Η βιομηχανία Leonardo παρουσίασε το πρόγραμμα ανακατασκευής και αναβάθμισης του άρματος μάχης M60, το οποίο προσφέρει την πλήρη αναβάθμιση της φημισμένης πλατφόρμας με προσιτή τιμή. Η αποκάλυψη του άρματος έλαβε χώρα στην πρώτη Διεθνή Έκθεση και Διάσκεψη Άμυνας Μπαχρέιν (BIDEC), η οποία πραγματοποιήθηκε από 16 ως 18 Οκτωβρίου 2017 στο Διεθνές Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο του Μπαχρέιν.

Το αναβαθμισμένο M60A3 θα περιλαμβάνει σημαντικές βελτιώσεις στην επιβίωση του πληρώματος, στην κινητικότητα, την φονικότητα μέσω ενός αρθρωτού πακέτου, το οποίο περιλαμβάνει ένα νέο λειόκαννο πυροβόλο με νέο σύστημα ελέγχου πυρός (ΣΕΠ), σύγχρονα συστήματα προστασίας και ενισχυμένο σύστημα ισχύος. Η λύση της Leonardo διατηρεί τα υφιστάμενα στοιχεία υλικοτεχνικής υποστήριξης και συντήρησης και απαιτεί ελάχιστη επιπρόσθετη εκπαίδευση για την υποστήριξη της. Η Leonardo κατέχει και ελέγχει πλήρως τις βασικές τεχνολογίες της λύσης, όπως το ΣΕΠ, τις κάμερες υπερύθρων, το λειόκαννο πυροβόλο των 120 χιλιοστών και την τεχνολογία η οποία βελτιώνει την απόδοση του πύργου.

M60A3_upgrade_and_overhaul_programme2

Η άνω όψη του πύργου M60 ο οποίος περιλαμβάνει ένα νέο τηλεχειριζόμενο οπλικό σύστημα Hitrole.

Η αρθρωτού τύπου θωράκιση ενσωματώνει το μικρής ανάκρουσης πυροβόλο των 120mm/45 διαμετρημάτων, ίδιο με αυτό του τεθωρακισμένου οχήματος Centauro II, με ένα ΣΕΠ τελευταίας γενιάς και συστήματα προστασίας.

Κατασκευασμένο με χάλυβα τελευταίας γενιάς, το 120mm/45 διαμετρημάτων πυροβόλο χαρακτηρίζεται από τη χρήση νέων τεχνολογιών και το χαμηλό βάρος, τα οποία συμβάλλουν στην παροχή εξαιρετικής απόδοσης στο πεδίο.

Το μικρής ανάκρουσης πυροβόλο περιορίζει τη δομική καταπόνηση του σκάφους και κατά συνέπεια ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι της ενσωμάτωσης του στις παρωχημένες πλατφόρμες. Το σύστημα ελέγχου πυρός το οποίο ενσωματώνει ήλεκτρο-οπτικά οχήματος ημέρας και νύχτας, μαζί με την υψηλού επιπέδου βαλλιστική προστασία, αυξάνει την πιθανότητα εντοπισμού των δυνητικών απειλών και την εξουδετέρωση τους κατά τη διάρκεια των ημερήσιων και νυχτερινών επιχειρήσεων. Επιπλέον, η λύση ενσωματώνει το τηλεχειριζόμενο οπλικό σύστημα Hitrole, το οποίο διαθέτει πανοραμική επιτήρηση 360° μέσα από την ασφάλεια της θέσης στο εσωτερικό του άρματος.

M60A3_upgrade_and_overhaul_programme3

Η οπίσθια όψη του M60 που παρουσιάστηκε στην BIDEC 2017.

Η πρόταση της Leonardo περιλαμβάνει επίσης ένα αναβαθμισμένο συγκρότημα ισχύος, με τη δυνατότητα αύξησης ισχύος που εγγυάται την υψηλότερη αναλογία ισχύος/βάρους.

Η αύξηση της προστασίας από την θωράκιση, και η εγκατάσταση του συστήματος αυτόματου εντοπισμού και κατάσβεσης φωτιάς (AFSS) βελτιώνουν την επιβίωση του πληρώματος.

Η λύση της Leonardo, χάρη στην γενική ανακατασκευή των κεντρικών υποσυστημάτων του σκάφους, ενισχύει τις δυνατότητες της πλατφόρμας και επεκτείνει την επιχειρησιακή ζωή της με σημαντικά οικονομικά οφέλη για τους χρήστες του στόλου αρμάτων M60.

Απόδοση/Μετάφραση/Φωτογραφίες από το ArmyRecognition.Com για την Προέλαση.

13 Σχόλια

  1. Theognostos

    ετσι όπως το έχουν κάνει με αυτήν τήν τεράστια πρόσθια γωνία εάν κτυπήσει αντιαρματικός πυραυλος μεταξυ πύργου καί αρματος άραγε ποιό θα είναι το αποτέλεσμα;

    Απάντηση
      • Gunner

        TOW Missile Ricocheting Off SAA T55 Tank

        » rel=»nofollow»>» alt=»» width=»700″ height=»» />» rel=»nofollow»>«/» rel=»nofollow»>» alt=»» width=»700″ height=»» />» alt=»» width=»700″ height=»» />

    • Gunslinger32

      @Theognostos
      Ενδιαφέρον ερώτημα, για ένα κρίσιμο θέμα. Προφανώς υπάρχουν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των κατασκευαστών αρμάτων μάχης, για την ιδανική διαμόρφωση μιας θωράκισης. Επειδή νομίζω ότι δεν μπορεί να απαντηθεί εύκολα με ένα σχόλιο, ίσως να δώσει κάποιες απαντήσεις το παρακάτω κείμενο για το θέμα Sloped armour.

      https://en.m.wikipedia.org/wiki/Sloped_armour

      Προφανώς εννοείς την συγκεκριμένη περίπτωση, που δείχνει η παρακάτω φωτογραφία.

      Απάντηση
      • Ευστάθιος Παλαιολόγος

        Επαναλαμβανω, αυτη η προσεγγιση αφορα θωρακισεις RHA. Στις σύγχρονες θωρακίσεις οπου RΗΑ ειναι μονο το κελυφος και οχι αυτη καθεαυτη η θωρακιση δεν εχει σημασια. Π.χ Leopard 2. Το κελυφος της θωρκισης ειναι καθετο.
        Στο βιντεο που εδειξες, που δειχνει πυραυλο κι οχι HEAT βλημα αρματος, προκειται για μια εξαιρετικη περιπτωση που ουσιαστικα ο άξονας πτησης του πυραυλου εφαπτεται της οροφης. Αυτο εχει σαν αποτελεσμα να βρει η περιμετρος και οχι η μυτη του πυραυλου. Οποταν πρακτικα, και να γινοταν εκρηξη ο πιδακας δεν θα κατευθυνοταν προς το αρμα

      • .+-

        Το ΗΕΑΤ/APFDS «βλεπει» μονο προς τα εμπρος, ευθεια προς τον αξονα πτησης του πυρομαχικου. Το σχεδιαγραμμα ειναι λαθεμενο και οδηγει σε λαθεμενες διαπιστωσεις.
        ειναι τελειως διαφορετικα απο ενα βλημα ΗΕ.

        .+-

      • Ευστάθιος Παλαιολόγος

        @.+-
        Αυτο ακριβως λεει και ο συνδεσμος που παρέθεσε ο φιλος μαζι με το σχεδιαγραμμα. Οτι δεν τίθεται θεμα εξοστρακισμου για βληματα APFSDS και ΗΕΑΤ. Οι κλισεις στις θωρακισεις RHA εξυπηρετουν μονο στην αυξηση του LOS της θωρκισης αλλα μεχρι εκει.

  2. Theognostos

    @ Gunslinger, Ευστάθιος Παλαιολόγος, Gunner

    Ευχαριστω παιδες αν μη τι αλλο μια μικρη συζητηση το θεμα δεν υφισταται στη κεκλιμενη θωρακιση αυτο ειναι no brainier ως γνωστον, απλα θυμομουν οτι οταν τα συζητουσαμε παλια αυτα (χρονια τωρα) …η σκεψη ηταν οτι αυτος ο σχεδιασμος με το κενο μεταξυ πυργισκου και το σασσι του αρματος οπως δεικνυεται στην πρωτη φωτο του πιστολερο δεν ειναι και πολυ καλος εφοσον ενα βλημα – πυραυλος μπορει να επιρεαση αρνητικα τον πυργισκο και να αποφευγεται….η δευτερη περιπτωση στην φωτο ειναι πολυ καλυτερη λυση…και απορω γιατι δεν την επελεξαν.οσο για την μεδοθο διατρησεως των διαφορετικων βληματων ..γνωριζω πολυ καλα….ειχα ασχοληθει με ραμ επιταχυντες

    https://www.google.ch/patents/US5394805
    Sabot for projectiles of RAM accelerators and projectiles equipped with such a sabot

    » rel=»nofollow»>» alt=»» width=»700″ height=»» />

    » rel=»nofollow»>» alt=»» width=»700″ height=»» />

    » rel=»nofollow»>» alt=»» width=»700″ height=»» />

    Απάντηση
    • Theognostos

      εαν θυμαμαι καλα καποιος ειχε την απορια πως ειναι δυνατον να επεκταθει η εμβελεια ενος βληματος…και πως ακομη ενα βλημα μπορει να παει σε χαμηλη τροχια κτλ…

      Canadian gun-launched orbital launch vehicle. The Martlet 4 was ultimate goal of the HARP program – a gun-launched orbital launch vehicle. Two versions were considered: a preliminary version with two solid propellant upper stages, and a later model with two liquid propellant upper stages. Payload of the liquid propellant version would have reached 90 kg. The initial version was in an advanced stage of suborbital flight test when the HARP program was cancelled in 1967.
      Status: Development ended 1966. Payload: 23 kg (50 lb). Thrust: 47.40 kN (10,656 lbf). Gross mass: 1,300 kg (2,800 lb). Height: 8.54 m (28.01 ft). Diameter: 0.42 m (1.37 ft). Apogee: 425 km (264 mi).

      MARTLET 4

      The Martlet 4 was a full-bore, multi-stage, gun-launchable rocket. Although the Martlet 4 could have been used to launch heavy sub-orbital payloads, it was primarily designed as a satellite launcher.

      THE HARP ORBITAL PROGRAM

      The HARP orbital program was not part of the original HARP mandate of exploring the upper atmosphere. It was not until 1964, when agreements between the Canadian and the US governments permitted stable funding over the following three years, that HARP was able to seriously consider an orbital program. Even though the technical aspects of the Martlet 4 development progressed relatively smoothly, the HARP orbital program met with criticism from its inception, with much of it being unfounded, uninformed and undue. To defend itself the HARP staff applied considerable efforts to rebut these often insidious attacks, which came steadily over a period of years from certain quarters. This criticism, along with external political pressures and competing research programs, led to repeated funding delays during the development of the Martlet 4. Even the extraordinary technical efforts of the HARP staff could not overcome this external pressure. With these considerations in mind it was not surprising that HARP was not able to successfully gun-launch a satellite, although they were more then successful in proving the feasibility of a low-cost, gun-launched satellite system.

      During the last year of the HARP program, when it became clear that further funding was not forthcoming, and that the goals of the Martlet 4 program were not to be realized, full efforts were diverted to developing a Martlet 2G-2 orbital vehicle (GLO-1A). It was felt that if a satellite – any satellite, no matter now small – could be successfully gun-launched, that it then would be possible to encourage further funding, either public or private, which would permit the orbital goals of the HARP program to be realized. Unfortunately time and fate were against HARP and the project was closed down on June 30 1967, only a few months before an orbital 2G-2 could be flown.

      The Martlet 4 program began in the spring of 1965 with extensive parametric studies which showed that meaningful payloads could be launched into low Earth orbit from the 16 inch L86 HARP gun on the Barbados flight range using a full bore, 3 stage rocket vehicle.

      MARTLET 4 VEHICLE GENERAL DESCRIPTION

      The original Martlet 4 design parameters called for a vehicle with three solid rocket stages able to launch a payload between 25 and 50 pounds into low earth orbit from the 16 inch L86 gun on Barbados with an all up shot weight on the order of 2000 pounds

      The original Martlet 4 vehicle was only 29 feet long, which was quite small for a satellite launcher, and puts it in the size category of a typical sounding rocket. The many advantages of gun-launching allowed the Martlet 4 to be capable of orbiting a small satellite while retaining launch costs similar to that of a sounding rocket.

      The first stage of the Martlet 4 (Martlet 4A stage) was a solid rocket motor 156 inches long with a fuel weight of 1620 pounds and an all up weight 1960 pounds Attached to the base of the first stage were a set of 6 flip-out fins. These fins were folded flat and in-line with the vehicle’s body while the vehicle was in the gun barrel. They popped out to a 45 degree angle at muzzle exit. The fins were chamfered to allow aerodynamic forces to create a vehicle spin rate of about 4.5 to 5.5 rotations per second, providing gyroscopic stability for the remainder of the flight. The fixed geometry of the gun barrel and the very stable and predictable flight path of all gun-launch vehicles eliminated the need for any guidance corrections prior to the Martlet 4’s first stage rocket motor burn.

      A slightly modified version of the Martlet 4A stage was also intended for use as the Martlet 3D vehicle. The Martlet 4A stage holds the worlds record for the largest rocket motor launched from a gun.

      The second stage of the Martlet 4 (Martlet 4B stage) was a solid rocket motor 52 inches long with a fuel weight of 400 pounds and an all up weight of 500 pounds . The Martlet 4B stage design was little more then a shortened Martlet 4A stage that was optimized for its role.

      Between the second and third stages was the Attitude Control Module. After the first stage had burned out and separated from the rest of the vehicle, the Attitude Control Module was used reorient the vehicle to pre-programmed pitch and yaw angles relative to the horizon, prior to the ignition of the second and the third rocket stages. Immediately prior to second stage ignition the module was deactivated and the second stage thrust occurs without active guidance. After the second stage had burned out the empty stage was retained and the Attitude Control Module was reactivated so that the vehicle could be properly orientated for third stage thrust. Just prior to third stage ignition the second stage, with the Attitude Control Module attached, was released and the third stage thrust also occurred with out active guidance.

      The third stage of the Martlet 4 (Martlet 4C stage) was a solid rocket motor 48 inches long with a fuel weight of 160 pounds and an all up weight of 200 pounds . Early versions of Martlet 4C stage design called for a sub-caliber rocket motor some 12 inches in diameter but this concept was soon abandoned and all subsequent versions use a full-bore16 inches diameter motor

      The satellite insert motor was considered the fourth stage of the Martlet 4. This motor was fixed to the satellite payload and its nozzle pointed in the direction of travel during launch. As the vehicle was gyroscopically stabilised by the flip-out fins immediately after launch the satellite retained its relative orientation throughout the launch sequence and was pointing in the proper direction at the first apogee when the insert burn occurred.

      The nose cone was a simple straight cone and allowed payloads of up to 48 inches in length to be carried.
      the rest in the article…….

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Σχετικά με το Martlet Projectile θυμάμαι μια ενδιαφέρον τηλεοπτική παρουσίαση, για το πρόγραμμα και την τεχνολογία. «Σχετικά απλή τεχνολογία αλλά περιπλοκές/απαιτητικές μαθηματικές εργασίες»(θυμάμαι να έλεγε ο επιστήμονας που συνόδευε το ρεπορτάζ).

  3. .+-

    Εαν μπορει να «φορεθει» το νεοτερο Rh-120L44A1 σε συνδιασμο με το DM63A1 το οποιο αυτο το τελευταιο μαλλον θα εχει αρχικη περιπου στα 1.788m/sec τοτε αξιζει τον κοπο.
    .+-

    Απάντηση
  4. Theognostos

    @gunslinger32

    βασικά τα μαθηματικά προβλήματα ειναι τα $$ δολλαρια τίποτα περισσότερο

    σημερα εχουμε και 6 D.O.F (degrees of freedom) calculations on the laptop…

    σκέψου εάν αυτή η τεχνολογια είχε αφεθει να αναπτυχθει καί να έπερνε τον δρόμο όπως γενικα οι υπόλοιπες μέ τήν διάδωση σε πολλά κράτη και με την σμικρυνση των δορυφόρων ένεκα των ηλεκτρονικων κτλ…έπειτα μέ βολές η μία ακολουθεί την άλλη με τήν σωστη τροχιά οι δορυφοροι ενώνονται στο διάστημα για τήν δημηουργία ενός μεγαλυτερου συστήματος αναλόγως προς τις ανάγκες του πελάτη

    αυτο είναι εφικτο

    το προβλημα όμως έρχεται οτι ειναι διπλής χρησεως τεχνολογια και δέν θα ηταν σωστο ο κιμ να έχει κάτι τέτοιο εφόσον ο άλλος δικτάτορας ο σαντάμ δεν επετράπει νά εχει παρομοια τεχνολογία κτλ….αυτό έλειπε.

    τώρα ας υποθέσουμε οτι είναι εφικτό να υπάρχουν αυτες οι ταχυτητες μαχ 3 με 6 απευθείας απο κανονι του ναυτικου των πεντε ιντσών και με βολές εικοσι ανα λεπτο
    εαν επισης το βλήμα δεν παραμενει βλήμα ( τι θυμηθηκα…εδώ γελάμε λιγακι ο μαθηματικος στο γυμνάσιο χρησειμοποιούσε αυτήν τήν εκφραση για ορισμενους… ρε βλήμα είσαι….) οπως και να έχει με αυτές τις ταχυτητες και κατευθηνομενα βλήματα τα οποια δέν χανουν ταχυτητα εφοσον έχουν και ωση……εικοσι ανα λεπτο …τρία πλοία κλειδωνουν εναν ολοκληρο εναέριον χωρον σέ μεγαλη απόσταση με σχετικα μικρο κοστος….
    τό προβλημα των μικροηλεκρονικων νά αντεχουν μεγαλα g’s έχει ηδη λυθεί

    κατ εμε λοιπόν η τεχνολογία με τήν δυνατοτητα εκτοξευσεως μικρων δορυφόρων οι οποιοι συνδεονται και αποσυνδεονται ανάλογα με τήν αποστολη ειναι κατι το εφικτο και ερχεται η ωρα της…εάν ηδη δεν υπαρχει😉

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: