Συνεντεύξεις με Τούρκους αξιωματικούς του 1974 για το βιβλίο «Ραντεβού με τους Στρατηγούς»

Σημαντικές μαρτυρίες και στοιχεία αποκαλύπτονται για την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο στο βιβλίο «Ραντεβού με τους Στρατηγούς» της δημοσιογράφου Άννας Ανδρέου. Πρόκειται για συνεντεύξεις με Τούρκους αξιωματικούς του τουρκικού στρατού που πολέμησαν στην Κύπρο το 1974 αλλά και φωτογραφικό υλικό το οποίο για πρώτη φορά δημοσιεύεται.

Στο βιβλίο δημοσιεύονται σημαντικές φωτογραφίες της περιόδου εκείνης συμπεριλαμβανομένων και φωτογραφιών αιχμαλώτων στη Λευκωσία. Κανένας από τους Τούρκους αξιωματικούς δεν πιστεύει ότι υπάρχουν ακόμη αιχμάλωτοι ζωντανοί και χαρακτηρίζουν παραμύθια που δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα τις φήμες ότι μπορεί να βρίσκονται αιχμάλωτοι στην Τουρκία οι οποίοι μάλιστα έχουν δημιουργήσει οικογένειες.

«Δεν νιώθω τύψεις, κάναμε το καθήκον μας», μου είπαν σχεδόν όλοι οι αξιωματικοί του τουρκικού στρατού που πολέμησαν στην Κύπρο το 1974. Μίλησα με πάνω από δέκα υψηλόβαθμους και χαμηλόβαθμους αξιωματικούς που έλαβαν μέρος στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο και ο καθένας είχε τη δική του προσωπική ιστορία να μου διηγηθεί. Μια δουλειά που κράτησε έξι χρόνια και ολοκληρώθηκε μόλις τώρα με την έκδοση του βιβλίου «Ραντεβού με τους Στρατηγούς», το οποίο θα κυκλοφορήσει αυτές τις μέρες σε Ελλάδα και Κύπρο.

Εξώφυλλο του βιβλίου είναι μια φωτογραφία με δεκάδες Ελληνοκύπριους αιχμαλώτους την οποία τράβηξε ο δημοσιογράφος Ερκγίν Κονούκσεβερ τότε, ως πολεμικός ανταποκριτής. Και αυτή και πολλές άλλες φωτογραφίες από το αρχείο του Τούρκου δημοσιογράφου βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας.

Τα πρόσωπα των αιχμαλώτων φαίνονται καθαρά, τα ονόματά τους άγνωστα προς το παρόν. Από το σπάνιο αρχείο του Ερκγίν Κονούκσεβερ δημοσιεύονται στο βιβλίο και πολλές άλλες σημαντικές φωτογραφίες για πρώτη φορά.

Το συμπέρασμα είναι πως για την Τουρκία δεν ήταν ένας περίπατος η τουρκική εισβολή, όπως νομίζαμε μέχρι σήμερα. Οι ανώτατοι αξιωματικοί του τουρκικού στρατού φοβήθηκαν εκείνα τα πρώτα 24ωρα ότι δεν θα τα κατάφερναν και μαρτυρούν ότι έζησαν έναν εφιάλτη.

Η αποτυχία για τον τουρκικό στρατό ήταν πολύ κοντά. Ήταν τόσο κοντά, που το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ διαφορετικό αν υπήρχε πραγματική αντίσταση από την Εθνική Φρουρά και την ΕΛΔΥΚ.

Ξεκίνησα τις συνεντεύξεις έχοντας στον νου ότι βρισκόμαστε στο τέλος μιας εποχής. Οι Τούρκοι αξιωματικοί φεύγουν ένας-ένας από τη ζωή. «Πρέπει να καταγράψουμε την ιστορία», έλεγα σε όλους όταν τελικά κατάφερνα να τους συναντήσω.

Ανάμεσά τους και ο αντιστράτηγος Μουζαφέρ Σεβέρ, ο οποίος από τις 20 Ιουλίου που έφτασε στην Κύπρο υπηρέτησε σε ένα από τα πιο κρίσιμα πόστα, στο Διοικητήριο του Σώματος Στρατού. Ήταν ο αξιωματικός που γνώριζε ανά πάσα στιγμή πού βρισκόταν η κάθε στρατιωτική δύναμη. Είχε συνεχή επαφή με όλες τις δυνάμεις και αποφάσιζε πότε και πού θα σταλούν ενισχύσεις σε συνεννόηση με τον σωματάρχη Νουρετίν Ερσίν.

Ο Μουζαφέρ Σεβέρ λέει κάτι που δεν περίμενα να το ακούσω από τον ίδιο. Και είναι σημαντικό να το λέει ένας αξιωματικός όπως αυτός, που είχε μια συνολική εικόνα της κατάστασης των τουρκικών στρατευμάτων. Η απόβαση παραλίγο να αποτύχει.

– Δηλαδή αν υπήρχε περισσότερη αντίσταση από την ελληνοκυπριακή πλευρά, τα πράγματα θα ήταν πολύ δύσκολα για σας…

Πάρα πολύ δύσκολα θα ήταν. Ασφαλώς για τις μάχες πρέπει να πούμε αυτό: Αυτός που είναι ψύχραιμος και που βλέπει τις πραγματικότητες, αξιοποιεί τις καταστάσεις υπέρ του. Αυτοί το έκαναν, αλλά οι δυνάμεις τους άργησαν επειδή η Εθνική Φρουρά ακόμη νόμιζε ότι η απόβασή μας στην Κερύνεια ήταν παραπλανητική και περίμεναν ότι η πραγματική απόβαση θα γινόταν στην Αμμόχωστο και στην περιοχή της Μόρφου. Αν αυτό μπορούσαν να το σκεφτούν, ότι δηλαδή η πραγματική απόβαση ήταν στην Κερύνεια, θα απέσυραν τις δυνάμεις τους από την Αμμόχωστο και τη Μόρφου και τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά…

– Δηλαδή θα μπορούσε να είχαν αποτύχει οι τουρκικές δυνάμεις;

– Θα μπορούσε. Αν είχαν σκεφτεί ότι η απόβαση στην Κερύνεια ήταν πραγματική θα έφερναν τις δυνάμεις τους από την Αμμόχωστο και τη Μόρφου και θα ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα.

Ήταν η πρώτη φορά που Τούρκος αξιωματικός έλεγε κάτι τέτοιο. Ότι η Εθνική Φρουρά ήταν τόσο κοντά να αποτρέψει την απόβαση αν υπήρχε πραγματική αντίσταση. Άλλωστε, ακόμη και στην ελληνοκυπριακή πλευρά δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως ο τουρκικός στρατός ήταν τόσο ισχυρός που δεν μπορούσε να αποτραπεί η εισβολή. Τελικά δεν ήταν ακριβώς έτσι. Η Εθνική Φρουρά θα μπορούσε να φυλάξει την Κερύνεια και να αποτρέψει την εισβολή.
(Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 3 «Αντιστράτηγος Μουζαφέρ Σεβέρ»).

– Μετά τον πόλεμο είχατε καθόλου τύψεις Μουζαφέρ μπέη;

– Όχι, δεν σκέφτηκα ποτέ κάτι τέτοιο, επειδή έγινε αυτό που έπρεπε. Όλοι έκαναν το καθήκον τους. Ο ένας στο ήμισυ, ο άλλος καθόλου, δεν έχει σημασία. Δεν μας πέφτει λόγος εμάς να κάνουμε κριτική γι’ αυτό. Αυτή την κριτική πρέπει να την κάνουν εκείνοι που είναι απ’ έξω.

Οι τύψεις είναι βαριά λέξη, επειδή χρειάζεται να έχεις κάνει κάτι πολύ σοβαρό το οποίο να σου προκαλέσει τύψεις. Και ούτε εγώ, αλλά ούτε και οι άνθρωποι του περιβάλλοντός μου, πιστεύω, κάναμε μια τέτοια πράξη. Για παράδειγμα, αν φέρω στο μυαλό μου την ελληνοκυπριακή 31 Μοίρα Καταδρομών το πρώτο βράδυ, έκανε το καθήκον της και ήταν η αιτία να σκοτωθούν πολλοί μουτζαχίντ και πολλοί από εμάς. Ήταν πόλεμος, γινόταν μάχη.

Τώρα εκεί δεν μπορείς να κατηγορήσεις εκείνον, ούτε να πεις ότι σκότωσε τον άλλον. Ο καθένας κάνει το καθήκον του. Εγώ αν πω είσαι τέρας, τότε και η απέναντι πλευρά θα πει κι εσύ είσαι τέρας. Χρειάζεται μια άλλη λέξη να βρούμε, όχι τη λέξη τύψεις. Δηλαδή αν δεν το έκανα τόσο σκληρά, αν το έκανα ως εδώ, αλλά κατά τον πόλεμο ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει σχόλιο. Ούτε και αξιολόγηση μπορεί να κάνει.

Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να φέρει εις πέρας το καθήκον το οποίο ανέλαβε. Αλλά όχι έτσι και ούτε διαφορετικά δεν υπάρχει. Γι’ αυτό όταν λέμε τύψεις… εγώ θα πω το αντίθετο. Εγώ δεν έκανα διακρίσεις, έκανα το καθήκον μου.
(Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 3 «Αντιστράτηγος Μουζαφέρ Σεβέρ»).

«Τα τανκς δεν αποβιβάστηκαν στο πρώτο κύμα»

Σοβαρό πρόβλημα για τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις προέκυψε και κατά την άφιξη των αποβατικών πλοίων στο Πέντε Μίλι της Κερύνειας. Ο αντιστράτηγος Σεβέρ μου αναφέρει κάτι που πρώτη φορά λέγεται: Ότι την πρώτη μέρα της απόβασης ο τουρκικός στρατός δεν κατάφερε να κατεβάσει τα τανκς που μεταφέρονταν στο πλοίο «TCG Ertuğrul». Μου αποκαλύπτει ότι δεν έχει στοιχεία για να το αποδείξει γι` αυτό και αναζητεί ακόμη την αλήθεια. Πιστεύει όμως ότι έτσι έγινε.

– Στο πρώτο κύμα της απόβασης δεν αποβιβάστηκαν τανκς. Ωστόσο στο σχέδιο υπήρχαν. Εάν τα 17 αυτά τανκς έβγαιναν στη στεριά την επομένη το πρωί θα είχαν φτάσει στη Λάρνακα, θα είχαν φτάσει στη Λεμεσό επειδή δεν υπήρχαν τανκς απέναντί τους για να τα σταματήσουν.

– Γιατί δεν βγήκαν τα τανκς στη στεριά;

– Δεν κατάφεραν να τα βγάλουν. Αυτή είναι μια υπόθεση που κάνω εγώ. Λέω ότι μάλλον αυτό έγινε. Επειδή αυτά είχαν φορτωθεί. Πόσοι τόνοι είναι; 40 τόνοι τανκς. Τότε δεν υπήρχαν γερανοί σε κάθε πλοίο να σηκώσουν 40 τόνους τανκς. Αυτό ήταν για δική σας καλή τύχη… Να, σας έχω πει ότι κάνω έρευνα σχετικά με το ζήτημα της φόρτωσης στο σχέδιο. Αν το βρω θα βρω και την αιτία, αλλά τα τανκς δεν βγήκαν.

– Ούτε και αργότερα βγήκαν;

– Όχι δεν κατάφεραν να τα κατεβάσουν.

– Δηλαδή επέστρεψαν στην Τουρκία;

Επέστρεψαν και μετά επανήλθαν. Ήρθαν στο τρίτο κύμα. Ήρθαν μαζί με τη Μεραρχία. Ήρθαν με το πλοίο ή το καραβάνι με το οποίο ήρθε ο στρατηγός Μπεντρεντίν Ντεμιρέλ. Τότε ασφαλώς ο χώρος είχε διευρυνθεί, η παραλία διορθώθηκε. Αν όμως έβγαιναν με το πρώτο κύμα τότε δεν θα υπήρχαν τανκς απέναντί τους να τα ανακόψουν. Ναι υπήρχε ένα τάγμα τανκς σε ένα χώρο κοντά στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Νομίζω ότι ήταν κάπου 33 τανκς αλλά ήταν όλα τανκς της εποχής του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ρωσικά τανκς Τ-34. Εμείς μάλιστα ήμασταν περίεργοι κάθε φορά. Πηγαίναμε στις παρελάσεις και περιμέναμε να δούμε αν θα περάσουν μπροστά από τον Μακάριο και πόσα θα παρουσίαζαν πρόβλημα και θα σταματούσαν μπροστά στον Μακάριο. Αλλά και πάλι, τρία-τέσσερα τέτοια τανκς ήταν που μας έκαναν να ιδρώσουμε -για να το πω μαλακά- εκείνες τις τρεις πρώτες μέρες της απόβασης.

«Μπορούσαμε να πάρουμε όλη την Κύπρο εκτός από το Τρόοδος»

«Εκτός από το Τρόοδος που προσφερόταν για ανταρτοπόλεμο, μπορούσαμε να πάρουμε την υπόλοιπη Κύπρο. Αλλά ο διοικητής Στρατιάς μας είπε ότι το Γενικό Επιτελείο Στρατού δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο. Ο διοικητής Β’ Στρατιάς, στρατηγός Σουάτ Ακτουλγκά, είχε προτείνει να πάρουμε το Αεροδρόμιο Λάρνακας (εννοεί προφανώς το αεροδρόμιο Λευκωσίας) και μάλιστα τη Λάρνακα. Είναι στρατηγικό σημείο, είπε. Αν εμείς παίρναμε τη Λάρνακα και το αεροδρόμιο, τότε θα ξεκινούσε αμέσως παζάρι και δεν θα κρατούσε τόσο πολύ το Κυπριακό. Το Γενικό Επιτελείο είπε όχι. Οι γραμμές θα είναι αυτές, είπε. Η πρόταση για κατάληψη της Λάρνακας ήταν μια πολύ καλή πρόταση κατ’ εμένα».
(Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 2 «Πλοίαρχος Νεσέτ Ίκιζ»).

«Το τανκ πέρασε πάνω από τους στρατιώτες»

Ο Εργκίν Κονούκσεβερ μπήκε σε ένα από τα τανκς και προχώρησε μαζί με τα τουρκικά στρατεύματα, καλύπτοντας την προέλαση προς την Αμμόχωστο. «Έβαλα μια κουβέρτα στο πίσω μέρος του τανκ κι έτσι πήγα στον πόλεμο. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος αν θέλεις να κάνεις τη δουλειά σου», μου εξήγησε. Είναι περήφανος για τη γενναιότητά του ως δημοσιογράφος στο μέτωπο του πολέμου.

Η Εθνική Φρουρά έβαλλε εναντίον των τουρκικών τανκς, σε ένα εκ των οποίων βρισκόταν και ο Εργκίν Κονούκσεβερ. «Με τη βοήθεια του Αλλάχ δεν μας χτύπησαν εμάς, αλλά υπήρχαν άλλα τανκς που χτυπήθηκαν, και αυτοί που βρίσκονταν μέσα κάηκαν».

Θυμάται ότι εκείνη τη μέρα καθ’ οδόν προς την Αμμόχωστο ένα καμουφλαρισμένο πολυβόλο έριχνε εναντίον των τουρκικών τανκς, αλλά τα τουρκικά άρματα συνέχισαν προς την κατεύθυνση του πολυβόλου μέχρι που το χτύπησαν και το αναποδογύρισαν. Καθώς αναποδογυριζόταν, έπεσαν 5-6 άτομα.

«Υπολογίζω ότι το τανκ πέρασε πάνω από τους στρατιώτες. Εγώ τράβηξα τις φωτογραφίες αυτών των 5-6 ατόμων την ώρα που περνούσε το τανκ από πάνω τους», μου λέει ο Τούρκος δημοσιογράφος.
(Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 1 «Εργκίν Κονούκσεβερ, ο πολεμικός ανταποκριτής»).

Αιχμάλωτοι στο δρόμο προς τα Άδανα

Ο πλοίαρχος Ουτσλέρ δίνει πληροφορίες και για τους αιχμαλώτους. Τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο, το πλοίο «TCG Ertuğrul» επέστρεψε στη Μερσίνη γεμάτο με αιχμαλώτους άντρες πολίτες. Ο πλοίαρχος ως επιτελάρχης επιθεώρησε το πλοίο.

Στον χώρο κάτω από το κατάστρωμα στο πίσω μέρος του πλοίου σχηματίστηκαν 8-10 κελιά με συρματόσκοινα και στις δύο πλευρές και σε κάθε κελί τοποθετήθηκαν αιχμάλωτοι με δεμένα τα μάτια, τα χέρια και τα πόδια.

«Δεν είχαμε ιδέα ότι θα έφερναν τους αιχμαλώτους έτσι», σχολιάζει ο πλοίαρχος Ουτσλέρ και προσθέτει: «Η πρώτη σκέψη ήταν τι έκαναν αυτά τα άτομα και τους πήραν αιχμάλωτους. Εμείς ως ναυτική ομάδα δεν τα ξέραμε αυτά, μόνο μεσολαβούσαμε. Αργότερα όμως το θέμα ξεκαθάρισε. Οι ελληνοκυπριακές μονάδες στην Κύπρο έχοντας στο μυαλό το τέλος του πολέμου συνέλαβαν πολλά άτομα από τον τουρκοκυπριακό λαό. Και οι τουρκικές χερσαίες μονάδες στην Κύπρο έστελναν στην Τουρκία τους αιχμαλώτους που έπιαναν, είτε ήταν πολίτες είτε της ελληνοκυπριακής Εθνικής Φρουράς, από τις περιοχές που κατακτούσαν (Κερύνεια, Λευκωσία, Αμμόχωστο) για να τους ανταλλάξουν αργότερα. Αυτού του είδους η μεταφορά αιχμαλώτων συνεχίστηκε και αργότερα».

Σύμφωνα με τον Ερτουγρούλ Ουτσλέρ, το άνοιγμα των κελιών και η επιβίβαση των αιχμαλώτων στα στρατιωτικά οχήματα ήταν δύσκολη.

Πρώτα τους έλυσαν τα μάτια και μετά τα πόδια για να μπορούν να περπατούν. Με τη συνοδεία δύο ατόμων, τους πήγαιναν στα στρατιωτικά οχήματα, αλλά επειδή τα χέρια τους ήταν δεμένα και δεν μπορούσαν να ανέβουν, τοποθετήθηκε κάτι ψηλό ώστε να πατούν πάνω και να ανεβαίνουν. Πατούσαν πάνω και μετά κατρακυλώντας έμπαιναν στα στρατιωτικά οχήματα.

«Για ώρα παρακολουθούσα χωρίς να το θέλω αυτή την κατάσταση. Πόσο άσχημες ήταν οι συνθήκες πολέμου. Αυτά τα άτομα που ήταν αιχμάλωτοι πολέμου, μπορεί και οι περισσότεροι να μην είχαν φταίξει σε τίποτα, ήταν ένοχοι μόνο και μόνο επειδή ήταν Ελληνοκύπριοι, φορτώθηκαν κακήν κακώς στα στρατιωτικά οχήματα και νομίζω ότι τους στείλανε στα Άδανα για να τους κρατήσουν εκεί», γράφει ο πλοίαρχος Ουτσλέρ.
(Απόσπασμα από το κεφάλαιο 4, «Η απόβαση μέσα από την τουρκική βιβλιογραφία»).

Ο «Φιλελεύθερος» έχει την αποκλειστικότητα προδημοσίευσης του βιβλίου της Άννας Ανδρέου «Ραντεβού με τους Στρατηγούς» στην Κύπρο.

34 Σχόλια

  1. evmeniskardianos

    Έχοντας υπ’ όψιν μου, το βιβλίο του Αντιστρατήγου ε.α. κ. Χαράλαμπου Χαραλαμπόπουλου «Περιμένοντας τον Αττίλα», ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ, Αθήνα 1992, ο οποίος υπηρέτησε ως Διοικητής της Εθνικής Φρουράς επί 400 μέρες, τις εργώδεις προσπάθειές του για τον εξοπλισμό και την οργάνωση της Εθνικής Φρουράς και την σχεδόν πλήρη αδιαφορία του Μακαρίου ο οποίος δεν πίστευε πως οι Τούρκοι θα εισβάλουν στην Κύπρο, τα πλήρη σχέδιά του για την απόκρουση της τότε πιθανολογούμενης τουρκικής εισβολής τα οποία τελικά αποδείχθηκε πως ήσαν απόλυτα σωστά αλλά δεν εφαρμόστηκαν ποτέ, όπως και όσα έκτοτε έχουν δημοσιευθεί, νομίζω ότι όντως θα ήταν δυνατή η απόκρουση της τουρκικής απόβασης και η ματαίωση του τουρκικού εγχειρήματος.

    Βρισκόμουν σε γεύμα με τρείς εκ των πρωταγωνιστών του Κυπριακού, ήτοι τον αείμνηστο πρεσβευτή Μενέλαο Αλεξανδράκη (που διετέλεσε πρεσβευτής της Ελλάδος στην Κύπρο και στην Ουάσινγκτον), τον αείμνηστο πρεσβευτή Μιχάλη Δούντα (με μεγάλη προϋπηρεσία στην Κύπρο, βαθύ γνώστη του Κυπριακού και αργότερα πρεσβευτή της Ελλάδος στην Κύπρο κατ’ απαίτηση του Μακαρίου!) και την αείμνηστη πρέσβειρα Μαρία Ζωγράφου (οι δύο τελευταίοι, Δούντας και Ζωγράφου, είχαν αποσπασθεί το 1974 στο πολιτικό γραφείο του κ. Καραμανλή μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα!), θυμάμαι πολύ καλά την Μαρία Ζωγράφου να λέει έντονα σε μια στιγμή ότι στην υπόθεση της Κύπρου υπήρξε μεγάλη προδοσία.

    Την δήλωσή της δεν την διέψευσαν οι άλλοι δύο παρευρισκόμενοι πρεσβευτές Αλεξανδράκης και Δούντας.

    Πράγματι η πρόβλεψή του Αντιστρατήγου ε.α. κ. Χαράλαμπου Χαραλαμπόπουλου, ότι η Τουρκία θα ενεργήσει στην περιοχή Κερύνειας-Αγύρτας, με αεραποβατική επιχείρηση κατ’ αρχήν στην Αγύρτα και σε συνέχεια με θαλάσσια απόβαση στην Κερήνεια, καθώς και τα εκπονηθέντα υπό την διοίκησή του σχέδια για την απόκρουση της απόβασης τα οποία δεν εφαρμόσθηκαν από το Γ.Ε.Ε.Φ., καθώς και η απόλυτη εξάρτησή του Γ.Ε.Ε.Φ. από την λήψη οδηγιών από την Αθήνα, συνετέλεσαν στην επιτυχία της τουρκικής απόβασης η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ορθώς, όχι σαν μια κανονική στρατιωτική απόβαση αλλά σαν μια πρόχειρη αποβίβαση στρατού χωρίς αντίσταση.

    Έτσι, οι απόψεις των Τούρκων αξιωματικών γίνονται ευκολότερα έγκυρες και πιστευτές.

    Σας γράφω όσα γνωρίζω. Αν κάποιος ξέρει περισσότερα θα του είμαι πολύ υπόχρεος να τα πει για να τα μάθω και εγώ!

    Ευμένης Καρδιανός

    Απάντηση
  2. npo

    φίλε Ευμένη

    Κατ’αρχάς το πραξικόπημα στην Ελλάδα ήταν προδοσία απο μόνο του. Το πραξικόπημα στην Κύπρο το ίδιο και χειρότερο. Πολλά έχουν λεχθεί και για την μεταστροφή του Μακάριου μετά την εξορία στις Σεϊχέλες. Ποιός ξέρει, ίσως οι μουσίτσες οι Άγγλοι τον κρατούσαν με κάτι. Ίσως του την βάρεσε η δόξα και τα μεγαλεία.. Ποιός ξέρει.. Πολλά έχουν ειπωθεί και για τους απαίσιους χουντικούς που κάποιοι σίγουρα πρόδωσαν, κάποιους τους δούλεψαν κανονικότατα οι αμερικάνοι, πολλά έχουν ειπωθεί και για τον ουρανοκατέβατο «εθνάρχη» της συμφοράς Καραμανλή που μ’όσα έκανε όχι μόνο κρέμασε τ’ αδέλφια στην Κύπρο αλλα και ξέσκισε κυριολεκτικά την εθνική αυτοπεποίθηση. Ίσως κι αυτόν τον κρατάγανε με κάτι οι Αμερικάνοι, ποιός ξέρει. Απ’ ότι έχω διαβάσει δεν ήταν δα και κανένας «καθαρός ουρανός…» ο τύπος..

    Όλα αυτά όμως δεν ξέρω πόση σημασία έχουν απο την στιγμή που:

    (α) οι Τούρκοι βλέπανε την Κύπρο σαν ξερολούκουμο, το σχεδίαζαν και προετοιμάζονταν χρόνια
    (β) Στην Ελλάδα υπήρχε τρομακτικός διχασμός (μεγαλύτεροι μου έχουν πει πως οι αξιωματικοί (οι χουντικοί;) φοβόντουσαν να δώσουν όπλα στους επιστρατευμένους φαντάρους και πως ο Έβρος ήταν πρακτικά άδειος)
    (γ) υπήρχαν οι μουσίτσες οι Άγγλοι και η σύμπραξη/συναίνεση των Αμερικανών.

    … η υπόθεση ήταν μάλλον χαμένη απο χέρι, Αν δεν εισέβαλαν το ’74 θα έβρισκαν τρόπο να εισβάλουν ένα-δυό χρόνια αργότερα. Ίσως το μόνο που θα μπορούσε να σώσει την παρτίδα (και την πατρίδα 🙂 θα ήταν αν ο Μακάριος να προσπαθούσε και πετύχαινε να «προσδεθεί» η Κύπρος στους Αμερικάνους αντί να χάνει τον καιρό του με τους αδέσμευτους της συμφοράς.. Ανεξάρτητος και αδέσμευτος είσαι όταν έχεις ισχύ και ομόνοια.. Αλλιώς αν κάθεσαι στη μέση του δρόμου σε πατάνε τα αυτοκίνητα…

    Για μένα όλα αυτά, αλλά και τα σημερινά μας χάλια είναι απόρροια του καταραμένου εμφύλιου, καταστροφή ισοδύναμη της μικρασιατικής..

    Τέλος πάντων, πολύ πικρή ιστορία.. Με στεναχωρεί πολύ όποτε την σκέφτομαι. Κρίμα για όσα παλικάρια πολέμησαν και χάθηκαν, και εναντίων των άγγλων και εναντίων των τούρκων..

    Τουλάχιστον ας τους τιμούμε με σεβασμό.

    Απάντηση
    • Sure Shot

      Φίλε μου κάποτε είχα κατεβάσει σε pdf ένα τεύχος του περιοδικού Δαυλός που υποστήριζε κάτι συγκεκριμένο για τον Μακάριο. Εάν ίσχυε τότε προφανώς και τον κρατάγανε οι Εγγλέζοι απο κάπου. Βέβαια και το συγκεκριμένο περιοδικό δεν ξέρω αν μπορεί να θεωρηθεί και ιδιαίτερα έγκυρο.

      Απάντηση
  3. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

    Γεννήθηκα μετά τα γεγονότα της Κύπρου . Μικρός θυμάμαι τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές για την Κύπρο , θέλω να μάθω τα πάντα για την τουρκική εισβολή και για το τι οδήγησε σε αυτήν καθώς και για το τι πράξαμε εμείς . Και αυτό θέλω να το κάνω όχι για να ρίξω τον λίθο του αναθέματος αλλά να προφυλάξω το παιδί μου από το να παρακολουθήσει κάποιες εκπομπές για νέες χαμένες πατρίδες και για νέες δυστυχισμένες οικογένειες που ψάχνουν τους δικούς τους αγνοούμενους .

    Απάντηση
    • evmeniskardianos

      Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο Φίλε npo και Φίλε ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,

      Φίλε npoΤο Ιστολόγιο δεν επιθυμεί να υπάρχει πολιτική ανάμειξη αλλά θέλει να περιορίζεται καθαρά σε στρατιωτικά θέματα. Αυτό επιθυμώ να το σεβαστώ!

      Για τον Φίλο Συμπατριώτη Βορειοελλαδίτη Μακεδόνα από την γενέτειρά μου Θεσσαλονίκη, έχω να προτείνω τα ακόλουθα βιβλία:

      «Ελλάδα και Τουρκία στη Μετα – Ψυχροπολεμική Εποχή –Προϋποθέσεις για μια Ελληνική Realpolitik», ΤΡΟΧΑΛΙΑ, Αθήνα, Μάρτιος 1997, Συγγραφέας Γεώργιος Μούρτος.

      «Από την Ζυρίχη εις τον Αττίλαν», Αθήνα Εκδόσεις ΛΑΔΙΑ, Τόμος Α΄΄,Β,΄Γ, με πλήθος στοιχείων, Συγγραφέας ο αείμνηστος Σπύρος Παπαγεωργίου, Διετέλεσε Αρχισυντάκτης της έγκριτης εφημερίδας «ΕΣΤΙΑ» η οποία ουσιαστικά «άνοιξε» τον «Φάκελο Κύπρου» δημοσιεύοντας σε σειρά άρθρων της τι συνέβη πριν και μετά την εισβολή, ο Σ. Παπαγεωργίου υπήρξε μαχητής της ηρωϊκής ΕΟΚΑ (Α), και κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής, ευρισκόμενος στην Κύπρο, έπαιρνε συνεχώς πληροφορίες και εξέδωσε το πρώτο βιβλίο που εξεδόθη μετά από αυτήν τω 1974, «Το Αττίλας Πλήττει την Ελληνικήν Κύπρον».

      «Η Μάχη της Κύπρου – Ιούλιος έως Αύγουστος 1974, Η Ανατομία της Τραγωδίας», Β΄ Έκδοση Βελτιωμένη, Αθήνα 1999, Συγγραφέας Γεώργιος Π. Σέργης,Ταξίαρχος ε.α. Μεγάλο βιβλίο με 715 σελίδες, επιμελημένη έκδοση με πολλά σχέδια και λεπτομέρειες.

      «Περιμένοντας τον Αττίλα», ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ, Αθήνα 1992, Συγγραφέας Αντιστράτηγος ε.α. Χαράλαμπος Χαραλαμπόπουλος, πρώην Διοικητής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και Διοικητής της Εθνικής Φρουράς Κύπρου Αρχηγός Γ.Ε.Ε.Φ. επί 400 μέρες πριν εκδηλωθεί το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου που απετέλεσε την αφορμή της Τουρκίας να εισβάλει, διότι είχε αρχίσει από πολύ παλαιά να προετοιμάζει την εισβολή (Όπως τώρα κάμνει με τις ετήσιες αποβατικές ασκήσεις ΕFES και περιμένει την ευκαιρία για να μας επιτεθεί! Τόσο οι «Σύμμαχοι» όσο και το ΝΑΤΟ γνωρίζουν τα εν λόγω σχέδια της Τουρκίας, καθώς και τις συνεχείς παραβιάσεις της Ελληνικής Επικράτειας από τους Τούρκους, <b.αλλά όπως είπε για ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, – αυτές οι παραβιάσεις είναι άλλες και δεν έχουν σχέση – με την παραβίαση που έκανε το Ρωσικό Su που κατέρριψαν, όπως πάντα μπαμπέσικα οι Τούρκοι εντός του χώρου της Συρίας. Τον στόλισε δεόντως ο Αντιστράτηγος ε.α. κ. Φραγκούλης Φράγκος, τέως Αρχηγός Γ.Ε.Σ.).445 σελίδες.

      Αυτό το βιβλίο το επαινεί ο Δημοσιογράφος κ. Σάββας Βλάσσης, πρώην Καταδρομέας Αλεξιπτωτιστής, στο Βιβλίο του «Ο Απόρρητος Αττίλας», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ, Αθήνα 2004, σελίδες 114.

      «Κύριοι, Πάτε για Ύπνο – Η Τραγωδία της Κύπρου» όπως την Έζησε ένας Λοχαγός της 31 Μοίρας Καταδρομών», Αθήνα 2007, Συγγραφέας Αντιστράτηγος ε.α. Ελευθέριος Σταμάτης, Επίτιμος Διοικητής 1ης Στρατιάς, Καταδρομέας, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ, σελίδες 298.

      «Από την Πράσινη Γραμμή στους Δύο Αττίλες», Αθήνα 1998, Εταιρεία Μελέτης Ελληνικής Ιστορίας, Αντιστρατήγου Ι. Γ. Μπήτου, σελίδες 382.

      «Κύπρος ’74 Γιατί Δεν Νικήσαμε», Αθήνα 1995, Εκδότης Ελεύθερη Σκέψις, Συγγραφέας Ταξίαρχος ε.α. Δημήτριος Κ, Χάντζος, σελίδες 195.

      «Η Αυτοθυσία της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (ΕΛΔΥΚ) – Μία Μαρτυρία», Αθήνα 2012, Εκδόσεις Παπαζήση, Συγγραφέας Υποστράτηγος ε.α. Σπυρίδων Δελλής, σελίδες 319.

      Δεν Σου γράφω άλλα βιβλία. Αυτά είναι μερικά βιβλία τα οποία μπορείς να φυλλομετρήσεις σε βιβλιοπωλεία και να διαλέξεις πιο θα πάρεις.

      Φιλικά

      Ευμένης Καρδιανός

      Απάντηση
  4. Theognostos

    Καλύτερη φωτογραφία δεν υπήρξε για το εξώφυλλο; Έτσι να συνεχίζεται ο εξευτελισμός των Ελλήνων ; Να Σοκάρει; Προδοσια κροκοδείλια δάκρυα και ουτω καθεξής.
    Η διχοτόμηση ειχε προσχεδιαστει μετα που σύσσωμος ο πληθυσμός ψήφισε ενωση με την Ελλάδα (1950) το 1913 γίνεται Αγγλική προταση για ένωση αλλα να κρατησουν οι Άγγλοι τις βάσεις.Λάθος που δεν έγινε. Τελικά και οι Άγγλοι ακομη εχουν την μποτα στο Ελληνικό νησί της Αφροδίτης και δολοφόνησαν αρκετούς Έλληνες, και οι Τούρκοι πήραν το φιλέτο όσο τώρα μιλανε και για τα πετρέλαια και οι ΕλληνοΚύπριοι πουλήθηκαν και οτι υπογράφεικε στον ΟΗΕ καταπατηθηκε και προσπαθουν να κάνουν τους Έλληνες να ξεχάσουν ως «ευρωπαιοι» την Αλήθεια και εχει επελθει διχόνοια ανάμεσα στον Ελλαδικό Ελληνισμό κσι τους Έλληνες της Κύπρου ενω ολοι αυτοί οι μεγάλοι παλι γελάνε και «μαζι τα τρώνε » ενω οι Έλληνες πρόσφυγες ακομη δεν
    εχουν γυρίσει στα σπιτια τους όμως η δικαιοσύνη είναι αμείλικτη και θα γυρισει ο τροχός.

    Απάντηση
    • xm8

      Μια χαρά είναι το εξώφυλλο. Να το «καρφώσει» ο καθένας στη μνήμη του, γιατί μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις. Και από λόγια είμαστε χορτασμένοι.
      Εγώ απ’ όλο το κείμενο κράτησα το: «Υπολογίζω ότι το τανκ πέρασε πάνω από τους στρατιώτες. Εγώ τράβηξα τις φωτογραφίες αυτών των 5-6 ατόμων την ώρα που περνούσε το τανκ από πάνω τους». Δεν κάθεται ο οποιοσδήποτε στο πολυβόλο του μέχρι να τον πατήσει το άρμα. (Ούτε να το διανοηθώ δεν μπορώ και θα ήθελα να έχουν φύγει νωρίτερα). Αυτό το περιστατικό μαζί με ανάλογα και τις φωτογραφίες σαν αυτές του εξώφυλλου, είναι η καλύτερη άμυνα και γνώμονας ταυτόχρονα για τον φαύλο λόγο που συχνά μας κατακλύζει.
      Μακριά από στείρους εθνικισμούς και μεγαλεία της φυλής, αλλά και «ρεαλιστικές» προτάσεις που είναι ενδοτικές στην πραγματικότητα.

      Απάντηση
      • Theognostos

        Εχει καρφωθεί στην μνήμη μου το γεγονός οτι νεαρά κοριτσάκια ήλθαν στην Αθήνα για εκτρώσεις απο την κατεχομενη Κύπρο. Τουλαχιστον δυο απο εκείνα που γνώρισα αυτοκτόνησαν πηδωντας απο τη ταράτσα του ξενοδοχείου. Εχει καρφωθεί στην μνήμη μου βίντεο του ΒΒC με μωρο να πετιεται στον αέρα για στόχος. Εχει καρφωθει στην μνημη μου ότι Βρετανικά αεροσκάφη ενεργουσαν υπερ των Τούρκων. Εχει καρφωθεί στην μνημη μου Κυπριος να λέει οτι χαρηκε με την εισβολή (ο οποιος μαλιστα επιβεβαίωσε οτι Βρετανικά αεροσκαφη χτυπουσαν Ελληνικες θέσεις τα ειδε το έζησε) εφόσον η οικογενεια του κινδύνευε με την τυχον ένωση εφόσον εκείνοι υποστηριζαν την αγγλικη λίρα περνουσαν καλύτερα ομως το έσκασε και πηγε στην Κρήτη μετα απο λιγη ρακί λύθηκε η γλωσσα του ήθελε και την Κρήτη «ανεξάρτητο κράτος » «οπως και η Κυπρος » μολύνοντας και Κρητικους με ανούσιες ιδέες..εχει καρφωθει στην μνήμη μου οτι ο «Μακαριος» νομιμοποίησε ζήτησε και την εισβολη. Εχουν καρφωθεί στην μνήμη μου τοσα πολλα που δεν γράφονται..Πολλα έχουν γίνει και πολλά γίνονται. Καλα γραφουν δεν ξεχνώ τιποτα δεν ξεχνιέται. Ρεαλιστικά οι βάσεις μπορουσαν να είχαν τεθεί υπο καθεστως οπως το Χονγκ Κονγκ για «μελλοντική λύση» εστω και με πληρωμή ενοικίου κτλ, αλλα το νησί θα ηταν πλεον σε Ελληνικά χέρια. Δεν υπηρχαν και δεν υπάρχουν πολιτικοί που πολιτευουν σωστα υπερ του εθνους. Ο μέγας Αλέξανδρος παρέδωσε αυτοκρατορία την οποία αμέσως έσπασαν στα τέσσερα με τον θανατον του οι «στρατηγοί «. Το πως κρατηθηκε το Βυζάντιο με τοσους αλληλοσπαραγμους ειναι και αυτο ενα θαύμα οπως και η επανάσταση του 1821.

        Ο χρόνος περνά οι άνθρωποι τα νεα παιδια ξεχνούν η ιστορια αλλοιώνεται με «συνωστισμους» η παιδεία καταστρέφεται ειναι ντροπή να χρειάζεται μετάφραση αρχαιων κειμένων στα «νεοελληνικα» . Μακρια λοιπόν να μη θυμαται να μην σκέπτεται ο Έλλην την Αλήθεια φραπέ και ας ξεχασουμε την Ιμβρο και την Τένεδο τα αδέλφια στην Αλβανία ας παραδωσουν και Μακεδονία το ονομα ας ξεχαστει η Θράκη και ας σβησουν οι Πομάκοι ως Ελληνικό φύλο…ολα για εναν..»φραπε η λογαριασμό σε τραπεζα της Γενεύης…ανάλογα την θέση…» κοιτωντας τουρκικα σηριαλ στην τηλεόραση.

      • xm8

        Δεν σε μέμφομαι Θεόγνοστε. Μάλλον δράττομαι της ευκαιρίας να πω ότι όσο και αν ενοχλεί η φωτογραφία των «ξεβράκωτων» αιχμαλώτων, είναι καλύτερα να την έχουμε μπροστά στα μάτια μας παρά να την κρύψουμε σε μια εσωτερική σελίδα.
        Ακριβώς επειδή κάποιοι δεν ξέρουν και πολλοί θέλουν να ξεχάσουν. Για να μην μας ξαναφωτογραφίσουν με τα βρακιά.

  5. ΑΧΕΡΩΝ

    Μία μαρτυρία του υποστρατήγου,μεράρχου της τουρκικής 39ης μεραρχίας πεζικού (κατά την εισβολή) Μπεντρετίν Ντεμιρέλ,που δημοσιεύθηκε στο πολεμικό του ημερολόγιο,μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.
    Ὁ Ντεμιρέλ συνάντησε τον σωματάρχη ἤ έχοντα το γενικό πρόσταγμα των δυνάμεων εισβολής,αντιστράτηγο Νουρνεντίν Ερσίν,ὁ οποίος είχε φθάσει στην Κύπρο πριν τον Ντεμιρέλ,μάλλον με τα ελικόπτερα,και βρισκόταν σε κρησφύγετο στον τουρκικό θύλακα Αγύρτας.
    Επί λέξει ὁ Ντεμιρέλ:«Μου προξένησε άθλια εντύπωση ότι (ὁ Ερσίν) δέν έφερε τα διακριτικά του,τα οποία είχε μέσα σε ένα συρτάρι.Ήταν σάν να είχε ὁ ίδιος υποβιβάσει τον εαυτό του μπροστά στους υφισταμένους του.Με υποδέχθηκε ψυχρά.»
    Ὁ Ερσίν φοβόταν μήπως πιαστεί αιχμάλωτος,και κουτοπόνηρα αφαίρεσε τα διακριτικά του.
    Αλλά ακόμα και τον Ερσίν,τον έκανε μάγκα ὁ Γεωργίτσης…

    Απάντηση
    • evmeniskardianos

      Φίλε ΑΧΕΡΟΝΤΑ,
      Ο Μπεντρεντίν Ντεμιρέλ, συνέγραψε και το βιβλίο «Ο Πασάς και Ο Στρατηγός», αν αναφέρεσαι σε αυτό.

      Εκεί διαβάζει κανείς πολλά σχόλια του Τούρκου, από τα οποία βγαίνει σοφότερος και καταλαβαίνει καλά την νοοτροπία του Κεμαλισμού και του τουρκικού εθνικισμού.

      Πολύ καλό βιβλίο έγραψε, 11 χρόνια πριν παρουσιαστεί το διαβόητο «Σχέδιο Ανάν», για το ΚΥΠΡΙΑΚΟ και ο Δημοσιογράφος Σταύρος Λυγερός, με τίτλο «Κύπρος στα Όρια του Αφανισμού», Αθήνα 1993, Εκδόσεις Νέα Σύνορα, στο οποίο ο συγγραφέας προέβλεπε τα μέλλοντα να συμβούν στην μαρτυρική Κύπρο…..

      Όσον αφορά την στάση των Βρετανών και των Καναδών του ΟΗΕ, το βιβλίο του Ταξιάρχου ε.α. κ. Δημήτριου Κ, Χάντζου, που πολέμησε τότε εκεί, αναφέρει λεπτομερώς την σύμπραξή τους με τους Τούρκους.

      Ένα τέυχος των TIMES του Λονδίνου εκείνης της εποχής που έχω κρατήσει, αναφέρει πως ένας Λόχος Ελλήνων καταδρομέων καταλαμβάνει εναν λόφο μαζί με ένα άρμα μάχης, τότε ένα Βρετανικό ελικόπτερο του ΟΗΕ πηγαίνει επάνω από τον λόφο.

      Μόλις αυτό απομακρύνεται αρχιζει να βάλει εναντίον του λόφου το τουρκικό πυροβολικό …!

      Ευμένης Καρδιανός

      Υ.Γ. Θεωρώ «είδηση» την δήλωση της αειμνήστου πρέσβειρας Μαρίας Ζωγράφου, δήλωση την οποία δεν διέψευσαν οι άλλοι δύο παριστάμενοι πρεσβευτές.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ευμένη Φίλτατε
        Μόλις έλεγξα ότι το βιβλίο «Ο Πασάς και Ο Στρατηγός» είναι έργο του Ερμπίλ Τουσάλπ,στον οποίον ὁ Μ.Ντεμιρέλ έδωσε το ημερολόγιο του.
        http://www.biblionet.gr/book/72933/Tu%C3%89salp,Erbil/%CE%9F%CF%80%CE%B1%CF%83%CE%AC%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%BF_%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%82
        Το βιβλίο του Σ.Λυγερού το διάβασα την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε.
        Μου είχε κάνει εντύπωση ότι τα κυπριακά κόμματα αλληλολιθοβολούντο,για ένα έγραφο ἤ προσχέδιο του γ.γ του ΟΗΕ,που δέν είχε κάν γνωστοποιηθεί!
        Ἡ δήλωση της πρέσβειρας Ζωγράφου θα ήταν ίσως είδηση το 1975-89,πάντως σήμερα πλέον…λουζόμαστε νέες προδοσίες,που ακουμπάνε και στο πουγκί μας,οπότε…πού γινάτι για τα πάτρια.

      • evmeniskardianos

        Φίλε ΑΧΕΡΟΝΤΑ,

        Το βιβλίο «Ο Πασάς και ο Στρατηγός» το έχω αλλά κάπου … βόσκει (η βιβλιοθήκη μου έχει πήξει από βιβλία, παρόλο που έχω χαρίσει στο Πανεπιστήμιο όλους τους Αμερικανικούς Κανονισμούς ωπλισμένου σκυροδέμτος και μεταλλικών κατασκευών και συναφή βιβλία, καθώς και σημαντικά παλαιά τεχνικά Γερμανικά βιβλία του αείνηστου πατέρα μου!), το έχω διαβάσει μόνο μια φορά!

        Θυμάμαι πως ξεκινά από την ιστορία της παράδοσης των πολιορκημένων χριστιανών (λατίνων και Ελλήνων) που πολεμούσαν στο κάστρο της Αμμοχώστου στους Τούρκους ( την οποία συσχετίζει με την εισβολή του 1974 ), κατά την οποία ο πολέμαρχος των Τούρκων, ο πασάς ζήτησε έναν πολύ ωραίο νέο Χριστιανό λατίνο γιο του διοικητή των πολιορκημένων τον οποίο κέλαρε … ….. για το χαρέμι του (!!), επειδή δε η απαίτησή του δεν έγινε δεκτή οι πάντοτε επίορκοι Τούρκοι παρέβησαν τα συμφωνηθέντα και κατέσφαξαν όλους τους χριστιανούς.

        Το βιβλίο βέβαια δεν αναφέρει τα πραγματικά γεγονότα που περιέγραψα, .. πως θα ήταν αυτό άλλως τε δυνατόν…., ……….. τούρκοι να παραβιάζουν συμφωνίες ……και να είναι τέτοιοι … ανώμαλοι βρωμιάρηδες…. !

        Γίνονται τέτοια πράγματα ……………..!!!

        Όταν μπορέσω, θα βρω το πως έγινε και από ποιούς Ελληνοαμερικανούς πατριώτες το Αμερικανικό εμπάργκο όπλων στην Τουρκία (όπως γνωρίζεις υπάρχει ο σχετικός όρος της κυβέρνησης των ΗΠΑ σύμφωνα με τον οποίο δεν επιτρέπεται η χρήση αμερικανικών όπλων σε πολέμους άλλους εκτός ΝΑΤΟ) και θα Σου γράψω σχετικά.

        Για το 7:10 ορθώς γράφεις πως επετεύχθη επί Μπιτσίου κ.τ.λ. αλλά ως νομίζω πάλι με παρέμβαση των Ελληνοαμερικανών.

        Φιλικά

        Ευμένης Καρδιανός

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Φίλε Ευμένη
        Καταλαβαίνω τί σημαίνει «βιβλίο κάπου μέσα στο σπίτι»,γιατί το αντιμετωπίζω και εγώ με την όχι και τόσο επιβλητική βιβλιοθήκη μου.
        Σχετικά με την τουρική ἤ όποια άλλη απόδοση της Ἱστορίας,ἤ την προσέγγιση της,νομίζω ότι έχουμε γενικώς ως Ἕλληνες την τάση να την παίρνουμε τοις μετρητοίς.
        Περιέργως,την δική μας θέαση,την κρίνουμε,την ψειρίζουμε,την αμφισβητούμε,ακόμη και την αμφισβητούμε,επειδή είμαστε «ψαγμένοι»,«υποψιασμένοι»,«δύσπιστοι»,και όχι αναιτίως,ἄν και κατά κανόνα με λανθασμένη αφετηρία,με προκατάληψη λόγω κομματικοπαραταξιακής προδιαθέσεως,και κάποιοι απο επάγγελμα.
        Ειδικά στην περίπτωση της Τουρκίας,θα ανέμενε κανείς ότι ἡ ιδία ημών πείρα του εστί αυτή ἡ χώρα θα μας έκανε τουλάχιστον επιφυλακτικούς.
        Βλέπω όμως,ότι εκτός από τον ορυμαγδό διαφημίσεως κάποιων ελλαδεμπόρων, βιβλιεμπόρων,και κονδυλοφόρων,όπως εκείνοι που απο ένα βιβλίο του Νταούτογλου κατάφεραν να παρουσιάσουν κάτι σάν ευαγγέλιο,υπάρχει και ένα ακόμη πρόβλημα.
        Το πρόβλημα αυτό,ίσως και να είναι κάποια καταβολή από το αρχαίο ἑλληνικό πνεύμα,που θεωρεἰ και συνοψίζεται στο ότι δέν υπάρχουν απαγορευμένες ερωτήσεις ἤ απόψεις.
        Εν προκειμένω,όμως,το συγκεκριμένο πνεύμα έχει παραφθαρεί και δίνει την προτεραιότητα στην «αλήθεια του άλλου».
        Και ούτω πως,με μία αυτάρεσκη μεγαθυμία,«ακούμε και την άλλη άποψη»,αλλά,με υπερβάλουσα συγκατάβαση,ενώ θα έπρεπε να αναζητούμε και να εντοπίζουμε,να ξεμπροστιάζουμε,να αποδομούμε και να απομυθοποιούμε την κάθε αυθαίρετη «αλήθεια» του άλλου,όπως στην περίπτωση της Τουρκίας τα εξώφθαλμα ψέμματα και διαστρεβλώσεις,παράδειγμα ἡ περίπτωση της αερομαχίας πάνω από τον Άγιο Ευστράτιο στις 22/7/1974,ἤ ότι «την Σμύρνη την έκαψαν φεύγοντας οἱ Ἕλληνες».
        Για το 7:10 θα πρέπει να δεχθούμε ότι στις διαπραγματεύσεις υπάρχει πάντοτε παρασκήνιο,αλλά καταγράφονται οἱ τελικές πολιτικές συμφωνίες.

  6. mcair

    ακουω εδω και 15(με διαλειψεις) χρονια εκπομπη κυπριου(Αυγουστης Αυγουστινος) ,στο ραδ. της Μητρ. Λαρισας και το αισθημα ειναι, πως ολα ηταν προσχεδιασμενα( ηταν μεσα στο παιχνιδι και η Ελλαδα),και μια πιστολια να επεφτε στον Εβρο ,θα απετρεπε την εισβολη

    Απάντηση
    • npo

      Μη λές «η Ελλάδα» σε παρακαλώ. Ελλάδα δεν είναι οι λίγοι που προωθήθηκαν βολικά σε θέσεις κλειδιά και που ήταν μιλημένοι. Ελλάδα ήταν ο απλός κόσμος που πυροβολήθηκε στο ψαχνό διαδηλώνοντας την συμπαράστασή του σε αυτούς που θεωρούσε (και ελπίζω ακόμα θεωρεί) αδελφούς του. Μιλάω για τις ταραχές στην Αθήνα τον Μαΐη του ’56 με κάμποσους νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες.

      Τώρα αν η ένωση εκείνη την περίοδο ήταν ρεαλιστική ή μια μαξιμαλιστική επιθυμία, αυτό ήταν δουλειά (και υποχρέωση) των πολιτικών να το εκτιμήσουν και να το εξηγήσουν στον κόσμο. Δυστυχώς φαίνεται πως αποτυγχάνουν σταθερά σε αυτή τους την υποχρέωση.

      Απάντηση
      • mcair

        στη φωνη του(καλο βραδυ αδελφια)ακουω το παραπονο,και μαλλον μου δημιουργει τυψεις

  7. evmeniskardianos

    Εγώ τράβηξα τις φωτογραφίες αυτών των 5-6 ατόμων την ώρα που περνούσε το τανκ από πάνω τους». Δεν κάθεται ο οποιοσδήποτε στο πολυβόλο του μέχρι να τον πατήσει το άρμα. (Ούτε να το διανοηθώ δεν μπορώ και θα ήθελα να έχουν φύγει νωρίτερα).

    Είμαι λίγο αρχαίος, αλλά νομίζω πως η σωστή κίνηση όταν έχεις επίθεση πεζικού υποστηριζόμενη από άρματα μάχης και δεν διαθέτεις αντιαρματικά όπλα (π.χ. ΠΑΟ 75 ή 105 ή άλλα), καλύπτεσαι και αφήνεις τα άρματα να περάσουν πάνω από τα χαρακώματα. Μετά σηκώνεσαι και θερίζεις το πεζικό που ακολουθεί.

    Αυτό περιγράφει ότι συνέβη κατά την επίθεση των Τούρκων κατά του Λόχου Διοικήσεως της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο ο Υποστράτηγος ε.α. κ. Δελής. Τα τουρκικά άρματα τα σταμάτησαν μετά με το Ελληνικό πυροβολικό το οποίο συντόνιζε και κατηύθυνε ο κ. Δελής ως ΠΑΠ με ασύρματο.

    Όταν όμως, για άγνωστο λόγο, το πυροβολικό σίγησε ειδοποιώντας τον κ. Δελή πως «Τέρμα τα βλήματα!», τότε αναγκάστηκε ο Λόχος να απαγκιστρωθεί, και δη κατά την διάρκεια της ημέρας, εκεί είχε πολλές απώλειες.

    [Βλέπε: «Η Αυτοθυσία της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου (Ε.Λ.Δ.Υ.Κ.) – Μία Μαρτυρία», Αθήνα 2012, Εκδόσεις Παπαζήση, Συγγραφέας Υποστράτηγος ε.α. Σπυρίδων Δελλής, σελίδες 319.]

    Περιττό να αναφερθεί ότι για να μένεις μικρούλης μέσα στο χαράκωμα και να αφήνεις να περάσει ένα θηρίο από πάνω σου, χρειάζεσαι ατσάλινα νεύρα.

    Είναι προφανές, πως οι Έλληνες του Λόχου Διοικήσεως της Ε.Λ.Δ.Υ.Κ. (Μια μειωμένης σύνθεσης διμοιρία αναγνωρίσεως, μια διμοιρία Μηχανικού και μία Διαβιβαστών και οι υπόλοιποι μάγειροι, γραφείς, μουσικοί και ούτω καθ’ εξής), εάν και δεν είχαν εκπαιδευτεί γι’ αυτό και ίσως δεν διέθεταν ατσάλινα νεύρα, ήσαν Έλληνες μαχητές και το απέδειξαν.

    Οι Γερμανοί της Βέρμαχτ, κατά την εκπαίδευσή τους, χωνόντουσαν σε προκατασκευασμένο όρυγμα από μπετόν, και μετά περνούσε από πάνω τους ένα άρμα ή θωρακισμένο αυτοκίνητο.

    Στα SS που εκπαιδευόντουσαν στο Bad Tölz, είχαν στη διάθεσή τους 20 λεπτά της ώρας για να σκάψουν ένα όρυγμα και να χωθούν μέσα. Μετά την παρέλευση των 20 λεπτών πέρναγε από πάνω τους ένα άρμα μάχης.

    Στα εγχειρίδια του Αυστριακού στρατού, της Bundeswehr, υπήρχε το 1965 και στίβος αρματομαχίας όπου οι εκπαιδευόμενοι εξασκούντο στη ρίψη κοκταίηλ μολότωφ και άλλων μέσων για την άμυνα κατά αρμάτων.

    Ευμένης Καρδιανός

    Απάντηση
    • evmeniskardianos

      Είναι αυτό που στον Β’ Π.Π. οι Γερμανοί ονόμαζαν “Panzerschreck” (“Τρόμο του τεθωρακισμένου άρματος”)και για τον λόγο αυτόν προσπαθούσαν να εκπαιδεύσουν τους στρατιώτες τους ανάλογα.

      Το ίδιο έκαμναν και οι Ρώσοι, όπως το απέδειξαν στην μεγαλύτερη αρματομαχία της ιστόρίας, στην Μάχη του Κούρκ, όπου οι Γερμανικές στρατιές έχασαν δια παντός την στρατηγική πρωτοβουλία την οποία μέχρι τότε διέθεταν.

      Εάν εγκαταλειψεις το χαράκωμα και το βάλεις στα πόδια, κινδυνεύεις είτε να σε πατήσει ή να σε πολυβολήσει το άρμα, ή να σε σκοτώσει το πεζικό που ακολυθεί το άρμα.

      Ευμένης Καρδιανός

      Απάντηση
      • xm8

        Πολύ καλά τα σχόλια/διευκρινίσεις και ευχαριστώ.

  8. mcair

    https://www.quora.com/Why-did-Turkey-invade-Cyprus-in-1974-and-create-the-Northern-Cyprus-republic
    σε αυτο την ιστοσελιδα διαβασα την μαρτυρια τουρκοκυπριου ,οτι στα μεσα της δεκαετιας του 60
    η ελληνοκυπριοι για να πειραξουν τους τουρκοκυπριους,τραγουδουσαν ,και επαιζαν στο ραδιο το
    τραγουδι Bekledim de Gelmedin,(σε περιμενα αλλα δεν ηλθες ,αναφωρικα στον τουρκικο στρατο)
    και οταν εγινε η εισβολη ,ενα απο τα συνθηματα του τουρκικου στρατου ηταν το -ηρθαμε-

    Απάντηση
    • mcair

      ανακαλυψα οτι για να δει κανεις το βιντεο στο σαιτ της Προελασης πρεπει να απενεργοποιηθει το adblock-pus,αναλογα με τη χωρα που εισαι ,το google σου δειχνει τα
      αναλογα πραγματα,με γερμανικη ip. το παραπανω βιντεο, με ελληνικη ip, αυτο το βιντεο

      Απάντηση
  9. ΑΧΕΡΩΝ

    Μουζαφέρ Σεβέρ:«Για παράδειγμα, αν φέρω στο μυαλό μου την ελληνοκυπριακή 31 Μοίρα Καταδρομών το πρώτο βράδυ, έκανε το καθήκον της και ήταν η αιτία να σκοτωθούν πολλοί μουτζαχίντ και πολλοί από εμάς. Ήταν πόλεμος, γινόταν μάχη.»
    Έψαξα στο διαδίκτυο αλλά δέν βρήκα κάτι συγκεκριμένο σε αριθμούς,οπότε διατυπώνω γενικώς:
    πόσοι καταδρομείς απο όσους ήταν αγνούμενοι στις 22-7-1974 αιχμαλωτίστηκαν και επαναποδόθηκαν;
    Κατά μία σατανική σύμπτωση,ακούω και διαβάζω μόνο για νεκρούς καταδρομείς που ταυτοποιούνται,στις ανταλλαγές αιχμαλώτων μετά τις εχθροπραξίες δέν θυμάμαι να περιλαμβανόταν καταδρομείς.
    Ἤδη το 1974 είχε ακουστεί ότι οἱ Τούρκοι εκτελούσαν τους καταδρομείς που αιχμαλώτιζαν,συνήθως τραυματίες που δέν μπορούσαν να συνεχίσουν τον αγώνα.
    Επίσης,δέν αναφέρει ὁ Σεβέρ τις ωμότητες εναντίον αμάχων,των βιασμών ακόμα και ανδρών συμπεριλαμβανομένων.

    Παραλειπόμενο:το 1976,το συμβούλιο της Ευρώπης ενέκρινε έκθεση-καταπέλτη για τις τουρκικές ωμότητες στην Κύπρο,αλλά θάφτηκε από τον τότε ΥΠΕΞ Δημήτριο Μπίτσιο στο πλαίσιο,κατά πάσα πιθανότητα,της διαπραγματεύσεως των διμερών ελληνοαμερικανικών αμυντικών σχέσεων.
    Ἡ κατάληξη ήταν να εφαρμοστεί ημιεπισήμως το 7:10 στην αναλογία αμερικανικής βοηθείας προς Ἑλλάδα και Τουρκία.

    Απάντηση
  10. evmeniskardianos

    Φίλε ΑΧΕΡΟΝΤΑ,

    Όσον αφορά το στρατιωτικό μέρος της Μάχης της Κύπρου μου έκαναν εντύπωση οι εξής παραλείψεις:

    Πώς δεν γνώριζαν οι επιτιθέμενοι Έλληνες της ΕΛΔΥΚ, την τάφρο και τα πολυβολεία από οπλισμένο σκυρόδεμα που είχαν κατασκευάσει οι Τούρκοι στο Κιόνελι.. Το Α2 τι έκανε, πως δεν γνώριζε λεπτομερώς τα έργα ανάσχεσης του Κιόνελι? Τι έγινε, δεν υπήρχαν δυνατά τηλεσκόπια και πληροφορίες?
    Γιατί έγινε εκείνο το αλλαλούμ με τις δύο επιθέσεις και υποχωρήσεις της ΕΛΔΥΚ. Επετέθησαν την πρώτη φορά, παρά τις αεροπορικές επιθέσεις της τουρκικής αεροπορίας και το πυροβολικό των Τούρκων, εισχώρησαν μαχόμενοι εναντίον τμημάτων του τακτικού Τουρκικού στρατού μέσα στο Κιόνελι και μετά διετάχθησαν να υποχωρήσουν, για να λάβουν την διαταγή να επιτεθούν πάλι και να υποχωρήσουν …..πάλι, ενώ είχαν πάλι, παρά τις βαριές απώλειες, εισχωρήσει μέσα στο Κιόνελι…!!
    Πως, παρά το γνωστό ζεστό και υγρό υποτροπικό κλίμα της Κύπρου και τις προηγούμενες εμπειρίες, όλοι οι άνδρες της ΕΛΔΥΚ δεν είχαν εφοδιαστεί με τα παγούρια τους και έσκαζαν από δίψα κατά την επίθεση κατά του Κιόνελι. Ο Στρατηγός Ελευθέριος Σταμάτης στο βιβλίο του «Κύριοι Πάτε για Ύπνο» αναφέρει, ότι αυτός το γνώριζε και είχε εφοδιάσει τον Λόχο Καταδρομών του οποίου ηγείτο με αλάτι, για την αναπλήρωση των αλάτων που έχαναν από τον ιδρώτα οι Καταδρομείς του Λόχου του.
    Πως δεν υπήρχαν στην ΕΛΔΥΚ αντιαρματικά μέσα, εκτός από ένα ΠΑΟ των 106 που ο Ελληνοκύπριος χειριστής του δεν ήξερε τον χειρισμό του, αλλά και δεν άφηνε κανέναν άλλον (!) να το αναλάβει! Διάβασα πως αλλού υπήρχαν άφθονα αντιαρματικά όπλα «αποθηκευμένα» αλλά αυτά δεν είχαν διατεθεί στα μαχόμενα Ελληνικά τμήματα.

    Νομίζω πως αρχικά τόσο το εμπάργκο στα όπλα που επεβλήθη στην Τουρκία από τις ΗΠΑ, όσο και το 7:10, οφείλονται σε δύο Έλληνες της Αμερικής που κινήθηκαν πολύ δραστήρια, ο Μπίτσιος δεν νομίζω ότι έκανε τίποτε. Αν θυμάμαι καλά, ο ένας εξ αυτών ήταν ο Γιουτζήν Ρωσσίδης, δεν μπορώ να θυμηθώ τον άλλο.

    Τότε.έγινε μια μεγάλη διαδήλωση στην Ουάσινγκτον εμπρός από τον Λευκό Οίκο, ημέρα Σάββατο από 10.000 Έλληνες των ΗΠΑ υπέρ της Κύπρου (Σάββατο το οποίο στις ΗΠΑ θεωρείται .. άγιο!).

    Λίγο αργότερα, καταργήθηκε ελέω Καραμανλή και το ψευτοεμπάργκο (οι Τούρκοι έπαιρναν από την Γερμανία, αντί απ’ ευθείας από τις ΗΠΑ τα όπλα!) και άρχισε πάλι ο εφοδιασμός των Τούρκων με όπλα από τις ΗΠΑ.

    Εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω, ο Καραμανλής μόλις ανέλαβε αποστράτευσε τους τρείς αξιωματικούς της Πολεμικής μας Αεροπορίας οι οποίοι είχαν κυνήγησαν και κατέρριψαν τα τρία τουρκικά αεροπλάνα που τόλμησαν να πετάξουν πάνω από την Αθήνα (νομίζω ότι το ένα εξ αυτών που έμεινε από καύσιμα ή φοβήθηκε ο πιλότος του έπεσε μόνο του!).

    Τον Λοχαγό Μπένο που υπερασπίστηκε επιτυχώς το αεροδρόμιο της Λευκωσίας με τους Καταδρομείς του, όπως διάβασα στον ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝΑ, τον προήγαγε σε Ταγματάρχη και τον έστειλε στο ψυγείο σε μια μονάδα επιστρατεύσεως.

    Έβαλε πάγο σε πολλούς αξιωματικούς οι οποίοι φέρθηκαν στους Τούρκους, όπως όφειλαν, ήγουν κατά την μαρτυρία του Καθηγητή κ. Φίλια (ο οποίος είχε υπηρετήσει την θητεία του ως Καταδρομέας!) στην τηλεόραση, ο, «θρυλικός» για μένα, Στρατηγός Γεώργιος Καρούσος (είχα την τιμή και την τύχη να τον γνωρίσω ως ένστολο Ταγματάρχη και αργότερα ως αποστρατο! Όπως λέγαμε στην Σχολή Μηχανικού ….Αξιωματικάρα!!!), ως Στρατιωτικός Διοικητής της Σάμου, έδωσε εντολή και επίλεκτοι Έλληνες σκοπευτές σκότωσαν μερικούς από το προσωπικό μιας τουρκικής τορπιλακάτου που είχε το θράσος να εισέρχεται στο λιμάνι της νήσου τρομοκρατώντας τους κατοίκους της. Από τοτε δεν το τόλμησε ξανά!

    Αμέσως μετά ο Καραμανλής απέσυρε τον Καρούσο από την Σάμο!

    Έχω κρατήσει ένα τεύχος της εφημερίδας των Τάϊμς του Λονδίνου, στο οποίο γράφεται ότι ο Καραμανλής είχε αναφέρει «ότι το Κυπριακό του φέρνει πονοκέφαλο», αν είναι δυνατόν να έχει μιλήσει ποτέ έτσι πρωθυπουργός της Ελλάδος.

    Ευμένης Καρδιανός

    Απάντηση
    • ΑΧΕΡΩΝ

      Φίλε Ευμένη
      Εξ όσων γνωρίζω,ἡ ανάμειξη των Ἑλληνοαμερικανών (δέν είμαι βέβαιος για την ανάμειξη του Γιουτζήν Ρωσσίδη),αφορούσε την δρομολογηση του εμπάργκο κατά της Τουρκίας,αλλά όχι το 7:10.
      Αυτό προέκυψε κατά τις ἑλληνοαμερικανικές διαπραγματεύσεις του 1976.
      Πιό συγκεκριμένα,είχε προηγθεί ἡ αμερικανοτουρκική συμφωνία,που προέβλεπε 1 δίς$ σε μία τετραετία,και ακολούθως ἡ ἑλληνική πλευρά «εξασφάλισε» 700 εκατομμύρια επίσης για μία τετραετία.
      Το επεισόδιο στην Σάμο,έλαβε χώρα στην τοποθεσία Ψιλή Άμμος,και όντως ὁ Καρούσος «διεκρίθη αρνητικώς»,διότι είχε το θράσος να απαντήσει με πυρά σε τουρκική πρόκληση,ενώ κυβερνούσαν αυτοί για τους οποίους «ἡ Κύπρος έκειτο μακράν»,και ακολουθούσαν το δόγμα «ούτε φυσίγγι στην Κύπρο».
      Σχετικά όμως με τους δύο εμπλακέντες Ἕλληνες χειριστές του γνωστού επεισοδίου του Ἄη Στράτη,ὁ ένας,που σημείωσε την κατάρριψη,τότε υποσμηναγός Δινόπουλος,απεστρατεύθη από το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ,ὁ δέ έταιρος,τότε ανθυποσμηναγός Θ.Σκαμπαρδώνης,έφτασε αισίως στον βαθμό του ταξιάρχου.
      Υπηρετώντας μάλιστα στο νατοϊκό στρατηγείο Νεαπόλεως,ξενέρωσε Τούρκο ιπτάμενο που κομπορημονούσε σχετικά με το επεισόδιο.
      Ἡ αλήθεια είναι ότι οἱ Τούρκοι παρουσίασαν το άσπρο-μαύρο,με την αμμέριστη συμπαράσταση του ημετέρου Αρχηγείου Αεροπορίας,που έθαψε το θέμα τότε.
      Βεβαίως,οἱ Τούρκοι είναι αναίσχυντοι,οὔτε την καταβύθιση του αντιτορπιλικού Κοτζά Τεπέ παραδέχθηκαν επί χρόνια,τους δέ νεκρούς Τούρκους χειριστές των F-102 (που έχασαν την ζωή τους στην διάρκεια του επεισοδίου ὁ ένας,και στην συνέχεια,λόγω πτώσεως απο έλλειψη καυσίμων ὁ δεύτερος),τους παρουσίασαν μετά διετία ως θύματα αεριπορικών δυστυχημάτων.

      Απάντηση
    • npo

      Τι τα ψάχνεις φίλε Ευμένη;

      Ας πούμε πως ο κύριος «η Κύπρος είναι μακριά» μόνο εθνάρχης δεν είναι, ασχέτως τι εικόνα έφτιαξαν οι διάφοροι εκδότες και αργότερα καναλάρχες.

      Το μπάχαλο ΕΛΔΥΚ και ΕΦ κατα την διάρκεια της εισβολής μπορεί να οφείλεται σε μπάχαλο λόγω πραξικοπήματος, μπάχαλο λόγω έλλειψης προετοιμασίας και ασκήσεων, μπάχαλο λόγω βλακείας κάποιων με «αυτοσυγκράτηση», μπάχαλο λόγω προδοσίας κάποιων. Ποιός ξέρει; Εγώ πάντως στοιχηματίζω πως συνέβησαν όλα τα παραπάνω. Πιθανόν κάποιοι προδότες να είχαν «διαβεβαιώσεις» πως η εισβολή θα σταματούσε πχ στο 16%, δεν ξέρω, πάλι προδότες όμως είναι. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες.

      Οι καταδρομείς της 31ης μοίρας σκοτώσανε ακολουθώντας το μάνιουαλ, γιατί δεν γινόταν αλλιώς να απαγκιστρωθούνε. Οι Τούρκοι εκτελούσαν όντες στα μετόπισθεν, χωρίς να έχουν καμία απολύτως απειλή. Αυτό λέγεται έγκλημα πολέμου.

      Όσον αφορά τις αποστρατείες, εντάξει μην τα ρίχνουμε στον Καραμανλή. Όταν είσαι προδότης ή δειλός ή άχρηστος και ο άλλος πολέμησε, έχεις τέτοια μύγα που καταλήγεις να τον μισείς. Εξ ού και τέτοιες αποστρατείες/κακές μεταθέσεις κλπ. ΘΑ μου πεις τώρα, γιατί αυτοί οι προδότες και δειλοί μείνανε στην ηγεσία.. Ελα μου ντε.

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: