Το κλίμα ήταν άκρως φορτισμένο και συγκινησιακό κι οι προσφορές συνοδεύονταν από μηνύματα συμπαράστασης προς την εμπόλεμη Ελλάδα.

Οι βέρες αρραβώνα που πρόσφεραν ζευγάρια Κυπρίων στον πόλεμο του ’40 για να ενισχύσουν την εμπόλεμη Ελλάδα έχουν περάσει σήμερα στη σφαίρα του μύθου, όμως κάθε άλλο παρά μύθος είναι.

Τα δημοσιεύματα στον Τύπο της εποχής περιγράφουν ένα κλίμα συγκίνησης, ενθουσιασμού και αθρόας προθυμίας για προσφορά με κάθε τρόπο στον αγώνα των Ελλήνων, είτε με έμψυχο δυναμικό από πολλούς εθελοντές που έσπευσαν από νωρίς να πολεμήσουν είτε με υλικά αντικείμενα, κατά κύριο λόγο χρήμα και χρυσαφικά, προκειμένου να ενισχυθεί οικονομικά η χώρα. Μικροί και μεγάλοι, κατά μόνας ή συλλογικά, κοινότητες, σωματεία και ομάδες πρόσφεραν ακόμη και τις βέρες τους, σε τέτοιο βαθμό που ο Τύπος έγραφε πως «δεν θα μείνει δαχτυλίδι αρραβώνος σε χέρι ζευγαριού».

Κουμπαράδες και βέρες

Εβδομήντα πέντε χρόνια πριν, ελάχιστα 24ωρα μετά την κήρυξη του πολέμου στην Ελλάδα από την Ιταλία, στις 28 Οκτωβρίου, η εφημερίδα «Ανεξάρτητος» έγραφε στις 31/10/1940 πως σε όλο το νησί συνεχίζονταν οι αντιιταλικές διαδηλώσεις, αλλά και οι εισφορές υπέρ των Ελλήνων, ενώ η Λευκωσία είχε σημαιοστολιστεί. «Εις Λευκωσίαν μαθηταί πολλών σχολείων και ιδιαιτέρως του Παγκυπρίου Γυμνασίου οργάνωσαν διαδηλώσεις διά μέσου των οδών της πρωτευούσης. Ο σημαιοστολισμός της πρωτευούσης προσέλαβεν μεγαλυτέραν έκτασιν».

Την ίδια μέρα, η εφημερίδα δημοσίευσε το τηλεγράφημα που έλαβε ο Έλληνας πρόξενος από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, ο οποίος καλούσε τους Κυπρίους να συνεισφέρουν. «Οι αδελφοί μας και τα παιδιά μας μάχονται εις το μέτωπον ίνα σώσωσι την τιμήν και την ανεξαρτησίαν της Πατρίδος μας. Ζητούμεν την γενναιόφρονα βοήθειαν των αδελφών μας Κυπρίων ίνα δυνηθώμεν να τους περιθάλψωμεν», έλεγε, κι η εφημερίδα δημοσίευε ήδη τις πρώτες εισφορές υπέρ του ΕΕΣ, έκαστος ό,τι μπορεί: 3, 10, 100 λίρες από ιδιώτες, αθλητικούς συλλόγους, εθνικόφρονα σωματεία, την Τεκτονική Στοά Λάρνακος κ.ά. Στις ίδιες στήλες δημοσιεύονται τα πρώτα ονόματα ζευγαριών που προσφέρουν «χρυσούς δακτυλίους αρραβώνος», τους οποίους επρόκειτο να αντικαταστήσουν με αργυρούς, ενώ οι μαθητές έφερναν τους κουμπαράδες τους. Ήταν τέτοια η προσφορά που, τρεις μόλις μέρες μετά την έναρξη του πολέμου, το Βασιλικό Προξενείο της Ελλάδος ανακοίνωνε πως σταμάτησε να κόβει αποδείξεις, αφού δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει τον όγκο εργασίας και στο εξής θα τις καταχώριζε σε βιβλίο. Την ίδια μέρα, η εφημερίδα αναφέρει πως γίνονται οι πρώτες σκέψεις για αποστολή εθελοντών να πολεμήσουν στο μέτωπο, με πρόνοια να στηριχθούν οικονομικά οι οικογένειές τους.

Δεήσεις και εκκλήσεις

Το κλίμα ήταν άκρως φορτισμένο και συγκινησιακό κι οι προσφορές συνοδεύονταν από μηνύματα συμπαράστασης προς την εμπόλεμη Ελλάδα.  «Η εκ Λεμεσού δ. Χρυσαλλίς Κ. Χρυσοχού απέστειλε μέσω της ‘Ελευθερίας’ τα χρυσά ενώτιά της υπέρ της μητέρας Ελλάδος. Η εκ Λεμεσού δ. Νίτσα Π. Νικολαΐδου, μαθήτρια της Στ’ τάξεως Α. Παρθεναγωγείου Λεμεσού, απέστειλε μέσω της ‘Ελευθερίας’ χρυσούν δακτύλιον μαζί με τας ευχάς της εξ όλης της καρδίας της ‘να νικήση η Ελλάδα μας τους βαρβάρους Ιταλούς’», γράφει στις 2 Νοεμβρίου 1940 η «Ελευθερία», κάνοντας λόγο για ιερό αγώνα.

Λίγες μέρες μετά, στις 7 Νοεμβρίου, ο Σύνδεσμος Γυναικών Λεμεσού, με επιστολή του στον «Χρόνο» αναφέρει πως, όταν η Ελλάδα αγωνίζεται για την ύπαρξή της, είναι ντροπή στη Λεμεσό οι γυναίκες να φορούν ακόμα τα κοσμήματά τους: «Η Ελλάδα, η Ελλάδα μας, η Ελλάδα όλου του κόσμου γράφει τούτη τη στιγμή με το τίμιον αίμα της τις πιο ένδοξες μα και τις πιο τραγικές σελίδες της Ιστορίας της. Άλλη μια φορά σαν τα παλιά τα χρόνια η μικρή Ελλάδα στύλωσε τ’ ανάστημά της, φραγμόν αδιάβατο, στον βαρβαρικό χείμαρρο που απειλεί να πνίξη την λευτεριά και την ευτυχία του. Ζωντάνεψαν οι Θερμοπύλες κι οι Μαραθώνες. (…) Οι αδελφές μας της Ελλάδας προσφέρουν για τη νίκη το αίμα της καρδιάς τους. Ας μην υστερήσουμε εμείς. Εμπρός, βάλτε στο Δίσκο της Πατρίδας ό,τι κάθε μια έχει και μπορεί. Και το πιο μικρό, μεγάλο γίνεται τέτοιες στιγμές. Σήμερα που η Πατρίδα αγωνίζεται τον υπέρ πάντων αγώνα, τα κοσμήματα φέρνουν ντροπή να τα φοράμε, μα γίνονται στολίδια ατίμητα σαν μπαίνουν στο Δίσκο της Πατρίδας».

Μες στον ενθουσιασμό δεν έλειψαν και οι εκκλήσεις για σύνεση και οργάνωση, καλώντας τους Κυπρίους να συγκρατηθούν και να περιμένουν οδηγίες από την Αρχιεπισκοπή. «Ας καταπαύσωμεν προς στιγμήν τον ενθουσιασμόν και την αγανάκτησιν την οποία γεννά εις κάθε στήθος Έλληνος η μυσαρά φασιστική επίθεσις κατά της Ελλάδος», γράφει στις 2 Νοεμβρίου η «Εσπερινή». «Αύριον ταπεινοί θα προσέλθωμεν εις τους ναούς καθ’ άπασαν την νήσον δια να αναπέμψωμεν θερμήν δέησιν προς τον ύψιστον όπως διαφυλάξη ελευθέραν την Ελλάδα».

«Μην μείνει βέρα»

Όσο περνούν οι μέρες και τα μηνύματα από το μέτωπο είναι ενθαρρυντικά, τόσο οι παραινέσεις για προσφορά δίνουν τη θέση τους στην αποθέωση της προσφοράς των Κυπρίων. Στις 7/11/1940 ο «Κυπριακός Φύλαξ» κάνει λόγο για «Παγκύπριο Ψυχικό Συναγερμό», καθώς η Κύπρος, «τμήμα του Ελληνισμού ακραιφνέστατον, με ψυχήν Ελληνικήν ‘χημικώς καθαράν’ και υπεργνήσιαν, με αίσθημα πατριωτικόν ‘πενταπλής αποστάξεως’, ζη τας Ελληνικάς ημέρας τας οποίας ζουν αι Αθήναι και όλος ο Ελληνικός κόσμος και διαδηλώνει με τον πλέον περίλαμπρον τρόπον την προθυμίαν της να βοηθήση τον Ιερόν Εθνικόν Αγώνα όσον το δυνατόν περισσότερον».

Όπως περιγράφει η εφημερίδα, άνδρες και γυναίκες όλων των τάξεων και κάθε ηλικίας, έφηβοι και παιδιά, μαθητές και μαθήτριες όλων των τάξεων δεν σκέπτονται τίποτε άλλο και δεν μιλούν για τίποτε άλλο παρά για τον αγώνα. Και το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στον ενθουσιασμό, αλλά προχωρά στη γενναιόδωρη συνεισφορά με κριτήριο όχι την οικονομική δυνατότητα του καθενός, αλλά την αγάπη για την πατρίδα, όπως περιγράφει η εφημερίδα. «Οι κατάλογοι των καθημερινών εισφορών από πόλεις και χωριά και τα πιο πτωχά από τους πιο πτωχούς είναι η λαμπρή έμπρακτη εκδήλωση του τι πατριωτικό διαμάντι είναι η Κύπρος! Το χρήμα προσφέρεται με γενναιότητα και προ παντός προθυμία, πλησιάζει να μην μείνη αρραβώνας ή δαχτυλίδι στο δάχτυλο έγγαμου ή αρραβωνιασμένου προσώπου διά να δοθή το χρυσάφι των στην Πατρίδα που αγωνίζεται τον αγώνα για την τιμήν και την ύπαρξίν της».

Η προσφορά ήταν τόσο αθρόα, που οι στήλες των εφημερίδων δεν φτάνουν πια για να χωρέσουν τον κατάλογο των εισφορών. Εκεί συναντάμε στις 17/11/1940 (εφ. «Χρόνος») εκατοντάδες ονόματα όσων πρόσφεραν δραχμές, χρυσές λίρες, βέρες, σταυρούς των παιδιών τους, καρφίτσες, ελεφάντινα κοσμήματα, δισκοπότηρα, ασημένιες λαβίδες και αφιερώματα, βραχιόλια και ενώτια, μαργαριτάρια κ.ά.

«Προσφέρω το παιδί μου»

Στις 10 Νοεμβρίου ’40 ο «Παρατηρητής» κάνει λόγο για σκηνές αφάνταστου πατριωτισμού και ομιλίες στην κυριακάτικη λειτουργία που προκαλούν ρίγη ενθουσιασμού. Όπως αυτή του ιερέα του Καλού Χωριού, αιδεσιμότατου Γεώργιου, ο οποίος από την Ωραία Πύλη της εκκλησίας του είπε στους πιστούς: «Δεν έχω τίποτε σημαντικόν και αντάξιο της περιστάσεως να προσφέρω στην αγωνιζόμενη πατρίδα. Της προσφέρω το παιδί μου».

Στο τέλος του ίδιου μήνα, όταν πια οι δυνατότητες υλικής προσφοράς ενδεχομένως να είχαν περιοριστεί και τα ελληνικά στρατεύματα είχαν αρχίσει την αντεπίθεση καταλαμβάνοντας πόλεις της Βόρειας Ηπείρου, οι παραινέσεις για έμψυχη συμμετοχή στον πόλεμο πυκνώνουν. Όταν ο «Κυπριακός Φύλαξ» δημοσιεύει την πρόταση για ίδρυση λέσχης φίλων του αεροπλάνου που θα προσφέρει κάθε μήνα ένα αεροπλάνο στην Ελλάδα, δέχεται καταιγισμό επιστολών από πολίτες που επιθυμούν να συνεισφέρουν, όσο ο καθένας μπορεί. Μια μαθήτρια έστειλε στην εφημερίδα 4 σελίνια για τη μηνιαία συνδρομή στη λέσχη της ίδιας και των τριών αδελφών της, οι δυο από τους οποίους πολεμούσαν στην Ελλάδα. Λίγο αργότερα, στις 30/11/1940, ο «Παρατηρητής» με άρθρο-παρέμβασή του γράφει: «Ο δίσκος της επαιτείας πρέπει να σπάση. Είναι αίσχος να ζητιανεύομεν για την Ελλάδα, καλώντας τους άντρες της Κύπρου να καταταγούν στο μέτωπο και τις γυναίκες να προσφέρουν έμπρακτα όπως μπορούν».

Ο πρώτος στρατιώτης ήταν Τ/Κ

Σύμφωνα με τον ιστορικό και ακαδημαϊκό Πέτρο Παπαπολυβίου, στις αρχές Ιανουαρίου του 1940 η Κύπρος ήταν η πρώτη βρετανική αποικία που έστειλε άνδρες της στις επιχειρήσεις του πολέμου και συγκεκριμένα στη Γαλλία. Τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου ιδρύθηκε το «Κυπριακό Σύνταγμα» και λίγο αργότερα, τον Ιούνιο, συστάθηκε η «Κυπριακή Εθελοντική Δύναμη», δύο σώματα στα οποία κατατάχθηκε η μεγάλη πλειονότητα των Κυπρίων στρατιωτών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αν και Κύπριοι, 18-30 ετών, υπηρετούσαν ήδη από το 1939 στον βρετανικό στρατό, στις ειδικότητες οδηγών αυτοκινήτων ή μηχανικών, γραφέων και μαγείρων. Το Κυπριακό Σύνταγμα συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στη Γαλλία, στην ηπειρωτική Ελλάδα και στην Κρήτη, σε διάφορες χώρες της Βορείου Αφρικής, στη Μέση Ανατολή και στην Ιταλία, ενώ μετρούσε συνολικά 12.192 στρατιώτες από το 1939 ώς το ’45. Ο πρώτος καταταχθείς σε αυτό ήταν ο Τουρκοκύπριος Nevzat Halil, από τη Λευκωσία, με στρατιωτικό αριθμό CY 1. Άλλοι 4.450 Κύπριοι, αξιωματικοί και στρατιώτες, κατατάχθηκαν στην Κυπριακή Εθελοντική Δύναμη, η οποία συνεισέφερε όχι τόσο στα μέτωπα, όσο στην κατασκευή οχυρωματικών έργων, τη μεταφορά στρατιωτικών εφοδίων, τη φρούρηση αποθηκών πολεμικού υλικού κ.ά. Σύμφωνα με τον κ. Παπαπολυβίου, συγγραφέα του σχετικού βιβλίου «Οι Κύπριοι εθελοντές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου», οι αριθμοί αυτοί είναι εντυπωσιακοί, εάν υπολογισθεί ότι η Κύπρος είχε λιγότερους από 400.000 κατοίκους στην τελευταία προπολεμική απογραφή του 1931.

ΧΡΥΣΤΑ ΝΤΖΑΝΗ

28/10/2015

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»

10 Σχόλια

  1. Γιάννης

    Το 40 αυτά όμως… γιατί σήμερα μας ζητάνε τα ρέστα απο το haircut και μας τρέχουνε στα δικαστήρια. Δεν βλέπω πλέον σήμερα να μας ενώνουν και πολλά… συγνώμη κιόλας δηλαδή. Και δεν βλεπω την ανάγκη της ύπαρξης της ΕΛΔΥΚ πλέον. Αφού έχουνε συμμάχους τους φίλους τους Ευρωπαίους. Με χαρά θα τους καλύψουνε πιστεύω.

    Απάντηση
    • Δούκας Γαϊτατζής

      Για μια τραπεζική διαφορά ή μια διαφορετική αντιμετώπιση των καταστάσεων πρέπει η Ελλάδα να εγκαταλείψει τους Κυπρίους αδερφούς; Δεν μπορώ να σε καταλάβω Γιάννη.

      Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Γιάννη,εἶναι πράγματι ἀπογοητευτικό το πού ἔχουν φτάσει οἱ σχέσεις των δύο Ἑλληνικῶν Χωρῶν,ἀλλά ΑΥΤΟ το Ἑλλαδικό «κράτος»,θα πρέπει ἴσως να το μηνύσουν και οἱ Ἑλλαδίτες.

      Απάντηση
      • tsimuha2

        Ενω οι Ελλαδιτες ειναι ανευθυνοι για αυτο το Ελληνικο κρατος,για ολα τους φταινε οι κακοι πολιτικοι,λες και αυτοι οι πολιτικοι δεν εβγαιναν με τις δικες τους ψηφους.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Οἱ Ἑλλαδίτες δέν εἶναι ἡρωομάρτυρες,τους ἀξίζουν πολλά φάσκελα ὡ πλειοψηφία,ἀλλά ἡ οὐσία εἶναι ὅτι ἐξαπατήθηκαν κατά συρροή
        α)ἀπό τον Γάπινγκ,ὅτι «λεφτά ὑπάρχουν»
        β)ἀπό τον Ζάπινγκ με τα Ζάππεια
        γ)ἀπό τον ἑθνικό κανακάρη που θα ἔσκιζε τα μνημόνια,και θα βαροῦσε νταούλια
        Ἄν,για την οἰκονομία της συζητήσεως,δεχθοῦμε ὅτι τέτοιος που εἶναι ὁ λαός,καλά κάνουν και τον ρημάζουν,τότε,δέν θα εἶναι δίκαιο,τέτοιους πολιτικούς,να τους ρημάξει ὁ λαός;

        ΥΓ.
        μπορείς να καταδικάσεις ἕναν λαό,ἀκόμη και με την ψήφο του,ἀκόμη και ὑπό τις ἴδιες του τις ἐπευφημείες,δέν μπορείς ὅμως να τον δικάσεις,εἶναι το μόνο του προνόμιο.
        Οἱ δίκες εἶναι για τους «ἀρμόδιους» και τους «ὐπεύθυνους».

      • tsimuha2

        Aρα παλι φταινε οι αλλοι,ποτε εμεις.Η ευκολη δικαιολογια,ο καημενος ο λαουτζικος που εξαπατηθηκε,κρυβομαστε πισω απο το δαχτυλο μας.Αυτους τους σκ@@@@@@@@@@ιδες ηθελε να τον κυβερνουν τοσα χρονια,ας τους λουστει τωρα.
        Α το μαθαμε και αυτο,δεν μπορουμε να δικασουμε εναν λαο,τοσα χρονια που ετρωγε και επινε τζαμπα,που εκανε κομπινες και φοροεκλεβε,που εκανε ντολτσε βιτα,που τον ενδιεφερε μονο η κονομα,να μην πουμε τιποτα,εχει το ακαταλογιστο αυτος ο λαος.
        Η αληθεια ειναι οτι δυστυχως δεν θελουμε να αλλαξουμε.Επειδη καποτε ενας παπαρας πυροβολησε ενα 15χρονο καηκε ολη χωρα,ποτε καηκε ολη η χωρα για εναν κλεφτη πολιτικο,για μια κακια συμφωνια του κρατους,για τα Ιμια βρε παιδι μου,ποτε.
        Υπαρχει βεβαια και ενα πολυ μικρο ποσοστο του λαου,που ηταν τιμιο,εργατικο,σωστο κλπ,αυτοι ομως ηταν η μειοψηφια.
        Ας μην ζηταει σημερα τα ρεστα αυτος ο λαος,ας προσεχε.Αν επιλεξω εναν κακο συνεργατη και πεσω εξω,φταιω εγω,εκεινος κανει την δουλεια του,εγω οφειλω να εχω τα ματια μου ανοικτα,εγω αποφασιζω για μενα,αλλα στο Ελλαδισταν αφησαμε τους αλλους να αποφασιζουν για μας.Ο τζοχατζοπουλος(αρχικλεφτης τωρα)τοσα χρονια εβγαινε πρωτος βουλευτης Θεσσαλονικης,τωρα τον βριζουνε τα γιδια που τοτε τον ψηφιζανε μονοκουκι..

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ξανά:ὁ λαός μας πληρώνει τις ἐπιλογές του,την νοοτροπία του,την ἴδια του την φύση ἄν θέλεις (ὅχι βέβαια ὁ κάθε ἕνας σύμφωνα με το φταίξιμο,ἤ το μερίδιο του στο προηγηθέν πάρτυ),και ἄς ποῦμε καλά να πάθει,ἀλλά οἱ πολιτικοί,ἐρωτῶ,εἶναι ἀθῶοι;
        Δηλαδή ἐπειδή βρέθηκαν θύματα,εἴχαν οἱ πολιτικοί την ὑποχρέωση να γίνουν θύτες;
        Μήπως μας ἔκαναν και χάρη;
        Μα ὁ (ἑνδεχόμενος) δόλος,ἀναζητείται και στα δικαστήρια,και ὅταν ἀποδειχθεί,ἐπιβαρύνει την θέση του δολίου.
        Γιατί στην περίπτωση των πολιτικῶν δέν σε ἀπασχολεί;

        Ἐπαναλαμβάνω,οἱ πολιτικοί ἔχουν εὐθύνη,ἐπειδή εἶναι «ἀρμόδιοι» και «ὑπέυθυνοι»,ἔχουν στα χέρια του τις σφραγίδες του κράτους,δέν τις ἔχεις και ἐγώ,πώς να το κάνουμε;

        Ἀνέφερες τον Τσοχατζόπουλο…
        Εἶναι τυχαίο ὅτι ὅλος ὁ θόρυβος,ὅλη ἡ πρεμούρα,ὅλη ἡ σκανδαλολογία,και ὅλοι οἱ μέχρι στιγμῆς καταδικασθέντες που κατέληξαν στην φυλακή,ἥ ἐξετάζονται ἀπό την δικαιοσύνη ἀφοροῦν την Ἄμυνα και μόνο;
        Μόνο ἐκεί ἔγιναν φαγοπότια;
        Σε κάτι Ὁλυμπιακούς Ἀγώνες,σε κάτι δημόσια ἔργα,σε κάτι χρηματιστήρια,δέν ἔγινε πάρτυ;
        Σε κάτι ΜΚΟ,σε κάτι ὑπουργεία πολιτισμοῦ;
        Το τί ἔγινε στην ΕΛΣΤΑΤ,σε σοβαρές χώρες,θα εἴχε κοστίσει τουλάχιστον καρέκλες και προσωπική ἐλευθερία σε πολλούς ὑψηλἀ ἱστάμενους,ἐδῶ;
        Ἔχεις βέβαια δίκηο,στο ὅτι λαός που «κατάπιε» τα Ἴμια,εἶναι σε θέση να καταπιεί τα πάντα,ἀλλά και πολιτικοί που με θράσος παρουσιάζονται ὡς περίπου θριαμβευτές στα Ἴμια,δέν δικαιοῦνται ἀσυλίας,δέν νομίζεις;
        Και το ὅτι εἴχαν την (με ὁποιονδήποτε τρόπο κερδισμένη) πλειοψηφία,δέν δημαίνει ὅτι δεδικαίωνται:το πλήθος,ἑνίοτε προτιμᾶ «τον Βαραββᾶν».

      • tsimuha2

        Αν ηθελε ο λαος δικες(εναντιον των πολιτικων) ας εβγαινε και ας εκαιγε την Αθηνα οταν ψηφιστηκε ο νομος περι ευθυνης υπουργων(κοπροσκυλων το λεω εγω),αλλα τοτε ο λαος ετρωγε καλα και δεν τον ενοιαζε που οι απο πανω ετρωγαν καλυτερα.Μολις τελειωσαν ομως οι μασες (και ηρθε το αγγουρι μαζι με τον λογαριασμο)θυμηθηκε ο λαος τους κακους,κρεμαλα στους κακους,στη φυλακη οι κακοι,το κακο με αυτον τον λαο(και βαζω και τον ευατο μου μεσα)ειναι οτι ποτε δεν θελει να δει την δικη του καμπουρα αλλα μονο των αλλων,ας μην ζηταει λοιπον τωρα το δικιο του,ας εβγαινε(ας εβγαινα)να το διεκδικουσε τοτε,αλλα βλεπεις οταν περνας καλα ο καναπες ειναι η καλυτερη λυση.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        «ας εβγαινε και ας εκαιγε την Αθηνα οταν ψηφιστηκε ο νομος περι ευθυνης υπουργων(κοπροσκυλων το λεω εγω)».
        Μα τί μανία αὐτοκαταστροφῆς σε ἔχει κυριεύσει,ἄκου «ας εκαιγε την Αθηνα»,τα κεντρικά του κυβερνώντος κόμματος,να μου πείς,ΝΑΙ!
        Μόνο που ὅπως εἴπες κανείς δέν σηκώθηκε ἀπό τον καναπέ,ὅχι ἐπειδή ὅοολοι περνοῦσαν καλά,ἀλλά ἐπειδή ἐλάχιστοι κατάλαβαν τί ψηφίστηκε.(με το μνημόνιο,δέ,ἀνάθεμα και ἄν κατάλαβε κάποιος ἀπό τους ψηφίσαντες τί ψήφισε)
        Ἐδῶ,οὔτε το οικογενειακό δίκαιο γνωρίζουμε,το μαθαίνουμε πάνω στο διαζύγιο.
        Μετά,δέν ξεκινᾶς ἔτσι,καλά καθούμενα ταραχές ἑμφυλιοπολεμικοῦ χαρακτήρα,ἐκτός ἄν εἶσαι βαλτός και με πλάτες,γιατί,κακά τα ψέμματα,ἔτσι δημιουργείς ἀντισυσπειρώσεις καθαρά ἀπό ἑνστικτώδη ἀντίδραση της λαϊκῆς βάσεως του κυβερνώντος κόμματος.
        Γνωρίσαμε ἑμφύλιο στην Ἑλλάδα,ἄς μήν διακινδυνεύουμε ἕναν ἀκόμη.
        Δέν κατηγορῶ τον λαό που δέν ἔκαψε την Ἀθήνα,Θεσσαλονίκη,Πάτρα,κ.ο.κ,ἀλλά οὔτε και την Βουλή.
        Ἑν τέλει,ἴσως θα ἔπρεπε να ἐξετάσουμε τον νόμο των Λοκρῶν,ὅπου ὅποιος πρότεινε νέο νόμο δεχόταν να του περάσουν στον λαιμό θηλειά,με την ὁποία,ἄν ἀποριπτόταν ἡ πρόταση νόμου,θα τον ἀπαγχόνιζαν.
        Ἐκεί βέβαια,ψήφιζε ὁ Δήμος,και ὅχι ἐπαγγελματίες ἑθνοπατέρες.
        Ἔτσι,για να ἀποθαρρύνονται κάποιοι-κάποιοι να νομοθετοῦν την ἀνευθυνότητα ὑπουργῶν.

  2. evmeniskardianos

    Επειδή πάρα πολλοί Έλληνες Κύπριοι έσπευδαν στην Ελλάδα για να καταταγούν εθελοντικά στον Ελληνικό Στρατό, η Αγγλική Κυβέρνηση με σύντονες ενέργειές της, ζήτησε από την Ελληνική να σταματήσει αυτήν την κίνηση, ίσως επειδή φοβόταν πως αργότερα αυτοί οι μπαρουτοκαπνισμένοι Έλληνες Κύπριοι, θα εμάχοντο υπέρ της Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα εναντίον της Αγγλίας!

    Ευμένης Καρδιανός

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: