Ενέδρα

Οι Ουλαμοί κινήθηκαν στην ώρα τους για να συναντήσουν τη φάλαγγα. Ο επικεφαλής Ουλαμός, διοικούμενος από τον ουλαμαγό του 2ου ουλαμού, αποτελείτο από ένα άρμα του 3ου ουλαμού, δύο ACAV από τον 2ο Ουλαμό και τα οχήματα διοικήσεως και συντηρήσεως που ήταν διασκευασμένα ACAV.

Περιοδικά μια αποστολή συνοδείας ή ασφαλείας δεν ήταν επιτυχής, και συνήθως επισταμένη έρευνα μετά τη δράση αποκάλυπτε ότι η μονάδα ήταν απρόσεκτη.
Αυτή ήταν η υπόθεση με ένα Ουλαμό Αναγνωρίσεως (ΟΥΛΑΝ) της Ίλης Αναγνωρίσεως (ΙΛΑΝ) «C», του 11 Συντάγματος Αναγνωρίσεως, τον Μάιο του 1967. Όταν διαλύθηκε ο καπνός από μία καλά σχεδιασμένη ενέδρα τον Βιέτ –Κονγκ (ΒΚ), ο Ουλαμός είχε πληρώσει ένα βαρύ τίμημα: Επτά ACAV (Όχημα Αναγνωρίσεως Μ113) είχαν χτυπηθεί 10 φορές το καθένα από αντιαρματικά πυρά και το μοναδικό άρμα είχε 14 χτυπήματα. Από τους 44 άνδρες της συνοδείας, σχεδόν οι μισοί σκοτώθηκαν και οι υπόλοιποι πληγώθηκαν.

Η έρευνα αποκάλυπτε ότι ο δρόμος είχε εκκαθαριστεί το ίδιο πρωί από την υπεύθυνη Μονάδα, αλλά το γεγονός ότι μια ενέδρα έλαβε αργότερα χώρα, απέδειξε ότι ήταν επικίνδυνο να συμπεράνουμε ένα πέρασμα σε ένα δρόμο ήταν αρκετό να για να απομακρύνει τις εχθρικές δυνάμεις. Σε αυτήν την υπόθεση υπήρχαν επιπλέον λάθη και παραλείψεις. Δεν ενεργοποιήθηκε κανένα σχέδιο δράσης όταν ο εχθρός επιτέθηκε στον Ουλαμό, καμία εναλλακτική λύση Διοίκησης και Ελέγχου δεν είχε δοθεί σε περίπτωση διακοπής της ασύρματου επικοινωνίας, δεν τέθηκαν σε λειτουργία σήματα ή έλεγχοι για να ειδοποιήσουν την Διοίκηση της ΙΛΑΝ να σπεύσει προς βοήθεια του Ουλαμού, δεν είχε προβλεφτεί αεροπορική υποστήριξη ή υποστήριξη πυροβολικού για το δρομολόγιο που θα ακλουθούσε η φάλαγγα. Το μάθημα από αυτή τη καταστροφή είναι ότι καμία αποστολή δε μπορεί να θεωρηθεί ρουτίνα.

Ενέδρα

Ο επόμενος Ουλαμός, διοικούμενος από τον ουλαμαγό του 3ου Ουλαμού, αποτελείτο από ένα άρμα του 2ου ουλαμού, δύο ACAV από τον 3ο Ουλαμό, 2 από τον 1ο Ουλαμό και τον φορέα όλμου του πρώτου ουλαμού, (M 106), χωρίς τον όλμο.

Καταστροφές τέτοιας μορφής ήταν ασυνήθιστες σε αποστολές ασφαλείας οδών, αλλά μπορούμε να μάθουμε πολλά από αυτές. Σε μία περίσταση ο νόμος των πιθανοτήτων, ο εφησυχασμός του τμήματος και η πλήξη ενός καθήκοντος ρουτίνας, ενώθηκαν με την 3η Επιλαρχία Αναγνωρίσεως (ΕΑΝ) του 5ου Ιππικού, ενώ βρισκόταν σε αποστολή ασφαλείας οδού. Αυτό το συμβάν στα τέλη του Δεκεμβρίου του 1967, αντικατοπτρίζει πως η υπερεμπιστοσύνη, φτωχός σχεδιασμός, και έλλειψη πυρών υποστηρίξεως μπορούν να συνδυαστούν για να απογυμνώσουν μια Μονάδα Αναγνωρίσεως από τα έμφυτα πλεονεκτήματα της.
Στις 22 Δεκεμβρίου η ΕΑΝ θα αναλάμβανε αποστολή στα πλαίσια της επιχείρησης Kitty Hawk. Το Επιτελείο της Επιλαρχίας ετοίμασε τα σχέδια για την συνοδεία φαλαγγών, με φάλαγγες προγραμματισμένες να κινηθούν στις 27 και 31 Δεκεμβρίου, την έφερε σε πέρας το 11ο Σύνταγμα Αναγνωρίσεως. Αυτή η διήμερη αναβολή είχε σαν αποτέλεσμα το Επιτελείο της 3ης ΕΑΝ του 5ου Ιππικού να είναι λιγότερο προσεχτικό στη δεύτερη αποστολή συνοδείας φάλαγγας στις 31 Δεκεμβρίου.

Στις 28 Δεκεμβρίου η 3η ΕΑΝ μετακινήθηκε στη βάση Blackhorseκαι το επόμενο πρωί ο Αξιωματικός επιχειρήσεων της Επιλαρχίας έλαβε υπενθύμιση για την υποχρέωση συνοδείας στις 31 Δεκεμβρίου. Οι ανάγκες τις αποστολής συζητήθηκαν μέσω μη ασφαλών τηλεφωνικών γραμμών, από τα Επιτελεία της Επιλαρχίας και της 9ης Μεραρχίας Πεζικού και μετά μεταβιβάσθηκαν στην ΙΛΑΝ “C” που είχε αναλάβει την αποστολή. Η ημερήσια  ενημέρωση του Επιτελείου της Επιλαρχίας στις 30 Δεκεμβρίου δεν συμπεριλάμβανε συζήτηση για την αποστολή συνοδείας και ο Διοικητής της Επιλαρχίας δεν ενημερώθηκε γι’αυτην.
Ο Διοικητής της ΙΛΑΝ «C», που ήταν εξοικειωμένος με την περιοχή, πίστευε ότι ο τομέας ήταν σχετικά ήσυχος, μία θανάσιμη υπόθεση γιατί εδώ και περισσότερο από 30 μέρες καμία επιχείρηση δεν είχε διεξαχθεί σε αυτή την περιοχή. Σχεδίασε ένα συνηθισμένο οδοιπορικό κινήσεως προς το Βουνγκ Τάου, 60 χιλιόμετρα νότια, για να συναντηθεί με τη φάλαγγα στις 0900 της 31 Δεκεμβρίου. Δύο τμήματα μεγέθους Ουλαμού θα εκτελούσαν την πορεία ενώ ο Διοικητής της ΙΛΑΝ «C» παρέμεινε στη βάση Blackhorse με τον 3ο Ουλαμό, έτοιμος να επέμβει αν χρειαζόταν. Οι Ουλαμοί θα αναχωρούσαν από τη Βάση στις 0330 της 31 Δεκεμβρίου, κινούμενοι Νότια στο Δρομολόγιο 2, περίπου το ένα τρίτο του δρόμου για το Βουνγκ Τάου και να περάσει τη νύχτα ελέγχοντας το δρόμο πίσω στη Βάση ώστε να επρόκειτο να συνεχίσει για το Βουνγκ Τάου, να πάρει τη φάλαγγα και να τη συνοδεύσει στο Blackhorse. O Ουλαμός Ελέγχου Οδικών Κινήσεων θα συναντούσε καθ’ οδόν τη φάλαγγα.

Οι Ουλαμοί κινήθηκαν στην ώρα τους για να συναντήσουν τη φάλαγγα. Ο επικεφαλής Ουλαμός, διοικούμενος από τον ουλαμαγό του 2ου ουλαμού, αποτελείτο από ένα άρμα του 3ου ουλαμού, δύο ACAV από τον 2ο Ουλαμό και τα οχήματα διοικήσεως και συντηρήσεως που ήταν διασκευασμένα ACAV. Ο επόμενος Ουλαμός, διοικούμενος από τον ουλαμαγό του 3ου Ουλαμού, αποτελείτο από ένα άρμα του 2ου ουλαμού, δύο ACAV από τον 3ο Ουλαμό, 2 από τον 1ο Ουλαμό και τον φορέα όλμου του πρώτου ουλαμού, (M 106),  χωρίς  τον όλμο.
Τα άρματα, το καθένα επικεφαλής ενός Ουλαμού, χρησιμοποιούσαν κατά διαστήματα φώτα πορείας και προβολείς για να φωτίζουν και παρατηρούν τις δύο πλευρές του δρόμου.

Ενέδρα

Καθώς ο Ουλαμαγός του επόμενου ουλαμού κατεύθυνε τον Ουλαμό του σε σχηματισμό ψαροκόκαλου, το Μ 106 προσβλήθηκε από μία νάρκη που προκάλεσε έκρηξη των πυρομαχικών όλμου και κατέστρεψε το όχημα.

Περίπου  9 χιλίομ. Νότια της βάσης, το Δρομολόγιο 2 είχε μία μικρή ανηφόρα, στη συνέχεια είχε μια ευθεία 2 χιλιομ. Προς Νότο, και μετά μια άλλη ανηφόρα. Οι πλευρές του δρόμου είχαν καθαριστεί στα 100 περίπου μέτρα. Καθώς το προπορευόμενο άρμα ανέβαινε τη νοτιότερη ανηφόρα στις 0410, το τελευταίο όχημα της φάλαγγας, το Μ 106, έμπαινε στην ευθεία 2 χιλιομ. πιο πίσω.
Ξαφνικά μία βολή από εκτοξευτή βομβίδων πρόσβαλε το προπορευόμενο άρμα σκοτώνοντας τον οδηγό και σταματώντας το άρμα  στη μέση του δρόμου. Η ενέδρα προέκυψε κατά μήκος των 2 χιλιομ. της ευθείας του δρόμου. Ένα χαλάζι από χειροβομβίδες έθεσε γρήγορα τα υπόλοιπα οχήματα του προπορευόμενου ουλαμού εκτός Μάχης και έντονα πυρά μικρών όπλων σκότωσαν τους περισσότερους άνδρες που επέβαιναν πάνω στα οχήματα. Καθώς ο Ουλαμαγός του επόμενου ουλαμού κατεύθυνε τον Ουλαμό του σε σχηματισμό ψαροκόκαλου, το Μ 106 προσβλήθηκε από μία νάρκη που προκάλεσε έκρηξη των πυρομαχικών όλμου και κατέστρεψε το όχημα. Το άρμα του τελευταίου Ουλαμού χτυπήθηκε από μία βολή εκτοξευτή βομβίδων, βγήκε εκτός δρόμου και πήρε φωτιά. Ο αιφνιδιασμός ήταν τόσο ολοκληρωτικός ώστε καμία οργανωμένη ανταπόδοση πυρών δεν έλαβε χώρα. Όταν τα μεμονωμένα οχήματα επιχείρησαν να ανταποδώσουν τα πυρά, ο εχθρός από καλυμμένες θέσεις 15 μέτρα μακριά περίπου από τον δρόμο, συγκέντρωνε τα πυρά του σ’αυτό το όχημα μέχρι να το θέσει εκτός μάχης. Μέσα σε δέκα λεπτά η μάχη είχε τελειώσει.

Κριτική

Στο ξημέρωμα της τελευταίας μέρας του 1967, τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της ενέδρας ήταν φανερά στα στραπατσαρισμένα και καμένα συντρίμμια που ήταν διασκορπισμένα κατά μήκος του δρόμου. Από τα 11 οχήματα, 4 ACAV και ένα άρμα είχαν καταστραφεί, 3 ACAV και ένα άρμα είχαν πολύ μεγάλες ζημίες. Οι δύο Ουλαμοί είχαν 42 απώλειες και προφανώς κανένας από τον εχθρό δεν είχε πληγωθεί η σκοτωθεί. Αυτή η δαπανηρή δράση έδειξε τι θα μπορούσε να συμβεί σε μία αποστολή ρουτίνας στο Νότιο Βιετνάμ. Άσχετα με την ακεραιότητα της Μονάδος, ρήγματα στην ασφάλεια των επικοινωνιών προηγουμένως, έλλειψη προγραμματισμού πυρών υποστηρίξεως και μεγάλα κενά μεταξύ των οχημάτων μοίρασαν τα χαρτιά υπέρ της εχθρικής πλευράς. Επιφορτισμένος με την ασφάλεια της φάλαγγας, ο Διοικητής του τμήματος απέτυχε να εκτιμήσει την τρωτότητα του δικού του τμήματος.

Μετάφραση από το FKSM 17-3-2 Armor in Battle USAAS, Fort Knox 1986

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: