Δύσκολο χαρακτήρισε το ζήτημα της αγοράς του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400 από την Τουρκία ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, στρατηγός Τζόζεφ Ντάνφορντ, εκφράζοντας την ελπίδα πως η Ουάσιγκτον θα βρει κάποιον τρόπο για να επιλύσει τη διένεξη της με την Άγκυρα.

Ο πλέον υψηλόβαθμος αξιωματούχος του αμερικανικού στρατού ρωτήθηκε με αφορμή ένα ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters σύμφωνα με το οποίο ενδέχεται σύντομα να παγώσουν οι προετοιμασίες για την παράδοση των μαχητικών F-35 στην Τουρκία.

«Τόσο το εκτελεστικό όσο και το νομοθετικό κομμάτι της κυβέρνησής μας θα δυσκολευτούν να αποδεχθούν την παρουσία των S-400 και του προηγμένου μαχητικού αεροσκάφους που διαθέτουμε του F-35», είπε ο Ντάνφορντ, επισημαίνοντας πως «ελπίζουμε ότι θα βρούμε κάποιον τρόπο για να το επιλύσουμε, όμως είναι ένα δύσκολο ζήτημα»

 

naftemporiki.gr

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

9 Σχόλια

  1. Μακεδονία Ξακουστή

    America’s Big Fear: Turkey Mixing F-35s and Russia’s S-400 Air Defense System
    What could go wrong?

    It’s no secret that relations between Washington and Ankara have been on a downward trajectory for years. A recent consequence of, and contributor to, this deterioration has been Ankara’s announcement in 2017 that it would purchase S-400 Triumf surface-to-air missile systems from Russia rather than a Western air defense missile such as the Patriot. Turkey has also reportedly paid a deposit for a $2.5 billion contract with Russia, with delivery to follow in October 2019.

    At the same time, Turkey is set to receive at least thirty F-35A stealth fighters from the United States through 2022 and would like to acquire 120 ultimately. A ceremony held on June 21—which involved an interpretive dance by a man in a leather wing suit—officially transferred the first four F-35s to the Turkish Air Force, though the aircraft remain on U.S. soil while crew undergoes training.

    However, on June 18 the U.S. Senate voted eighty-five to ten include a clause in the 2019 defense budget blocking their transfer to Turkey, despite the $175 million Turkey invested in the aircraft’s development and the substantial involvement of Turkish companies in building F-35 components. (Technically, the defense authorization must still be reconciled with the version in the U.S. House, and would not come into effect until after the first F-35s are delivered.)

    The senators’ grievances range from Turkey’s military campaign against Kurdish forces in Syria which Washington supports, President Erdogan’s descent into authoritarianism and persecution of political dissidents, an incident in which Turkish presidential bodyguards beat up protesters in Washington, DC. And if that weren’t enough, senators are also angry at Ankara’s increasing tendency to hold foreign nationals as political prisoners and then promise to release them in exchange for the fulfillment of arms transfers—including a U.S. citizen, the preacher Andrew Brunson.

    Recently the Defense Department has indicated that if the F-35 sale could be blocked “for national security concern” even without an act from Congress—and the Pentagon’s chief motivation appears to be Turkey’s S-400 contract.

    Assistant Secretary of State for European and Eurasian affairs Weiss Mitchell told reporters “an acquisition of S-400 will inevitably affect the prospects for Turkish military-industrial cooperation with the United States, including F-35s. We can’t be any clearer in saying, both privately and publicly: a decision on S-400s will qualitatively change the U.S.-Turkish relationship in a way that would be very difficult to repair.”

    Not only would the purchase breach current sanctions against Russia, but if Turkey has both F-35s and S-400s, it will be in a position to test just how useful the F-35’s stealth is versus the formidable air defense weapon. And if Turkey can acquire that data, then so could Russia.

    Why is Turkey interested in the S-400 and not the Patriot? The Russian system possesses greater area-denial capabilities with missiles able to strike at (slower) targets up to 250 miles away, compared to 100 miles for the Patriot PAC-2/GEM.

    Furthermore, Turkey considers Greece, a fellow NATO country, to be a potential adversary due to disputes over the island of Cyprus, and perhaps trusts that S-400s would pose a more reliable threat than the Patriot. The Turks also point out that Greece operates the older, but still capable Russian-built S-300 system. Finally, Ankara’s chilling relations with both Europe and the United States make it politically desirable to diversify arms suppliers and remind NATO there could be a price for jilting Turkey—which also controls the Russian Navy’s access to the Mediterranean via the Bosporus Strait.

    Of course, not only would the S-400 be incompatible with NATO systems, but any datalinks that were patched-together with S-400 batteries would be of questionable security due to Russian cyberwarfare and could compromise NATO defensive networks more broadly. Finally, it seems unlikely that Russia would sell air defense missiles to Turkey without ensuring its aircraft are protected from them—nullifying the battery’s usefulness versus NATO’s most capable potential adversary.

    Spying on Stealth Planes:

    The F-35s entering service with the United States and several other countries supposedly have the radar cross-section of a golf ball. But that doesn’t mean they are impossible to detect.

    At longer distances, large ground-based low-bandwidth radars have a decent chance of picking up an approaching stealth fighter—though they could only report its approximate position and lack the resolution to establish a target lock. Other shorter-range, platform-dependent methods for detecting stealth jets include long-range infrared and electro-optical sensors (though these can be affected by weather conditions) and electromagnetic sensors.

    However, at short ranges, a stealth jet does eventually become visible on high-band targeting radars of enemy fighters or ground-based SAM batteries. While a stealth jet can detect active radar emitters from afar and attempt to avoid or shoot radar-homing missiles at them, a cunning defender could keep their radars deactivated until the stealth jet falls within range—then light them up. This tactic was the one that to shot down an F-117 stealth jet over Serbia in 1999, though complacent NATO mission planners also were implicated.

    But exactly how close can an F-35 get to either type of radar before becoming visible? Although various defense ministries surely have their estimates, they’re not exactly sharing them with the public.

    Obviously, data on just when and how an F-35 appears on an S-400 battery’s 96L6E “Cheeseboard” radar would be of great interest to anyone studying how to detect and shoot one down. It is already a standard practice for patrolling aircraft to practice scanning adversary ships, radars and airplanes to build a “library” of information on their radar and electromagnetic signatures. For this reason, Israel has maintained tight security around the operations of its F-35 jets to deny Syria’s air defense radars an opportunity to study their effectiveness against it.

    Because Turkish F-35s would regularly operate in airspace defended by S-400s, such operational data would be collected as a matter of course. Turkey may not necessarily want to share such information with Moscow, though it would be an undeniably useful bargaining chip. However, it seems quite possible that the battery’s highly networked computers could harbor backdoors granting access to the Russian military.

    Worse still, Turkey wants to link the F-35 fighter jet to its HvBS network. If S-400 computers are also connected to HvBS, they could be in a position to retrieve data collected by an F-35’s sensors. In fact, breaking into the dense stream of sensor data an F-35 is designed to transmit to friendly forces to create a fused sensor-picture would be another potential avenue for tracking the stealth jet’s activities and fatally compromising the capabilities of F-35 across Europe.

    In short, the Pentagon sees the combination of S-400 batteries and F-35 fighters as one that may give Russia a chance to closely study the stealth jet, and tailor their air defenses to defeat it.

    Both China and India are also acquiring S-400s, even while New Delhi is growing closer to the United States and is weighing whether to purchase F-35s as well. Meanwhile, Saudi Arabia has also hinted interest in the S-400 but received a similar warning from Washington it may be cut off from certain technology transfers if it moves towards purchasing it. Whatever happens, the stealth jet and anti-aircraft system are likely doomed to cohabit future global hotspots, even if they are not actually shooting at each other.

    Ankara and Washington, meanwhile, have numerous, painful strings to pull against each other. Even if Turkey receives F-35s, Washington could cut off access to the aircraft’s ALIS cloud-based network, largely crippling the stealth fighter’s capabilities. Turkey has threatened to purchase Russian S-500 missiles and Su-57 stealth fighters if it is denied F-35s, or to kick U.S. troops out of Incirlik Airbase—which is vital to U.S. operations in Syria and hosts U.S. nuclear weapons. So far neither side appears inclined to budge.

    https://nationalinterest.org/blog/buzz/americas-big-fear-turkey-mixing-f-35s-and-russias-s-400-air-defense-system-25152

    🤔🤫🤭

    Απάντηση
  2. Δημήτρης

    Από τις κόκκινες γραμμές, προειδοποιήσεις και απειλές των Αμερικανών, φτάνουμε σιγά σιγά στο «Δύσκολο ζήτημα» και «ελπίζουμε ότι θα βρούμε κάποιον τρόπο να το επιλύσουμε» ….μάλιστα…

    Απάντηση
  3. Theognostos

    Πως θα λυθεί….οπως τα υψώματα του Γκολαν ετσι και με την Κύπρο; Δηλαδη μετα απο ενα ορισμενο χρονικό θα αλλαζει οριστικα το καθεστώς. Να το βαλουν και στα Ηνωμενα Έθνη ώστε να γνωρίζουν οι υπόλοιποι οταν καταπατηθουν μετα από πενηντα χρόνια εαν δεν εχουν πεταξει τον ζυγό θα αλλαζει και νομικα το καθεστώς.

    Ομως σαν ξυπνησεις μονομιάς θαρθει αναποδα ο ντουνιάς…λεει το τραγούδι…καιρος να ξυπνήσουν οι Έλληνες..οπου κάθε τσουτσεκι αναφέρει οτι και το Καστελόριζο δεν ειναι μερος δεν ανήκει στο Αιγαίον;

    Απάντηση
    • Μακεδονία Ξακουστή

      Νομίζω ότι η ανακοίνωση των ΗΠΑ για τα υψώματα δεν θα προσφέρει οριστική λύση στο ζήτημα, επειδή οι Άραβες θα έχουν σίγουρα άλλη άποψη για το θέμα και σε ποιόν ανήκουν τα υψώματα του Γκολάν. Η ανακοίνωση ίσως να αποδειχθεί επιπλέον μπούμερανγκ για την υπόθεση στην Κριμαία(όπως αποδείχθηκε η απόσχιση του Κόσοβο απο την Σερβία), επειδή έτσι αποδέχονται ουσιαστικά και την περίπτωση/εξέλιξη στην Κριμαία που θεωρούν προβληματική για τα συμφέροντα που έχουν στην περιοχή, όσο και για τις σχέσεις με την Ουκρανία. Αυτό φυσικά λίγο ενδιαφέρει ένα Ισραήλ όσο επωφελείται πολιτικά απο αυτή την ανακοίνωση.

      Απάντηση
      • Theognostos

        Η διαφορά είναι οτι δεν εχουν περάσει πενήντα η παραπάνω χρόνια…στην Κριμαία. Στρατηγικά η Κριμαία είναι ενα κλειδί για την Ρωσία με πληθυσμό ως επι το πλείστον Ρωσικό. Τα λαθη του πολιτικού κομμουνιστικού καθεστώτος πληρώνονται μεχρι σήμερον
        .

        Έπειτα το Ισραελ κατελαβε τα εδάφη μετα από επίθεση των Συριακων δυνάμεων. Δεν επιτεθηκαν πρώτοι οι Ισραηλινοι. Αρα υπάρχει κάποιο νομικό δίκαιον….Η πληρωμή το κόστος ενος πολέμου που η ίδια η τότε Συριακη κυβέρνηση απεφάσισε να παρει μέρος.
        Δεν εξετάζω για το εαν οι Αραβες θεωρουν η οχι σωστό να υπάρχει ακομη και το Ισραελ.
        Αυτό είναι μια ουτοπία τους βασισμένη σε λανθασμένες θρησκείες ειναι μια αλλη συζητηση. Ομως καθε λαός όπως καθε Άνθρωπος θελει μια θεση υπο τον Ήλιον.

        Το Κόσοβο πάλι αλλη περίπτωση ηταν αδύνατον να αφεθεί μια Γιουγκοσλαβια δυνατή με παραγωγή εγχώρια και ανεξάρτητη. Ο Τίτο έχυσε αίμα για να εδραιωθεί μια ενωμενη Γιουγκοσλαβία αλλά οσο και εαν προσπάθησε να παραμείνει ανεξάρτητος στην ουσια τελικά δεν εγινε έτσι. Βλέπουμε λοιπον ότι αν και απο πατέρα εκ της Κροατίας τελικα η Κροατία ανεξάρτητη μαζι με ολα τα υπόλοιπα.

        Τωρα η Αλβανία μετα απο πολιτικα λάθη της ηγεσίας της Γιουγκοσλαβίας διεκδικεί και το Κόσοβο. Αρα παλι οι πολιτικοί τα έκαναν χάλια.

        Στην Κυπρο επίσης αλλη περίπτωση. Οι πολιτικοί τα εκαναν τα λαθη τα μεγάλα. Οι Κύπριοι δεν επιτέθηκαν στην Τουρκια για να παρει η Τουρκία εδάφη να καταπατήσει και να διεκδικήσει δηθεν για τουρκοκύπριους φέρνοντας και εποίκους για να αλλάξει την δομη του πληθυσμού. Η πολιτικη τιυ δηθεν πολιτικού Μακαριου και των Στρατηγών που νομιζαν πως γνωριζουν απο πολιτική του ‘εθναρχη’ που δηλωσε οτι η Κύπρος κείται μακράν κ.ο.κ όλοι συντέλεσαν εφεραν εις πέρας την καταστροφική αποστολη τους.

      • Μακεδονία Ξακουστή

        Σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω(σε μερικά σημεία απόλυτα, σε μερικά αλλά εν μέρη), αλλά η γκρίνια της δύσης για την χερσόνησος στο Ουκρανό-Ρωσικό μέτωπο συνεχίζεται, παρά το γεγονός που συμφώνησε(η δεν έφερε αντίρρηση) το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού στην απόφαση της Ρωσίας.

        Στην περίπτωση Απχαζία/Οσετία, θυμάμαι ότι η Ρωσία στην αντίδραση της δύσης που ακολούθησε μετά την απόσχιση απο την Γεωργία(αφού απέτυχε η προβοκάτσια που είχε στήσει η Ουάσινγκτον στην περιοχή), απάντησε, ότι ακολούθησε απλά το παράδειγμα στο Κοσυφοπέδιο που σκηνοθέτησε η συμμαχία του ΝΑΤΟ για να αποσταθεροποιήσει την περιοχή(δήθεν για να αποφευχθεί μια γενοκτονία, όπως έλεγαν στην προηγούμενη φάση με Κροατία, Βοσνία, Σερβία, ενώ ήξεραν ότι όλες οι πλευρές ήταν μπλεγμένες σε εγκλήματα πολέμου).

        Ησυχία πάντως δεν νομίζω να υπάρξει στην περιοχή των υψωμάτων, ακόμα και μετά την αναγνώριση των ΗΠΑ ως ισραηλινό έδαφος.

        Η Ελλάδα πάντως θα πρέπει να προσέξει πολύ τι αναγνωρίζει σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί σε λίγο θα έχει τα ίδια προβλήματα στις «επίμαχες» (για τους γύρο γείτονες) περιοχές στην Θράκη, Ηπειρος και Μακεδονία.
        Επειδή έχουμε πουλημένους και ηλίθιους πολιτικούς(για τους ψηφοφόρους άστο προτιμότερο να μην το συζητάμε), αυτά τα προβλήματα φαίνονται ήδη στον ορίζοντα(ενώ η Αθήνα ενδιαφέρεται και ασχολείται μόνο για τα δικά της συμφέροντα(όπως την ισλαμοποίηση για να έχουν νέους ψηφοφόρους), επειδή οι άλλοι όλοι θεωρούνται «Βούλγαροι, Σλάβοι οι τουρκόφωνοι» και οτιδήποτε άλλο εκτός απο γνήσιοι Έλληνες, εφόσον αυτοί «υπάρχουν μόνο στην Αθήνα».

  4. Theognostos

    @ Μακεδονία Ξακουστή

    Η Περιπτωση της Γεωργίας ηταν μια απο τις πρώτες δοκιμές του Πουτιν, ηθελαν να δουν κατα πόσον ηταν αποφασισμένος να ξεκαθαρίσει η κατάσταση στο υπογαστρο της Ρωσίας. Θυμάμαι ενα παλιό βίντεο όπου ο Μπους καθόταν δίπλα στον Πουτιν να δουν παιχνίδι οταν κάποιος πλησίασε τον Πούτιν και του ψιθύρισε το τι γίνεται οποτε ο Πουτιν σηκωθηκε και έφυγε γυρισε πισω στην Ρωσία…μετεπειτα ο Σαακασβιλι ετρωγε την γραβάτα του…

    Πάντως η Ρωσία είδε τις αδυναμίες που είχε στον μικρό αυτόν πόλεμο και αμέσως άρχισαν να αλλάζουν η διαφορά τεράστια τοτε απο την Κριμαία η οποια παραδόθηκε αμαχητί.

    Απάντηση
  5. Μακεδονία Ξακουστή

    @Theognostos

    Χαίρομαι που αναφέρεις το σκηνικό με τους δυο προέδρους στους αγώνες στην Κίνα εκείνη την ημέρα/στιγμή, επειδή θυμάμαι και την φάτσα του Μπους, που ήταν η ίδια όπως στην περίπτωση στο νηπιαγωγείο την στιγμή που γινόταν οι επιθέσεις στους πύργους, όπου παρίστανε και πάλι έντεχνα τον ανήξερο. 😉

    Η αποφασιστικότητα του Πούτιν θα έπρεπε να ήταν ήδη ξεκάθαρη απο την περίπτωση με τον πόλεμο στην Τσετσενία που κληρονόμησε απο τον μεθύστακα Γέλτσιν. Όπως και στις περίπτωσεις στο θέατρο στην Μόσχα η στο σχολείο στην Μπεσλάν. Έτσι μου έκανε εντύπωση η εκτίμηση των ανάλγητων στις υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ(εκτός και αν αγνοήθηκαν οι συμβουλές αυτών απο την πολιτική παρέα του Μπους, η οποία ψάχνονταν συνέχεια για πολέμους).

    Ο γνωστός ειδικός στα θέματα αρμάτων μάχης Ρόλφ Χίλμες, έχει παρατηρήσει σε περισσότερες παρουσιάσεις/συνεντεύξεις, ότι το ρωσικό θωρακισμένο όχημα υποστήριξης μάχης BMPT η αλλιώς «Terminator» είναι προϊόν των εμπειριών στην Τσετσενία οι οποίες αποκτήθηκαν στις σκληρές μάχες στις αστικές περιοχές που γινόταν εκείνη την εποχή. Παρατήρησε επίσης ότι στο συγκεκριμένο πρόκειται για το μοναδικό όχημα του είδους στα οπλοστάσια σε ανατολή και δύση μέχρι σήμερα. Αυτή είναι άλλη μια ένδειξη ότι, όπως αλλού έτσι και στην Ρωσία υπάρχει συνεχή εξέλιξη και προσαρμογή στην τέχνη του πολέμου(και εννοείται στο υλικό).

    Ο Σαακασβίλι ήταν ένας χρήσιμος ηλίθιος και αναλώσιμος παραμυθάς, που έπαιξε στοίχημα την Γεωργία, η οποία είναι και ο πραγματικός χαμένος σε όλη την υπόθεση, εφόσον έχασαν εδάφη που δεν πρόκειται να τα πάρουν πίσω(όσοι ήξεραν πραγματικά απο Ρωσία, γνώριζαν ότι η αντίδραση του Πούτιν στην Γεωργία, δεν μπορούσε να είναι άλλη απο αυτή που έδειξε με το ξεκίνημα των εχθροπραξιών).

    Η περίπτωση στην Κριμαία νομίζω ότι θα παραμείνει στην ιστορία ως ένα σπάνιο «έργο τέχνης» στην εξωτερική πολιτική με άλλα μέσα, το οποίο είναι σήμερα γνωστό ως «υβριδικός πόλεμος»(εδώ ίσως να είναι ενδιαφέρον οι αναφορές του ρώσου στρατηγού Γκεράσιμοφ που ήταν αρχηγός των ΡΕΔ, σε μια εβδομαδιαία εφημερίδα του ρωσικού MIC «Военно-промышленный курьер» Nr. 8/2013 οι οποίες αναφέρθηκαν και συζητήθηκαν σε μια σχετική με το θέμα τηλεοπτική εκπομπή της γερμανικής κρατικής τηλεόρασης με τίτλο θέματος «Παιχνίδι στην σκιά-ο ακήρυχτος πόλεμος του Πούτιν κατά της δύσης» ο οποίος είναι λίγο παραπλανητικός-ίσως για να είναι πιασάρικος- έχοντας υπόψην αρκετά γεγονότα στο θέμα οι οποίες αφήνουν άλλες εντυπώσεις, για κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο).

    https://web.archive.org/web/20160930114120/http://www.ardmediathek.de/tv/Reportage-Dokumentation/Spiel-im-Schatten-Putins-unerklärter-K/Das-Erste/Video?bcastId=799280&documentId=36820880

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: