Is2

Φωτογραφία του άρματος IS-2 / JS-2 (Ιωσηφ Στάλιν)

O Σοβιετικός στρατός μετά τις μεγάλες εδαφικές απώλειες που είχε με την εις βάθος εισβολή των Γερμανών το καλοκαίρι του 1941, είχε ανάγκη για ολοένα και πιο τρομερή και μεγαλύτερη αρματική δύναμη πυρός.
Η σειράς του βαρέως άρματος KV (Kliment Voroshilov) ΚV-1 και ΚV-2 αποδείχτηκε επαρκής, άλλα μόνο κατά ένα βαθμό, παρόλο που χρησιμοποιούσε τον ίδιο οπλισμό, του έλλειπε η αναγκαία κινητικότητα στο πεδίο της μάχης που είχε το θρυλικό άρμα Τ-34.

IS-2

Η ονομασία του άρματος ήταν IS ή JS (Φωτογραφία: timemoneyandblood.com)

Το KV-1 διέθετε το πυροβόλο F-34 των 76,2 χιλιοστών, ήταν περισσότερο από ένας καταστροφέας αρμάτων.
Το KV-2 ενσωμάτωνε ένα πυροβόλο 152 χιλιοστών, και στο πεδίο της μάχης ενεργούσε περισσότερο ως υποστήριξη πυρός παρά ως καταστροφέας αρμάτων.
Το Τ-34, ήταν ένα διαρκώς εξελισσόμενο άρμα με το 76,2 χιλιοστών πυροβόλο και την περιορισμένη θωράκιση δεν είχε την απαιτούμενη δύναμη πυρός και θωράκιση, ιδιαίτερα κατά των νεότερων Γερμανικών αρμάτων Panther και Tiger.
Ως εκ τούτου, ο Κόκκινος Στρατός ξεκίνησε προσπάθειες ώστε να κατασκευάσει σύγχρονα και καλύτερα άρματα, ώστε να εξασφαλίσει καλύτερες επιδόσεις και μεγαλύτερη ισχύ πυρός στο πεδίο των επιχειρήσεων.

Μια τέτοια εξέλιξη ήταν η σειρά βαρέων αρμάτων IS, γνωστή και ως η σειρά Ιωσήφ Στάλιν, το ισχυρότερο άρμα που υπηρετούσε Κόκκινο Στρατό κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ΠΠ).

Η οικογένεια IS δημιουργήθηκε μετά από αξιολόγηση του άρματος KV-85 που διέθετε το πυροβόλο 85 χιλιοστών.
Οι απαιτήσεις του Σοβιετικού στρατού ήθελαν ένα παρόμοιο άρμα, με εξελιγμένη θωράκιση και την ενσωμάτωση ενός πυροβόλου 85 χιλιοστών.
Με την ονομασία IS-85 σηματοδοτήθηκε η πρώτη παρτίδα βαρέων αρμάτων όταν ο Στρατάρχης Kliment Voroshilov έχασε την εύνοια των πολιτικών προϊσταμένων του, το άρμα μετονομάστηκε σε IS-1, ωστόσο η νέα σειρά αρμάτων μετονομάστηκε ξανά σε Ιωσήφ Στάλιν προς τιμή του Σοβιετικού ηγέτη.
Το πρωτότυπο IS-85 εμφανίστηκε το φθινόπωρο του 1943, και διέθετε το ίδιο σκάφος και σύστημα αναρτήσεως της σειράς KV, άλλα η θωράκιση ήταν εξαιρετικά βελτιωμένη χάρη σε ένα νέο συγκολλημένο πύργο.
Επιπλέον, οι Σοβιετικοί μηχανικοί κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ελαφρύτερο άρμα από το KV-85, το οποίο απαιτούσε κινητήρα με μικρότερη ιπποδύναμη, ενώ παράλληλα επέτρεπε την κίνηση σε μεγαλύτερες ταχύτητες.
Στη συνέχεια το IS-85 ονομάστηκε επίσημα IS-1.

IS-2

Το άρμα IS-2 ως έκθεμα (Φωτογραφία: wikimedia.org)

Κατά την διεξαγωγή του πολέμου, συνεχίστηκαν οι εργασίες αναβαθμίσεων του νέου IS με την κατασκευή νέων εκδόσεων.
Τελικά προέκυψε το πρωτότυπο IS-100 με το ενσωματωμένο πυροβόλο BS-3 των 100 χιλιοστών.
Σύντομα προέκυψε μια εναλλακτική λύση στο τομέα του οπλισμού, το πυροβόλο Α-19 των 122 χιλιοστών, αποφασίστηκε να γίνει διαγωνισμός για την τοποθέτηση πυροβόλου στο IS-100.
To BS-3 τα πήγε καλύτερα στο τομέα της ποιότητας και της διείσδυσης στη θωράκιση, δεν ήταν όμως διαθέσιμο στους απαιτούμενους αριθμούς και δεν μπορούσε να γίνει αξιοποίηση των διαθέσιμων βλημάτων HE.
Από την άλλη πλευρά το Α-19, ήταν διαθέσιμο σε ποσότητα και παρουσίαζε επαρκείς αντιαρματικές ιδιότητες, δίνοντας μεγάλες δυνατότητες στα βλήματα HE.
Τότε αποφασίστηκε το A-19 να γίνει το κύριο όπλο του νέου άρματος IS.
Η νέα πιλοτική έκδοση του άρματος IS ονομάστηκε IS-122, η ονομασία προερχόταν από την ενσωμάτωση του πυροβόλου 122 χιλιοστών.
Από την στιγμή που μπήκε στη παραγωγή τον Οκτώβριο του 1943, το IS-122 ονομάστηκε IS-2.

IS-2

To άρμα μάχης IS-2 κατά τις επιχειρήσεις σε κατοικημένη περιοχή (Φωτογραφία: valkiria.net)

Από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου Kirov βγήκαν 2250 άρματα η οποία διήρκεσε από το 1943 μέχρι το 1945, ενώ είχε ετοιμαστεί και η βαριά βιομηχανία UZTM για να γίνει συμπαραγωγός στην κατασκευή του άρματος.
Η πρώτη επαφή με τον εχθρό καταγράφηκε τον Απρίλιο του 1944 όταν το IS-2, υπηρετώντας στο 11ο και 72ο Σύνταγμα βαρέων αρμάτων των ανεξάρτητων φρουρών, τα πήγε πολύ καλά αντιμετωπίζοντας τα Γερμανικά άρματα Panther, έτσι ξεκίνησε η κληρονομία του άρματος Ιωσήφ Στάλιν.

Ο σχεδιασμός του IS-2 ήταν χαρακτηριστικός της Σοβιετικής μεθοδολογίας σχετικά με τον μηχανοκίνητο πόλεμο –είτε πρόκειται για τον ΒΠΠ είτε για την περίοδο του ψυχρού πολέμου. Εξοπλισμένο με ένα ζεύγος ερπυστριών, μια στη κάθε πλευρά του άρματος, η κίνηση επιτυγχάνεται με την βοήθεια έξι εδαφικών τροχών σε κάθε ερπύστρια. Ο κινητήριος τροχός βρίσκεται στο πίσω μέρος του άρματος και ο ρυθμιστικός τροχός, είναι τοποθετημένος στο πάνω μέρος της ερπύστριας, στο μπροστινό μέρος του άρματος. Στο πάνω μέρος της ερπύστριας βρίσκονται επίσης οι τρεις τροχοί υποστήριξης.
Το σκάφος του άρματος είναι αρκετά κεκλιμένο και διαθέτει ενισχυμένη θωράκιση.
Το ύψος του πύργου είναι σχετικά χαμηλό, ο οποίος έχει αρκετά στρογγυλεμένο σχήμα και είναι αρκετά θωρακισμένος, είναι τοποθετημένος επάνω στο σκάφος του άρματος. Ο πύργος – ο οποίος διαθέτει σύγχρονο σχεδιασμό- έχει εγκατεστημένο, ένα παχύ ασπίδιο για μέγιστη προστασία σε αυτό το ευάλωτο σημείο, και το πυροβόλο των 122 χιλιοστών. Το πυροβόλο προεξέχει πάνω από το μπροστά μέρος του σκάφους.
Ο κινητήρας, είναι ο πετρελαιοκίνητος, 12 κύλινδρος V2 των 600 αλόγων ιπποδύναμη, σε ιδανικές συνθήκες παρέχει ανώτατη ταχύτητα 37 χλμ/ ωρα περίπου, και 240 χιλιόμετρα αυτονομία, είναι τοποθετημένος εσωτερικά και στο πίσω μέρος του σκάφος. Το άρμα ζυγίζει 51 τόνους, έχει μήκος 9,7 μέτρα και ύψος 2,7 μέτρα. Διαθέτει πλήρωμα 4 ατόμων, το οποίο περιλαμβάνει τον οδηγό, τον αρχηγό, τον πυροβολητή και το γεμιστή. Η θέση του οδηγού βρίσκεται στο κέντρο του μπροστινού τμήματος του άρματος.

IS-2

Ένα πολυβόλο διαμετρήματος 7,62 χιλ είναι τοποθετημένο ως συζυγές με το πυροβόλο, ένα δεύτερο πολυβόλο 7,62 χιλ διαμετρήματος είναι τοποθετημένο στο πίσω μέρος του πύργου, ώστε να ενεργεί εναντίον του εχθρικού πεζικού που θα προσπαθούσε να επιτεθεί από το ευάλωτο πίσω μέρος του άρματος. (Φωτογραφία: berlin-1945.com)

Η θωράκιση του άρματος κυμαίνεται από 30 έως 160 χιλιοστά σε διάφορα σημεία του άρματος. Αρχικά ο πύργος ήταν συγκολλημένος στο σκάφος. Ένα πολυβόλο διαμετρήματος 7,62 χιλ είναι τοποθετημένο ως συζυγές με το πυροβόλο, ένα δεύτερο πολυβόλο 7,62 χιλ διαμετρήματος είναι τοποθετημένο στο πίσω μέρος του πύργου, ώστε να ενεργεί εναντίον του εχθρικού πεζικού που θα προσπαθούσε να επιτεθεί από το ευάλωτο πίσω  μέρος του άρματος.
Μόνο αργότερα τοποθετήθηκε στην οροφή του πύργου του IS-2 το βαρύ πολυβόλο DShK των 12.7χιλ για αντιαεροπορική προστασία.

Από την στιγμή που μπήκε σε υπηρεσία, το IS-2 αποδείχθηκε ένα τρομερό όπλο στο οπλοστάσιο του Κόκκινου Στρατού, και παραδόθηκε σε μεγάλες ποσότητες, αντικαθιστώντας το άρμα ΚV-85. Όποιο άρμα IS-1 ήταν τότε στη παραγωγή εξοπλίστηκε με το πυροβόλο των 122 χιλιοστών και παραδόθηκε ως με την κωδικοποίηση IS-2. Τα άρματα με κωδικοποίηση IS-100 που ήταν εξοπλισμένα με πυροβόλο 122 χιλιοστών πυροβόλο απέκτησαν την κωδικοποιημένη ονομασία «IS-1B”. H σειρά IS-2, στη συνέχεια έμελε να γίνει το ορόσημο της οικογένειας IS, ειδικά όταν το 1944 τοποθετήθηκε ο σημαντικός παράγοντας του περιστρεφόμενου πύργου και το ανέδειξε ως την καλύτερη σειρά άρματος.
Το IS-2 έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη κατάληψη του Βερολίνου από τους Σοβιετικούς και το τέλος του ΒΠΠ.
Λόγο του μεγάλου μεγέθους του πυρομαχικών του το άρμα οπισθοδρομούσε κατά την βολή. Η χρήση του πυρομαχικού των 122 χιλιοστών γινόταν με την προσθήκη ξεχωριστής εκρηκτικής γόμωσης που μεγάλωνε το χρόνο επαναγέμισης ακόμα και για το πιο έμπειρο πλήρωμα άρματος. Όπως ήταν αναμενόμενο το βλήμα ήταν μεγάλο και αρκετά βαρύ, δημιουργώντας μεγάλο πρόβλημα στο χειρισμό του λόγο του περιορισμένου χώρου εντός του πύργου. Δεδομένου ότι ο αποθηκευτικός χώρος εντός των αρμάτων είναι περιορισμένος, το μέγεθος του 122 χιλιοστών βλημάτων ήταν ένας σοβαρός περιορισμός, έτσι διέθετε μόνο 28 θέσεις στις βληματοθήκες των 122 χιλιοστών.
Όσο αφόρα τα διαθέσιμα βλήματα των 122 χιλιοστών, η έκδοση του ΑΡ (διατρητικό) αποδείχτηκε μη επαρκές κατά την μετωπική επίθεση στο Γερμανικό Panther αν και η διείσδυση ήταν πιθανή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το καλοκαίρι του 1944, το οποίο οι Γερμανοί είναι ενεργοποιήσει επίσημα την κατασκευή της θωράκισης από μαγγάνιο, με υψηλές περιεκτικότητες χάλυβα με περιεκτικότητα νικελίου, η οποία ουσιαστικά τα έκανε να έχουν μεγαλύτερη τρωτότητα στα χτυπήματα. Αυτό σε συνδυασμό με το βλήμα των 122 χιλιοστών διαμέτρημα, έκανε του Σοβιετικούς να πιστέψουν ότι το βλήμα έκανε την διαφορά.
Η τρωτότητα των Panther, Tiger και Tiger II ήταν ακόμη κατά μήκος των πλευρών τους, πίσω ή κοντά στη στεφάνη του πύργου. Όταν το IS-2 χρησιμοποίησε το βλήμα HE τότε η σειρά IS διέπρεψε πραγματικά. Το πυρομαχικό HE αποδείχθηκε περισσότερο ικανό να εκτοπίζει οποιαδήποτε Γερμανική οχυρωματική τοποθεσία.
Ως εκ τούτο, το IS-2 μπορούσε να ενεργεί ως ένα επιθετικό άρμα μαζί με τις αντιαρματικές του ικανότητες, και το «μεγάλου πυροβόλου» του, ήταν κάτι που οι Γερμανοί θαυμάζανε και εφαρμόσανε στους δικούς τους μεταπολεμικούς σχεδιασμούς αρμάτων.

IS-2

To IS-2 στο Βερολίνο, στην φωτογραφία διακρίνεται στην οροφή του πύργου το το βαρύ πολυβόλο DShK των 12.7χιλ για αντιαεροπορική προστασία. (Φωτογραφία: weltkrieg2.de)

Μετά το πόλεμο, το IS-2 πρόκειται να δεχθεί εκσυγχρονισμό για να παραμείνει επιχειρησιακό κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.
Το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού επέφερε την χρήση προστατευτικών πλαϊνών στο πάνω μέρος των ερπυστριών, ενώ προστέθηκαν συμπληρωματικές εξωτερικές δεξαμενές καυσίμων στο πίσω μέρος του σκάφους.
Σε αυτές τις αναβαθμισμένες εκδόσεις, το IS-2 έγινε το “IS-2M”.
Άλλες χώρες σύμμαχοι της Σοβιετικής Ένωσης παρέλαβαν τα ισχυρά IS-2, συμπεριλαμβανομένων της Κούβας, της Κίνας και της Βόρειας Κορέας.
Υπηρέτησε ικανοποιητικά στις τάξεις του Ρωσικού/Σοβιετικού στρατού μέχρι το 1995 παρά την προέλευση του από τον ΒΠΠ. Τελικά το IS-2 αντικαταστάθηκε σταδιακά από την βελτιωμένη σειρά IS-3 η οποία διαθέτει μεγαλύτερες ενισχύσεις στην θωράκιση με βάση τις δράσεις και τα διδάγματα από τον ΒΠΠ.
Αυτή η έκδοση διαθέτει, ένα καινούριο, χυτό, καμπυλωτό πύργο, με χαμηλότερο συνολικό ύψος. Οι παραδόσεις ξεκίνησαν το 1944 αλλά ο τύπος του άρματος κατασκευάστηκε αργά με αποτέλεσμα να μην έχει ενεργό δράση στις επιχειρήσεις του Ανατολικού Μετώπου κατά τον ΒΠΠ. Η σειρά του βαρέως άρματος IS κορυφώθηκε με την άφιξη του IS-10, το τελευταίο άρμα Ιωσήφ Στάλιν – που αργότερα απέκτησε την κωδικοποιημένη ονομασία «Τ-10».

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: