Μια ιστορία για το ΕΤΑ (Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών), Ειδική Ομάδα του οποίου έκανε θαλάσσιο άλμα στην παρέλαση της 28 Οκτωβρίου 2016 στη Θεσσαλονίκη

Ήταν λίγο πριν από το τελευταίο φως μιας σχετικά ήρεμης βραδιάς του Σεπτέμβρη του 1982. Μέσα σ’ ένα C-130 βρισκόμουν στον αέρα, “φασκιωμένος” μέσα στην εξάρτηση του αλεξιπτώτου μου, με το όπλο στο πλευρό μου, ένα “σπαστό” FN PARA 7,62 χιλ. και με το Μπέργκεν μου αγκιστρωμένο ανάμεσα στα πόδια μου, μαζί με την ομάδα μου. Ήμουν ομαδάρχης της 1ης Ειδικής Ομάδας του Ειδικού Τμήματος Αλεξιπτωτιστών (1ης ΕΟ/ΕΤΑ)! Το σκεφτόμουν με μεγάλη ικανοποίηση! Ήμουν στο ΕΤΑ!

Μερικές εβδομάδες πριν, είχα αναλάβει καθήκοντα, προερχόμενος από την Γ’ Μοίρα Αμφιβίων Καταδρομών. Για μένα ήταν κάτι που περίμενα και το ποθούσα! Δεν πήγαν χαμένοι κάτι μήνες που προηγήθηκαν με εντατική εκπαίδευση στη Γερμανία, στο “Διεθνές Σχολείο Περιπόλων Μακράς Ακτίνας Δράσεως” (International Long Range Reconnaissance Patrol School, ILRRPS). Μόλις επιστρέψαμε, 4 τον αριθμό, νεαροί καταδρομείς, ο Ταγματάρχης, επιτελής του 3ου Γραφείου της ΔΕΔ τότε και γενναίος πολεμιστής στην Κύπρο το ’74, αμέσως μου είπε δείχνοντάς με το δάκτυλο, “εσύ κύριε… ετοιμάσου για το ΕΤΑ. Θα πας τώρα στη Μοίρα σου στο νησί και θα ακολουθήσει η διαταγή τοποθέτησης..”. Στη συνέχεια μας παρουσίασε στον Στρατηγό όπως συνηθίζεται.

Φωτ. αρχείου ©ΓΕΕΘΑ

Όταν παρουσιάσθηκα στο ΕΤΑ, ο Λοχαγός διοικητής του Τμήματος, με το αρειμάνιο μουστάκι, με δέχθηκε εγκάρδια και με ενημέρωσε για τα νέα μου καθήκοντα. Γνωριζόμασταν από παλιά και είχαμε κάτι κοινό. Την εκπαίδευση στο ILRRPS. Μιλούσαμε την “ίδια γλώσσα”! Τότε είχε πρωτοξεκινήσει η εκπαίδευση στη Γερμανία και είχε αρχίσει η προσπάθεια βελτίωσης της εκπαίδευσης και εξειδίκευσης στον τομέα της ειδικής αναγνώρισης, ιδιαίτερα για το προσωπικό του ΕΤΑ.

Οι καλύτεροι εκπαιδευτές ειδικών δυνάμεων, ενός, από τους καλύτερους στρατούς στον κόσμο, οι SAS, μας δίδαξαν πολλά σε όλο σχεδόν το φάσμα των ειδικών επιχειρήσεων. Εκπαίδευση απαιτητική, σκληρή, με αυστηρή αξιολόγηση στο κάθε τι. Αναγνώριση υλικού, εγκατάσταση παρατηρητηρίου, τακτική περιπόλων, ενέδρες, ταχεία καταρρίχηση, αεροκίνητες επιχειρήσεις, επιβίωση διαφυγή, καταστροφές, προσανατολισμός και τήρηση κατευθύνσεως, CQB, ήταν κάποια από τ’ αντικείμενα που κάναμε τότε, με πολλές ασκήσεις. Ομάδες εθνικές, σχεδόν απ’ όλα τα κράτη του ΝΑΤΟ συμμετείχαν στο σχολείο και η εκπαίδευση έπαιρνε “χρώμα” συναγωνισμού μερικές φορές. Πραγματικά μία πολύ καλή εκπαίδευση! Ας μη μακρηγορήσω όμως άλλο γι’ αυτό.
Τότε το ΕΤΑ, ήταν ένας Λόχος στην ουσία, εντεταγμένος στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών. Έξι ομάδες ενεργές και οι υπόλοιπες επιστρατευόμενες. Κάθε ομάδα είχε 2-3 μόνιμους και οι υπόλοιποι έφεδροι. Αλλά τι έφεδροι! Υπαξιωματικοί από τις Μοίρες Αλεξιπτωτιστών, με πολλά άλματα, άριστη επίδοση στην ειδικότητά τους, καλογυμνασμένοι, άριστοι σκοπευτές, εθελοντές, διαλεγμένοι από τον διοικητή του ΕΤΑ! Μάλιστα! Τότε, ο διοικητής διάλεγε τους κομάντος για το Τμήμα, όπως οι διοικητές των Μοιρών επέλεγαν τους υποψήφιους υπαξιωματικούς τους από τους καλύτερους καταδρομείς της μονάδας. Η θητεία όμως, ήταν 24 μήνες και μπορούσαν να γίνουν αυτά.

Φωτ. αρχείου ©ΓΕΕΘΑ

Όσο για εκπαίδευση, δεν “παιζόμασταν” με τίποτα! Πολλά χιλιόμετρα τρέξιμο, πολύωρες πορείες, βολές, καταστροφές, με κάθε λεπτομέρεια ασκήσεις τοπογραφίας, διαβιβάσεις, βολές, πολλά, πάρα πολλά άλματα, πρώτες βοήθειες, επιβίωση, ορεινός αγώνας, χειμερινή διαβίωση ,αμφίβια εκπαίδευση και οτιδήποτε άλλο είχε το “μενού” των οδηγιών εκπαίδευσης της ΔΕΔ. Ειδικά η εκπαίδευση των διαβιβάσεων γινόταν επί ένα μήνα και τότε είχαμε τα μόρς. Όλοι έπρεπε να “πιάνουμε” τουλάχιστον 80 γράμματα το λεπτό, αν θέλαμε να σταθούμε μέσα στην ομάδα μας.
Οι ασκήσεις, αλλά κυρίως οι αναγνωρίσεις συνεχείς! Να φαντασθείτε ότι οι 7 μήνες τον χρόνο, ήταν “έξω” από την έδρα μας. Τη μεθόριο, από το άκρο δυτικό στην Ήπειρο, μέχρι το ανατολικότερο σημείο του Έβρου την είχαμε “περπατήσει” κατά διαστήματα και ξέραμε και το μικρότερο μονοπάτι.

Η πόρτα του C-130 άνοιξε και ο load master έδειξε με νεύμα ότι είχαμε χρόνο 10 λεπτά. Το αεροπλάνο ήταν γεμάτο αλεξιπτωτιστές, ομάδες του ΕΤΑ και της 1ης ΜΑΛ, δεν ήμασταν μόνοι! Κάποιοι θα έπεφταν μαζί μας, και οι άλλοι σε άλλη ζώνη ρίψεως ανατολικότερα! Συμμετείχαμε σε άσκηση ειδικών δυνάμεων μεγάλης κλίμακας στη βόρειο Ελλάδα! Ο δροσερός νυκτερινός αέρας μας κτύπησε στο πρόσωπο. Οι αρχηγοί ρίψεως, ξεκίνησαν την διαδικασία, το κόκκινο φως σε λίγο έγινε “πράσινο” συνοδευόμενο από διαπεραστικό ήχο, από αυτούς που “σπάνε” τα νεύρα. Είχα ήδη φτάσει πρώτος στην πόρτα, κοίταξα από πίσω την ομάδα, και ευχαρίστως, έσπρωξα τον εαυτό μου στο κενό, για να ηρεμήσω από το θόρυβο. Ο αέρας από το πέσιμο με κτύπησε απότομα ανάμεικτος με καυσαέρια από το αεροπλάνο, μέχρι τη στιγμή που με το…”104″, όπως όλοι οι αλεξιπτωτιστές μετράνε από μέσα τους,άνοιξε ο θόλος με ένα καθησυχαστικό θρόισμα.

Αισθάνθηκα πιο ήρεμος, και άρχισα να κοιτάω γύρω μου, για να εντοπίσω τους άνδρες της ομάδας μου αλλά και τον αμυδρό φωτισμό της ζώνης, Μαύρο σκοτάδι, απελευθέρωσα το φόρτο μου που κρεμάστηκε λίγα μέτρα πιο κάτω και περίμενα το χτύπημά του στο έδαφος, για να ετοιμαστώ για προσγείωση. Με έκπληξη άκουσα παφλασμό νερού και πριν καλά-καλά συνειδητοποιήσω, βρέθηκα μέσα στα νερά ενός… οριζώνα! Εκεί πέσαμε όλοι και γίναμε μούσκεμα! Τα δύσκολα τώρα άρχιζαν. Αποστολή: Διείσδυση σε εχθροκρατούμενη περιοχή, εγκατάσταση παρατηρητηρίου, συλλογή πληροφοριών και διαβίβαση στη βάση! Αυτό σήμαινε νυκτερινή κίνηση για 70 χιλιόμετρα, σε 2 νύκτες και στη συνέχεια οργάνωση του παρατηρητηρίου, σε μία διάβαση, κάπου στα βορειοανατολικά. Μη βλέπετε που τα λέω αόριστα! Δεν έχουν νόημα τα τοπωνύμια, αλλά είχαμε κάνει πολύ καλή προετοιμασία και είχαμε απομνημονεύσει σχεδόν τα πάντα! Έτσι δούλευε το σύστημα. Δεν είχαμε τότε GPS και όλα γίνονταν με χάρτη και πυξίδα.

Φωτ. αρχείου ©ΓΕΕΘΑ

Βρεγμένοι, τακτοποιήσαμε το φόρτο, ελέγξαμε τον οπλισμό και τα υλικά μας, ιδιαίτερα τον ασύρματο που ήταν αδιαβροχοποιημένος… ως ΒΟΕ, και γρήγορα απομακρυνθήκαμε από το σημείο, αφού παραδώσαμε τα αλεξίπτωτα σε εκπροσώπους της κοντινής Μοίρας Καταδρομών, που είχε αναλάβει την οργάνωση της ζώνης και θέματα ασφαλείας. Άσκηση ήταν! Μετά από λίγο σταματήσαμε για επανέλεγχο, προσανατολισμό, και αναφορά, όλα τυποποιημένα. όλοι γνώριζαν τις διαδικασίες και τα καθήκοντά τους. Ο ανιχνευτής μπροστά, πίσω ο ομαδάρχης , παραπίσω ο διαβιβαστής, ο νοσοκόμος, ο καταστροφέας, ο βοηθός ομαδάρχη. Σηματοδοσία σε κάθε περίπτωση, στις στάσεις ασφαλείας, ο καθένας έπαιρνε τον τομέα του, σε χαρακτηριστικά σημεία γινόταν επαλήθευση και καθορίζονταν σημεία ανασυγκρότησης σε περίπτωση αποκάλυψης, κίνηση με εγρήγορση, γιατί ξέχασα να πω, ότι ο “εχθρός” ήταν αυτή η βόρεια Μοίρα Καταδρομών που είχε τη φήμη και εξακολουθεί να την έχει, των “ζόρικων” κομάντος.

Ξέραμε ότι μας ψάχνουν και σε οποιαδήποτε στραβοτιμονιά θα είχαν μεγάλη χαρά να μας πιάσουν σαν “λάφυρο πολέμου”. Τα καταφέραμε όμως! Περάσαμε απαρατήρητοι, κινούμενοι πάντα μακριά από δρόμους διαλέγοντας κυρίως αντερείσματα και εκμεταλλευόμενοι το πλήθος των ατραπών που υπήρχαν και όλα τα “διαβολορέματα” όνομα και πράγμα! Η εκπαίδευσή όμως, μας είχε προσθέσει την αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να εκτελέσουμε αυτό που μας ζητήθηκε να κάνουμε. Δοκιμάζαμε τις ικανότητές μας και το ξέραμε. Δεν υπήρχε διαχωρισμός μονίμων και εφέδρων Ήμασταν ένα! Μας ένωνε η εμπιστοσύνη στις ικανότητες του ενός προς τον άλλον, η φιλία και ο αλληλοσεβασμός. Οι βαθμοί ήταν προσθετικοί στην ιεραρχία. Πιο πολύ όμως μέτραγαν οι ικανότητες και δεν μπορούσε να σταθεί κάποιος στο τμήμα, μόνο γιατί ήταν βαθμοφόρος. Αν δεν ήσουν “καλός” έπρεπε να φύγεις!

Και η ομάδα μου ήταν πολύ καλή! Ο ανιχνευτής μου ένας Κρητικός, άνθρωπος του βουνού που με κλειστά μάτια έβρισκε μονοπάτια! Ο διαβιβαστής μου , “μαρκόνι” σκέτο, με 110 γράμματα το λεπτό, από το Γαλαξίδι, ο νοσοκόμος μου Μακεδόνας, άριστος γνώστης, ο καταστροφέας Πειραιώτης γεννημένος για την… καταστροφή και ο βοηθός μου “βατράχι” από τη Δράμα δεξί μου χέρι! Είχαμε από παντού εκπροσώπηση. Σημασία όμως είχε ότι μπορούσα να συνεννοηθώ με τα μάτια μαζί τους και “δεθήκαμε” σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Την δεύτερη νύκτα, γύρω στις 3 το πρωί, φτάσαμε στον προορισμό μας και στήσαμε το παρατηρητήριο. Περνούσαν από τον δρόμο αμάξια στρατιωτικά και πολιτικά και έπρεπε να αναφέρουμε κάθε κίνηση. Αυτό κάναμε! Ο ασύρματος λάμβανε από την βάση, όποτε τον ανοίγαμε. Η βάση “μιλούσε” συνεχώς, προς κάθε κατεύθυνση. Εμείς παίρναμε αυτό που μας ενδιέφερε και δίναμε πολύ γρήγορα, αυτά που είχαμε. Ποτέ δεν ξεπερνούσαμε το λεπτό, γιατί θα μας εντόπιζαν. Να γιατί έπρεπε να γνωρίζουμε τα μορς και πολλά γράμματα το λεπτό! Τα μηνύματα κρυπτογράφονταν, μετατρέπονταν σε ομάδες γραμμάτων και έφευγαν. Όλοι έπρεπε να ξέρουν την διαδικασία μέσα στην ομάδα. Δεν μας πήραν ποτέ “μυρωδιά”. Μόνο ο Λοχαγός ήξερε, που είχε έλθει κατόπιν ραντεβού, να μας δει.

Φωτ. αρχείου ©ΓΕΕΘΑ

Η άσκηση κράτησε μία εβδομάδα για να ακολουθήσει κάποια άλλη και μετά άλλη. Εμείς , γινόμασταν όλο και πιο “κολλητοί”. Και όταν ερχόταν ο καιρός του αποχαιρετισμού, είτε με απολύσεις είτε με μεταθέσεις, ανταλλάσαμε τηλέφωνα, διευθύνσεις και προσπαθούσαμε να διατηρούμε επαφή, ακόμη μέχρι και σήμερα! Οι δεσμοί των καταδρομέων είναι ισχυροί. Μέσα σε τέτοια τμήματα είναι ισχυρότεροι.

Θυμάμαι πως διαμορφώθηκε το σημερινό έμβλημα του ΕΤΑ! Ο Λοχαγός, ένας αψύς, σκληρός κομάντος ήθελε μέσα σε όλα τ’ άλλα να δημιουργήσει και ένα ξεχωριστό σήμα για το Τμήμα. Είχαμε βγάλει το σχολείο ILRRPS,αυτός είχε κάνει και εκπαιδευτής εκεί και υιοθέτησε τον αετό, που είχε σαν σήμα το σχολείο, προσαρμόζοντας τον με το αλεξίπτωτο ελευθέρας πτώσης. Το έμβλημα “έπιασε” και διατηρήθηκε μέχρι σήμερα.

Πέρασαν τα χρόνια, αλλά παρακολουθούσα πάντα την εξέλιξή του Τμήματος, από όποια θέση και αν ήμουν. Το Τμήμα μεγάλωσε, έγινε μονάδα ανεξάρτητη, με μόνιμο πλέον προσωπικό, με το καλύτερο υλικό που υπάρχει, με εμπειρία στον αέρα στη θάλασσα και στην ξηρά, με εκπαίδευση και συνεργασία με άλλες ειδικές δυνάμεις του κόσμου. Είναι οι εκλεκτοί των εκλεκτών. Από εκεί πέρασαν στελέχη που έγραψαν ιστορία στο χώρο των ειδικών δυνάμεων. Ξέχασα να πώ ότι είναι και οι…νονοί της Ζ’ ΜΑΚ. Παλιά στελέχη του ΕΤΑ ήταν οι περισσότεροι, που ήλθαν και στελέχωσαν την Μοίρα και μαζί αρχίσαμε να εκπαιδεύουμε τους νέους. Ναι, ήταν οι Αετοί.

Και όπως συνήθιζε να μου λέει ο ανιχνευτής μου ο Κρητικός: “Μόνο φτερά των αετών βρίσκεις μετά τις μπόρες, γιατί εκείνα τα πουλιά πετούνε τέτοιες ώρες“.

Έτσι είναι το ΕΤΑ!

Φωτ. αρχείου ©ΓΕΕΘΑ

Πηγη: kostasxan.blogspot.gr

28 Σχόλια

  1. selenos.

    Λιγο η επιδειξη(καθε χρονο) στην Αλεξανδρουπολη,λιγο η προσφατη με την παρελαση,και βγαζω το συμπερασμα,οτι προβαλλεται υπερβολικα και επικινδυνα το ΕΤΑ.Δεν χρειαζεται τετοια προβολη.Επιδειξεις,μπορουν να γινουν και απο στελεχη των ΜΑΛ.

    Απάντηση
    • manolis

      Ελευθερατζηδες δεν εχουν πολλους οι ΜΑΛ. Και με 9 μηνες θητεια = 5 αλματα εκπαιδευτικα + 2 της μοναδικης 6μηνιαιας συντηρησης, ουτε πολλους αλεξιπτωτιστες θα εχουν…

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Έ,τότε,ἄς αφήσουν τα καουμποϋλίκια,και ἄς δουλέψουν απερίσπαστοι στα ουσιαστικά.
        Ἄν και για να είμαστε ρεαλιστές,ἡ ταυτότητα των «Βάσκων» (ΕΤΑ:αυτονομιστική οργάνωση των Βάσκων),δέν είναι άγνωστη στους απέναντι τουλάχιστον,με τόση συμμετοχή σε διεθνείς και δή νατοϊκές διοργανώσεις και σχολεία.
        Οπότε,ἄν είναι γνωστή στους απέναντι,μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι είναι φακελωμένοι,και κάποια πρόνοια πρέπει να υπάρχει για την ασφάλεια τους.(για την Ἑλλάδα μιλάμε βέβαια,όπου τα ίδια τα επιτελεία ξεμπροστιάζουν τους ειδικοδυναμίτες…)
        Και τέλος,δέν κατάλαβα τί ακριβώς προσέφερε ένα ξεκούδουνο άλμα εκτός οπτικής εστιάσεως του κοινού,ούτε τί το ξεχωριστό επιδείχθηκε.
        Ἄν ήθελαν να δείξουν κάτι,μπορούσαν μετά -τονίζω το μετά- την παρέλαση,και με τον κόσμο μαζεμένο στην παραλία να κάνουν ένα helo-casting,πρίν ὁ «Ζεύς» κάνει την επίδειξη του.

      • Tasos

        Το άλμα ήταν στατικού ιμάντα , δεν χρειαζόταν να είναι ελευθερατζηδες , κάθε αλεξιπτωτιστης μπορεί να κάνει θαλάσσιο άλμα , θεωρητικά …

  2. Προβοκάτωρ

    Του σηκώθηκε του δκτη του τμήματος και είπε: δεν χώνω κόσμο σαλόνικα να πέσει μέσα στα βοθρολύματα να γουστάρει??
    Πάτε καλά ρέι?
    Και συ βαρκάρη..ωραίες ιδέες βάζεις…

    Απάντηση
      • manolis

        Εμενα παντως μου φανηκε υπερβολη. Και ξερεις τι σχεση εχω με τα αλεξιπτωτα.

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Μανώλη,βρήκες υπερβολή το άλμα στο Θερμαϊκό,ἤ την ιδέα μου για helocasting?

      • manolis

        Και τα δυο, αλλα βασικα αναφερθηκα σε αυτο που συνεβει. Υπηρχε ηδη προγραμματισμενος ΖΕΥΣ για το φιλοθεαμων κοινο, τι θα κανουν του χρονου, τελικη φαση Παρμενιωνα μπροστα στο Λευκο Πυργο?

      • manolis

        Ειναι ηδη αρκετα τα καραγκιοζιλικια με διαφορα πολιτικα σωματεια…

      • ΑΧΕΡΩΝ

        « τι θα κανουν του χρονου, τελικη φαση Παρμενιωνα μπροστα στο Λευκο Πυργο?»
        Ρέ,θεματάκι που έχετε ορισμένοι με την Θεσσαλονίκη!
        Ὁ «Αρχάγγελος» στην Τανάγρα,είναι εντάξει,ἔ;
        Τα Φάληρα;
        Τα Athens Flying Week?
        Τα σουλάτσα με τις τριήρεις;
        Ἔ;;;

        (Για το περιττό του άλματος,βεβαίως,δέν διαφωνούμε.Και απο helocasting τί θα καταλάβαινε το κοινό,ἄς το αφήσουμε καλύτερα.)

      • manolis

        ΟΚ, λοιπον, για λογους οικονομιας και θεαματος , προτεινω συνεορτασμο αποκρεων και παρελασης 25ης Μαρτιου μπρος στον Πυργο το Λευκο 🙂

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Κοίτα,Μανώλη,στις 25 Μαρτίου όυτως ἤ άλλως δέν γίνεται στρατιωτική παρέλαση στην Θεσσαλονίκη,οπότε τα «άρματα» του καρνάβαλου θα είναι μιά κάποια λύσις…
        Αλλά,έτσι κι᾿αλλοιώς,και στις 28 Οκτωβρίου,τα καρναβάλια είναι παρόντα-στην εξέδρα των επισήμων.

      • manolis

        Τον ανευ ελληνικων και πρωτοκολλου αλλα λεφτα και ελληνικη ομαδα εχω εννοεις?

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ποιόν απ᾿όλους εννοείς;
        Γιατί εγώ,μόνο καρναβάλια βλέπω…

  3. mcair

    οταν ημου υεσα η υπευθηνη του τμηματος ηταν Λοχιας απο επυ ο συζυγος ηταν στο ετα και κατα το σχολειο αιχμαλωτων εφαγε κλοτσια στο κεφαλι (αιμοραγια απο το αυτι ,νοσηλεια)απο εκπαιδευτη ,οπως ειπε αν τον ξαναβρησκε σιγουρα θα επαιρνε το αιμα του πισω

    Απάντηση
    • mcair

      ειχε δεμενα ματια αν ξανακουγε την φωνη θα τον αναγνωριζε, η μαρτυρια απο την λοχια υεσα ,τον ιδιο τον ειδα ,η λοχιας ειπε στο ετα ηταν 60 κιλα, εμενα μου φανηκε κανονικου βαρους

      Απάντηση
  4. mcair

    η λοχιας με τη συμπληρωμενη 5ετια ηταν καλος ανθρωπος ,ενα εφεδρος δοκιμος αξιωματικος την πηρε τηλεφωνο ,
    πηγε (εγω) να παρει καστανα και αφησε τους σακους αφυλακτους και αυτη μου το ειπε σαν καλαμπουρι γελωντας,
    οταν απο την κοζανη ερχομουν στρατια αγγελιοφορος για να φυγω απο το στρατοπεδο, για το φοβο μην παθω κατι ,
    μου ελεγε να παρεις αδεια απο τον διοικητη κεπικ ωστε να εχει αυτος την ευθηνη,ο δοικιτηης ανθυπασπιστης ,παντα μου εδινε,
    οταν αρχισα να βγαινω κινησεις ,με ειδε προβληματισμενο ,μου ειπε τι τρεχει,
    του ειπα τρενα και τραπεζες για πληρωμη λογιαρισμων στεχελων , δεν γινεται, μου ειπε τα τραινα εχουν πρωτεραιοτητα οι λογαρισμοι οταν ειναι δυνατο

    Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Από χρόνια αναρωτιέμαι ποιές ήταν εκείνες οἰ δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων που λέγεται ότι υπήρχαν έως το 1986,και σύμφωνα με κάποιους καταργήθηκαν από τον υποστράτηγο Δημήτριο Λαυρεντάκη ΔΕΔ.
        Είχα παλαιότερα ακούσει κάποια σκόρπια πράγματα,και κάποιος που από ότι κατάλαβα είχε υπηρετήσει σε «ειδικό κλιμάκιο» είχε αναφέρει και για κάποια όπλα ασυνήθη στον Ε.Σ,από τα οποία συγκράτησα κάτι για έναν τύπο αραβίδας σε .38 Special.

      • manolis

        Το 1986 καταργηθηκε η ΙΙΙ Μεραρχια Ειδικων Δυναμεων, σχηματισμος-επιχειρησιακο στρατηγειο που συγκεντρωνε ολες τις μοναδες καταδρομων και αλεξιπτωτιστων και υπαγοταν απευθειας στον αρχιστρατηγο, με προφανη ωφελη. Διατηρηθηκε τυπικα η ΔΕΔ. Το σοβαρο αυτο λαθος (για πολιτικους λογους) διορθωθηκε σχετικα προσφατα, με την ιδρυση της 13ΔΕΕ

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Aυτά είναι τα γνωστά,εγώ μιλάω για τα «ψιλά γράμματα».
        Αξίζει πάντως να έχει κανείς υπόψιν,ότι πρίν την διάλυση της ΙΙΙ ΜΕΔ,κάποιος υφυπουργός άμυνας είχε αναγγείλει την ίδρυση και δεύτερης ΜΕΔ.
        Κλασσική παπανδρεϊκή συνταγή,όποτε θέλεις να κόψεις,τάζεις παραπάνω.
        Καλή ώρα,θέλεις να ξεπουλήσεις Φ16,Λεο-2Α4,ΝΗ-90,κ.λ.π-κ.λ.π,βαράς έναν τενεκέ (άδειο βέβαια) για Φ35 και Arleigh Burke.

  5. mcair

    παντος ενας δεα δεχτηκε να μην παραδοσω κρανος εξαρτηση στο 488 για να σπασω τον φαυλο κυκλο τις κλοπης, δεν ξερω οι αλητες τι τα κανανε για τις αποκρειες τα θελανε
    στο 485 καθως απολυομουνα μου κλεψανε το τζακετ με ευγενικο τροπο.ταχα το δικο του ηταν βρεμενο τι να φορεσω
    αλητης μου εκλεψε γουοκμαν ,οι της 96 β εσσο κλεβανε ο ενας το σαμπουαν του αλλου ,κλεβανε κουβερτες σεντονια και μαξξιλαρια για αυτο το λογο εφαγα κρατηση .αλα τωρα ποθ το σκεφτωμαι το κρεβατι εφαγε κρατιση .και μετα ειδε οτι ανηκε σε μενα

    Απάντηση
    • mcair

      οταν απολυθικε η β εσσο εμαθα οτι μου κλεβαν ποσο απο τα ελαχιστα χρηματα που δινανε στο στρατο,εγω για την υεσα πληρωσα πολλες φορεσ ταξι απο την τσεπη των γωνιων μου

      Απάντηση
      • mcair

        στην υεσα οταν ημουν εγω ειχαμε esprit de corps για οτιδηποτε καναμε ημασταν χιλλια τοις εκατο σιγουροι για οτι καναμε , και υπηρχε θεμα το λεγαμε παντα στην υπευθυνο λοχια και η λοχιας παντα το ελεγε στον διοικητη κεπικ διαφανεια εκατο τα εκατο

  6. mcair

    πηρα το χαρτι και εριξα μαυρη πετρα πισω ,μια φορα πηγα πισω στην υεσα για τεχνικο προβλημα σε λαπτοπ του αδερφου και ενα απο τα παιδια 96 στ κομπτιουτερας με βοηθησε, και εγω τους βοηθησα στην υεσα

    Απάντηση
  7. mcair

    μια μοναδα ασδεν γες εστειλαν μηνημα οτι σε δικια μου επηρεσια ειχα στειλει λιγοτερο ενα φακελο ,αλα εγω δεν ανησηχουσα γιατι υπειρχε αυτη η σιγουρια ,διπλοτσεκαρισμα τριπλοτσεκαρισμα σε οτι και να καναμε, μετα απο δυο τρεεισ μερες βρηκαν οτι λαθος ειχε γινει απο αυτους

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: