Στην Euronaval 2016, η Thales παρουσίασε το NS200, το πρόσφατο ραντάρ διπλού άξονα με πολλαπλά μήκη κύματος. Το NS200 προσφέρει προηγμένες δυνατότητες πολλαπλών αποστολών στις ναυτικές πλατφόρμες μέχρι τα αντιτορπιλικά με μια απαράμιλλη απόδοση εμβέλειας 400 χιλιομέτρων για το εν λόγω ραντάρ.

Το σύστημα αισθητήρα το οποίο βασίζεται στην τεχνολογία AESA προσφέρει υψηλής ποιότητας υποστήριξη όπλων ενώ διατηρεί πλήρως αυτοματοποιημένο εντοπισμό και παρακολούθηση όλων των ναυτικών απειλών.

Το NS200 είναι η μεγαλύτερη έκδοση του NS100 και χρησιμοποιεί την νεότερη και πιο ισχυρή τεχνολογία Gallium Nitride (GaN).
Το πρόγραμμα υποστήριξης του κύκλου ζωής καλύπτει την εκπαίδευση, επίβλεψη της κατάστασης και φθοράς, την προγραμματισμένη συντήρηση και αναβαθμίσεις και συλλογές έξυπνων εξαρτημάτων.

Χάρις στην μοναδική σχεδίαση διπλού άξονα, πολλαπλών δεσμών, το σύστημα αισθητήρα που βασίζεται στο AESA προσφέρει υψηλής ποιότητας υποστήριξης όπλων καθώς διατηρεί τον πλήρως αυτοματοποιήμενο εντοπισμό και παρακολούθηση όλων των ναυτικών απειλών. Διάφορα ναυτικά έχουν ήδη εκφράσει το ενδιαφέρον τους για το ραντάρ NS200.

Το NS200 είναι η μεγαλύτερη έκδοση του NS100, το οποίο βρίσκεται σε μαζική παραγωγή. Επιπρόσθετα με τα περισσότερα συγκροτήματα λήψης και εκπομπής, το NS200 χρησιμοποιεί την νεότερη και ισχυρότερη τεχνολογία Gallium Nitride (GaN). Δίνει απάντηση στην ανάγκη ενός μεγάλου εύρους πλοίων και αποστολών, αποφέροντας πλεονεκτήματα στην επιμελητεία όλου του στόλου.

Το NS200 είναι το πρώτο ραντάρ της Thales που προσφέρεται με ολοκληρωμένο πρόγραμμα υποστήριξης κύκλου ζωής για απρόσκοπτη λειτουργία. Το εν λόγω πρόγραμμα καλύπτει την εκπαίδευση, παρακολούθηση κατάστασης και φθοράς-παλαιότητας, προγραμματισμένη συντήρηση και αναβαθμίσεις και συλλογές έξυπνων εξαρτημάτων. Αυτό θα παρέχει στους χρήστες καλύτερη προβλεψιμότητα των ετήσιων προϋπολογισμών συντηρήσεως, μεγαλύτερη επιχειρησιακή διαθεσιμότητα και λειτουργικές αναβαθμίσεις κατά τον κύκλο ζωής του προϊόντος.

26 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Μήπως υπάρχουν πληροφορίες αν είναι δυνατή η εγκατάσταση του ραντάρ στις Φ/Γ του ΠΝ;

    Απάντηση
      • Gunslinger32

        Επειδή το συγκεκριμένο ραντάρ προφανώς πωλείται ξεχωριστά(χωρίς πλοίο), ρώτησα απο περιέργεια. Εφόσον δεν φαίνεται να αγοράσουμε
        νέες Φ/Γ ήθελα να μάθω αν υπάρχει περίπτωση αναβάθμισης με αυτά
        τα νέα ραντάρ που είναι AESA και προσφέρουν μια αύξηση ικανοτήτων.

        Με ενδιαφέρει κυρίως το τεχνικό μέρος (και λιγότερο το οικονομικό).

  2. som1els

    Ναι, αλλα προφανως με δομικα ενισχυμενο ιστο για να ειναι σε υψος και τους αισθητηρες ανακατανεμημενους για αποφυγη παρεμβολων και για το integration. Το μικροτερο NS100 (1300kg) θα μπει στα LMV της Σιγκαπουρης (1200τνς) ενω το NS200 (1550kg) προοριζεται για φ/γ και α/τ. NS σημαινει Naval Smarter οπου το Smarter «πηγαινει» στο Smart-S που ειναι multibeam αλλα οχι aesa και για το οποιο η Aselsan εχει αδεια κατασκευης και το γνωριζει σε βαθος… Βεβαια με π/υ 400εκ για τις μεκο δε νομιζω να βγαινει ο ΕΜΖ μ’αυτο το ρανταρ συν τα υπολοιπα.

    http://www.janes.com/article/54221/surveillance-radar-for-singapore-dsei15-d1

    https://www.thalesgroup.com/sites/default/files/asset/document/ns200-v01.pdf

    http://www.google.gr/url?sa=i&rct=j&q=&esrc=s&source=images&cd=&cad=rja&uact=8&ved=&url=http%3A%2F%2Ftangentlink.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2014%2F12%2F4.-AESA-radars-using-Dual-axis-Multibeam-Scanning.pdf&bvm=bv.136499718,d.bGs&psig=AFQjCNHjfbCNoEIxOsamiJLLyAlTCxd_gA&ust=1477167072293825

    http://www.aselsan.com.tr/en-us/capabilities/radar-systems/air-defense-radars/smart-s-mk2

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      @som1els
      Σε ευχαριστώ πολύ για την λεπτομερή απάντηση, νομίζω πως το NS200 θα μπορούσε να προσφέρει σημαντικές δυνατότητες στην παρακολούθηση και προειδοποίηση για το ΠΝ,
      παρά το γεγονός που οι Φ/Γ του ΠΝ δεν φέρουν όπλα ΑΑ μεσαίας/μακράς εμβέλειας.

      Απάντηση
      • manolis

        To προβλημα των Φ/Γ του ΠΝ δεν ειναι τοσο τα όπλα Α/Α μεσαίας/μακράς εμβέλειας αλλα η μικρη αναχορηγια (εως 16 βληματα μεγιστη).και κυριως ο περιορισμος ταυτοχρονης κατευθυνσης τους στους στοχους (2 μονο Α/Α πυραυλοι , οσοι και τα ρανταρ καταυγασης).

  3. Gunslinger32

    @manolis
    Σίγουρα είναι και ο μικρός αριθμός ένα πρόβλημα, το ίδιο ισχύει όμως και για το ΤΠΝ.
    Με το νέο σύστημα SeaRAM θα μπορούσε ίσως να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση στην
    αυτοάμυνα των μονάδων. Η οικονομική κατάσταση βέβαια είναι δύσκολη και τέτοιου
    είδους αναβαθμίσεις (ειδικά σε συνδιασμό με νέα ραντάρ) φαίνονται εξωπραγματικές.

    Απάντηση
    • Προβοκάτωρ

      Την απάντηση στη δίνει ο Μανολης πρωτίστως και δευτερευόντως ο som.
      Το βασικό αυτό πρόβλημα θα επιλυθεί με την απόκτηση…νεότευκτων Φ/Γ.

      Σε ότι αφορά την παρακολούθηση, μπορούσαμε (και μπορούμε..) να εγκαταστήσουμε κινητά (κατά προτίμηση) ή σταθερά ραντάρ επιτήρησης διπλής διαμόρφωσης, στα μεγάλα νησιά της Δωδεκανήσου αλλά και στα βόρεια άκρα, τα οποία θα τα αποκτούσαμε (το Λ.Σ.) με πολύ μικρό κόστος(ΕΣΠΑ) και προφανή τα τεράστια οφέλη σε πολλούς τομείς.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        @Προβοκάτωρ
        Τα κινητά ραντάρ μεγάλης εμβέλειας είναι αυτό που είχα στο μυαλό μου απο το πρώτο σχόλιο που έκανα στο θέμα, η τοποθέτηση τους σε ναυτικές
        μονάδες π.χ. Φ/Γ δίνει σε αντίθεση με την τοποθέτηση επάνω σε οχήματα
        που θα κάνουν «βόλτες» επάνω σε νησιά (που είναι σχετικά μικρός χώρος
        για να «κρυφτούν» σε αντίθεση με μια θάλασσα όπως το Αιγαίο στην δικιά μας περίπτωση) μεγαλύτερη ευελιξία και δυνατότητα διαφυγής και επιβίωσης σε αυτά τα συστήματα, που τα βλέπω σαν επίγεια «AWACS».

        Μέχρι να δούμε και να αποκτήσουμε νέες/νεοτευκτες Φ/Γ στο ΠΝ θα μαυρίσει το μάτι μας, η αγορά τέτοιων πλοίων απο το ΠΝ είναι όπως γνωρίζεις τόσο «BVR» που δεν την πιάνει ούτε το ραντάρ του S-400
        αλλά ούτε το AEGIS σε λειτουργία BMD. Για αυτό στην συγκεκριμένη
        περίπτωση βλέπω στο NS200 μια ενδιαφέρον(ενδιάμεση) λύση για αύξηση των ικανοτήτων παρακολούθησης στο ΠΝ, σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, σε αντίθεση με μια μακρόχρονη διαδικασία που έχει μια απόκτηση νέων μονάδων, ειδικά όταν δεν υπάρχει χρήμα για τέτοια σάλτα.

    • manolis

      Ακομα και AEGIS να βαζαμε στις υπαρχουσες φρεγατες ΜΕΚΟ, με την υπαρχουσα διαμορφωση το πολυ να αντιμετωπιζαν συγχρονως 2-3 αεροσκαφη το πολυ ενω η αναχορηγια τους ειναι πλεον μικρη για τις συγχρονες αναγκες. Οι S ειναι ακομη πιο ανεπαρκεις.
      Δυστυχως δεν ισχύει το ίδιο για το ΤΠΝ. Οι 4 νεωτερες ΜΕΚΟ τους ειχαν προβλεψη για καθετους εκτοξευτες MK41 VLS χωρητικοτητας 32 ESSM, τους οποιους και πρεπει να εχουν εγκαταστησει πλεον. Επισης στις 4 τοποθετηται νεο ρανταρ 3D Smart-S απο την ASELSAN. Οι 8 Perry εχουν ακομη τον παλαιο εκτοξευτη Mk 13 με αναχορηγια 40 SM-1MR και Harpoon , αλλα 4 απο αυτες ηδη λαμβανουν επιπροσθετως και την μινι εκδοση 8 κελιων του MK41 VLS με ικανότητα βολής πυραύλων ESSM. Το SeaRAM ειναι αντιπυραυλικο και οχι αντιαεροπορικο.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        @manolis
        Δεν είχα στο μυαλό μου την μετατροπή των MEKO/S σε μονάδες αεράμυνας περιοχής, αλλά την αύξηση των δυνατοτήτων έγκυρης προειδοποίησης και παρακολούθησης. Είναι αυτονόητο ότι οι Φ/Γ
        του ΠΝ δεν θα γίνουν ούτε F-124 ούτε De Zeven και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να γίνουν AB(DG) η TC Class(CG).

        Νομίζω ότι σε μια εποχή που παίζουν σημαντικό ρόλο οι πύραυλοι AS
        με ικανότητες που αυξάνονται συνεχώς, ένα σύστημα σαν το SeaRAM
        είναι πολύτιμο και δεν πρέπει να λείπει απο καμία ναυτική μονάδα που
        είναι σε θέση να το φιλοξενήσει, ξεκινώντας απο τις SV και πάνω, στην
        δικιά μας περίπτωση, αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση.

  4. X

    @Manolis
    Η κάθε ΜΕΚΟ μας μπορεί να φέρει 32 ESSM. Σήμερα όμως το Π.Ν δεν διαθέτει τόσους ώστε και οι 4 φ/γ να φέρουν από 32.

    Απάντηση
    • manolis

      Η κάθε ΜΕΚΟ μας μπορεί να φέρει κατ’ανωτατο μιγμα 16 ESSM ή/και Sea Sparrow στα 16 «κελια» του Mk48VLS (μοναδικοτητα στο ΝΑΤΟ), ενας αριθμος που κουμπωνει και με το αποθεμα μας σε ESSM, εκτος αν ξερεις κατι που ολοι μας αγνοουμε.

      Απάντηση
      • Ranger

        Μανώλη τελικά οι mk48 δεν μπορούν να φορτωθούν με διπλα κανιστρα για essm; Και μια ακόμα ερώτηση τα ραντάρ aesa δεν μπορούν να κατευθύνουν επιπλέον πυραύλους; Πάντως οι μελλοντικοί essm block 2 με ενεργή καθοδήγηση θα βοηθήσουν σημαντικά.

      • manolis

        1) Οχι. Μονο ο Μκ-41 παιρνει τετραπλο κανιστρο (quadpack).
        2) Ναι, μπορουν, ομως η λογικη χρησης τετοιων συστηματων oπως εγραψε και o som1else ειναι η μαζικη εξαπολυση πυραυλων για αντιμετωπιση επιθεσεων κορεσμου. Οι ΜΕΚΟ εχουν αναχορηγια 16 ετοιμων για εκτοξευση Α/Α πυραυλων, οταν το σημερινο στανταρ ειναι οι 32 A/A. Αν ειναι να αλλαξουμε το ΚΠΜ, ολα τα ρανταρ ΚΑΙ τον καθετο εκτοξευτη , το κοστος προσεγγιζει αγορα νεου πλοιου – και δεν εχεις τα υπαρχοντα εκτος ενεργειας για 3-4 χρονια (6-7 χρονια εκαναν οι S, χωρις τετοιες ριζικες αλλαγες…).

  5. Προβοκάτωρ

    @Gunslinger32
    Δεν κατανόησες πλήρως.Βασικό ζητούμενο δεν είναι μόνο το βεληνεκές των ραντάρ αλλά η ικανότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης στόχων και καταύγασης αυτών.
    Τα κινητά ραντάρ σε κάποια νησιά δεν είναι απαραίτητο να μετακινούνται αλλά χρησιμοποιούν αυτή την δυνατότητα όταν κριθεί σκόπιμο.Κυριότερο δε, η απόκτηση τους από το ΛΣ με πολύ χαμηλό κόστος…

    Το να ρίξουμε πλέον χρήματα στις ΜΕΚΟ δεν έχει αξία.Ιδίως όταν απουσιάζουν σύγχρονες τορπίλες που μπορούν να απόφέρουν πολύ περισσότερα από τον εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ αλλά και απόθεμα πυραύλων και αναβάθμιση τους.

    Με πολύ λιγότερα χρήματα, αγοράζεις ικανότατα MALE UAV’s που αναλαμβάνουν και τον ρόλο της επιτήρησης.

    Απάντηση
  6. Gunslinger32

    Σχετικά με το θέμα του εκσυγχρονισμού των Φ/Γ του ΠΝ υπάρχουν δυο κατά την γνώμη μου ενδιαφέρον παρουσιάσεις στο περιοδικό αμυντική ισχύς(PDF) τεύχη 1ο και 2ο που είναι μια δωρεάν προσφορά της ιστοσελίδας defencenews.gr, οποίος ενδιαφέρεται για λεπτομέρειες μπορεί να τα κατεβάσει απο την ιστοσελίδα, παρακάτω ο επίλογος και τα συμπεράσματα για την περίπτωση των ΜΕΚΟ/S, και στην συνέχεια το ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με την αντι-αεροπορική άμυνα των μονάδων του ΠΝ.

    Οι επιλογές του ΠΝ

    Ουσιαστικά το ΠΝ έχει μπροστά του έναν μονόδρο μο και μια διασταύρωση. Ο μονόδρομος είναι η επιτακτική ανάγκη εκσυγχρονισμού των τεσσάρων MEKO-200, ενώ η διασταύρωση είναι ο βαθμός έκτασης του εκσυγχρονισμού. Στην πράξη, το βάθος και η έκταση του εκσυγχρονισμού θα εξαρτηθεί από το διαθέσιμο κονδύλι. Εάν τελικά δεσμευτούν € 400 εκατομμύρια, τότε το πακέτο αναβάθμισης θα περιοριστεί στο σύστημα διοίκησης και ελέγχου, τους αισθητήρες και τα ηλεκτρονικά συστήματα του πλοίου, ενώ τα οπλικά συστήματα θα παραμείνουν ως έχουν, δηλαδή ότι έγινε με τις φρεγάτες Standard. Σ’ αυτή όμως την περίπτωση το ΠΝ θα έχει κερδίσει 5-10 χρόνια πίστωσης χρόνου, καθώς, εάν υποθέσουμε ότι το πρόγραμμα αναβάθμισης ολοκληρωθεί το 2020, ήδη τα οπλικά συστήματα του πλοίου, με εξαίρεση το σύστημα ESSM, θα είναι σχεδόν 30 ετών, ενδεχομένως δε να είναι ξεπερασμένα τεχνολογικά και επιχειρησιακά. Άρα, θα τεθεί εκ νέου θέμα αντικατάστασης τους με νέα πλοία από το 2025 και μετά, εκτός εάν τότε αποφασιστεί η αναβάθμιση και των οπλικών συστημάτων. Από την άλλη πλευ- ρά, εάν το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού συμπεριλάβει και τα οπλικά συστήματα των πλοίων, τότε μιλάμε για μια δαπάνη της τάξεως των € 750 εκατομμυρίων περίπου. Όμως, στην περίπτωση αυτή, τα πλοία (ουσιαστικά θα πρόκειται για νέα πλοία) θα μπορούν να παραμείνουν σε υπηρεσία τουλάχιστον έως το 2030-2035.
    Δεδομένης της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, και έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του προγράμματος εκσυγχρονισμού των Standard, η λογική λέει ότι για τις ΜΕΚΟ-200 θα πρέπει να επιλεγεί και να εφαρμοστεί ένα εκτεταμένο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού, το οποίο θα περιλαμβάνει το σύστημα διοίκησης και ελέγχου, τους αισθητήρες και τα ηλεκτρονικά συστήματα (ραντάρ, σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου, επικοινωνίες, σονάρ κ.ά.) και τα οπλικά συστήματα των πλοίων.
    Το θετικό είναι ότι το ΠΝ έχει τη δυνατότητα να επιλέξει από μια πλειάδα συστημάτων για τον καθένα τομέα ενδιαφέροντος. Έτσι, στον τομέα του συστήματος διοίκησης και ελέγχου υπάρχει η επιλογή της Saab (9LV Mk.3E) ή το σύστημα TACTICOS, το οποίο εξοπλίζει σήμερα τις περισσότερες μονάδες του ΠΝ. Για τα ραντάρ υπάρχει η επιλογή του SMART-S Mk.2 ή μια αναβαθμισμένη έκδοση του ραντάρ MW-08.
    Στον τομέα των οπλικών συστημάτων, ιδιαίτερα στον κρίσιμο τομέα της αντιαεροπορικής άμυνας, η επιλογή είναι η διατήρηση του συστήματος εκτόξευσης Mk.48 Mod.2 GMVLS ή η αντικατάσταση του από το σύστημα κάθετης εκτόξευσης Mk.41. Η δια- φορά είναι ότι κάθε Mk.41 μπορεί να δεχτεί έως και τέσσερα βλήματα RIM-162 ESSM, συνεπώς η υιοθέτηση του θα αυξήσει την αναχορηγία βλημάτων RIM-162 ESSM από τα 32 που είναι σήμερα σε 64. Εναλλακτικά μπορεί να υιοθετηθεί και ο συνδυασμός βλημάτων RIM-162 ESSM και SM-2, δεδομέ- νου ότι ο εκτοξευτής Mk.41 μπορεί να υποστηρίξει βλήματα της οικογένειας SM-2 (βέβαια εάν υιοθετηθεί η επιλογή της προμήθειας βλημάτων SM-2 το κόστος του προγράμματος θα αυξηθεί κατακόρυφα). Στον τομέα των CIWS η επιλογή είναι μεταξύ της διατήρησης του συστήματος Phalanx, αλλά με πρόβλεψη αναβάθμισης στο επίπεδο Block.1B (εγκατάσταση συστήματος FLIR, προσθήκη αυτόματου συστήματος ανίχνευσης και πρόκτησης στόχων, βελτιωμένες κάνες και πυρομαχικά), της υιοθέτησης του νεότερου τεχνολογικά και ικανότερου συστήματος RAM (Rolling Airframe Missile) ή της υιοθέτησης του πυροβόλου τύπου GDM-008 Millennium διαμετρήματος 35 χιλιοστών.
    Για το κύριο πυροβόλο Mk.45 Mod.2A υπάρχει η δυνατότητα αναβάθμισης του στο επίπεδο Mod.4, δηλαδή η υιοθέτηση κάνης μήκους 62 διαμετρημάτων για υψηλότερη ταχύτητα και αυξημένο βεληνεκές (37 χιλιόμετρα). Άλλες επιλογές αφορούν στην εγκατάσταση τηλεχειριζόμενων πυροβόλων διαμετρήματος 20, 25 ή 30 χιλιοστών και την εγκατάσταση κοινών πολυβόλων διαμετρήματος 7,62 χιλιο- στών, τα οποία είναι ιδιαίτερα χρήσιμα κατά πειρατών, εφόσον το πλοίο συμμετέχει σε επιχειρήσεις κατά της θαλάσσιας πειρατείας.

    Για το ελικοδρόμιο θα μπορούσε να εξεταστεί η περίπτωση δημιουργίας της κατάλληλης υποδομής για την υποδοχή και εξυπηρέτηση ενός μη-επανδρωμένου συστήματος (UAV = Unmanned Aerial Vehicle), η χρήση του οποίου θα αφαιρούσε, ιδιαίτερα εν καιρώ ειρήνης, σημαντικό φόρτο εργασίας από το οργανικό ελικόπτερο του πλοίου με σημαντικά οικονομικά οφέλη (οικονομία στα καύσιμα, μικρότερη καταπόνηση του ελικοπτέρου, άρα και μικρότερες ανάγκες συντήρησης και κατανάλωσης ανταλλακτικών κ.ά.). Επιχειρησιακά, η διάθεση ενός μη-επανδρωμένου συστήματος θα επέτρεπε στο πλοίο να επιτηρεί από αέρος προς δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Επιπλέον, υπάρχουν μη-επανδρωμένα συστήματα, πιστοποιημένα για ναυτική συνεργασία, όπως είναι το MQ-8B Fire Scout της αμερικανικής Northrop Grumman ή το Camcopeter S-100 της αυστριακής Schiebel, τα οποία μπορούν να μεταφέρουν και οπλισμό. Συγκεκριμένα, το MQ-8B Fire Scout μπορεί να μεταφέρει, εκτός από έναν κύριο αισθητήρα, δύο ρουκέτες κα- θοδήγησης λέιζερ τύπου APKWS (Advanced Precision Kill Weapon System) μέγιστου βεληνεκούς 5 χιλιομέτρων (πρόκειται για μια συλλογή τροποποίησης των
    μη-κατευθυνόμενων ρουκετών τύπου Hydra-70 σε κατευθυνόμενα πυρομαχικά), ενώ το Camcopter S-100 μπορεί να μεταφέρει δύο πυραύλους τύπου LMM (Lightweight Multirole Missile) μέγιστου βεληνεκούς 8 χιλιομέτρων.
    Το ΠΝ έχει να αντιμετωπίσει μια σοβαρή πρόκληση, που δεν είναι άλλη από την καλύτερη δυνατή αναβάθμιση των τεσσάρων φρεγατών MEKO- 200HN Mod.3 με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Δύο άλλοι εξίσου σημαντικοί παράγοντες είναι ο χρόνος ολοκλήρωσης του προγράμματος (δηλαδή η ελαχιστοποίηση του χρόνου παράδοσης των εκσυγχρονισμένων πλοίων), και η μέγιστη δυνατή συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας (ναυπηγεία) στο πρόγραμμα. Το βέβαιο είναι ότι εφόσον το πρόγραμμα προχωρήσει θα ανατεθεί σε κύριο ανάδοχο (για την απευθείας εκτέλεση του μεγαλύτερου και σημαντικότερου ίσος μέρους του προγράμματος) σε συνεργασία με υπό-κατασκευαστές, οι οποίοι θα εκτελέσουν επιμέρους τμήματα του προγράμματος. Βέβαια, δεν αποκλείεται το όλο πρόγραμμα να μην εφαρμοστεί σε κάποιο από τα ελληνικά ναυπηγεία, αλλά στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας.

    Επίσης ενδιαφέρον είναι το άρθρο για την αεράμυνα του ΠΝ απο το τεύχος 9

    Η αντιαεροπορική άμυνα του Πολεμικού Ναυτικού

    ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΙΣΧΥΣ – ΙΟΥΛΙΟΣ 2016 ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
    Του Γιάννη Νικήτα

    Η «Αντιαεροπορική Άμυνα Περιοχής» (Area Defense) τα τελευταία χρόνια επανέρχεται όλο και περισσότερο στο προσκήνιο απόρροια τόσο επιχειρησιακών αναγκών που καλείται να εξασφαλίσει το ΠΝ όσο και των δυνητικών απειλών. Ως όρος, προέρχεται από την αμερικανό-νατοϊκή φιλοσοφία όπου τα πλοία επιχει- ρούν σε εκτεταμένες θαλάσσιες περιοχές, μακριά από την ξηρά (Ατλαντικό, Ειρηνικό κλπ.), και καλούνται να προστατεύσουν μονάδες υψηλής σημασίας (High Value Unit). Εκεί, χρειάζεται εκτεταμένη αεράμυνα περιοχής. Για την ελληνική όμως πραγματικότητα, όπου το θέατρο επιχειρήσεων είναι κυρίως ο περιορισμένος χώρος του Αιγαίου (ο οποίος, καθ’ ολοκληρία, βρίσκεται υπό την αντιαεροπορική κάλυψη της Πολεμικής Αεροπορίας), το Πολεμικό Ναυτικό δεν αντιμετώπιζε, ούτε αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα αεροπορικής κάλυψης και υποστήριξης των μονάδων επιφανείας. Η υφιστάμενη αντιαεροπορική βληματική προστασία (ESSM) καλύπτει απόλυτα τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού για την αυτοπροστασία των μονάδων του (Self Defense). Βεβαίως η κατάσταση περιπλέκεται εφόσον το Π.Ν κληθεί να επιχειρήσει σε ανοιχτή θάλασσα όπως είναι αυτή της Ανατολικής Μεσογείου με την Π.Α λόγω γεωγραφικής απόστασης να μην μπορεί να πετύχει τη μέγιστη δυνατή αεροπορική κάλυψη. Και όλα αυτά τη στιγμή που ο αντίπαλος, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις και συγκεκριμένα το Τουρκικό Ναυτικό αλλά και η Τουρκική Αεροπορία αποκτούν διαρκώς νέες δυνατότητες.
    Πρώτον, η έννοια των μονάδων υψηλής σημασίας είναι υποκειμενική όχι αντικειμενική και δεν προσδιορίζει την ύπαρξη ή μη πλοίων αντιαεροπορικής άμυ- νας περιοχής. Η έννοια “μονάδα υψηλής σημασίας” δεν αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο τύπο πλοίου (για παράδειγμα αεροπλανοφόρο ή καταδρομικό) αλλά στο πλοίο το οποίο είναι απαραίτητο για την “προβολή ισχύος” και την εξασφάλιση της υπεροχής στο πεδίο της μάχης. Είναι προφανές ότι η εξασφάλιση-άμυνα αυτών των μονάδων υψηλής σημασίας είναι σημαντική για την τελική έκβαση των επι- χειρήσεων. Στο σύγχρονο πεδίο μάχης, η απειλή για τα πλοία επιφανείας προέρχεται από τα βλήματα κατά πλοίων τα οποία εκτοξεύονται από πολλαπλές πηγές (από αεροσκάφη, από παράκτιες συστοιχίες και από πλοία επιφανείας). Η απειλή από τα αεροσκάφη μπορεί να αντιμετωπιστεί με την χρήση αντιαεροπορικών συστημάτων άμυνας σημείου ή περιοχής ενώ οι απειλές από τις παράκτιες συστοιχίες και τα εχθρικά πλοία επιφανείας αντιμετωπίζεται με την προσβολή τους. Ως έσχατη γραμμή άμυνας, τα επερχόμενα βλήματα αντιμετωπίζονται από τα αντιπυραυλικά συ- στήματα. Η επιλογή των συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας, εάν θα είναι δηλαδή σημείου ή περιοχής, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την απειλή και το πε- ριβάλλων επιχειρήσεων, το οποίο όντας πολύπλοκο επιβάλει την συνδυασμένη χρήση των μέσων αντιαεροπορικής άμυνας έτσι ώστε να υπάρξει κλιμακωτή και σε βάθος αντιμετώπιση της απειλής τόσο σε επίπεδο ανοιχτής θάλασσας όσο και σε επίπεδο κλειστής θάλασσας.
    Για το Ναυτικό των ΗΠΑ μονάδες υψηλής σημασίας αποτελούν τα αεροπλανοφόρα και τα καταδρομικά. Για την Ελλάδα όμως, μονάδες υψηλής σημασίας δεν αποτελούν ούτε τα αεροπλανοφόρα ούτε τα καταδρομικά. Η ισχύς του Π.Ν στηρίζεται κυρίως στις φρεγάτες και τα ΤΠΚ και αυτά θα πρέπει να προστα- τευτούν αποτελεσματικά ιδιαίτερα στην κλειστή θάλασσα του Αιγαίου αλλά ακόμα και στην Ανατολική
    Μεσόγειο. Η απόσυρση των αντιτορπιλικών Charles F. Adams και η μη ναυπήγηση νέων μονάδων αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής σημαίνει ότι σε μεγάλο βαθμό το ΠΝ βρίσκεται βρίσκεται υπό την αντιαεροπορική κάλυψη της Πολεμικής Αεροπορίας και ότι η υφιστάμενη αντιαεροπορική βληματική προστασία [σ.σ. δηλαδή τα αντιαεροπορικά συστήματα άμυνας σημείου] καλύπτει τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού για την αυτοπροστασία των μονάδων του. Το ζήτημα της σύμπραξης της Πολεμικής Αεροπορίας έχει βάσει αλλά σε διαφορετικό επίπεδο. Στην περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης, δεδομένου ότι το πρώτο πλήγμα θα έρθει από την Τουρκία, οι πρώτες ώρες του πολέμου θα χαρακτηρίζονται από την προσπάθεια της Ελλάδας να απορροφήσει το πλήγμα και τις όποιες απώλειες. Είναι βέβαιο ότι η επίθεση θα έρθει σε όλο το πλέγμα τις αμυντικής δομής της χώρας: σε ξηρά, θάλασσα και αέρα. Ιδιαίτερα για τα πλοία του ΠΝ τα οποία θα βρίσκονται σε προωθημένες θέσεις στο Αιγαίο η τουρκική επίθεση θα είναι σφοδρή με στόχο την αποδυνάμωση της ελληνικής ναυτικής ισχύος.

    Σήμερα, το Π.Ν διατηρεί αξιόλογες επιδόσεις σε επίπεδο αυτοπροστασίας των πλοίων του έναντι επερχόμενων βλημάτων εξαιτίας των συστημάτων RAM, ESSM και δευτερευόντως PHALANX και RIM-7 SEA SPARROW. Στην περίπτωση των φρεγατών ΜΕ- ΚΟ 200 ΗΝ όλα αυτά μεταφράζονται σε ετοιμότητα των 16 βλημάτων ESSM Evolved Sea Sparrow που εκτοξεύονται από τον κατακόρυφο εκτοξευτή Mk 48 Mod 2 με βεληνεκές 27 ναυτικών μιλίων, δηλαδή περίπου 50 χιλιομέτρων, ταχύτητα 2.5 Mach που συνθέτουν τον εξωτερικό «δακτύλιο» άμυνας. Ακολουθεί το πυροβόλο Mk 45 Mod 2A των 5in (127mm) με βεληνεκές 14 km (7,7 νμ) εναντίον στόχων αέρος και ταχυβολία 20 βλ. ανά λεπτό, σε συνδυασμό με τα δύο αντιπυραυλικά συστήματα Phalanx των 20mm με δραστικό βεληνεκές 3.5 χιλιόμετρα και την εντυπωσιακή ταχυβολία 3,000 rds/min. Τα Phalanx σχηματίζουν άλλωστε και την τελευταία γραμμή άμυνας εναντίον βλημάτων επιφάνειας – επιφάνειας SSM. Σημειωτέον ότι το βλήμα ESSM που διαθέτουν οι φρεγάτες ΜΕΚΟ παρέχει πλήρεις αντιβληματικές – αντιαεροπορικές ικανότητες όπως επίσης και το Sea Sparrow στις “S”. Στο ESSM τα κινηματικά στοιχεία είναι πολύ βελτιωμένα σε σχέση με το Sea Sparrow με ιδιαίτερα υψηλές επιταχύνσεις και αριθμό G που εξασφαλίζουν αξιόπιστη ασπίδα προστασίας για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε εναέριας απειλής.
    Αξίζει πάντως να αναφερθούμε στην φιλοσοφία σχεδίασης του εξοπλισμού μάχης των Ολλανδικών φρεγατών LCF ο οποίος είναι σαφώς προσανατολισμένος προς την παροχή ισχυρής αντιαεροπορική άμυνα περιοχής. Συγκεκριμένα, η φιλοσοφία της κα- τανομής των οπλικών συστημάτων έχει κωδικοποιηθεί στο ολλανδικό πολεμικό ναυτικό ως “Επάλληλες Ζώνες Άμυνας”:
    • Στην 1η ζώνη (αποστάσεις έως 350km) γίνεται ο εντοπισμός και η αναγνώριση των επερχομένων απειλών με την βοήθεια του τρισδιάστατου ραντάρ πολλαπλών ρόλων ενεργής διάταξης φάσης τύπου APAR το οποίο λειτουργεί στην μπάντα Χ (για την έρευνα και την ιχνήλαση των στόχων αλλά και την καθοδήγηση των βλημάτων), του τρισδιάστατου ραντάρ έρευνας αέρος μεγάλης εμβέλειας τύπου SMART-L το οποίο λειτουργεί στην μπάντα F(- μπορεί να ερευνά έως 1.000 στόχους σε απόσταση μέχρι 400km) και του αισθητήρα έρευνας, ιχνήλασης και εντοπισμού υπέρυθρου φάσματος μεγάλης εμβέλειας τύπου SIRIUSLR-IRST.
    • Στη 2η ζώνη (στο φάσμα 8km-350km) οι εχθρικές αεροπορικές δυνάμεις θα πρέπει να έχουν εξαλειφθεί από την φίλια πολεμική αεροπορία.
    • Στην 3η ζώνη (στο φάσμα 20km-80km) χρησιμοποιούνται τα βλήματα αντιαεροπορικής άμυνας περιο- χής SM-2MRBlockIVA (βεληνεκές 100km+).

    • Στις ζώνες τέσσερα και πέντε (στο φάσμα 0km- 20km) την αναχαίτιση αναλαμβάνουν τα αντιαερο- πορικά σύστημα σημείου (ESSM, RAM).
    Η αντιαεροπορική προστασία των μονάδων του
    στόλου είναι μια πολύ σημαντική και εξίσου πολύπλοκη αποστολή. Σε αυτή τη διαδικασία συμμετέχουν πολλές δυνάμεις ανάλογα με την φάση του πολέμου και την φύση της αποστολής. Η διακλαδικότητα στις ένοπλες δυνάμεις (στην συγκεκριμένη περίπτωση η δράση του ΠΝ υπό την αντιαεροπορική κάλυψη της ΠΑ) είναι μια θετική εξέλιξη στο βαθμό όμως που το ένα Όπλο συνεπικουρεί ορισμένες λειτουργίες του άλλου και δεν τις αντικαθιστά προς τέρψεις των απανταχού “ορθολογιστών” και ελέω των ελλείψεων, του κακού σχεδιασμού και της έλλειψης κονδυλίων. Η κλιμακωτή δράση, είτε πρόκειται για επιθετική ενέργεια είτε πρόκειται για αμυντική προσφέρει πολλαπλά επίπεδα δράσης, δηλαδή διαδοχικές γραμμές άμυνας και όχι μία έσχατη γραμμή άμυνας. Στους ουρανούς και την κλειστή θάλασσα του Αιγαίου και στο στενό μέτωπο του Έβρου, δεδομένου του πολύ μεγάλου όγκου πυρός που θα παρατάξουν Ελλάδα και Τουρκία σε περίπτωση πολέμου, ο κορεσμός του μετώπου αλλά και οι επιθέσεις κορεσμού δεν θα αποτελούν την εξαίρεση αλλά τον κανόνα. Επιχειρησιακά λοιπόν κλιμακωτή δράση είναι η αυτονόητη επιλογή και δεν μπορεί να είναι αντικείμενο στο βωμό της διακλαδικότητας η οποία μάλιστα βρίσκεται σε νηπιακό στάδιο εφαρμογής στην Ελλάδα! Εν κατακλείδι υπογραμμίζουμε ότι κάθε Όπλο των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θα πρέπει να έχει την ικανότητα προσβολής και αυτοάμυνας κλιμακωτά (αυξομείωση του όγκου πυρός) και σε βάθος (αυξομείωση του βεληνεκούς δράσης). Εάν πετύχουμε κάτι τέτοιο, τότε και μόνον τότε οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας θα έχουν απόλυτη αποτρεπτική ισχύ.

    Αντιαεροπορικά συστήματα σε υπηρεσία
    Ειδικότερα τα αντιαεροπορικά συστήματα που βρίσκονται σε υπηρεσία:
    • Οι φρεγάτες MEKO-200 Hellenic Navy Modification
    .3 εξοπλίζονται με σύστημα ESSM (Evolved Sea Sparrow Missile και με σύστημα Εγγύς Αντιαερο- πορικής Άμυνας (Close In Weapon System: CIWS) τύπου Phalanx Block 1 Α.
    • Οι φρεγάτες Standard εξοπλίζονται με σύστημα ΝSSMS το οποίο αποτελείται από τον οκταπλό εκτοξευτή τύπου Mk.29 Modification 1 και το βλήμα τύπου RIM-7M καθώς και το σύστημα CIWS τύπου Phalanx Block 1 Α.
    • Τα ΤΠΚ SUPER VITA φέρουν το σύστημα RAM.
    • Τα υπόλοιπα ΤΠΚ δεν θα διαθέτουν πυραυλικό
    αντιαεροπορικό σύστημα ή σύστημα CIWS. Η αντιαεροπορική τους προστασίας στηρίζεται και θα στηρίζεται σε πυροβόλα μέχρι να αποσυρθούν.
    Από την άλλη πλευρά του Αιγαίου στο TDK υπηρετούν συνολικά 24 μεγάλα σκάφη επιφανείας (φρεγάτες και κορβέτες) και 21 ΤΠΚ. Συγκεκριμένα:
    • Οκτώ φρεγάτες αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής
    κλάσης Oliver H. Perry.
    • Οκτώ φρεγάτες κλάσης MEKO-200 Turkish Navy
    TrackI/IIA/IIB (τέσσερις, δύο και δύο αντίστοιχα).
    • Έξι κορβέτες κλάσης Α-69.
    • Είκοσι ένα ΤΠΚ.
    Από τα 45 πλοία επιφανείας του TDK μόλις τα 16 (φρεγάτες Perry και MEKO-200) διαθέτουν πυραυλι- κά συστήματα αντιαεροπορικής προστασίας. Ειδικότερα:
    • Από τις 8 φρεγάτες Perry οι πέντε φέρουν εκτο- ξευτή Mk 13 Mod 4 launcher για 36 βλήματα SM- 1MR ενώ οι άλλες τρεις φρεγάτες Gediz, Gökova και Göksu φέρουν εκτοξευτή Mk 41 Mod 2 για 32 Raytheon RIM-162 ESSM. Κάθε πλοίο διαθέτει από ένα Phalanx CIWS.
    • Οι οκτώ φρεγάτες MEKO-200 του Τουρκικού Ναυτικού χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:
    1. Οι τέσσερις YAVUZ CLASS (MEKO 200 Track
    I). Φέρουν εκτοξευτή Mk 29 Mod 4 και 16 βλήματα Sea Sparrow. Επιπλέον, φέρουν για εγγύς άμυνα τρία Sea Zenith.
    2. Οι τέσσερις BARBAROS CLASS (MEKO 200 Track II A/ B). Η φρεγάτα Oruçreis φέ- ρει εκτοξευτή Mk 29 Mod 4 για 16 βλήματα Sea Sparrow (μόνον το πλοίο Oruçreis) ενώ τα υπόλοιπα τρία (Barbaros, Salihreis και Kemalreis) φέρουν εκτοξευτή Mk 41 Mod 2 για 16 βλήματα Sea Sparrow ενώ τα πλοία φέρουν 32 ESSM. Επιπροσθέτως, κάθε πλοίο φέρει από τρία συστήματα Sea Zenith.
    • Οι κορβέτες και τα ΤΠΚ του TDK δεν διαθέτουν πυραυλικό αντιαεροπορικό σύστημα ή σύστημα CIWS. Είναι προφανές ότι τα πυραυλικά συστήματα αντια-
    εροπορικής προστασίας του ΠΝ γειτνιάζουν τεχνολογικά με αυτά του TDK. Και οι δύο ναυτικές δυνάμεις χρησιμοποιούν συστήματα NSSMS κάθετης ή συμβατικής εκτόξευσης με ελαφρές διαφορές στους φορείς εκτόξευσης και τα βλήματα, Ομοίως, Ελλάδα και Τουρκία χρησιμοποιούν συστήματα CIWS τύπου Phalanx σε διάφορες εκδόσεις με την Τουρκία να χρησιμοποιεί και τα συστήματα CIWS τύπου Sea Κύριο γνώρισμα των τουρκικών πλοίων είναι η ύπαρξη μεγάλης αναχορηγίας βλημάτων με συνδιασμό βλημάτων SM-1, ESSM και -7 Sea Sparrow.
    Zenith τα οποία όμως είναι λιγότερο ικανά (όπως θα δούμε παρακάτω) αλλά πολλαπλά σε κάθε πλοίο από τα Phalanx. Κατά συνέπεια η επιχειρησιακή διαφορο- ποίηση εστιάζεται στην επιλογή του RAM εκ μέρους του ΠΝ και της χρήσης των βλημάτων SM-1MR Block IV από το TDK, διαφοροποίηση η οποία προέκυψε από τις επιλογές της ηγεσίας, πολιτικής και στρατιωτικής. Στην παρούσα ανάλυση θα παρουσιάσουμε συνοπτικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά των πυραυλικών αντιαεροπορικών συστημάτων, άμυνας σημείου και περιοχής, τα οποία βρίσκονται σε υπηρεσία ή θα εισέλθουν σε υπηρεσία στο άμεσο μέλλον και θα εξετάσουμε την επιχειρησιακή διάσταση των επιλογών του ΠΝ και του TDK.
    NATO Sea Sparrow Missile System
    Ο εκτοξευτής τύπου GMVLS Μk.48 Modification.2 είναι σύστημα αποθήκευσης και κάθετης εκτόξευσης 16 κατευθυνόμενων βλημάτων RIM-7M Sea Sparrow και συγκροτείται από τα παρακάτω κύρια τμήματα και λειτουργίες:
    • Ένα σύστημα ελέγχου εκτόξευσης βλημάτων (Missile Launch Control-MLC) τύπου Mk.220 Modification.0.
    • Τέσσερις ηλεκτρικές μονάδες διασύνδεσης (Ship board Mounting Interface Electrical-SMIE) τύπου Mk.63 Modification.0.
    • Οκτώ συστήματα κάθετης εκτόξευσης.
    • Η μονάδα MLC συνεργάζεται με τέσσερα συστήματα SMIE (τέσσερα βλήματα σε κάθε SMIE). Σε ανταπόκριση των εντολών του κεντρικού συστήματος διεύθυνσης βολής η μονάδα MLC ελέγχει την προετοιμασία, το συντονισμό καθώς και την ακο- λουθία λειτουργιών της εκτόξευσης των βλημάτων. Επιπρόσθετα δίνει τις κατάλληλες οδηγίες προς τα βλήματα για την εκτόξευση, τον έλεγχο στροφής, την πρόσκτηση και την αναχαίτιση του στόχου. Επίσης έχει τη δυνατότητα να εκτελεί προσομοίωση εκτοξεύσεων για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Η μονάδα ηλεκτρικής διασύνδεσης SMIE παρέχει την ηλεκτρική διασύνδεση μεταξύ της μονάδας MLC και
    των βλημάτων.
    Ο εκτοξευτής Mk.29 είναι περιστρεφόμενο σύστημα αποθήκευσης και εκτόξευσης οκτώ βλημάτων RIM- 7MSeaSparrow. Το RIM-7 SeaSparrow είναι ένα κα- τευθυνόμενο βλήμα άμυνας σημείου αμερικανικής κατασκευής (Raytheon) και χρησιμοποιείται για την προσβολή αεροσκαφών και, δευτερευόντως, εναντίον κατευθυνόμενων βλημάτων κατά πλοίων, ελικοπτέρων και πλοίων. Είναι ημιενεργό βλήμα και για την καθοδήγησή του απαιτείται ο φωτισμός του στόχου (illumination) με ραντάρ έρευνας συνεχούς ακτινοβο- λίας (ο εκτοξευτής Mk.29 ενσωματώνει τέτοιο ραντάρ: πρόκειται για το TIS, TrackingIlluminatorSystem-Σύ-στημα Φωτισμού Ιχνήλασης), καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης. Το TIS είναι ένα σύστημα ελέγχου βολής το οποίο προσφέρει αυτόματη πρόσκτηση και ιχνήλαση στόχου και δίνει τις απαραίτητες εντολές στον εκτοξευτή και τα βλήματα.
    Το βλήμα RIM-7 τέθηκε σε υπηρεσία το 1976 (στο ΠΝ εντάχθηκε το 1985) και ενσωματώνει κινητήρα στερεού καυσίμου τύπου Hercules Mk.58. Επιτυγχά- νει μέγιστη ταχύτητα 1.182 μέτρα το δευτερόλεπτο ενώ το μέγιστο βεληνεκές εξαρτάται από την έκδοση. Το βλήμα RIM-7 διαθέτει βεληνεκές 10 ναυτικών μι- λίων ή 19 χιλιομέτρων. Το μήκος του βλήματος είναι 3,64 μέτρα και η διάμετρος του 20,3cm. Φέρει πολε- μική κεφαλή βάρους 40,5 κιλών με ακτίνα καταστροφής από το σημείο έκρηξης τα οκτώ μέτρα.
    Η οικογένεια των βλημάτων RIM-7 έχει υποστεί δι- αδοχικές αναβαθμίσεις (εκδόσεις -7H/-7M/-7P) με σκοπό την αύξηση της αποτελεσματικότητας και της αξιοπιστίας του. Το πρόγραμμα αναβάθμισης -7Ρ++ βρίσκεται στο στάδιο των δοκιμών και αναμένεται να βελτιώσει αισθητά την αποτελεσματικότητα του βλήματος κυρίως κατά χαμηλά ιπταμένων στόχων (θα ενσωματωθεί στο σύστημα ESSM). Το ΠΝ χρησιμοποιεί βλήματα της έκδοσης –7M ενώ το TDK χρησιμοποιεί βλήματα της έκδοσης –7M και –7P. Η έκδοση –7P εν- σωματώνει λογισμικό με προηγμένους αλγόριθμους καθοδήγησης, Βελτιωμένο Σύστημα Καθοδήγησης Χαμηλού Ύψους(Improved Low Altitude Guidance -ILAG) και αυξημένες αντοχές σε περιβάλλον έντο- νων ηλεκτρονικών αντιμέτρων.

    CIWS Phalanx και Sea Zenith
    Το Phalanx είναι ένα ολοκληρωμένο και ανεξάρτητο στη δράση του αντιαεροπορικό-αντιπυραυλικό σύστημα το οποίο εφαρμόζει την τεχνική της καταστροφής της επερχόμενης πολεμικής κεφαλής. Το σύστημα εκτελεί τις διαδικασίες της έρευνας, του εντοπισμού, της εκτίμησης των στόχων, της παρακολούθησης, του καθορισμού προτεραιότητας εμπλοκής, τη βολή και την καταστροφή του στόχου αυτόματα και με δυνατότητα παρέμβασης του χειριστή.
    Το Phalanx έχει αναπτυχθεί σε πέντε εκδόσεις (Block-0/-1/-1A/-1B/Baseline-2C), παρουσιάζει ολικό βάρος μάχης 6,12 τόνους και αποτελείτε από πέντε κύρια μέρη:
    • Την Κεραία Έρευνας (SearchAntenna) ψηφιακής τεχνολογίας η οποία λειτουργεί στην μπάντα Ku με τέσσερις δέσμες κίνησης έως τις 72ο. Η μέγιστη εμβέλεια έρευνας της κεραίας είναι της τάξεως των 9,57km ενώ η ελάχιστη απόσταση έρευνας είναι τα 635 μέτρα.
    • Μονοπαλμική Κεραία Ανίχνευσης (Low Side-lobe Track Antenna) τεχνολογίας παλμικού Doppler η οποία λειτουργεί στην μπάντα Ku.
    • Ηλεκτροπτικός (Η/Ο) αισθητήρας FLIR (Forward Looking In fra Red) με ενσωματωμένο αυτόματο σύστημα ανίχνευσης ACQ. Το σύστημαπροσφέρει παθητική έρευνα και ανίχνευση ημέρα και νύχτα χαμηλά ιπτάμενων και μικρών στόχων επιφανείας.
    • Video ανίχνευσης, κατόπιν απαιτήσεως του πελάτη.
    • Πυροβόλο Gatling έξι κανών τύπου M-61A1 διαμετρήματος 20mm. Η καθοδήγηση του πυροβόλου πραγματοποιείτε με την τεχνική του πεπιεσμένου αέρα (pneumatic). Το σύστημα διαθέτει διπλό-επιλεγόμενο ρυθμός βολής (3.000 ή 4.500 φυσίγγια το λεπτό) και αναχορηγία 1.550 φυσιγγίων Διάτρησης Θώρακα Απορριπτόμενου Κάλυκα (APDS-Armour Piercing Discarding Sabot). Η δραστική εμβέλεια του πυροβόλου είναι τα 3,5 km. Στην έκδοση Block-1B το Phalanx ενσωματώνει βελτιωμένες κάνες πυροβόλου (OGB-Optimised Gun Barrel) με ισχυρότερη στήριξη για την αύξηση του δραστικού ευθυγράμμου βεληνεκούς και την μείωση της δια- σποράς των φυσιγγίων και χρησιμοποιεί Φυσίγγια Αυξημένης Φονικότητας (ELC-Enhanced Lethality Cartridge) τα οποία προσφέρουν 50% μεγαλύτερο
    βαθμό διάτρησης.
    Επιπλέον, το σύστημα διαθέτει Μονάδα Τοπικού Ελέγχου (Local Control Station-αποτελείτε από μονάδα παροχής ισχύος τύπου Power Supply Unit Μk.15 και μονάδα ενεργοποίησης της μονάδας παροχής ισχύος τύπου Tape Control Μk.179), Απομακρυσμένο Σταθμό Ελέγχου (Remote Control Station) και Πίνακα Οργάνων Τοπικού Ελέγχουν (Local Control Panel). Το σύστημα έχει την δυνατότητα να περιστρέθφετε έως και 90 φορές το λεπτό γύρο από τον άξονα του ενώ η ελάχιστη απόσταση εγκλωβισμού είναι της τάξεως των 94 μέτρων. Το σύστημα πραγματοποιεί έρευνα σε όλο το τόξο των 360°.
    Η έκδοση Block-0 τέθηκε σε υπηρεσία το 1978 για να ακολουθήσει η έκδοση Block-1 με βελτιωμένη κεραία έρευνας για αυξημένη “ευαισθησία” κατά την διάρκεια της έρευνας, αυξημένο ποσοστό (κατά 50%) έτοιμων προς βολή φυσιγγίων, βελτιωμένο πυροβόλο τεχνικής πεπιεσμένου αέρα με αυξημένο ρυθμό βολής, αυξημένη δυνατότητα κατακόρυφης ανύψωσης και μεγαλύτερο χώρο αποθήκευσης φυσιγγίων. Η έκδοση Block-1A ενσωματώνει “γλώσσα” προγραμματισμού με βελτιωμένες επιδόσεις-υπολογιστική ισχύ και βελτιωμένους αλγόριθμους ελέγχου πυρός. Η έκδοση Block-1B ενσωματώνει σύστημα FLIR, αυτόματο σύστημα ανίχνευσης και δυνατότητα ανίχνευσης στόχων ημέρα και νύχτα. Τέλος, η έκδοση Baseline-2C ενσω- ματώνει σειρά βελτιώσεων οι οποίες αποδίδουν βελτιωμένες ικανότητες έρευνας και ανίχνευσης στόχων.
    Το σύστημα Sea Zenith διαθέτει τέσσερις κάνες των 25mmx 184mm και παρουσιάζει παρόμοιες δυ- νατότητες με τα Phalanx χωρίς ωστόσο να διαθέτουν ενσωματωμένο ραντάρ έρευνας και σύστημα διεύθυνσης πυρός, περιορισμοί οι οποίοι επηρεάζουν αρνητικά την επιχειρησιακή αξία των συστημάτων: η χρήση του Sea Zenith βασίζεται στους αντιστοίχους αισθητήρες του πλοίου-φορέα με τις συνεπακόλουθες επιπτώσεις σε θέματα ετοιμότητας και ακριβείας βολής.
    Επιχειρησιακά τα σύστημα CIWS Phalanx και Sea Zenith παρουσιάζουν τρία σημαντικά μειονεκτήματα (τέσσερα για το Sea Zenith): (α) είναι συστήματα αυτοπροστασίας, χωρίς να μπορούν να προστατεύσουν παράπλευρες ναυτικές μονάδες (β) διαθέτουν “νεκρούς” τομείς βολής λόγω των υπερκατασκευών του σκάφους φορέα με αποτέλεσμα να χρειάζεται η εγκατάσταση και δεύτερου συστήματος για ολόπλευρη κάλυψη (γ) είναι αδύνατη η ταυτόχρονη εμπλοκή δύο στόχων και (δ) αφορά μόνο το SeaZenith, λόγο της απουσίας ενσωματωμένου ραντάρ έρευνας και συστήματος διεύθυνσης πυρός επηρεάζεται σημαντικά η ακρίβεια βολής του συστήματος.

    Σύστημα ESSM
    Από το 1995 η Ελλάδα συμμετέχει με άλλα εννέα κράτη στην ανάπτυξη ενός βελτιωμένου κατευθυνόμενου βλήματος: του ESSM το οποίο θα εξοπλίσει (πιθανό- τατα μετά το 2005) τις φρεγάτες κλάσης MEKO-200 HellenicNavyModification.3. Στην ανάπτυξη του ESSM συμμετέχουν οι ελληνικές εταιρείες Intracom, ΕΑΒ και ELFON. Το 1995 υπογράφηκε το Μνημόνιο Κατανόησης (MemorandumofUnderstanding-MoU) για την ανάπτυξη του συστήματος και το 1997 το MoU για την παραγωγή του. Το 2000 ολοκληρώθηκε η φάση της ανάπτυξης ενώ τα πρώτα βλήματα θα εί- ναι έτοιμα το 2001.
    Ο κύριος σκοπός ανάπτυξης του ESSM είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση κατευθυνόμενων βλημάτων κατά πλοίων μεγάλης ταχύτητας και ικανότητας ελιγμών. Το ESSM έχει το ίδιο τμήμα καθοδήγησης και την ίδιαπολεμική κεφαλή με το RIM-7P, ενώ έχει βελτιωμένο κινητήρα και σύστημα ελέγχου του βλήματος (ThrustVectorControl) για τη χρησιμοποίηση του νέου βλήματος από κάθετους εκτοξευτές. Επίσης ενσωματώνει νέο τμήμα μετάδοσης για την στέγαση των νέων ηλεκτρονικών στοιχείων του βλήματος και την διασύνδεση του τμήματος καθοδήγησης με το τμήμα ελέγχου.
    Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι ενώ ο κύριος στόχος του ESSM είναι η αντιμετώπιση υπερηχητικών στόχων με μεγάλη ικανότητα ελιγμών, εν τούτοις δια- τηρεί ακέραια την ικανότητα να αντιμετωπίζει αποτελεσματικά και υποηχητικούς στόχους όπως αεροσκάφη, ελικόπτερα και πλοία επιφανείας. Εν συντομία τα τεχνικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά του ESSM είναι:
    • Ταχύτητα πτήσης του βλήματος μεγαλύτερη των 600 μέτρων το δευτερόλεπτο.
    • Ικανότητα ελιγμών μεγαλύτερη των 45g.
    • Ελάχιστο βεληνεκές μικρότερο των 800 μέτρων και μέγιστο μεγαλύτερο των 27 ναυτικών μιλίων ή 50
    χιλιομέτρων.
    • Ελάχιστο ύψος εμπλοκής μικρότερο των δύο μέτρων και μέγιστο ύψος εμπλοκής μεγαλύτερο των 10km.

    Σύστημα RAM
    Το RAM είναι το πλέον προηγμένο σύστημα αυτοπροστασίας σκαφών επιφανείας: επιτυγχάνει υπερηχητική ταχύτητα, παρουσιάζει χαμηλό βάρος μάχης ενώ ενσωματώνει τεχνολογία fire-and-forget. Τα κύρια μέρη του συστήματος είναι το σύστημα-βάση Mk.44 το οποίο συνοδεύεται από το κάνιστροεκτόξευσης Mk.49 (βάρος 5,2 τόνους, δυνατότητα περιστροφής σε όλο το τόξο των 360ο και επιλογή ανύψωσης από -25ο έως +80ο) και το βλήμα RIM-116B (μήκος 2,82 μέτρα, διάμετρο 127mm και βάρος 73,6 κιλά με βάρος πολεμικής κεφαλής 10 κιλά).
    Η αρχιτεκτονική του συστήματος είναι εξαιρετικά απλή και είναι εύκολη η εγκατάσταση του σε διάφορα πλοία. Σήμερα σε παραγωγή βρίσκεται μια βελτιωμένη έκδοση (Block-1) του συστήματος η οποία ενσωματώνει νέο προηγμένο ερευνητή και αυτόνομη υπέρυθρη καθοδήγηση σε όλη τη διάρκεια της πτήσης. Έτσι το σύστημα μπορεί να αναχαιτίσει βλήματα τα οποία δεν διαθέτουν ενσωματωμένο ερευνητή ραντάρ. Επικουρικά, η νέα έκδοση διαθέτει ενισχυμένη δυνατότητα επεξεργασίας ψηφιακού σήματος, βελτίωση η οποία την καθιστά ποιο ανθεκτική στα αντίμετρα.
    Για το μέλλον αναπτύσσεται ένα βελτιωμένο λογισμικό το οποίο θα επιτρέψει στο σύστημα να εμπλέκει ελικόπτερα, μαχητικά αεροσκάφη και στόχους επιφανείας. Επίσης, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι σε παραγωγή βρίσκεται και η έκδοση 11 βλημάτων (η συμβατική έκδοση φέρει 21 βλήματα) για χρήση από σκάφη μικρού εκτοπίσματος (παράκτια και περιπολικά ανοιχτής θαλάσσης). Η έκδοση αυτή, γνωστή ως Sea RAM, συνδυάζει την ακρίβεια και το αυξημένο βεληνεκές του RAM με τις δυνατότητες των αισθητήρων έρευνας και ανίχνευσης του Phalanx.
    Το RAM είναι ένα σύστημα CIWS με αυξημένες δυνατότητες προσβολής πυραυλικών συστημάτων σε αποστάσεις έως και 9 km ή 5 ναυτικών μιλίων. Σχε- διάσθηκε προκειμένου να καλύψει το κενό εμβέλειας μεταξύ του Phalanx και του Sea Sparrow και να αποτελέσει το ενδιάμεσο σκαλοπάτι μεταξύ του ESSM και του Phalanx. Η χρήση του RAM είναι απλή: μετά τον εντοπισμό της απειλής με τα ηλεκτρονικά μέσα του σκάφους οι πληροφορίες διαβιβάζονται στο σύστημα το οποίο πραγματοποιεί την αναχαίτιση. Ως σύστημα εγγύς αεροπορικής άμυνας, το RAM (και ιδιαίτερα το SeaRAM) εκτιμάτε ότι θα αντικαταστήσει στο μέλλον τα συστήματα CIWS της φιλοσοφίας των Phalanx.

    Βλήμα SM-1MRBlockIV
    Το βλήμα αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής SM-1 τέθηκε σε υπηρεσία το 1967 (χαρακτηρίστηκε επιχει- ρησιακό το 1970), έχει μήκος 4,41 μέτρα, διάμετρο 34,3cm και βάρος 495 κιλά. Διαθέτει κινητήρα τύπου Mk.56 στερεού καυσίμου και επιτυγχάνει μέγιστο βεληνεκές 20 ναυτικά μίλια (περίπου 34km). Η οικογένεια βλημάτων SM περιλαμβάνει τέσσερις εκδόσεις και συνολικά 12 διαμορφώσεις (σε παραγωγή ή σε εξέλιξη-παλαιότερες εκδόσεις όπως η SM-1MR BlockIV βρίσκεται μεν σε υπηρεσία αλλά δεν βρίσκεται σε παραγωγή): SM-1 Block VI/VIA/VIB (αντιαεροπο- ρική άμυνα), SM-2 TARTAR/AEGIS/AEGISER BlockII/ III/IIIA/IIIB/IV/IVA (αντιαεροπορική άμυνα), SM-3 (σε διαμόρφωση αεράμυνας θεάτρου περιοχής και προ- σβολής στόχων εδάφους) και SM-4 (σε διαμόρφωση τακτικής αντιπυραυλική άμυνα).

    http://defencenews.gr/dorean-periodiko/periodiko-amyntiki-isxys-teyxos-1

    Απάντηση
  7. som1els

    Gunslinger32 και βεβαια εχεις δικιο για την ορθοτητα τυχον επιλογης του NS200 αν μπορουσαμε να ενισχυσουμε την δαπανη. Το NS200 σαν αντικαταστατης περιστρεφομενου ρανταρ προσφερεται απο την Τhales για ουσιαστικη αναβαθμιση παλαιοτερων πλοιων, ενω σε μια νεα σχεδιαση πλοιου προσφερεται ως ιδανικοτερη η τοποθετηση περιμετρικου σταθερου ρανταρ ενεργου διαταξης 4 οψεων. Κανονικα η τοποθετηση ενος ρανταρ τετοιων ικανοτητων dual axis 4D aesa θα επρεπε να προκρινεται στον ΕΜΖ των ΜΕΚΟ, παρα το κοστος της, αν συνδυασουμε τα δεδομενα:
    -οι ΜΕΚΟ θα υπηρετησουν εως το 2040 (μεταξυ μας πιθανοτατα και παραπανω απο τα 15χρ συνηθως των ΕΜΖ)
    -την σπουδαιοτητα του ρανταρ για μια φ/γ ειδικα σε βεβαρυμενα παρακτια περιβαλλοντα clutter/απειλων αλλα ταυτοχρονα και σε εμβελεια επιτηρησης ογκου σ’ανοικτες θαλασσες
    -στα χρονια που θα’χουν οι ΜΕΚΟ μπροστα τους, δηλ. το μελλον που θα ειναι τα aesa (σταθερα και περιστρεφομενα) και η εμφανιση των τουρκ. aesa MFR των νεων α/α φ/γ τους
    -την πολιτικη της Thales για πακετο FOS κι αναβαθμισεις κυκλου ζωης που μεχρι στιγμης προσφερεται μονο για τα aesa S ρανταρ της εταιρειας και γενικα την μειωση λειτουργικου κοστους στα aesa
    -την υποστηριξη οπλων δηλ την εστιαση για ποιοτητα ελεγχου πυρος (για συγκεκριμενη απειλη) η’ δημιουργια πολλαπλων διαυλων καθοδηγησης α/α με τεχνικες ΙCWI (για πολλαπλες απειλες κορεσμου)
    -οτι καποιες αναβαθμισεις στον ΕΜΖ μπορουν να γινουν και αργοτερα με ξεχωριστα συμβολαια αλλα με μικροτερους μπελαδες απ’οτι μια τετοια αλλαγη κυριου συστηματος ρανταρ, πχ πακετο αναβαθμισης ολων των Phalanx των ΜΕΚΟ-S σε PSuM, που καποτε θα γινει ετσι κι αλλιως αφου τα Phalanx σαν ηδη γενομενη επενδυση θα μετεγκατασταθουν σε αλλα πλοια οταν αντικατασταθουν οι S.
    Ομως επειδη οπως λεει ο manolis ο αριθμος των φερομενων essm δεν ειναι ο ιδανικος γι’αυτην την αλλαγη ρανταρ με δυνατοτητες αντιμετωπισης επιθεσεων κορεσμου (παραμενουν βεβαια τα πλεονεκτηματα του NS200 στα 16 βληματα που μπορουν να εκτοξευτουν ταυτοχρονα υποστηριζομενα και στην τερματικη φαση), ολα εξαρτωνται απο τον προσανατολισμο και τις συνολικες επιλογες του ΠΝ στα ΑΑW συστηματα-οπλα (κονδυλια) δηλ. στο μειγμα πλοιων την επομενη δεκαετια με κλασεις συμπληρωματικων ρολων/αποστολων και την σταδιακη εισοδο πανω απο 100 τουρκ F35. Δεν ισχυει ασφαλως το «δεν ειναι προβλημα τα α/α μεσαιας-μακρας εμβελειας» επειδη α/α χωρις εμβελεια προσβολης και αποτροπης ακτινας δρασης σημερινων και μελλοντικων εχθρικων α/φ δεν ειναι α/α αλλα αντιβληματικα, ενω αυτονοητα οι φορεις τους δεν εκμεταλλευονται πληρως τις δυνατοτητες των ρανταρ εντοπισμου α/φ. Aλλο πραγμα ειναι το δεν εχω λεφτα να αγορασω αυτο που θελω και αλλο να βαφτιζω ενα πλοιο σε κατι που δεν ειναι. Εξαλλου η αποκτηση νεοτευκτων η’ μετ/νων παλι θα χρειαστει αποδεσμευση μεγαλης δαπανης αγορας x32 essm και οποιασδηποτε επιλογης ρανταρ πολλαπλου ρολου για να αυξηθουν οι διαυλοι καθοδηγησης. Για τα Mk48 φερουν εως 16 essm, oι Mk41 φερουν 32 σε κανιστρα των 4.

    https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=14&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwiRp_W2–7PAhWLvBQKHX1TBYUQFgh4MA0&url=https%3A%2F%2Fwww.natoseasparrow.org%2FConsortium%2520Products%2520Handbook%2520Rev%2520-1.pdf&usg=AFQjCNHNgAeWCXZJPUusQMIkVqiFd7JgLA&bvm=bv.136593572,d.bGg

    http://www.defense-aerospace.com/articles-view/release/3/31254/ams-wins-us-navy-mine-warfare-deal-(jan.-6).html

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Σε ευχαριστώ και πάλι για την απάντηση και τις ενδιαφέρον πληροφορίες αγαπητέ som1els (δυστυχώς ο δεύτερος σύνδεσμος δεν λειτουργεί).
      Συμφωνώ απόλυτα σε όσα αναφέρεις, ειδικά στο θέμα της εγκατάστασης σταθερής κεραίας/ραντάρ 4D (όπως βρίσκεται στις FREMM, DeZeven, Arleigh B. κλπ) για τις μονάδες που θα εκσυγχρονιστούν, αυτή η περίπτωση θα ήταν αναμφίβολα προτιμότερη απο την αρχική μου
      πρόταση επάνω (που είναι μια αναβάθμιση Minimum), αυτό εξαρτάται οπωσδήποτε απο το κόστος όπως βέβαια και τα έξοδα για την εγκατάσταση των οπλικών συστημάτων σε VLS.

      Αν δεν με απατά η μνήμη μου κάποτε διάβασα για σχέδια/πρόταση εγκατάστασης των MICA σε VLS στο πίσω μέρος των πλοίων δίπλα στο υπόστεγο του Ε/Π σε ένα παλαιότερο τεύχος ελληνικού περιοδικού για αμυντικά θέματα, δεν γνωρίζω τι απέγινε στην συνέχεια σε κάθε περίπτωση όμως εύχομαι αν υπάρξει απόφαση εκσυγχρονισμού να επιλέξουν τα καλύτερα δυνατά συστήματα (αισθητήρες και εκτελεστές) που ταιριάζουν στις απαιτήσεις αλλά και στο πορτοφόλι μας, θα προτιμούσα μια λύση που προσφέρει την μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία στους διοικητές μονάδων ειδικά όσων αφορά τα όπλα, ένα «Mix» όπλων μικρής και μεσαίας εμβέλειας όπως υπάρχει και σε άλλες μονάδες με σύστημα VLS και Sylver(π.χ. συνδυασμός Aster15/30 η ESSM/SM-2), και βέβαια το νέο SeaRAM (με 11 όπλα) που εγκαταστάθηκε πρόσφατα στα πρώτα DDG του USN.

      Δεν ξέρω τι γίνεται σε περίπτωση που δεν θα βρεθεί τρόπος χρηματοδότησης για αισθητήρες
      και όπλα.

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Μια διόρθωση σχετικά με την κεραία 4D που πάει στις μονάδες νέας σχεδίασης και όχι σε εκείνες που ειναι παλαιάς σχεδίασης και θα εκσυγχρονιστούν, για τις Φ/Γ του ΠΝ παραμένει η πρόταση μου για το
        νέο NS200.

    • manolis

      Εχω την εντυπωση οτι το ΠΝ εχοντας απεμπολησει τουλαχιστον τεσσερις φορες , για διαφορετικους λογους, στην προσφατη ιστορια την ικανοτητα Α/Α αμυνας μεγαλης (ΟΚ, για τα δικα μας δεδομενα) ακτινας δρασης απο πλοια του, εκ των πραγματων την εχει παραδοσει στην ΠΑ ή στον Παναγαθο. Εξηγουμαι:
      1) Mη προσκτηση Α/Τ κλασης Kidd.
      2) Aποσυρση Α/Τ κλασης Adams και συγχρονως :
      3) Mη προσκτηση φρεγατων κλασης Jacob van Heemskerck που πωληθηκαν απο το Ολλανδικο ναυτικο.
      4) Mη προσκτηση φρεγατων κλασης Karel Doorman που πωληθηκαν απο το Ολλανδικο ναυτικο.

      Η εκφραση μου οτι «δεν ειναι προβλημα τα α/α μεσαιας-μακρας εμβελειας» αφορα συγκεκριμενα τις ελληνικες ΜΕΚΟ, οπως το αρχικο ερωτημα, και οχι γενικοτερα το ΠΝ που οπως βλέπουμε προτιμα να στερηται πλοιων με ικανοτητα να φερουν βληματα μεγαλης εμβελειας. Δεν υπαρχει σωφρων αναλυτης που να θεωρει αχρηστα τα βληματα Α/Α μεγαλης εμβελειας, οταν αυτα πλαισιωνονται απο αναλογα συστηματα , καταλληλα για ΚΑΘΕ ζωνη προστασιας του πλοιου. Το κυριως προβλημα των ΜΕΚΟ ειναι ο εκτοξευτης ΜK48 , η μικρη αναχορηγια του και δευτερευοντως η αδυναμια του να δεχτει βληματα μεσης ή μεγαλυτερης εμβελειας. Το ιδιο το ΠΝ το αναγνωριζει εμμεσα και δεν μελετα την τοποθετηση συστηματα υψηλων επιδοσεων οπως το εν λογω NS200 για τυχον εκσυγχρονισμο μεσης ζωης τους. Αντιθετως , ο Μκ-41 που τοποθετουν οι τουρκοι, μπορει να δεσμευει αρκετο εσωτερικο χωριο του πλοιου, αλλα ικανοποιησει ολες αυτες τις αναγκες.

      Gunslinger32,
      Θα μου επιτρεψεις να μην σχολιασω τις εκτενεστατες παραθεσεις σου απο διαδικτυακο περιοδικο που αναφερει 32 ESSM ως αναχορηγια των ΜΕΚΟ και αναρτα το 2016 αρθρα του 2000 χωρις καν τις απαραιτητες διορθωσεις στο ετος (*). Εξαλλου ακομα και ετσι , και παρα τις διαφημισεις, εχει σταματησει την ¨εκδοση¨ του οπως θα εχεις παρατηρησει.
      Μεινε μαζι μας. Εχεις μονο να μαθεις.

      (*): «Από το 1995 η Ελλάδα συμμετέχει με άλλα εννέα κράτη στην ανάπτυξη ενός βελτιωμένου κατευθυνόμενου βλήματος: του ESSM το οποίο θα εξοπλίσει (πιθανότατα μετά το 2005) τις φρεγάτες κλάσης MEKO-200… «

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Το δικό μου αλατοπίπερο εν προκειμένω,οἱ τουρικές ΜΕΚΟ Track-1 και αρχικής διαμορφώσεως Track-2,όπως ἡ αναφερόμενη Orucreis δέν φέρουν 16 NSSM,αλλά μόνο 8,καθώς δέν υπάρχει αναχορηγία.
        Οἱ S έχουν αναχορηγία 16 βλημάτων,πέραν των 8 του εκτοξευτή Mk-29,αλλά αυτό πρακτικώς είναι άνευ σημασίας σε ώρα μάχης,επειδή χρειάζεται χρόνος,χέρια,θάλασσα λάδι και απουσία ελιγμών,και ασφάλεια έναντι εχθρικής δράσεως,δηλαδή το σκάφος θα είναι ουσιαστικά «εκτός» κατά την διάρκεια της αναπληρώσεως.
        Επίσης,μία κραυγαλέα απουσία στην αναφορά στο TDK,είναι οἱ κορβέτες MILGEM.

        Και βεβαίως,δέν θα υποδείξουμε σε κανέναν τα διαδικτυακά του στέκια,αλλά εδώ στην «Προέλαση»,χίλιοι καλοί χωράνε,και από τον καθένα κάτι μπορούμε να μάθουμε.

      • manolis

        Oλες οι τουρκικες Track-2 εχουν ή μεταπιπτουν στον καθετο εκτοξευτη Μκ-41. Γιατι οι Track-2 να μην ειχαν αναχορηγία περαν των 8 NSSM , αποθηκευμενη στο σκαφος? Οι MILGEM ειναι κορβετες και οχι φρεγατες αλλα οι επομενες παρτιδες θα ειναι μεγαλυτερες και θα εχουν Mk.41 VLS για ESSM. Λυσσα το αλατι…

      • som1els

        Φιλε Μανωλη συμφωνω με την διευκρινηση σου για τις ζωνες, τους λογους που υπαρχει η κατηγοριοποιηση σε βλ. περιοχης-σημειου κτλ. Τις αποψεις μου τις ξερεις απο παλαιοτερες συζητησεις και δεν εχουν αλλαξει. Το γεγονος οτι το ΠΝ δε μελετα την τοποθετηση συστηματων υψηλων επιδοσεων στον ΕΜΖ ειναι εγγενως αστοχο, ο στοχος ενος ΕΜΖ ειναι η αναβαθμιση των πλοιων ωστε να παραμεινουν κατα το εφικτον προσαρμοσμενα στις συγχρονες εξελιξεις, πρωτευοντως του αντιπαλου και δευτερευοντως τις γενικοτερες. Επισης δε νομιζω οτι θα ειναι απαγορευτικη η αυξηση του κοστους σε σχεση με το Smart-S, μιλαμε για περιστρεφομενα aesa δεν συζηταμε να φορεσουν SPY του Aegis η’ CEA των Anzac. Βρηκα καποιες αναφορες για κοστος μοναδας της ταξης των +$2εκ αλλα επειδη εκλαμβανονται ως spoiler και υπαρχουν κι αλλα κοστη που δε μπορουμε επ’ακριβως να προσδιορισουμε απλα τις αναφερω. Εν ολιγοις οτι πληρωνεις παιρνεις, αν δεν αυξησεις το κονδυλι δε μπορεις να τα χωρεσεις ολα. Υπαρχουν δυο επιλογες για τον ΕΜΖ. Η μια ειναι ο βασικος SLEP με φθηνοτερες αλλαγες (απ’οτι ακουστηκε μια παραλλαγη του νεοζηλανδικου προγ/τος που εγινε απο την Lockheed) και η αλλη ειναι ο βασικος συν μια περιορισμενη αναβαθμιση με προσθηκη καποιων δυνατοτητων-πολλαπλασιαστων ισχυος, οπως εν προκειμενω ρανταρ aesa που θα καταστησουν τα πλοια αξιομαχα βασει των απειλων και συγχρονα εως το τελος τους. Οι δυνατοτητες που προσφερουν τα NS100/200 (και αλλα aesa της IAI,Saab,Selex κτλ) εχουν αναφερθει συνοπτικα και περαιτερω προκυπτουν απο την συγκριση με τα χαρ/κα του «τουρκ.» Smart-S της ιδιας εταιρειας Τhales. Aυτες οι δυνατοτητες εξακολουθουν να ισχυουν παρα το γεγονος οτι ο Mk48 φερει μικροτερο αριθμο sparrow η’ οτι δε μπορει να βαλλει standard (τα οποια ετσι κι αλλιως δεν αποδεσμευονται ακομα, πιθανως απο το 2019 που σταματαει η υποστηριξη του SM1 και η Raytheon προτρεπει τους 9 σημερινους χρηστες να μεταβουν στον SM2 και αρα θα αγορασθουν απο το ΤΝ). Δηλ κατα προσωπικη αποψη αν το ΠΝ εχει προσανατολιστει σε ρανταρ της Τhales η εταιρεια προσφερει ανωτερα ρανταρ απο το πιστοποιημενο στο Tacticos Smart-S, η επιλογη των οποιων ειναι cost-effective παρα το ευλογο κοστος μοναδας και διασυνδεσεων.
        Ειλικρινα δεν ξερω αν ενας φθηνοτερος ΕΜΖ, στην πεπατημενη αυτου των S, μπορει να ειναι αποδεκτος οταν δεν εχουμε πεισθει απο τον πολιτικο σχεδιασμο οτι θα καλυφθουν τα κενα απο ολοκληρωμενα οπως λες πλοια. Και μεχρι τοτε ελλειψει α/α πλοιων την προστασια πλεον να αναλαμβανουν οι ΜΕΚΟ, η ΠΑ και οπως λες ο Παναγαθος… Αυτος ειναι ο λογος που κι εγω ανησυχω και δεν εχω πεισθει για το μελλον του ΠΝ με τα γνωστα της οικονομιας,βουλησης,μετ/νων-ναυπηγειων,450εκ για α/φ-400 για φ/γ κτλ, ενω ταυτοχρονα το γεωπολιτικο σκηνικο ολο και χειροτερευει. Πιστευω οτι αντιλαμβανεσαι το πνευμα του σχολιου δηλ. το «καλλιο πεντε και στο χερι» και επιβιωσιμοτητα-αξιομαχο των ΜΕΚΟ εως το 2040.

        https://www.thalesgroup.com/sites/default/files/asset/document/ns100-v01_0.pdf

        https://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=4&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwi6rpL-_O_PAhWGWRoKHQdVBBsQFgg7MAM&url=https%3A%2F%2Fwww.thalesgroup.com%2Fsites%2Fdefault%2Ffiles%2Fasset%2Fdocument%2F0002_a4_datasheet_smart-s_mk2.pdf&usg=AFQjCNGEzQSFerf0-Q3qKtFn5OZHj6mTCg&bvm=bv.136593572,d.bGs

        Gunslinger32 σορρυ

        http://www.defense-aerospace.com/articles-view/release/3/31254/ams-wins-us-navy-mine-warfare-deal-(jan.-6).html

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Μανώλη,οἱ Track-1/2 με Mk-29 δέν διαθέτουν αναχορηγία ούτε κάπου,ούτε πουθενά στο σκάφος.
        Οἱ «S» διαθέτουν αναχορηγία στο πρόστεγο που επιτρέπει την αναγέμιση του οκταπλού εκτοξευτή,υπό τις προϋποθέσεις που προανέφερα.
        Στις Track-1/2 με Mk-29,δέν υπάρχει αναχορηγία,διότι ἡ θέση του εκτοξευτή δέν επέτρεπε επωφελή εκμετάλλευση χώρου,ἤ ετίθετο θέμα ευστάθειας του σκάφους,ἤ οτιδήποτε τέλος πάντων.
        Αναχορηγία πυραύλων NSSM αποθηκευμένη στο σκάφος,χωρίς άμεση πρόσβαση στον εκτοξευτή,δέν νοείται,(ἄν δέν μιλάμε για αεροπλανοφόρο),εκτός ἄν προτίθεσαι να δημιουργήσεις Ship Born Improvised Explosive Device.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: