Τους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα δεν αγοράζει έναν μεγαλύτερο αριθμό αεροσκαφών πυρόσβεσης εξηγεί o αεροναυπηγός και επί 30 έτη διευθυντής του ειδικού περιοδικού «Πτήση και Διάστημα», Φαίδων Καραϊωσηφίδης, επισημαίνοντας πως η Ελλάδα βρίσκεται στη διεθνή πρωτοπορία, αφού «έχει μια εμπειρία αεροπυρόσβεσης που πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του ’60».

Μιλώντας στον ραδιοφωνικό του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, ο έμπειρος αεροναυπηγός περιγράφει τα δεδομένα στον συγκεκριμένο χώρο σε παγκόσμιο επίπεδο, επιχειρώντας να απαντήσει σε ενδεχόμενη απορία του κοινού για τη διάθεση τέτοιων ειδικών μέσων και για το σκοπό αυτό, εκκινεί την ανάλυση από τις παγκόσμιες αναζητήσεις σε ζητήματα σχεδιασμού και δράσης αντιπυρικών μέσων.

«Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα πυροσβεστικά αεροσκάφη είναι ένα εργαλείο. Δεν ισχύει το απλό θεώρημα ότι ένας εργάτης κάνει τη δουλειά σε δέκα ημέρες και εκατό εργάτες κάνουν τη δουλειά σε μια ημέρα, ενώ τα αεροσκάφη όπως και τα ελικόπτερα είναι βοηθητικά», τονίζει ο κ. Καραϊωσηφίδης.

Σημειώνει, δε, πως και να επιθυμούσαμε να αποκτήσουμε περισσότερα από αυτά τα ειδικά αεροσκάφη, αυτό δεν γίνεται εξαιτίας μιας ιδιάζουσας κατάστασης που έχει σχέση με την παύση της παραγωγής του τύπου, που έχει επιλεγεί εδώ και τρεις δεκαετίες ως ο κύριος τύπος για την αεροπυρόσβεση στην Ελλάδα από την Πολεμική Αεροπορία.

«Από το 2015 τα γνωστά μας «Canadair» δεν παράγονται. Πρόκειται για ένα πυροσβεστικό μέσο που πωλούνταν σε δύο γενιές (σ.σ. CL-215 και CL-415), ξεκίνησε να κατασκευάζεται στη δεκαετία του ’60 με γαλλική μάλιστα πρωτοβουλία και χρηματοδότηση, αν και είναι καναδικής προέλευσης, καθώς ο στρατηγός Ντε Γκωλ ήθελε να κάνει ένα άνοιγμα στις γαλλικές επαρχίες του Καναδά για πολιτικούς λόγους. Μάλιστα, ήταν η Ελλάδα η πρώτη χώρα που απέκτησε τον ειδικό τύπο μετά την ίδια τη Γαλλία», εξηγεί ο κ. Καραϊωσηφίδης, τονίζοντας πως και στην περίπτωση των υπολοίπων χωρών που λειτουργούν μεγάλους στόλους αεροπυρόσβεσης, η εικόνα δεν διαφέρει από αυτή της Ελλάδας.

«Αν κοιτάξουμε τους στόλους γύρω μας θα δούμε πως χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία, χώρες που έχουν αντίστοιχα προβλήματα κάθε καλοκαίρι διαθέτουν περίπου αντίστοιχους στόλους με τους δικούς μας, ίσως μόνο κατά τι νεότερους, δεν διαθέτουν δηλαδή 50, 100 ή 200 αεροπλάνα», εξηγεί ο κ. Καραϊωσηφίδης και σημειώνει πως η πιο πρόσφατη εθνική απόφαση αφορούσε την τελευταία αγορά δέκα αεροσκαφών Canadair CL-415 που έγινε στις αρχές του 2000.

«Τα αεροσκάφη αυτά -αθάνατα σε μεγάλο βαθμό, εξαιρετικά σκληροτράχηλα, καθώς δεν είναι συμπιεζόμενα όπως τα γνωστά μας επιβατικά και έχουν κατασκευαστεί με στόχο την αντοχή, προστέθηκαν στον στόλο των παλαιότερων CL-215, τα οποία φέτος πετούν μετά από την ανακατασκευή των κινητήρων τους, το μόνο τους «ευαίσθητο» τμήμα τεχνικά», λέει ο κ. Καραϊωσηφίδης, επισημαίνοντας πως το κύριο ζήτημα που προκύπτει σε έναν ενδεχόμενο επανασχεδιασμό μετά ενισχύσεως του στόλου των εναέριων μέσων, είναι η παύση παραγωγής των αεροσκαφών.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, κατά τον κ. Καραϊωσηφίδη μια δύναμη πυροσβεστικών ενάεριων μέσων σε μια χώρα όπως η Ελλάδα «δεν μπορεί να είναι μεγάλη καθώς αυτά τα αεροσκάφη «γράφουν» πάρα πολύ λίγες ώρες, σε μια συγκεκριμένη περίοδο, ενώ η κάθε χώρα αγοράζει μικρό αριθμό και έτσι συνέβη και η προσπάθεια διατήρησης της παραγωγής κατέληξε πρόσφατα άγονη».

Πώς μπορεί να ενισχυθεί η αεροπυρόσβεση στην Ελλάδα

Η σύγχρονη πραγματικότητα για τον τύπο που διαθέτουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι πως πλέον τα δικαιώματα ανήκουν σε μια νέα εταιρία, «η οποία και καταβάλει προσπάθειες να μαζέψει παραγγελίες για να βάλει ξανά σε παραγωγή το αεροσκάφος σε μια νέα, περαιτέρω εκσυγχρονισμένη μορφή, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει αν και υπάρχει πρόθεση αγοράς από την Ινδονησία και ακούγεται πως γίνεται μια προώθηση του νέου τύπου στον Καναδά», αναφέρει ο κ. Καραϊωσηφίδης.

«Ο μόνος τρόπος που υπάρχει για να αρχίσουν να κυλούν ξανά από μια γραμμή παραγωγής αεροσκάφη θα ήταν να δεσμευτεί μια χώρα, όπως η δική μας ή μια έτερη, ότι θα είναι πελάτες και έτσι η νέα εταιρία που διαθέτει τα δικαιώματα παραγωγής να αποκτήσει τον «μαγικό» αριθμό που ισχυρίζεται πως θέλει για να εκκινήσει την παραγωγή, να μαζέψει περίπου 25 παραγγελίες», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Στο ερώτημα της ύπαρξης ή μη εναλλακτικών λύσεων σε ό,τι αφορά αεροσκάφη πυρόσβεσης από άλλες πηγές και χώρες, ο διευθυντής του ειδικού περιοδικού «Πτήση και Διάστημα» τονίζει πως πρακτικά «δεν υπάρχουν και πολλές τέτοιες εναλλακτικές λύσεις», με βάση την κατάσταση στην παγκόσμια συγκεκριμένη βιομηχανία.

«Υπήρξε η σκέψη και η συζήτηση για ένα αμφίβιο αεροσκάφος ρωσικής προέλευσης, το Beriev, που όμως και οι ίδιοι οι Ρώσοι αγοράζουν με το σταγονόμετρο τα τελευταία είκοσι και πλέον χρόνια και όλοι αναρωτιούνται ποιο είναι το πρόβλημα του αεροπλάνου που πραγματικά έχει όπως φαίνεται προβλήματα», εξηγεί ο Έλληνας αεροναυπηγός.

Απαντώντας, παράλληλα, σε σχετικό ερώτημα περιγράφει πώς πρακτικές όπως αυτές των ΗΠΑ αλλά και της Ρωσίας, όπου γίνεται χρήση πολύ διαφορετικών εναερίων μέσων «και έχουν μετατραπεί μεγάλα μεταγωγικά αεροσκάφη για να φορτώνονται σε αεροπορική βάση με νερό ή επιβραδυντικό υλικό», εκτιμάται πως δεν είναι οι ενδεδειγμένες λύσεις για χώρες όπως η Ελλάδα με τη γεωμορφολογία και τις θερμοκρασιακές συνθήκες που χαρακτηρίζουν τη χώρα.

«Τέτοια αεροσκάφη δεν μπορούν να πετάξουν μέσα σε γεωγραφικό, δασικό, ανάγλυφο, η δε χώρα μας έχει το πρόβλημα, το ότι έχει ένα συγκεκριμένο δασικό ανάγλυφο και εδώ μπορεί να εισέλθει μόνο αεροσκάφος με συγκεκριμένα πτητικά χαρακτηριστικά, η Ελλάδα δεν διαθέτει στέπες ή μεγάλους όγκου ορεινούς όπως στις δυτικές ΗΠΑ», τονίζει ο κ. Καραϊωσηφίδης.

«Η Ελλάδα έχει μέσα στις τραγωδίες των πυρκαγιών και μια μεγάλη «ευλογία», που είναι όπλο για ένα αμφίβιο αεροσκάφος που μαζεύει αλμυρό ή γλυκό νερό και επιχειρεί ξανά και ξανά: το ότι οι υδάτινες περιοχές είναι κοντά στη στεριά και άρα την πυρκαγιά», εξηγεί, υπογραμμίζοντας πως «αυτό μεγιστοποιεί αυτό που ονομάζουμε ως πυροσβεστικό έργο για ένα αμφίβιο αεροπλάνο».

Η Ευρώπη και ο μηχανισμός RescEU

Σημαντική πάντως για τις μελλοντικές εξελίξεις στον τομέα της αεροπυρόσβεσης αναμένεται να είναι και η συνδρομή σήμερα αλλά και στο μέλλον του νέου μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του RescEU, ενός μηχανισμού που ενεργοποιείται όταν υπάρχει αίτημα μιας χώρας που συμμετέχει σε αυτόν.

Κατά τον κ. Καραϊωσηφίδη η ευρωπαϊκή πτυχή στον τομέα της αεροπυρόσβεσης είναι η εξαιρετικά σημαντική νέα εξέλιξη, που μπορεί να προκύψει στο άμεσο μέλλον συνδυαστικά με ευρωπαϊκή προμήθεια αεροσκαφών για τα κράτη που συμμετέχουν και συνεισφέρουν στον κοινό σχεδιασμό.

«Στις -όπως θα λέγαμε ίσως- «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης» αυτή είναι μια βάση και θα μπορούσαμε να έχουμε πράγματι έναν κοινό ευρωπαϊκό στόλο. Έναν στόλο που δεν θα εδρεύει κάπου κεντρικά ή σε μια χώρα αλλά θα είναι διασπαρμένος όπως σήμερα», εξηγεί ο Έλληνας αεροναυπηγός που βλέπει μόνο οφέλη για την Ελλάδα από μια τέτοια εξέλιξη.

«Το σημαντικό εδώ είναι πως η αρχική αγορά των μέσων θα γίνει με κοινή συνεισφορά, η συντήρηση, εκπαίδευση, διατήρηση του στόλου θα γίνει επίσης με μια κοινή συνεισφορά και τον στόλο θα διαχειρίζεται ένα όργανο που θα μεταφέρει αεροπλάνα όπου χρειαστεί, ενώ σε έναν τέτοιο ευρωπαϊκό στόλο θα πρέπει να υπάρχει και μια κοινή εμπιστοσύνη», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Έλληνας αεροναυπηγός.

Πηγή: cnn.gr

16 Σχόλια

  1. tallyhogr

    «κατά τον κ. Καραϊωσηφίδη μια δύναμη πυροσβεστικών ενάεριων μέσων σε μια χώρα όπως η Ελλάδα «δεν μπορεί να είναι μεγάλη καθώς αυτά τα αεροσκάφη «γράφουν» πάρα πολύ λίγες ώρες, σε μια συγκεκριμένη περίοδο»

    Τα αεροσκάφη θα μπορουσαν να έχουν διττο ρόλο και να χρησιμοποιουνται κατα την διάρκεια του χρόνου και οχι μονο 2-3 μηνες το καλοκαίρι. Το οτι εμεις δεν επιδιώξαμε να αποκτησουμε τις εξτρα δυνατοτητες, δεν σημαινει οτι το αεροσκαφος δεν ειναι χρησιμο κατα την διαρκεια του χρονου.

    Απο εκει και πέρα, o στολος μας ειναι 11 CL215 και 7 CL415. Ειναι ικανοποιητικος αριθμος αεροσκαφων, πλην ομως θα επρεπε να επιδιωχθει ο εκσυγχρονισμος τους. Στα μεν 215 με αλλαγη κινητηρων. Να αναβαθμιστουν εκει που πονάνε και να βελτιωθουν οι διαθεσιμοτητες τους και τα περιθωρια ζωης τους κατ επεκταση.

    Το γιατι δεν εχει προχωρησει κάτι τοσα χρόνια…

    Απάντηση
    • tsimuha

      «Στα μεν 215 με αλλαγη κινητηρων»

      Τα 215 καλο θα ηταν να πανε σε μουσεια και πλατειες.
      Ειναι τοσο παλια που η αλλαγη κινητηρων ειναι μονο ενα μερος του προβληματος.

      Απάντηση
  2. Gunslinger32

    Άλλο ένα θέμα που το «θυμόμαστε» μόνο σε περιόδους πυρκαγιών, για να θέσουμε το ίδιο ερώτημα που ανακυκλώνεται κάθε χρόνο. Συζήτηση να γίνεται, και ας μην αλλάζεο το γεγονός ότι τσάμπα αεροσκάφη δεν υπάρχουν, όποιος νομίζει ότι τα χρειάζεται αγοράζει και δεν μιλάει ούτε ασχολείται με μούφα ερωτήματα.

    Απάντηση
  3. anast

    θά λέγαμε γιατί δέν τά φτιάχνωμε ἐμεῖς ὅπως τά ΤΕΜΑΤ. ΔΙΌΤΙ δέν εἶναι F16! KAI ΥΔΡΟΠΛΑΝΑ…..

    Απάντηση
  4. SKYHOOK47

    Το ότι είσαι 30 χρόνια διευθυντής σε ένα περιοδικό με αεροπορικά κυρίως θέματα δεν σε κάνει «έμπειρο αεροναυπηγό» και ας έχεις πτυχίο. Έμπειρος αρχισυντάκτης μπορεί να είναι, έμπειρος αεροναυπηγός από τη στιγμή που δεν έχει εργαστεί πάνω στο αντικείμενο του πτυχίου του, δεν μπορεί να είναι…

    Απάντηση
    • STRATOS

      Αυτό σε πείραξε??!! Αντικείμενο ενός πτυχιούχου αεροναυπηγού μπορεί να είναι και διευθυντής σύνταξης σε 1 περιοδικό aerospace. Ο ΦΓΚ μου φαίνεται είναι και στην επιτροπή διερεύνησης ατυχημάτων της ΥΠΑ.

      Απάντηση
  5. SAS

    Αρες μάρες κουκουνάρες…
    Ξέχασε ότι υπάρχουν ελικόπτερα, ξέχασε τα PZL,ξέχασε ότι στις ΗΠΑ χρησιμοποιούνται τα μεγάλα αεροσκάφη μαζί με επιβραδυντικό υγρό για δημιουργία αντιπυρικών ζωνών δεν ειναι απαραίτητα να ειναι τόσο ευέλικτα.

    Καλά κάνω και δεν δίνω ευρώ για την κάθε φυλλάδα. Μόνο ιντερνετ.

    Απάντηση
    • STRATOS

      Και στην Ελλάδα έχουμε 3 συλλογές για να ρίχνουν τα C-130 επιβραδυντικό υγρό, και μετά από κάποια λίγα χρόνια που χρησιμοποιήθηκαν, τώρα σκουριάζουν στην Ελευσίνα (οι συλλογές) εδώ και τουλάχιστον 2 δεκαετίες!!!…..και αυτό από ρίψεις C-130 που είναι πολύ ποιο ευέλικτα από τα Αμερικάνικα B747, DC-10 .

      Τα PZL τα αγόρασε η σοσιαλιστική κυβέρνηση ανδρέα παπανδρέου για ψεκαστικά και στην πορεία τα μετατρέψαμε σε πυροσβεστικά..

      τα ελικόπτερα τα νοικιάζουμε για κάποιους μήνες το καλοκαίρι γιατί είναι ασύμφορο να τα αγοράσουμε και να τα συντηρούμε.

      Τα ελικόπτερα της Αεροπορίας στρατού χρησιμοποιούνται ως γνωστόν κάκιστα και καταχρηστικά της κύριας αποστολής τους.

      Το παραπάνω άρθρο και οι επισημάνσεις του ΦΓΚ είναι άριστες και δίνουν μια πλήρη εικόνα του προβλήματος της αεροπυρόσβεσης.

      Απάντηση
  6. Ασβος

    Το να θελουμε να χρεωσουμε αγορες πυροσβεστικων στον ηδη κουτσουρωμενο προυπολογισμο του ΥΠΕΘΑ, ειναι το λιγοτερο ιλαρο. Δημοσιος Διακλαδικος Φορεας Εναεριων Μεσων ειναι η λυση, με κονδυλια ΕΣΠΑ αγοραστε και Σινουκ για αεροδιακομηδες αν θελετε…

    Απάντηση
  7. Έμπειρος γενικώς

    Επιτέλους ένα διαφωτιστικό άρθρο! Είναι προφανές ότι λόγω γεωγραφικού αναγλύφου το πυροσβεστικό υλικό που ενδεχομένως θα απελευθέρωνε ένα τροποποιημένο Boing στην φωτιά δεν θα κατέληγε στη φωτιά αλλά θα χανόταν στο διάστημα. Επίσης κατανοητό και σεβαστό ότι το επιχείρημα ότι εφόσον δεν κατασκευάζονται πλέον canadair θα περιμένουμε. Εξάλλου το δώρο της θάλασσας δεν φεύγει, εκεί είναι και περιμένει. Ευτυχώς εμφανίστηκε κάποιος έμπειρος ναυπηγός και μας ενημέρωσε. Ευχαριστούμε!!

    Απάντηση
  8. thelinuxgk

    Δεν θα ήταν κακή ιδέα στο μέλλον να προμηθευόταν η Ελλάδα μερικά ΑΤ-802, το κόστος δεν είναι μεγάλο και μάλλον θα είναι απλό και στη χρήση και στη συντήριση. Το αεροσκάφος είναι αρκετά διαδεδομένο και το χρησιμοποιούν χώρες με παρόμοιες ανάγκες με την Ελλάδα, πολλές από τις οποίες είναι και αρκετά φτωχές με ελάχιστα εναέρια μέσα. Φυσικά μεταφέρει πολύ λιγότερο νερό αλλά το μικρό μέγεθος προσφέρει άλλα πλεονεκτήματα. Προς το παρόν η προμήθεια αυτού του αεροσκάφους ή άλλου ανάλογου πιθανότατα εμποδίζεται από το γεγονός ότι δεν κατασκευάζεται από μια γνωστή εταιρεία την οποία τελευταία η χώρα μας δείχνει να πρωτιμάει για προμηθευτή…

    Τα CL-215 δεν έχουν και πολύ μέλλον μπροστά, η ηλικία τους είναι πολύ μεγάλη και σύντομα πρέπει να αντικατασταθούν.

    Αν και τα αεροσκάφη χρησιμοποιούνται κυρίως το καλοκαίρι, δεν θα έλεγα ότι γράφουν πολύ λίγες ώρες. Αν πετάνε για φωτιές από τα τέλη Μαϊου μέχρι το Σεπτέμβριο συμπληρώνουν 4 μήνες καυτών επιχειρήσεων. Τους υπόλοιπους μήνες πρέπει να γίνει εκπαίδευση και βαριά συντήρηση και επίσης το χειμώνα τυχαίνει να αποσταλλούν και σε άλλες χώρες όπως συνέβη τουλάχιστον δυο φορές στο Ισραήλ. Φυσικά τα αεροπλάνα αυτά μπορούν σε κάποιες περιπτώσεις να εκτελέσουν και άλλους ρόλους, για παράδειγμα άκουσα πως έχουν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για μεταφορά προσωπικού και ανταλλακτικών!

    Απάντηση
    • SAS

      Τα ΑΤ-802 ειναι μια αναβάθμιση σε σχέση με τα PZL, αλλα έχουν ένα σημαντικό μειονέκτημα, το μεγάλο κύκλο ρίψης, μιας και απαιτούν ανεφοδιασμό από αεροδρόμια.
      Και για να προλάβω μην πεταχτεί κάποιος και μου πει για τα fireboss, να έχει υπόψη του οτι από 4-5 μποφόρ δεν μπορούν να κάνουν υδροληψίες.

      Αντίθετα με τα ίδια χρήματα καλό είναι να μισθώνονται ελικόπτερα, όπως κάνει ήδη η πυροσβεστική,.. με αρκετά καλά αποτελέσματα, μιας και έχουν πολλά πλεονεκτήματα έναντι των αεροσκαφών και μάλιστα με υψηλές διαθεσιμότητες.

      Λύσεις υπάρχουν αρκετές το θέμα είναι να παρθούν οι κατάλληλες αποφάσεις… επίσης είναι μεγάλο λάθος που έχει σταματήσει η χρήση επιβραδυντικού υγρού στις μεγάλες πυρκαγιές.

      Απάντηση
  9. Kostas

    το μέλλον δεν είναι στα μέσα κατάσβεσης αλλά στα μέσα επιτήρησης (σύστημα σταθερών καμερών, μη επανδρωμένα, μικροί δορυφόροι κλπ) και κυρίως η επιθετική καταδίωξη των εμπρηστών (υπάρχει πλέον τεχνολογια η οποία μπορεί να βοηθήσει στην κατάρτιση μικρής λίστας υπόπτων)

    Απάντηση
    • SAS

      Αυτά θα δρουν επιπρόσθετα, μπορείς ο καθένας να αντιληφθεί ότι για να καλύψεις ολόκληρες περιοχές επιτήρησης δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Αντιθέτως κράτη που είχαν αμελήσει το στόλο πυρόσβεσης, βάζουν σταδιακά το χέρι στην τσέπη να αγοράσουν μέσα κατάσβεσης.

      Απάντηση
  10. PROMAXOS

    Όπως είπε παραπάνω έτερος συνομιλητής, ο ειδικός ξέχασε τα PZL, τα πυροσβεστικά ελικόπτερα (όπως τα επίσης ρωσικά θηρία που μισθώνουμε, αντί να αγοράσουμε) και τις συλλογές για ρίψη επιβραδυντικού υγρού για δημουργία αντιπυρικών ζωνών που είχαν τα C130 και τις αφήσαμε να σκουριάζουν.

    Ξέχασε επίσης ότι τα αεροπλάνα την περίοδο του χειμώνα κι εφόσον έχουν εκτελέσει τις εργασίες συντήρησης, μπορούν να μισθωθούν για ένα διάστημα σε τρίτες χώρες στο νότιο ημισφαίριο (όπως και οι πιλότοι), αφήνοντας πάλι άλλο ένα διάστημα για συντήρηση.

    Ότι μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως ελαφρά μεταφορικά (δεν έχουμε όσα χρειαζόμαστε), ιδίως τα αμφίβια που μπορούν να προσεγγίσουν τα νησιά (αν επιτέλους ολοκληρωθούν τα υδατοδρόμια για τις εμπορικές πτήσεις), καθώς και ως αεροναυαγοσωστικά (με κατάλληλες συλλογές), medevac και ειδικές επιχειρήσεις (χαμηλή πτήση και άφεση ΟΥΚάδων ή αμφίβιων για διείσδυση).

    Αν αναλογισθούμε και την αναγκη αντικατάστασης των 215, είναι προφανές ότι εύκολα μαζεύουμε 25 κομμάτια ως ανάγκες από μόνοι μας. Με αξιοποίηση και για μισθώσεις στο νότιο ημισφαίριο, μαζεύουμε ακόμη και 40.

    Για να το πω και έξω από τα δόντια, σαν πολύ να λιβανίζει τις εκάστοτε πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες το γνωστό ιστορικό, πάλαι ποτέ αξιόπιστο περιοδικό.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Απάντηση σε SKYHOOK47 Ακύρωση απάντησης

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: