Την Πέμπτη ο Στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) παρέλαβε το πρώτο πρωτότυπο του νέου οχήματος μεταφοράς πεζικού Stryker αναβαθμισμένο με ένα πιο θανατηφόρο πυροβόλο των 30 χιλιοστών, πριν από τον στόχο της ανάπτυξης τον Μάιο του 2018 στο 2º Σύνταγμα Ιππικού με έδρα την Γερμανία.

Το ενισχυμένο Stryker -προσδιορισμένο ως XM1296 Όχημα Μεταφοράς Πεζικού- θα σηματοδοτήσει τον “σχεδόν ρεκόρ χρόνο από την σχεδίαση στην παράδοση”, δήλωσε κατά την τελετή στο Κέντρο Συνεργασίας Ελιγμού της General Dynamics Land Systems στο Στερλινγκ Χαιτς του Μίσιγκαν ο Υπαρχηγός του Επιτελείου Στρατού Στρατηγός Ντανιέλ Αλλιν, ανέφερε η υπηρεσία Army News.

Το όχημα θα γίνει γνωστό ως “Dragoon”, που θα μοιράζεται το ίδιο παρατσούκλι με το 2º Σύνταγμα Ιππικού.

“Αυτό είναι ένα παράδειγμα του τι είναι δυνατόν όταν αξιωματούχοι της κυβέρνησης, στρατού και βιομηχανίας ενωθούν ως μια ομάδα”, δήλωσε ο Αλλιν.

Το 2ο Σύνταγμα Ιππικού τέθηκε σε Επείγουσα Κατάσταση Επιχειρησιακών Αναγκών τον Απρίλιο του 2015 για την επίσπευση μιας αναβαθμισμένης έκδοσης του οχτάτροχου θωρακισμένου οχήματος μάχης μέσα από μια δύσκολη διαδικασία προμήθειας. Ο Στρατός ενέκρινε τις αναβαθμίσεις 81 οχημάτων τον Ιούλιο του 2015.

Όχι πολύ καιρό μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία και τα “μικρά πράσινα ανθρωπάκια”, μια φράση που χρησιμοποιείται συνήθως για να αναφερθούν ξένα στρατεύματα ή παραστρατιωτικές δυνάμεις που ντύνονται στα πράσινα αντί με το παραδοσιακό στρατιωτικό εξοπλισμό, άρχισαν να εισρέουν στην ανατολική Ουκρανία για να πολεμήσουν πλευρό με πλευρό με τους φιλορώσους αυτονομιστές, έγινε φανερό ότι το πολυβόλο διαμετρήματος .50 του Stryker είχε ξεπεραστεί από του ρώσους ομολόγους του.

Τον Ιανουάριο του 2015, για παράδειγμα, φωτογραφίες του ανώτερης βαθμίδας θωρακισμένου οχήματος μεταφοράς προσωπικού BPM-97 -το οποίο τύγχανε να επιδεικνύει ένα πυροβόλο των 30 χιλ.-άρχισε να παρακολουθείται στην αυτοαποκαλούμενη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουχάνσκ.

“Οι Ρώσοι, όπως αποδεικνύεται, είχαν αναβαθμίσει και αναπτύξει σημαντικές ικανότητες ενώ εμείς ασχολούμασταν με το Ιράκ και το Αφγανιστάν”, δήλωσε ο Αλλιν.

Τα πυροβόλα των 30 χιλ. παραδοσιακά δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ως όπλα κατά προσωπικού, αλλά μάλλον είναι σε θέση να διατρήσουν πλάκες θωράκισης και οχυρωμένες θέσεις, σκεφτείτε το εμβληματικό “μπρρρρρρρρτ” του GAU-8 / A Avenger Gatling τοποθετημένο στο A-10 Thunderbolt.

Τα αναβαθμισμένα Strykers θα ενσωματώνουν το οπλικό σύστημα MCT-30χιλ. της Kongsberg με τον τηλεχειριζόμενο, μη επανδρωμένο πύργο, έναν πλήρως ολοκληρωμένο σταθμό αρχηγού, και αναβαθμισμένο σύστημα μετάδοσης κίνησης και τροποποιήσεις στο σκάφος, σύμφωνα με πληροφορίες από το Εκτελεστικό Γραφείο Προγράμματος Χερσαίων Συστημάτων Μάχης.

Η διαμόρφωση αυτή δεν θα εμποδίσει έναν από τους πρωταρχικούς σκοπούς του οχήματος: Να μεταφέρει περίπου μια ομάδα εννέα ατόμων.

Το Stryker Dragoon θα προχωρήσει μέσω μιας συνοπτικής φάσης ελέγχου αυτή την άνοιξη πριν την είσοδο σε πλήρη παραγωγή.

“Τα κάνουμε όλα πολύ γρήγορα”, είπε τον Φεβρουάριο στο Defence News ο διαχειριστής του προγράμματος Stryker, Συνταγματάρχης Γκλεν Ντίν. “Η τελευταία φορά που ο Στρατός πιστοποίησε ένα νέο χερσαίο οπλικό σύστημα άμεσων πυρών ήταν όταν βάλαμε το πυροβόλο M256 στο άρμα μάχης M1 Abrams πίσω στην δεκαετία του ’80, όποτε γυμνάζουμε έναν μυ που δεν έχει ασκηθεί για λίγο”.

Ο Στρατός εντείνει την παρουσία του στην Ευρώπη από τότε που η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία στέλνοντας στρατιώτες και εξοπλισμό στην ήπειρο για να διαβεβαιώσει τους συμμάχους των ΗΠΑ και του NATO και να αποτρέψει την περαιτέρω επιθετικότητα.

Περισσότεροι από 33000 στρατιώτες έχουν εκχωρηθεί ή διατεθεί στην Ευρώπη, είπε ο Αλλιν. Επιπλέον, ο Στρατός αυτή την άνοιξη έχει προγραμματίσει να αρχίσει την εναλλαγή μιας ομάδας μάχης τεθωρακισμένης ταξιαρχίας για ολοκληρωμένες εννιάμηνες αναπτύξεις στην Ευρώπη.

Ο Στρατός επικεντρώνεται στην παροχή στρατιωτών με την καλύτερη τεχνολογία και ικανότητα για να εξασφαλίσει κυριαρχία σε έναν κόσμο που είναι όλο και πιο περίπλοκος και η απειλή είναι συχνά “φευγαλέα και ασαφής”, δήλωσε ο Αλλιν.

Matthew L. Schehl

Απόδοση/Μετάφραση από το armytimes.com για την Προέλαση.

15 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Μια ουσιώδης αναβάθμιση για το Stryker, και λογική κίνηση απο την GDLS.
    Η ονομασία Dragoon/s προέρχεται απο το ιππικό της Βρετανίας και Γαλλίας,
    απο την εποχή των Ναπολεόντειων πολέμων, υπήρχαν οι «Heavy Dragoons»
    και «Light Dragoons».

    Απάντηση
  2. Kostas

    Το πυροβόλο αυτό εγκαταστάθηκε για να αντισταθμίσει την απειλή των ρωσικών ΤΘ δυνάμεων στην Ευρώπη. Μια πιο προσεκτική ματια όμως δείχνει ότι πολλά αλλά αντίμετρα σε αυτήν την απειλή κρατιούνται μυστικά.

    Οι αμερικανοί έχουν μόνο ταξιαρχίες Stryker στην Ευρωπη αυτή τη στιγμή (αν και θα φέρουν και μια ΤΘ ταξιαρχία όπως αναφέρεται και στο άρθρο). Πως θα αμυνθεί μια ταξιαρχία Stryker σε μια επίθεση ρωσικών ΤΘ τα οποία σημειωτέον έχουν ενεργά συστήματά άμυνας κατά ΑΤ πυραύλων?

    Οι ταξιαρχίες Stryker έχουν δυο ειδών ΑΤ όπλα.

    1) javelin πύραυλοι, οι οποίοι είναι ικανότατοι αλλά ευάλωτοι σε ενεργά συστήματά άμυνας λόγω της καμπύλης τροχιάς τους. Ο μόνος τρόπος προσβολής των ρωσικών αρμάτων είναι μια επίθεση κορεσμού με περισσότερους απο δυο πυραύλους. Δεν ξέρω αν ήδη εφαρμόζονται αυτές οι τακτικές και κρατιούνται μυστικές, αλλά σίγουρα δεν έχει ακουςτει τίποτα

    2) οι πύραυλοι TOW2B. Αν και ορισμένοι υποστηρίζουν ότι οι πύραυλοι αυτοί μπορούν να υπερνικήσουν όλα τα σύγχρονα ενεργά μέσα άμυνας των αρμάτων, ωστόσο δεν διευκρινίζουν πως επιτυγχάνεται αυτό

    Με λίγα λόγια, οι αμερικανοί έχουν τακτικές ή οπλα με χαρακτηριςτικα τα οποία δεν έχουν αποκαλυφθεί πλήρως ακόμα.

    Να θυμίσω ότι οι αμερικανοί παίρνουν πολύ στα σοβαρά την απειλή των ρωσικών ΤΘ και αναπτύσσουν τεχνολογίες αντίμετρα οι οποίες σκοπίμως περνούν στα ψιλά των ειδήσεων ή κρατιούνται μερικώς μυστικές, όπως το βλήμα Μ829Α4 το οποίο υπερνικά τις θωρακίσεις Relikt των Ρώσων με τρόπο που δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

    Απάντηση
  3. ΑΧΕΡΩΝ

    Το Stryker/Dragoon είναι κλασσική περίπτωση όπου το κρέας βαφτίζεται ψάρι,και ανακαλύπτεται εκ νέου κάθε φορά που δείχνει ότι τελείωσε.
    Το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ,πήρε πρίν 20 σχεδόν χρόνια ένα σχέδιο ἤδη δεκαπενταετίας τουλάχιστον,το MOWAG Piranha,το οποίο υπηρετούσε στους πεζοναυτες ὡς LAV-25,το οποίο οἱ Αμερικανοί είδαν πρώτα στον Καναδικό Στρατό ὡς Grizzly,και δανείστηκαν μερικά για δοκιμές,περί το 1980.
    Ἡ ιδέα των τροχοφόρων ΤΟΜΠ δέν ήταν βέβαια νέα,και ὁ ίδιος ὁ U.S.Army είχε χρησιμοποιήσει τέτοια στον Β΄ΠΠ.
    Το πρόβλημα αρχίζει όταν οἱ Αμερικανοί «επανεφευρίσκουν» τα τροχοφόρα,και δίνουν «νέα ερμηνεία» στον ρόλο τους.
    Έτσι,ενώ γενικώς τα τροχοφόρα ΤΟΜΠ αξιοποιούνται ὡς οχήματα δευτέρου κλιμακίου (second echelon),προκειμένου να γίνει εκμετάλλευση των αρετών τους και αναίρεση των αδυναμιών τους,ὁ U.S.Army τα καθιστά οχήματα-πολυεργαλεία,τα οποία αναπόφευκτα κάποια πράγματα θα τα κάνουν μόνο στα χαρτιά-όπως την αντιμετώπιση βαρειών δυνάμεων.
    Ἡ αρχική σύλληψη,την οποία δέν θα θίξω,ήταν να βρεθούν οχήματα,τα οποία στην μεταψυχροπολεμική εποχή,θα διευκόλυναν τις ΗΠΑ να σπεύδουν σε περιοχές-μαύρες τρύπες του διεθνούς πολιτικού χάρτη,και να επιβάλουν την ευημερία,την δημοκρατία,την ανεκτικότητα,τον πολυπολιτισμό,την σαπουνόπερα,κ.λ.π,κ.λ.π,όρα Σομαλία.
    Το πράγμα αρχίζει να εκτροχιάζεται όταν κάποιοι «ανακαλύπτουν» ότι το Stryker μπορεί να αντικαταστήσει ακόμα και τα άρματα μάχης,με όπλο όχι ένα πυροβόλο άρματος,έστω και των 105,(αυτό προέκυψε στην πορεία),αλλά… την επίγνωση καταστάσεως,μέσω της δικτυώσεως…
    Φυσικά,ήταν θέμα χρόνου να σκάσει ἡ πομφόλυξ,εφόσον οἱ ΗΠΑ διεξήγαγαν συνεχώς κάποια εκστρατεία,εν προκειμένω στο Ιράκ.
    Εκεί αποδείχθηκε ότι σε ασαφή περιβάλλοντα,δέν υπάρχει υποκατάστατο της παθητικής προστασίας,τα Stryker φόρεσαν γρήγορα-γρήγορα θωράκιση τύπου κλωβού,και…αποσύρθηκαν από την καυτές ζώνες.
    Τώρα,χωρίς και την θωράκιση κλωβού,θεωρούνται προφανώς επαρκώς προστατευμένα ώστε να σταθούν απέναντι στις ρωσσικές βαρειές δυνάμεις με τις χιλιάδες των Τ-ΧΧ.
    Αυτό που προφανώς έλλειπε,ήταν κάτι ισχυρώτερο από το πενηντάρι πολυβόλο,επειδή τα «μικρά πράσινα ανθρωπάκια»,«μικρά γενειοφόρα ανθρωπάκια»,και εν γένει «νομιστεράκια»,τα οποία οἱ ΗΠΑ θεώρησαν ὡς τους πιό βολικούς εχθρούς,(ενίοτε όμως και μπράβους,βλέπε Συρία) για τις αρχές του 21ου αιώνος,δέν ήταν πάντα ξυπόλητα και άσιτα,με μοναδικό όπλο ένα ΑΚ-47,άντε και ένα RPG-7.
    Οπότε,τί κάνουν οἱ διαχειριστές του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος;
    Βάζουν ένα μεγαλοπρεπές τριαντάρι στο Stryker,δίνουν και καμμιά 20αριά πόντους επιπλέον ύψος σκάφους,και βουαλά το Dragoon.
    Τώρα,τί ακριβώς στόχους θα αναλαμβάνει το τριαντάρι,που ήταν το ««κάτι που έλλειπε» από την Μαριορή,δέν μας το ξακαθάρισαν βεβαίως οἱ μαναδαρίνοι.
    Θα είναι πεζικό;
    Μα τί στον Πλούτωνα,1500 στρώσεις κέβλαρ θα φοράνε;
    Θα είναι αντίστοιχα οχήματα;(γιατί για άρματα,βεβαίως,πολύ χλωμό)
    ¨Η διεθνής πρακτική είναι αυτά να τα αναλαμβάνουν άλλα όπλα,από άρματα μέχρι πυροβολκό και Α/Τ,τα ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ δέν προορίζονται για μεταξύ τους μονομαχίες,όταν στην περιοχή βρίσκονται και άρματα,ενώ χωρίς συνοδεία αρμάτων δέν στέλνεις ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ να αποκτήσουν επαφή.
    Ἄν τουλάχιστον επέλεγαν κάτι σε 40mm CTA,θα είχαν ίσως και κάτι για αντιμετώπιση πεζικού.
    Αλλά ἡ επιλογή της νορβηγικής Kongsberg έχει ίσως να κάνει και με συνεργασίες σε άλλα προγράμματα,διάβαζε F-35.
    Όπως βεβαίως,δέν μας ξακαθάρισαν και ποιά προστασία θα προσφέρει το νέο όχημα,που δέν το είδαμε να φέρει ούτε πρόσθετη θωράκιση,(ούτως ἤ άλλως και ἡ προηγούμενη τύπου κλωβού,δέν απέδωσε),ούτε ενεργό σύστημα αυτοπροστασίας APS.
    Τελικά,δέν καταλαβαίνω γενικώς αυτήν την επιδημία με τα πολύπλοκα τροχοφόρα με κόστος άρματος,προστασίας το πολύ απέναντι σε 25 χιλιοστών,και ευκινησία εξαιρετική για εθνικές οδούς,αλλά μικρώτερη απο τζίπ στα βαλτοτόπια,στα χιόνια και τις λάσπες.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      @ΑΧΕΡΩΝ
      Ένα εντυπωσιακό σχόλιο με εξίσου εντυπωσιακά και σωστά συμπεράσματα.
      Αν δεν κάνω λάθος το όχημα διαφημιζόταν σαν λύση για εμπλοκές χαμηλής
      έντασης(LIC) αλλά δεν τους βγήκε σωστός ο λογαριασμός. 😉

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        To πράγμα στράβωσε ακριβώς εκεί:πήραν ένα όχημα αντίστοιχο του BTR-60/70,και,αντίθετα με τους Σαβιέτσκι/Ρούσκι,αποφάσισαν να το κάνουν ελβετικό σουγιά.
        Εάν παρατηρήσεις,οἱ Σοβιετικοί και Ρώσσοι,έχουν μάζες τροχοφόρων BTR από το 1950,αλλά σε συγκεκριμένη αποστολή,ὡς οχήματα πεζικού,την ταχεία μεταφορά εφεδρειών τυφεκιοφόρων όπου απαιτείται ἤ προσφέρεται.
        Όχι εξεζητημένα όπλα,όχι εξεζητημένη προστασία,αλλά ευκινησία και χωρητικότητα σε άγημα.
        Λόγω της υψηλής λειτουργικής τους ευκινησίας,τα τροχοφόρα είναι ταχύτερα σε βατά δρομολόγια,και καταπονούν λιγώτερο τους επιβάτες.
        Έτσι,μπορούν να τηρούνται αρκετά πίσω,ώστε να μπορούν να ανακατευθυνθούν με ευχέρεια σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος τομέων.
        Αναλόγως της ευκαιρίας,μπορεί να διεξάγουν και επιθετικώτερες αποστολές,όπως πλαγιοκοπήσεις σε κάποιο βάθος-αλλά μέχρι εκεί.
        Ούτε ταξιαρχίες BTR,ούτε οχήματα υποστηρίξεως πυρών,ούτε φορείς πυροβόλων,ούτε κἄν αντιαρματικών πυραύλων-αυτό το άφηναν στα BRDM.
        Μόνο πολύ πρόσφατα ενέδωσαν οἱ Ρώσσοι σε τροχοφόρα με οπλισμό άνω των 14,5 χιλιοστών,αλλά και πάλι όχι για τις μάζες των τυφεκιοφόρων,και με το ένα μάτι στις εξαγωγές.
        Διότι αυτή ἡ μόδα με τα τροχοφόρα έχει εξαπλωθεί σε μεγάλη έκταση.

        Υγ.πολλή επικοινωνία οἱ συχνότητες μας τώρα τελευταία! 😀

  4. Gunslinger32

    @ΑΧΕΡΩΝ
    χαχαχα :-)) όντως πολλή!

    Νομίζω πως τα χιλιάδες BTR του CA(Советская армия) έχουν να κάνουν με το επιθετικό
    δόγμα του στην εποχή του ψυχρού πολέμου (και γενικά), που προέβλεπε την ταχεία προέλαση στο στυλ του Blitzkrieg, σε αντίθεση με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ που είχαν περισσότερο των ρόλο του αμυνόμενου στην Ευρώπη, έτσι έλεγαν τουλάχιστον για τα στρατεύματα στην κεντρική Ευρώπη όπου περίμεναν μεγάλη επίθεση στην κοιλάδα της
    Fulda και για την Berlin Brigade στο Allied Sector. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει και την
    παρουσία των τακτικών πυρινικών στην περιοχή του Kassel και τις ισχυρές δυνάμεις των
    ΗΠΑ στην περιοχή Kassel, Frankfurt, Schweinfurt κλπ.

    Ελβετικός σουγιάς δεν μπόρεσε να γίνει ούτε το γερμανικό «Luchs» παρά την μεγάλη
    εμπειρία της Γερμανίας απο τον Β’ΠΠ με τέτοιου είδους οχημάτων όπως τα Sd.Kfz. 234,
    αλλά και η οικογένεια των Halftrack sd.kfz.251 που βγήκε σε πολλές εκδόσεις σε αντίθεση
    με το αμερικανικό Μ3. Υπάρχει όντως ένδειξη ότι πρόκειται για μόδα για τέτοιου είδους
    οχήματα απο τους κατασκευαστές που με τους πολέμους στην μέση ανατολή βιώνουν μια
    «αναγέννηση/Renaissance» μετά την μακρόχρονη στασιμότητα, όπου οι σχεδιαστές βγάζουν
    τα μεράκια τους(για να μην πω κάτι άλλο).

    Ένας ακόμη οργασμός παρατηρείται στα οχήματα μεταφοράς προσωπικού MRAP,
    αυτή είναι άλλη μια μόδα που ξεκίνησε κάποτε με τα HUMVEE Up-armored.

    Απάντηση
  5. ΑΧΕΡΩΝ

    Gunslinger,το σοβιετικό δόγμα ήταν ἡ «γκλουμπόκαυϊα οπεράτσια» (Глубокая операция,επιχειρήσεις σε βάθος,όχι ότι είμαι ειδικός),και τα φθηνά BTR προσφερόταν για κινήσεις σε μεγάλες σχετικά αποστάσεις σε σύγκριση με τα ερπυστριοφόρα,λόγω μεγαλύτερης αυτονομίας και λειτουργικής ευκινησίας.
    Δηλαδή,τα BTR και εν γένει τα τροχοφόρα,είναι πιό γρήγορα επί οδών ἤ βατών οδεύσεων,ενώ τα ερπυστριοφόρα είναι πιό ευκίνητα σε λάσπες,χιόνια,ασύνεκτο και διακεκομμένο έδαφος.(τακτική ευκινησία)
    Μία διάσταση που περιλαμβάνεται σε όλα τα δόγματα επιχειρήσεων,είναι και ἡ εκμετάλλευση σε βάθος,και αυτή βεβαίως δένει «εξ υπαρχής» με το δόγμα των εις βάθος επιχειρήσεων.
    Οἱ Αμερικάνοι παρέβλεψαν ότι τα ελαφρά τροχοφόρα ΤΟΜΠ προσφέρονται για τέτοια αξιοποίηση,όταν άλλες,βαρύτερες δυνάμεις έχουν δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο,και πήγαν απευθείας στο λογικό άλμα να δημιουργήσουν τέτοιες προϋποθέσεις με αυτού του είδους τα οχήματα.
    Τα ημιερπυστριοφόρα που αναφέρεις,τόσο τα Sd.Kfz-251 όσο και τα Μ-2/Μ-3,αξιοποιήθηκαν σε διάφορους ρόλους.
    Τα δεύτερα,π.χ έγιναν μηχανοκίνητοι φορείς όπλων Gun Motor Carriage (G.M.C),οπλιζόμενα με πυροβόλα των 37 και των 75 χιλιοστών,ενώ θυμάμαι ότι στην Ἑλλάδα μέχρι το έτος 1980 τα ημιερπυστριοφόρα υπηρετούσαν ὡς φορείς των αντιαεροπορικών τετράδυμων Μπράουνινγκ (Μ-16Α1).
    Ἡ διαφορά του να αναπτύσσεις παραλλαγές επί κοινού πήγματος,όπως ΕΤΟ και ΤΟΜΠ,π.χ ΕΕ-9 Cascavel και ΕΕ-11 Urutu,ἤ VAB/VBC,από το να τσουβαλιάζεις σε ένα σχηματισμό οχήματα ενός βασικού πήγματος,βλέπε Stryker Brigade,είναι ότι στην πρώτη περίπτωση αξιοποιείς διαθέσιμη τεχνολογία για να κάνεις οικονομίες κλίμακος,ενώ στην δεύτερη,απαιτείς από ένα βασικό όχημα να κάνει πολλλά διαφορετικά πράγματα υποκαθιστώντας πιό εξειδικευμένα οχήματα.
    Ασκεί μία ακατανίκητη γοητεία στους διαχειριστές να περιορίζουν τους τύπους και τα διαμετρήματα,αλλά πέρα από ένα σημείο,το πράγμα γυρίζει μπούμερανγκ.
    Φαντάσου έναν στρατό ἤ στρατιά,που στέλνεται στην Βαλτική μόνο με ταξιαρχίες Stryker,για να αντιμετωπίσει τυπικής συνθέσεως βαρείς σχηματισμούς με Τ-72/80/90,Koalitsya,Grad/Smerch και συμπαρομαρτούντα.
    Ένα παραπάνω,όταν λόγοι διαχειριστικοί/πελατειακοί σου έχουν περιορίσει τις επιλογές των διαμορφώσεων,π.χ το 30Χ173 αντί του 40mm CTA.
    Και αντιπαράβαλε το πλήθος των παραλλαγών του Stryker με .50 με 25mm,30mm,105mm,με την σοβιετική ταρίφα BTR-60/70/80 και 14,5mm.
    Για το Luchs,ίσως δέν ήταν θέμα δυνατότητος,αλλά σκοπιμότητος το ότι δέν αναπτύχθηκαν παραλλαγές του,όπως με πυροβόλο των 90 ἤ 105 χιλιοστών,παρ᾿ότι προσφερόταν πολύ περισσότερο από τα ανταγωνιστικά οχήματα από Βραζιλία,Γαλλία και Ελβετία.
    Ὁ Ομοσπονδιακός Στρατός δέν είχε απαίτηση για τέτοιο όχημα,ενώ ἡ αναμενόμενη και ενδιαφερόμενη πελατεία για κάτι σε σούπερ-κασκαβέλ,εντασσόταν επί το πλείστον σε λίστα πολιτικώς ανεπιθυμήτων πελατών.
    Είναι άλλο να πουλάς αρματοφορείς στην Λιβύη (του Γκαντάφι) και ελικόπτερα Βο-105 χωρίς οπλισμό στο Ιράκ (του Σαντάμ),και άλλο να τους πουλάς τεχνολογία αφανώς και απροσώπως,και άλλο να τους πουλάς «άρματα».
    Τα MRAP όντως έχουν γίνει μόδα,ἄν όχι επιδημία.
    Οἱ απαρχές του είδους πάντως,βρίσκονται στην Νότιο Αφρική με το Casspir στην δεκαετία του 1970 ἤδη.
    Σε εκείνο το σχέδιο,όμως,βρίσκεται και ἡ φιλοσοφία και ἡ φυσιογνωμία των MRAP.
    Οἱ Νοτιοαφρικανοί εισχωρούσαν βαθειά στις επικράτειες των γειτονικών χωρών που υποστήριζαν τα κινήματα χειραφετήσεως της μαύρης πλειοψηφίας της Νοτιοαφρικανικής Ενώσεως την εποχή του απάρτχαϊντ.
    Επειδή κατά κανόνα οἱ χώρες εκείνες δέν μπορούσαν να προβάλουν οργανωμένη αντίσταση,κατέφευγαν σε παραδοσιακές μεθόδους παρενοχλήσεως,όπως παγίδευση δρομολογίων ἤ οδεύσεων.
    Από την πλευρά τους,οἱ Αφρικάανς δέν διακινδύνευαν την -δαπανηρή- μακροχρόνια κατοχή εδάφους,αλλά περιοριζόταν σε καταδρομές.
    Οἱ Νοτιοαφρικανοί αντέδρασαν διαμορφώνοντας τα φορτηγά Samil ούτως ώστε να αντέχουν σε μέτριας ισχύος νάρκες,με το κλασσικό βαθύ V δάπεδο.
    Εν ολίγοις,οἱ Αφρικάανς ήξεραν ότι είναι ισχυρώτεροι,αλλά παροδικοί,αλλά και δέν είναι ευπρόσδεκτοι,και ένοιωθαν αναλόγως-όπως οἱ «ελευθερωτές»,«λυτρωτές» και «σωτήρες» στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

    Υγ.
    Καλά τα λέμε,τί θα έλεγες για κανέναν ουζομεζέ; 🙂

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις ΑΧΕΡΩΝ, ειδικά στο θέμα των MRAP αλλά και για τα M-3 στον ΕΣ (που δεν τα πρόλαβα). Το σενάριο που αναφέρεις για την Βαλτική με οχήματα Stryker εναντίον Τ-ΧΧ κλπ μόνο σε φιάσκο θα μπορούσε να καταλήξει (ούτε εγώ είμαι ειδικός)
      αν συγκρίνω την ισχύ πυρός. Τα τελευταία χρόνια βλέπω μια αύξηση των προσπαθειών για κατασκευές που βασίζονται σε μια πλατφόρμα, το Stryker όπως και το γερμανικό Boxer
      ακολουθούν αυτή την φιλοσοφία στον τομέα τους, την ίδια φιλοσοφία παρατηρώ και στα
      αεροσκάφη όπως και στα πολεμικά πλοία, αυτο αφορά κυρίως δυτικά συστήματα και ο κύριος
      λόγος είναι κατά την γνώμη μου τα οικονομικά.

      Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι η δύση προσπαθεί να προσαρμόσει συστήματα «ρωσικής φιλοσοφίας/προέλευσης» στις ΕΔ της. 🙂

      Ο ουζομεζές είναι καλή ιδέα, επειδή είμαι όμως λίγο μακρυά(έξω) είναι δύσκολο για μένα.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        @Gunslinger
        Μα και εγώ έξω είμαι.

        @Ευστάθιος Παλαιολόγος
        Ὁ Έρικ Σινσέκι ευνοούσε την τυποποίηση γενικώς,π.χ ένας φορέας ὡς άρμα και αυτοκινούμενο πυροβόλο,αλλά δέν ξέρω πόσο επηρρέασε το Stryker.
        Αυτό που εγώ παρατηρώ,είναι ότι ὁ U.S.Army έχει καταστήσει τις Stryker Brigade μοναδικό του στοιχείο στην Ευρώπη,όπου είναι θέμα εβδομάδων να μεταφερθούν με κάθε άνεση βαρύτερες δυνάμεις á la REFORGER,χωρίς άγχος και πίεση επιπέδου Desert Shield,ἄν υποτεθεί ότι εκεί είχαν το οποιοδήποτε άγχος.
        Δηλαδή,αντί να τηρούνται οἱ σχηματισμοί Stryker ὡς στρατηγική εφεδρεία για εσπευσμένες αποστολές ενισχύσεως,τίθενται σε πρώτο κλιμάκιο,περίπου ὡς προκάλυψη,όταν υπάρχει πληθώρα βαρειών δυνάμεων,διαθέσιμων για προτοποθέτηση.

  6. Ευστάθιος Παλαιολόγος

    Νομίζω η κύρια αρχική απαίτηση για το Stryker ήταν το «deploy-ability». Τότε εμπνευστής ήταν ο Σινσέκι, ή πως αλλιώς έλεγαν εκείνον τον Στρατηγό. Και από τα επιχειρήματα που προβάλλονταν τότε ήταν ότι στις αρχικές φάσεις της «Desert Shield» το 1991 οι Αμερικάνοι μπόρεσαν να αναπτύξουν ταχέως (αεροπορικώς) μόνο τμήματα ελαφρού ΠΖ (αλεξιπτωτιστές) για τους οποίους η εκτίμηση ήταν ότι θα βρίσκονταν σε τρομερά μειονεκτική θέση αν ο Σαντάμ αποφάσιζε να κινηθεί κατά της Σαουδικής Αραβίας μιας και στερούνταν παντελώς θώρακα ενώ το πιο βαρύ τους όπλο ήταν ο TOW.
    Από την αρχή το Stryker είχε, και έχει, ρόλο ΤΟΜΠ, δηλαδή να μεταφέρει τους στρατιώτες μέχρι την μάχη κι όχι μέσα στην μάχη, πάντα υπό τις προϋποθέσεις που επιβάλλει η στρατηγική ευελιξία. Μην ξεχνάμε ότι την ανάπτυξη του περιόρισε σημαντικά η λανθασμένη απαίτηση, και ανεκπλήρωτη τελικά, να μπορεί να μεταφέρεται από C-130.
    Νομίζω είναι λάθος να το συγκρίνουμε με τις βαρειές Μεραρχίες. Ο ρόλος των Ταξιαρχιών Stryker είναι, ας πούμε, να δίνουν κινητικότητα και σχετική προστασία σε ελαφρύ ΠΖ.
    Γενικώς το Stryker, και ειδικά το double V-hull θεωρείται ένα πολύ καλά προστατευμένο όχημα για τα μέτρα ενός τροχοφόρου ΤΟΜΠ.

    Απάντηση
      • Gunslinger32

        Έχουμε αρκετή απόσταση όσο Αθήνα-Θεσσαλονίκη και εχω να πατήσω πάρα πολλά χρόνια στην γειτονιά σας, τέτοιες αποστάσεις δεν είναι και μικρές, όταν βρεθεί η ευκαιρία θα φροντίσω να βρεθούμε. Εγώ είμαι λίγο πιο πάνω, Στουκάρδη-Ανβερο δεν το λες και Θεσσαλονίκη – Ν.Χαλκιδόνα 😉

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: