Αποστολή: ΛΕΩΝΙΔΑΣ Σ. ΜΠΛΑΒΕΡΗΣ
lsblav@gmail.com
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Παραπολιτικά», σελ  44 & 45.

Η Αεροπορική Βάση της Λάρισας είναι μια από τις πιο ιστορικές βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς από εδώ, τον Οκτώβριο του 1912 ξεκίνησε ο πρωτοπόρος αεροπόρος, τότε υπολοχαγός Καμπέρος, για την πραγματοποίηση της πρώτης αναγνωριστικής αποστολής των Βαλκανικών Πολέμων. Σήμερα, η 110 Πτέρυγα Μάχης, που εδρεύει εκεί, διαθέτει μια Μοίρα με τα υπερσύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη F-16C/D Block 52+, την 337 και μια Μοίρα Τακτικής Αναγνώρισης, την 348, εφοδιασμένη με παλαιά μεν, αλλά πάντα αξιόπιστα φωτοαναγνωριστικά RF-4E Phantom, ενώ λειτουργεί και ως Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ενόργανου Πτήσεως που προσφέρει πολύτιμο έργο στην ΠΑ με τις κατάλληλες ενέργειες μπορεί να προσφέρει και στην εκπαίδευσης ξένων μαθητών.

Βρισκόμαστε στο γραφείο του διοικητή της 110 ΠΜ, σμηνάρχου (Ι) Δημήτρη Τσιρογιάννη, ενός εξαιρετικά έμπειρου και ικανού αεροπόρου, με 2000 ώρες πτήσεως στα Mirage F1CG και περισσότερες από 700 ώρες στα F-16, με συνολικώς πάνω από 4000 ώρες πτήσεως με διαφόρους τύπους αεροσκαφών στην καριέρα του, αποφοίτου της Τάξεως του 1986 της Σχολής Ικάρων.

“Το μεγάλο πρόβλημα για την μονάδα είναι ότι αυτή δεν αποτελεί “mother base”, “μητρική βάση”, για κανέναν από τους προαναφερθέντες τύπους αεροσκαφών, που επιχειρούν εδώ, γεγονός που σημαίνει οτι έχει αυξημένες ανάγκες υποστήριξης με μετακινήσεις”, μας λέει ο διοικητής, προσθέτοντας: “Παρ’ ολα αυτά, όμως, συμβάλλουμε ενεργά στην αεράμυνα της χώρας με την ιστορική 337 Μοίρα, ενώ υποστηρίζουμε μια σειρά από μοναδικές δραστηριότητες της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ), όπως: τα βλήματα RIM 7 Sparrow για το σύστημα “Βέλος” όλης της ΠΑ, καθώς και τα αντίστοιχα βλήματα του Πολεμικού Ναυτικού, που επισκευάζονται όλα εδώ. Στο πεδίο βολής της Κρανέας καταστρέφουμε ληγμένα πυρομαχικά όπως βλήματα Penguin και Exocet του ΠΝ ή παλαιά “Nike” της ΠΑ. Κάνουμε συντήρηση β΄ βαθμού των κινητήρων των μαχητικών “Φαντομ” και της 117 ΠΜ της Ανδραβίδας, ενώ είμαστε υπεύθυνοι για τη συντήρηση όλων των Η/Ζ (Ηλεκτροπαραγωγικά Ζεύγη) της ΠΑ για όλη τη Βόρεια Ελλάδα. Επίσης, παρασκευάζουμε 2000 μερίδες φαγητού ημερησίως και για 40 ημέρες για τους πρόσφυγες, ενώ στη μονάδα μας λειτουργεί και το μοναδικό σχολείο της ΠΑ για το αντιαεροπορικό σύστημα “Βέλος” αυτής”.

Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός από τις καθαρώς στρατιωτικές δραστηριότητες, η μονάδα έχει και πλήθος κοινωνικών δραστηριοτήτων και φιλανθρωπικό έργο σε συνεργασία με τον Δήμο και την Εκκλησία, καθώς σε καθημερινή βάση δεν πετάγεται καμία μερίδα φαγητού που περισσεύει, αλλά αυτό δίδεται στον Δήμο και την Εκκλησία ενισχύοντας έτσι τα συσσίτια απόρων. Επίσης, η 110 ΠΜ έχει λάβει το ISO 50001 ως πρωτοπόρα στον τομέα της εξοικονομήσεως ενεργείας, χρησιμοποιώντας λιγότερο πετρέλαιο και περισσότερη ηλιακή ενέργεια, που… αφθονεί στη Λάρισα, ενω έχει επιλεγεί από το ΓΕΕΘΑ ως μια από τις μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων, σε πιλοτική βάση, η μοναδική από την ΠΑ, για το πρόγραμμα εξοικονομήσεως υδάτινων πόρων”. Καθόλου άσχημα για μια αεροπορική μονάδα αιχμής, θα προσθέταμε εμείς.

Τεχνικοί RF-4

Τεχνικοί RF-4 (Φωτογραφία ΓΕΑ)

Μοίρα 348: Τα “μάτια” των Ενόπλων Δυνάμεων

“Η 348 Μοίρα Τακτικής Αναγνώρισης είναι αυτή τη στιγμή η μοναδική Μοίρα με αναγνωριστικά αεροσκάφη RF-4E της ΠΑ, άλλα και του NATO, καθώς η Τουρκία ήδη τα έχει αποσύρει από τη δύναμη της”, μας λέει ο διοικητής της Μοίρας, αντισμήναρχος (Ι) Δημήτρης Παπαδημητρίου, απόφοιτος της Τάξεως του 1995 της Σχολής Ικάρων, ο οποίος πετά με την 348 ΜΤΑ συνεχώς από τον Νοέμβριο του 1996, όταν και εντάχθηκε στη δύναμη της. “Είκοσι χρόνια συνεχώς ή περισσότερες από 2200 ώρες πτήσεως με αναγνωριστικά RF-4E”, μας λέει χαμογελώντας.

Ποιο όμως θα είναι το μέλλον της Μοίρας, αφού η ΠΑ έχει προμηθευτεί ειδικά ατρακτίδια αναγνωρίσεως (“Recce-pod”) για τα υπερσύγχρονα F-16 Block 52+ Adv της 335 Μοίρας. “Η 348 Μοίρα είναι εξειδικευμένη στην αναγνώριση. Αυτο ήταν, είναι, και καλό και κακό. Καλό, γιατί είμαστε απολύτως εξειδικευμένοι στην αποστολή μας. Κακό, γιατί δεν υπήρχε και άλλη Μοίρα για να έχουμε άμιλλα και να μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι και οι δύο. Το αεροσκάφος όμως είναι παλαιό και δεν μπορεί να υποστηρίζεται πλέον στο μέλλον. Γίνεται ασύμφορο. Στο πλαίσιο αυτό η Μοίρα θα αναστείλει τη λειτουργία της και ήδη από τα τέλη του 2015 εφτά πιλότοι μας μετατέθηκαν στην 115ΠΜ για να εκπαιδευτούν στα σύγχρονα F-16 Block 52+. Κατά την προσωπική μου άποψη, το μέλλον στον τομέα της τακτικής αναγνώρισης είναι στα “Recce-pod” και στα Μη Επανδρωμένα Αεροπορικά οχήματα, πιο γνωστά ως UAV. Μέχρι τότε όμως η Μοίρα μας εκτελεί κανονικότατα τις αποστολές που τις ανατίθενται από τα προϊστάμενα κλιμάκια επ’ ωφελεία της ΠΑ, αλλά και άλλων Κλάδων των Ε.Δ. Για παράδειγμα, η αποστολή δύο RF-4E που θα δεις να πετούν σε λίγη ώρα, πρόκειται να πετάξουν στον Έβρο, για λογαριασμό του Στρατού μας”, λέει ο μοίραρχος.

Μοίρα – Φάντασμα

Στην είσοδο της ιστορικής 337 Μοίρας, με κωδικό κλήσεως “Φάντασμα”, της τρίτης πιο παλαιάς της ΠΑ, μας υποδέχεται ο διοικητής της, αντισμήναρχος (Ι) Μιλτιάδης Παπαδάκης, απόφοιτος της Σχολής Ικάρων (Τάξεως 1994 ή 66ης Σειράς Ιπταμένων). Εκτός από λίγο καιρό στα F-5A, στην αρχή της σταδιοδρομίας του, όλα τα υπόλοιπα χρόνια τα έχει στα F-16, με τα οποία έχει πετάξει και με τις τέσσερις εκδόσεις τους που υπηρετούν στην ΠΑ, και έχει ήδη παραδώσει τη διοίκησης της Μοίρας μετά από δύο χρόνια στον έως τότε αξιωματικό επιχειρήσεων αυτής αντισμήναρχο (Ι) Παπαμαυρουδή.

“Οι νυχτερινές πτήσεις είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, απαιτητικές από τις ημερήσιες και ένα σημαντικό τμήμα της εκπαίδευσης της μονάδας μας αφιερώνεται σε αυτές. Πρέπει να είμαστε -και είμαστε- ετοιμοπόλεμοι για να επιχειρούμε μέρα και νύχτα σε εθνικό και συμμαχικό επίπεδο αν απαιτηθεί να μας ζητηθεί”. Συναντούμε τους τέσσερις χειριστές στο μικρό δωμάτιο της ενημερώσεως, του γνωστού στην αεροπορία “briefing”. Παρακολουθούμε για λίγο για να μην ενοχλούμε. Τέσσερις νέοι άνθρωποι, ο ένας μόνο είναι πάνω από 30 ετών. “Είναι επισμηναγός, αλλά στην συγκεκριμένη πτήση θα πετάξει ως “No 3” του σχηματισμού, ενώ ως “No 1” αυτό και τακτικός διοικητής του θα πετάξει ένας υποσμηναγός”, μας ενημερώνει χαμηλόφωνα ο Μιλτιάδης, όταν του το επισημαίνουμε σχετικώς. Κι όμως, αυτός ο νεαρός άνδρας, όρθιος, σημείωνε και ενημέρωνε τους τρεις συναδέλφους του, μεταξύ των οποίων και έναν επισμηναγό, για όλες τις λεπτομέρειες της πτήσεως με μια εμπειρία και αυτοπεποίθηση αξιοθαύμαστη. Τελειώνει το “briefing” και οι χειριστές πάνε να φορέσουν τον ειδικό εξοπλισμό πτήσεως και μετά το βανάκι της Μοίρας για την “γραμμή πτήσεως”, το δωματιάκι των τεχνικών, όπου υπογράφουν για να παραλάβουν πανέτοιμα και ελεγμένα απο τους τεχνικούς, αυτούς τους αφανείς ήρωες όλων των πολεμικών Μοιρών, τα αεροσκάφη τους.

Τους παρακολουθούμε να υπογράφουν και να αστειεύονται με τους τεχνικούς. “Η εμπιστοσύνη μας σε αυτούς είναι πλήρης. Η ζωή μας στον αέρα είναι στα χέρια τους και ξέρουμε ότι και αυτοί νοιάζονται για μας, περισσότερο και από τις… γυναίκες μας”, μας λέει ένας εξ αυτών.

Μοναδικό κέντρο στην Ευρώπη

“Το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ενόργανου Πτήσεως (ΚΕΕΠ) είναι μια μοναδικότητα όχι μόνο για την Πολεμική Αεροπορία, αλλα και για ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ εκτός από εμάς λειτουργεί ακόμα ένα παρόμοιο κέντρο-σχολείο στις ΗΠΑ”, μας λέει με δικαιολογημένη περηφάνια ο διοικητής του ΚΕΕΠ, αντισμήναρχος (Ι) Νίκος Τσαχτίρας στο γραφείο του.

“Σε μας εδώ όλοι οι ιπτάμενοι παθαίνουν να πετούν επιχειρησιακά με τα όργανα του αεροσκάφους τους, καθώς αποδείχθηκε στην πράξη οτι στην εποχή μας οι πτήσεις δεν είναι μόνο αναχαιτίσεις, αερομαχίες στο Αιγαίο, προσβολές στόχων στο έδαφος κ.λπ., αλλά και πτήσεις ναυτιλίας από το ένα αεροδρόμιο στο άλλο, όχι μόνο εντός της Ελλάδας, αλλά και σε αποστολές στο εξωτερικό. Το Σχολείο αυτό υπήρχε στην ΠΑ, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν αποσύρθηκαν τα εκπαιδευτικά αεροσκάφη T-33A, ανεστάλη η λειτουργία του. Κάποια σοβαρά όμως αεροπορικά συμβάντα που έγιναν κατέδειξαν την ανάγκη επαναλειτουργίας του. Όπερ και εγένετο, καθώς το 2005 ξαναλειτούργησε στη Λάρισα και από το 2007 έως σήμερα μας έρχονται εδώ εκτός των ιπτάμενων της ΠΑ και άλλοι συνάδελφοι από το Πολεμικό Ναυτικό, τον Στρατό, το Λιμενικό Σώμα και το ΓΕΕΦ της Κύπρου. Εμείς δεν διαθέτουμε δικά μας αεροσκάφη, αλλά εδώ γίνεται το πρώτο στάδιο της εκπαίδευσης, το καθαρά θεωρητικό των Πτήσεων Δι’ Οργάνων(ΠΔΟ), που είναι διάρκειας 3 εβδομάδων και στη συνέχει ο πιλότος πηγαίνει στη Μοίρα του. Εκει πετά 4 πτήσεις στον εξομοιωτή πτήσης του τύπου αεροσκάφους που είναι πιστοποιημένος και μετά πετά στο πτητικό σκέλος της εκπαίδευσης, μια πτήση με το αεροσκάφος που έχει μάθει να πετά με συνθήκες ΠΔΟ”.

 

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: