Άρμα μάχης Τ-90 (Φωτογραφία: bazilbox)

Αρκετά συχνά στα σύγχρονα μέσα ενημέρωσης μπορεί κάποιος να συναντήσει δηλώσεις που λένε ότι το άρμα μάχης M1 Abrams είναι το καλύτερο στο κόσμο, το «κατασκευαστικό αποκορύφωμα», και το Τ-90, είναι παρωχημένο και δεν μπορεί να συναγωνιστεί το αμερικάνικό άρμα. Αλλά αυτό είναι το θέμα;

Υποθετικά, μπορούμε επί του παρόντος να έχουμε μακρές συζητήσεις ακόμα και να προσομοιάσουμε μία μάχη μεταξύ του Τ-90 και του M1 Abrams. Ωστόσο, στην πραγματικότητα αυτά τα άρματα δεν θα συναντηθούν ποτέ στο πεδίο της μάχης. 142 εκατομμύρια Ρώσοι καταναλωτές αναψυκτικού «Coca-Cola», ρούχων Jean και αμερικάνικου κοτόπουλου είναι είναι πίο πολύτιμοι για τους αμερικάνους κατασκευαστές ώστε να παρουσιάσουν μία τόσο ριζική αλλαγή μέσω μίας στρατιωτικής σύγκρουσής.

Από την στιγμή που ο Νικίτα Χρουστσόφ είχε αγοράσει σιτηρά από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (HΠΑ) για εκατομμύρια δολάρια, δεν υπήρχαν πλέον αμφιβολίες ότι οι δύο οικονομίες είχαν συνδεθεί στενά. Καμία πολιτική δεν άξιζε να σπάσει αυτούς τους δεσμούς.

Αμοιβαίες απειλές σ’ αυτή την περίπτωση δεν έχουν μεγάλη αξία. Ο Πόλεμος των Άστρων, η Βόμβα Νετρονίου και όλα τα είδη πυραυλικών αμυντικών συστημάτων έχουν μηδενική αξία μπροστά στα εργαλεία του πολέμου της πληροφορίας, στον οποίον οι ΗΠΑ έχουν την κυριαρχία. Όλες οι συζητήσεις σχετικά με τα προτερήματα του Abrams είναι από την ίδια περιοχή. Όσον αφορά τις μαχητικές ικανότητες των σύγχρονων αρμάτων είναι περίπου τα ίδια, επειδή προέρχονται από τον ίδιο κόσμο εμπειρίας και κατασκευής αρμάτων. Οι αμιγώς εθνικές διαφορές, φυσικά, παίζουν τον δικό τους ρόλο, αλλά δεν είναι τόσο σημαντικές σε σύγκριση με τα επιτεύγματα της επιστήμης και του σύγχρονου στρατιωτικού εξοπλισμού.

Άρματα μάχης M1Α2 Abrams στο Ιράκ (Φωτογραφία: US Army)

Πιστεύεται ότι το άρμα μάχης Μ1 Abrams δεν θεωρείται ενα άρμα ρήγματος, άλλα ως ενα άρμα που ή αποστολή του ήταν να σταματήσει τις ορδές των Σοβιετικών αρμάτων να διασχίσουν την Μάγχη.

Επομένως, το άρμα είχε αναπτυχθεί σε στενή συνεργασία με Γερμανούς μηχανικούς, άλλα ειδικά για την αμερικάνική σχολή αρμάτων. Γιαυτό ο κύριος οπλισμός του άρματος, από την έκδοση M1A1 Abrams, ήταν η τροποποιημένη εκδοσή του γερμανικού πυροβόλου Rh-120, το Μ-256 των 120 χιλιοστών.

Η θωράκιση του πρώτου άρματος Abrams ήταν μία σύνθετη πολυστρωματική θωράκιση που δημιουργήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις τελευταίες εκδόσεις χρησιμοποιήθηκε θωράκιση με κεραμικά ουρανίου πρώτης και δεύτερης γενιάς.

Η θωράκιση του πύργου του Τ-90 είναι ημιενεργού τύπου. Στο μπροστινό μέρος του πύργου υπάρχουν δύο κοιλότητες με κλίση 55 μοιρών κατά τον διαμήκη άξονα του, όπου τα πακέτα θωράκισης αποτελούνται από τρία στρώματα: πλάκες, ελάσματα και λεπτές πλάκες. Η επίδραση της χρήσης τους μπορεί να φτάσει και περισσότερο από 40 τοις εκατό σε σύγκριση με την ομοιογενής θωράκιση με την ίδια μάζα.

Πύργος Τ-90

Επιπλέον, το άρμα είναι ενα συγκρότημα από εκρηκτικά ενεργής θωράκισης Kontakt-5, την ίδια στιγμή το προστατεύουν από τα εκρηκτικά (HEAT) και διατρητικά πυρομαχικά (APFSDS). Παρέχει ισχυρή εξωτερική έκρηξη στα πλευρά, εξοστρακίζοντας ή ακόμα καταστρέφοντας τον πυρήνα των APFSDS πριν αρχίσει να διαπερνά την θωράκιση.

Το ενδιαφέρον είναι το οπτικό-ηλεκτρονικό συγκρότημα που έχει σχεδιαστεί να προστατεύει την καταστροφή του άρματος από καθοδηγούμενους πυραύλους με ήμι-αυτόματο σύστημα καθοδήγησης όπως οι αντιαρματικοί Tow, Hot, Milan, Dragon και οι κατευθυνόμενοι με λέιζερ Maverick, Hellfire, Copper-head, όπως και συστήματα πυροβολικού με τηλέμετρα λέιζερ τα οποία τοποθετήθηκαν πρώτη φορά στο Τ-90.

Επομένως, ο πύργος του άρματος Μ1 αποτελείται από εξωτερικές και εσωτερικές ατσάλινες πλάκες, οι οποίες συνδέονται με εγκάρσιες νευρώσεις μεταξύ των πακέτων των μεταλλικών και μη-μεταλλικών υλικών. Λόγω της υψηλής πυκνότητας τους (η πυκνότητα του ουράνιου είναι 18.95 g/cm3), αυτές οι πλάκες σε εξαιρετικά μικρό πάχος προσφέρουν μια εκρηκτική αντίδραση στα στοιχεία του πυρομαχικού που πρόκειται να χτυπήσουν τον πύργο του άρματος.

Οι επικριτές του αμερικάνικου άρματος εφιστούν την προσοχή στο μεγάλο κενό ανάμεσα στο σκάφος και τον πύργο του Abrams, το οποίο είναι αρκετά μεγάλο στη περιοχή κάτω από τον πύργο η οποία μπορεί να χτυπηθεί από μεγάλη απόσταση. Για να γίνει αυτό, μπορεί κάνεις να στοχεύσει στο πάνω μπροστά μέρος του σκάφους το οποίο διαθέτει μία πολύ απότομη γωνία, ώστε στην περίπτωση ενός εξοστρακισμού, το πυρομαχικό θα χτυπήσει κάτω από τον πύργο. Σε αυτή την περίπτωση, ούτε η θωράκιση της αποτελεσματικής θωράκισης του μπροστινού τμήματος, μήτε ο σύγχρονος πύργος θα βοηθήσει. Η αδύναμη θωράκιση στις πλευρές του διαμερίσματος του πληρώματος και του κινητήρα κάνει το άρμα ευάλωτο στα πυρά πυροβόλων μικρού διαμετρήματος.

Οι ζώνες τρωτότητας της θωράκισης του Τ-90 είναι τα τμήματα και των δύο πλευρών του, που δεν καλύπτονται από κομμάτια ενεργής θωράκισης. Υπάρχει επίσης μία ευάλωτη ζώνη στο πάνω μέρος της μπροστινής περιοχής του οδηγού του άρματος. Είναι ένα χαρακτηριστικό του σχεδιασμού όλων των ρωσικών αρμάτων, που ξεκίνησε με το Τ-64 και για κάποιο λόγο, κανείς δεν μπήκε στον κόπο να διορθώσει.

Ωστόσο, σε ενα πόλεμο τεχνικών δεικτών οι οποίοι δείχνουν πολύ καλοί στα χαρτιά και τι οθόνες των υπολογιστών, αλλά εξακολουθούν να ταιριάζουν στα όμορφα διαγράμματα και γραφήματα, δεν αξίζουν πολλά. Διαφορετικά, ποτέ δεν θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε το γεγονός γιατί η Σοβιετική Ένωση στους πολέμους του παρελθόντος ήταν οπλισμένη με το καλύτερο άρμα στο κόσμο, το Τ-34, και ενώ είχε κατασκευάσει πολύ περισσότερα άρματα από την Ναζιστική Γερμανία, είχε τόσες πολλές απώλειες σε άρματα. Επιπλέον, οι Γερμανοί πολεμούσαν με την Αγγλία και τις ΗΠΑ. Σήμερα στο πεδίο μαχών ο ανθρώπινος παράγοντας είναι όλο και πιο κυρίαρχος.

Ο παράγοντας αυτός περιλαμβάνει συνολική τεχνική παιδεία, και σε ποιο βαθμό μπορούν οι νέοι στρατιώτες που εισέρχονται στην υπηρεσία του ρωσικού και αμερικάνικου στρατού να εκπαιδευτούν. Δηλαδή το ερώτημα είναι, ποίος θα είναι ο καλύτερος στη διαχείριση εξελιγμένων τεθωρακισμένων οχημάτων: οι επαγγελματίες στρατιωτικοί με ενα καλό μισθό, που μεγάλωσαν σε ενα σπίτι με πισίνα και συνεχή θέρμανση; ή ένας 19χρόνος, μεθυσμένος έφεδρος, πιθανώς ενα θύμα εκφοβισμού; Εδώ, η ιστορία δείχνει πως τα λιγότερα «προηγμένες» χώρες ήταν συνήθως σε θέση να νικήσουν στην αρχή, αλλά στο τέλος ήταν πάντα ηττημένες.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τη ψυχολογία η οποία επηρεάζει άμεσα την ανθρωπινή συμπεριφορά στη μάχη. Ο πόλεμος είναι μία επικίνδυνη δουλεία και οι καλοί στρατιώτες στοιχίζουν πολλά χρήματα. Ως εκ τούτου,δεν έχει σημασία πόσο ακριβά είναι τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την βελτίωση της επιβίωσης των αρμάτων στο πεδίο της μάχης, οι στρατιώτες δεν μπορούν να αγνοηθούν καθώς μπορεί να πιστέψουν ότι έχουν εγκαταλειφθεί, και αυτό θα μειώσει το ηθικό τους. Όταν η αυτοπεποίθηση του οδηγού άρματος είναι χαμηλή, τότε υπάρχει ο κίνδυνος της απροθυμίας της εμπλοκής στην μάχη με το εχθρό.

Τα ρωσικά άρματα είναι σχεδιασμένα να επιτίθενται, καθώς τα άρματα των ΗΠΑ, όπως έχει σημειωθεί παραπάνω, δεν είναι ένα  επιθετικό μέσο, αλλά ενα ισχυρό αντιαρματικό όπλο, μαζί με ελικόπτερα Apache και τα επιθετικά αεροπλάνα Thunderbolt-2. η παρουσία του γεμιστή του επιτρέπει να πετύχει ενα πολύ καλό ποσοστό κατά την διάρκεια της μάχης, και η ξεχωριστή αποθήκη πυρομαχικών αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης.

Κατεστραμμένο Τ-72 στη Γεωργία (Φωτογραφία: defence.pk)

Εν το μεταξύ, όλος ο κόσμος έχει δει φωτογραφίες των Σοβιετικών αρμάτων Τ-72, ανατιναγμένα από Τσετσένους μαχητές στο Γκροζνυ: ανάποδο-γυρισμένοι πύργοι που έχουν ξεκολλήσει από έκρηξη εκ των έσω, ή ακόμη ολοκληρωτικά κατεστραμμένα.

Μπορούμε να συγκρίνουμε για πολύ καιρό ποίο άρμα έχει την πιο λεπτή θωράκιση και τα καλύτερα ηλεκρονικά, κάτι το οποίο έχει γίνει ήδη από τον Κένεθ Μάξει στο βιβλίο του, αλλά αυτό δεν θα λύσει το πρόβλημα.

Η λύση είναι η ανάλυση της συνολικής μακροοικονομικής κατάστασης από το 1945. Φαίνεται ξεκάθαρα πως σχεδόν όλες οι τοπικές συγκρούσεις με όπλα που κατασκευάστηκαν από την Σοβιετική Ένωση και τις ΗΠΑ, από στρατιωτικής άποψης, έληξαν με ισοπαλία. Αυτό σημαίνει ότι καμία πλευρά δεν είχε σημαντική υπεροχή.

Σε πολιτικό επίπεδο, βλέπουμε επίσης ότι κανένα από τα εναπομείναντα Τ-72 δεν έσωσε τα προ-Σοβιετικά καθεστώτα από την πτώση, και την Σοβιετική Ένωση – από την οικονομική μετάβαση στο καπιταλισμό. Το αποτέλεσμα της εισβολής στο Ιράκ το 1991 είχε αποφασιστεί όχι από τις αρματομαχίες μεταξύ των Abrams και των T-72, αλλά από ενα μαζικό βομβαρδισμό με κατευθυνόμενους πυραυλους στο κέντρο διοικήσεως και μαζικές δωροδοκίες στους κορυφαίους στρατηγούς του στρατού του Ιράκ.

Με όρους παγκόσμιας πολιτικής η ρωσία νίκησε το μεγαλύτερο πόλεμο στην ανθρώπινη ιστορία, έσωσε την ανθρωπότητα από τον φασισμό (και τα ρωσικά άρματα έπαιξαν ενα σημαντικό ρόλο), αλλά ως αποτέλεσμα έχασε τον κόσμο. Σήμερα ο νικητής είναι απών από τον παγκόσμιο πολιτικό χάρτη, και κανένα άρμα δεν τον έσωσε από την κατάρρευση. Ως εκ τούτου δεν έχει σημασία ποιανού τα άρματα είναι καλύτερα , άλλα κάτι άλλο.

Όταν η ρωσία ανακαλύψει τι ακριβώς είναι αυτό, τότε και τα άρματα της θα είναι τα καλύτερα στο κόσμο. Προς το παρόν τα ρωσικά άρματα είναι πολύ πιο κάτω από τα δυτικά και αυτός είναι ο λόγος που χτυπιούνται πιο δύσκολα.

Pravda.ru

2 Σχόλια

  1. Ανιχνευτής

    «φιλοσοφικό» άρθρο για το χαμένο γόητρο των Ρωσικών αρμάτων. Δεν ήξερα ότι οι ενεργές θωρακίσεις έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα εναντίων των διατρητικών πυρομαχικών (APFSDS)..

    Να δούμε αν ποτέ η Ελλάδα θα πάρει εκείνα τα «δωρεάν» Μ1Α1 γιατί έχουμε μείνει πίσω σε σχέση με τους γείτονες.

    Απάντηση
    • Δούκας Γαϊτατζής

      Όντως φιλοσοφικό. Πάντως έχει δίκιο σε πολλά σημεία.
      Το Μ1 θα αλλάξει τα δεδομένα, μακάρι να τα φέρουν, είναι ενα άρμα που έχει δοκιμαστεί σε επιχειρήσει, έχει πολλά πακέτα εκσυχρονισμού και με την απόκτηση επιπλέον πυροβόλων 120 χιλιοστών θα το αρματικό ισοζύγιο θα γείρει υπέρ της Ελλάδας, συν ότι θα γίνει ομοιογενοποίηση του πυρομαχικού των 120 χιλ στη Θράκη.

      Για όσα ακούγονται περί καυσίμου (JP8) και διοικητικής υποστήριξης (ανταλλακτικά και τεχνική υποστήριξη αεροστρόβιλων κινητήρων AGT-1500) είναι απλά κακοήθειες.

      Άπλα συνέπεσε η η οικονομική κρίση και η εξάρτηση της χώρας μας από τους Ευρωπαίους δανειστές, και έτσι γίνεται δυσκολότερη η απόκτηση τους.

      Και κάτι άσχετο με το Μ1, η Ελλάδα είναι ο μοναδικός ευρωπαϊκός στρατός με τον μεγαλύτερο στόλο αρμάτων της οικογένειας Leopard. Είναι λογικό μερικοί, πολλοί θα έλεγα, να ενοχληθούν με αυτή την αλλαγή «πλεύσης» προς την πλευρά του Ατλαντικού.

      Πιστεύω τα Μ1 θα έρθουν, είναι θέμα χρόνου.

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: