Η Τουρκία την τελευταία εβδομάδα υπέστη τις πρώτες πολεμικές ανθρωπινές απώλειες πριν ακόμα η επιδρομή της -κατά του Ντά’ες και των Συριακών Κουρδικών δυνάμεων- συμπληρώσει μια εβδομάδα την περασμένη Τετάρτη (31/8).

Αυτοί που φαίνεται να είναι μαχητές που πολεμούν υπό το έμβλημα των αραβοκουρδικής συμμαχίας των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) κατάφεραν, σύμφωνα με επίσημες Τουρκικές πηγές, να σκοτώσουν έναν Τούρκο στρατιώτη και να τραυματίσουν τρεις ακόμα προσβάλλοντας το άρμα τους εφτά χιλιόμετρα νότια της συνοριακής Συριακής πόλης Τζαραμπλους με πυραύλους. Απόσπασμα βίντεο προφανώς δείχνει ένα άρμα να προσβάλλεται από έναν πύραυλο που εκτοξεύθηκε απ’ την SDF πριν πυροδοτηθεί μια λαμπερή γιγάντια πύρινη μπάλα:

Επίσης την Πέμπτη (1/9) ακόμη τρεις Τούρκοι στρατιώτες τραυματίστηκαν όταν το άρμα τους δέχθηκε πυρά δυτικά της Τζαραμπλους.

Τα διαθέσιμα οπτικοακουστικά αποσπάσματα από την Τουρκική εισβολή δείχνουν τα άρματα M60 Patton και τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) ACV-15 να προστατεύουν Σύρους συμμάχους μαχητές και τους πάνω-κάτω 350 στρατιώτες να επιχειρούν νοτίως των συνόρων της. Αυτό εγείρει την ακόλουθη ερώτηση: Γιατί η Τουρκία χρησιμοποιεί ως αιχμή του δόρατος τα άρματα μάχης M60 σε μία τόσο μεγάλη επιχείρηση σε αντίθεση με τα πιο σύγχρονα και ισχυρότερα άρματα μάχης Leopard 2;.

Πολλά από τα Τουρκικά M60 έχουν ανακατασκευαστεί και εκσυγχρονισθεί από το Ισραήλ, αλλά παραμένουν ακόμη όχι και τα πιο αξιόπιστα άρματα στο Τουρκικό οπλοστάσιο. Επιλέγοντας το M60 να ηγηθεί μιας τόσο δυνητικά διακινδυνευμένης επίθεσης μέσα σε εχθρική περιοχή ήταν σίγουρα μια ύποπτη κίνηση δεδομένου ότι η Τουρκία διαθέτει στην κατοχή της εκατοντάδες πολύ πιο ανθεκτικά Leopard 2.

“[ΗΠΑ και Τουρκία] δεν ήταν καλά συντονισμένες στην επιχείρηση όπως έδειχναν οι δημόσιες δηλώσεις τους. […] Ενώ η Τουρκική δημοσιότητα προβάλλει την εκστρατεία ως μια κοινή επιχείρηση με τον υπό αμερικάνικη διοίκηση συνασπισμό, οι πρώτες αεροπορικές επιδρομές που πραγματοποιήθηκαν από Τουρκικά μαχητικά στην Τζαραμπλους έγιναν μονομερώς, όχι κάτω από την ομπρέλα του συνασπισμού”. – Adam Entous, Gordon Lubold και Dion Nissenbaum, “Turkish Offensive on Islamic State in Syria Caught U.S. Off Guard“, The Wall Street Journal”, 30.08.2016

Επιπλέον η έκθεση αυτών των αρμάτων στα πυρά πυραύλων, όπως εμφανίστηκε στη δημοσιότητα κατά το συμβάν του Σαββάτου (27/8), εγείρει πολλά ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα της παρούσας δύναμης στην Τζαραμπλους να κινηθεί ακόμη νοτιότερα από τα σύνορα για να πολεμήσει του εχθρούς της. Αν μη τι άλλο η επισφαλής κατάσταση τους στη βορειοδυτική Συρία δεν είναι τελείως διαφορετική με αυτήν που αντιμετώπισαν οι Ισραηλινοί στρατιώτες στον Λίβανο, κατά τα τελευταία στάδια του τελευταίου πολέμου με την Χεσμπολάχ πίσω στο Καλοκαίρι του 2006.

Όταν το Ισραήλ εξαπέλυσε την “Επιχείρηση Αλλαγή Κατεύθυνσης 11” οι Ισραηλινές Δυνάμεις Αυτοάμυνας (IDF) είχαν σχεδιάσει να διαθέτουν κομάντος αποβιβαζόμενους από ελικόπτερα που ενεργώντας παράλληλα με τεθωρακισμένα θα περικύκλώνανε την Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο και θα ασφαλίζαν τα Ισραηλινά σύνορα από τις πυραυλικές επιθέσεις που πραγματοποιούταν από την οργάνωση. Ήταν μια απερίγραπτη αποτυχία, ο φτωχός συντονισμός σε επίπεδο διοικήσεων είχε ως αποτέλεσμα οι Ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις στον Λίβανο να πέσουν θύματα των καλά οργανωμένων ενεδρών της Χεσμπολάχ. Σε μια περίπτωση φάλαγγα αρμάτων που αποτελούνταν από 24 άρματα μάχης Μερκαβά έπεσε σε ενέδρα των μαχητών της Χεσμπολάχ οι οποίοι εκτόξευσαν αντιαρματικούς πυραύλους από τις κορυφές των λόφων, καταστρέφοντας τουλάχιστον 11 άρματα. Κατάφεραν ακόμα κάνοντας χρήση πυρών μικρών όπλων και όλμων να καταστείλουν την υποστήριξη του Ισραηλινού Πεζικού, καθιστώντας την ενέδρα μια συντριπτική επιτυχία. Τα άρματα, επιχειρώντας απερίσκεπτα σε λοφώδες έδαφος, αμέσως έγιναν εύκολοι στόχοι (sitting ducks) για την Χεσμπολάχ.

Turkey_Leopard-2A4

Αρχής γενομένης την περασμένη εβδομάδα, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ξεκίνησαν να μετακινούν άρματα μάχης Leopard 2A4 στα νότια σύνορα. Σύμφωνα με το Military Balance 2015, η Τουρκία διαθέτει 325 Leopard 2A4. Δεν φαίνεται αυτά τα άρματα μάχης να είναι σε χρήση από οποιεσδήποτε μονάδες τεθωρακισμένων που αυτή τη στιγμή έχουν αναπτυχθεί σε επιχειρήσεις κατά των Κούρδων στα νότια της χώρας, ούτε σε επιδρομές μέσα στην Συρία ή το Ιράκ. Είναι πολύ πιθανόν ότι αυτά τα ικανά άρματα μάχης είναι με μονάδες που έχουν ως αποστολή να φυλάσσουν τα σύνορα με την Ελλάδα και την Ρωσία, όπου θα πρέπει να πολεμήσουν κατά πολύ πιο ικανών εχθρών, που χρησιμοποιούν πιο σύγχρονα και ικανά άρματα μάχης και αντιαρματικά όπλα.

Δεδομένης της έμφασης του στα μέτρα ασφαλείας το Ισραηλινό Μερκαβά αποκαλείται ως το ασφαλέστερο άρμα μάχης στον κόσμο. Ο θάνατος περίπου 30 Ισραηλινών στρατιωτών και αξιωματικών από το Ισραηλινό Σώμα Τεθωρακισμένων, συμπεριλαμβανομένων δύο διοικητών επιλαρχίων, μαζί με την καταστροφή συνολικά 50 αρμάτων τους από αντιαρματικούς πυραύλους της Χεσμπολάχ κατά τη διάρκεια εκείνου του πολέμου, ωστόσο, έδειξε ότι αυτά τα άρματα σίγουρα δεν ήταν άτρωτα.

Στην Συρία, σήμερα, οι Τούρκοι δεν εισέρχονται με τα αυτοαποκαλούμενα ασφαλέστερα άρματα στον κόσμο, όμως με κάποια από τα πιο παλιά απανταχού άρματα τα οποία θα έπρεπε να έχουν, στα καλύτερη, διαδραματίσει υποστηρικτικό ρόλο στα σαφώς ανώτερα Leopard 2. Αυτά τα άρματα διαθέτουν καλύτερους μηχανισμούς για την ελαχιστοποίηση των συνεπειών της ζημιάς στο διαμέρισμα του πληρώματος από τη φωτιά, για παράδειγμα, τα πυρομαχικά τους είναι διαχωρισμένα από το πλήρωμα σε ένα διαφορετικό διαμέρισμα στην περίπτωση που αναφλεγεί κατά τη διάρκεια της πορείας σε μια δυνατή ανταλλαγή πυρών.

Το Leopard 2 είναι είναι καθόλου τέλειο, και έχει αρχίσει να γίνεται περισσότερο ευάλωτο με τα χρόνια δεδομένης της εισαγωγής στο πεδίο της μάχης νέων και πολύ πιο φονικών αντιαρματικών πυραύλων. Παρ’ολα αυτά παραμένει ακόμα ως το πιο επικίνδυνο άρμα στο Τουρκικό οπλοστάσιο, και με δεδομένους τους αριθμούς που η Τουρκία έχει στην διάθεση της θα έπρεπε πραγματικά να είναι το άρμα που θα ηγείται αυτής της επιχείρησης.

Οι πιθανοί λόγοι που η Τουρκία ίσως να μην μπορεί να αναπτύξει τα Leopard 2 σ’ αυτή την επιχείρηση θα πρέπει να αξιολογηθούν. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη χώρα και οι στρατιωτικές βάσεις στα νοτιότερα σύνορα της ίσως να μη διέθεταν αναγκαστικά αυτά τα άρματα, ή ακόμη και να μην είχε τα απαιτούμενα πληρώματα που χρειαζότανε για να τα επανδρώσει δεδομένων των μεγάλης κλίμακας συλλήψεων και φυλακίσεων που διενεργήθηκαν από την Κυβέρνηση στην εποχή μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου. Επίσης, παρά το γεγονός ότι η Τουρκία είχε για πολύ καιρό στο μυαλό της την εισβολή στο συγκεκριμένο μέρος της βορειοδυτικής Συρίας -τον Ιουνίου του 2015 ο Ερντογάν και οι ανώτατοι στρατηγοί του συζήτησαν την εξαπόλυση μιας εισβολής σ’ αυτή την περιοχή χρησιμοποιώντας 2000 στρατιώτες, αυτό το σχέδιο διαλύθηκε μεταγενέστερα ωστόσο μετά τη Ρωσική παρέμβαση και το επακόλουθο συμβάν με το βομβαρδιστικό Su-24 -η εισβολή αποκαλύφθηκε πολύ ξαφνικά, χωρίς να δοθεί κάποια προηγούμενη προειδοποίηση στην Ουάσιγκτον πριν τις προπαρασκευαστικές ομοβροντίες πυροβολικού που εξαπολύθηκαν την 24η Αυγούστου.

“Τούρκοι και Αμερικάνοι αξιωματούχοι είπαν ότι ο Τουρκικός Στράτος επιθυμούσε να δείξει αποφασιστικότητα και να επιδείξει πίστη στον Ερντογάν, ειδικά μετά το πραξικόπημα” – Adam Entous, Gordon Lubold and Dion Nissenbaum, “Turkish Offensive on Islamic State in Syria Caught U.S. Off Guard“, The Wall Street Journal”, 30.08.2016  

Αυτό συνέβη τουλάχιστον εν μέρει επειδή η Τουρκία παρουσιάστηκε με ξεκάθαρο “casus belli”, την απεχθή τρομοκρατική βομβιστική επίθεση του Κουρδικού γάμου στο Γκαζιαντέπ, η οποία σκότωσε 53 ανθρώπους, με πολλούς από αυτούς παιδιά, την 20η Αυγούστου και τον βομβαρδισμό της Καρκαμίς με αρκετά βλήματα όλμου. Μη ενεργώντας άμεσα και αποφασιστικά ως απάντηση σε τόσο στυγερές επιθέσεις, και μόνο έξι εβδομάδες μετά την απόπειρα του αποτυχημένου πραξικοπήματος, θα έκανε την Τουρκική Κυβέρνηση και τον Στρατό να δείχνουν αδύναμοι στα μάτια του Τουρκικού λαού σε μια κρίσιμη χρονική στιγμή.

Εναλλακτικά η Τουρκική Κυβέρνηση θα μπορούσε να είχε ανακοινώσει ότι θα εξάλειφε όλους τους τρομοκράτες στα σύνορα της και στην συνέχεια θα προχωρούσε με την έναρξη ανάπτυξης και τη σύσταση ενός μεγάλου αριθμού αρμάτων Leopard 2 σε αυτό το σύνορο από οποιοδήποτε μέρος της χώρας -η οποία όμως ίσως να είχε απολέσει το στοιχείο του αιφνιδιασμού.

Ωστόσο η Τουρκία είχε εμφανώς αναπτύξει πυροβόλα, άρματα μάχης και στρατεύματα σ’ αυτά τα σύνορα για περισσότερο από ένα χρόνο. Και επιτιθέμενη ξαφνικά ή όχι ήταν απίθανο πως οι μαχητές του Ντά’ες θα πολεμούσαν έως θανάτου για την υπεράσπιση της Τζαραμπλους, μια πόλη ακριβώς στην περιφέρεια του λεγόμενου χαλιφάτου τους -η οποία είναι και ο λόγος που επέλεξαν να αποσυρθούν άμεσα. Πριν την έναρξη αυτής την επιχείρησης ήταν απολύτως αντιληπτό ότι το Ντα’ες υποχωρούσε τακτικά από τις περιοχές που δεν μπορούσε να οχυρωθεί δυνατά και να αιματοκυλίσει οποιαδήποτε επιτιθέμενη δύναμη. Επιπλέον η επίθεση επρόκειτο να είναι αναπόφευκτη για τον προαναφερθέντα λόγο ότι το Ντά’ες άπλα εξακολούθησε να επιτίθεται τις Τουρκικές πόλεις και χωριά κοντά στα σύνορα.

Το ερώτημα το οποίο επομένως πρέπει να τεθεί είναι: Έπρεπε η Τουρκία πραγματικά να κάνει αυτή την επίθεση πριν να είχε έτοιμα τα πιο αποτελεσματικά όπλα της; Αφιερώνοντας χρόνο για να δημιουργήσει αυτόν τον πιο αποτελεσματικό εξοπλισμό θα μπορούσε κάλλιστα να είχε αυξηθεί η πιθανότητα η Τουρκική κυβέρνηση και ο στρατός να μπορούσαν να επιτύχουν μια πιο σαφή και αποφασιστική νίκη, η οποία θα είχε ενσταλάξει εκ νέου οποιαδήποτε συρρίκνωση της εμπιστοσύνης του κόσμου που θα μπορούσε να είχε προς αυτούς.

Με την τωρινή σύσταση των δυνάμεων στην Συρία, οι Τούρκοι θα συμβουλεύονταν να μην προελάσουν περαιτέρω νοτιότερα μέσα στην εχθρική περιοχή και δουν από πρώτο χέρι πόσο ευάλωτος είναι ο γερασμένος στόλος των M60 στις ενδεχόμενες καταστρεπτικές “βάλλω και μετακινούμαι” ενέδρες, να μην αναφερθούμε στις νάρκες και τα μη αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (IED). Η επίθεση του Σαββάτου είναι μια καθαρή προειδοποίηση στις ολέθριες συνέπειες που είναι αντιμέτωπη η Τουρκία αν δεν επανεξετάσει την σύνθεση των δυνάμεων που έχει αναπτύξει σε αυτή τη χώρα που βρίσκεται στο καταστροφικό έλος του πόλεμου.

Turkey_ACV-15

Τουρκικά ACV-15 κοντά στα σύνορα με την Συρία την 25 Αυγούστου.

 

Απόδοση/Μετάφραση από το offiziere.ch για την Προέλαση.
Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 2 Αυγούστου 2016.

7 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Τέτοιες εικόνες απο φλεγόμενα άρματα μάχης μετά απο επίθεση με αντιαρματικά όπλα θυμάμαι και απο τον πόλεμο στην Υεμένη, όπου ακόμα και τα Μ1 της ΣΑ κλπ δεν προσφέραν την πολυδιαφημισμένη προστασία και ανωτερότητα, συνεπώς είμαι σκεπτικός αν τα τούρκικα Leo 2A4 θα μπορούσαν να αποφύγουν την καταστροφή στην Συρία.
    Απο τον πόλεμο στο αφγανιστάν θυμάμαι εικόνες απο διάφορα άρματα μάχης όπως τα Challenger 2, Leo 2 (CAN)
    να φέρουν ισχυρή πρόσθετη θωράκιση στο μπροστινό τμήμα και «Slat armor» στο πίσω, τα εκσυγχρονισμένα Leo2
    στο επίπεδο NG προσφέρουν σίγουρα καλύτερη προστασία απο τα 2Α4, το ερώτημα είναι όμως πόσα απο τα 339 2Α4 έχουν εκσυγχρονιστεί στο επίπεδο NG και βρίσκονται σε υπηρεσία στον TΣ.

    » alt=»» />

    Saudi M1 Abrams Tank Cook Off After Houthi ATGM Hit

    Απάντηση
  2. ΑΧΕΡΩΝ

    Ίσως ἡ εξαπόλυση της επιχειρήσεως μετά την μετακίνηση των Leopard-2A4 να έχανε το στοιχείο του αιφνιδιασμού των SDF,και για τον λόγο αυτό ἡ επίθεση,που ούτως ἤ άλλως ανελήφθη από τον (ψευδο)FSA,με την τουρκική συμμετοχή να είναι περισσότερο συμβολική-επικοινωνιακή.(πόλεμος με το ένα χέρι στην τσέπη,ἤ καθιστός πόλεμος -Sitzkrieg)
    Ἄν τα πράγματα εξελιχθούν δυσκολώτερα από το αναμενόμενο,και πάλι το καταλληλώτερο είδος δυνάμεων επί του εδάφους για την αντιμετώπιση κι εξουδετέρωση των SDF θα είναι το πεζικό ὡς μάζα,και οἱ επίλεκτες ἤ και ειδικές δυνάμεις ὡς αιχμή.
    Χωρίς την συνεργασία με αυτές τις δυνάμεις,και τα τουρκικά Sabra και Leopard-2A4,δέν θα έχουν τύχη καλύτερη αυτής των σαουδαραβικών Abrams στην Υεμένη.

    Απάντηση
  3. manolis

    Μα φυσικα γιατι τα Μ-60 ειναι αφθονα στην περιοχη, φθηνα και αναλωσιμα (οπως και το ατυχο προσωπικο τους κατα τα φαινομενα…).
    Σοβαρα τωρα, στην Μ.Π. (Μετα Πραξικοπηματος) τουρκια του ερντογαν, το πρωτο κριτηριο δεν μπορει παρα να ειναι πολιτικο (Διοικητης και μοναδα 100% πιστη στην κυβερνηση). Επειτα ρολο παιζει σιγουρα η εντοπιοτητα της μοναδας αρματων και η εξοικιωση με το περιβαλλον επιχειρησεων σε συνδυασμο με την υφισταμενη ικανοτητα συντηρησης των μεσων. Αν μετεφεραν Λεο-2 στη νοτιοανατολικη τουρκια, πρεπει πρωτα να δημιουργηθουν και οι δομες συντηρησης. Αυτο δεν αποκλειεται στο μελλον. Μαλλον αυτο δεν ισχυει στον ιδιο βαθμο για τα Σαμπρα.
    Δεδομενου ομως οτι πρακτικα καθε αρμα, ποσο μαλλον το Λεο-2Α4 (που δεν ειναι ακριβως η αιχμη της αρματικης τεχνολογιας πια) μπορει να καταστραφει απο Α/Τ πυραυλους και IED, το ερώτημα το οποίο πρέπει να τεθει ειναι γιατι οι τουρκοι δεν προστατευουν τα προωθημενα τους αρματα με αντιστοιχο προσωπικο που θα δρα περιμετρικα τους π.χ. στη ζωνη εμβελειας των Α/Τ πυραυλων.

    Απάντηση
  4. npo

    Γιατί η Τουρκία χρησιμοποιεί τα M60 ?

    Διότι γι αυτό τα πήραν και γι αυτό τα εκσυγχρονίσανε. Για να πολεμάνε. Δεν τα έχουν για βιτρίνα ούτε σαν αποτροπή. Και όχι, δεν τα στέλνουν σαν πρόβατα επι σφαγή. Αλλά κι αν καταστραφούν πέντε ή δέκα, είναι αποδεκτές απώλειες γι αυτούς.

    Δεν κρίνω, ουτε προτρέπω, ούτε προσωπικά θα είχα καμιά διάθεση να πεθάνω για κάποιους μεγαλομανείς στόχους «επιρροής» στα νότια σύνορά μου, απλά τονίζω πως δεν πρέπει να προβάλουμε τον δικό μας τρόπο σκέψης με 1.3 παιδιά ανα οικογένεια (χαμηλότερο αν αφαιρέσει κανείς τους μετανάστες) σε μια άλλη χώρα με 3 παιδιά ανα οικογένεια (μιλάω για γεννήσεις περιόδου 1990-1995).

    Απάντηση
  5. Προβοκάτωρ

    Το περίεργο είναι γιατί δεν χρησιμοποίησαν UAV’s πριν την είσοδο των αρμάτων για αναγνώριση και επιτήρηση του χώρου…όπως γίνεται και στο ελλάντα άλλωστε…

    Απάντηση
  6. xm8

    Δεν έχουν κανέναν λόγο να χρησιμοποιήσουν Leo 2 ή Sabra. Το Νταές τους παραδίδει τα χωριά αποχωρώντας απ’ αυτά χωρίς να πέσει ντουφεκιά, χωρίς παγιδευμένα οχήματα, χωρίς ναρκοθετημένους δρόμους, τίποτα απολύτως.
    Δικοί τους άνθρωποι είναι οι μαχητές του Ισλαμικού κράτους, αυτοί τους προώθησαν εκεί, τους εκπαίδευσαν στο παρελθόν, τους υποστήριζαν μέχρι τώρα.
    Βομβαρδισμοί από την αεροπορία και το πυροβολικό στις οργανωμένες θέσεις του SDF (Κούρδοι, Άραβες, Τουρκμένοι, Ασσύριοι, κλπ.) για να τους σμπρώξουν πίσω και κάτω, ώστε να προελάσει ο γενναίος τουρκικός στρατός με ασφάλεια. Με το που χτυπήθηκαν μερικά άρματα από το SDF, επιβλήθηκε αμέσως συμφωνία εκεχειρίας.
    Όταν αποφασίσουν να πολεμήσουν οι γείτονες, εδώ θα είμαστε να τους κρίνουμε. Προς το παρόν έχουν βγάλει τα στρατά παρέλαση.
    ΥΓ. Εκείνα τα αντιαρματικά με τα οποία χτύπησαν τα Firtina στη Τζαραμπουλούς πριν λίγο καιρό τα τζιχάντια (αν ήταν αυτοί και όχι οργανωμένη προβοκάτσια) τί έγιναν; Γιατί δεν τα χρησιμοποιούν;

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: