Από Kerry Patton

Παρουσιάστηκε ο τοπογραφικός χάρτης με όλα τα φυλάκια της Ταξιαρχίας και τις προκεχωρημένες επιχειρησιακές βάσεις. Σκύψαμε με περισυλλογή πάνω από τον χάρτη σε μια παρατεταμένη στιγμή ησυχίας. Τότε στα ξαφνικά, σαν να ήταν συνεννοημένο, οι τρεις άνδρες της ομάδα μας μέσα στους στρατώνες (B-Hut) κοιταχτήκαμε αναμεταξύ μας και είπαμε δυνατά: «Αυτοί οι τύποι την έχουν βάψει».

Όποιος και να ήταν ο μάγος που τοποθέτησε τουλάχιστον τα μισά φυλάκια ήταν τελείως ηλίθιος. Το έδαφος μπορεί να γίνει ο καλύτερος φίλος σου ή ο χειρότερος σου εχθρός. Σε αυτήν την περίπτωση, η τοποθέτηση φυλακίων σε χαμηλό έδαφος ή σε οποιαδήποτε περιοχή δίπλα στο αδύνατο να δεχθείς προμήθειες ή γρήγορα δυνάμεις άμεσης επέμβασης, θα αποδειχθεί καταστροφικό.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, καθώς περπατούσα κοντά στην γραμμή απογείωσης, είδα αρκετά ελικόπτερα μεταφοράς τραυματιών να προσγειώνονται με μια μεγάλη ομάδα ιατρών και νοσοκόμων να περιμένει για να ξεφορτώσει τους τραυματισμένους στρατιώτες. Ήταν ένα θέαμα που δεν θα ξεχάσω ποτέ: σκισμένες στολές, ματωμένα πρόσωπα, ενδοφλέβιες χορηγήσεις (IVs) και σώματα πάνω σε φορεία να μεταφέρονται μέσα στις νοσοκομειακές σκηνές.

Η μάχη που συμμετείχαν αυτοί οι άνδρες θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η σύγχρονη έκδοση της «Τελευταίας Μάχης του Κάστερ» (Custer’s Last Stand).

Αναρωτήθηκα πως μια τεχνολογικά προηγμένη, τρομερής ισχύος πυρός, πειθαρχημένη δύναμη μάχης έφαγε τόσο ξύλο από μια ομάδα ρακένδυτων ανταρτών. Συνειδητοποίησα την απάντηση την στιγμή που η ομάδα μου και εγώ ξαναείδαμε τους τοπογραφικούς χάρτες με όλες τις θέσεις των φυλακίων μας: Αποτύχαμε να χρησιμοποιήσουμε το έδαφος προς όφελος μας.

Κάτι έπρεπε να γίνει σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση. Κάποιος ή κάποια ομάδα έπρεπε να γίνει ο κακός τύπος και να πει στη Διοίκηση αυτά που δεν ήθελε να ακούσει. Αυτή η ομάδα των στρατιωτικών συμβούλων ήμασταν εμείς.

Ως στρατιωτικός σύμβουλος συχνά, εγώ μαζί με την ομάδα μου, δεχόμασταν συγχαρητήρια για την βοήθεια που παρείχαμε. Ένα απλό «ευχαριστώ» στον πόλεμο είναι κάτι πολύ σημαντικό. Δυστυχώς, ασχέτως πόσα πολλά χτυπήματα στην πλάτη μπορεί να δεχθεί κάποιος, είναι πολύ εύκολο να νιώσεις ότι οι υπηρεσίες σού ήταν τελείως αποτυχημένες.

Ελάχιστα φυλάκια προσπαθούσαν απεγνωσμένα. Οι στρατιώτες θα έμεναν ημέρες ή ακόμα και εβδομάδες χωρίς προμήθειες. Η μοναδική υποστήριξη τους τούς παρέχονταν από αεροπορικά μέσα σταθερής πτέρυγας. Χωρίς βοήθεια. Χωρίς πυροβολικό. Χωρίς οι δυνάμεις άμεσης επέμβασης να έχουν την ικανότητα προσέγγισης τους εγκαίρως λόγω του εδάφους – ειδικά κατά τη διάρκεια των φοβερών χειμερινών μηνών σε περιοχές όπως οι επαρχίες Νουριστάν και Κουνάρ.

Κάναμε ο,τι καλύτερο μπορούσαμε ως ομάδα για να συμβουλεύσουμε την ιεραρχία για την τρέχουσα κατάσταση. Κάναμε ο,τι καλύτερο μπορούσαμε για να συμβουλεύσουμε σχετικά με τις πληροφορίες που συλλέξαμε με τα μέσα μας. Και, κάναμε ο,τι μπορούσαμε για να τους αποτρέψουμε στην γελοία τοποθέτηση των φυλακίων που προαναφέρθηκαν. Ως επί το πλείστον, οποιαδήποτε συμβουλή παρείχαμε έλαβε θετική απόκριση – εκτός από τα φυλάκια.

Συχνά ακούγαμε πως αυτή ήταν η διαταγή που είχαν λάβει αυτοί για τους οποίους δούλευα, να εγκαταστήσουν αυτά τα φυλάκια σε εκείνες τις θέσεις. Εμείς, καθώς και η Διοίκηση, απλά και μόνο γι’ αυτόν τον λόγο δεν μπορούσαμε να τα μετακινήσουμε. Αυτή η δικαιολογία εξόργισε την ομάδα μου, ήταν κάτι περισσότερο από απλή αδιαφορία.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής μας στην N2KL, την περιοχή που παρείχαμε συμβουλευτικές υπηρεσίες, είχαν «ματώσει πολλές μύτες». Η ταινία Restrepo δημιουργήθηκε στη διάρκεια εκείνης της περιόδου και στην ίδια περιοχή των πολεμικών επιχειρήσεων. Η αναπαράσταση σ’αυτή την ταινία του πως κατέρρευσαν τα πράγματα είναι τόσο ακριβής όσο ο,τι άλλο έχω δει μέχρι σήμερα.

Ζω με την σκέψη ότι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει περισσότερα. Αλλά πώς; Τα στοιχεία μας ήταν σωστά. Κάθε ημέρα για εβδομάδες μέχρι το τέλος, η ομάδα μας είχε άνδρες ανεπτυγμένους εξω από το στρατοπεδο πράττοντας αυτό που της είχε ζητηθεί για την λήψη επικοινωνιών και την δημιουργία δικτύων συλλογής πληροφοριών. Άρα, που ακριβώς αποτύχαμε;

Αποτύχαμε λόγω ανεπαρκούς διατύπωσης και πειθούς.

Αν προωθούσαμε τις σκέψεις μας και πιέζαμε την Διοίκηση να πράξει το σωστό μετακινώντας αυτά τα φυλάκια, θα είχαμε, στο μέλλον, μικρότερη αιματοχυσία. Οι συμπολεμιστές μου μπορεί να βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά σε σχέση με μένα, ωστόσο, αυτές είναι κάποιες σκέψεις που έχω ζήσει από την επιστροφή μου σχεδόν μετά από εφτά χρόνια.

Ο αποδέκτης του Medal of Honour, Ράιαν Μ. Πιτς, ήταν ο μοναδικός επιζών που είχε τοποθετηθεί στο φυλάκιο όπου πολέμησε στην Μάχη του Ουανατ (Battle of Wanat). Η δημιουργία της βάσης οχήματος περιπολίας ήταν μια από τις σφοδρές διαφωνίες μας. Στην ουσία, συμβουλεύσαμε να παραχωρηθούν όλα τα φυλάκια της συγκεκριμένης περιοχής στον Αφγανικό Εθνικό Στρατό ώστε να είναι αυτός αντιμέτωπος με τα χτυπήματα των Ταλιμπάν αντί οι δικοί μας εν όπλοις αδερφοί.

Οι απώλειες εκείνης της ημέρας, κατά την γνώμη μου, ήταν περιττές. Οι ηγέτες αφουγκράστηκαν τις ιδέες μας, αλλά δεν ήθελαν να τις εφαρμόσουν. Γιατί όμως;

Ξανά, αποτύχαμε στα καθήκοντα μας να διατυπώσουμε με σαφήνεια και να πείσουμε ως σύμβουλοι.

Τιμωρούσα τον εαυτό μου για αυτό για πολλά χρόνια. Είμαι σίγουρος πως κι οι υπόλοιποι νιώθουν το ίδιο όσο αφορά τις δικές τους εμπειρίες του παρελθόντος. Είχα διάφορους εφιάλτες – συμπεριλαμβανομένης της ομάδας των νοσοκομειακών ελικοπτέρων να προσγειώνονται στο ελικοδρόμιο εκείνη την ημέρα καθώς έβλεπα τους νοσοκόμους να κάνουν τις διαδικασίες παροχής βοήθειας. Αλλά τι πονάει πιο πολύ; Η παραδοχή των αποτυχιών μου και το να σκέφτομαι ότι οι αποτυχίες μου είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο Αμερικανών.

Πρόσφατα, έπρεπε να αποδεχθώ την πραγματικότητα. Δεν απέτυχα αλλά ούτε κι η ομάδα μου. Κάναμε ο,τι μας ζητήθηκε και πολλά, ΠΟΛΛΑ, περισσότερα. Είμαι απίστευτα υπερήφανος που συμμετείχα σε αυτές τις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Επίσης, ξέρω, οι αδερφοί μου που σκοτώθηκαν κατά τις μάχες δεν θα θελαν να συνεχίσω να τιμωρώ τον εαυτό μου για κάτι στο οποίο είχα τον ελάχιστο έλεγχο της κατάστασης.

Πρωτοδημοσιεύθηκε στο havokjournal.com την 12 Ιουνίου 2015.

Απόδοση/Μετάφραση για την Προέλαση.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

2 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Φοβερό ντοκιμαντέρ το Restrepo, παρόλο που δεν είναι το μοναδικό για την εμπλοκή στο Αφγανιστάν. Η χαζομάρα(για να το θέσω ευγενικά) των πολιτικών πάντως δεν έχει όρια, ειδικά σε χώρες του ΝΑΤΟ, αυτό είναι για εμένα το σίγουρο.

    Απάντηση
  2. tsimuha

    «From tsimuha to GIDIA & PAVLIDIS (Κing GIDI)”
    Στανη “O ΦΑΙΔΩΝ” μονο σε εμας θα βρειτε τα εξαιρετικα GIDIA ρατσας PAVLIDIS, τιμαι φιλικαι”

    TΡΕΞΤΕ GIDIA TΡEΞTE.

    General Kim Tsagolov (1930-2015)

    Την εποχη που δρουσε μεταμφιεσμενος στο Αφγανισταν

    View post on imgur.com

    View post on imgur.com

    http://gorets-media.ru/page/v-moskve-na-86-om-godu-zhizni-skonchalsja-legendarnyj-general-kim-cagolov

    https://www.yaplakal.com/forum7/topic1638141.html

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: