Η πρώτη γενιά τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης (Infantry Fighting Vehicles – IFV) εντοπίζεται στην περίοδο μεταξύ του 1950 και 1975.

Ξεκινώ μια τριλογία παρουσιάσεων και σκέψεων γιατί από της δημιουργίας της ομάδας μας η συζήτηση «ΤΟΜΠ ή ΤΟΜΑ και πώς» έρχεται και φεύγει καταλήγοντας σε αδιέξοδα και αμοιβαίες παρεξηγήσεις (Cold War style) που βασίζονται – κατά την άποψή μου- σε άγνοια του ιστορικού της ανάπτυξης του τύπου αυτού τεθωρακισμένου.

Αντιλαμβάνεστε ότι η παρούσα είναι για να προάγει την κατανόηση και να αποτελέσει τροφή για σκέψη και προβληματισμό και φυσικά δεν έχει στόχο να προμοτάρει συγκεκριμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα ούτε να να καταλήξει σε προτάσεις αποδοχής μεταχειρισμένων οχημάτων. Άλλωστε, όπως πολλές φορές έχετε επισημάνει ΟΛΟΙ «no money, no honey».

Η πρώτη γενιά τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης (Infantry Fighting Vehicles – IFV) εντοπίζεται στην περίοδο μεταξύ του 1950 και 1975. Ως τέτοια, η Συνθήκη για τα Συμβατικά Όπλα στην Ευρώπη (CFE) περιγράφει «θωρακισμένο όχημα μάχης, σχεδιασμένο και εξοπλισμένο πρωταρχικά για τη μεταφορά μιας ομάδας μάχης πεζικού, οπλισμένο με αναπόσπαστο ή οργανικό πυροβόλο διαμετρήματος τουλάχιστον 20 χιλιοστών και ορισμένες φορές και εκτοξευτή αντιαρματικού πυραύλου».

ΗS.30 είναι το πρώτο ΤΟΜΑ της ιστορίας.

ΗS.30

Αν και πολλοί πιστεύουν ότι οι Σοβιετικοί είναι οι πρωτοπόροι των ΤΟΜΑ, η αλήθεια είναι το πρώτο ΤΟΜΑ κατασκευάστηκε από γερμανικά χέρια. Συγκεκριμένα, μετά την δημιουργία του Δυτικο-Γερμανικού στρατού και τον επανεξοπλισμό του με αμερικανικό αρχικά υλικό, η ηγεσία της Bundeswehr απέρριψε το αμερικανικό δόγμα του μηχανοκίνητου πεζικού, που βασιζόταν στη χρήση των ελαφρά θωρακισμένων Μ-113 ως «ταξί-μάχης» και προώθησε ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις εμπειρίες της από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Άλλωστε, μεγάλο ποσοστό των στρατηγών της είχαν ανακληθεί στην υπηρεσία μόλις 10 χρόνια μετά το τέλος του μεγαλύτερου μηχανοκίνητου πολέμου της ιστορίας και οι εμπειρίες ήταν νωπές ανεξάρτητα από το χρώμα της στολής…

Η γερμανική ηγεσία βασίστηκε στο δόγμα των Panzergrenadieren (τεθωρακισμένο πεζικό) και προέκρινε ότι οι πεζοί όφειλαν να πολεμούν σε στενή συνεργασία με τα άρματα μάχης, και χρειάζονταν ένα κατάλληλο όχημα που να συμπληρώνει την κινητικότητα, την θωράκιση και την ισχύ πυρός τους. Η Hispano-Suiza Δυτικής Γερμανίας ανέλαβε να παρουσιάσει ένα πρωτότυπο όχημα (σε μικρό χρονικό διάστημα είναι η αλήθεια, γεγονός που θα έχει προβλήματα αργότερα) για 10,000 οχήματα.

ΗS.30

Το 1956 έγινε η παρουσίαση του πρώτου ΤΟΜΑ της ιστορίας: του Schützenpanzer 12-3 (γνωστό κι ως HS. 30). H ονομασία του οχήματος αποδίδεται ως «όχημα μάχης» αλλά κατά λέξη «panzer» σημαίνει θωρακισμένος και «Schutz» είναι ο σκοπευτής. Το όχημα θύμιζε πολύ το σοβιετικό Τ-34 χωρίς πύργο. Ήταν ένα όχημα μικρών σχετικά διαστάσεων, με βάρος κάτω από 15 τόνους, θωράκιση χάλυβα κεκλιμένων επιφανειών (όλο το όχημα έχει μορφή κόλουρης πυραμίδας) αποδίδοντάς του αντοχή έναντι βλημάτων των 20mm στο εμπρόσθιο φάσμα, κινητήρα Rolls Royce 220 ίππων που του απέδιδε ταχύτητα 58χλμ/ώρα. Η καινοτομία ήταν ο οπλισμός του με ένα πυροβόλο Hispano Suiza (κατασκευής Rheinmetall) των 20mm με στόχο την αντιμετώπιση χαμηλά ιπτάμενων ελικοπτέρων, εχθρικών ομάδων αντιαρματικών όπλων και μη θωρακισμένων οχημάτων. Μοιραία, το πλήρωμα ήταν τρία άτομα και η μεταφερόμενη ομάδα περιοριζόταν σε πέντε μόλις τυφεκιοφόρους, τους μισούς σχεδόν ενός Μ-113. Παρά τα προβλήματα, το HS.30 έθεσε νέα δεδομένα στον μηχανοκίνητο πόλεμο αφού τα τεθωρακισμένα θα δρούσαν σε στενή συνεργασία με το πεζικό, που θα αναλάμβανε σημαντικό μέρος του αγώνα ελαφρύνοντας το έργο των αρμάτων και επιτρέποντάς τους να αφοσιωθούν στην αντιμετώπιση των πολυάριθμων σοβιετικών αρμάτων.

Σαν πρωτότυπο σχέδιο το HS.30 αντιμετώπισε σημαντικά προβλήματα και κριτική. Ο κινητήρας ήταν ανεπαρκής (σχεδιάστηκε για πρόωση οχήματος 9 κι όχι 15 τόνων), ο πύργος μικρός, η ανάρτηση σκληρή, το πεζικό λίγο και το όχημα δεν ήταν αμφίβιο, όπως το Μ-113 ή το σοβιετικό BTR-50. Μία ακόμα λεπτομέρια ήταν ότι η μεταφερόμενη ομάδα έπρεπε να εξέλθει του οχήματος ή να ξεπροβάλει από θυρίδες στην οροφή για να κάνει χρήση του οπλισμού της, κάτι που για τους Γερμανούς επιτελείς ήταν απαράδεκτο, δεδομένης της πρόθεσης των Σοβιετκών να χρησιμοποιήσουν χημικά ή πυρηνικά όπλα. Επιπλέον, σκάνδαλο ξέσπασε με τους όρους παραγγελίας και παραγωγής του από τις γερμανικές εταιρίες αλλά και χρηματισμού αξιωματούχων, που απέσπασαν συμβόλαια 517 εκ. Deutschmarks για 10,000 οχήματα αλλά τελικά περιορίστηκαν σε λιγότερα από 2,200. Τακτικά, ένα τάγμα θωρακισμένων γρεναδιέρων σε κάθε γερμανική ταξιαρχία έπρεπε να μεταφερθεί στη μάχη με φορτηγά ή οχήματα Μ-113, αλλά αυτά είναι τα «απόνερα» των σκανδάλων που «συμβαίνουσι και εις Παρισίους». Τα HS.30 άρχισαν να αντικαθίστανται από τα πρώτα Marder το 1974 αλλά παρέμειναν στη δύναμη της εφεδρείας μέσρι τις αρχές του 1980 (περισσότερα κοιτάξτε: HS-30 Skandal).

Το ρωσικό ΤΟΜΑ, BMP-1.

ΒΜΡ-1

Οι Σοβιετικοί ήταν οι επόμενοι που ανέβασαν τον πήχη στην κατηγορία «IFV» με το Boyevaya Mashina Pekhoty 1 (BMP-1) το «τεθωρακισμένο όχημα μάχης» αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ως αντίδραση στο HS.30 που ξεπερνούσε σε δυνατότητες κάθε όχημα πεζικού. Η Σοβιετική ηγεσία υπήρξε ιδιαίτερα απαιτητική ζητώντας ταχύτητα, ισχυρό οπλισμό και τη δυνατότητα να μάχεται η μεταφερόμενη ομάδα μέσα από το όχημα.

Οι θυρίδες διαμερίσματος προσωπικού του BMP-1

Το ΒΜΡ-1 παρουσιάστηκε το 1964 και ήταν πράγματι εντυπωσιακό. Χαμηλό προφίλ (2 μέτρα, έναντι 1,85 του HS.30 και 2,5 του Μ-113), χαλύβδινη θωράκιση 6-33mm, αμφίβιες δυνατότητες για διάβαση ποτάμιων κωλυμάτων και εντυπωσιακά ισχυρό οπλισμό.
Σε πύργο σχήματος κόλουρου κώνου ενός ατόμου, οι Σοβιετικοί τοποθέτησαν ένα λειόκανο πυροβόλο χαμηλής πίεσης των 73mm που το συμπλήρωσαν με ένα ομοαξονικό πολυβόλο των 7,62mm για άμυνα. Επιπλεόν, σε ράγα επί του πύργου τοποθέτησαν αντιαρματικό πύραυλο ενσύρματης κατεύθυνσης AT-3A Sagger A. Η διάταξη αυτή σχημάτιζε ισχύ πυρός τριών περιμέτρων: 500-3,000 μέτρα για εμπλοκές με τον πύραυλο ΑΤ-3, 50-750 μέτρα με το πυροβόλο 2A28 Grom και συμπληρωματικά με το ΡΚΤ των 7,62mm. Το πυροβόλο έβαλε τα ίδια βλήματα με το ΠΑΟ SPG-9 και είχε δυνατότητα διάτρησης 280–350mm χάλυβα θωράκισης, καθιστώντας του ικανό να διατρήσει κάθε άρμα του ΝΑΤΟ σε αποστάσεις ~500 μέτρων (Μ-60, Chiftain, Leopard-1). Για να ελαφρώσει τον φόρτο εργασίας του πυροβολητή, τοποθετήθηκε αυτοματοποιημένο σύστημα επαναγέμισης του πυροβόλου (όχι ιδιαίτερα αξιόπιστο).
Η θωράκισή του παρείχε προστασία από διατρητικά βλήματα 20-23mm στο πρόσθιο φάσμα, πυρά ελαφρών όπλων από κάθε κατεύθυνση και θραύσματα πυροβολικού σε αποστάσεις 500 έως 800 μέτρων. ο κινητήρας του του παρείχε ταχύτητα 65χλμ/ώρα σε ομαλό και 45 σε ανώμαλο δρόμο ενώ κινείτο με την κίνηση των ερπυστριών του στο νερό με 5-8χλμ/ώρα.

To TOMA BMP-1 σε υπηρεσία με τον Ελληνικό Στρατό (ΓΕΣ)

Πέραν του τριμελούς πληρώματος, η οκταμελής ομάδα είχε τη δυνατότητα να μάχεται μέσα από το όχημα χρησιμοποιώντας θυρίδες οπλισμού και περισκόπια υπό την προστασία του θώρακα αλλά και του πλήρως συμπιεσμένου εσωτερικού που προφύλασε από ραδιο-βιο-χημικούς παράγοντες. 38,000 οχήματα κατασκευάστηκαν στη Σοβιετική Ένωση και από τις Τσεχοσλοβακία, Ρουμανία και Ινδία κατόπιν αδείας. Επιπλέον, 3,000+ ελαφρώς παραλλαγμένα κατασκευάστηκαν από την Κίνα και το Ιράν με τη μέθοδο της ανάστροφης μηχανικής, κάνοντας το ΒΜΡ-1 το πιο πολυκατασκευασμένο και διαδεδομένο ΤΟΜΑ στον κόσμο.

Ratel

Το όχημα Ratel.

Μια μη αναμενόμενη ανάπτυξη ήρθε από τη Νότιο Αφρική το 1971. Απομονωμένη από την πολιτική Απαρχάϊντ που της επέβαλε εμπάργκο όπλων και αντιμετωπίζουσα ειδικό πρόβλημα ασφαλείας, εσωτερικής αλλά και εξωτερικής, η χώρα ξεκίνησε την έρευνα ανάπτυξης ενός νέου οχήματος πεζικού που θα συνδύαζε υψηλές ταχύτητες επίθεσης με βαθειές διεισδύσεις μέσα από δύσκολο έδαφος. Μέχρι τότε, οι νοτιοαφρικανικές δυνάμεις ασφαλείας χρησιμοποιούσαν φορτηγά Unimog και Bedford διασκευασμένα ώστε να αντέχουν σε εκρήξεις ναρκών και να προστατεύουν από ελαφρά πυρά πεζικού μεταφέροντας μια ομάδα μάχης με (σχετική) ασφάλεια. Οι προδιαγραφές περιέγραφαν ένα όχημα που θα είχε ανώτερες δυνατότητες cross country και ολόπλευρη θωράκιση, ισχυρό οπλισμό και θα επίπεδο συντήρησης φορτηγού.

Αφού αξιολόγησε σχέδια διαφόρων κατασκευαστών, μεταξύ αυτών του ΕΕ-11 Urutu, του Panhard M3 και το Berliet VXB-170, κατέληξε στο σχέδιο ενός μικρού γερμανού κατασκευαστή, του Büssing AG για ένα τροχοφόρο όχημα ανθεκτικό σε νάρκες και δυνατότητα μεταφοράς 11 μελούς ομάδας πλην του πληρώματος. Η Νότιος Αφρική προσάρμοσε το όχημα στις ανάγκες της με βάση τα διδάγματα του Border War και ονόμασε το όχημα Ratel.

Σε σχέση με το αρχικό σχέδιο, το Ratel έφεραν μικρότερη ομάδα μάχης 6-7 ατόμων, γαλλικής σχεδίασης πύργο με ισχυρό οπλισμό (πυρ/λο 20mm ή 90mm ή ολμο των 60mm), έξτρα εσωτερικές δεξαμενές νερού. Ήταν το πρώτο τροχοφόρο ΤΟΜΑ με κίνηση στους 6 τροχούς και ικανότητες run flat, που θα επέτρεπαν στο όχημα να κινείται ακόμα κι αν ένας ή περισσότερα ελαστικά έσκαγαν. Σημαντικότατη προσθήκη ήταν η ολική αντοχή σε νάρκες, μια πολύ συνηθισμένη απειλή στο μωσαϊκό συγκρούσεων στην αφρικανική ήπειρο, που θα βεβαίωνε την επιβίωση του μεταφερόμενου προσωπικού σε έναν πόλεμο που «μάτωσε» αρκετά τις Νοτιοαφρικανικές Δυνάμεις Εθνικής Αμύνης. Το σχέδιο ήταν τόσο επιτυχημένο που εξήχθη σε μια ντουζίνα Αφρικανικών και αραβικών κρατών, με την Ιορδανία να είναι ο μεγαλύτερος χρήστης του εκτός Ν.Αφρικής (321 οχήματα).

Το Ratel αναπτύχθηκε σε πολλές εκδόσεις: ΤΟΜΑ με πυροβόλο των 20mm , όχημα υποστήριξης με πυροβόλο των 90mm, Αντιαρματικό όχημα με εκτοξευτή πυραύλων Ingwe, ολμοφόρο, όχημα διοίκησης, όχημα περισυλλογής, όχημα παρατηρητή πυροβολικού ενώ σε ιορδανική υπηρεσία φέρει και δίδυμο αντιαεροπορικό πυροβόλο. Η σχεδιάστρια εταιρία Büssing πούλησε τα σχέδια του οχήματος και στο Βέλγιο, όπου παρήχθη ο κλώνος του με την ονομασία SIMBAS.

______________________________________________________________

Είσαι λάτρης της αμυντικής τεχνολογίας και γενικότερα των στρατιωτικών θεμάτων;
Αναζητείς ένα χώρο οπού μπορείς να συνομιλήσεις με νηφαλιότητα, να δημοσιεύσεις και αστειευτείς με κόσμιο τρόπο για θέματα άμυνας μακριά από κομματικές ρητορείες και πολιτικές σκοπιμότητες;
Τότε είσαι στο σωστό μέρος, βρήκες αυτό που έψαχνες, υπάρχει για σένα στο Facebook η ομάδα «Προέλαση-Limit Of Advance».
______________________________________________________________

Πηγές:
http://www.panzerbaer.de/types/bw_spz_lg_hs30-a.htm
http://www.globalsecurity.org/military/world/russia/bmp-1.htm
http://www.globalsecurity.org/military/world/rsa/ratel.htm

18 Σχόλια

  1. Ευστάθιος Παλαιολόγος

    Πολύ ωραίο άρθρο και αναμένουμε και τα υπόλοιπα.
    Μια παρατήρηση. Εδώ: «θραύσματα πυροβολικού σε αποστάσεις 500 έως 800 μέτρων» μάλλον κάποιο λάθος υπάρχει (ή κατάλαβα λάθος) Από απόσταση 500-800 μέτρων αντέχω κι εγώ σε θραύσματα :-). Μάλλον εννοείς 50-80 μέτρα.
    Επίσης, αν θυμάμαι καλά, το Ρατέλ σχεδιάστηκε σκόπιμα ψηλό, πέραν της αντιναρκικής προστασίας και για να έχει ορατότητα το πλήρωμα πάνω από τα ψηλά χορτάρια της Σαβάνας
    Συγχαρητήρια

    Απάντηση
    • eav2

      Συνονόματε καλησπέρα και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

      Αυτό που λες έχει λογική αλλά με γρήγορο τσεκάρισμα της πηγής αναφέρεται όντως «προστασία θώρακα από ριπές βλημάτων .50cal και πυροβόλων 20-23mm στο πρόσθιο τόξο καθώς και θραύσματα ελαφρών οβίδων σε αποστάσεις 500-800 μέτρων» (Zaloga and Sarson 1994, p. 7 μέσω wiki). Η απόσταση των 50-100 μέτρων μοιάζει όντως πιο αληθοφανής.
      Για το Ratel δεν το ήξερα αλλά όλα τα οχήματα που ανέπτυξε ο Νοτιοαφρικανικός στρατός για αντοχή στις νάρκες εκείνη την περίοδο σε σασί φορτηγού είχε εξαιρετικά μεγάλο ύψος.

      Απάντηση
  2. ΑΧΕΡΩΝ

    Πολύ καλή ἰδέα E(ὐστάθιε)AV-2,να ξεκινήσεις συζήτηση σε σειρά ἄρθρων για το θέμα ΤΟΜΠ-ΤΟΜΑ,ἐπειδή κατά την γνώμη μου ὅντως ἡ συζήτηση ξεκινᾶ συνήθως ἀπό λάθος ἀφετηρία.
    Μαντεύω ὅτι ἡ συζήτηση αὐτή,θα ἀνάψει στην πορεία,ὅταν περάσουμε στην ἀναζήτηση της θεωρητικῆς «συλλήψεως».
    Μέχρι τότε,κάποιες μικρές γλωσσικές διορθώσεις:panzer σημαίνει θώρακας,και κατ᾿ἐπέκταση ἄρμα μάχης,panzerung εἶναι ἡ θωράκιση,schutz εἶναι ἡ προστασία,και schütze εἶναι ὁ σκοπευτής και χειριστής ὅπλου,ἑν προκειμένω ὁ τυφεκιοφόρος,ἀλλά εὐρύτερα στον γερμανικό χώρο και ὁ ἐρασιτέχνης ἤ και ὁ ἀθλητής σκοπευτής.
    Ἐπίσης,το Μ-113 δέν εἴχε ἀποκρυσταλλωθεί ὅταν σχεδιάστηκε το HS-30,ὁπότε λογικά δέν ἐτέθη προς σύγκριση.
    Την ἐποχή ἐκείνη οἱ Ἀμερικανοί διέθεταν τα Μ-59 και Μ-75.

    Απάντηση
    • dimi mes

      Νομιζω πως η ανυπαρξια ΤΟΜΑ ειναι δεδομενη. Βλεπεις βιντεο απο το Αλεπο, το Λουγκανσκ και τοσες αλλες περιφεριακες συγκρουσεις και αντιλαμβανεσαι την αναγκη υποστηριξης του πεζικου με αμεσα πυρα. Βλεπεις BTR και BMP και γενικα οτι εχει ο καθε ενας να προσπαθει να υποστηριξει το πεζικο του. Αν καταφερναμε να ειχαμε και ενα ΤΟΜΑ με αυξημενη προστασια καλως. Ακομα και τα HS 30 υπερπολυτιμα θα ηταν σημερα. Αν καταφερουμε να δωσουμε στο πεζικο μας ενα Οχημα Πεζικου με ενα πυροβολο των 20-30mm το πεζικο μας ειναι καταδικασμενο. Πιστευω τα επομενα χρονια δυο προμηθειες πρεπει να γινουν. Νεο ΤΟΜΑ εστω και μεταχειρισμενο και αναβαθμιση του τεραστιου στολου Leo-1

      Απάντηση
      • eav2

        Αγαπητέ Dimi mes, αυτή η ανησυχία είναι που προκάλεσε αυτό το άρθρο και είμαι βέβαιος ότι κρατάει πολλούς εδώ μέσα όρθιους, κυρίως γιατί την κρίσιμη στιγμή εμείς θα αποτελέσουμε το προϊόν μεταφοράς των οχημάτων αυτών.
        Κάτι που δεν τόνισα όσο έπρεπε για τα HS.30 ήταν η διαρύθμιση. Όταν τα συγκρίνω με Τ-34 χωρίς πύργο, κυριολεκτώ. Οδηγός και πυροβολητής κάθονταν εμπρός, οι πεζοί στο κέντρο και ο κινητήρας βρισκόταν πίσω, όπως στα μετέπειτα σοβιετικά BTR-60/70/80. Συνεπώς για να αποβιβαστούν έπρεπε να βγουν από την οροφή και να πηδήξουν από το 1,85 μέτρων ύψους όχημα, να εμπλακούν με τον εχθρό και στη συνέχεια να σκαρφαλώσουν και πάλι επάνω. Μεγάλο σχεδιαστικό σφάλμα που διορθώθηκε στα Μarder με ολικό επανασχεδιασμό. Τα αυστριακά Saurer 4K 4FA και ο δικός μας «Λεωνίδας» που αποτελούν σχεδιαστική εξέλιξη των HS.30 έχουν -ορθότατα- κλασσικό σχεδιασμό.

    • eav2

      Σε ευχαριστώ Αχέρων, ελπίζω να μην μας περιορίσει ο χώρος του φιλόξενου μπλογκ γιατί όντως πολλοί θα έχουν να πουν πολλά και εύχομαι εύστοχα πράγματα. Θα ακολουθήσει δεύτερο και τρίτο μέρος και τα σχόλια θα επιμεριστούν, βέβαια.
      Περί των γερμανικών… γηράσκω διδασκόμενος. Το Μ-113 αποτελεί σημείο αναφοράς στην ανάπτυξη των δυτικών ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ όπως άλλωστε και το εχθρικό ΒΜΡ-1 ως αντίπαλον δέος. Και τα Μ-59 και Μ-75 ακολουθούν το ίδιο μοτίβο του «κιβωτίου σε ερπύστριες» που τόσο αγαπήθηκε! Pbv 302, Talha, Lynx Rec… και πάει λέγοντας. Από την άποψη αυτή το ΒΜΡ-1 ήταν όντως επανάσταση στον σχεδιασμό IFV.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Οἱ διορθώσεις ,Εὐστάθιε,δέν ἔγιναν ἀπό τελειομανία,ἀλλά ἐπειδή ὑπάρχει περίπτωση να γίνει σύγχυση ἑννοιῶν.
        Πιό συγκεκριμένα,τον ὅρο Schutz που σημαίνει προστασία,μετἀ βεβαιότητος θα τον συναντήσουμε στο ἴδιο (γερμανικό) κείμενο,ὅταν πρόκειται για ΤΟΜΠ-ΤΟΜΑ,(και γενικῶς τεθωρακισμένα),ὅπως και τον ὅρο Schütze,που σημαίνει τυφεκιοφόρος.
        Ἐπίσης,Schützen με κεφαλαίο S εἶναι ὁ πληθυντικός του Schütze,δλδ τυφεκιοφόροι,ἑνῶ schützen με μικρό s σημαίνει προστατεύειν.(ἡ γερμανική γλώσσα βρίθει ἀπό ὁμόηχα με διαφορετικές σημασίες)
        Ἐπίσης,ὁ ὅρος Panzerschutz,με ἑνωμένες τις λέξεις Panzer και Schutz* σημαίνει προστασία θώρακος.
        Αὐτήν την πιθανότητα παρανοήσεως θέλησα να καταδείξω,και να βοηθήσω στην ἀποφυγή της.
        (*Στα γερμανικά τα οὐσιαστικά γράφονται με κεφαλαίο ἀρχικό ἀκόμα και στο τέλος μίας προτάσεως,ἐκτός ἄν ἡ μία λέξη γίνεται δεύτερο συνθετικό σε μία σύνθετη.)

  3. defencegreece

    Πολύ καλό αφιέρωμα eav2

    Επέτρεψε μου να το αναδημοσιεύσω

    Η αναγωγή στην γέννηση των ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ ίσως ξεδιαλύνει και τον ρόλο τους στον ΕΣ

    Απάντηση
  4. tasos

    Έχω την εντύπωση πως ένα όχημα της κατηγορίας του Ratel , θα μας ήταν πολύ χρήσιμο , ειδικά στα νησιά μας

    Απάντηση
    • eav2

      Θεωρώ κι εγώ δεδομένο ότι οι ανάγκες των μονάδων της ΑΣΔΕΝ είναι εντελώς διαφορετικές από του Δ΄ΣΣ και ο εξοπλισμός τους θα όφειλε να διαφοροποιείται ανάλογα.

      Απάντηση
  5. manolis

    Mπραβο στο φιλο Σταθη. Μια παρατηρηση, η φωτο του » διαμερίσματος προσωπικού του ΒΜΡ-1″ στην πραγματικοτητα εικονιζει μια πολυ σπανια εκδοση του οχηματος σε Φινλανδικη χρηση, το οχημα παρατηρητη πυροβολικου και κατευθυνσης πυρων BMP-1TJ «Tuija» , οπως φαινεται απο την υπερκατασκευη , τα καπνογονα, τον πινακα-χαρτη (παρομοιο με των Μ109Α3GA2) και τους προσθετους ασυρματους μπροστα στο δεξιο διαμερισμα προσωπικου:
    http://www.militaryimages.net/media/bmp-1tj.8733/full?d=1133809472

    Απάντηση
    • eav2

      Ευχαριστώ Μανώλη και για τα καλά σου λόγια και -κυρίως- για την παρατήρηση αυτή. Το εσωτερικό του ΒΜΡ-1, που δεν διαφέρει ιδιαίτερα από το ΒΜΡ-2, δεν είναι και τόσο φιλικό στο προσωπικό του. Ειδικά για τον μέσο Ρώσο που τα σωματομετρικά του χαρακτηριστικά θα τον έκαναν να ασφυκτιά κάπως. Θεωρώ ότι αυτό έγινε γιατί η αντίληψη της εποχής ήταν πως σε ένα περιβάλλον μάχης που θα είχε καει δις και τρείς και τέσσερις από τα χημικά και πυρηνικά όπλα, το να βγείς από το εσωτερικό του οχήματος δεν θα ήταν και τόσο πρακτικό, έτσι οι πεζοί ορίζονταν σαν πολυβολητές και η χρήση του οχήματος σαν γαλέρα του 16ου αιώνα, με τα τυφέκια των πεζών να παίζουν το ρόλο των κανονιών. Άλλα μειονεκτήματα ήταν η θέση των δεξαμενών καυσίμου, σε διαμερίσματα στις δύο θύρες εξόδου του πίσω μέρους (ένα χαρακτηριστικό που απαλείφθηκε στα ΒΜΡ-1 OST της ανατολικής Γερμανίας που κατέληξαν στον ΕΣ) και ο τρόπος αποβίβασης.
      ?104557 (φωτο από το site της σλοβακικής Excalibur με ελαφρώς αναβαθμισμένο ΒMP-1)

      .htmlμ (μια πιο κοντινή από το διαμέρισμα οπλιτών)

      Απάντηση
  6. ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ

    Μπράβο μάγκες! Έτσι σας παραδέχομαι!
    Ναι γιατί όλοι μπορούμε να δείξουμε την αξία μας εδώ μέσα γράφοντας κείμενα!
    Όσοι πιστοί προσέλθετε!
    eav2 μπράβο!
    Το δυτικογερμανικό τόμα το έφτιαξε μια εταιρεία που δεν ήξερε και δεν είχε εμπειρία!
    Οι Νοτιοαφρικανοί έχουν κατασκευάσει μια σειρά εξαιρετικών θωρακισμένων 6Χ6.

    Απάντηση
  7. Ευάγγελος

    Το κάθε σύστημα είναι εργαλείο προσαρμοσμένο για μία συγκεκριμένη χρήση. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει μία θεώρηση του ιδανικού για τα οχήματα πεζικού και υπάρχει πληθώρα δογμάτων εφαρμογής του μηχανοκίνητου πεζικού στο πεδίο της μάχης στους διαφόρους στρατούς το να συγκρίνουμε απλά τα μέσα δεν οδηγεί πουθενά.

    Παραθέτετε τεχνικά χαρακτηριστικά των οχημάτων χωρίς να γράφετε κατανοητά και επαρκώς ΓΙΑΤΙ είχαν σχεδιαστεί τα τρία οχήματα. Τι ώθησε τη δημιουργία ΤΟΜΑ; Τι είναι ΤΟΜΑ; Τι διαφορά έχει στη χρήση με ένα ΤΟΜΠ και γιατί σε τρεις διαφορετικούς στρατούς με τελείως διαφορετικά δόγματα μάχης και χρήσης οχημάτων γενικότερα δημιουργήθηκαν τόσο τελείως διαφορετικά οχήματα; Για παράδειγμα αναφέρετε το σχηματισμό των panzergrenadier. Τι ρόλο είχαν οι panzergrenadier τη στιγμή δημιουργίας του HS30; Πάνω σε τι διδάγματα δημιουργήθηκε το HS30; Γιατί ο δυτικογερμανικός στρατός χρησιμοποιούσε (και χρησιμοποιεί ακόμα) και ΤΟΜΠ;

    Οι σοβιετικοί είχαν τροχοφόρα και ερπυστιοφόρα ΤΟΜΠ πριν το BMP-1. Γιατί δημιουργήθηκε το όχημα; Τι ανάγκες κάλυπτε; Γιατί αυτός ο οπλισμός, αυτή η διαμόρφωση, αυτό το εποχούμενο στοιχείο Γιατί είχαν στο μεγαλύτερο μέρος τους τροχοφόρα BTR 60/70/80 οι σοβιετικοί και όχι ΤΟΜΑ; Γιατί η σύνθεση των σχηματισμών αλλά ακόμα και του εποχούμενου στοιχείου διέφερε μεταξύ τροχοφόρων και ερπυστιοφόρων;

    Οι νοτιοαφρικανοί κατηγοριοποιούν τις συγκρούσεις σε υψηλής ευκινησίας και υψηλής έντασης. Τελείως διαφορετική αντίληψη πολέμου, διαφορετικό πεδίο μάχης σε σχέση με του ευρωπαϊκού. Πάνω σε τι πάτησαν λοιπόν για να βγάλουν ένα όχημα τόσο διαφορετικό από τα ευρωπαϊκά τότε;

    Συγγνώμη, αλλά αν και φιλότιμη προσπάθεια, το άρθρο δε με καλύπτει.

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Ἀπό προηγούμενο σχόλιο μου:«Μαντεύω ὅτι ἡ συζήτηση αὐτή,θα ἀνάψει στην πορεία,ὅταν περάσουμε στην ἀναζήτηση της θεωρητικῆς «συλλήψεως».
      Ἐγώ τουλάχιστον κατάλαβα ὅτι θα ἀκολουθήσει συνέχεια,ἀκριβῶς για να ἐξεταστοῦν τα ὅσα ἔθιξες.

      Απάντηση
    • eav2

      Ευάγγελε καλησπέρα! Καταρχάς χαίρομαι που βρήκες την καταγραφή αυτή φιλότιμη γιατί αυτό ακριβώς σκόπευα να κάνω. Δεν είμαι ούτε στρατιωτικός, ούτε μηχανικός, ούτε στρατηγιστής, συνεπώς ήθελα να μαζέψω όλες τις σημαντικότερες πληροφορίες που είχαμε για τα ΤΟΜΑ σε ένα άρθρο και να πλουτίσουμε τις γνώσεις μας μέσα από τον κοινό προβληματισμό. Θα ακολουθήσουν δύο ακόμα μέρη (το δεύτερο δημοσιεύτηκε ήδη χθες) που θα συμπληρώσουν την εξέλιξη των ΤΟΜΑ ως σήμερα.

      Συγκρίνεις ΤΟΜΑ με τροχοφόρα BTR και άλλα ΤΟΜΠ. Δεν είναι σωστό. Όπως ανέφερα, η δημιουργία του ΤΟΜΑ είναι για να μπορεί το πεζικό να ακολουθεί τα άρματα μάχης από πολύ κοντά, να μάχεται και να συμπληρώνει. Η ιστορία της συνοδείας του άρματος μάχης από το πεζικό ξεκινάει από το Σωμ στον Α΄ΠΠ (το βραδυκίνητο Mark I/II πίσω και το πεζικό εμπρός) , συνεχίζει στον Β΄ΠΠ (τα panzer του Γκουντέριαν να τρέχουν και οι ΜΠ να αγκωμαχούν ξοπίσω τους) και στο τέλος τα ανοιχτά ημιερπυστριοφόρα που έφτιαξαν το πρώτο μηχανοκίνητο πεζικό. Μέχρι το HS.30 και το ΒΜP-1, εκεί βρισκόταν η μηχανοκίνηση. Με το ΤΟΜΑ το πεζικό αποκτά ρόλο, συμμετέχει στον αγώνα και οι παράγοντες θωράκιση-πυροβόλο-ταχύτητα αποκτούν άλλη έννοια. Τα ΤΟΜΠ δεν σταματούν να υπάρχουν αλλά συνεχίζουν ένα άλλο δόγμα.

      Αλλά αν τα γράψω όλα αυτά, θα γράψω βιβλίο! Και δεν ήταν αυτός ο σκοπός

      Απάντηση
      • Ευάγγελος

        Συγκρίνω δόγματα και γιατί εξελίχτηκε το δόγμα των ΤΟΜΑ. Εκεί δε γίνεται καμία αναφορά και εδώ και χρόνια ελάχιστοι το έχουν ακουμπήσει το θέμα. Υπάρχει μια κοινή εσφαλμένη διαπίστωση ότι το ΤΟΜΑ είναι απλά ένα ΤΟΜΠ με κάποιο ταχυβόλο κανόνι μέσου διαμετρήματος σε πύργο. Για άλλους δεν είναι ανάγκη να μεταφέρει ακόμα και πεζικό! (έχουν βγάλει το scout sv/ Ajax ΤΟΜΑ…!).
        Δεν υπάρχει απλά μία «μηχανοκίνηση». Οι στρατοί και τα συστήματα που αναφέρεις έχουν τελείως διαφορετικά δόγματα μάχης από επίπεδο συντάγματος μέχρι την πιο απλή σύνθεση ομάδας πεζικού και το κάθε όχημα που έχουν βγάλει είναι προσαρμοσμένο στο δόγμα που είχαν τότε. Ο κάθε στρατός είχε διαφορετικές απειλές να αντιμετωπίσει, διαφορετικές θεωρήσεις διεξαγωγής πολέμου. Οπότε πως είναι δυνατό να συγκριθούν τα οχήματα μεταξύ τους; Τις ίδιες ανάγκες κάλυπτε το γερμανικό και τις ίδιες το σοβιετικό όχημα;

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: