Η Ταξιαρχία Μπαράκ η οποία είχε αναγκαστεί εξαιτίας της ευρείας επίθεσης κατά μήκος του μετώπου της, να πολεμήσει κατά Ουλαμούς, τις τελευταίες ώρες της νύκτας του Σαββάτου αριθμούσε 15 άρματα και αντιμετώπιζε 450 εχθρικά.

Κατεστραμμένο συριακό άρμα μάχης T-55 στα Υψώματα Γκολάν (Φωτογραφία: Wikipedia)

Κατεστραμμένο συριακό άρμα μάχης T-55 στα Υψώματα Γκολάν (Φωτογραφία: Wikipedia)

Πριν ο Συνταγματάρχης Μπέν Σοχάμ αναχωρήσει από το Ναφέκ, παρουσιάστηκε ένας νεαρός στρογγυλοπρόσωπος με ξανθά μαλλιά και φακίδες. Ήταν ο Υπίλαρχος Ζβί («Ζβίκκα») Γκρήvγκολντ από το Κιμπούτζ Λοχαμέϊ Χαγκεταότ. Είχε διαταχθεί να φοιτήσει στο Σχολείο Διοικητών Υπομονάδων και για να προετοιμαστεί είχε πάρει δεκαπέντε μέρες άδεια, αλλά μόλις άκουσε την είδηση για τον πόλεμο φόρεσε τη στολή του και πήγε στο Ναφέκ. Μπαίνοντας στο Στρατηγείο κατάλαβε ότι τα πράγματα ήταν σοβαρά, ρώτησε τον Αξιωματικό Επιχειρήσεων αν υπήρχε περίπτωση να του δοθεί κάποια διοίκηση. Ενώ βοηθούσε στην μεταφορά τραυματιών στο στρατόπεδο, τον ειδοποίησαν ότι πρόκειται να φθάσουν τέσσερα άρματα από τα οποία τα τρία είχαν βλάβες από τη μάχη. Θα επισκευάζονταν και θα του δινόταν η διοίκηση τους. Ο Υποδιοικητής της Ταξιαρχίας, Αντισυνταγματάρχης Γισραέλι του είπε: «Πάρτε τα. Θα είστε γνωστός ως απόσπασμα Ζβίκκα. Να κινείστε κατά μήκος της οδού Tαπλάϊv».

Ο Ζβίκκα βοήθησε να βγάλουν τα πτώματα δύο σκοτωμένων από το ένα άρμα και ετοίμασε τα άρματα για δράση. Εκτελώντας την διαταγή του Διοικητή της Ταξιαρχίας να τον συναντήσει πάνω στην οδό Ταπλάϊν, κινήθηκε σ’ αυτή την οδό μέχρι που ήρθε σε επαφή με ένα Συριακό τμήμα που κινούνταν πάνω στην ίδια οδό. Ανάφερε στο Διοικητή της Ταξιαρχίας ότι άνοιγε πυρ και ότι έμπαινε στη μάχη.

Όταν ο Μπέν Σοχάμ άκουσε από τον Ζβίκκα ότι χτυπήθηκε από εχθρικές δυνάμεις δυτικά του Ταπλάϊν, κατάλαβε ότι είχε κυκλωθεί. Ο Ντόβ, ο αξιωματικός του των πληροφοριών, υπόδειξε ότι τώρα θα ήταν αδύνατο να επιστρέψουν στο Ναφέκ ακολουθώντας την οδό Ταπλάϊν. Κατά συνέπεια, ο Μπέν Σοχάμ κινήθηκε μέσα από τα χωράφια προς τα δυτικά και έφτασε στους απότομους βράχους του Γκολάν, στην περιοχή Ραμάτ Μαγκσιμίμ. Το άρμα του και το 3/4 όχημά του βρίσκονταν στην περιοχή Γκάμλα πάνω στον δρόμο που ανεβαίνει από το Είν Γκέβ.

Σε μικρή απόσταση και έχοντας πλήρη θέα της λίμνης Γεννησαρέτ αναγνώρισαν Συριακά άρματα. Κινούμενοι ανάμεσα σε ογκόλιθους για να καλυφθούν, προσπάθησαν να σχηματίσουν μια εικόνα της μάχης. Ήταν ήδη η ώρα 01:00 της 7ης Οκτωβρίου. Από ό,τι ήταν δυνατό να συμπεράνουν, στο Α6 βρισκόταν ένας Ουλαμός αρμάτων χωρίς πυρομαχικά, οι Συριακές δυνάμεις εισέρρεαν εκεί παρακάμπτοντας το οχυρό χωρίς να εμποδίζονται. Ο Διοικητής της 3ης Επιλαρχίας, Οντέντ, με δύο Ουλαμούς αρμάτων (6 άρματα) βρισκόταν στην περιοχή ανάμεσα στο Ταπλάϊν και το Α9, εμποδίζοντας μία σημαντική Συριακή προέλαση. Εδώ και εκεί, μεμονωμένα άρματα ή μικρές ομάδες αρμάτων, ανέφεραν την παρουσία τους. Η Ίλη η οποία περιπολούσε στη περιοχή βόρεια του Α6 προς Xoυσvιγιάχ είχε ξεμείνει από πυρομαχικά και προσπαθούσε ν’ αποφύγει τις Συριακές δυνάμεις οι οποίες προχωρούσαν βόρεια, προς την Κουνέιτρα.

Αποκομμένος και απομονωμένος από τις Μονάδες, ο Διοικητής της Ταξιαρχίας Συνταγματάρχης Μπέν Σοχάμ μίλησε σε όλα τα τμήματά του με ήρεμο και ενθαρρυντικό τρόπο, παρακινώντας τα να κρατήσουν τις θέσεις τους και υποσχόμενος πως σύντομα θα έφτανε βοήθεια. Αλλά η κατάσταση ήταν σαφής στα υπολείμματα της Ταξιαρχίας. Μετά από μία ώρα ελήφθη η αναφορά του Ζβίκκα ότι μάχεται πάνω στην οδό Ταπλάϊν, κρατούσε όμως καλά και η κατάστασή του ήταν καλή. Παρόλα αυτά, από διάφορες ενδείξεις ήταν φανερό πως είχε χάσει τα υπόλοιπα άρματά του και πως πλέον ήταν μόνος με το δικό του.

Ο Ζβίκκα βρισκόταν σε δράση κατά το μεγαλύτερο μέρος της νύχτας. Ακούγοντας τον ασύρματο, όλοι οι άντρες της Διοικήσεως πληροφορήθηκαν για την ύπαρξη του αποσπάσματος Ζβίκκα. Αλλά δεν είχαν καταλάβει ότι αυτός ο νεαρός έκανε μία απίστευτη μάχη μόνος του εναντίον μιας από τις κυριότερες διεισδύσεις του Συριακού στρατού στα υψώματα Γκολάν, με αναλογία 50: 1. Άρχισε την ιστορική του μάχη στις 21:00 του Σαββάτου και κινήθηκε νότια ακολουθώντας ένα στενό δρόμο παράλληλο της οδού Ταπλάϊν στον οποίο και στις δύο μεριές υπήρχαν ψηλοί συρμάτινοι φράχτες. Αντί να προχωρήσει όπως είχε διαταχθεί, προτίμησε να τοποθετήσει τα άρματα του σε καλά καλυμμένες θέσεις και να περιμένει τον εχθρό.

Ισραηλινό άρμα μάχης Centurion. Θεωρήθηκε από πολλές απόψεις ανώτερο από τα Σοβιετικά T-54/55 (Φωτογραφία: Wikipedia)

Ισραηλινό άρμα μάχης Centurion. Θεωρήθηκε από πολλές απόψεις ανώτερο από τα Σοβιετικά T-54/55 (Φωτογραφία: Wikipedia)

Κάτω από την Διοίκηση του Τζιορά, αξιωματικού επιχειρήσεων της περιοχής της Ταξιαρχίας, η φάλαγγα των πυρομαχικών κινήθηκε προς το Ναφέκ, έχοντας διαταχθεί από τον Μπέν Σοχόμ να επιστρέψει όπως είχε ήδη εκτεθεί. Την ίδια εκείνη ο Ζβίκκα ειδοποιήθηκε από τα πλευρικό του άρματα ότι μία φάλαγγα από Συριακά άρματα, με μικρά πλευρικά φώτα, πλησίαζε. Στις 21:20 είδε το πρώτο Συριακό άρμα πάνω στο δρόμο. Η πρώτη βολή από μικρή απόσταση έβαλε φωτιά στο Συριακό άρμα, ενώ από τον κραδασμό έπαθε βλάβη το σύστημα επικοινωνιών του άρματος του. Ο Ζβίκκα έκανε σήμα στο κοντινότερο του άρμα να πλησιάσει και άλλαξε θέση με τον αρχηγό του, διατάζοντας τον να τον ακολουθεί και να μιμείται ό,τι κάνει εκείνος. Αφού προχώρησε για μερικές εκατοντάδες μέτρα, κατάλαβε ότι είχε χάσει το άρμα που τον ακολουθούσε. Καθώς ανέβηκε πάνω σ’ ένα λόφο, είδε πάνω στο δρόμο τρία Συριακά άρματα με αναμμένα τα πλευρικά φώτα. Τρεις ταχείες βολές και τα τρία Συριακά άρματα πήραν φωτιά και καίγονταν όλη τη νύχτα. Ο Ζβίκκα ήταν τώρα στο στοιχείο του. Πήρε θέση και περίμενε. Μισή ώρα αργότερα παρατήρησε μία φάλαγγα με τριάντα Συριακά άρματα συνοδευόμενη από φορτηγά αυτοκίνητα να κινείται σε άψογο σχηματισμό «όπως στην παρέλαση». Την άφησε να πλησιάσει και έβαλε κατά του πρώτου, όταν αυτό βρισκόταν σε απόσταση 20 μέτρων από αυτόν. Ύστερα άρχισε να παίζει το κρυφτούλι με την Συριακή Μονάδα κατά μήκος του δρόμου εμφανιζόμενος ξαφνικά πίσω από ένα λόφο, βάλλοντας, καταστρέφοντας ένα άρμα και κατόπιν εξαφανιζόμενος. Έτσι πολέμησε, αποφεύγοντας τα Συριακά άρματα -τα οποία φαντάζονταν ότι είχαν συγκρουσθεί με σημαντική δύναμη- και εξουδετέρωσε με αυτό τον τρόπο δέκα από αυτά. Στο σημείο αυτό, η Συριακή συνοδεία αποσύρθηκε.

Εν τω μεταξύ, ο Υποδιοικητής της Ταξιαρχίας Μπαρόκ είχε πάρει την άδεια του Διοικητού της Βόρειας Διοικήσεως να εγκαταλείψει το Ναφέκ και να ηγηθεί της δυνάμεως η οποία συγκρατούσε την Συριακή προέλαση στην οδό Ταπλάϊν, και που τώρα αποτελούνταν από τον Ζβίκκα και εφτά νεοαφιχθέντα άρματα της 17ης Εφεδρικής Ταξιαρχίας του Ραν. Η δύναμη αυτή κάτω από την διοίκηση του Σχη Ούζι, Διοικητή Επιλαρχίας, αποτέλεσε την πρώτη μονάδα εφεδρείας η οποία πήρε μέρος στον αγώνα -το γεγονός ότι ήδη έπαιρναν μέρος στη μάχη έφεδροι στις 22:00 το βράδυ του Σαββάτου αποδεικνύει την απίστευτη ταχύτητα με την οποία έγινε η επιστράτευση.

Ο Μπέν Σοχάμ διέταξε τον Ούζι, ο οποίος είχε παραλάβει τον Ζβίκκα κάτω από τις διαταγές του, να επιχειρήσει ν’ απωθήσει τους Σύρους. Βασιζόμενος στην αναφορά του Ζβίκκα, ο Ούζι προχώρησε νότια κατά μήκος του αγωγού Ταπλάιν, ενώ ο Ζβίκκα -με έναν Ουλαμό τριών αρμάτων- κινούνταν παράλληλα προς αυτόν ανάμεσα στους συρμάτινους φράχτες που προστάτευαν τον αγωγό Ταπλάϊν. Ξαφνικά ο Ούζι αντιλήφθηκε, όταν η μικρή δύναμη του δέχθηκε πυρά από δύο κατευθύνσεις, ότι ο Ζβίκκα δεν είχε εκτιμήσει καλά την απόσταση στην οποία βρισκόταν ο εχθρός, και ότι είχαν πέσει σε παγίδα. Για τρεις ώρες η μικρή δύναμη του Ούζι πολεμούσε μάταια εναντίον μεγαλύτερων δυνάμεων, οι οποίες τους πρόσβαλαν από δύο κατευθύνσεις. Γύρω στις 01:00 το πρωί της 7ης, αφού ήδη είχε συνεισφέρει πολύ στην ανάσχεση της Συριακής προέλασης κατά τις κρίσιμες εκείνες ώρες της νύχτας του Σαββάτου, η δύναμη του είχε εξουδετερωθεί. Το άρμα του Ούζι είχε χτυπηθεί (προφανώς από μπαζούκα πεζικού) και ανατινάχτηκε καιγόμενο. Ο Ούζι τινάχθηκε έξω από το άρμα και έχασε την όρασή του και το αριστερό του χέρι.

Ο Ζβίκκα στο μεταξύ είχε αποσύρει το τμήμα του. Δύο από τα άρματα του κινήθηκαν αργά προς την οδό, ενώ εκείνος περίμενε κοντά στο φράκτη ελπίζοντας να χτυπήσει τη Συριακή δύναμη σε ενέδρα. Πριν αντιληφθούν τι γινόταν και τα τρία άρματα βρέθηκαν να καίγονται. Αστραπιαία ο Ζβίκκα και το πλήρωμα του πήδηξαν έξω από το άρμα, το πουκάμισο και το παντελόνι του είχαν πάρει φωτιά και κυλίστηκε μέσα στη τάφρο που ήταν δίπλα στο δρόμο. Φoβoύμενoς ότι το όρμα του μπορούσε να ανατιναχθεί, έτρεξε προς το συρμάτινο φράχτη, ανέβηκε πάνω του και έπεσε από την άλλη μεριά. Τρέχοντας προς ένα άλλο Ισραηλινό άρμα, ο Ζβίκκα φώναζε συγκεχυμένες οδηγίες, και πριν ο αρχηγός του άρματος αντιληφθεί το τι γινόταν, βρέθηκε έξω από το όρμα και διατάχθηκε από τον Ζβίκκα να ανέβει σ’ ένα άλλο που είχε εγκαταλειφθεί εκεί κοντά. Έβαλε την κάσκα και κάλεσε την Ταξιαρχία, λέγοντας «Απόσπασμα Ζβίκκα». Η αντίδραση ανακούφισης του Διοικητή της Ταξιαρχίας τον έκανε να σκεφτεί ότι όλα άξιζαν τον κόπο.

Συριακό εγκαταλειμμένο άρμα μάχης Τ-62 στα Υψώματα Γκολάν (Φωτογραφία: Wikipedia)

Συριακό εγκαταλειμμένο άρμα μάχης Τ-62 στα Υψώματα Γκολάν (Φωτογραφία: Wikipedia)

Ξαφνικά κατάλαβε ότι ήταν τραυματισμένος και άρχισε να αισθάνεται τα εγκαύματα στα χέρια και το πρόσωπό του. Αισθανόταν ζαλάδα και σκέφτηκε ότι αυτό θα ήταν το τέλος του πολέμου γι’ αυτόν κι άρχισε να ονειρεύεται ότι ήταν ξαπλωμένος σε καθαρά σεντόνια. Τα πάντα γύρω του ήταν σαν σε ομίχλη, όταν η φωνή του Μπέν Σοχάμ στα ακουστικά του τον επανέφερε στην πραγματικότητα. Μπροστά του ήταν δύο Συριακά άρματα. Έβαλε εναντίον τους και διατάζοντας τον οδηγό να κάνει μεταβολή, εξακολούθησε να βάλλει.

Στην περιοχή του Γιουχαντέρ, ο Οντέντ, Διοικητής της 3ης Επιλαρχίας, ζήτησε αεροπορική υποστήριξη με το πρώτο φως. Όταν ανάτειλε ο ήλιος, τέσσερα Ισραηλινά αεροπλάνα έκαναν βύθιση για να βομβαρδίσουν τους Σύρους, αλλά καθώς πλησίαζαν τους στόχους τους φάνηκαν τα σημεία των πυραύλων εδάφους-αέρος. Και τα τέσσερα αεροπλάνα εξερράγησαν στον αέρα μπροστά στα μάτια των σκληρά πιεζομένων αντρών της Επιλαρχίας. Ασταμάτητο ένα δεύτερο κύμα από τέσσερα αεροπλάνα έφτασε επί τόπου. Δύο εξερράγησαν. Ο Μπέν Σοχάμ διέταξε τις δυνάμεις του να συγκλίνουν προς αυτόν για να συγκεντρωθούν, αλλά στις 08:00 το πρωί μια νέα Συριακή διάσπαση βόρεια κατά μήκος της οδού Ταπλάϊν απέκοψε τελικά τα τμήματα του από το Σταθμό Διοικήσεώς του. Ο Οντέντ τον πληροφόρησε για την κατάστασή του και πήρε την άδεια να αποσυρθεί από το Γιουχαντέρ και να συγκεντρώσει όλη του τη δύναμη, σύνολο δώδεκα άρματα (όλα όσα απέμειναν από την Ταξιαρχία Μπαράκ) και να κινηθεί προς το Τέλ Φαρίς.

Κατά τη νύχτα εκείνη η 46η Ταξιαρχία της 5ης Συριακής Μεραρχίας είχε διασπάσει στην περιοχή Ραφίδ. Η 132η Ταξιαρχία της ίδιας Μεραρχίας εκμεταλλεύθηκε το ρήγμα και αναπτύχθηκε κατά μήκος της οδού Ραφίδ – Ελ Αλ παράλληλα με τις καταπτώσεις Ρουκκάδ. Με το πρώτο φως της Κυριακής 7 Οκτωβρίου, στοιχεία της 5ης Μεραρχίας έφθασαν στο Ραμάτ Μαγκσιμίμ και συνδέθηκαν με την 132η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία. Όταν η επιτυχία έγινε φανερή στη Συριακή Διοίκηση, η 47η Ταξιαρχία αρμάτων προχώρησε παράλληλα και βόρεια της οδού Ραφίδ – Ελ Αλ. Κάτω από το φως της επερχόμενης αυγής οι Σύροι είδαν κατάπληκτοι τη μαγευτική θέα της λίμνης Γεννησαρέτ. Εκεί, πέρα από την έκταση του νερού, βρισκόταν η πρώτη μεγάλη πόλη του Ισραήλ που έβλεπαν: η Τιβεριάς. Η έξαψη μεγάλωσε. Εδώ προχωρούσαν εναντίον ενός ηττημένου εχθρού. Η νίκη ήταν σχεδόν στα χέρια τους.

Όταν αντιλήφθηκε ότι αντιμετώπιζε πολύ ισχυρή αντίσταση στο βόρειο τομέα και ότι είχε γίνει πλήρης διάσπαση του νότιου τομέα εκείνη τη νύχτα, η Συριακή Διοίκηση αποφάσισε να εκμεταλλευτεί την επιτυχία και εκτός από την 1η Τεθωρακισμένη Μεραρχία, η οποία είχε ήδη πάρει την εντολή να περάσει από το άνοιγμα του Ραφίδ, διατάχθηκε επίσης η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία της 3ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας να κινηθεί προς το άνοιγμα του Κουδνέ – Ραφίδ. Μία δύναμη από 600 συνολικά άρματα είχε τώρα εμπλακεί στο νότιο Γκολάν. Εναντίον της δύναμης αυτής βρίσκονταν τα δώδεκα άρματα που συγκέντρωσε ο Οντέντ στην περιοχή του Τέλ ­Φαρίς, μεμονωμένα τμήματα, τα οποία είχαν αποκοπεί κοντά στα διάφορα οχυρά κατά μήκος της γραμμής, και οι πρώτες αφίξεις των εφεδρειών.

Χάρτης με τις μάχες στα Υψώματα Γκολάν (Πηγή: Wikipedia)

Χάρτης με τις μάχες στα Υψώματα Γκολάν (Πηγή: Wikipedia)

Η ενισχυμένη διάσπαση των Σύρων στα βόρεια κατά μήκος της οδού Ταπλάιν και στα δυτικά προς το Ραμάτ Μαγκσιμίμ αναφέρθηκε από τους πολιορκημένους στο Α10. Και από το σύννεφο της σκόνης που πλησίαζε, ο Μπέν Σοχάμ έβγαλε το συμπέρασμα ότι σε λίγο έφθανε η προέλαση των Συριακών αρμάτων. Δεν ωφελούσε σε τίποτα να περιμένει. Είχε αποκοπεί από τα λείψανα των δυνάμεων του νοτίου Γκολάν και δεν υπήρχε κανένας λόγος να εμπλακεί με την συγκεντρωμένη αυτή δύναμη με ένα άρμα και με ένα όχημα 3/4 t. Βγαίνοντας μέσα από τους βράχους όπου είχαν περάσει την νύχτα, κατευθύνθηκαν γρήγορα προς το ύψωμα Γκάμλα τρέχοντας πάνω στο μόνο δρόμο που είχε παραμείνει ανοικτός σε αυτούς για να κατέβουν από τα υψώματα Γκολάν. Τα Συριακά άρματα έβαλαν εναντίον τους. Το άρμα του Μπέν Σοχάμ απάντησε για να τους αποτρέψει και εξακολούθησαν την κάθοδο μαζεύοντας εκείνους τους αποίκους που περπατούσαν αργά, προς την κοιλάδα Μπουτέιχα. Ενώ πέρναγε μέσα από την κοιλάδα, ο Μπέν ­Σοχάμ, βρήκε τον Υποδιοικητή της 2ης Επιλαρχίας, η οποία του είχε δοθεί από την 7η Ταξιαρχία, μέσα σε ένα κατεστραμμένο άρμο. Αφού πήρε μαζί του αυτόν τον αξιωματικό, τον μοναδικό επιζώντα από όλη τη δύναμη οποία είχε πολεμήσει στη περιοχή του Ελ-Αλ, συνέχισε την Κίνηση του προς τα βόρεια πέρα από τη γέφυρα Αρίκ μέσα από ένα δευτερεύοντα δρόμο πάνω στην ανατολική όχθη του Ιορδάνη  μέχρι το πάνω τελωνείο και από εκεί προς το Ναφέκ, όπου έφτασε στις 09:00 το πρωί. Ο Μπέν Σοχάμ ζύγισε την κατάσταση: το μεγαλύτερο μέρος της Ταξιαρχίας του είχε καταστραφεί, ο,τι είχε απομείνει ήταν η μικρή δύναμη η οποία επιχειρούσε στην 0δ0 Ταπλάϊν (για να ανακόψει εκείνο που φαινόταν. να είναι η κύρια προσπάθεια των Σύρων) και η δύναμη του Οντέντ, αποκομμένη και απομονωμένη στο Τέλ Φαρίς. Αποφάσισε ότι δεν ήταν καιρός αυτός για να παραμένει σε σταθμού διοικήσεως. Δεν είχε άλλη επιλογή από το να πάει να πολεμήσει στο Ταπλάϊν. Διέταξε τον Ντόβ να πάει μαζί του στο άρμα του. Ο Ντόβ ανέβηκε, αλλά την ίδια στιγμή έφτασε ένα τζιπ σκεπασμένο από σκόνη: ήταν ο Επίλαρχος Μπέννυ Κατζίν, Αξιωματικός Επιχειρήσεων της Ταξιαρχίας, ο οποίος ανέφερε ότι δεν είχε παραμείνει κανείς στο Ναφέκ. «Πού πάτε;» ρώτησε. «Πάω στο άρμα του Διοικητή», απάντησε ο Ντόβ. «Τι ,στην οργή, δεν είστε αξιωματικός των Τεθωρακισμένων! Και εν πάση περιπτώσει είναι η σειρά μου να είμαι με τον Διοικητή της Ταξιαρχίας».  «Πολύ καλά, δεν πρόκειται να μαλώσω μαζί σας», απάντησε ο Ντόβ.

Ο Διοικητής της Ταξιαρχίας με τον Αξιωματικό Επιχειρήσεών του πάνω στο άρμα του, κινήθηκε  προς την οδό Ταπλάϊν για να ενωθεί με την δύναμη που διοικούσε ο Αντισυνταγματάρχης Γισραέλι, ο Υπ0διοικητής της Ταξιαρχίας, ο οποίος μαχόταν στην οδό Ταπλάϊν μαζί με τον Ζβίκκα. Στο σημείο αυτό άρχισαν να καταφτάνουν τα πρώτα τμήματα της 79ης Εφεδρικής Ταξιαρχίας του Ορί. Έσπευσαν τμηματικά στα υψώματα του Γκολάν, και ο Ντόβ, μαζί με τον αξιωματικό Διαβιβάσεων, άρχισαν να οργανώνουν μία δύναμη για να υποστηρίξουν τον Διοικητή της Ταξιαρχίας στην οδό Ταπλάϊν. Ήταν σταματημένοι με το όχημα των 3/4 t. πάνω στην οδό κοντά στο Ναφέκ, και ανά τρία άρματα που έφθαναν τα οργάνωναν σε Ουλαμούς, τα δικτύωναν σ’ ένα δίκτυο επικοινωνιών και τα κατεύθυναν πάνω στα ίχνη του Διοικητή της Ταξιαρχίας. Ταυτόχρονα μία άλλη δύναμη (κάτω από τη διοίκηση του Υποδιοικητή της 2ης Επιλαρχίας, τον οποίο είχε περισυλλέξει ο Διοικητής της Ταξιαρχίας το πρωί), διατάχθηκε να προχωρήσει κατά μήκος ενός παράλληλου προς την οδό Ταπλάϊν δρόμου προς την κατεύθυνση της Xoυσvιγιάχ. Οι δύο αυτοί Αξιωματικοί κατόρθωσαν να οργανώσουν ανά μία Ίλη αρμάτων για την κάθε μια κατεύθυνση και εγκατέστησαν πάλι το Σταθμό Διοικήσεως της Ταξιαρχίας Μπαράκ στο Ναφέκ. Σε λίγο άρχισαν να φθάνουν οι αναφορές του Μπεν Σοxάμ ότι τα πράγματα έδειχναν να βελτιώνονται. «Πρέπει να έχω καταστρέψει οκτώ άρματα ως τώρα. Καλά πάμε», ανέφερε. Ο Ντόβ βρήκε το Στρατηγό Ραφούλ Εϋτάν στο Σταθμό Διοικήσεως στο Ναφέκ. Αυτός ο συνήθως ήρεμος και ατάραχος άνθρωπος χαιρέτισε εκείνους συγκριτικά νεώτερους Αξιωματικούς με διαχυτικότητα. Του αφηγήθηκαν όλη την ιστορία της οδύσσειας τους και το τι είχαν κάνει μέχρι τώρα για να στείλουν δυνάμεις στο Διοικητή της Ταξιαρχίας τους. Ο Ραφούλ ενέκρινε τις ενέργειές τους.

Ο Ταγματαρχης Ντόβ αισθανόταν ικανοποιημένος από τον εαυτό του. Μετά τον απίστευτο εφιάλτη τον οποίο είχε ζήσει κατά τη νύχτα μαζί με τον Συνταγματάρχη Μπέν Σοχάμ, το Διοικητή της Ταξιαρχίας,βρισκόταν πάλι στο Στρατηγείο της Ταξιαρχίας. Στη διεύθυνση του Στρατηγείου τον βοηθούσε ο Αξιωματικός Διαβιβάσεων Χανάν, του οποίου η αφοσίωση ήταν εφάμιλλη με τον απίστευτο τρόπο με τον οποίο μπορούσε να χειρίζεται τα δίκτυα επικοινωνιών και να αυτοσχεδιάζει. Είναι αλήθεια ότι δεν είχαν απομείνει πολλά πράγματα από την Ταξιαρχία, αλλά οι δυνάμεις της, όσο μικρές και αν ήταν, με τον Διοικητή και τον Υποδιοικητή της Ταξιαρχίας, μάχονταν εναντίον εκείνου που φαινόταν να είναι η κύρια προσπάθεια του Συριακού Στρατού και υπεράσπιζαν αυτή την ζωτικής σημασίας οδό. Η κατάσταση ήταν ζοφερή αλλά τουλάχιστον υπήρχε τώρα ελπίδα ότι οι έφεδροι έφταναν.

Συριακά άρματα μάχης T-55 μετα την μάχη στα Υψώματα Γκολάν (Φωτογραφία:idf-armor)

Συριακά άρματα μάχης T-55 μετά την μάχη στα Υψώματα Γκολάν (Φωτογραφία:idf-armor)

Γύρω στο μεσημέρι, ο Υποδιοικητής της 2ης Επιλαρχίας, ο οποίος είχε σταλεί κατά μήκος του παράλληλου δρόμου της οδού Ταπλάϊν, ανέφερε ότι δεχόταν επίθεση από μία δύναμη ογδόντα περίπου αρμάτων (ήταv τα προκεχωρημένα τμήματα της 1ης Συριακής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας που είχε μέσω του Ραφίδ και του Xoυσvιγιάχ) και ότι η αντίσταση εναντίον τους ήταν περισσότερο από αδύvατo να γίνει από έξι άρματα. Ο Μπέν Σοχάμ του ζήτησε να κρατήσει με κάθε θυσία , αλλιώς ο εχθρός θα παρέκαμπτε τις Ισραηλινές δυνάμεις πού ήταν στην οδό Ταπλάϊν και θα έφτανε στο Ναφέκ. Ακολούθησε δυσοίωνη σιωπή και δεν ήρθαν άλλες αναφορές. Στις 12 και 30 ήρθε μία αναφορά ότι Συριακά άρματα παρατηρήθηκαν στη περιοχή του Τέλ Αμπού Χανζίρ, πράγμα που σήμαινε ότι οι Σύροι είχαν ανατρέψει την ανασχετική δύναμη της 2ης Επιλαρχίας στο παράλληλο δρόμο και βρίσκονταν πίσω από το Ναφέκ. Στο σημείο αυτό ο Ραφούλ διέταξε μέσω του ασυρμάτου τον Μπέν Σοχάμ να συμπτυχθεί στο Ναφέκ κατά μήκος της οδού Ταπλάϊν για να προετοιμάσει την περιοχή για άμυνα. Ο Μπέν Σοχάμ διέταξε τον Δαυίδ Γισραέλι, τον Υποδιοικητή του, να καλύψει τη μικρή δύναμη του κατά την σύμπτυξη της προς το Ναφέκ.

Κινούμενο μπροστά στη φάλαγγα και ακολουθούμενο από το Γισραέλι και τρία άλλα άρματα τα οποία κάλυπταν την σύμπτυξη του, το άρμα του Μπέν Σοχάμ κατέστρεψε πάνω από πέντε Συριακά άρματα και πολλά φορτηγά και τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού.

Βρισκόμενος σε επαφή με την Ταξιαρχία και με τη Μεραρχία, Ο Μπέν Σοχάμ έδινε οδηγίες με τον ασύρματο στο Γισραέλι ο οποίος τις διαβίβαζε στα άλλα άρματα. Ενώ ο Γισραέλι εξακολουθούσε να μάχεται και να συγκρατεί τα Συριακά άρματα που προχωρούσαν, άκουσε το γεμιστή του να του ­αναφέρει: «Κύριε Συνταγματάρχα, δεν έχουμε πλέον άλλα πυρομαχικά!». Η πληροφορία αυτή πάγωσε το αίμα. Τα Συριακά άρματα πλησίαζαν, έχοντας στραμμένα τα πυροβόλα τους κατά του άρματος του. Ήταν ανυπεράσπιστος. Από ενστικτώδη παρόρμηση, ο Γισραέλι διέταξε τον οδηγό να βάλει ταχύτητα εφόδου, και, βάλλοντας με το πολυβόλο όρμησε με το άρμα του κατά των Συριακών αρμάτων που προχωρούσαν. Κατάπληκτοι οι Σύροι σταμάτησαν και το επικεφαλής άρμα τους έβαλε.  Ο καπνός που βγήκε από τον πυργίσκο του άρματος του Γισραέλι μαρτυρούσε για την τύχη του. Έπεσε προσπαθώντας να σώσει το Διοικητή του.

Φωτογραφία πάνω από το πύργο ισραηλινού άρματος μάχης (Φωτογραφία: idf-armor)

Φωτογραφία πάνω από το πύργο ισραηλινού άρματος μάχης (Φωτογραφία: idf-armor)

Χωρίς να ξέρει ωστόσο, το τι είχε συμβεί στον Υποδιοικητή του, ο Μπέν Σοχάμι εξακολουθούσε να στέλνει διαταγές στο πιστό συνεργάτη του, ενώ το άρμα του εξακολουθούσε να προχωράει προς το Ναφέκ χωρίς τα άλλα άρματα που ήταν στο δίκτυο να έχουν αντιληφθεί τι συνέβαινε. Τα Συριακά άρματα άρχισαν να αποσύρονται και ο Μπέν Σοχάμ ζήτησε να οργανωθεί αεροπορική επίθεση εναντίον τους. Όρθιος στο πυργίσκο, έβαλε με το πολυβόλο του κατά των Σύρων στρατιωτών οι οποίοι εγκατέλειπαν τα άρματα τους. Συνεχίζοντας την κίνηση του, ο Μπέν Σοχάμι, γύρω στα 300 μέτρα πριν φτάσει στο Ναφέκ συνάντησε ένα κατεστραμμένο Συριακό άρμα πεσμένο μέσα στην τάφρο με καπνό να βγαίνει από τον πυργίσκο του. Ούτε αυτός ούτε ο Κατζίν έδωσαν προσοχή σε αυτό το συνηθισμένο θέαμα ενώ ερευνούσαν τα ύψωμα για εχθρικά άρματα. Ξαφνικά το πολυβόλο του καπνίζοντος Συριακού άρματος απέκτησε ζωή. Μία μικρής διάρκειας ριπή και ο Μπέν Σοχάμ και ο Κατζίν γλίστρησαν ήρεμα στο δάπεδο του άρματος.

Μέσα σε λίγα λεπτά, οι τρεις ανώτεροι αξιωματικοί της Ταξιαρχίας Mπαράκ είχαν την τύχη τόσων άλλων συμπολεμιστών τους. Ολόκληρη τη νύχτα της Κυριακής οι τρεις αυτοί Αξιωματικοί ήταν πεσμένο ι στο πεδίο της μάχης αφού η μάχη μαινόταν. Την επόμενη, ο Ντόβ οργάνωσε ένα απόσπασμα για να φέρει πίσω τα σώματα του γενναίου Διοικητή της Ταξιαρχίας και των βοηθών του.

Ο Αντισυνταγματάρχης Πίνι, ο Υποδιοικητής της περιοχής της Ταξιαρχίας, αισθάνθηκε ανακούφιση. Η περιοχή είχε κατορθωθεί να εκκενωθεί από όλους τους αμάχους από τους οικισμούς  μέχρι εκείνο το πρωινό της Κυριακής. Πιστεύοντας ότι οι δυνάμεις τους είχαν προχωρήσει περισσότερο από ότι στην πραγματικότητα, οι Σύροι είχαν μεταφέρει τα πυρά του πυροβολικού τους προς τα εμπρός. Έτσι, από τις 11:00 περίπου, το Ναφέκ ήταν σχετικά ήρεμο. Ο Πίνι ασχολούνταν με την επίβλεψη της οργάνωσης της εκκένωσης των τραυματιών, όταν ο Ραφούλ τον διέταξε να προετοιμάσει την αντιαρματική άμυνα του στρατοπέδου. Το μεσημέρι περιφερόταν στρατόπεδο συγκεντρώνοντας μπαζούκας και οργανώνοντας τους άντρες του Στρατηγείου για την άμυνα.

Ένας κοντόχοντρος, βαρύς άνθρωπος, με απότομο χωρίς πολλά λόγια τρόπο, προσγειωμένος και ευθαρσής, ο Πίνι, είχε ανέβει στην ιεραρχία από το πεζικό, υπηρετώντας το περισσότερο χρόνο της στρατιωτικής του ζωής στη διάσημη Ταξιαρχία Γκολάνι, στην οποία τελευταία ήταν Διοικητής Τάγματος. Όταν έφτασε στη νότια περίμετρο του στρατοπέδου και τοποθέτησε τα όπλα, πάγωσε. Εκεί, στο λοφώδες έδαφος, μόλις 2000 μέτρα προς τα νότια στην ουσία εντός βολής των φορητών όπλων από το Προκεχωρημένο Στρατηγείο. Σuριακά άρματα προχωρούσαν κάνοντας ελιγμούς. Βιάστηκε να ενημερώσει τον Ραφούλ. Ψυχρός και συγκροτημένος ο Ραφούλ, όπως πάντοτε παρατήρησε τη σκηνή με τα κυάλια του. Στίς  13:15 έδωσε διαταγή στο Προκεχωρημένο Στρατηγείο του να κινηθεί έξω από το στρατόπεδο.

Εκρήξεις οβίδων τον τριγύριζαν αφού τα άρματα είχαν αρχίσει να βάλλουν εναντίον στόχων μέσα στο στρατόπεδο. Τα πρώτα Συριακά άρματα έριχναν ήδη την περίφραξη του στρατοπέδου εκεί που πριν από λίγη ώρα ο Πίνι είχε τοποθετήσει τα όπλα του, όταν το όχημα 3/4 t. του Pαφούλ έβγαινε από την βόρεια πύλη, αφού παρέκαμψε ένα όχημα που καιγόταν δίπλα στην πύλη. Μετακίνησε το Στρατηγείο του βόρεια, κατά μήκος της οδού Ταπλάϊν, και εγκαταστάθηκε στην ύπαιθρο γύρω στα τρία μίλια βόρεια του Ναφέκ. Μετά τον πόλεμο ο Αρχηγός του Επιτελείου Στρατηγός Ε.λαζάρ  ρώτησε: «Ραφούλ, πότε αποφάσισες να εγκαταλείψεις το Ναφέκ;» «Όταν πλέον δεν ήταν ντροπή ν’ αποχωρήσω, όταν τα Συριακά άρματα είχαν παρακάμψει το στρατόπεδο και από τις δύο πλευρές», απάντησε.

Ο Πίνι σκέφτηκε γρήγορα καθώς παρατηρούσε την εφιαλτική σκηνή στο συγκρότημα όπου τα πολυβόλα των αρμάτων σάρωναν το χώρο. Οι στρατιώτες που είχε τοποθετήσει στις διάφορες θέσεις εξαφανίστηκαν μόλις τα Συριακά άρματα έριξαν το περίφραγμα. Κάλεσε δύο στρατιώτες του πεζικού οι οποίοι ήταν στη πύλη του στρατοπέδου με ένα μπαζούκας και έξι βλήματα να τον συνοδεύσουν, ενώ φώναζε μέσα στο θόρυβο στον Αξιωματικό Επιχειρήσεων και το βοηθό Αξιωματικό πληροφοριών της περιοχής (ο οποίος ήταν οπλισμένος με ένα πολυβόλο) να τον ακολουθήσουν. Επιασαν θέσεις πίσω από μια μικρή έξαρση του εδάφους κοντά στο περίφραγμα και ο Αξιωματικός Επιχειρήσεων -για πρώτη φορά κάτω από το πυρ- τοποθέτησε το μπαζούκας. Ο Πίνι εκτελούσε καθήκοντα βοηθού του. Τα Συριακά άρματα έβαλαν συστηματικά κατά των κτιρίων διαδοχικά, το κοντινότερο άρμα απείχε ήδη 200 μέτρα από αυτούς. Ο αξιωματικός επιχειρήσεων έβαλε ένα βλήμα και απέτυχε. Όταν απέτυχε και με το δεύτερο, ο Πίνι του φώναξε «αν δενχτυπήσεις τον αχρείο και με το επόμενο βλήμα, χάνεις τη θέση σου σαν σκοπευτής του μπαζούκα». Ενώ κρατούσε την αναπνοή του ο αξιωματικός επιχειρήσεων σκόπευσε και πίεσε τησκανδάλη. Το τρίτο βλήμα χτύπησε την θυρίδα του οδηγού. Μία έκρηξη και ολόκληρο το πλήρωμα εγκατέλειψε τρέχοντας το άρμα που είχε χτυπηθεί από την ομάδα του Πίνι. Για δύο μέρες αυτό το άρμα παράμεινε πάνω στο πατημένο περίφραγμα με τον κινητήρα του να λειτουργεί.

Δύο άλλα άρματα κινήθηκαν προς τα εμπρός. «Αυτό ήταν!» ψιθύρισε ο Πίνι και σκέφτηκε ότι είχε έρθει η τελευταία του στιγμή. Ένας εκκωφαντικός κρότος και τα δύο άρματα ανατινάχτηκαν στον αέρα. Πίσω τους, από τον εξωτερικό δρόμο του στρατοπέδου, τα άρματα της 79ης Ταξιαρχίας του Ορί, είχαν βάλλει εναντίον τους. Ο Πίνι και οι άντρες του έτρεξαν τότε, στη νοτιοανατολική γωνία του στρατοπέδου όπου, στην περιοχή των συνεργείων, είδαν Συριακά άρματα να μάχονται με Ισραηλινά. Πήραν θέσεις και αυτή τη φορά ο βοηθός αξιωματικός πληροφοριών έβαλε και πέτυχε ένα άρμα. Εμφανίσθηκε ένα δεύτερο άρμα. Είχε μείνει το τελευταίο βλήμα, έβαλαν και απέτυχαν. Καθώς παρατηρούσαν με φρίκη το Συριακό άρμα να στρέφει τον πύργο του προς αυτούς, αυτό τυλίχθηκε στις φλόγες όταν το πέτυχε το βλήμα ενός άρματος. Ένα μοναχικό Ισραηλινό άρμα πλησίασε από τα συνεργεία. Ήταν ο Ζβίκκα.

Καθώς ξημέρωνε το πρωινό της Κυριακής, ο Ζβίκκα, μαχόμενος κατά μήκος της οδού Ταπλάϊν, ενώθηκε με τη δύναμη του Αντισυνταγματάρχη Γισραέλι. Επικεφαλής μίας κύριας Συριακής προσπάθειας, η 51η Συριακή Ταξιαρχία αρμάτων συγκρατούνταν από μία Ίλη Ισραηλινών αρμάτων. Δέκα Συριακά άρματα και τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού είχαν τεθεί εκτός μάχης και η δύναμη του Γισραέλι προχώρησε 100 μέτρα. «Επιτέλους» , σκέφτηκε ο Ζβίκκα, «ξαναβρήκαμε τον εαυτό μας μετά από δώδεκα ώρες μάχης. Προχωρούμε».
Η εχθρική δύναμη σταμάτησε για να ανασυνταχθεί, δίνοντας τον καιρό στο Ζβίκκα και τους συντρόφους του να ανεφοδιαστούν σε καύσιμα και πυρομαχικά. Ήδη τα πράγματα φαίνονταν καλύτερα, βελτίωναν τις θέσεις τους καθώς μάχονταν και είχαν την εντύπωση ότι επικρατούσαν. Ξαφνικά ο Γισραέλι φώναξε στο Ζβίκκα ότι έπρεπε να συμπτυχθούν γρήγορα, ο εχθρός τους είχε υπερφαλαγγίσει και βρισκόταν 2 1/2 μίλια πίσω τους στο Ναφέκ. Κατά την σύμπτυξη, όπως έχει ήδη περιγραφεί, το άρμα του Γισραέλι χτυπήθηκε και η μικρή ομάδα, με τον Μπέν Σοχάμ επικεφαλής, άνοιγε το δρόμο προς τα πίσω καταστρέφοντας Συριακά άρματα και τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού που εμφανίζονταν πάνω στις κορυφές των υψωμάτων ή στις πλευρές τους. Ήδη ήταν ένα σύνολο από τρία άρματα. Κατά την κίνηση ο Ζβίκκα ανακάλυψε ότι το άρμα του Διοικητή της Ταξιαρχίας είχε προχωρήσει χωρίς αυτούς και κατόπιν ότι ο Μπέν Σοχάμ είχε σκοτωθεί από πυρά όπλων μικρού διαμετρήματος.
Από ένστικτο ο Ζβίκκα αποφάσισε να μη συνεχίσει την κίνησή του κατά μήκος της οδού και έτσι απέφυγε μία Συριακή ενέδρα. Κατευθύνθηκε μέσα από τα χωράφια προς τα συνεργεία του Στρατοπέδου του Ναφέκ όπου βρήκε και ένα άλλο άρμα που το διοικούσε ένας έφεδρος Υπίλαρχος. Άρχισαν να επιχειρούν μαζί. Ο Ζβίκκα έβαλε αγρίως σε κάθε τι που έβλεπε -στους λόφους, στους φράχτες και στα Συριακά άρματα, τα οποία είχαν ήδη καταπατήσει την περίφραξη του στρατοπέδου. Ο οδηγός του άρματος του βρισκόταν πλέον σε κατάσταση πλήρους καταληψίας, ανίκανος να αντιδράσει σε οποιαδήποτε διαταγή. Μέσα στο πανδαιμόνιο που επικρατούσε, ο Ζβίκκα βρήκε έναν νέο οδηγό και ακολούθησε τις δυνάμεις της 79ης Ταξιαρχίας του Συνταγματάρχη Ορί, η οποία τώρα μαχόταν γύρω από το Ναφέκ, πάλι πάνω στην οδό Ταπλάϊν.
Είκοσι ώρες από τότε που ξεκίνησε κατά μήκος της οδού Ταπλάϊν το «απόσπασμα Ζβίκκα'» γύρισε πίσω στο στρατόπεδο του Ναφέκ περνώντας πάνω από το κατεστραμμένο περίφραγμα. Παντού ολόγυρα -στην περίφραξη, στο στρατόπεδο, στους λόφους- υπήρχαν Συριακό άρματα και τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού, μαυρισμένα, καιγόμενα και καπνίζοντα. Αργά και με κόπο, τραυματισμένος και αιμόφυρτος με τα ρούχα του καμένα, τα ξανθά μαλλιά του μαυρισμένα, ο Ζβίκκα κατέβηκε από το όρμα του. Κοίταξε τον Ντόβ σαν να του ζητούσε συγγνώμη και ψιθύρισε: . «Δεν μπορώ άλλο». Ο Ντόβ δεν είπε λέξη. Αγκάλιασε το Ζβίκκα και έπειτα τον έστειλε βιαστικό στο υγειονομικό κέντρο εκκενώσεως.

Κριτική

Η Ταξιαρχία Μπαράκ δέχθηκε όλη την πίεση της Συριακής επίθεσης στον τομέα της και δεν αγωνίσθηκε ως σύνολο. Μόνο η ανώτερη εκπαίδευση των Ισραηλινών πληρωμάτων και η ευελιξία της Διοικήσεως απέτρεψαν τους Σύρους από το να καταλάβουν τα υψώματα του Γκολάν. Αποδείχθηκε για μια ακόμη φορά ότι η αριθμητική υπεροχή δεν είναι ικανή να φέρει από μόνη της τη νίκη.

2 Σχόλια

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: