Γράφει ο Στάθης Βασιλείου

Η κλάση θωρηκτών Iowa ήταν η τελευταία κλάση θωρηκτών του αμερικανικού ναυτικού. Αποτέλεσε σχεδιαστική εξέλιξη των παλιότερων κλάσεων North Carolina και South Dakota εκτοπίζοντας 55,000 τόνους και συνδυάζοντας τεράστια ισχύ πυρός με ταχύτητα 33 κόμβων, λειτουργώντας ως συνοδά των αεροπλανοφόρων κλάσης Essex.

Δύο ελικόπτερα UH-1 «αναπαύονται» προσωρινά στο κατάστρωμα πτήσεων του θωρηκτού USS New Jersey (BB-62) (κλάσης Iowa) τον Δεκέμβριο του 1968 κατά τη φάση επιχειρήσεων στο Βιετνάμ.

Αποσύρθηκαν με το τέλος του πολέμου εν αναμονή της νέας κλάσης Montana που δεν ναυπηγήθηκαν ποτέ. Επανήλθαν δύο φορές σε υπηρεσία: μία το 1968-69 ταχέως και ως είχαν περίπου με απόφαση του υπουργού Μακναμάρα για να παρέξουν πυρά υποστήριξης σε μονάδες κοντά στα παράλια του Βιετνάμ καθώς η επιχείρηση Rolling Thunder είχε προκαλέσει μεγάλη αιμορραγία σε αεροσκάφη και μία ακόμα, το 1982-92 με απόφαση του προέδρου Ρήγκαν για «ναυτικό των 600 πλοίων» με τα iowa να αναβαθμίζονται σημαντικά για να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος στα νέα σοβιετικά υπερ-καταδρομικά κλάσης Kirov.

Ο οπλισμός τους ήταν:

1η περίοδος – 1940-58

– 9 πυροβόλα των 16in (406 mm) σε 3 τριπλούς πύργους
– 20 πυροβόλα των 5in (127 mm) σε δίδυμους πύργους
– 80 πυροβόλα των 40 mm Bofors
– 49 πυροβόλα των 20 mm Oerlikon
– 3 υδροπλάνα Vought OS2U Kingfisher/Curtiss SC Seahawk

2η περίοδος – 1968-69

Ουσιαστικά ίδιος, οι καταπέλτες υδροπλάνων αντικαταστάθηκαν από ελικοδρόμιο από την περίοδο του πολέμου της Κορέας

3η περίοδος – 1982-1992

– Όλα τα πυροβόλα των 40mm και 20mm αφαιρέθηκαν.
– 4 CIWS Phalanx των 20mm
– 16 πύραυλοι RGM-84 Harpoon
– 32 πύραυλοι BGM-109 Tomahawk
– ΜΕΑ RQ-2 Pioneer

Επιπλέον, το ραντάρ εναέριας έρευνας αντικαταστάθηκε από το AN/SPS-49, το νέο ραντάρ ναυτιλίας AN/SPS-67, ΣΔΠ SWG-1 (για τους Harpoon) και SWG-2 ή SWG-3 (για τους Tomahawk). Προστασία από εχθρικές τορπίλες εξασφαλίστηκε από το συρόμενο δόλωμα AN/SLQ-25 Nixie, ηλεκτρονικούς παρεμβολείς SLQ-32 και εκτοξευτές αντιμέτρων Mark 36 SRBOC. Φυσικά, τα συστήματα επικοινωνιών άλλαξαν επίσης εξασφαλίζοντας ασφαλείς και δορυφορικού τύπου επικοινωνίες με τα άλλα πλοία του στόλου (ΝΤDS).

Συνολικά το κόστος αναβάθμισης των θωρηκτών έφτασε τα $1.7 δισεκατομμύρια ή -όπως αναφέρθηκε τότε- περίπου το κόστος ναυπήγησης μιας φρεγάτας O.H.Perry για κάθε ένα από τα τέσσερα θωρηκτά.

Προτάσεις περαιτέρω εκσυγχρονισμού με ραντάρ Aegis AN/SPY-1, πυραύλους Sea Sparrow και άλλες προτάσεις, απορρίφθηκαν γιατί τα συστήματα αυτά δεν θα άντεχαν στην ανατάραξη από τη βολή των πυροβόλων των 16 in. τα οποία παρέμειναν μέχρι το τέλος στα πλοία. Μια πρόταση του 1954 για αντικατάσταση των πύργων των πυροβόλων με ένα μείγμα από πυραύλους RIM-24 Tartar (2x), RUR-5 ASROC (1x) και πυρηνικούς πυραύλους SSM-N-8 Regulus II (8x) δεν υλοποιήθηκε.

Πέρα από τα UAVs 6 τύποι ελικοπτέρων επιχείρησαν από το πρυμναίο κατάστρωμα:

– Sikorsky HO3S-1
– UH-1 Iroquois
– SH-2 Seasprites
– CH-46 Sea Knight
– CH-53 Sea Stallion
– SH-60B Seahawk.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: