Γράφει ο Κωνσταντίνος Τόλιας

Η άμυνα του Αρχιπελάγους απασχολεί την Ελληνική στρατιωτική ηγεσία τουλάχιστον από το ’74 και εντεύθεν. Επί δύο ωστόσο περίπου δεκαετίες το πρόβλημα επικεντρώνοταν στην άμυνα και εξασφάλιση σε επίπεδο κύριας ή το πολύ ενδιαμέσης νήσου. Όλο αυτό το διάστημα ο επιχειρησιακός σχεδιασμός των Ε.Δ ήταν εστιασμένος στην απόκρουση μείζονας αεροναυτικής αμφίβιας ενέργειας. Η πρόνοια για την αντιμετώπιση της απειλής σε επίπεδο βραχονησίδας ήταν υποτιμημένη και ευρισκόμενη σε αφάνεια. Η κρίση των Ιμίων ωστόσο τον Ιανουάριο του ’96 με την κατάληψη από τους Τούρκους της Δ.Ίμιας έθεσε νέα δεδομένα στο θέμα «Άμυνα Αρχιπελάγους» ωθώντας τον Ελληνικό μηχανισμό άμυνας στην αναζήτηση νέων μεθόδων, μέσων, τακτικών και οργανωτικών δομών προκειμένου να γίνει δυνατή η αντιμετώπιση της νέας μορφής απειλής.

Η προσπάθεια επικεντρώθηκε αρχικά στην αφομοίωση των διδαγμάτων από την πρόσφατη τότε κρίση με την ακριβή διάγνωση του τουρκικού τρόπου ενεργείας και την συνακόλουθη εξαγωγή σχετικών συμπερασμάτων. Σε δεύτερο χρόνο προχώρησε η κατάθεση προτάσεων εκ μέρους της στρατιωτικής ηγεσίας με στόχο την ανάπτυξη σχετικών αντιμέτρων σε στρατιωτικό επίπεδο.Πρώτο απτό δείγμα ήταν αφενός η ενίσχυση σε προσωπικό και μέσα των ακριτικών ΕΤΕΘ και η δημιουργία της Ζ’ΜΑΚ αφετέρου, μιας επαγγελματικού επιπέδου μονάδας,με στόχο την απόκριση σε παρόμοια περιστατικά σε στρατηγικό επίπεδο. Η νέα μονάδα,που στελεχώθηκε εξ’αρχής εξ’ολοκλήρου από επαγγελματίες, έλαβε από την πρώτη στιγμή την αμέριστη φροντίδα της διοίκησης, καθώς έγιναν άμεσα αντιληπτές οι ιδιαίτερες απαιτήσεις της μορφής αγώνα για την οποία προορίζονταν.

ΓΕΣ | Νυχτερινή άσκηση ανακατάληψης βραχονησίδας στην Λέσβο, με την επωνυμία «ΠΟΣΕΙΔΩΝ 2015»

Αν και στα μάτια πολλών η δημιουργία της εν λόγω μονάδας με απόλυτη εξειδίκευση σε ενα και μόνο είδος αποστολής καταδείκνυε τον κοντόφθαλμο και μυωπικό τρόπο με τον οποίο η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία αντιλαμβανόταν τις ειδικές επιχειρήσεις (ισχυρισμός που δεν στερείται βάσης) το βήμα είχε ήδη γίνει. Τα χρόνια που ακολούθησαν, με τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις να διανύουν εναλλασσόμενα διαστήματα έντασης και ύφεσης, καταδείχθηκε ο στρατηγικός σημασίας χαρακτήρας της μονάδας και τελειοποιήθηκαν, στο μέτρο του δυνατού,μέσα από επαναλαμβανόμενες ασκήσεις και σχετική τριβή οι τακτικές ανακατάληψης βραχονησίδων.

Η μερική μετατόπιση του επιχειρησιακού προσανατολισμού από το επίπεδο της άμυνας κύριας νήσου σε αυτό της ανακατάληψης βραχονησίδας έφερε στην επιφάνεια την ιδιαίτερη φύση και τις προκλήσεις που θέτουν επιχειρήσεις τέτοιου είδους. Εκ πρώτης όψης η ανακατάληψη καταληφθείσας από τον εχθρό βραχονησίδων θα μπορούσε κανείς να πει πως φαίνεται εγχείρημα απλούστατο και με την επιτυχία εξασφαλισμένη. Εναντίον της εχθρικής δύναμης επιπέδου ενισχυμένης διμοιρίας ή του πολύ λόχου που λογικά θα πρέπει να αναμένεται, οι φίλιες δυνάμεις δύνανται να επιστρατεύσουν ισχυρά αεροναυτικά μέσα που θα κρίνουν την μάχη σε λεπτά της ώρας και που θα καταστήσουν ακόμη και περιττή την άνοδο στην βραχονησίδα φιλίων τμημάτων προς εκκαθάριση και σταθεροποίηση. Ας φανταστεί απλώς κανείς τα παραλυτικά αποτελέσματα της ρίψης βομβών ναπάλμ μεταφερόμενων π.χ από ζεύγη επιθετικών αεροσκαφών F-4 Phantom και του βαθμού αποδιοργάνωσης που αυτή θα επιφέρει σε μια εχθρική δύναμη αγκιστρωμένη σ’εναν στόχο εμβαδού μερικών χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων. Σ’αυτήν τη περίπτωση δεν απαιτείται καν η επιστράτευση και εμπλοκή μιας ειδικά εκπαιδευμένης δύναμης όπως η Ζ’ ΜΑΚ στον ρόλο της ανακατάληψης. Η «δουλειά» μπορεί εύκολα να γίνει από το προσωπικό μιας απλής ΜΑΚ ή ακόμη και από τμήμα απλού πεζικού.

ΓΕΣ | Συνεκπαίδευση Μονάδων Ειδικών Δυνάμεων με Ελικόπτερα της 1ΗΣ ΤΑΞΑΣ

Η δημιουργία ωστόσο της Ζ’ ΜΑΚ αποκαλύπτει άλλο επιχειρησιακό προφίλ αποστολής και αποτελεί εισαγωγή στις λεπτές πολιτικό-διπλωματικο-στρατιωτικές παραμέτρους πιθανής Ελληνοτουρκικής κρίσης. Είναι λογικό να υποτεθεί πως από τη στιγμή που αποφασίστηκε η δημιουργία της Ζ’ ΜΑΚ η διοίκηση έχει στο μυαλό της «κάτι άλλο» για να το αναθέτει σε μια άκρως επίλεκτη και εξειδικευμένη μονάδα. Αυτό το «κάτι άλλο» εντοπίζεται στους περιορισμούς που θέτουν άσχετοι με το στρατιωτικό σκέλος διαχείρισης της κρίσης αλλά και την λογική (στρατιωτική και κοινή) παράγοντες, εντοπισμένοι στο επίπεδο της πολιτικής και της διπλωματίας. Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι φαίνεται πως στο μυαλό των καλούμενων να χειριστούν πιθανή κρίση πρυτανεύει η λογική της «λελογισμένης» χρήσης βίας, προκειμένου να μην προκληθεί υπερβολικά ο αντίπαλος και-κυρίως-να μην δυσαρεστηθεί ο υπεραντλαντικός σύμμαχος που έχει την κακή συνήθεια να παρεμβαίνει και να επιδρά με καταλυτικά αποτελέσματα σε παρόμοιες καταστάσεις. Σ’αυτήν την περίπτωση,η χρήση,επιχειρησιακά επιβεβλημένης αλλά «υπερβολικής» βίας, δρα με ανεπιθύμητες παρενέργειες σε πολιτικοδιπλωματικό επίπεδο και κρίνεται απαραίτητη η δράση εντός ορίων,που συνιστά πιο «εύπεπτη» και δικαιολογήσιμη επιλογή.

Κατά την άποψη του γράφοντος (και όχι μόνο…) οι περιορισμοί που τίθενται καθιστούν την ανάληψη ανάλογου εγχειρήματος από πολύ δύσκολη έως απαγορευτική, με ισχυρή πιθανότητα να οδηγήσουν την επιχείρηση σε άδικη ανθρωποσφαγή. Άλλωστε, το όνομα που έχει επιλεγεί για παρόμοιες επιχειρήσεις («Ιφιγένεια») είναι χαρακτηριστικό και δεν προδικάζει τίποτα το αισιόδοξο. Από τη στιγμή ωστόσο που οι όποιες επιλογές έχουν γίνει και δεν είναι στο χέρι μας να τις αλλάξουμε, ας προχωρήσουμε σε ενδελεχέστερη ανάλυση παρόμοιων επιχειρήσεων.

ΓΕΣ | Συνεκπαίδευση Μονάδων Ειδικών Δυνάμεων με Ελικόπτερα της 1ΗΣ ΤΑΞΑΣ

Από την παρακολούθηση των έως τώρα ασκήσεων, ο τρόπος σχεδίασης και εκτέλεσης παρόμοιας επιχείρησης φαίνεται να έχει αποκρυσταλλωθεί και μπορεί να παρουσιαστεί, με την αυτονόητη επισήμανση πως δεν πρέπει να αποκλείονται εκπλήξεις οι οποίες έχουν αναπτυχθεί έτσι ώστε την κρίσιμη ώρα να αιφνιδιάσουν τον αντίπαλο. Γενικά σε ανάλογου είδους επιχειρήσεις λαμβάνονται υπόψη ορισμένες παραδοχές. Η επιχείρηση θα λάβει χώρα νύχτα, ώστε να μεγιστοποιηθεί το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, να μειωθεί η εμβέλεια εντοπισμού από τις συσκευές νυχτερινής όρασης, να κλονισθεί ο αντίπαλος και γενικά να εκτελεσθεί η επιχείρηση από ευνοϊκότερες συνθήκες. Η ίδια η επιχείρηση θα περιλαμβάνει την εκτέλεση απόπειρας παραπλανήσεως με προσβολή του εχθρού από παραπλανητική κατεύθυνση προς διάσπαση της προσοχής του και τη δημιουργία ψευδούς εντύπωσης για το που πρέπει να αναμένεται η κρούση των φιλίων δυνάμεων. Της κύριας ενέργειας θα έχει προηγηθεί αθόρυβη άνοδο επί της βραχονησίδας αριθμού υποβρύχιων καταστροφέων με στόχο την εξασφάλιση προγεφυρώματος για την έφοδο της κύριας δύναμης, την σηματοδοσία επί της ακτής, την άρση των εχθρικών παγιδεύσεων, την κατεύθυνση πυρών,την προσβολή του εχθρού σε πρώιμο στάδιο και αν οι συνθήκες το επιτρέψουν ακόμη και την αθόρυβη σταδιακή εξουδετέρωση της εχθρικής δύναμης που θα σημαίνει και το τέλος της αρχικής φάσης. Με την έξοδο επί της ακτής αρχίζει η κύρια φάση, η οποία περιλαμβάνει κλασική εφαρμογή μάχης πεζικού σε μικρές αποστάσεις, σ’ενα περιβάλλον μάχης εν πολλοίς χαοτικό, με έντονο χαρακτηριστικό την μάχη μικρών κλιμακίων. Είναι προφανές πως σε ανάλογες καταστάσεις θα φανεί η αξία της εκπαίδευσης σε επίπεδο μικρών ηγητόρων και ανάπτυξης ατομικής πρωτοβουλίας και η διεύθυνση της όλης μάχης απαιτεί ένα ιδιότυπο μείγμα συγκεντρωτισμού με έντονα στοιχεία αποκέντρωσης. Η εξόντωση ή σύλληψη και των τελευταίων ανδρών του εχθρού και η σταθεροποίηση επί της βραχονησίδας θα σημαίνει και το τέλος της επιχείρησης.

ΓΕΣ | Επιχειρησιακή Εκπαίδευση 98 ΑΔΤΕ

Επί όλων αυτών έχουμε να κάνουμε κάποιες παρατηρήσεις. Καταρχήν θεωρούμε περίπου ανέφικτη την πιθανότητα επίτευξης τακτικού αιφνιδιασμού. Η εχθρική δύναμη θα αναμένει την ελληνική ενέργεια, θα είναι εφοδιασμένη με πλήθος συσκευών νυχτερινής παρατήρησης (κατά βάση θερμικών χωρίς να αποκλείεται και η χρήση φορητών ραντάρ έρευνας εδάφους) και θα έχει τη προσοχή της τεταμένη. Αμφίβολη είναι επίσης και η επιτυχία υποεπιχείρησης παραπλάνησης. Από την έως τώρα παρακολούθηση των ελληνικών ασκήσεων παρόμοιου είδους είναι λογικό να υποτεθεί πως ο εχθρός θα έχει εξάγει τα συμπεράσματα του και θα θεωρεί την πτυχή της παραπλάνησης δομικό στοιχείο των ελληνικών τακτικών άρα είναι μάλλον δύσκολο να «τσιμπήσει το δόλωμα» για να το πούμε απλά. Η υπόθεση τώρα της αφανούς ανόδου υποβρύχιων καταστροφέων επί της βραχονησίδας συγκεντρώνει αντικειμενικά μειονεκτήματα. Ο χώρος είναι μικρός και δεδομένος και τα πιθανά σημεία εξόδου επί της ακτής είναι συγκεκριμένα, φυλασσόμενα, και πάντως επιτηρούμενα και καλυπτόμενα από πυρά. Ακόμα και η χρήση απόκρημνων σημείων είναι δυσχερής. Πέραν του ότι είναι δυνατόν αυτά να είναι παγιδευμένα, έστω με φωτοπαγίδες, η χρήση τους πρέπει να αναμένεται από τον εχθρό ακριβώς επειδή αποτελούν τα λιγότερο προφανή σημεία εξόδου-είναι αφελές να θεωρείται πως ο εχθρός δεν θα κάνει τις ίδιες με μας σκέψεις και θα λειτουργήσει όπως ο ημέτερος σχεδιασμός προσδοκά.

ΓΕΣ | Επιχειρησιακή Εκπαίδευση 80 ΑΔΤΕ

Κατά τη γνώμη μας η επιτυχία ανάλογου εγχειρήματος πρέπει να βασίζεται στην βιαιότητα της κρούσης και στην ισχύ πυρός. Μόνο με την εκτεταμένη χρήση της τελευταίας σε ρόλο υποστήριξης των φιλίων τμημάτων και καταστολής της εχθρικής αντίστασης είναι εφικτή η εκτέλεση παρόμοιας επιχείρησης με δεδομένο πως είναι προφανές πως οι κάποιες από τις έτερες προϋποθέσεις επιτυχίας κάθε στρατιωτικής επιχείρησης (αιφνιδιασμός, παραπλάνηση) πρέπει να αποκλείονται για λόγους που αναλύθηκαν παραπάνω. Φυσικά πρέπει να διατίθενται και τα ανάλογα μέσα. Είναι απαράδεκτο 23 ολόκληρα χρόνια από την κρίση των Ιμίων και 21 από την τάξη της σχετικής απαίτησης να μην έχει προχωρήσει ακόμη η προμήθεια ειδικών σκαφών «συνοδείας και συμβολής άμυνας νήσου» σαν το Σουηδικό CB-90, το ιδεώδες σκάφος για χρήση στο δαιδαλώδες και χαρακτηριζόμενο από έντονη κατάτμηση νήσων και ακτών περιβάλλον του Αιγαίου. Με την θωράκιση του και τον ισχυρό οπλισμό του είναι σε θέση να προσφέρει αυτό ακριβώς που λείπει από τις μονάδες Αμφίβιων Καταδρομών: προστασία κατά την μεταφορά και την κρούση και ισχύ πυρός για καταστολή της εχθρικής αντίστασης επί της ακτής, ανεξάρτητα των άλλων ειδικών εφαρμογών που μπορεί όπως να έχει π.χ της προσβολής ακόμη και μεγαλύτερων σκαφών επιφανείας του αντιπάλου χάρη στα Κ/Β μικρού βεληνεκούς που μπορεί να φέρει. Ακόμη και έτσι πάντως,οι φίλιες δυνάμεις πρέπει να είναι αποφασισμένες για βαριές απώλειες που τονίζει έτι περαιτέρω την ανάγκη για τον ελιτίστικο χαρακτήρα που αυτές πρέπει να έχουν.

Νορβηγικά CB-90

Με δεδομένο πως πολλά έχουν γραφεί για το θέμα «ανακατάληψη βραχονησίδων» ας επιχειρήσουμε να δούμε τώρα το θέμα από την «άλλη πλευρά του νομίσματος», αυτόν της άμυνας επί βραχονησίδων ώστε να συμπληρώσουμε την όλη εικόνα. Καταρχήν πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως σε ανάλογη περίπτωση ο εχθρός δεν θα μας κάνει την χάρη (πλην ελαχίστων πιθανών εξαιρέσεων) να λειτουργήσει όπως προβλέπεται για τις ημετέρες δυνάμεις, ήτοι να επιχειρήσει αφανή και με την χρήση ελαχιστοποιημένων ποσών βίας άνοδο σε Ελληνική βραχονησίδα. Η προσπάθεια του θα έχει χαρακτηριστικά κανονικής στρατιωτικής επιχείρησης υπό συνθήκες επιδιώξιμες από όλους τους στρατούς συνθήκες: αιφνιδιασμό, ταχύτητα, δυναμικότητα ενέργειας και πρόθεση ισχυρής υπεράσπισης των κεκτημένων. Βέβαια κάτι τέτοιο θα μπορούσε να πει κανείς πως λύνει τα χέρια της Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας που θα μπορεί να επικαλεσθεί την εχθρική συμπεριφορά για την δίχως όρους και περιορισμούς χρήση της ημέτερας ισχύος, αλλά με δεδομένη την ελληνική πραγματικότητα καλό είναι αυτό να μην θεωρείται δεδομένο και ο αντίπαλος το ξέρει. Η όλη προσπάθεια άμυνας των αρχιπελαγικών συμπλεγμάτων νησίδων και βραχονησίδων πρέπει να εγκαταλείψει την αρχή της υπερεξασφάλισης, δηλαδή της φυσικής παρουσίας σε κάθε νησίδα πιθανό στόχο του αντιπάλου και να εστιασθεί στην αρχή της ευελιξίας, της επαύξησης της επιτήρησης με τεχνητά μέσα και κυρίως στην επίδειξη απόλυτης αποφασιστικότητας στην αρχή της διατήρησης και αποκατάστασης της συνοχής του πάτριου εδάφους.

ΓΕΣ | Επιχειρησιακή Εκπαίδευση 88 ΣΔΙ

Και μόνο η ύπαρξη της τελευταίας δύναται να λειτουργήσει αποτρεπτικά για τον αντίπαλο στην επιδίωξη ανάλογου εγχειρήματος και υπό μια έννοια «κατευναστικά» στην εξέλιξη όλης της κρίσης. Η οξεία λειψανδρία και τα γενικότερα σχετικώς μικρά μεγέθη που χαρακτηρίζουν το ελληνικό στράτευμα τονίζουν έτι περαιτέρω την ανάγκη απαγκίστρωσης από την αρχή της «ταυτόχρονης παρουσίας παντού», η οποία οδηγεί στην διάσπαση των ήδη μικρών μας δυνάμεων και στην αποδυνάμωση του συνολικού συστήματος άμυνας του Αρχιπελάγους.

Άλλωστε όπως έλεγε και ένας στρατηγιστής του παρελθόντος «όποιος αμύνεται παντού στην ουσία δεν αμύνεται πουθενά».

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

13 Σχόλια

  1. Ηλίας

    Η έλλειψη επαρκών αριθμών uav, όταν συμβεί το κακό, θα φανεί πάρα πολύ έντονα, cb90 μόνο μεταχειρισμένα, αν υπάρχουν, τώρα πια λόγω οικονομικών.

    Απάντηση
  2. Ασβος

    Δογμα και σκεψη ξεπερασμενα.
    Για πιο λογο να στειλεις τον »αφρο» των δυναμεων σου για να ανακαταλαβει εναν αχρηστο βραχο;
    Ποιος ειναι ο ΑΝΣΚ; Να μην χασουμε εδαφος ή να παρουμε αιχμαλωτους ωστε αργοτερα να κανουμε εντιμη διαπραγματευση;
    Και αν ο εχθρος εχει ΙΚΑΝΟ αριθμο φορητων α/α και α/τ πυραυλων παπαλα τα ελικοπτερα και τα ταχυπλοα μεταφορας σου. Θα αντεξεις να χασεις με μια-δυο διμοιριες των καλυτερων σου χωρις να μπορεσουν καν να ριξουν εστω μια σφαιρα;
    Το καλυτερο για μενα θα ηταν, εφοσον ο εχθρος εχει καταλαβει την βραχονησιδα, να την κανεις χωραφι με βομβες γενικης χρησης και ναπαλμ ή καταιγισμο ναυτικου βομβαρισμου.

    Απάντηση
    • κλείτος ο μέλας

      «Για πιο λογο να στειλεις τον »αφρο» των δυναμεων σου για να ανακαταλαβει εναν αχρηστο βραχο;»

      Γιατί υπάρχει το διέθνές δημόσιο δίκαιο,και συμφωνα με τη νομολογία πρέπει να φαίνεται..! ..οτι ασκείς κυριαρχικά διακαιώματα,αν, λεω ,ποτε αν, εμφανιστείς ενώπιον διεθνούς δικαστηρίου «ή και στον ΟΗΕ»,και αυτό δεν αποφανθεί οτι το ζήτημα άπτεται της πολιτικής.
      Πάντως από επιχειρησιακής άποψης,και πολιτικής ή στρατηγικής αν θέλεις,επειδή κούρασε τόσα χρόνια η φαρσοκωμωδία που ενίοτε μετατρέπεται σε τραγωδία του Αιγαίου ,αν και δεν ειμαστε επιτελάρχες ,συμφωνώ μαζί σου,αλλά μετά το χωράφι πρέπει να έχεις και στομάχι…..και όπλα…

      Απάντηση
      • Ασβος

        Δηλαδη αν εκδοσεις μια ΝΟΤΑΜ ή NAVTEX για ασκηση με ΑΛΗΘΙΝΑ πυρα στο συγκεκριμενο βραχο, ο οποιος ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΚΟΜΑ να ειναι ΕΔΑΦΟΣ ΣΟΥ, και οι »καταληψιες» δεν αποχωρησουν ποιος θα φταιει κατα το διεθνες δικαιο;

  3. Gunner

    Σκάφη όπως το CB-90Η τα οποία θα χρησιμοποιηθούν και για ανορθόδοξο ναυτικό πόλεμο, μόνο το ΠΝ πρέπει να τα διαθέτει. Το πρόγραμμα δεν προχωράει και δεν θα προχωρήσει όσο το ΠΝ αφήνεται απ΄ έξω.

    Απάντηση
    • κλείτος ο μέλας

      @Ασβος
      Το ίδιο μπορεί να κάνει και η Τουρκία,την ,ωρα που έχει τους καταληψίες πάνω,οπότε πας για τι?
      Το θέμα είναι οτι η Τουρκία αμφισβητεί τη κυριαρχία σου και αναθεωρεί τις διεθνείς συνθήκες.Προ Ερντογαν ,εμείς αν και βλέπαμε ορισμένα θέματα απλά λουφάζαμε όπως ακριβώς κάνουμε και τώρα και επικαλούμαστε το διεθνές δίκαιο και άλλα τέτοια ωραία, λόγω ΝΑΤΟ και ΗΠΑ κανένας δε πίστευε οτι θα βγει το πρόβατο εκτός μαντριού,γιατί ως γνωστόν όταν βγαίνει το τρωνε,οπότε δε πιστεύαν οτι οποιαδήποτε κατάσταση θα είναι δυσεπίλυτη και μη διαχειρίσιμη,έστω μέσω ΝΑΤΟ,αφου η ένταξη μας στην ΕΕ,προς αποτροπή της Τουρκικής επιθετικότητας ,δεν μας έκατσε τελικά,ουτε και η ένταξη των γειτόνων που περιμέναμε με μεγάλη προσμονή .Ομως ο σουλτάνος πιστεύει πως δεν είναι πρόβατα αλλά λύκοι και μάλιστα γκρίζοι όπως ο Κεμαλ.
      Οταν συμβαίνει αυτό μια λύση υπάρχει είτε εντός ΝΑΤΟ είτε εκτός.Αν είμαστε διατεθειμένοι να πράξουμε οτι και ο αλέξανδρος στο γόρδιον τη φρυγίας,οτι δε λύνεται κόπτεται ,ιτε παίδες κτλ….
      δηλαδή,για να μη μακρυγορώ, αν κάνουμε αυτό που προτείνεις είτε με ναβτεξ είτε χωρίς,πρέπει να σαι έτοιμος να βυθίσεις το στόλο τους και να καταταρρίψεις αεροσκάφη τους.Αν δε μπορείς,τότε κάνεις οτι κάνουμε ,με τα ανάλογα αποτελέσματα και ελπίζεις στη διεθνή κοινότητα…

      Απάντηση
      • Ασβος

        Προτρεχεις. ΟΛΟΙ οι τουρκικοι τσαμπουκαδες (χορα,σισμικ,ιμια) συνεβησαν με κυβερνηση Κεμαλικων (φιλοδυτικη-φιλονατοικη) και ακριβως επειδη ΗΞΕΡΑΝ τις τυποποιημενες διαδικασιες που πρεπει να ακολουθηθουν απο πλευρας μας γι’αυτο και εγινε οτι εγινε.
        Αντιθετα εναν αναθεωριτικο πρεπει να τον αντιμετωπισεις με μη συμβατικο τροπο.
        Ειμαι σιγουρος πως αν εφαρμοζαμε τον τροπο που περιγραφω παραπανω (notam-navtex με αληθινα πυρα) στην αντιμετωπιση των γειτονων δεν θα τολμουσαν να ξεμυτισουν στο αιγαιο για πολλα χρονια.
        ΥΓ: Αυτο με το διεθνες δικαιο και την διεθνη κοινοτητα με αφηνει παγερα αδιαφορο.
        Που ειναι οι τυποι αυτοι στην περιπτωση της Κυπρου;

  4. Δευκαλίων

    Δεν μπορώ να βρω λογική στην ανακατάληψη μιας βραχονησίδας ( ιδιαίτερα μιας ακατοίκητης) από ειδικές δυνάμεις.
    Όπως και δεν είναι εφικτή και η φύλαξη όλων των β/ν του Αιγαίου.
    Το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει θα ήταν η ύπαρξη επαρκούς ΠΒ σε κατοικημένους νήσους (κύριες και μικρότερες σε μέγεθος) και σε τέτοια απόσταση έτσι ώστε να καλύπτονται οι περισσότερες β/ν.
    Σε περίπτωση κατάληψης προσβολή με ΠΒ (κυρίως με εγκαιροφλεγή και λευκού φωσφόρου).Υποβοήθηση από τις ειδικές δυνάμεις μόνο για κατεύθυνση των πυρών και μετά το πέρας της ισοπέδωσης από το ΠΒ απόβαση για εκκαθάριση. Από πλευράς οικονομίας δυνάμεων, είναι καθαρή σπατάλη η οποιαδήποτε διάθεση άλλων δυνάμεων όπως αεροπορία, επιθετικά ελικόπτερα, προσωπικό ειδικών δυνάμεων.

    Απάντηση
  5. κλείτος ο μέλας

    @Ασβος
    » ΥΓ: Αυτο με το διεθνες δικαιο και την διεθνη κοινοτητα με αφηνει παγερα αδιαφορο.»

    αγαπητέ δε προτρέχω ,σε λέω απλά τι συμβαίνει και γιατί πάμε σε βραχονησίδες ή αναχαιτίζουμε σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες και δεν καταρρίπτουμε,και δημιουργήσαμε τη Ζ ΜΑΚ,αυτό μόνο.

    Κατα τα άλλα μαζί σου είμαι, αλλά έγω και συ δεν αποφασίζουμε και επίσης θεωρώ οτι θέλουμε και όπλικά συστήματα και πάνω από όλα λεφτά….

    Απάντηση
  6. Spirit

    Θα συμφωνήσω και εγώ με την λογική της ανακατάληψης μια βραχονησίδας… αν αποφασιστεί εμπλοκή, βομβαρδισμός είναι η καλύτερη λύση σε πρώτη βάση. Το να μαζευτεί ο μισός στόλος γύρω από μια βραχονησίδα όπως στα Ίμια δεν ξέρω που αποσκοπεί επιχειρησιακά.

    Επίσης διαφωνώ ότι τοCB-90 είναι το ιδεώδες σκάφος. Θα ψηφίσω φιλανδικά Watercat M22 AMC και εγώ.

    » alt=»» />

    Απάντηση
  7. Μάνος

    Οτιδήποτε εκτός από προσβολή των εχθρικών δυνάμεων που θα πατήσουν σε βραχονησίδα είτε από πυροβολικό είτε με όλμους με πυρομαχικά διασποράς είναι περιττό και επικίνδυνο,όπως ήταν και η αποστολή του ΠΝ21 στα Ϊμια.Το δηλώνεις,όπως έκανε ο ΑΓΕΕΘΑ
    και τελειώνεις.

    Απάντηση
    • κλείτος ο μέλας

      «Το δηλώνεις,όπως έκανε ο ΑΓΕΕΘΑ και τελειώνεις.»
      Αν μιλάς για τότε,και αφού το δήλωσε,λοιπόν,γιατί έψαχνε μονάδες για να στείλει κόσμό πάνω στις βραχονησίδες,και δεν παραιτήθηκε ,όταν του αρνήθηκαν τη προσβολή με πυροβολικό?Ο επιχειρησιακός σχεδιασμός ανήκει σε αυτόν ,όχι στον υπουργό…..
      Επίσης,γιατί δημιουργήθηκε εκ των υστέρων η ΖΜΑΚ,αποτελούμενη αποκλειστικά εκ στελεχών με εκπαίδευση και επάνδρωση και ετοιμότητα που δε βρίσκεις σε πολλές μονάδες, και με επιχειρησιακό προσανατολισμό τις βραχονησίδες,για να μην υπάρχουν και μπερδέματα μεταξύ μονάδων αλλά και κλάδων για το ποιός θα ανέβει,και δεν αντέδρασαν άλλοι ΓΕΕΑΘΑ,για την άσκοπη σπατάλη του ανθού των ειδικών δυνάμεων?

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: