Του Χρήστου Ζιώγα*, πρωτοδημοσιεύθηκε στο neapolitiki.gr

Αναντίρρητα, κατά το προηγούμενο διάστημα, ένα από τα θέματα που κυριάρχησε στο δημόσιο χώρο ήταν οι δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, σχετικά με την ιστορική αξιολόγηση και την συγκαιρινή χρησιμότητα της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης. Δε θα επικεντρωθούμε τόσο στα λεγόμενα του επηρμένου ηγέτη, όσο θα εστιάσουμε στον τρόπο που προσλαμβάνει η ελληνική κοινωνία την αναθεωρητική πολιτική της γείτονος χώρας.

Περιγράφοντας συνοπτικά την κατάσταση αναφορικά με το καθεστώς του Αιγαίου, από το 1995 που κυρώσαμε την συνθήκη του Montego Bay για το δίκαιο της θάλασσας και εντεύθεν, διαπιστώνουμε, πέραν πάσης αμφισβήτησης, ότι η Τουρκία έχει αποτρέψει την Ελλάδα να ασκήσει τα προβλεπόμενα από τη σύμβαση δικαιώματα. Πιο συγκεκριμένα δεν έχουμε επεκτείνει τα χωρικά μας ύδατα πέραν των υφισταμένων 6 ν.μ. και δεν έχουμε ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Η Άγκυρα έως σήμερα έχει επιβάλει, την επιζήμια για τη χώρα μας, αναστολή εφαρμογής των διατάξεων του δικαίου της θάλασσας, «ανταλλάσοντας» την με μια σχετική σταθερότητα. Εκτός από την επίσημη δήλωση, μέσω ψηφοφορίας στο τουρκικό κοινοβούλιο, ότι συνιστά casus belli η επέκταση των χωρικών μας υδάτων, υπομιμνήσκει διαρκώς, μέσω των παραβιάσεων του εναερίου χώρου και των χωρικών υδάτων, τους αναθεωρητικούς της στόχους. Αναμφίβολα την παρούσα περίοδο παρατηρείται ποιοτική αναβάθμιση της εν λόγω συμπεριφοράς, με την οποία επιδιώκει να αλλάξει προς όφελός της το status quo στο Αιγαίο και όχι πλέον να διατηρήσει το υφιστάμενο.

Επί τη βάσει αυτής της συλλογιστικής θα ήταν χρήσιμο να διερωτηθούμε τι (θα) συνιστά πλέον κρίση και τι θεωρούμε κανονικότητα ως προς την τουρκική συμπεριφορά στο Αιγαίο; Ουδείς ομιλεί εδώ και καιρό για την επέκταση των χωρικών υδάτων, ούτε για την ανακήρυξη της ΑΟΖ, ενώ παράλληλα οι παραβιάσεις και παραβάσεις του εναερίου χώρου και της χωρικής θάλασσας έχουν καταστεί μία αποδεκτή καθημερινότητα. Το τι λογίζεται ως πρόκληση ή εν δυνάμει κρίση επιδέχεται διαρκώς μια συσταλτική, επί τα χείρω, για εμάς ερμηνεία. Υπό αυτό το πρίσμα η γείτονα έχει διάγει μια σιωπηρή πολιτική νίκη που λογικά θα επιδιώξει να την κεφαλαιοποιήσει μέσω μίας διμερούς συμφωνίας.

Οι διαπρύσιοι θιασώτες του κατευνασμού, έσπευσαν παρευθύς να ερμηνεύσουν την δήλωση του Ερντογάν ως μια αμιγώς εσωτερικής κατανάλωσης ενέργεια, στην προσπάθεια του να «αποκαθηλώσει», εντός της τουρκικής κοινωνίας, τον Μουσταφά Κεμάλ. Όντως το ακροατήριο ήταν εσωτερικό, τα λεγόμενα όμως ειπώθηκαν γνωρίζοντας πως δεν θα υπάρξει καμία ουσιαστική αντίδραση από την ελληνική πλευρά. Ο ελληνισμός, εν ευθέτω χρόνω, θα κληθεί να διαχειριστεί μια νέα ελληνοτουρκική κρίση, διότι όσο και περιοριστική χρήση των όρων και της λογικής διαπράττει η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση, ο τουρκικός αναθεωρητισμός θα μας εξωθήσει, εκ των πραγμάτων και υπό χειρότερες για εμάς συνθήκες, στο δίλημμα αποδοχή των αξιώσεων της γείτονος ή σύγκρουση. Αν και πιστεύω πως θα βρεθούν πολλοί που θα συνταυτιστούν με την πρώτη επιλογή, δύσκολα θα γίνει καθολικά αποδεκτή. Πέραν της διαχείρισης ή της πρόσκαιρης αποφυγής μίας κρίσης, θα ήταν χρήσιμο να προσμετρήσουμε, την διαχείριση των καταστάσεων με όρους ιστορικότητας, κι όχι επί τη βάσει προσωπικών πεποιθήσεων και μικροπολιτικών υπολογισμών.

Ακολούθως, στο έτερο θέμα που άπτεται των σχέσεων του ελληνισμού και της Τουρκίας, η ζέση, εκ μέρους της ελληνοκυπριακής πλευράς, για μια άρον-άρον επίλυση του κυπριακού δύναται να ερμηνευθεί μόνο ως προσπάθεια να γίνει παγκοίνως κατανοητός ο μαξιμαλιστικός και αδιάλλακτος ρόλος της τουρκικής πλευράς, ακόμη και προς τους τουρκοκυπρίους. Ειδάλλως το όλο εγχείρημα, να επέλθει μια επιπόλαια και αλυσιτελή συμφωνία με την παρούσα ηγεσία στην Άγκυρα, δύναται να προσδιοριστεί ως μία μορφή συλλογικού αυτοκτονικού ιδεασμού.

Εφ’ όσον συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση στο Αιγαίο είναι σχεδόν βέβαιο πως η Άγκυρα εν καιρώ θα αναχαιτίζει τα ελληνικά αεροσκάφη που θα ίπτανται ανατολικότερα του 25ου μεσημβρινού, καθώς επίσης θα παρενοχλεί ελληνικά πλοία που θα πλέουν μεταξύ νήσων του ανατολικού Αιγαίου, ίσως και δυτικότερα αυτών, και της μικρασιατικής ακτής. Οι δηλώσεις και κυρίως οι ενέργειες της Τουρκίας δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας και ουδείς δύναται να επικαλεστεί τους στίχους του μεγάλου αλεξανδρινού ποιητή:

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

*Μεταδιδακτορικός Ερευνητής και Διδάσκων Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

5 Σχόλια

  1. Προβοκάτωρ

    Να πεις ότι έχει άδικο? Ή ότι τις κρίσιμες ώρες αναρχοάπλυτοι θα δρουν ως πέμπτη φάλαγγα μαζί με λαθροεισβολείς και αλβανά ουτσέδια ενώ συριζοκομμουνιστόκοι θα προβαίνουν σε πορείες ενάντια στον μιλιταριστικό σχεδιασμό των εν. Δυνάμεών για την αλλοίωση του δημοκρατικού χαρακτήρα της νεοελληνικής κοινωνίας?
    http://www.protothema.gr/greece/article/619536/katadioxi-tourkon-axiomatikon-stin-xanthi/

    Απάντηση
    • npo

      Προφητεία ή μαθηματική συνέπεια?
      Μάλλον το δεύτερο. Μπράβο σου Χρήστο Ζιώγα.

      Προβοκάτορα. έτσι είναι αλλά θέλω να σου επισημάνω κάτι. Τα «αλβανά ουτσέδια» ξέρεις ποιός τα παρασκευάζει κατα σύστημα και παρά την αρχική θέλησή τους ε?

      Απάντηση
      • Προβοκάτωρ

        Πρώτη υπάρχει πάντα στην Βαλκανική και σε πολλές περιοχές..δεν απαιτείται πλάστης.

      • npo

        Όντως δεν απαιτείται πλάστης,
        φαντάσου αμα έχεις κιόλας. Και τουλάχιστον δύο μάλιστα. Έναν εξωχώριο και ένα εγχώριο. Consortium κανονικό.. Παραγωγή φούλ.

  2. xm8

    Καααλά! Αν είναι έτσι οι αναλύσεις, πάω στο καφενείο της γειτονιάς καλύτερα.
    Την άλλη φορά να μας πείτε ποιά θα έπρεπε κατά τη γνώμη σας να είναι η ουσιαστική αντίδραση της ελληνικής πλευράς, για ποιόν λόγο την επιλέγετε αυτήν και όχι κάποια άλλη και φυσικά να μας αναλύσετε τις συνέπειές της σ’ εμάς, στους γείτονες και στους άλλους παίκτες της διεθνούς σκηνής.
    Αν θέλετε να αναλύσετε εσείς και να σας δώσουμε σημασία εμείς.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: