Γράφει ο Καϊλι Μιζοκάμι

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η Ινδία ξεκίνησε την εξέλιξη ενός εντελώς νέου, σύγχρονου άρματος μάχης που θα ικανοποιούσε τις ανάγκες του όπλου των Τεθωρακισμένων της χώρας. Ένας εντυπωσιακός συνδυασμός ισχύος πυρός, θωράκισης και κινητικότητας, το άρμα ήταν το πρώτο εγχώριας παραγωγής άρμα μάχης -και ένα από τα καλύτερα στον κόσμο. Η ημερομηνία υπηρεσίας για το άρμα, γνωστό ως Arjun, προγραμματίστηκε με αυτοπεποίθηση για το 1985.

Αντ’ αυτού, το Arjun επλήγη από μια στρεβλή μακρά περίοδο ανάπτυξης που σύνδεσε δύο αιώνες. Το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο ενσωματώθηκε στον στρατό είκοσι έξι χρόνια αργότερα απ’ ότι αρχικά είχε προγραμματιστεί, είναι ένα μπάχαλο άρματος που δεν το θέλει ούτε καν ο Ινδικός Στρατός.

Το όπλο Τεθωρακισμένων του Ινδικού Στρατού υφίσταται για εβδομήντα τέσσερα χρόνια, εντοπίζοντας τις ρίζες του στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και έχει πολεμήσει σε κάθε έναν από τους πολέμους τους Ινδίας με τον γείτονα και αντίπαλο, Πακιστάν. Το όπλο διαθέτει εξήντα τρία τεθωρακισμένα Συντάγματα (αντίστοιχα των Επιλαρχιών), διασκορπισμένα σε οχτώ Τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες Μεραρχίες και άλλες εφτά τεθωρακισμένες και μηχανοκίνητες Ταξιαρχίες.

Η απόφαση για την παραγωγή ενός εγχώριου Ινδικού άρματος μάχης ελήφθη το 1972, λίγο μετά τον ινδοπακιστανικό πόλεμο του 1971. Το 1974, ο κρατικός Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης (DRDO) επιφορτίστηκε με την εξέλιξη του άρματος. Ήταν ένα σαράντα δυο τόνων άρμα μάχης, οπλισμένο μ’ ένα πυροβόλο των 105 χιλιοστών. Θα ήταν αρκετά μικρό ώστε να μετακινείται στρατηγικώς, ικανό να κινείται αδιάκοπα στις εσωτερικές γραμμές (δρόμους και σιδηροδρόμους) των ζωτικών τομέων κατά μήκος των συνόρων με το Πακιστάν.

Ο DRDO αποφάσισε να κατασκευάσει το άρμα μάχης, με την ονομασία Arjun, με ως επί το πλείστον ινδική σχεδίαση. Το Ίδρυμα Έρευνας και Ανάπτυξης Οχημάτων Μάχης, τμήμα του DRDO, επρόκειτο να σχεδιάσει το σκάφος, θωράκιση, πύργο, πυροβόλο και σύστημα μετάδοσης κίνησης. Το κυρίως όπλο και κινητήρας θα ήταν εισαγόμενα. Δυστυχώς, η βάση της ινδικής αμυντικής βιομηχανίας δεν πλησίαζε καν τις ικανότητες κατασκευής ενός τέτοιου οχήματος. Και σαν να μην έφτανε αυτό το εμπόδιο, η παγκοσμίου φήμης γραφειοκρατία και γραφειοκρατική μηχανή της Ινδίας ήταν ένας ακόμη εχθρός στην εξέλιξη.

Σήμερα, το Arjun Mk 1 είναι ένα εξήντα δύο τόνων άρμα μάχης, συμπληρωμένο μ’ ένα πυροβόλο των 120 χιλιοστών, προηγμένη συνθετική θωράκιση, έναν υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα των 1400 ίππων, προηγμένο σύστημα ελέγχου πυρός και περισκόπια θερμικής παρατήρησης. Παρά το γεγονός ότι οι προδιαγραφές του άρματος είναι εντυπωσιακές, το πραγματικό προϊόν παραμένει άκρως απογοητευτικό.

3241a-arjun_mk-2_mark_ii_main_battle_tank_india_indian_defence_industry_military_technology_640_001

Άρμα μάχης Arjun MkII

Μέχρι το 2009, τριάντα πέντε χρόνια μετά απ’οτι είχε αρχικώς σχεδιαστεί, το Arjun ήταν “έτοιμο” για παραγωγή. Παρά τις ελλείψεις που αποκαλύφθηκαν κατά τις δοκιμές, ο Ινδικός Στρατός πιέστηκε να αγοράσει 124 Arjun -αρκετά για να εξοπλίσει μόλις δύο τεθωρακισμένα Συντάγματα- για να διατηρηθούν ανοιχτές οι κρατικές εγκαταστάσεις παραγωγής άρματος. Μέχρι τα μέσα του 2015, δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση της προμήθειας, περίπου 75 τοις εκατό της δύναμης Arjun ήταν ακατάλληλο για χρήση λόγω τεχνικών προβλημάτων.

Η προστασία της θωράκισης του Arjun εξελίχθηκε σημαντικά με την πάροδο τριάντα πέντε ετών. Το άρμα εφοδιάστηκε με θωράκιση Kanchan, ενα εγχώριας σχεδίασης συνθετικό μείγμα που σύμφωνα με ισχυρισμούς είναι παρόμοιο με την Βρετανική θωράκιση Chobham. Η Kanchan φημολογείται ότι είναι σε θέση να αντιπαρέλθει βολές εξ επαφής πυροβόλου 125 χιλιοστών των Ινδικών T-72. Το Arjun είναι τόσο καλά προστατευμένο που το βάρος του διογκώθηκε σε σχέση με την αρχική προδιαγραφή των σαράντα δύο τόνων στους εξήντα δύο τόνους.

Αυτή η αύξηση της προστασίας ήρθε με κόστος -μειώθηκε η τακτική και επιχειρησιακή κινητικότητα. Όπως είχε αρχικά καθοριστεί, ένα άρμα μάχης σαράντα τόνων με κινητήρα 1400 ίππων θα είχε μια εντυπωσιακή 35 προς 1 αναλογία ίππου/βάρους. Δυστυχώς, το βάρος του Arjun διογκώθηκε από τους σαράντα δύο στους εξήντα δύο τόνους, χωρίς την αντίστοιχη αύξηση της ισχύος του κινητήρα. Το DRDO τελικά κατέληξε στον γερμανικής κατασκευής υδρόψυκτο κινητήρα πετρελαίου των 1400 ίππων της MTU, συμπληρωμένο με έναν Ινδικό υπερσυμπιεστή. Η αναλογία ίππου/βάρους του Arjun καταποντίστηκε στο μέτριο 22.5 προς 1. Το βάρος του οχήματος σημαίνει επίσης ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο Πουνζάμπ και τις βόρειες ερήμους της Ινδίας στην “εν ψυχρώ εκκίνηση” επιθετική στρατηγική της Ινδίας εναντίον του Πακιστάν.

Η περίοδος ανάπτυξης του Arjun ήταν τόσο μεγάλη που οι κυρίες σχεδιαστικές αποφάσεις κατέληξαν τελείως παρωχημένες. Το 105 χιλ. πυροβόλο, απόλυτα επαρκές στη δεκαετία του 1970 όταν συγκρινόταν με το πυροβόλο L-7 των 105 χιλ. προτύπου NATO (το M68 σε υπηρεσία του Στρατού των ΗΠΑ), και το 115 χιλ. πυροβόλο του Σοβιετικού άρματος T-62, ήταν απαρχαιωμένο στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Στο τέλος, το Arjun κατέληξε μ’ ένα ραβδωτό πυροβόλο των 120 χιλιοστών, ικανό να βάλλει υψηλής εκρηκτικότητας και αποσπώμενου κελύφους διατρητικά βλήματα, υψηλής εκρηκτικότητας αντιαρματικά βλήματα και, ίσως όχι ασυνήθιστο για μια πρώην Βρετανική αποικία, τα υψηλής εκρηκτικότητας, βλήματα κεφαλής διασποράς. Το DRDO διεξήγαγε δοκιμαστικές βολές του ισραηλινής κατασκευής αντιαρματικού πυραύλου LAHAT, ο οποίος προσέφερε υψηλή πιθανότητα προσβολής εναντίον τεθωρακισμένων οχημάτων στα έξι χιλιάδες μέτρα, όμως το βλήμα απορρίφθηκε το 2014. Ο DRDO ισχυρίζεται ότι θα αναπτύξει ένα εγχώριο ισοδύναμο του.

Πως το Arjun, το οποίο χρειάστηκε δεκαετίες για να αναπτυχθεί, κατέληξε να είναι μια τόσο μεγάλη απογοήτευση; Το άρμα χρειάστηκε πολύ καιρό για να αναπτύξει τις τεχνολογίες που δεν είχαν καν εφευρεθεί, όταν το Arjun προτάθηκε για πρώτη φορά, οι οποίες έπρεπε να είχαν προστεθεί στο άρμα. Πλοήγηση GPS, δέκτες προειδοποίησης laser, μη εκρηκτική θωράκιση και άλλες καινοτομίες που ήταν απλώς σε ερευνητικό στάδιο το 1974, αλλά από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ήταν επιβεβλημένες εφευρέσεις που πρόσθεσαν στο άρμα πολυπλοκότητα, βάρος και κόστος.

Το ινδικής κατασκευής άρμα μάχης Arjun Mk I.

Το ινδικής κατασκευής άρμα μάχης Arjun Mk I.

Η ανικανότητα του DRDO να προσγειωθεί στην πραγματικότητα και να παραδεχθεί ότι δεν μπορούσε να κατασκευάσει το άρμα στην ώρα του και εντός χρονοδιαγράμματος κατέστρεψε το άρμα. Οι αμυντικές τεχνολογικές δυνατότητες της Ινδίας ήταν τέτοιες που ένα νέο άρμα μάχης θα αποκλείονταν όντας αντιμέτωπο με το παρατεταμένο χρονικό όριο ανάπτυξης. Όσο το περισσότερο διαρκούσε το πρόγραμμα , τόσο περισσότερο το άρμα έπρεπε να επανασχεδιάζεται για να ενσωματώνει τις νέες τεχνολογίες. Το άρμα παγιδεύτηκε για δεκαετίες μέσα σ’ ένα αναπτυξιακό σπιράλ θανάτου, και το τελικό προϊόν είναι αντιστοίχως μέτριο.

Το DRDO είναι απασχολημένο με την εργασία σχεδίασης του Arjun Mk II, το οποίο σύμφωνα με ισχυρισμούς διαθέτει πολλές βελτιώσεις έναντι του αρχικού Mk I. Ο Ινδικός Στρατός από την πλευρά του είναι ανένδοτος και δεν επιθυμεί κανένα τμήμα του Mk II μέχρις ότου τα πρωτότυπα λειτουργήσουν ικανοποιητικά και πολύ πιθανόν να αγοράσει ένα άρμα απ’ το εξωτερικό. Ο Στρατός, επί του παρόντος προτιμάει το ρωσικό άρμα μάχης T-90 και ίσως εκφράσει το ενδιαφέρον του στο ολοκαίνουριο άρμα μάχης T-14 Armata. Τα Ρωσικά μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν ότι η Ινδία ενδιαφέρεται για το Armata ως τη βάση για ένα νέο, εγχώριο άρμα μάχης. Κατά πόσο είναι αυτό αληθινό μένει να το διαπιστώσουμε.

 

Ο Καιλι Μιζοκάμι είναι συγγραφέας άμυνας και εθνικής ασφάλειας που εδρεύει στο Σαν Φρανσίσκο.

Απόδοση/Μετάφραση απο το nationalinterest.org για την Προέλαση.

7 Σχόλια

  1. selenos

    Mηπως υπαρχει μεταφραστικο λαθος;Στρεβλη αναπτυξη διαρκειας δυο αιωνων ή μηπως δυο δεκαετιων;

    Απάντηση
    • Δούκας Γαϊτατζής

      Στο αρχικό κείμενο γραφεί «Instead, the Arjun suffered a tortuously long development period spanning two centuries.» υποθέτω, ότι ο συγγραφέας μιλούσε για δύο αιώνες εννοώντας την έναρξη των εργασιών ανάπτυξης του άρματος τη δεκαετία του 1970 (αιώνας 1900) και την προμήθεια του από τον Ινδικό Στρατό το 2009 (αιώνας 2000).

      Απάντηση
      • SKYHOOK47

        Όταν κάνετε μετάφραση από ξένο κείμενο θα πρέπει η μετάφραση να είναι πιο ελεύθερη για να αποφεύγονται παρεξηγήσεις.

      • Δούκας Γαϊτατζής

        Την επόμενη φορά θα είμαι πιο προσεκτικός. Πάντως, οποιαδήποτε βοήθεια είναι καλοδεχούμενη.

  2. Gunslinger32

    Συμπέρασμα:
    Για να κατασκευάζεις ένα καλό άρμα μάχης, δεν αρκεί να είσαι IT Professional. 😀

    Απάντηση
  3. xm8

    Αυτό ήταν το «Άτρεμις» της Ινδίας. Ρούφηξαν το μεδούλι, ροκάνισαν και τα κόκκαλα.
    Πέρα από τα τεχνολογικά προβλήματα του προγράμματος. Πολύ μίζα στη χώρα, δυστυχώς.

    Απάντηση
  4. X

    Αυτοί είναι εντελώς άχρηστοι και παίζει να είναι πολύ επικίνδυνοι.
    Επί 30τόσα χρόνια δεν κατάφεραν να φτιάξουν ένα άρμα μάχης και ένα μαχητικό αεροπλάνο (όχι πως είναι εύκολο να φτιάξει μία χώρα τέτοια) ενώ ρίχνουν για πλάκα κατακαίνουργια αεροπλάνα τους είτε είναι μαχητικά Su-30 είτε μεταγωγικά C-130. Aν αγοράσει κανείς κάτι από αυτούς μιλάμε καταστράφηκε. Π.χ το Εκουαδόρ αγόρασε 7 ελικόπτερα Dhruv που τα 3 ή 4 (δεν θυμάμαι ακριβώς) κατέπεσαν για πλάκα ενώ τα άλλα τα έχει αποσύρει και τα έχει βγάλει στο σφυρί.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Αρέσει σε %d bloggers: