Πραγματικά αστείοι οι άνθρωποι.

    https://alchetron.com/cdn/eads-talarion-2a16154d-4ea2-46d8-9c8e-ca9de0a19f2-resize-750.jpeg

    Η αποτυχημένη προσπάθεια για Eurohawk/Globalhawk

    []

    Απάντηση
      • Gunslinger32

        Έφαγαν πατάτες, ακριβοπληρωμένες για εξακόσια εκατομμύρια ευρώ, αυτά ήταν έξοδα μόνο για γραφειοκρατικές ηλιθιότητες, χωρίς να παράξουν το παραμικρό αξιόλογο πρακτικό έργο. Όπως λέει η γνωστή παροιμία, «όποιος δεν θέλει να ζυμώσει…», αυτό έγινε και σε προηγούμενες περιπτώσεις, όπου έριξαν ένα σορό παράδες για προγράμματα που σταμάτησαν, επειδή έτσι ήθελαν οι «σοφοί» (παρλ@πίπες) γραφειοκράτες στο ΝΑΤΟ.

  2. tallyhogr

    Ελικες βλέπω, ελλειψη stealth χαρακτηριστικών βλεπω, φιάσκο ανάλογο του Eurofighter στο βάθος βλέπω. Πάλι πολυ λίγο θα ειναι αυτο που θα προκύψει και θα ξεπεραστεί γρήγορα απο τις εξελιξεις. Ας ελπισουμε οτι δεν θα ασχοληθουμε (ως χωρα) με το συγκεκριμενο drone.

    Απάντηση
  3. thelinuxgk

    Ευτυχώς από ένα συνδυασμό τύχης, προμήθειας F-16, οικονομικής αδυναμίας και άλλων παραγόντων δεν αγοράσαμε Eurofighter. Δυστυχώς δεν ήμασταν τόσο τυχεροί με τα NH-90… Γενικά τα περισσότερα μεγάλα Ευρωπαϊκά προγράμματα είναι ιδιαίτερα προβληματικά.
    Αυτό μου με αναστάτωσε είναι ότι το ΓΕΑ γνωστοποίησε την πρόθεση αγοράς νέου μεταγωγικού αεροσκάφους και μάλιστα ο Α/ΓΕΑ ανέφερε μεταξύ άλλων : » Πιστεύω σε ένα λογικό αριθμό εάν πάμε σε ένα νέο μεταγωγικό C-130J ή Α-400 θα μπορεί να ικανοποιεί όλες μας τις ανάγκες και για μετακινήσεις και στο εσωτερικό αλλά κυρίως στο εξωτερικό.»
    Λοιπόν κατά την άποψή μου θα πρέπει η αεροπορία να έχει ως πρώτες προτεραιότητες τα μαχητικά αεροσκάφη, τα εκπαιδευτικά, τα ελικόπτερα CSAR και την επίγεια αεράμυνα. Επίσης υπάρχουν τεράστιες ανάγκες και στους άλλους κλάδους που όλοι οι αναγνώστες της Προέλασης γνωρίζουν. Αν λοιπόν καλυφθούν αυτές οι ανάγκες καθώς και κάποιες άλλες πιεστικές που εγώ δεν γνωρίζω, τότε καλό θα ήταν αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να προμηθευτεί η αεροπορία κάποια μεταγωγικά αεροσκάφη. Το C-130J είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα επιλογή, αλλά το Α400 θα ήταν κακή επιλογή. Το Α400 είναι ένα ιδιαίτερα ακριβό αεροσκάφος, αρκετά προβληματικό, επίσης το έχει προμηθευτεί και η Τουρκία και ίσως τουρκικές εταιρίες συμμετέχουν με υποκατασκευαστικό έργο, συνεπώς ίσως υπάρχουν τουρκικής κατασκευής υποσυστήματα. Επίσης το αεροσκάφος νομίζω είναι πολύ μεγάλο για τις ελληνικές ανάγκες και η ΠΑ δεν έχει ανάγκες στρατηγικών μεταφορών, οπότε θα πρέπει να αποφύγουμε την προμήθεια του.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Να σημειωθεί ότι τα αρνητικά σημεία που αναφέρετε σχετικά με το ευρωπαϊκό αεροσκάφος στρατηγικών μεταφορών, εμφανίζονται και στο πρόγραμμα JSF που γλυκοκοιτάζουν αρκετοί (εντός και εκτός της πολεμικής αεροπορίας). Έτσι θα έπρεπε να το αποφύγουμε επίσης οπωσδήποτε, για τους ίδιους λόγους, εφόσον οι γείτονες εμπλέκονται στην παραγωγή εξαρτημάτων και στην συντήρηση σημαντικού εξαρτήματος για το συγκεκριμένο αεροσκάφος/μαχητικό.
      Για τα υπάρχοντα αμερικάνικα μαχητικά που υπηρετούν στην ΠΑ ισχύει το ίδιο(όσον αφορά την συμμετοχή των γειτόνων στην παραγωγή), αν θυμάμαι σωστά. Οπότε αν θέλουμε να είμαστε συνεπείς, θα έπρεπε να αποφύγουμε και ορισμένα/συγκεκριμένα αμερικάνικα προϊόντα. Αυτό όμως ίσως να αποδειχθεί προβληματικό στην πρακτική εφαρμογή.

      Απάντηση
      • thelinuxgk

        Πράγματι έτσι είναι. Ακόμα και τα F-16 έχουν κάποια εξαρτήματα που κατασκευάζονται στην Τουρκία, αν δεν κάνω λάθος ένα από αυτά ήταν οι πυλώνες/εκτοξευτές των πυραύλων αέρος-αέρος. Θα μπορούσαμε τη δεκαετία του 80 να επιλέξουμε κάποιο άλλο αεροσκάφος όπως το F-18 το οποίο ήταν και η υποψηφιότητα που προτίμησε η ΠΑ αλλά τελικά επιλέξαμε το F-16. Η επιλογή είχε κάποια πλεονεκτήματα ,όπως για παράδειγμα είναι οικονομικότερο αεροσκάφος τόσο στην αγορά αλλά και στον κύκλο ζωής του, αλλά το F-18 έχει σημαντικά μεγαλύτερες δυνατότητες, θα έδινε ποιοτική υπεροχή στην ΠΑ για αρκετά χρόνια.
        Για το F-35 τώρα, σίγουρα η ΠΑ δεν μπορεί αυτή τη στιγμή, και για αρκετό καιρό ακόμα να το προμηθευτεί.Η τουρκική συμμετοχή στο πρόγραμμα με κατασκευή τμημάτων είναι αρκετά μεγάλη.
        Ωστόσο, δεν θυμάμαι αν οι τουρκικές εταιρίες είναι αποκλειστικός προμηθευτής για τα εξαρτήματα του αεροσκάφους που κατασκευάζουν και ίσως μπορεί να βρεθεί κάποια λύση.

        Οι Ισραηλινοί για παράδειγμα φαίνεται να λαμβάνουν κάποια μέτρα σχετικά με τα F-35 τους και την εμπλοκή της τουρκικής βιομηχανίας:
        https://www.defence-point.gr/news/f-35i-adir-%cf%83%ce%b9%ce%b3%ce%ac-%ce%bc%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%af%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-pw-f135-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%af%ce%b1

        https://www.defence-point.gr/news/etimi-i-israilini-na-antikatastisoun-tous-tourkous-stin-sybaragogi-tou-f-35

        Η Ελλάδα όμως δεν είναι Ισραήλ, θα υπάρχουν πολλά προβλήματα σε περίπτωση που αποφασιστεί η προμήθεια του F-35 από την ΠΑ. Αλλά είναι μακριά αυτό το πρόβλημα καθώς η ΠΑ έχει πάρα πολλές πολύ πιο άμεσες ανάγκες. Θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι το F-35 να αποτελεί επιλογή, το κόστος θα είναι σε οποιαδήποτε περίπτωση απαγορευτικό για αρκετά χρόνια. Ίσως στο μακρινό μέλλον η ΠΑ αναγκαστεί να το προμηθευτεί, αν δεν υπάρξουν άλλες επιλογές. Μελλοντικά θα υπάρχουν λίγες εναλλακτικές αν θέλουμε ένα τόσο προηγμένο αεροσκάφος. Πράγματι εδώ όπως και σε κάποιες άλλες περιπτώσεις θα είναι δύσκολο να αποφύγουμε τουρκικά τμήματα σε αμερικανικά μαχητικά.

        Το Α400 όμως, με τα δεδομένα που έχουμε, πιστεύω πως είναι τελείως ακατάλληλο για την Ελλάδα. Και υπάρχουν πολλές εναλλακτικές, όπως C-130J, KC-390 και αρκετά δικινητήρια αεροσκάφη που θα είναι πολύ πιο οικονομικά. Παράξενο ο Α/ΓΕΑ να μιλάει για Α400, πολύ πιθανόν οι Ευρωπαίοι να προσπαθούν να μας το προωθήσουν με το ζόρι τώρα που ακούγονται και πολλά περί Ευρωπαϊκού στρατού.

      • Gunslinger32

        Μια ρεαλιστική σκέψη για ένα JSF φαίνεται όντως μακριά(μια σκέψη για συμμετοχή στο FCAS, ίσως να είναι προτιμότερη, για να μην ασχολούμαστε πάλι με αεροσκάφη που θα ξεπεραστούν σύντομα απο τις εξελήξεις, εξαιτίας το μεγάλων υπερβάσεων στα χρονοδιαγράμματα). Μακρινή σκέψη πιστεύω ότι είναι και για ένα ευρωπαϊκό Α400Μ που είναι επίσης μελλοντική μουσική για την ΠΑ. Να μας επιβληθεί δεν πιστεύω όμως (σε περίπτωση που μιλάμε για πολιτικές πιέσεις), εφόσον δεν υπάρχει ανταγωνιστικό μοντέλο για στρατηγικές μεταφορές στην αγορά(η παραγωγή του C-17 Globemaster III έχει σταματήσει, αν θυμάμαι σωστά). Σε περίπτωση όμως που εννοούν στα σοβαρά την ενιαία στρατηγική με την Κύπρο, θα μας επιβληθεί νομίζω για να αναπτυχθούν οι μεταφορικές ικανότητες της ΠΑ, επειδή υπάρχει περίπτωση να μην επαρκούν τα μικρότερα C-130J (τακτικών μεταφορών) για να μεταφερθούν μεγαλύτερες απαραίτητες ποσότητες υλικού η προσωπικού σε πιο μακρινές αποστάσεις.
        Όσον αφορά τα υψηλά έξοδα αγοράς, νομίζω ότι στο μέλλον θα μειωθούν (όπως λένε και για τα αμερικάνικα μαχητικά), μένει φυσικά να αποδειχθεί στην πράξη, αλλά δεν αποκλείεται γενικά στο μέλλον.
        Η αγορά του βραζιλιάνικου μοντέλου η του ιαπωνικού δεν νομίζω να μας εξυπηρετεί περισσότερο, απο άποψη χωρητικότητας απέναντι σε ένα Α400Μ η ένα C-130J, όπως φαίνεται σε μια πρόχειρη σύγκριση στις παρακάτω φωτογραφίες. Αμφιβάλω επίσης ότι οι κινητήρες τζέτ είναι πιο οικονομικοί απέναντι στους έλικες που χρησημοποιούν οι Άτλαντες/Ηρακλήδες(αλλά γενικά και πιο ευαίσθητοι σε συγκρούσεις με πτηνά, για παράδειγμα).

        ?w=593

        https://qph.fs.quoracdn.net/main-qimg-19048a51e41c0892dd05985587fa219f-c

        https://t1.daumcdn.net/cfile/tistory/2532EF4755B0AD3318

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: