Γράφει ο Oliver Steward

Με τις τελευταίες εξελίξεις να θέλουν την Βραζιλία να αποκτά το πλοίο αμφίβιας εφόδου HMS Ocean, εξετάζουμε την περίπτωση να το αντικαταστήσουμε.

Το HMS Ocean είναι ένα πλοίο αμφίβιας εφόδου εκτοπίσματος 22,000 τόνων, το μοναδικό ελικοπτεροφόρο και ναυαρχίδα του Βρετανικού Ναυτικού. Έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίζει επιχειρήσεις αμφίβιας απόβασης και να φιλοξενεί το επιτελείο του Βρετανού διοικητή αμφιβίων δυνάμεων και του διοικητή δυνάμεων αποβάσεως.

Τα παραπάνω νέα φαίνεται πως έχουν προκαλέσει ένα σημαντικό διάλογο για το μέλλον των πλοίων αμφιβίων αποβάσεων του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και το ευρύτερο θέμα αντικατάστασης μονάδων του στόλου και την επίπτωση στις ικανότητές του. Αυτή τη στιγμή, το HMS Ocean είναι η ναυαρχίδα τόσο του βρετανικού ναυτικού όσο και της ΝΑΤΟϊκής task force, ωστόσο, είναι προγραμματισμένο να παροπλιστεί μέσα στο έτος. Το κόστος του πλοίου υπολογίστηκε στα £250 εκατομμύρια, αριθμός που είναι το προϋπολογιζόμενο κόστος για τη ναυπήγηση των νέων φρεγατών πολλαπλών αποστολών.

Πώς πρέπει να κινηθεί το Ηνωμένο Βασίλειο θέτοντας χρονοδιαγράμματα και προτεραιότητες στις ναυτικές μονάδες επιφανείας του ώστε να πετύχει του στόχους στον τομέα της ασφάλειας; Με την επάνοδο της Ρωσίας, αναστάτωση στη Μέση Ανατολή, τον κίνδυνο πυρηνική αντιπαράθεσης στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού και την ικανότητα να προασπίζει τα βρετανικά συμφέροντα στην Βαλτική, στη Μεσόγειο, στην Καραϊβική και στον Ατλαντικό, και συγχρόνως να προβάλει πιθανώς και ισχύ στην περιοχή του Ειρηνικού- καθίσταται αναγκαίο να διαθέτει ένα πλοίο αμφίβιας εφόδου. Καθώς τα προσόντα του HMS Ocean εκτέθηκαν με λεπτομέρεια στο τελευταίο άρθρο, δεν θα τα επαναλάβω κι εδώ.

Συνεπώς, αυτό μας φέρνει στο δίλημμα, αν δηλαδή η νέα ναυπηγική πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου θα έπρεπε να εξετάσει την πιθανότητα προμήθειας ενός νέου πλοίου αμφιβίας επίθεσης.

Το σχέδιο της ΒΑΕ, για λόγους παρουσίασης και μόνον, παρουσιάζει ένα κατάστρωμα πτήσεων ικανό να εξυπηρετήσει την ταυτόχρονη λειτουργία έξι ελικοπτέρων, καταστρώματα οχημάτων για άνω των 100 στρατιωτικών οχημάτων και μια κλειστή δεξαμενή που μπορεί να δεχθεί έως και τέσσερα αποβατικά γενικής χρήσης. Είναι ακόμα εξοπλισμένο και με μία γέφυρα τελευταίας τεχνολογίας που ενσωματώνει τελευταίας τεχνολογίας ηλεκτρονικά και ασύρματες επικοινωνίες για την υποστήριξη επιχειρήσεων σε ξηρά, θάλασσα και αέρα.

Δύο πράγματα οφείλουμε να λάβουμε υπόψιν σχετικά με το HMS Ocean. Πρώτον, ναυπηγήθηκε με βάση «εμπορικές προδιαγραφές», που ουσιαστικά σημαίνει πως το όριο ζωής του φθάνει στο τέλος του και είναι λογικό και πρακτικό να το παροπλίσουμε. Από την άλλη μεριά, υπάρχουν κι εκείνες οι φωνές που πιστεύουν πως τα χρήματα θα έπρεπε να ξοδευτούν στην αναβάθμιση του HMS Ocean, να αυξήσουμε το όριο ζωής του και την ικανότητά του ωκεανοπλοΐας, με το συμπάθειο.

Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει όντως και μια τρίτη λύση: Να δρομολογήσουμε την προμήθεια ενός εμπορικά δυνητικού και οικονομικού αμφιβίου σκάφους χρησιμοποιώντας τεχνικές αρθρωτής ναυπήγησης, με κόστος μόλις ένα κλάσμα από αυτά που στοίχισε η κλάση Queen Elizabeth. Με αυτόν τον τρόπο, το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε να πετύχει ό,τι έκαναν οι Γάλλοι με την κλάση Mistral και πούλησαν τα νέα αυτά πλοία σε άλλες χώρες που δεν έχουν δική τους ναυπηγική ικανότητα.

Ενώ η Βρετανία στηρίζει τα στρατηγικά της σχέδια στις ικανότητες προβολής ισχύος του of HMS Queen Elizabeth, αυτό μπορεί να μην είναι ρεαλιστικό από τακτικής απόψεως. Όπως επισημαίνει ένα πολύ καλά πληροφορημένο άρθρο, ‘Τα αεροπλανοφόρα δεν μπορούν να κάνουν δυο δουλειές μαζί όπως τα αποβατικά‘. Συν το γεγονός ότι στοιχίζουν κλάσμα του κόστους της κλάσης Queen Elizabeth, αυτό θα μπορούσε να εγγυηθεί πως το ναυτικό θα είχε πλήρως ανεπτυγμένες ικανότητες προβολής ισχύος με το να αποβιβάζει και να αναπτύσσει τους πεζοναύτες του σε σημαντικούς αριθμούς εάν έστω κι ένα από τα δύο αεροπλανοφόρα είναι εκτός για οποιονδήποτε λόγο.

Τέλος, μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά τη βρετανική ναυπηγική βιομηχανία και να δημιουργήσει ζήτηση από την αγορά για ένα νέο «προσιτό» αεροπλανοφόρο αμφίβιας εφόδου που θα ανταγωνιστεί το γαλλικό Mistral. Είναι και στρατηγικώς βιώσιμο και οικονομικά λογικό για τους σχεδιαστές της βρετανικής Άμυνας και τους ειδικούς της βιομηχανίας να προτείνουν την νέα αυτή δυνατότητα στους πολιτικούς. Το μόνο πρόβλημα; Το κόστος σε χρυσό και ανθρώπους κάνει όλο το σχέδιο να δείχνει πολύ απίθανο.

 

Πηγή: https://ukdefencejournal.org.uk/the-case-for-a-new-uk-amphibious-carrier-to-replace-h-m-s-ocean-in-the-future/

4 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Δεν μπόρεσα να καταλάβω πως ακριβώς σκέφτονται να αντιμετωπίσουν με ένα πλοίο όπως αναφέρει στο άρθρο («καθίσταται αναγκαίο να διαθέτει ένα πλοίο αμφίβιας εφόδου», «η νέα ναυπηγική πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου θα έπρεπε να εξετάσει την πιθανότητα προμήθειας ενός νέου πλοίου αμφιβίας επίθεσης») τις παρακάτω προκλήσεις, αλλά δεν πειράζει όσο διαβάζω και παρακολουθώ μαθαίνω.

    την αναστάτωση στη Μέση Ανατολή
    τον κίνδυνο πυρηνικής αντιπαράθεσης στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού
    την ικανότητα να προασπίζει τα βρετανικά συμφέροντα στην Βαλτική, στη Μεσόγειο, στην Καραϊβική και στον Ατλαντικό, και συγχρόνως να προβάλει πιθανώς και ισχύ στην περιοχή του Ειρηνικού

    Απορώ που θα προλάβει να πρωτοπάει ένα πλοίο, και ειδικά σε περίπτωση που ξεσπάσουν εχθροπραξίες και ταραχές ταυτόχρονα σε περισσότερες απο μια περιοχή ενδιαφέροντος των Άγγλων. Νομίζω όμως πως το νόημα είναι στην τελευταία παράγραφο με το εμπορικό θέμα.
    Σε λίγο ολοκληρώνουν τα αεροπλανοφόρα, και ψάχνουν για μελλοντική απασχόληση στα ναυπηγεία. Οι ΗΠΑ πάντως για να έχουν παρουσία στις περιοχές ενδιαφέροντος τους, χρειάζονται πολλά περισσότερα πλοία του είδους(συν τις δυο ναυαρχήδες του 6ου και 7ου στόλου στην Μεσόγειος και στον Ειρηνικό).

    Απάντηση
  2. Gunner

    Οι Βρετανοί έκαναν πολλά λάθη με τα ναυπηγικά τους προγράμματα. Έπρεπε να σχεδιάσουν και να κατασκευάσουν 2-4 LHD όπως η κλάση Wasp με Ski-jump και να αφήσουν κατά μέρος πλοία όπως τα Queen Elizabeth.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Σαν ιδέα δεν είναι άσχημη, αλλά φαίνεται ότι τα συγκεκριμένα δεν ήταν αρκετά για τα σχέδια απόκτησης 100+ JSF των Άγγλων στην έκδοση STOVL, επειδή έχουν χώρο για μόλις 6 μαχητικά AV-8 η JSF. Η χωρητικότητα των μεγαλύτερων πλοίων Queen Elisabeth δίνει δυνατότητα για μεταφορά/λειτουργία μέχρι 36 μαχητικών του είδους(σε περιόδους πολέμου), αυτός ήταν προφανώς και ο λόγος για την απόφαση να πάνε σε αυτά τα μεγέθη σκαφών.

      Απάντηση
      • Gunner

        Άλλο θέλω, άλλο μπορώ οικονομικά να σηκώσω το βάρος των Queen Elisabeth. Από ότι φαίνεται δεν μπορούν να το σηκώσουν το βάρος και πολύ σύντομα θα δούμε κάποιο ή και τα 2 να πωλούνται.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: