Ο Καναδάς ακύρωσε τα σχέδια αγοράς 18 αεριωθούμενων μαχητικών Boeing F/A-18 Super Hornet εν μεσώ της επιδεινούμενης διαμάχης με την αμερικανική αεροδιαστημική εταιρεία Boeing, δήλωσαν την Πέμπτη τρεις πηγές που γνωρίζουν το ζήτημα.

Αντίθετα, η φιλελεύθερη κυβέρνηση θα ανακοινώσει την επόμενη εβδομάδα ότι προτίθεται να αποκτήσει ένα στόλο από τα παλιότερα μεταχειρισμένα αεριωθούμενα F-18 της Αυστραλίας, τον ίδιο τύπο αεροσκάφους που χρησιμοποιεί επί του παρόντος και ο Καναδάς, δήλωσαν οι πηγές, οι οποίες ζήτησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους λόγω της ευαίσθητης κατάστασης.

Η κίνηση αυτή υπογραμμίζει τον θυμό της Οτάβα για την απόφαση της Boeing να ξεκινήσει την εμπορική αμφισβήτηση εναντίον της καναδικής εταιρείας κατασκευής αεροσκαφών, Bombardier Inc,  την οποία κατηγορεί ο Αμερικανός κολοσσός ότι πουλάει τα πολιτικά αεροσκάφη κάτω του κόστους (dumping) στις αγορές της Αμερικής με σκοπό την εκμηδένιση των ανταγωνιστών.

Επίσης, θέτει υπό αμφισβήτηση το μέλλον των στρατιωτικών πωλήσεων του Καναδά. Η Boeing λέει ότι οι εμπορικές και αμυντικές επιχειρήσεις της στον Καναδά υποστηρίζουν περισσότερες από 17000 θέσεις εργασίας.

Ο Καναδάς και το Μεξικό έχουν εγκλωβιστεί στις όλο και πιο επίπονες διαπραγματεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ) σχετικά με την εμπορική συμφωνία NAFTA, για την οποία ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ λέει ότι δεν έχει προστατεύσει αρκετά τις θέσεις εργασίας των ΗΠΑ.

Το φιλελεύθερο κόμμα του πρωθυπουργού Τζάστιν Τρυντώ είχε αρχικά ανακοινώσει στα τέλη του 2016 ότι ήθελε τα αεριωθούμενα της Boeing ως ένα προσωρινό μέτρο μέχρι να εκκινήσει το διαγωνισμό για τον στόλο που θα αντικαθιστούσε τα παρωχημένα αεριωθούμενα CF-18 του Καναδά.

Όμως καθώς οι σχέσεις με την Boeing επιδεινώθηκαν, η Οτάβα κατηγόρησε την εταιρεία ότι δεν ενεργεί ως αξιόπιστος συνεργάτης κι άρχισε να κοιτάζει προς τα αυστραλιανά αεριωθούμενα.

Το υπουργείο Άμυνας της Αυστραλίας ανακοίνωσε οτι ο Καναδάς υπέβαλε επίσημο αίτημα εκδήλωσης ενδιαφέροντος (EOI) για “αριθμό” F/A-18 Hornet της Αυστραλίας την 29η Σεπτεμβρίου με δελτίο τύπου που απεστάλη μεσώ ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο Reuters.

“Το υπουργείο Άμυνας συνεχίζει να συνδράμει τον Καναδά σχετικά με το EOI”, πρόσθεσε η ανακοίνωση χωρίς να αποκαλύπτει όμως την τιμή ή περαιτέρω λεπτομέρειες.

Δυο πηγές δήλωσαν επίσης ότι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του αυστραλιανού Στρατού επισκεφθήκαν την Οτάβα στα τέλη του περασμένου μήνα για συνομιλίες.

Μια πηγή δήλωσε οτι αγοράζοντας τον αυστραλιανό στόλο ο Καναδάς θα εξοικονομήσει χρήματα οπως επίσης θα αποφευχθεί η ανάγκη εκπαίδευσης των πιλότων του σ’ενα νέο μαχητικό ή να δαπανήσει χρήματα σε μια νέα γραμμή υποστήριξης.

Οι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί είχαν δηλώσει νωρίτερα ότι αν προχωρήσει η προμήθεια, κάποια απο τα αυστραλιανά αεροπλάνα θα χρησιμοποιηθούν ως πηγή ανταλλακτικών.

Τα γραφεία της υπουργού Δημοσίων Έργων Κάρλα Κοάλτρου και του υπουργού Άμυνας Χαρζίτ Σατζάν, τα οποία μοιράζονται την ευθύνη των στρατιωτικών προμηθειών, αρνήθηκαν να σχολιάσουν.

Η Boeing αρνήθηκε επίσης να σχολιάσει. Η αποστολή της Αυστραλίας στην Οτάβα δεν ήταν άμεσα διαθέσιμη για να μιλήσει.

Ο Καναδάς πρόκειται να ανακοινώσει επισήμως την απαιτήσεις του νέου στόλου μαχητικών στις αρχές του 2019, ξεκινώντας έναν ανοιχτό διαγωνισμό.

Ένας δυνητικός υποψήφιος ειναι το μαχητικό F-35 της Lockheed Martin για το οποίο ο Τρυντώ είχε αρχικά δηλώσει οτι δεν πρόκειται να αγοράσει επειδή ήταν πολύ ακριβό. Έκτοτε, η κυβέρνηση άμβλυνε την στάση της λέγοντας πως θα επιτρέψει τη συμμετοχή του αεροσκάφους στο διαγωνισμό.

Απόδοση/Μετάφραση από το Reuters.Com για την Προέλαση.

12 Σχόλια

  1. Kostas

    Λαϊκιστές, κωλοτούμπες.

    Προεκλογικά τους φαινόταν ακριβό το Φ35 και πουλούσαν παραμύθια στον κόσμο πως θα βρουν φθηνότερη λύση, τη στιγμή που όπως έδειξε και ο διαγωνισμός της Δανίας, το Φ35 είναι η φθηνότερη επιλογή μέσο-μακροπρόθεσμα.

    Τώρα ξαναγυρνάνε στο Φ35 και το μόνο που θα κατάφερουν είναι τελικά να αγοράσουν το Φ35 πολύ ακριβότερα, γιατί θα καθυστέρηςουν να συνάψουν τη συμφωνία.

    Απάντηση
  2. Gunslinger32

    Οι συνομιλίες για τα νέα μαχητικά απο την Boeing μπορεί να χάλασαν η να μην προχώρησαν προς το παρόν, αλλά, παρά την φασαρία που γίνεται επιμένουν στον τύπο που ήδη λειτουργούν. Επειδή τα έξοδα για μια αγορά ενός εντελώς διαφορετικού τύπου θα είναι όμως αρκετά πιο υψηλά, φαίνεται αμφίβολο να στραφούν πάλι προς τον ανταγωνιστή απο της ΗΠΑ.

    Όσοι θέλουν να κάνουν λοιπόν αμέσως όνειρα για μια απόφαση υπέρ του ανταγωνιστή απο την Μέριλαντ, ας περιμένουν ακόμα λίγο επειδή τα θέματα/προβλήματα με την NAFTA θα παραμείνουν, άσχετα πιο μαχητικό θα επιλέξουν για αντικατάσταση των υπαρχόντων. Επειδή με τον νέο διαγωνισμό όλα παραμένουν ανοιχτά, δεν αποκλείεται και μια ευρωπαϊκή επιλογή(ας μην ξεχνάμε ότι στον Καναδά ομιλούν και γαλλικά). Επειδή έχουν όμως μακρόχρονες εμπειρίες με τον κινητήρα της GE, θα μπορούσε να παίζει ίσως και η σκέψη για ένα απο τα μοντέλα της σουηδικής εταιρίας(παρόλο που προτιμούν ένα δικινητήριο αεροσκάφος).

    Απάντηση
    • Theognostos

      @Gunslinger32
      (ας μην ξεχνάμε ότι στον Καναδά ομιλούν και γαλλικά).

      τι λές να πούν οι καναδοί ένα je m’en fou στίς ηπα και να πάρουν rafale; σιγουρα καλό ο μακρόν θά τα ήθελε πολύ

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        @Theognostos
        Γενικά και αν φουντώσει περισσότερο η ιστορία με την δραματική αύξηση εξόδων εισαγωγής για την συμφωνία με τα αεροσκάφη για την Delta Air, νομίζω πως δεν αποκλείεται να επιλέξουν άλλο μαχητικό απο την Ευρώπη, ειδικά αν τα επιπλέον έξοδα κάνουν την παραγγελία ασύμφορη με συνέπεια να μην πραγματοποιηθεί η αγορά.

        Ο αριθμός αεροσκαφών δεν είναι μικρός, όσο για την Delta η οποία θα αναγκαστεί να αναβάλει τον σχεδιασμό της για τον στόλο(και θα χρειαστεί να επενδύσουν αρκετά περισσότερα χρήματα), όσο και για τους Καναδούς που θα χάσουν μια αρκετά μεγάλη παραγγελία η οποία θα έδινε αρκετά χρόνια απασχόληση στην γραμμή παραγωγής πολιτικών αεροσκαφών στον Καναδά.

        Ο Μακρόν σίγουρα θα ήταν χαρούμενος σε περίπτωση επιλογής του Rafale, δεν ξέρω όμως αν είναι πραγματικά το μαχητικό που ζητάει η RCAF, παρόλο που πρόκειται για ένα μαχητικό που δεν είναι πολύ μακριά απο αυτά που έχουν σήμερα σε υπηρεσία(σε ότι αφορά τους ρόλους που μπορεί να αναλάβει), όπως και ένα Gripen(με την διάφορα ότι εκείνο είναι μονοκινητήριο) που φέρει όμως κινητήρα που είναι γνωστός για τους Καναδούς.

        Η επιλογή ενός ευρωπαϊκού μαχητικού(εκτός απο το σουηδικό) απο τον Καναδά, θα ήταν νομίζω προβληματική για τις αμερικανικές εταιρίες, και θα μπορούσε να σπρώξει τους Καναδούς και σε μια εκτεταμένη συνεργασία με τους ευρωπαίους (π.χ. Airbus) σε περίπτωση που εκνευριστούν περισσότερο με την υπόθεση. Αυτό αν μπει και ο στόλος της Air Canada που λειτουργεί σήμερα 60+ αεροσκάφη διαφόρων τύπων της Boeing στον λογαριασμό των συνεπειών, ίσως να μην συμφέρει για καμία εταιρία στις ΗΠΑ που έχει συνεργασία στα αεροπορικά προγράμματα για τον Καναδά μέσο/μακροπρόθεσμα. Όλα τα παραπάνω, είναι μέχρι στιγμής θεωρητικά και απλά μια πρόχειρη εκτίμηση για το που θα μπορούσε να φτάσει μια διαμάχη αν συνεχιστεί, σε περίπτωση που επιμείνουν και οι δυο πλευρές στις θέσεις που υποστηρίζουν.

        Η υπόθεση έρχεται και σε μια ακατάλληλη στιγμή για τις ΗΠΑ, καθώς η πρόσφατη απόφαση του Αμερικάνου προέδρου να εκπληρώσει μια προεκλογική συμφωνία(μεταφέροντας την πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ), εξοργίζοντας ιδιαίτερα και την πελατεία με χοντρά πορτοφόλια απο τον περσικό κόλπο, δεν βοηθάει στην διατήρηση της καλής και σταθερής πελατείας αμερικανικών προϊόντων.

  3. Gunslinger32

    Συμπληρωματικά μερικές πρόσφατες αναφορές σχετικά με την ανακοίνωση του Καναδά, απο την οπτική γωνία των Καναδών(η οποία δεν πρέπει να συμφωνεί αναγκαστικά με τις απόψεις στα υπόλοιπα κράτη του κόσμου και στα διάφορα φόρουμ).

    Η πρόσφατη δημοσίευση στην εφημερίδα Toronto Star, σχετικά με την υπόθεση της διαμάχης μεταξύ Καναδά και ΗΠΑ και την απόφαση ακύρωσης της αγοράς των F-18 SH.

    Να σημειωθεί ότι η ποινική ρήτρα που επέβαλαν η ΗΠΑ για την συμφωνία πώλησης των καναδικών επιβατικών αεροσκαφών πρως την αεροπορική εταιρία Delta Airlines θα παραμείνει ένα μεγάλο θέμα, άσχετα αν επιλέξουν το μοντέλο του ανταγωνιστή απο τις ΗΠΑ.
    Συνεπώς το πρόβλημα που ξεκίνησε απο την εταιρία απο το Seattle, δεν φαίνεται να λύνεται με την διαφυγή του Καναδά σε ένα άλλο προϊόν απο τις ΗΠΑ.

    Canada spurns Boeing, eyes purchase of second-hand Australian fighter jets
    Canada is close to buying second-hand Australian fighter jets, prompting Opposition criticism that the air force will be saddled with a “bucket of bolts.”

    By BRUCE CAMPION-SMITHOttawa Bureau
    Wed., Dec. 6, 2017

    OTTAWA—Opposition MPs are lashing out at the Liberal government’s proposal to buy second-hand Australian jets to bolster Canada’s own fleet of aging fighters, a plan they say that will saddle the air force with a “bucket of bolts.”

    The long-running saga to procure new fighters for the Royal Canadian Air Force appears poised to enter another phase next week with the possible announcement that Canada will purchase used Australian F-18s as a stopgap measure as it moves forward with industry consultation for a permanent replacement for the current fighter, the CF-18.

    The decision to buy second-hand is a deliberate slap at Boeing and its Super Hornet, a new version of the F-18. Canada had given serious consideration to buying 18 Super Hornets for the RCAF.

    But then Boeing filed a trade complaint against rival Bombardier, alleging that the Canadian manufacturer was relying on government subsidies to sell its C-series jets at unfairly low prices. In response, the U.S. government said it would impose a 220-per-cent duty on C-series jet sales.

    Even before the announcement of trade levies, Prime Minister Justin Trudeau had sternly warned that Canada would retaliate if Boeing continued its trade complaint against Bombardier. “We won’t do business with a company that’s busy trying to sue us and put our aerospace workers out of business,” he said in September.

    Boeing hasn’t backed down and now in a tit-for-tat move seen to punish the American plane maker, the federal government appears ready to buy used fighters flown by the Royal Australian Air Force.

    The possible purchase was raised in the Commons Wednesday as Conservative MPs questioned the wisdom of buying second-hand jets.

    “Defying all expert advice and financial logic, the Liberals will be buying used, rusted-out aircraft from Australia that date back to the 1980s,” Conservative Tony Clement said.

    “Will the government abandoned this ill-advised purchase of a bucket of bolts and get to work now to permanently replace our CF-18s?” he said.

    Earlier in the day, Defence Minister Harjit Sajjan said no decision had been made. “We’re going through the proper analysis to (make) sure that we have the right options so that we can fill this capability gap,” he told reporters.

    But air force officials have been giving the Australian fleet a close eye, looking at the structural condition of the aircraft, the remaining life and the need for any modifications. In September Canada submitted a formal expression of interest to Australia, asking the cost for 18 aircraft and parts.

    Experts say the purchase of used Australian F-18s, which are almost identical to the aircraft now operated by the RCAF, is the “least bad option.” And they say it will be far cheaper than going with the Super Hornet, which would have required huge investments in spare parts and training for pilots and mechanics.

    “Boeing has done us a big favour,” one expert said on background about the trade tiff.

    Dave Perry, a senior analyst with the Canadian Global Affairs Institute, said the air force already has deep experience operating older model F-18s that will help ease the addition of Australian jets into the Canadian fleet. “We have a much better handle on how to fly these aircraft as well as maintain and do upgrades,” Perry said in an interview Wednesday.

    As the same vintage as Canada’s existing CF-18s, reliability may be an issue. But because the purchase will give the air force more fighters in the fleet, its readiness will improve, he said. “It will give us overall, more aircraft to put on the flight line,” Perry said.

    Retired Lt.-Gen. André Deschamps, former head of the RCAF, called the Australian option “a good safety net.”

    “It’s the Band Aid that gets you into the next decade . . . it helps steady the fleet and rebuild capacity,” he said.

    But Deschamps cautioned that the interim plan must be followed quickly by an “aggressive” program to purchase new fighters or Canada risks seeing its decades-old fighters become obsolete.

    “Don’t let us get to that stage because then you become almost irrelevant to our defence needs,” he said.

    Παρακάτω και μια άποψη απο το
    DO WE REALLY WANT TO BUY USED?

    In the wake of the Boeing/Bombardier/Airbus fiasco, the Boeing Super Hornet is all but disqualified as Canada’s «interim fighter» to fulfill the «capability gap» inflicting the RCAF. That has left the Government of Canada scrambling to find another fighter to bolster is aging CF-18 fleet. Unfortunately, this means considering buying used legacy Hornets from other nations.

    To some, this is an acceptable idea. Next to buying simply nothing at all, it certainly is the most affordable option. Apart from the the initial purchase price and getting the aircraft up to Canadian spec, there would be no additional costs required for training or setting up separate supply chains. Procuring used Hornets would be as close to «plug-and-play» as we could ever get.

    It could be argued that used Hornets would be a much more sensible option than new-build Super Hornets. This certainly is true from a value proposition. Those mere 18 Super Hornets had a cost of $6.4 billion. This is a staggering amount considering the initial estimate for 65 F-35s was $9 billion. Even if the Boeing/Bombardier spat never happened, it would have been wise to reject interim Super Hornets based on sticker shock alone.

    Buying used fighters does have its critics, however. Not the least of which is Defence Minister Harjit Sajjan.

    These used fighters would add no new technology or capability. Adding them to our fleet would bolster our number of available fighters, but little else.

    These used Hornets are being replaced for a reason, after all. They are rapidly aging and becoming obsolete. The RAAF Hornets are roughly the same age as those used by Canada. Like the CF-18, they have flown well beyond their intended lifespan thanks to various refits over the years. Also like the CF-18, they would require all the additional maintenance a 30+ year-old fighter jet needs to stay airborne. They would also have a similar lifespan and would be unlikely to make it past 2025 to 2030. Any delays in acquiring a replacement fighter would still be uncomfortably close.

    It also seems highly unlikely that the RAAF will be willing to part with any of its F/A-18 fleet until deliveries of its successor, the F-35A, begin in earnest. Even then, the first fighters to be retired from the RAAF would likely be the oldest and most decrepit of the fleet.

    Another option could be to acquire used Kuwaiti Hornets. These would likely be in far better condition than RAAF Hornets. While the RAAF’s F/A-18 fleet is roughly the same age as Canada’s, Kuwait did not acquire its first Hornet until the 90s. As such, it flies the more modern F/A-18C. While this would not add much capability to the RCAF fleet (CF-18s were upgraded to a similar technology level), at least the aircraft themselves would be much newer. (Think Millennials to the CF-18s Generation X).

    Unfortunately, there is a bit of an availability problem with Kuwaiti Hornets. Kuwait maintains a relatively small fleet (27) and they are not ready to part with any just yet. They do have plenty of aircraft on order (28 Typhoons and 40 Super Hornets), but deliveries are still years away.

    One might wonder why the Liberal government is even considering used military equipment. After all, Canada has a bit of a mixed history when it comes to such a thing.

    Perhaps the most glaring example are the Victoria-class submarines. These formerly-mothballed Upholder-class British boats ended up being a terrible bargain. While $750 million may have seemed like a great price for a entire submarine fleet, these things have cost additional billions of dollars getting them seaworthy and combat-ready. Not only that, but the HMCS Chicoutimi ended up costing a sailor his life and injuring another eight. Even after years of refits, these subs are still trouble-prone.

    It should be noted that not all used military equipment ends up as regrettable as the Victoria-class. The RCAF’s CC-150 Polaris fleet was once owned by the defunct civilian airline Wardair. By most accounts, the Polaris has been relatively trouble-free. Of course, these Airbus A310-300s were relatively new at the time, and did not spend years and mothballs like the Victoria-class submarines. The demands placed on a transport/tanker are also quite different than that of a combat-capable submarine (or fighter jet for that matter).

    Buying used fighter jets would certainly be a case of «buyer beware» for the Canadian Department of National Defence. The Liberal Party of Canada certainly does not have the best reputation when it comes to military procurement, and acquiring 30-year-old fighters to address a «capability gap» certainly will not do much to mend this.

    Unfortunately, there may be no ideal solution. Buying new build Super Hornets would be politically unwise for cost reasons and as retaliation for Boeing trying to stymie Bombardier. Buying used Hornets runs the risk of repeating the same risks as the RCN’s used submarines.

    Perhaps a third option should be considered?

    While Canada’s Chief of Defence Staff believes «One cannot lease fighters»; Saab would argue otherwise. Saab has proven to be more than willing to lease out its Gripen fighters to nations like the Czech Republic and Hungary. Canada is not the first cash-strapped nation in need of fighters, after all.

    As luck would have it, Sweden may have a sizable surplus of Gripen C/D models in the near future. Unfortunately, the Gripen C/D is not as capable as the JAS 39E. The C/D variants lack the increased range, power, payload, AESA radar, and IRST of the Gripen E. In some ways, like range and payload, the Gripen is inferior to Canada’s CF-18. However, these aircraft are all fairly new (built in the 2000s), have an enviable safety record, and are famously affordable.

    Acquiring Gripen C/Ds for the RCAF would come with a major caveat. There would be the additional cost of dealing with a mixed fighter fleet. This is mitigated somewhat due to the Gripen’s use of the same weapons, ease of maintenance, and the fact that its Volvo RM12 is based on the same GE F404 found in the CF-18. The RCAF would have a similar issue with the Super Hornet, however. Despite its name and appearance, the Super Hornet shares very little in common with the CF-18.

    A more minor caveat would be the fact that the Gripen is simply a smaller, lighter fighter than the CF-18. For some, it would be seen as a «downgrade». There would also undoubtedly be uproar over its single-engine layout, for right or for wrong. The fact of the matter is that there is very little the Gripen cannot do that the CF-18 has done over the last 30 years.

    Leasing, or even purchasing, slightly used Gripen C/Ds would certainly be more affordable than purchasing Super Hornets. Yes, there would be additional start-up costs related to training and logistics, but certainly not in the $6.4 billion range. They would almost certainly cost more than second-hand RAAF Hornets, but this would be money well spent considering that the RAAF Hornets would require costly refits just to make them last another decade (possibly less).

    A leased fleet of Gripens would certainly eliminate plenty of variables associated with an interim fighter. There would be no need to find a buyer for the aircraft when they are no longer needed. No need to dispose of fighters that are no longer airworthy. Canada simply uses the fighters for ten years while it waits for the CF-18 replacement to happen. It also gives the RCAF a chance to «try-before-you-buy» of the Gripen platform itself.

    The Gripen is not a perfect solution for Canada’s interim fighter… But neither is the Super Hornet, old surplus Hornets, or any of the other fighters. The Gripen certainly merits a look, however. A short term lease of the C/D model may be enough to convince the powers that be that the more advanced Gripen E/F is the best fighter for Canada.

    Posted by Doug Allen

    http://bestfighter4canada.blogspot.de/2017/11/do-we-really-want-to-buy-used.html

    Να σημειωθεί επίσης ότι η ποινική ρήτρα που επέβαλαν η ΗΠΑ για την συμφωνία πώλησης των καναδικών επιβατικών αεροσκαφών πρως την αεροπορική εταιρία Delta Air Lines θα παραμείνει ένα μεγάλο θέμα, άσχετα αν ήθελαν να επιλέξουν το μοντέλο του ανταγωνιστή απο τις ΗΠΑ.

    Συνεπώς το πρόβλημα που ξεκίνησε απο την εταιρία απο το Seattle, δεν φαίνεται να λύνεται με μια διαφυγή(για την οποία μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις) του Καναδά σε ένα άλλο προϊόν απο τις ΗΠΑ για την αντικατάσταση του στόλου μαχητικών της RCAF.

    Bombardier hit with 219% duty on sale of jets to Delta Air Lines
    Boeing had complained that Bombardier inked a deal with Delta Air Lines for up to 125 of the jets by offering the planes at below-market price.

    OTTAWA—Bombardier’s hopes for breaking into the U.S. commercial aviation market took a massive blow on Tuesday, as the U.S. Department of Commerce proposed a hefty 219 per cent duty on its CSeries jets.

    https://www.thestar.com/business/2017/09/26/commerce-department-gives-bombardier-219-duty-on-the-sale-of-jets-to-us-airline.html

    Συνοψίζοντας τις παραπάνω αναφορές(και μερικά αλλά στοιχεία απο διάφορες πηγές), δεν φαίνεται να έχει πέσει σε καμία περίπτωση μια απόφαση για ένα συγκεκριμένο αεροσκάφος ως εναλλακτική λύση για την κατάρρευση της συμφωνίας για τα SΗ. Έτσι νομίζω ότι θα πρέπει να περιμένουμε τις εξελήξεις του νέου διαγωνισμού που ανακοίνωσε η κυβέρνηση Trudeau μετά τις εκλογές.

    Απάντηση
  4. Theognostos

    @Gunslinger32
    Είδες ότι ο Καναδάς είχε επιλέξει στήν αρχή το Northrop F-18L όπως καί η Ελλάς

    Τελικά εφόσον η Νορθροπ αδυνατούσε πλέον νά παράγει το αεροσκάφος γιά τούς γνωστούς λόγους κατέληξαν στα F—18 πού όμως έχασε κάποια από τήν μαχητικὸτητά του ένεκκα τών αλλαγών γιά τήν ναυτική έκδοσή του

    Απάντηση
    • Theognostos

      οσο για αναβαθμίσεις της πλατφορμας του αεροσκάφους κοιτα

      NASA THRUST VECTORING (In yaw so simple!)

      και F-18 HARV

      αυτά έπρεπε νά τα είχαν προωθήσει μαζι με νέα ηλεκτρονικά ΑΕΣΑ κτλ….μικρές αλλαγές στίς εισόδους αέρος ραμ και θά είχαν αεροσκάφη 4+++ γεννιάς

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Όντως ένα σχέδιο με πολλές δυνατότητες και περιθώρια για βελτιώσεις και αναβαθμίσεις. Όχι ότι η πρόταση του ανταγωνιστή ήταν χειρότερη, αλλά μικρότερο και με έναν κινητήρα, με όλα τα δυνατά και αδύνατα σημεία που συνοδεύουν την σχεδίαση ενός μονοκινητήριου μαχητικού(εμένα μου αρέσουν και τα δυο μοντέλα). Η εκδόση NG αν και δεν είναι άσχημη σαν σχέδιο και απο εμφάνιση, ουρλιάζει για κατευθυνόμενη ώση, εφόσον δεν προσφέρει την ευελιξία του Legacy χωρίς την οποία το πυροβόλο δεν μπορεί να παίξει σοβαρά σαν τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι σε έναν ευέλικτο αντίπαλο όπως π.χ. ένα κινεζικό Su-35 «Flanker-E».

    • ΑΧΕΡΩΝ

      Το F-18 που επελέγη,ἤ μάλλον προκρίθηκε από την ΠΑ ήταν το F/A-18Α//Β,αλλά όταν έγινε ἡ τελική επιλογή,είχε ἥδη παραδοθεί το -C/D στο U.S.N και την Αυστραλία.
      Aπ᾿ότι έχω ακούσει και διαβάσει,εξετάστηκε τουλάχιστον σε ένα πρωτὀτυπο ἡ διαμόρφωση που είχε επιλέξει και ἡ Ισπανία.

      Απάντηση
      • Theognostos

        μαλιστα..ακομη και η Γαλλια ο ειχε εξετασει σε περιπτωση που το ραφαλ δεν θα εμπαινε σε υπηρεσια στο χρονικο που ηθελαν

        The Spanish Air Force (Ejército del Aire) ordered 60 EF-18A model and 12 EF-18B model Hornets (the «E» standing for «España», Spain), named respectively as C.15 and CE.15 by Spanish AF. Delivery of the Spanish version started on 22 November 1985. These fighters were upgraded to F-18A+/B+ standard, close to F/A-18C/D (plus version includes later mission and armament computers, databuses, data-storage set, new wiring, pylon modifications and software, new abilities as AN/AAS-38B NITE Hawk targeting FLIR pods).

        In 1995 Spain obtained 24 ex-USN F/A-18A Hornets, with six more on option. These were delivered from December 1995 until December 1999. Before delivery, they were modified to EF-18A+ standard. This was the first sale of USN surplus Hornets.

        Potential operators
        The F/A-18C and F/A-18D were considered by the French Navy (Marine Nationale) during the 1980s for deployment on their aircraft carriers Clemenceau and Foch and again in the 1990s for the later nuclear-powered Charles de Gaulle, in the event that the Dassault Rafale M was not brought into service when originally planned.

        Austria, Chile, Czech Republic, Hungary, Philippines, Poland, and Singapore evaluated the Hornet but did not purchase it. Thailand ordered four C and four D model Hornets but the Asian financial crisis in the late 1990s resulted in the order being canceled. The U.S. DoD then purchased the Hornets in production for the Marine Corps.

        The F/A-18A and F-18L land-based version competed for a fighter contract from Greece in the 1980s. The Greek government chose F-16 and Mirage 2000 instead.

        https://www.flyingleathernecks.org/mcdonnel-douglas-fa-18-hornet/

      • ΑΧΕΡΩΝ

        To F-18L εξετάστηκε και εκείνο,αλλά επειδή δέν είχε παραγγελθεί από κανέναν πελάτη,βγήκε σχετικά γρήγορα από το κάδρο,ἄν και υπερείχε σε πτητικές επιδόσεις χάρη στην διαφορά βάρους.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: