Του Λεωνίδα Μπλαβέρη, πρωτοδημοσιεύθηκε στο parapolitika.gr

Η αναμενόμενη στις 15 Νοεμβρίου αποχαιρετιστήρια επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα στην Ελλάδα, έστω και αν προβλέπεται να είναι ολιγόωρη, δεν αφίσταται των εξοπλιστικών των Ενόπλων Δυνάμεων (ιδιαιτέρως σε αυτή τη δύσκολη περίοδο), τα οποία πάντα -και παραδοσιακώς θα λέγαμε- αποτελούν σημαντική πτυχή των διμερών σχέσεων Ελλάδος και ΗΠΑ.

Εντύπωση, πάντως, προκάλεσε στις 8 Νοεμβρίου, ανήμερα του επίσημου εορτασμού του προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας, στο Τατόι, ότι ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, Πάνος Καμμένος, ενώπιον του αρχηγού ΓΕΑ, αντιπτεράρχου (Ι) Χρήστου Βαΐτση, και των άλλων επισήμων, κατά την αντιφώνησή του, στη διάρκεια της δεξιώσεως μετά την τελετή, τόνισε -μεταξύ άλλων- πως, παρά τη δύσκολη οικονομική συγκυρία, «δεν πρόκειται να αφήσουμε τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις, και ιδιαίτερα την Π.Α., άοπλες». Πρόσθεσε, δε, με νόημα (παραμονή της επισκέψεως του Μπ. Ομπάμα γαρ): «Θέλω να ελπίζω ότι μέσα στις επόμενες ημέρες, σύντομα, θα έχουμε ευχάριστα νέα».

Και για να είναι απολύτως κατανοητό ότι όλοι αντιλήφθηκαν τι εννοούσε, έριξε στο τέλος και το πάρθιο βέλος του μιλώντας για την προ μερικών ωρών επίσκεψή του στο Μοναστήρι των Ταξιαρχών, στον Πανορμίτη της Σύμης: «Μπορεί οι άλλοι να παίρνουν στελθ, αλλά η προστασία του Ταξιάρχη είναι ανώτερη από όλα». Ετσι, συνέδεσε ατύπως το θέμα της επιτακτικής ανάγκης της ενισχύσεως της Π.Α. με την περιρρέουσα έως τώρα φημολογία περί υποβολής ελληνικού αιτήματος για την απόκτηση επί δανεισμώ αριθμού μαχητικών στελθ πέμπτης γενιάς F-35, από τα οποία τα 100 έχει δηλώσει πρόθεση αποκτήσεως η Τουρκία.

Βεβαίως, το αν ένα τέτοιο (εξωπραγματικό) αίτημα υποβληθεί ή λέγεται για να λέγεται, για εσωτερική κατανάλωση, είναι άλλο θέμα.

ΑΤΟΥ

Βασικό ατού των αρμοδίων της ελληνικής πλευράς στις συζητήσεις τους με τον Αμερικανό πρόεδρο είναι το ότι η Ελλάδα αποτελεί νησίδα ασφαλείας στην ευρύτερη πολλαπλώς ταραγμένη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, ο αγώνας για την πάταξη της διεθνούς τρομοκρατίας και του ισλαμικού φονταμενταλισμού, όπου μέσω του ΝΑΤΟ και των άλλων διεθνών οργανισμών συμμετέχει ανελλιπώς η Ελλάδα, καθώς και η -κομβικής σημασίας- στρατηγική για την εύρυθμη διεξαγωγή όλων αυτών των επιχειρήσεων από πλευράς των Αμερικανών και των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων αεροναυτική βάση και οι λοιπές εγκαταστάσεις της Σούδας.

Υπό το πρίσμα αυτό, τα εξοπλιστικά περιλαμβάνονται στην ατζέντα των συναντήσεων και αφορούν τα εξής:

•       Την παράδοση από τα αποθέματα της Αεροπορίας του Αμερικανικού Στρατού συνολικώς 15 μεταφορικών ελικοπτέρων CH-47SD Chinook, σε δύο δόσεις (10+5), από τα οποία τα πρώτα τρία της πρώτης παρτίδας αναμένονται στην Ελλάδα έως το τέλος του χρόνου.

•       Δωρεάν παραχώρηση μικρού αριθμού επιθετικών ελικοπτέρων Longbow Apache για αναπλήρωση απωλειών.

•       Δωρεάν παραχώρηση αριθμού μεταφορικών ελικοπτέρων UH-60 Blackhwak επίσης από τα αποθέματα της Αεροπορίας του Αμερικανικού Στρατού.

•       Αναθέρμανση της -ει δυνατόν- δωρεάν (ή έστω με το μικρότερο δυνατό κόστος) παραχωρήσεως δύο από τα σύγχρονα αντιτορπιλικά με το σύστημα «Aegis» για αεράμυνα περιοχής, που αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του Ελληνικού Στόλου, μετά την απόσυρση των αντιτορπιλικών τύπου «Adams» από το Αμερικανικό Ναυτικό, καθώς πρόκειται να αποσύρει αριθμό εξ αυτών από την ενεργό υπηρεσία. Το εν λόγω θέμα είχε αρχικώς τεθεί το 2013, κατά την επίσκεψη του τότε αρχηγού ΓΕΝ, ναυάρχου ε.α. Κοσμά Χρηστίδη ΠΝ, στις ΗΠΑ και το έθεσε εκ νέου και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ως ΥΕΘΑ κατά τη δική του επίσκεψη στις ΗΠΑ την επόμενη χρονιά. Ωστόσο, το αμερικανικό κογκρέσο είχε θέσει ως ημερομηνία για να συζητηθεί εκ νέου το αίτημα το 2017, που… πλησιάζει!

Το θέμα του προγράμματος αναβαθμίσεως του στόλου των 155 ελληνικών F-16, τεσσάρων διαφορετικών εκδόσεων, ενδιαφέρει επίσης εξαιρετικά τους Αμερικανούς, καθώς έτσι ο αποχωρών πρόεδρος θεωρεί ότι αφήνει παρακαταθήκη στον διάδοχό του το «λιπαντικό» που θα βοηθήσει τη λοκομοτίβα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων!

Η απόφαση-μονόδρομος και το κόστος των 1,7 δισ. ευρώ

Το παραπάνω πρόγραμμα αφορά την αναβάθμιση των 123 F-16C/D Block.50/-52+/52+ Adv (προγράμματα «Peace Xenia II/III/IV»), σε επίπεδο F-16V («Vipper»), με νέο υπερσύγχρονο ραντάρ APG-83 AESA κ.λπ. Τα υλικά που θα αλλαχθούν και θα βγουν από τα προαναφερθέντα αεροσκάφη, πάντα συμφώνως με την πρόταση εκσυγχρονισμού των Αμερικανών (Lockheed Martin/USAF), θα τοποθετηθούν στα 32 παλαιά πλέον, αφού αποκτήθηκαν το 1988 και είναι ήδη 28 ετών, F-16C/D Block.30 του προγράμματος «Peace Xenia I», με αποτέλεσμα ο στόλος των 155 ελληνικών F-16 να είναι -μετά την αναβάθμισή του- δύο εκδόσεων. Ετσι, η Ελλάδα θα μπορέσει να αντιμετωπίσει το «πλήρες πακέτο» που θα αντιπροσωπεύουν οι Τουρκικές Αεροπορικές Δυνάμεις από το 2020 και μετά, με την αναμενόμενη τότε ένταξη στο οπλοστάσιό τους των πρώτων από τα συνολικώς 100 F-35A.

Το κόστος του προγράμματος αυτού υπολογίζεται περί τα 1,7 δισ. ευρώ, καταβλητέα σε βάθος χρόνου και με τα σχετικά κονδύλια να είναι δεσμευμένα στους προϋπολογισμούς της Π.Α., για την περίπτωση που αναβαθμιστούν όλα τα ελληνικά F-16, καθώς εδώ υπεισέρχονται διάφορα επί μέρους σενάρια αναβαθμίσεως, που δεν είναι του παρόντος.

Βεβαίως, αν και επιχειρησιακώς η απόφαση αυτή αποτελεί μονόδρομο για την Π.Α., προκειμένου να μην απαξιωθεί ο στόλος της των F-16, αφού δεν πρόκειται να αποκτηθεί νέο μαχητικό αεροσκάφος, όπως προβλεπόταν και ακυρώθηκε, η αναβάθμισή τους, παρά τη θετική επιθυμία των Αμερικανών, όπως είναι φυσικό, είναι καθαρώς πολιτική απόφαση (οποιασδήποτε) ελληνικής κυβερνήσεως, εν μέσω τέτοιας οικονομικής κρίσεως, περικοπών και… σχετικών πιέσεων των Ευρωπαίων παραγόντων, που είδαμε στο παρελθόν σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Αρέσει σε %d bloggers: