Ευχή όλων είναι να παραδοθούν σύντομα στο ΠΝ τα τρία Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνόμενων βλημάτων (ΤΠΚ) κλάσης ΡΟΥΣΣΕΝ και να επιβιώσουν τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, σε τίποτε όμως δεν βοηθά η υποκρισία για την τροπολογία υπ’ αριθμόν 450 που ψήφισε η Βουλή στις 17 Απριλίου 2013, στο νομοσχέδιο με τίτλο «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις».

H Πυραυλάκατος (ΤΠΚ) Ρουσεν P-67 του Πολεμικού Ναυτικού στο λιμένα του Πειραιά κατά την εορτή του Αγίου Νικολάου το 2009. (Πηγή: Wikipedia)

Με την τροπολογία επιχειρείται η παράκαμψη της γνωμάτευσης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους από τις 23 Οκτωβρίου 2012, την οποία απεκάλυψε με ανοιχτή επιστολή του ο ιδιοκτήτης των Ναυπηγείων Ελευσίνας στις 21 Ιανουαρίου 2013. Το ΝΣΚ δεν επέτρεπε περαιτέρω πληρωμές, επισημαίνοντας –όπως ανέφερε ο ίδιος ο επιχειρηματίας στην επιστολή του– «…α) ότι το ναυπηγείο ήταν ουσιαστικά κλειστό από τα τέλη του 2010, και β) ότι ενώ είχαμε εισπράξει το 80% του τιμήματος είχαμε υλοποιήσει μόνο το 40% του έργου.»

Το έργο είναι η σύμβαση του 6ου και 7ου ΤΠΚ τύπου Super Vita, αρχικού ύψους €316,2 εκατ. Ο επιχειρηματίας απέρριπτε τη γνωμάτευση του ΝΣΚ, ισχυριζόμενος πως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπέβαλε «αποσπασματικά στοιχεία τα οποία διαστρέβλωναν μέχρι πλήρους παραμόρφωσης πραγματικά γεγονότα». Ανέφερε επίσης πως το ΥΠΕΘΑ επανήλθε στις 23 Νοεμβρίου στην ολομέλεια του ΝΣΚ «παρέχοντας νέα και πραγματικά αυτή τη φορά στοιχεία» και υποσχέθηκε νέα γνωμάτευση μέχρι τα τέλη του 2012, για να υπάρξει αναβολή μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου 2013.

Ωστόσο το ΝΣΚ δεν εκδίδει νέα γνωμάτευση, επομένως ισχύει η αρχική. Έτσι με την περίφημη τροπολογία, το Σώμα Ορκωτών Λογιστών αναλαμβάνει να… «διαψεύσει», ή να… «διορθώσει» τουλάχιστον το ΝΣΚ, «αιτιολογώντας» την τεράστια απόκλιση μεταξύ πληρωμών και εκτελεσμένου έργου. Ενώ λοιπόν η διοίκηση των Ναυπηγείων Ελευσίνας θα έπρεπε να ελέγχεται από τις αρμόδιες αρχές για εκείνο το 40% του τιμήματος (€126,5 εκατ!) που κατά το ΝΣΚ εισπράχθηκε αλλά δεν μετατράπηκε σε έργο, αντίθετα επιβραβεύεται με πρόσθετες πληρωμές, δεσμευόμενη «να καταβάλλει άμεσα τα οφειλόμενα στους εργαζομένους των ναυπηγείων», όπως προβλέπει σχετική συμφωνία-πλαίσιο που κατέθεσε στη Βουλή για κύρωση ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Π. Παναγιωτόπουλος.

Ο κ. Υπουργός διαβεβαίωσε τη Βουλή πως η συμφωνία δεσμεύει την εταιρεία με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα παραδόσεων των πλοίων και πληρωμών, χωρίς καμία αύξηση του τιμήματος. Το πρόβλημα είναι πως η ίδια εταιρεία δεσμευόταν και από την αρχική σύμβαση, την οποία κατά το ΝΣΚ παραβίασε κατάφωρα…

Το πέμπτο ΤΠΚ, ΡΙΤΣΟΣ (Ρ71), είναι όντως εφικτό να παραδοθεί στις αρχές του 2014, όπως προβλέπει η συμφωνία-πλαίσιο. Το αρχικό πρόβλημα ήταν πως τον Αύγουστο του 2009 το ΠΝ είχε αφαιρέσει ορισμένα υλικά για να επισκευάσει και να συντηρήσει τα ΤΠΚ του τύπου σε υπηρεσία, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η πραγματοποίηση δοκιμών αποδοχής του πλοίου. Από τότε όμως το ΡΙΤΣΟΣ είναι ανενεργό, οπότε ουδείς γνωρίζει τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν κατά την επανενεργοποίηση. Τόσο η διαδικασία αυτή, όσο και η κατασκευή του 6ου και 7ου ΤΠΚ δεν μπορούν να προωθηθούν χωρίς την υποστήριξη των υποκατασκευαστών και προμηθευτών, με τους οποίους δεν είχε προηγηθεί καμία απολύτως συνεννόηση προτού διαμορφωθεί το χρονοδιάγραμμα παραδόσεων της συμφωνίας-πλαίσιο!

Με την προαναφερόμενη γνωμάτευση του ΝΣΚ διαψεύδεται και επίσημα η ευρύτατα διαδεδομένη εντύπωση, πως το πρόβλημα στα Ναυπηγεία Ελευσίνας προκλήθηκε επειδή το Δημόσιο έπαψε να ανταποκρίνεται στις συμβατικές οικονομικές υποχρεώσεις του. Το Δημόσιο ήταν συνεπέστατο, μέχρις ότου η BAE Systems Surface Ships –υπεύθυνη σχεδίασης (design authority) και ο κύριος υπεργολάβος του προγράμματος– διέκοψε τις εργασίες τον Δεκέμβριο του 2010, ενώ στις 2 Μαρτίου 2011 κατήγγειλε τη σύμβαση με τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, μετά από καθυστέρηση πληρωμών €12,3 εκατ. μεγαλύτερη του έτους. Ληξιπρόθεσμες οφειλές υπάρχουν επίσης στους υπόλοιπους κύριους προμηθευτές, όπως η MTU για τους πετρελαιοκινητήρες και τα συγκροτήματα μετάδοσης, η RAM-SYS για το σύστημα βλημάτων RAM, η MBDA Γαλλίας για τα συστήματα εκτόξευσης βλημάτων ΜΜ40 Exocet Block 3, καθώς και οι Siemens, Rolls-Royce, SAGEM, INTRACOM Defense Electronics και Imtech. Οι οφειλές αυτές υπερβαίνουν τα €17,5 εκατ. χωρίς να υπολογίζονται τόκοι.

Έτσι, τα Ναυπηγεία Ελευσίνας στις 10 Μαρτίου 2011 κατέθεσαν αίτηση υπαγωγής σε διαδικασία συνδιαλλαγής με τους πιστωτές κατά το άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα (ν. 3588/2007). Στο μεταξύ η εταιρεία έχει επιτύχει συμφωνία με τις τράπεζες, οι οποίες φέρονται να αντιπροσωπεύουν το 62% των πιστωτών. Η συμφωνία κατατέθηκε στο αρμόδιο δικαστήριο στις 11 Ιουλίου 2012 και επρόκειτο να συζητηθεί στις 27 Φεβρουαρίου 2013, αλλά φαίνεται πως η υπόθεση αναβλήθηκε.

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας δεσμεύθηκε επανειλημμένα ενώπιον της Βουλής πως το τίμημα δεν θα αυξηθεί, οπότε τα Ναυπηγεία Ελευσίνας έχουν λαμβάνειν το υπολειπόμενο 20%, καθώς το ΝΣΚ δεν μπορεί να έσφαλε σε αυτό το σημείο. Οτιδήποτε και να αποφανθεί το ΣΟΛ, με αυτό το ποσό δεν μπορεί να ολοκληρωθεί το έργο των δύο ΤΠΚ. Προφανώς το ΥΠΕΘΑ σχεδιάζει να αναθέσει ανεξάρτητες συμβάσεις στα Ναυπηγεία Ελευσίνας για εντελώς διαφορετικά αντικείμενα, ελπίζοντας να εξασφαλίσει την επιβίωση και λειτουργία τους μέχρι να παραδοθούν τα ΤΠΚ τουλάχιστον…

Για μια σειρά από λόγους πρόκειται για στρατηγική υψηλού ρίσκου, αλλά μέρες που είναι ας ευχηθούμε προς το παρόν καλή Ανάσταση…

hellenicdefence.gr

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: