F-22 Raptor των ΗΠΑ. (Wikimedia Commons/U.S. Air Force)

Κινέζικο κρατικό μέσο ενημέρωσης ισχυρίστηκε ότι ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός της Κίνας μπορεί να εντοπίσει τα “αόρατα” μαχητικά αεροσκάφη F-22 Raptor της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) που πετούν πάνω από την ανατολική Κινεζική Θάλασσα.

Ενώ το κινέζικο δημοσίευμα θα μπορούσε εύκολα να χαρακτηριστεί ως προπαγανδιστικό  -δεν ξεπερνά την περιοχή των δυνατοτήτων. Στην πραγματικότητα -είναι πολύ πιθανό ότι η Κίνα μπορεί να εντοπίσει το Raptor. Έτσι κι’ αλλιώς “Stealth” δεν σημαίνει ότι είναι και ο «αόρατος μανδύας». Η τεχνολογία “Stealth” απλά καθυστερεί τον εντοπισμό και την παρακολούθηση.

Πρώτα απ’ολα, αν ενα Raptor μεταφέρει εξωτερικές δεξαμενές καυσίμου -όπως πολύ συχνά κάνει κατά τη διάρκεια των “αποστολών πλεύσης”-δεν είναι μια “αόρατη” διαμόρφωση. Επιπλέον, συχνά το αεροσκάφος είναι εξοπλισμένο με φακούς ανάκλασης ραντάρ Luneburg στην κοιλιακή περιοχή κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων εν καιρώ ειρήνης που αυξάνουν της σκέδαση στόχου στο ραντάρ.

Τούτου λεχθέντος, ακόμη και σε διαμόρφωση μάχης τα F-22 δεν είναι αόρατα στα εχθρικά ραντάρ, σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση. Ούτε κάποιο άλλο “αόρατο” μαχητικό αεροσκάφος με παρόμοιες επιφάνειες στο ουραίο συγκρότημα όπως τα κάθετα σταθερά -του F-35, PAK-FA, J-20 ή J-31. Αυτό είναι, άπλα, βασική φυσική.

Οι νόμοι της φυσικής ουσιαστικά υπαγορεύουν ότι ένα «αόρατο» τακτικό μεγέθους-μαχητικού αεροσκάφους πρέπει να βελτιστοποιηθεί ώστε να υπερνικά τις συχνότητες υψηλών ζωνών όπως οι C, X, Ku και το ανώτερο μέρος των συχνοτήτων S. Υπάρχει μια “σημαντική αλλαγή” στην υπογραφή «Χαμηλής Παρατηρησημότητας» (LO) του αεροσκάφους από την στιγμή που το μήκος κύματος υπερβεί ένα ορισμένο όριο και προκαλεί φαινόμενο συντονισμού. Συνήθως, ο συντονισμός συμβαίνει όταν ένα χαρακτηριστικό πάνω σε ένα αεροσκάφος -όπως ένα σταθερό πτερύγιο- είναι μικρότερο κατά οχτώ φόρες του μεγέθους ενός συγκεκριμένου μήκος κύματος συχνότητας.
Επί του πρακτέου, τα μικρά “αόρατα” αεροσκάφη που δεν διαθέτουν το επιτρεπτό μέγεθος ή βάρος για την επίστρωση υλικών που απορροφούν την ακτίνα των ραντάρ σε κάθε επιφάνεια δύο ποδιών ή περισσότερων αναγκάζονται να συνδιαλλαγούν για ποιες συχνότητες έχουν βελτιστοποιηθεί.

Ως εκ τούτου, ένα ραντάρ που λειτουργεί στην συχνότητα χαμηλής δέσμης όπως τμήματα των δεσμών S ή L – όπως τα πολιτικά ραντάρ έλεγχου εναέριας κυκλοφορίας (ATC)- είναι σχεδόν βέβαιο οτι μπορούν να εντοπίσουν και παρακολουθήσουν τακτικά αεροσκάφη μεγέθους “αόρατου” μαχητικού. Ωστόσο, ένα μεγαλύτερο “αόρατο” μαχητικό αεροσκάφος όπως το B-2 Spirit της Northrop Grumman, το οποίο στερείται πολλά από τα χαρακτηριστά που προκαλούν το φαινόμενο του συντονισμού, είναι πολύ πιο αποτελεσματικό απέναντι στα ραντάρ χαμηλής συχνότητας από ότι, για παράδειγμα, ενα F-35 ή F-22. Συνήθως, ωστόσο, αυτά τα χαμηλής συχνότητας ραντάρ δεν προσφέρουν αυτό που οι αξιωματούχοι του Πενταγώνου αποκαλούν εντοπισμό “ποιότητας οπλικών συστημάτων” που απαιτείται για την καθοδήγηση ενός πυραύλου πάνω σε ένα στόχο. “Ακόμη και αν δεις ένα μαχητικό αεροσκάφος χαμηλής παρατηρησημότητας (LO) με ένα ATC ραντάρ, δεν μπορείς να το εξουδετερώσεις χωρίς σύστημα έλεγχου πυρός,” δήλωσε ο αξιωματικός της USAF.

Τούτου λεχθέντος, Ρωσία, Κίνα και άλλοι που αναπτύσσουν σύγχρονα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης UHF και VHF που χρησιμοποιούν ακόμη μεγαλύτερου μήκους κύματα σε μια προσπάθεια να ενεργοποιήσουν τους άλλους αισθητήρες τους και να παρέχουν στα μαχητικά τους κάποια ιδέα από που μπορεί να προσεγγίζει ένα εχθρικό “αόρατο” αεροσκάφος. Όμως το πρόβλημα με τα ραντάρ συχνοτήτων UHF και VHF είναι ότι με μεγάλου μήκους κύματα διαθέτουν μεγάλα κελιά ανάλυσης. Αυτό σημαίνει οτι οι επαφές δεν εντοπίζονται με το απαιτούμενο επίπεδο πιστότητας για να καθοδηγήσουν ένα όπλο στον στόχο. Όπως ρητορικά αναρωτήθηκε ένας Αξιωματικός του Ναυτικού των ΗΠΑ, “Μήπως η αποστολή απαιτεί μια συσκευή απόκρυψης ή αν η απειλή το δει άλλα δεν μπορεί να κάνει κάτι για αυτό, είναι εντάξει;”

Παραδοσιακά, τα καθοδηγούμενα όπλα με ραντάρ χαμηλής συχνότητας περιορίζονται από δύο παράγοντες. Ένας παράγοντας είναι το πλάτος της δέσμης του ραντάρ, ενώ ο δεύτερος είναι το πλάτος παλμού του ραντάρ -και οι δύο περιορισμοί μπορούν να ξεπεραστούν με την επεξεργασία του σήματος. Τα ραντάρ ενεργής διάταξης ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA) -επιλύουν το πρόβλημα της ανάλυσης καθ’υψος ή διεύθυνσης επειδή μπορούν να κατευθύνουν ηλεκτρονικά τις ακτίνες του ραντάρ. Επιπλέον, τα ραντάρ AESA μπορούν να παράξουν πολλαπλές ακτίνες και μπορούν να διαμορφώσουν αυτές τις ακτίνες σε πλάτος, ρυθμό σάρωσης κι άλλα χαρακτηριστικά. Πράγματι, ορισμένοι εμπειρογνώμονες του τομέα προτείνουν έναν συνδυασμό σύνδεσης δεδομένων υψηλής ταχύτητας και ραντάρ χαμηλής συχνότητας ενεργής διάταξης ηλεκτρονικής σάρωσης που θα μπορούσαν να προσφέρουν τον ποιοτικό εντοπισμό ενός όπλου.

Το Πολεμικό Ναυτικό και η Lockheed μπορεί να έχουν ήδη λύσει το πρόβλημα. Η υπηρεσία μιλά ανοιχτά για το ρόλο των E-2D ως τον κεντρικό κόμβο για το δίκτυο μάχης NIFC-CA με σκοπό να νικήσει τις εχθρικές αεροπορικές και πυραυλικές απειλές. Ο υποναύαρχος Μαικ Μαναζιρ, διευθυντής των επιχειρήσεων Ναυτικής Αεροπορίας, περιέγραψε το σχέδιο με λεπτομέρειες στο Ναυτικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2013.

Σύμφωνα με τη δομή του NIFC-CA ‘From the Air’ (FTA), το ραντάρ APY-9 θα λειτουργήσει ως ένας αισθητήρας για να συνδέει τους πυραύλους αέρος-αερος AIM-120 AMRAAM της Raytheon με τα μαχητικά αεροσκάφη F/A-18E/F Super Hornet της Boeing μέσω της ζεύξης δεδομένων Link-16. Επιπλέον, το APY-9 θα ενεργεί επίσης ως αισθητήρας για την καθοδήγηση των πυραύλων Standard SM-6 της Raytheon που εκτοξεύονται από τα καταδρομικά και αντιτορπιλικά Aegis εναντίον στόχων που εντοπίζονται πέρα από το ορίζοντα των ραντάρ «SPY-1» των πλοίων μέσω της δυνατότητας που παρέχει η ζεύξη δεδομένων “Cooperative Engagement Capability” στο πλαίσιο της δομής του NIFC-CA ‘From the Sea’ (FTS). Στην πραγματικότητα, το Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει βολές πυραύλων NIFC-CA χρησιμοποιώντας το ραντάρ των E-2D για να καθοδηγήσει τους πυραύλους SM-6 εναντίον στόχων πέραν του ορίζοντα -το οποίο εξ ορισμοί σημαίνει ότι το APY-9 προσφέρει ποιοτικό εντοπισμό όπλων.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει οτι ένα τακτικό “αόρατο” αεροσκάφος μπορεί να επιχειρεί παράλληλα με επιθετικές πλατφόρμες ηλεκτρονικού πολέμου παρόμοιες με το EA-18G της Boeing. Είναι, επίσης, και ο λόγος για τον οποίο το Πεντάγωνο έχει ενισχύσει αμερικάνικες επενδύσεις ηλεκτρονικού και διαδικτυακού πολέμου. Όπως εξήγησε Αξιωματικός της Αεροπορίας, οι “αόρατες” και ηλεκτρονικές επιθέσεις έχουν πάντα μια συνεργιστική δράση επειδή ο εντοπισμός είναι σχετικός με το λόγο σήματος προς το θόρυβο. Η χαμηλή παρατηρησημότητα μειώνει το σήμα, ενώ η ηλεκτρονική επίθεση αυξάνει τον ήχο. “Οποιοδήποτε σχέδιο μεγαλύτερης εικόνας , κοιτάζοντας προς τα εμπρός, για να διαχειριστεί τις αναδυόμενες εχθρικές απειλές Αντί-Πρόσβασης / Άρνησης Περιοχής (A2/AD) θα αντιμετωπίσει και τις δύο πλευρές αυτής της εξίσωσης,” είπε.

Απόδοση/Μετάφραση από το nationalinterest.org για την Προέλαση.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: