Νέο σύστημα βαλλιστικών πυραύλων που θα μεταφέρεται σε τραίνο, θα τεθεί σε λειτουργία έως το 2020, σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Αμύνης. Τα πυραυλοφόρα τραίνα χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένα επί ΕΣΣΔ, και τώρα κατασκευάζεται η εκσυγχρονισμένη εκδοχή τους.

Στη φωτογραφία Σοβιετικός πύραυλος RT-23 επι τραίνου, στο Κεντρικό Μουσείο Σιδηροδρόμων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. (Πηγή: Wikipedia)

«Η ανάπτυξη του νέου πυραυλικού συστήματος πάνω σε τραίνα, θα ενισχύσει τις Στρατηγικές Πυραυλικές Δυνάμεις (ΣΠΔ) με διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους (ICBM). Αποτελεί δε, μία από τις απαντήσεις στην απειλή που εγκυμωνεί για την ασφάλεια της χώρας το σύστημα αντιπυραυλικής άμυνας, το οποίο προβλέπεται να αναπτυχθεί στην Ευρώπη έως το 2018-2020», σημειώνει ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «Νατσιονάλναγια Αμπαρόνα» (Εθνική Άμυνα), και διευθυντής του Κέντρου Ανάλυσης Παγκόσμιου Εμπορίου Όπλων (CAWAT), Ίγκορ Κορότσενκο. Και υπογραμμίζει: «Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, η ευρωπαϊκή αντιπυραυλική ασπίδα με την εμφάνιση των τροποποιημένων πυραύλων SM-3, θα μπορεί να αναχαιτίζει τους ρώσικους ICBM. Λαμβάνοντας υπόψη την επικείμενη αλλαγή στην πυραυλική ισορροπία, η Μόσχα θα πρέπει να πάρει τα κατάλληλα αντίμετρα».

Στρατηγική ευελιξία

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ανάπτυξη των ρώσικων συστημάτων, θα δημιουργήσει πρόβλημα στο σύνολο των τεχνικών μέσων των αμερικάνικων υπηρεσιών πληροφοριών. Τα συστήματα, λόγω της ικανότητας εκτεταμένης διασποράς των στοιχείων του στρατηγικού πυραυλικού συγκροτήματος, θα είναι δύσκολο να στοχοποιηθούν. «Η χώρα μας, εκτός από το πλεονέκτημα των κινητών πυραυλικών συστημάτων εδάφους, θα διαθέτει ένα συμπληρωματικό δυναμικό στο οπλοστάσιο της, για να επιφέρει –στο πλαίσιο του αμυντικού δόγματος– ένα αποτελεσματικό κτύπημα – απάντηση σε οποιαδήποτε πρόκληση», τονίζει ο κ.Κορότσενκο.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=nVv__zHy2c0]Ο ίδιος θεωρεί ότι η καλύτερη εκδοχή πυραύλου θα ήταν η προσαρμογή του «θαλάσσιου» βαλλιστικού πύραυλου, «Bulava», στη σιδηροδρομική πλατφόρμα. Το σύστημα έχει το μέγεθος σιδηροδρομικού βαγονιού κοντέινερ. Αυτή είναι μια πολύ σημαντική λεπτομέρεια στις τεχνικές προδιαγραφές της πλατφόρμας για την απόκρυψη (καμουφλάζ) των τραίνων. Αλλά, και ο βετεράνος των ΣΠΔ και της ρώσικης Κοσμοναυτικής, Γιούρι Ζάϊτσεφ, είναι επίσης πεισμένος ότι το νέο σύστημα θα ενισχύσει σημαντικά τις ρώσικες στρατηγικές πυραυλικές δυνάμεις.

Η σοβιετική εκδοχή

Τον Φεβρουάριο του 1983, η Σοβιετική Ένωση έθεσε σε δοκιμαστική – επιχειρησιακή εκμετάλλευση το πρώτο Στρατιωτικό Πυραυλικό Σύστημα Σιδηροδρομικών Μεταφορών (ΣΠΣΣΜ). Το κινητό συγκρότημα, χωρίς να μπορεί να εντοπιστεί η θέση του, είχε κατασκευαστεί για να διανύει πάνω από 1000 χιλιόμετρα την ημέρα και να εκτοξεύει διηπειρωτικούς πυραύλους (ICΒM) από οποιοδήποτε σημείο της διαδρομής. Η δομή μιας μονάδας ΣΠΣΣΜ αποτελείτο από ένα σιδηροδρομικό συρμό με τρεις μηχανές και 17 βαγόνια, εκ των οποίων εννέα πλατφόρμες που μετέφεραν τρεις μονάδες (σιλό) εκτόξευσης πυραύλων.

Τα ΣΠΣΣΜ αποτελούσαν τον πυρήνα των πυρηνικών αντίμετρων, επειδή είχαν υψηλή αντοχή και υψηλότερες πιθανότητες να ανταποδώσουν, μετά το πρώτο εχθρικό χτύπημα. Το πρώτο σύνταγμα με πυραύλους PT-23 «Molodets», τέθηκε σε υπηρεσία τον Οκτώβριο 1987. Μέχρι το μέσον του 1988 είχαν αναπτυχθεί περίπου 20 «σιδηροδρομικά» σιλό εκτοξευτών πυραύλων και μέχρι το 1999, τρεις πυραυλικές μεραρχίες των τεσσάρων συνταγμάτων έκαστη. Δηλαδή οι ρώσικες ΣΠΔ είχαν σε επιχειρησιακή ετοιμότητα 36 κινητά «σιδηροδρομικά» σιλό ICBM.

Τα συγκροτήματα είχαν μεταξύ τους απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων, ευρισκόμενα σε σταθερές εγκαταστάσεις. Όταν ήταν σε επιχειρησιακή δράση, οι μονάδες διασπείρονταν. Οσα χρόνια χρησιμοποιήθηκαν τα πυραυλικά συγκροτήματα «Molodets», έγινε μόνο μια εκτόξευση πυραύλου. Κι’ αυτή, δοκιμαστική, κατά τη διάρκεια άσκησης. Ένας πύραυλος που εκτοξεύθηκε από την περιοχή Κοστρομά (Βορειοανατολική ευρωπαϊκή Ρωσία) έπληξε το στόχο του στη χερσόνησο Καμτσάτκα. Να σημειωθεί πως οι αμερικανοί δεν μπόρεσαν να ανιχνεύσουν τις συντεταγμένες του.

Περίοδος Γκορμπατσώφ

Το πρώτο σύνταγμα με πυραύλους PT-23 «Molodets», τέθηκε σε υπηρεσία τον Οκτώβριο 1987. (Πηγή: Wikipedia)

Στην αρχή της δεκαετίας του 1990, η πολιτική ηγεσία της χώρας, στο πρόσωπο του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, αποφάσισε να διακόψει την επιχειρησιακή εκμετάλλευση των ΣΠΣΣΜ. Όπως όμως μας λέει ο Γιούρι Ζάϊτσεφ, οι αμερικανοί φοβούνταν τα ΣΠΣΣΜ πολύ περισσότερο από τους «Σατανάδες», τους περίφημους SS-18 «Satan», και έτσι έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να αποσυρθούν από το οπλοστάσιο τα συγκροτήματα των «σιδηροδρομικών» πυραύλων. Την ταφόπλακα στο σοβιετικό υπερόπλο έβαλε η Συνθήκη START-2. Ολοι οι πύραυλοι RT-23 έπρεπε να καταστραφούν. Ωστόσο, μετά τη μονομερή απόσυρση των ΗΠΑ από τη Συνθήκη ΑΒΜ, η Μόσχα δήλωσε ότι η συνθήκη δεν είναι πλέον σε ισχύ. Πολύ περισσότερο, αφού η START-2 δεν είχε κυρωθεί.

Παρόλα αυτά, η διαδικασία απόσυρσης και καταστροφής των ΣΠΣΣΜ συνεχίστηκε. Τον Ιούνιο του 2003, στο Μπριάνσκ, μπήκε στο «διαλυτήριο» το πρώτο τραίνο, και δύο χρόνια αργότερα, το τελευταίο τμήμα του ΣΠΣΣΜ στην Κοστρομά, βγήκε εκτός υπηρεσίας. Μετά από ένα χρόνο αποθήκευσης, πήγε για … ανακύκλωση. Πάντως, η ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου και η συσσωρευμένη εμπειρία από τη λειτουργία των πυραυλοφόρων «βαλλιστικών» τραίνων, δίνει βάσιμες ελπίδες για την επαναχρησιμοποίηση αυτού του τύπου βάσεων των ρώσικων στρατηγικών πυρηνικών οπλικών συστημάτων.

Σχετικά: Νέος πύραυλος αέρος – επιφανείας Χ-38, για τα ρωσικά μαχητικά T-50

http://rbth.gr

3 Σχόλια

  1. defencegreece

    Άτυπα η ύπαρξή τους στο ρωσικό οπλοστάσιο δεν έπαψε ποτέ.
    Η αχανής έκταση της Ρωσίας και τα κρυμένα καταφύγια των σιδηροδρομικών συρμών παρέμεναν μακριά από το φως της δημοσιότητας και τα σήματα των αμερικανικών δορυφόρων τηλεπισκοπησης….

    Απάντηση
    • Δούκας Γ.

      Και μόνο στην ιδέα ενός τραίνου να μεταφέρει πυραύλους, είναι σαν να βλέπω ταινία Τζέιμς Μποντ.

      Πιστεύω πως οι Ρωσοί σταδιακά θα επαναφέρουν οτιδήποτε επιτυχημένο οπλικό σοβιετικό σύστημα, και θα το αναβαθμίσουν στα σύγχρονα δεδομένα.

      Απάντηση
  2. defencegreece

    Ειδικά στον τομέα της αεροναυπηγικής και πυραυλικής τεχνολογίας είναι μίλια μπροστά.Μόνο στον τομέα των βλημάτων αέρος-αέρος R-77 Adder,RVV-L / R-172 / K-100 (σχεδιασμένο για χρήση από τα MIG 31 με βεληνεκές 400 km) καθώς και ο κορυφαίος Vympel R-27 / AA-10 Alamo που συνεχώς εξελίσσεται…

    ΥΓ Φαντάσου να δούμε και καμια διαστημική εφαρμογή τύπου Golden Eye….Είμαι σίγουρος θα υπάρχει κάτι αντίστοιχο

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: