Στη φωτογραφία, ο 27 χρονος Wittmann με το πλήρωμά του άρματος του.

Ήταν 13 Ιουνίου του 1944.  Εκείνο το γκρίζο πρωινό της τρίτης σημειώθηκε η πρώτη, τραυματική επαφή των Συμμάχων με τον Τίγρη, ένα από τα ποίο εκπληκτικά, μα συνάμα και πιο άγνωστα, επεισόδια της Εκστρατείας στη Νορμανδία. Στις 06:30 μία Βρετανική φάλαγγα τεθωρακισμένων είχε υπερφαλαγγίσει τις Γερμανικές γραμμές νότια του Bayeux και προχωρούσε μέσω του Villers-Bocage βορειοανατολικά προς το Λόφο 213, ούτως ώστε με τη διείσδυση στα νώτα του εχθρού, οι Γερμανικές θέσεις να καταρρεύσουν.

Χωρίς να το γνωρίζουν οι Βρετανοί, η 2η Ίλη της 501 Επιλαρχίας Βαρέων Αρμάτων των SS κατείχε τον αντικειμενικό τους σκοπό. Τη διοικούσε ο Ίλαρχος Michael Wittmann, ένας έμπειρος Αξιωματικός που είχε καταστρέψει 119 Ρωσικά άρματα. Η 2η Ίλη είχε μόλις αφιχθεί στο μέτωπο της εισβολής μετά από μια επίπονη, αναγκαστική πορεία από το Beauvais μέσω Παρισιού. Κοντά στις Βερσαλίες, στις 8 Ιουνίου. Συμμαχικά βομβαρδιστικά έπληξαν 16 Tigersτου Wittmann, αφήνοντας τον με μόνο πέντε επιχειρησιακά άρματα όταν έφτανε κοντά στο Villers-Bocage το πρωί της 13ης.
Όσο τα απομεινάρια της ρημαγμένης δύναμης του είχαν σταματήσει για να αναδιοργανωθούν και να επισκευάσουν τα άρματα τους, ο Wittmann έκανε αναγνώριση της θέσης του.

Όσο τα απομεινάρια της ρημαγμένης δύναμης του είχαν σταματήσει για να αναδιοργανωθούν και να επισκευάσουν τα άρματα τους, ο Wittmann έκανε αναγνώριση της θέσης του.

Ξεπροβάλλοντας από ένα μικρό δάσος το οποίο έσπαζε την αίσθηση της ερημιάς που δημιουργούσε το ομαλό, γεμάτο χλόη τοπίο, ο Wittmann πρόσεξε εχθρικά άρματα που κινούνταν σε φάλαγγα στο δρόμο που οδηγούσε στην τοποθεσία που βρισκόταν.

Προσεχτικά, ο βετεράνος του Ρωσικού μετώπου αποσύρθηκε στην άκρη του δασυλλίου, παρατηρώντας και μετρώντας. Δεν επρόκειτο για τμήμα αναγνώρισης, αλλά για ολόκληρη δύναμη επίθεσης, η οποία κινούνταν προς τα νώτα της Τεθωρακισμένης Μεραρχίας Lehr. Αν και ο Wittmann δεν γνώριζε την ταυτότητα του εχθρού, επρόκειτο για την επιθετική «αιχμή» της 7ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, τους περίφημους «Αρουραίους της Ερήμου» (Desert Rats) του Μοντγκόμερυ. Ο Wittmann παρατήρησε με τι διόπτρες του ότι οι Βρετανοί αντιμετώπιζαν μικρή αντίστασή στο Villers-Bocage, κάτι που επέτρεπε στο κύριο σώμα της δύναμης του Μοντγκόμερυ να συνεχίζει χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα στο δρόμο προς ρο Caen. Ήταν ένα μουντό πρωινό χωρίς Συμμαχικά αεροσκάφη στον ουρανό.

Προς έκπληξη του Wittmann, οι Άγγλοι επεδείκνυαν εξαιρετική τόλμη, ενεργώντας σαν να είχαν ήδη κερδίσει το πόλεμο. Από την προηγούμενη εμπειρία του ο Wittmann ήξερε ότι δεν υπήρχε χρόνος για περαιτέρω υπολογισμούς, παρά μόνο για δράση. Όμως, τι μπορούσε να κάνει ένα Tiger μόνο του; Οσμιζόμενος πλούσια λεία, ο Wittmann επιτέθηκε από ένστικτο, στήνοντας το σκηνικό για ένα από τα πιο εντυπωσιακά συμβάντα του πολέμου.

Η γαλήνη εκείνου του υγρού πρωινού του Ιουνίου διακόπηκε απότομα από τον ήχο τη βολής του πυροβόλου 88 χιλ. του Tiger. Δευτερόλεπτα αργότερα, το προπορευόμενο Βρετανικό άρμα, μόνο 80 μέτρα μακριά, ανατινάχθηκε σ’ένα ηφαίστειο από φλόγες, φράζοντας την πορεία προς τα εμπρός. Κατόπιν το Tiger του Wittmann κινήθηκε με τη μεγαλύτερη του ταχύτητα ξεπερνώντας το πρώτο του θύμα, έβαλε για δεύτερη φορά και το τελευταίο όχημα της Βρετανικής φάλαγγας μεταβλήθηκε σ’ένα φωτεινό ολοκαύτωμα, εμποδίζοντας ουσιαστικά κάθε κίνηση μέσα στο σχηματισμό. Ο Wittmann βγήκε στο δρόμο και έστριψε το άρμα του κατά το μήκος της εχθρικής παράταξης, δείχνοντας μόνο την εμπρόσθια θωράκιση του όσο έπληττε συνεχώς την παγιδευμένη δύναμη των Άγγλων.

Ξαφνικά, ένα Cromwell φάνηκε μέσα από το πυκνό καπνό που απλωνόταν πάνω από τα συντρίμμια που καιγόταν και ρύπαιναν το πεδίο της μάχης. Έβαλε με το πυροβόλο του στραμμένο στο Tiger. Δευτερόλεπτα αργότερα το βλήμα έπεσε με θόρυβο πάνω στο άρμα του Wittmann χωρίς αποτέλεσμα –το Tiger στη συνέχεια το κατέστρεψε.

Το άρμα του Wittmann κύλησε στο δρόμο. Όλα τα ημιερπυστριοφόρα, όπως και δώδεκα άρματα, γρήγορα έγιναν παλιοσίδερα. Άλλο ένα Cromwell προσπάθησε αυτήν τη φορά να πλήξει το θηρίο από πίσω, σημαδεύοντας το σχετικά «μαλακό» πίσω μέρος του Tiger. Βετεράνος με σχεδόν 200 εμπλοκές στο ενεργητικό του, ο Wittmann δεν άφησε το πίσω μέρος του άρματος του έρμαιο στη διάθεση του Cromwell και πρόσθεσε στο ενεργητικό του άλλο ένα καιόμενο άρμα.

Συντρίμμια της Βρετανικής οχηματοπομπής και του αντιαρματικού πυροβόλου που κατέστρεψε ο Wittmann. (Wikipedia)

Μέχρι αυτή τη στιγμή το υπόλοιπο της 2ης Ίλης είχε πια ανταποκριθεί στο άκουσμα των όπλων και, με την υποστήριξη αρμάτων και πεζικού της Τεθωρακισμένης Μεραρχίας Lehr, εκδίωξε τους σαστισμένου Βρετανούς από το Villers-Bocage. Εντυπωσιασμένος από τη τολμηρή δράση του Wittmann, ο Μοντγκόμερυ εγκατέλειψε την υπερκερωτική του κίνηση, αποσύροντας τις μονάδες του που είχαν χτυπηθεί στο Livry. Οι Βρετανοί ιστορικοί «χρεώνουν» τον Wittmann με τη καταστροφή 19 αρμάτων, 14 ημιερπυστριοφόρων και 14 μεταγωγικών οχημάτων μέσα σε λιγότερο από 5 λεπτά. Βρετανοί χρονικογράφοι επίσης ισχυρίζονται ότι 7 Tigers καταστράφηκαν, αλλά από τη στιγμή που οι ήττες και οι υποχωρήσεις οδηγούν αναπόφευκτα σε ανακρίβειες στο μέτρημα, αυτό είναι λάθος συγχωρητέο.

Φωτογραφία του Wittmann στον πύργο του άρματος Tiger Nr. 231, μια από τις τελευταίες φωτογραφίες πριν από το θάνατό του, στις 8 του Αυγ 1944. (Wikipedia)

Η αιφνιδιαστική και αποφασιστική δράση του Ιλάρχου Michael Wittmann στο Villers-Bocage στις 13 Ιουνίου 1944 παραμένει ένα από τα πιο εντυπωσιακά γεγονότα του πολέμου. Καταστρέφοντας το πρώτο και ο τελευταίο όχημα μιας φάλαγγας, ένα και μοναδικό άρμα κατάφερε να συντρίψει τα ακινητοποιημένα άρματα και ημιερπυστριοφόρα, αχρηστεύοντας την αιχμή του δόρατος μίας Τεθωρακισμένης Μεραρχίας μέσα σε 5 λεπτά. Αν και φαινομενικά τα πάντα ήταν εναντίον του, ένας αποφασισμένος αρχηγός πληρώματος, ενεργώντας με τόλμη και αποφασιστικότητα, σταμάτησε μια σοβαρή εχθρική απειλή.

Ο Ίλαρχος Michael Wittmann δεν έζησε να δει τη Γερμανία να παραδίδεται. Στις, 7 Αυγούστου,  η Ίλη του έφερε χάος ανάμεσα σε 600 Καναδέζικα άρματα που προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν την περικύκλωση των Γερμανών στο θύλακα Falaise. Την επόμενη, 8 Αύγουστου 1944, όλεθρος και θάνατος έζωσαν την Ίλη του Wittmann από περίπου 1900 βομβαρδιστικά και 1800 μαχητικά-βομβαρδιστικά αεροσκάφη της 8ης Αεροπορικής Δύναμης των ΗΠΑ –η μεγαλύτερη Συμμαχική αεροπορική επίθεση κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης στη Νορμανδία. Όταν η 501 Επιλαρχία Βαρέων Αρμάτων των SS υποχωρούσε εκείνο το βράδυ, ο Ίλαρχος Michael Wittmann δεν ήταν πια μαζί με τους άνδρες του.

Σημείωση
Στη διάρκεια μίας συνέντευξης μ’ένα πρώην μέλος της 4ης Ίλης της 501 Επιλαρχίας Βαρέων Αρμάτων των SS, ο συγγραφέας έμαθε κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες. Στην εκπαίδευση, το πλήρωμα του Wittmann κατάφερε να γεμίζει και να πυροδοτεί μέσα σε 4 δευτερόλεπτα. Ακόμη, το πλήρωμα του Tiger αποτελούνταν από 5 άνδρες, με τον πέμπτο να είναι ασυρματιστής και ταυτόχρονα χειριστής του πολυβόλου που υπήρχε στο μπροστινό δεξιό μέρος του άρματος. Αυτά τα στοιχεία βοηθούν στο να εξηγήσουμε καλύτερα την εκπληκτική απόδοση του Wittmann στις 13 Ιουνίου 1944, αφού ο πυροβολητής μπορούσε να προσηλωθεί σε τεθωρακισμένους στόχους την ίδια στιγμή που ο ασυρματιστής πολυβολούσε εναντίον τω οχημάτων με λεπτότερη θωράκιση. Επίσης, ο συγγραφέας έμαθε από ένα Άγγλο βετεράνο του villers-Bocage ότι ήταν αυτόπτης μάρτυρας όταν ο πύργος ενός Cromwell εκτινάχθηκε περίπου 6 μέτρα πάνω από το σκάφος, έχοντας χτυπηθείς από ένα βλήμα από το πυροβόλο των 88 χιλ του Wittmann.

Κριτική
Το επεισόδιο αυτό μιλά από μόνο του και δεν χρειάζεται καμία ανάλυση. Μας δείχνει τι μπορεί να καταφέρει ένα άρμα σαν αυτό που σταμάτησε την προέλαση μιας ολόκληρης Τεθωρακισμένης ταξιαρχίας. Ο Ίλαρχος M. Wittmann δίκαια χαρακτηρίστηκε ως ο καλύτερος αρχηγός πληρώματος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, που οι επιτυχίες του μπορούν να συγκριθούν μ’αυτές του Von Richthofen στον αέρα.

Μετάφραση από το περιοδικό «Armor» Ιουλ -Αυγ 1978.

Συντρίμμια τους άρματος του Wittmann, Tiger 007 στην Γαλλία. (Wikipedia)

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: