Η μάχη του Hastings, 1066. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk/)

Μέσα από 13 ιστορικές μάχες και ισάριθμες λήψεις, ο φωτογράφος Thom Atkinson αφηγείται τι κουβαλούσαν στη μάχη οι Βρετανοί τα 1.000 τελευταία χρόνια. Από το σπαθί στο πολυβόλο, από την πανοπλία στο αλεξίσφαιρο κι απ’ το σημειωματάριο στο iPad.

H πολιορκία της Ιερουσαλήμ. 1244. (Photo credit:http://i.telegraph.co.uk/)

H μάχη τoυ Agincourt, 1415. (Photo credit:http://i.telegraph.co.uk/)

H μάχη του Bosworth, 1485. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk/)

Το 13ο αι., αν θέλατε να σκοτώσετε έναν άνθρωπο, το καλύτερο που θα είχατε να κάνετε ήταν να χρησιμοποιήσετε ένα τσεκούρι. Το 16ο αιώνα, σπαθιά και στιλέτα έδιναν τη θέση τους στα μουσκέτα. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι χειροβομβίδες αποτελούσαν το στάνταρ εξοπλισμό κάθε στρατιώτη. Σήμερα, οι μαχητές κουβαλάνε iPads μαζί με τα τουφέκια τους.

H μάχη του Malplaquet, 1709. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk//)

Η μάχη του Naseby, 1645. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk/)

H μάχη του Tilbury, 1588. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk/)

Ο φωτογράφος Thom Atkinson αυτό που έκανε ήταν να συγκεντρώσει σε μια σειρά από κλισέ το εξοπλιστικό πακέτο των Βρετανών στρατιωτών κατά τη διάρκεια των τελευταίων 1.000 χρόνων. Το απίστευτο εγχείρημα ονομάστηκε δικαίως «Soldiers’ Inventories» και πρωτοδημοσιεύτηκε πρόσφατα στην Telegraph. Ξεκινάει με τη μάχη του Hastings του 1066 και συνεχίζει με 12 ακόμα διάσημες μάχες ως το 2014, από εκείνη του Βατερλώ ως τον πόλεμο του Αφγανιστάν.

Κάθε φωτογραφία είναι σαν παγωμένο στιγμιότυπο νοικοκυρεμένης οργάνωσης εν καιρώ πολέμου. Φυσικά, κάθε «εργαλειοθήκη» περιλαμβάνει πράγματα που σκοπό έχουν να σκοτώσουν κόσμο με τρόπο όλο και πιο αποτελεσματικό. Αλλά δίνει και μια εικόνα του τι σημαίνει ανία και μονοτονία πριν από τη μάχη, με πράγματα όπως τράπουλες, σκακιέρες, τετράδια και κινητά.

Η μάχη του Βατερλώ, 1815. (Photo credit:http://i.telegraph.co.uk/)

Η μάχη της Alma, 1854. (Photo credit:http://i.telegraph.co.uk/)

«To γεγονός ότι ορισμένα αντικείμενα αναπαράγονται στο πέρασμα των αιώνων είναι πιο συγκλονιστικό από εκείνα που εξελίσσονται», λέει ο Άτκινσον.

Η μάχη της Somme, 1916. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk/)

Η μάχη του Άρνεμ, 1944. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk//)

Για να μπορέσει να συγκεντρώσει όλα αυτά τα αντικείμενα, ο Άτκινσον χρειάστηκε 9 μήνες σκληρής δουλειάς, ψάχνοντας σε αρχεία και αναζητώντας συλλέκτες, ιστορικούς και στρατιωτικούς εν ενεργεία, ώστε να συμπληρωθεί το παζλ. «Ήταν σαν να παίζεις Tetris», σχολίασε.

Βλέποντας τις φωτογραφίες του είναι σαν να κοιτάς την ιστορία σε fast forward και rewind. Τα αντικείμενα αφηγούνται την ιστορία του πολέμου και πόσο ο τρόπος εμπλοκής άλλαξε με το πέρασμα των αιώνων. Αλλά και πόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε το design στον πόλεμο. Όπως επινοήσαμε νέα όπλα, έτσι εφηύραμε και νέους τρόπους θωράκισης των ανθρώπων που στέλνουμε στη μάχη. Πάρτε για παράδειγμα τα στρατιωτικά ρούχα. Στην αρχή, τα χρώματά τους ήταν έντονα, ώστε να εντυπωσιάσουν τον αντίπαλο. Όσο όμως τα όπλα αποκτούσαν μεγαλύτερη ακρίβεια για μεγαλύτερες αποστάσεις το καμουφλάζ γινόταν όλο και πιο σημαντικό.

«To γεγονός ότι ορισμένα αντικείμενα αναπαράγονται είναι πιο συγκλονιστικό από εκείνα που εξελίσσονται», λέει ο Άτκινσον. Μπορεί το σημειωματάριο να έγινε iPad και η πανοπλία αλεξίσφαιρο από κέβλαρ, αλλά πάντα υπάρχει ένα κουτάλι σε κάθε φωτογραφία κι ένα κράνος στις περισσότερες.

Η μάχη της Βασιλικής Αρμάτας στα Φόκλαντς, 1982. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk/)

2014, Helmland, Aφγανιστάν. (Photo credit: http://i.telegraph.co.uk/)

Πηγή : Andro.gr/Γιώργος Κωνσταντινίδης

15 Σχόλια

  1. ΑΧΕΡΩΝ

    Ἠθικόν δίδαγμα που μας δίνει το κουτάλι:»Ohne mamf,kein Kampf»
    (ὄνε μάμφ,κάϊν κάμπφ,σε ἐλεύθερη νεοελληνική ἀπόδοση «νίξ μάμ-μάμ,νίξ μπάμ-μπάμ»)

    Απάντηση
    • Θοδωρης

      Νηστικο αρκουδι δε χορευει δηλαδή… Παντως στο «ο Αστεριξ λεγεωνάριος» Αστεριξ κ Οβελιξ κατέληξαν στο συμπερασμα ότι ο Ρωμαικος στρατος ηταν τοσο ισχυρος γιατι το φαι ηταν λιγο κ αθλιο για αυτό κ οι λεγεωνάριοι μονίμως θυμωμένοι… Καλησπερες!

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Και οἱ λεγεωνάριοι δέν εἴχαν ποτέ περιττά πατσαδάκια…
        Μεγάλη συζήτηση.
        Πάντως,στρατοί σε ἐκστρατεία ἀντικειμενικά δέν ἔχουν πολλές πολυτέλειες,οὔτε κἄν σήμερα.
        Ἄν ὅμως για κάποιους ἴσχυσε,και ἰσχύει κάτι τέτοιο,ἦταν οἱ νομάδες.
        Πάντοτε με το μάτι ἄγριο για πλιάτσικο.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ὅταν ὑπηρέτησα ἐγώ ὑπήρχαν τα «4Β»,τα ὁποία ὅμως καταναλωνόταν πρό λήξεως με το συσίτιο,οὔτε θυμᾶμαι πλεόν τί περιλάμβαναν,ἐκτός του καφέ.
        Ὑπήρχε μία ἀρκετά νόστιμη κονσέρβα ΒΕΚΚΑ ἀν θυμᾶμαι καλά,,ἀπό την Εὔβοια ἤτανε πάντως,κοτόπουλο με πατάτες.
        Αὐτό πάντως που θα μου μείνει ἀξέχαστο ἦταν ἕνα κόρντ-μπήφ,μάρκας Chester,ἀπό την Ζουαζιλάνδη (ἕνα homeland στην Νότιο Ἀφρική).
        Ἔκανε για ἰδεώδεις ὀμελέττες,ἀλλά και ἐξαίρετος μεζές για τσικουδιές και λοιπά ἀντιπειθαρχικά.
        Καμμία σχέση με τους γνωστούς γκοτζίλες,οὔτε ἔχω βρεί στην ἀγορά κάτι ἐφάμιλλο,εἴτε στην Ἑλλάδα εἴτε στην Γερμανία.
        Τώρα που το θυμήθηκα,ἄν παρατηρήσει κανείς τα παληά στιγμιότυπα,ἀπό την Μικρασία και το ᾿40-41,οἱ στρατιώτες μας ἦταν σκούροι σάν Ἰνδοί,και αὐτό κάποια σχέση εἴχε με την διατροφή.

  2. Gunner

    Συγκρίνετε τον εξοπλισμό του Τυπικού τυφεκιοφόρου του Αγγλικού Στρατού του 2014 με αυτόν του Έλληνα οπλίτη του 2015. Πλήρης απογοήτευση.

    Απάντηση
    • Θοδωρης

      @ Gunner και με τον εξοπλισμο του 1980 να το συγκρινεις παλι απογοητευση είναι… @ Αχερων εγω θυμαμαι κονσερβα αρακα με βοδινο… Συμφωνω για το κορν-μπηφ! Καλημερες.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Θοδωρή,πρόλαβες και ἐσύ το κορν-μπήφ Chester,ἤ κάποιο ἄλλο;
        Ἐπειδή ἠ εἰσαγωγή ἔγινε κάπου στα 1979,και ἔκτοτε δέν ξαναεντοπίστηκε.
        Ἅν θυμᾶσαι ὅντως αὐτό,τότε εἴμαστε τουλάχιστον δύο της ἰδίας ἐποχῆς(λίγο μετά το τέλος των παγετώνων).

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Και τώρα που το σκέφτομαι,ἔχω ξεχάσει τί σειρά ἥμουν. 😀

  3. mcair

    ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΟΥΣ ΔΙΝΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ 10 ΧΡΟΝΙΑ 150 ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΒΕΚΚΑ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ
    Πριν από 10 ολόκληρα χρόνια ,το 2005, έκλεισε η μεγάλη Κορινθιακή Βιομηχανία Αλλαντικών ΒΕΚΚΑ.
    Για πολλά χρόνια ήταν μια εύρωστη Ελληνική Βιομηχανία και απασχολούσε δεκάδες άτομα από την Κόρινθο και την Κορινθία ευρύτερα.
    http://goo.gl/OHQTku
    το url ηταν μακρυ και πηγα εδω για να το κοντυνω
    Google URL Shortener
    https://goo.gl/
    http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=158110

    Απάντηση
  4. mcair

    στην ερτ ειχα δει κατσαριδες σε κονσερβα στη Ταιλανδη
    Βλαττοειδή: Ακόμη και οι κατσαρίδες, εκτρεφόμενες μόνο με φρέσκα φρούτα και λαχανικά, είναι εδώδιμες με διάφορους τρόπους. Η υφή και η γεύση της «σφυρίζουσας κατσαρίδας» της Μαδαγασκάρης (Gromphadorhina portentosa), μοιάζει πολύ με του ψητού λιπαρού κοτόπουλου… Παρά τις ιστορικές αναφορές, η κατανάλωση εντόμων ως
    τροφή, μόλις σήμερα αρχίζει να ελκύει την προσοχή παγκοσμίως. Όπως και πολλές άλλες -φαγίες, επηρεάζεται τα μέγιστα από πολιτισμικές και θρησκευτικές συνήθειες. Στις περισσότερες Δυτικές χώρες, αντιμετωπίζουν την εντομοφαγία με αποστροφή και την συνδέουν με πρωτόγονες συμπεριφορές. Τα έντομα μπορούν να καταναλωθούν ολόκληρα, ή
    επεξεργασμένα υπό μορφήν κοκκώδη ή πάστας
    ΤΑ ΕΝΤΟΜΑ ΩΣ ΤΡΟΦΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΖΩΩΝ (εντομοφαγία)
    Κωνσταντίνος Θ. Μπουχέλος Ομότιμος Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
    http://goo.gl/8PlG2H
    pdf

    Απάντηση
    • Θοδωρης

      Αυτό με την εντομοφαγια το χουν πολλοι αν το κοσμο λογω ειδικων συνθηκων… Παντως χτες μολις επαιζε ρεπορτάζ στη TV για πιθανη εισοδο των εντομων κ στη δικια μας διατροφή…

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: