Αντάρτες οπλισμένοι με καθοδηγούμενους αντιαρματικούς πυραύλους τιμωρούν τη δύναμη τεθωρακισμένων της Άγκυρας.

Φέτος τα άρματα μάχης της Άγκυρας ήταν συνεχώς στις ειδήσεις, είτε τριγυρίζοντας τους δρόμους της τουρκικής πρωτεύουσας κατά τη διάρκεια του αποτυχημένου πραξικοπήματος ή δεχόμενα πυραυλικές επιθέσεις από αντάρτες στα Συριακά σύνορα.

Πρόσφατα, τουρκικά τεθωρακισμένα περάσαν στην Συρία και απώθησαν την τρομοκρατική οργάνωση του Ντά’ες μακριά από τα στρατόπεδα της κατά μήκος των Τουρκικών συνόρων -και επίσης πολέμησαν με τους υποστηριζόμενους από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ) Κούρδους αντάρτες, προκαλώντας μια απογοητευτική διπλωματική αβεβαιότητα για τον Λευκό Οίκο.

Είναι εύκολο να καταλάβει κάνεις γιατί είναι τόσο δραστήρια τα άρματα μάχης της Τουρκίας. Η χώρα είναι αντιμέτωπη με μία από τις χειρότερες γεωπολιτικές κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών, και διατηρεί, επίσης, μια τεράστια δύναμη αρμάτων μάχης -ενα σύνολο περισσότερων από 2400, μεγαλύτερο από τις αρματικές δυνάμεις της Γαλλίας, Γερμανίας και Ηνωμένου Βασιλείου μαζί.

Όμως μόνο τα 354 γερμανικής κατασκευής άρματα μάχης Leopard 2A4 της Τουρκίας είναι σύγχρονης σχεδίασης, ακόμα αλλά αυτά χρονολογούνται πίσω στο 1985.

Η συντριπτική πλειοψηφία των τουρκικών αρμάτων είναι τα αμερικάνικής κατασκευής άρματα M-48 και M-60 Patton. Ο τελευταίος τύπος, ο οποίος εισήλθε σε υπηρεσία την ίδια χρονιά με την Κρίση των Κουβανικών Πυραύλων, είναι μάλλον πολύ παλιός.

Τουρκικά άρματα μάχης M-48.

Γνωρίστε το αγαπημένο άρμα μάχης της Τουρκίας

Το M-60, ανεπίσημα ονομάζεται Patton από το M-48 Patton και τον περίφημο Αμερικάνο στρατηγό, ήταν ένα θηριώδες ακατέργαστο μηχάνημα σχεδιασμένο να υπερτερεί έναντι του πανταχού παρών Σοβιετικού T-54 λόγω της ισχυρότερης θωράκισης και του μακρύ πυροβόλου M-68 των 105 χιλιοστών.

Αυτό το πρόσφατο Patton ήταν το τελευταίο σε μια οικογένεια που περιελάμβανε το M-46, M-47 και M-48, όλα οπλισμένα με πυροβόλα των 90 χιλιοστών.

Το M-60 δεν είδε δράση κατά τον πόλεμο του Βιετνάμ, εκτός από τις εκδόσεις μεταφοράς γέφυρας εφόδου και άρσης ναρκών. Ωστόσο, στον πόλεμο του Γιόμ Κιπούρ το 1973 τα ισραηλινά M-60 έσπευσαν να ανακουφίσουν μια δύναμη 170 αρμάτων M-48 και Centurion που υπερασπιζόταν τα υψώματα Γκολάν απο την εισβολή 800 συριακών αρμάτων T-54 και T-62.

Κατά τη διάρκεια της ίσως πιο σφοδρής αρματομαχίας σε όλη την ιστορία τα ισραηλινά άρματα και πυροβολικό συνέτριψαν τους Σύρους επιτιθέμενους, αντεπιτέθηκαν και έφτασαν σε απόσταση βολής έξω απο την Δαμασκό. Το Patton ήταν τόσο πολύ αγαπητό που οι ισραηλινοί παρήγαγαν αρκετές γενιές εκσυγχρονισμένων αρμάτων Magach Patton, τα τελευταία από αυτά παρέμειναν σε υπηρεσία έως το 2014.

Ωστόσο, ο πόλεμος έδειξε οτι τα άρματα Patton ήταν ευάλωτα στους καθοδηγούμενους αντιαρματικούς πυραύλους που μόλις άρχισαν να διαδίδονται σε όλον τον κόσμο. Όταν τα M-60 αντεπιτέθηκαν στα αιγυπτιακά στρατεύματα που διερχότανε την διώρυγα του Σουέζ, τα έν λόγω στρατεύματα ανατίναξαν τα ισραηλινά άρματα -τα υδραυλικά τους ήταν επιρρεπή στο να αναφλέγονται- με τους φορητούς πυραύλους AT-3 Sagger.

Για να ενισχύσει τον στόλο των αρμάτων της, η σοβιετική ένωση παρουσίασε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 το άρμα μάχης T-72. Το δημοφιλές αυτό μηχάνημα διέθετε -εκείνη την εποχή- ανώτερη θωράκιση και πιο ισχυρό πυροβόλο. Απο τη δεκαετία του ’80, ο στρατός των ΗΠΑ ξεκίνησε την αντικατάσταση του M-60 με το M1 Abrams, ένα άρμα το οποίο διέθετε ένα πολύ πιο αποφασιστικό πλεονέκτημα έναντι του σοβιετικού αντιπάλου του από ότι είχε ποτέ το Patton.

To M1 Abrams δεν είναι μόνο ένας ανώτερος κυνηγός αρμάτων, η συνθετική θωράκιση του είναι καλύτερα προστατευόμενη- αν και όχι άτρωτη- από τις πολεμικές κεφαλές κοίλου γεμίσματος των αντιαρματικών πυραύλων. Τα άρματα M-60A1 και A3 ήταν σε υπηρεσία με τους πεζοναύτες των ΗΠΑ κατά τον πόλεμο του περσικού Κόλπου το 1991. Τα συγκεκριμένα συμμετείχαν σε εντατικές μάχες κατά ιρακινών αρμάτων στο Κουβέιτ, καταστρέφοντας περίπου 100 άρματα για την απώλεια μόνο ενός Patton -πιστοποιώντας σε μεγάλο βαθμό την ανισότητα στην εκπαίδευση, τις τακτικές και τα όπλα υποστηρίξεως των εχθρικών δυνάμεων.

Πόσο ευάλωτο είναι το M-60;

Κατ’ αρχάς, τα πυρομαχικά του κυρίως οπλισμού του δεν είναι ικανοποιητικά αποθηκευμένα σε ξεχωριστό χώρο, όπως είναι στο Abrams, καθιστώντας έτσι περισσότερο πιθανή την πυροδότηση των βλημάτων στην περίπτωση που διατρηθεί η θωράκιση.

Αυτό θα ήταν λιγότερο ανησυχητικό με τις σύγχρονες θωρακίσεις. Μόνο που το M-60 διαθέτει παρωχημένη συμβατική θωράκιση χάλυβα, με μεγίστη μετωπική θωράκιση που ισοδυναμεί με 253 χιλιοστά θωράκισης ομογενοποιημένου χάλυβα (RHA) -το πρότυπο μέτρησης αποτελεσματικότητας της θωράκισης άρματος.

Αντίθετα, τα διατρητικά βλήματα 120 και 125 χιλιοστών της δεκαετίας ’90 μπορούν να διατηρήσουν το ισοδύναμο περίπου 800 RHA, και ο αντιαρματικός πύραυλος AT-17 Kornet μπορεί να διατρήσει 1300 χιλιοστά.

Σήμερα, η Τουρκία αναπτύσσει τρεις τύπους M-60, συμπεριλαμβανομένων 658 αρμάτων M-60A3 TTS με βελτιωμένα θερμικά σκοπευτικά για νυχτερινές επιχειρήσεις, και 170 άρματα μάχης M-60A1 Sabra Mark II που εκσυγχρονίστηκαν από το Ισραήλ, ονομαζόμενα στην Τουρκική υπηρεσία ως M-60T. Η Άγκυρα διαθέτει ακόμα 104 άρματα M-60A1 και A3.

Επιπρόσθετα, ο τουρκικός στρατός διατηρεί 758 παλαιότερα M-48A5 Patton. Παλιότερα η Τουρκία λειτουργούσε 3000 M-48, τα οποία είδαν εκτεταμένη δράση στην Κύπρο το 1974. Τα γερασμένα οχήματά έχουν δεχθεί ένα αναβαθμισμένο πυροβόλο των 105 χιλιοστών και συστήματα σκόπευσης που χρησιμοποιούνται επίσης στα M-60A1 και A3. Τα αναβαθμισμένα M-60T χρησιμοποιούν ένα νέο ισραηλινό πυροβόλο των 120 χιλιοστών, το MG253, το οποίο παρέχει επίδοση συγκρίσιμη με το κυρίως όπλο του Abrams. Ένας πιο ισχυρός κινητήρας αυξάνει την ταχύτητα στα 34 μίλια ανά ώρα (ΜΑΩ), το οποίο εξακολουθεί να παραμένει το πιο αργό άρμα απο τα περισσότερα σύγχρονα άρματα μάχης. Ο πύργος έχει ενισχυθεί με προσθαφαιρούμενη θωράκισης -βασικά βιδωτές πλάκες θωράκισης.

Μια φορά ενα ισραηλινό Magach 7C εξοπλισμένο με την ίδια αρθρωτή θωράκιση επέζησε μετά απο 18 χτυπήματα πυραύλων At-3 Sagger που εκτοξεύθηκαν από την Χεζμπολάχ χωρίς όμως να το διατρήσουν. Ωστόσο, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι το Sagger χρονολογείται πίσω στην δεκαετία του 1960, και οι σημερινοί πύραυλοι έχουν πολλή μεγαλύτερη ισχύ.

Σύμφωνα με πληροφορίες το M-60T περιλαμβάνει εκρηκτική αντιδραστική θωράκιση (ERA) -πλάκες εκρηκτικών που ανατινάζουν πρόωρα τους εισερχόμενους πυραύλους και βλήματα. Η ERA είναι πολύ αποτελεσματική στην προστασία του άρματος από πολεμικές κεφαλές κοίλου γεμίσματος που εκτοξεύονται απο φορητούς εκτοξευτές αντιαρματικών πυραύλων.

Ωστόσο, φαίνεται πως κάποια, αν όχι όλα, M-60T της Τουρκίας δεν διαθέτουν θωράκιση ERA, αλλά αντ’αυτου διαθέτουν επιπρόσθετη προσθαφαιρούμενη θωράκιση.

Τουρκικό M-60T κινείται στην Αλ Ραι στην Συρία τον Σεπτέμβριο του 2016. Στιγμιότυπο από βίντεο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Σε κίνδυνο τα M-60

Τα τουρκικά άρματα μάχης δεν στερούνται εμπειρίας. Απο το 1978, ο τουρκικός στρατός πολεμάει με τους Κούρδους αυτονομιστές που επιδιώκουν να σχηματίσουν ένα ανεξάρτητο κράτος.

Η πιο σημαντική κουρδική αυτονομιστική οργάνωση στην Τουρκία είναι το εργατικό κόμμα του Κουρδιστάν, ή PKK. Η Άγκυρα έχει επίσης αντιταχθεί στις προελάσεις των κούρδων αυτονομιστών στο γειτονικά γειτονικά Ιρακ και Συρία. Το 2008, 60 άρματα M-60 διέσχισαν τα σύνορα του Ιρακ στην επιθετική επιχείρηση “Ήλιος” στοχεύοντας τις βάσεις του PKK.

Όταν ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος στην Συρία, η Άγκυρα ανέπτυξε άρματα μάχης κατά μήκος των συνόρων και παρείχαν υποστήριξη στους αντάρτες που αντιτίθενται στον Πρόεδρο Μπασάρ αλ Ασσαντ. Τα άρματα έβαλλαν μέσα στην Συρία, στις περισσότερες περιπτώσεις, ως αντίποινα στα πυρά που έπεφταν στην τουρκική πλευρά των συνόρων.

Ωστόσο, η Τουρκική κυβέρνηση έγινε επίσης νευρική με τους Κούρδους μαχητές που κατελάμβαναν περιοχές της βορειοανατολικής Συρίας. Οι οποίοι πολεμούσαν υπό τη σημαία των Λαϊκών Δυνάμεων Προστασίας, ή YPG, μια οργάνωση για την οποία η Άγκυρα επιμένει οτι αποτελείται σε μεγάλο βαθμό απο μέλη του PKK.

Οταν το Ντά’ες επιτέθηκε στην κατεχόμενη απο τους Κούρδους Συριακή πόλη Κομπάνι, τα τουρκικά άρματα M-60 που επιτηρούσαν την μάχη, κατά ανήθικο τρόπο, δεν έριξαν ούτε μία βολή προς τους μαχητές του Ντά’ες, αν και έπειτα από διεθνή πίεση, η Τουρκική κυβέρνηση επέτρεψε στις Κουρδικές ενισχύσεις να διασχίσουν τα σύνορα προς υποστήριξη των πολιορκημένων αμυνομένων του YPG.

Επειδή οι Κούρδοι είναι μια από τις πιο αξιόπιστες δυνάμεις που αντιτίθενται στο Ντά’ες, η Ουάσιγκτον άρχισε να τους προμηθεύει με εκτεταμένη βοήθεια, αρχικά μέσω αεροπορικών επιδρομών και ρίψεων προμηθειών και αργότερα με ομάδες χειριστών Ειδικών Επιχειρήσεων.

Η Άγκυρα, από την πλευρά της, έφτασε σε ανακωχή με το PKK και επεδίωξαν από κοινού μια συμφωνία ειρήνης μέσα στο 2013.

Ωστόσο, ένα μήνα αργότερα αφότου το συνδεδεμένο με τους Κούρδους Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα είχε σημαντικά οφέλη στις εκλογές του Ιουνίου του 2015, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζεπ Ταγίπ Ερντογαν ανακάλεσε την κατάπαυση του πυρός, επικαλούμενος την πρόσφατη έξαρση των επιθέσεων.

Ως εκείνη τη στιγμή η πιο ανεκτική στάση στις διελεύσεις των Τουρκικών συνόρων από τους μαχητές του Ντά’ες είχε λήξει. Η τρομοκρατική οργάνωση εξαπέλυσε κύμμα επιθέσεων και εφόδων σε Τουρκικούς στόχους, σκοτώνοντας εκατοντάδες πολίτες.

Σύντομα τα τεθωρακισμένα της Άγκυρας θα πολεμούσαν και με τις δύο οργανώσεις.

Την 21η Απριλίου, ενα αποδεικτικό βίντεο παρουσίαζε μαχητές του Ντά’ες να εξαπολύουν έναν αντιαρματικό πύραυλο προς ένα τουρκικό M-60T, το οποίο εκπαίδευε τις Ιρακινές δυνάμεις στην Μπασίκαχ, μια πόλη βορείως της Μοσούλης. Τα Τουρκικά στρατεύματα ανταπέδωσαν τα πυρά και, σύμφωνα με τον Τουρκικό στρατό, σκοτώθηκαν 32 μαχητές του Ντά’ες.

Το Kornet είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς, ρωσικής κατασκευής, αντιαρματικού ς πυραύλους, η διπλή κεφαλή του έχει διαπεράσει με επιτυχία την θωράκιση του άρματος Abrams και του Ισραηλινού Merkava.

Η εικόνα του άρματος που αποδεσμεύθηκε μετά το περιστατικό απεκάλυψε ότι ο πύραυλος προκάλεσε ζημίες στο όχημα -αλλά δεν φαίνεται να το έχει διατρήσει πλήρως.

Κατεστραμμένο τουρκικό M-60T στην Μπασικάχ του Ιράκ.

Για καλή του τύχη το πλήρωμα επέζησε -οπότε η θωράκιση έκανε τη δουλεία της. Ωστόσο, ο πύραυλος, προφανώς, έθεσε το άρμα εκτός δράσης.

Είναι πιθανόν ο πύραυλος να μην προκάλεσε την ολοσχερή καταστροφή επειδή προσέκρουσε στην πλευρά του πύργου του Patton αντί στο κέντρο της μάζας του.

Οι μεταγενέστερες συγκρούσεις δεν ήταν λιγότερο ευγενικές γιά το Patton.

Τον Μάιο του 2016, Κούρδοι μαχητές ισχυρίστηκαν πως κατέστρεψαν δύο τουρκικά M-60. Σε απόσπασμα βίντεο ενός από τα περιστατικά, προσωπικό στοιχείου αντιαρματικού επευφημεί καθώς ο πύραυλος του χτυπάει ένα άρμα που είναι ανεπτυγμένο πίσω από αμυντικές θέσεις ενισχυμένες με γαιόσακους στην κορυφογραμμή ενός λόφου.

Την 15η Ιουλίου, άρματα μάχης Patton και Leopard ξεχύθηκαν στους δρόμους της Άγκυρας και Κωνσταντινούπολης, εμποδίζοντας τις εισόδους των γεφυρών και άλλων στρατηγικών σημείων στο πλαίσιο μιας απόπειρας πραξικοπήματος.

Οι δυνάμεις που υποστήριζαν το πραξικόπημα ανέπτυξαν 246 τεθωρακισμένα οχήματα, συμπεριλαμβανομένων 74 αρμάτων μάχης, σύμφωνα με το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο. Κάποια από αυτά εκτέλεσαν πυρά πάνω σε φιλοκυβερνητικά πλήθη πολιτών με πολυβόλα, και άλλα επιτέθηκαν στο Τουρκικό Κοινοβούλιο. Ενα M-60 πέρασε πάνω από αυτοκίνητα που του έκλειναν την πορεία του.

Ωστόσο, πολλά πληρώματα αρμάτων ήταν απρόθυμα να βάλλουν κατά του πυκνού πλήθους το οποίο συγκεντρώθηκε γύρω απο τα οχήματα τους. Καθώς το πραξικόπημα κατέρρευσε το ξημέρωμα της 16ης Ιουλίου, πολλοί από τους σαστισμένους στασιαστές παραδόθηκαν στους πολίτες -αν και ο εξοργισμένος όχλος κατακρεούργησε τουλάχιστον ένα απο τα μέλη των πληρωμάτων που παραδόθηκαν.

Τουρκικά άρματα M-60 βάλλουν κοντά στην Τζαραμπλούς. Στιγμιότυπο βίντεο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Ασπίδα του Ευφράτη

Έκτοτε η απώλειες των Τουρκικών αρμάτων και των πληρωμάτων κλιμακώθηκαν τους μήνες που πέρασαν. Την 24η Αυγούστου η Τουρκία εξαπέλυσε εισβολή στην Συρία με την κωδική ονομασία “Επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη”.

Μια δύναμη αποτελούμενη από δώδεκα άρματα Patton, ως επι το πλείστον M-60A3, υποστήριξαν τους συμμαχικούς πολιτοφύλακες σε μια επίθεση στην κατεχόμενη απο το Ντά’ες πόλη της Τζαραμπλους. Οι τζιχαντιστές μαχητές αποχώρησαν χωρίς να ανταλλάξουν πυρά, όπως η Τουρκική δύναμη συνέχισε την προέλαση της μέσα απο χωριά που ήταν υπό την κατοχή των Κούρδων μαχητών.

Την 27η Αυγούστου ένα Κουρδικό στοιχείο αντιαρματικού κατέστρεψε ενα Patton με εναν αμερικάνικής κατασκευής πύραυλο TOW, προκαλώντας τον πρωτο Τουρκικό θάνατο κατά την εισβολή. Η καταστροφή ενός δεύτερου Patton εμφανίστηκε σε βίντεο λίγο αργότερα.

Υπάρχουν αναφορές οτι οι Κούρδοι μαχητές έθεσαν εκτός δράσης η κατέστρεψαν κατά τις συγκρούσεις ακόμα τέσσερα άρματα. Παρ΄ολα αυτά, η Τουρκική επίθεση απώθησε με επιτυχία τους Κούρδους από αρκετά χώρια και οι Κουρδικές δυνάμεις έχουν, κυρίως, υποχωρήσει στην ανατολική πλευρά του ποταμού Ευφράτη.

Έκτοτε οι μάχες μεταξύ των δυο πλευρών έχουν σταματήσει, ίσως ως αποτέλεσμα της πίεσης απο την Ουάσιγκτον, η οποία είναι πολύ προβληματισμένη με τις μάχες ανάμεσα στους δύο σημαντικούς περιφερειακούς συμμάχους της.

Την 3η Σεπτεμβρίου, μια επιλαρχία τουρκικών τεθωρακισμένων εντάχθηκε με τους συμμαχικους πολιτοφύλακες για την έναρξη ενός νέου μετώπου γύρω από το Συριακό χωριό Αλ Ραι, έχοντας την υποστήριξη πυρών πυροβολικού από συστοιχίες πυραύλων HIMARS των ΗΠΑ. Αυτή τη φορά, οι Τουρκικές δυνάμεις χτύπησαν μαχητές του Ντά’ες, και εξάλειψαν με επιτυχία τις τελευταίες θέσεις της τρομοκρατικής οργάνωσης στα τουρκοσυριακά σύνορα.

Ωστόσο, την 7η Σεπτεμβρίου, το Ντά’ες αποδέσμευσε οπτικοακουστικό υλικό υλικό με τα χτυπήματα δύο τουρκικών M-60T από πυραύλους -ξανά, πιθανόν απο Kornet. Αποδεικνύοντας την ισχύ των Ρωσικής σχεδίασης πυραύλων, το πρώτο άρμα τυλίχθηκε βιαίως στις φλόγες, ενω το δεύτερο ανατινάχθηκε μέσα σε ένα νέφος καπνού και συντριμμιών.

Την επόμενη ημέρα, μαχητές του Ντά’ες κινηματογράφησαν στην καταστροφή ενός ακόμη M-60T κοντά στο χωρίο Ταλ Χαβά. Το εν λόγω άρμα, επίσης, τυλίχθηκε στις φλόγες και αναφέρθηκε οτι μόνο ένα μέλος του εκ πληρώματος των τεσσάρων επέζησε.

Αξίζει να σημειωθεί οτι τα M-60T σε αυτές τις περιπτώσεις δεν ήταν ανεπτυγμένα σε θέσεις βολής κάλυψης σκάφους -στην οποία είναι εγκατεστημένα πίσω απο την κορυφογραμμή του λόφου, εκθέτοντας μόνο τους πύργους τους. Η ζημία ίσως τότε να ήταν μικρότερη και οι χειριστές των πυραύλων να είχαν μια πιο δύσκολη βολή.

Όμως η Ασπίδα του Ευφράτη δεν ήταν η πρώτη φορά που τα Τουρκικά άρματα διασχίζουν τα Συριακά σύνορα.

Τον Φεβρουάριο του 2015, μια επιλαρχία 39 Patton διέσχισαν τα σύνορα στο πλαίσιο αποστολής εργασίας για την ανάκτηση των λειψάνων του Σουλεϊμάν Σαχ, του παππού του πρώτου Οθωμανού αυτοκράτορα. Η Τουρκική κυβέρνηση ανησυχούσε οτι ίσως το Ντα’ες καταλάμβανε και βεβήλωνε τον τάφο.

Τουρκικό Leopard βάλλει με το πυροβόλο του. Τουρκικός Στρατός.

Τα αργοπορημένα Leopard

Οι απώλειες του υπέστησαν τα Patton προέτρεψαν το Offiziere να αναρωτηθεί -που ειναι τα ανώτερα άρματα Leopard 2 της Τουρκίας;

Το Leopard 2 είναι ο Γερμανός ομόλογος του Αμερικάνικής κατασκευής Abrams, είναι ένα νέας γενιάς άρμα μάχης που υπερτερούσε καθοριστικά έναντι των Σοβιετικών αντιπάλων στην ισχύ πυρός και την προστασία. Η έκδοση 2A4 της Τουρκίας είναι η πρώτη γενική αναβάθμιση του σχεδίου, προσθέτοντας βελτιωμενη θωράκιση τιτανίου-τουγκστενίου και αυτόματου συστήματος πυρόσβεσης.

Το 2A4 εισήλθε σε υπηρεσία κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών του Ψυχρού Πολέμου. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η Γερμανία πούλησε εκατοντάδες απο τα άρματα της καθώς σμίκρυνε τον Στρατό της. Ωστόσο στις αρχές της δεκαετίας του 200 το Βερολίνο ενέκρινε την πώληση 354 Leopard 2 προς την Τουρκία.

Τώρα πλέον ηλικίας 30 ετών, το 2A4 δεν είναι πλέον στην τεχνολογική αιχμή του, αν και παραμένει αρκετά πιο ανθεκτικό απο το Patton. Το μετωπικό τόξο θωράκισης του 2A4 βαθμονομείται περίπου στα 700 χιλιοστά RHA -και υπολογίζεται στα 1000 χιλιοστά RHA για τις πολεμικές κεφαλές κοίλου γεμίσματος των αντιαρματικών πυραύλων, θεωρητικά επαρκεί για να αντέξει τα περισσότερα παλαιά αντιαρματικά.

Επι του παρόντος ο Γερμανικός στρατός χρησιμοποιεί τις πιο αναβαθμισμένες εκδόσεις Leopard 2A5 και 2A6, οι οποίες διαθέτουν μακρύκαννο πυροβόλο και εκσυγχρονισμένη σφηνοειδής θωράκισης διακένου που προσφέρει εμφάνιση διαστημικής εποχής εν συγκρίσει με τον τετραγωνισμένο πύργο του 2A4. Η Τουρκία ανέπτυξε τη δική της εκσυγχρονισμένη έκδοση του 2A4, αλλά δεν τον έχει θέσει σε παραγωγή.


Τα Τουρκικά Leopard 2 έχουν αναπτυχθεί κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα, πολύ μακριά από τα Συριακά συνορα. Ωστόσο στις αρχές Σεπτεμβρίου, σύμφωνα με αναφορές, άρματα Leopard 2 φορτώθηκαν σε τρένα με προορισμό τα Συριακά σύνορα. Αποδείξεις μ’ αυτά να πολεμούν δεν έχουν εμφανιστεί.

Η Άγκυρα έχει ακόμα, περίπου, 400 Γερμανικά άρματα μάχης Leopard 1, τα οποία εισήλθαν σε υπηρεσία τέσσερα χρόνια μετά τα Patton.

Το Leopard 1 είναι πολύ γρήγορο και διαθέτει ένα αξιοπρεπές πυροβόλο, αλλά δεν είναι βαριά θωρακισμένο. Η Τουρκία έχει 170 Leopard 1A1 αναβαθμισμένα με τα εγχώριας κατασκευής συστήματα σκόπευσης Volkan που ενισχύουν την ακρίβεια τους και τις ικανότητες διεξαγωγής νυχτερινών επιχειρήσεων. Η Άγκυρα διατηρεί 227 επιπλέον Leopard 1A3, μια εκδοσή με βελτιωμένη θωράκιση διακένου και ένα σφηνοειδές βλητικό ασπίδιο πυροβόλου.

Παρ’ όλα αυτά, όπως το M-60, η θωράκιση του Leopard 1 είναι ευάλωτη στα σύγχρονα αντιαρματικά όπλα.

Ο Τουρκικός στρατός περιμένει το δικό του εγχώριας κατασκευής άρμα μάχης, το Altay, το οποίο ενσωματώνει τεχνολογία απο το νοτιοκορεάτικο άρμα μάχης K-2 Black Panther. Το Altay θα μπορούσε, πιθανόν, να σταθεί επί ίσοις όροις με το Abrams και τα εκσυγχρονισμένα άρματα Leopard 2 – όμως μέχρι στιγμής έχουν κατασκευαστεί μόνο τέσσερα, και δεν πρόκειται να αρχίσει η μαζική παραγωγή έως το 2017.

Τουρκικό ACV-15 οπλισμένο με πολυβόλο 25mm κινείται προς το Αλ Ραι της Συρίας. Στιγμιότυπο απο βίντεο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Τα άλλα μέσα της Τουρκίας

Εκτός απο τα άρματα μάχης, η Τουρκία ανέπτυξε διάφορα τεθωρακισμένα οχήματα στην πρόσφατη σύγκρουση, κάποια από αυτά είναι μοναδικές εγχώριες σχεδιάσεις.

Τα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (ΤΟΜΑ) ACV-15 έχουν εξέχουσα θέση στην εισβολή της Τουρκίας στην Συρία. Το ACV-15, που κάποιες φορές δηλώνεται ως ACV-300, στην πραγματικότητα προέρχεται από το τετραγωνισμένο M-113, το εμβληματικό ρομβοειδές τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) εποχής πολέμου του Βιετνάμ.

Έκτοτε ο στρατός των ΗΠΑ έχει προχωρήσει κυρίως με το πιο βαριά οπλισμένο και θωρακισμένο ΤΟΜΑ M-2 Bradley.

Το ΤΟΜΑ ACV-15, απο την άλλη πλευρά, μετατρέπει το M-113 σε ένα φτηνό M-2 Bradley, με το δικό του πυροβόλο των 25mm. Τα πιο πολλά ΤΟΜΑ ACV-15 διαθέτουν πολυβόλο των .50 της ίντσας σε ένα μικρό ανοιχτής οροφής πύργο. Και τα δύο οχήματα διαθέτουν κεραμικές πλάκες θωράκισης διακένου.

Ο Τουρκικός στρατός λειτουργεί περισσότερα απο 2000 ACV-15, συμπεριλαμβανομένων εκδόσεων φορέων αντιαρματικών και όλμων.

Το T-155 Firtina

Ένα άλλο θωρακισμένο όχημα που επιχειρεί στα τουρκοσυριακά σύνορα είναι το T-155 Firtina – ένα εγχώριας κατασκευής αντίγραφο του νοτιοκορεάτικου αυτοκινούμενου οβιδοβόλου K-9 Thunder.

Τα Firtina έχουν μακρύκαννα οβιδοβόλα των 155 χιλιοστών με εμβέλεια 30 εως 40 χιλιομέτρων αναλόγως στο πυρομαχικό.
Μπορουν να διατηρήσουν ρυθμό βολής των δύο έως τριών βλημάτων ανά λεπτό, ή να βάλλουν τρία βλήματα σε 15 δευτερόλεπτα συγχρονισμένα ώστε να φτάσουν στον στόχο την ίδια στιγμή.

Ο Τουρκικός στρατός διαθέτει περίπου εκατό από αυτά τα οχήματα από το τελικό σύνολο των 350 που προτίθετο να προμηθευτεί.

Τα Firtina είδαν δράση για πρώτη φορά εναντίων των δυνάμεων του PKK στο Ιράκ το 2008.

Έκτοτε έχουν χτυπήσει στόχους κατά μήκος των Συριακών συνόρων -κάποιους άπο αυτούς προφανώς πολύ κοντά στα σύνορα.

Την 30η Απριλίου, το Ντά’ες αποδέσμευσε βίντεο που απεικόνιζε πυραύλους AT-13 Metis-M να καταστρέφουν έναν ουλαμό τριών Firtina σε θέσεις ενισχυμένες με γαιόσακους. Οπως τα περισσότερα αυτοκινούμενα οβιδοβόλα πυροβολικού, η θωράκιση των Firtina προορίζεται για να σταματά θραύσματα και βλήματα μικρών όπλων, όχι καθοδηγούμενους πυραύλους -αφήνοντας μας να αναρωτιόμαστε γιατί τα οχήματα ήταν σε μια τόσο εκτεθειμένη θέση από την πρώτη στιγμή.

Τα Firtina παρείχαν πυρά υποστηρίξεως για την επιχείρηση “Ασπίδα του Ευφράτη”.

Τέλος, το Kobra της Otokar είναι ένα μοναδικό θωρακισμένο όχημα που διαθέτει DNA από το Χαμερ. Έχει την ίδιες αναρτήσεις και βάσεις τροχών. Ωστόσο, σε αντίθεση με το Χαμερ, εχει σχεδιαστεί να κινείται με ενα ανθεκτικό σε νάρκες σκάφος σχήματος βέ (V) για καλύτερη προστασία από τις νάρκες και τα θραύσματα.

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων αναγνωριστικών, αντιαρματικών και ολμοφόρων οχημάτων. Η βασική έκδοση μπορεί να μεταφέρει οχτώ επιβάτες, και τυπικά έχει ενα πύργο με ενα πολυβόλο των 12,7 χιλιοστών ή έναν αυτόματο εκτοξευτή βομβίδων.

Όχημα Kobra στην υπηρεσία του Αζερμπαϊτζάν. Φωτογραφία Mangust 77 μέσω Wikimedia.

Τα Τουρκικά Kobra έχουν ευρεία συμμετοχή στην σύγκρουση με το PKK και έχουν υπάρξει αρκετά βίντεο από αυτά να σκοτώνουν ανυποψίαστους μαχητές του PKK.

Σε αντάλλαγμα, τα οχήματα έχουν υποστεί πολλά περισσότερα απ’οτι τους αντιστοιχεί, πολλές επιθέσεις είναι τεκμηριωμένες σε βίντεο.

Παρά τις αναφορές ότι διαθέτουν ρεκόρ στην επιβίωση από εκρήξεις αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών (IED) και ναρκών αυτό οδήγησε τους Κούρδους μαχητές να κατασκευάζουν ακόμα μεγαλύτερες βόμβες. Τον Αύγουστο του 2015, ενα IED 2000 λιβρών κατέστρεψε ενα Kobra του Τούρκικου στρατού στην επαρχία Σιίρτ, σκοτώνοντας και τους οχτώ επιβάτες του.

Τα Kobra έχουν δει δράση σε υπηρεσία με τον στρατό της Νιγηρίας και την σύγκρουση με την Μποκο Χαράμ, σε υπηρεσία με τον στρατό της Γεωργίας κατά τον πόλεμο του 2008 με την Ρωσία και με τα τουρκικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν.

Ενα νέο όχημα Kobra II, που ζυγίζει διπλάσια σε σχέση με το πρώτο, εισέρχεται σε υπηρεσία και θα έχει μεγαλύτερη προστασία απο τα IED.

Η Τουρκία διαθέτει εκατοντάδες άλλα εγχώριας κατασκευής ΤΟΜΠ,συμπεριλαμβανομένων των ανθεκτικών σε νάρκες προστατευόμενων απο ενέδρες (MRAP) Ejder και Kirpi και τα θωρακισμένα Akrep και ZPT.

Τουρκικά άρματα μάχης M-60

Τι έπεται;

Την 16η Σεπτεμβρίου, τα Τουρκικά άρματα ξεκίνησαν την τρίτη επίθεση στην Συρία, αυτή τη φορά υποστήριξαν τους φίλιους αντάρτες στην προώθηση επι τις κατεχόμενης απο το Ντά’ες πόλη Αλ Μπαμπ. Η επίθεση σύμφωνα με αναφορές κατέλαβε περισσότερα από δώδεκα χωριά, αν και το Ντα’ες ισχυρίζεται οτι την 18η Σεπτεμβρίου κατέστρεψε ένα τουρκικό άρμα μάχης.

Τα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης της Τουρκίας πιθανότατα θα βρεθούν αντιμέτωπα με περαιτέρω μάχες και πιο αποφασισμένους και άρτια εξοπλισμένους μαχητές του Ντά’ες και Κούρδους πολιτοφύλακες -πόσο μάλλον με το ενδεχόμενο των μη προμελετημένων συγκρούσεων με τον Συριακό στρατό.

Η Ουάσιγκτον θα προτιμούσε τα Τουρκικά πυροβόλα να παραμείνουν στραμμένα προς το Ντά’ες, αλλά δυστυχώς η εχθρότητα ανάμεσα στην Άγκυρα και τις Κουρδικές αυτονομιστικές οργανώσεις ειναι πολύ δύσκολο να επουλωθεί καθώς οι υποχωρούντες τζιχαντιστές εγκαταλείπουν πίσω τους κενή επικράτεια που κατά πάσα πιθανότητα και τα δύο μέρη θα επιδιώξουν να καταλάβουν.

Υπάρχουν επίσης τακτικά διδάγματα για τον Τουρκικό στρατό. Τα άρματα μάχης M-60, στην πρώτη γραμμή της πολεμικής προσπάθειας των εκφοβιστικών πυρών της Αγκύρας, έχουν γενικά επιτύχει την ασφάλιση των αντικειμενικών σκοπών τους. Ωστόσο, αυτά τα άρματα παραμένουν ένα προϊόν μιας άλλης εποχής, και παραμένουν ευάλωτα στους θανατηφόρους αντιαρματικούς πυραύλους που είναι ευρέως εξαπλωμένοι σε όλη την Συρία.

Είτε ο Τουρκικός στρατός θα διακινδυνεύσει τα Leopard 2 στην προσπάθεια να μετριάσει τις απώλειες του, και αν αυτά τα άρματα θα τα πάνε καλύτερα έναντι των εμπείρων στοιχείων πυραύλων εξοπλισμένων με πανίσχυρους πυραύλους όπως το Kornet – αυτό δεν είναι καθόλου σαφές.

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί σχετικά με το τέλος παρτίδας της Τουρκικής εισβολής στην Συρία.

SEBASTIEN ROBLIN

Απόδοση/Μετάφραση από το warisboring.com για την Προέλαση.

4 Σχόλια

  1. Προβοκάτωρ

    Τελικά,μηπως να πρωτοτυπήσουμε και να βάλουμε μαχαίρι στα άρματα του Δ’ΣΣ? Εμπρός ή όπισθεν είναι θέμα τεχνικό μάλλον..

    Απάντηση
  2. eav2

    Είναι ενδιαφέρον άρθρο που «μαζεύει» στοιχεία από πρόσφατα περιστατικά και βγάζει το συμπέρασμα ότι ο τουρκικός στρατός είναι ένας γίγαντας με ξύλινα πόδια. Δεκαετίες τρομοκρατίας από το επίσημο τουρκικό κράτος συνεπικουρούμενο από τα μέσα του εγχώριου «ειδικού» τύπου συνέθεσαν το «ακατοανίκητο» του τουρκικού οδοστρωτήρα που βασίστηκε στα άρματα μάχης. Είναι όμως έτσι; Οι αριθμοί ευημερούν αλλά αφενός η παλαιότητα των αρμάτων και αφετέρου το γεγονός ότι ο ΤΣ παραμένει στρατός κληρωτών κάνουν την αποτελεσματικότητά του αμφίβολη. Καλοί οι λεονταρισμοί του «2ου μεγαλύτερου στρατού στο ΝΑΤΟ» για εσωτερική κατανάλωση (αυτό που λέμε στις μέρες μας «σανό» στην Τουρκία είναι βασικό είδος διατροφής από το 1923) αλλά ο καλός στρατός στον πόλεμο φαίνεται. Κι ως τώρα δεν εντυπωσίασε κανέναν.

    Απάντηση
    • manolis

      Σταθη, για να λεμε και του στραβου το δικιο, κανενας συμβατικος στρατος με προσανατολισμο σε πολεμο ευρειας κλιμακας, δεν του ελλειψαν προβληματα οταν εμπλεχθηκε σε αντισυμβατικο πολεμο με ασυμμετρες δυναμεις. Ρωσοι-Αφγανισταν/Τσετσενια, Αμερικανοι-Βιετναμ/Αφανισταν/Ιρακ , Ισραηλ/Λιβανος με Χαζμπολαχ κλπ.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Δεκαετίες τώρα αντιμετωπίζουν αντάρτικο στο έδαφος τους,και χρόνο με τον χρόνο χάνουν.
        Επίσης,από το 1991 μέχρι σήμερα,πόσες φορές εισέβαλαν στο Ιράκ;
        Αλλά σωστά το υπονοεί ὁ Στάθης,είναι ανίκητοι μέχρι να συναντήσουν αντίσταση.
        Διαφωνώ πάντως με τον Στάθη στο ότι φταίει ὁ στρατός κληρωτών.
        Τέτοιος στρατός ήταν και ἡ Βέρμαχτ,που ὁ U.S Army έκανε εικόνα του μεταπολεμικά.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Απάντηση

Αρέσει σε %d bloggers: