Από Σάββας Δ. Βλάσσης, πηγή: doureios.com

Εξαιρετικά ενδιαφέρον -εν πολλοίς αναμενόμενο- ήταν το 1º Αεροπορικό Συνέδριο “Ικάρου”, που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Σχολής Ικάρων στις 28 Νοεμβρίου στην Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων. Με τίτλο “Μαθαίνοντας από το Παρελθόν & Ενδυναμώνοντας το Μέλλον”, έγιναν συνολικώς 16 εισηγήσεις, ξεχωριστού ενδιαφέροντος κάθε μία.

Από την παρακολούθηση της πρώτης ενότητος 8 εισηγήσεων που μπορέσαμε να παρακολουθήσαμε λόγω πιεστικών υποχρεώσεων, μπορούμε να συνοψίσουμε την παρακάτω “εικόνα” που ανέκυψε για το μέλλον -τουλάχιστον όπως την αντιληφθήκαμε εμείς να προκύπτει- ως προς το ζήτημα “αιχμής” της μετεξελίξεως της Πολεμικής Αεροπορίας σε επίπεδο αντιλήψεως επιχειρήσεων και μέσων.

Αυτή η σύνοψή μας, σε καμμία περίπτωση δεν υποτιμά την αξία των υπολοίπων τοποθετήσεων των άλλων ομιλητών, που ασφαλώς υποστηρίζουν και πλαισιώσουν την συνολικότερη ιδέα. Η μετεξέλιξη της Πολεμικής Αεροπορίας κυρίως ως πολεμικής μηχανής, βρίσκεται διαρκώς στην κορυφή του ενδιαφέροντος και απασχολεί τους αρμοδίους, οι οποίοι πρέπει να λάβουν τις αποφάσεις γενικότερης “στρατηγικής σημασίας” για την πορεία του Κλάδου.

Ο Αντισμήναρχος (ΜΗ) Κωνσταντίνος Χ. Ζηκίδης, από κοινού με την καθηγητή Παναγιώτη Παπακανέλλο παρουσίασαν την εισήγηση: “Εκτίμηση Ραδιοδιατομής (Radar Cross Section – RCS) Σύγχρονων Αεροσκαφών με Υπολογιστικές Τεχνικές”.

Οι ομιλητές σημείωσαν ότι τα αριθμητικά δεδομένα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι εν πολλοίς αναξιόπιστα, παραμένει όμως ζωτική η σημασία της μετρήσεως του μεγέθους της ραδιοδιατομής σκέδασης (Radar Cross Section – RCS) αεροσκαφών, ελικοπτέρων και άλλων ιπτάμενων μέσων όπως UAV/UCAV, για την αποτίμηση των δυνατοτήτων κάθε συστήματος αεράμυνας και τη βελτίωσή του. Αναδείχθηκε ο προβληματισμός όχι μόνο για το μαχητικό F-35 που αναμένεται να προμηθευτεί η Τουρκία αλλά και για οπλικά συστήματα χαμηλού RCS ήδη υφιστάμενα στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, όπως ο τακτικός βαλλιστικός πύραυλος J-600 Yildirim και ο πύραυλος αέρος-εδάφους πλεύσεως SOM. Χρησιμοποιώντας τον ελεύθερα διατιθέμενο κώδικα POFACETS, ο οποίος βασίζεται στη φυσική οπτική, όσο και διαθέσιμα υπολογιστικά πακέτα ηλεκτρομαγνητικής προσομοίωσης (CST, FEKO) παρουσιάστηκαν αποτελέσματα για τα μαχητικά F-16V, F-35A αλλά και τον τακτικό βαλλιστικό πύραυλο J-600 Yildirim και τον πύραυλο αέρος – εδάφους πλεύσεως SOM – τα δύο τελευταία τουρκικής αναπτύξεως.

J-600 Yildirim

Κατά τους ομιλητές, το ραντάρ APG-68(V)9 που διαθέτουν σήμερα τα 84 μαχητικά F-16 Block 52+/Advanced εντοπίζει το F-35 (RCS 0,01 τ.μ.) σε ακτίνα 12 ν.μ. περίπου, τους πυραύλους επιφανείας Exocet και Harpoon (RCS 0,1 τ.μ.) στα 22 ν.μ., το F-16 (RCS 1 τ.μ.) στα 40 ν.μ., το Mirage 2000 (RCS 1 τ.μ.) στα 42 ν.μ. και το F-4 (RCS 1+ τ.μ.) στα 65 ν.μ.

Το μέσο RCS του τακτικού βαλλιστικού πυραύλου J-600 Yildirim ανέρχεται σε 0,1 τ.μ. ενώ το μέσο μετωπικό RCS σε 0,025 τ.μ. Αντίστοιχες τιμές ισχύουν και για τον πύραυλο SOM, με μέσο μετωπικό RCS 0,02 τ.μ.

Οι επιδόσεις σε ακτίνα αποκαλύψεως ενός τυπικού ραντάρ αεράμυνας τύπου HR-3000 όπως αυτά σε ελληνική υπηρεσία, είναι 403 χλμ. για F-16, 120 χλμ. για F-35, 115 χλμ. για το τακτικό UAV Bayraktar TB-2 με RCS 1 τ.μ., 127 χλμ. για τον J-600 Yildirim και 115 χλμ. για τον SOM. Οι επιδόσεις ισχύουν για στόχους που πετούν σε ύψος 30 μέτρων.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι συνιστά ήδη σοβαρή πρόκληση για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ο έγκαιρος εντοπισμός και η αντιμετώπιση πυραυλικών απειλών όπως οι J-600 Yildirim και οι SOM.

Εάν αυτή είναι ήδη μια πραγματικότητα, την οποία θα ενισχύσει η εμφάνιση του F-35 στο τουρκικό οπλοστάσιο, γεννάται το ζήτημα της μελλοντικής μορφής που πρέπει να έχει η Πολεμική Αεροπορία. Το θέμα προσέγγισε ο Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α. Γεώργιος Γερούλης στην εισήγηση “Η Μελλοντική Μορφή της Αεροπορικής Ισχύος: Tα Νέα Μέσα της Πολεμικής Αεροπορίας και οι Διαμορφούμενες Επιχειρησιακές Δράσεις”.

Οποιαδήποτε μορφή και αν έχουν τα μελλοντικά σκάφη – πλατφόρμες, θα είναι ενταγμένα σε μια Δικτυοκεντρική αντίληψη άμυνας. Στον αέρα, ήδη έχει περιγραφεί η αντίληψη μαχητικών αεροσκαφών που θα ελέγχουν UAV, μέσω των οποίων θα εκτελούνται εξ αποστάσεως οι προσβολές του εχθρού. Τα μαχητικά δεν θα δρουν μόνα αλλά τουλάχιστον με έναν “πιστό σύντροφο” που θα τα συνοδεύει. Με τον τρόπο αυτό, τα επανδρωμένα μαχητικά θα προβάλουν επιπρόσθετη ισχύ στον αέρα, συνανιχνεύοντας στην επιφάνεια, αντιμετωπίζοντας την εχθρική αεράμυνα και υποστηρίζοντας κάθε είδους αεροδιαστημική – αεροπορική, ναυτική και χερσαία επιχείρηση.

Τονίσθηκε ότι η Πολεμική Αεροπορία δείχνει να έχει χάσει το άλμα σε μαχητικό 5ης γενιάς, το F-35, το οποίο ούτως ή άλλως δεν είναι σχεδιασμένο στην αντίληψη συνεργασίας με UAV. Ωστόσο, και η ευρωπαϊκή προσπάθεια που μόλις ξεκίνησε με το Μελλοντικό Σύστημα Αεροσκάφους Μάχης (FCAS) σε αρχική συνεργασία Γερμανίας – Γαλλίας, βασισμένο στην στενή συνεργασία μαχητικών αεροσκαφών με UAV, προορίζεται να καταστεί επιχειρησιακό περί το 2040.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα της επόμενης επιλογής από πλευράς Πολεμικής Αεροπορίας, για την κάλυψη του ενδιάμεσου διαστήματος, δεδομένου ότι τα αναβαθμισμένα F-16V δεν μπορούν να ανταγωνιστούν το F-35 ως προς την ολοκλήρωση του περιβάλλοντος επιχειρήσεων μέσω της συντήξεως δεδομένων από τους αισθητήρες, που προσφέρει το τελευταίο. Κατά τον εισηγητή, μία από τις επιλογές που μπορεί να εξετασθεί, είναι να “πηδήξει” η Πολεμική Αεροπορία το στάδιο των μαχητικών 5ης γενιάς και να μεταβεί απευθείας σε μαχητικό 6ης γενιάς.

Συμπληρωματικώς, στο μέλλον θα υπάρξει ευρεία χρήση αμυντικών τεχνολογικών εφαρμογών αιχμής, όπως τα όπλα ηλεκτρομαγνητικού παλμού

Η εικόνα δεν προέρχεται από το συνέδριο και χρησιμοποιείται μόνο για τον σκοπό της εικονογράφησης του κειμένου.

Ο Σμήναρχος (Ι) ε.α. Αθανάσιος Χουλιάρας ανέπτυξε την εισήγηση “CONOPS σχετικά με τη Βελτιστοποίηση της Διαλειτουργικότητας και Αποτελεσματικότητας των Διακλαδικών Επιχειρήσεων με την εκμετάλλευση Ολοκληρωμένων Δικτυοκεντρικών συστημάτων Διοίκησης & Ελέγχου και Διαχείρισης ISR/ EW Επιχειρήσεων Πεδίου Μάχης, Εξοικονομώντας Πόρους”.

Τα αεροπορικά μέσα πρέπει να λειτουργούν ως Ολοκληρωμένα Δικτυοκεντρικά συστήματα C2 καθώς και Διαχείρισης ISR/EW Επιχειρήσεων Πεδίων Μάχης, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η Διαλειτουργικότητα και η Αποτελεσματικότητα σε όλους τους τομείς των Διακλαδικών Επιχειρήσεων, εξοικονομώντας πόρους. Ακρογωνιαίος λίθος προς αυτή την κατεύθυνση, είναι η Διαλειτουργικότητα, δηλαδή η συνεργία μεταξύ διαφορετικών συστημάτων/ αρχιτεκτονικών/ περιβαλλόντων, με σκοπό να επιτευχθεί υψηλής ποιότητας διανομή πληροφοριών σε ετερογενείς χρήστες.

Κατά τον εισηγητή, ό,τι οπλικό σύστημα και αν αποκτηθεί στο μέλλον, αεροπορικό, ναυτικό ή χερσαίο, πρέπει να είναι πλήρως ολοκληρωμένο σε ένα δικτυοκεντρικό περιβάλλον επιχειρήσεων, διαφορετικά δεν θα αποδίδει όλα όσα μπορεί και για τα οποία έχει σχεδιασθεί.

Σχολιάζοντας τα ανωτέρω διά αλληλοσυνδέσεως, καταλήγουμε συνοπτικώς:

  1. Ήδη οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται αντιμέτωπες με την απειλή πυραύλων είτε βαλλιστικών είτε αεροεκτοξευομένων, που διακρίνονται από χαμηλό RCS. Σε αυτήν πρόκειται να προστεθεί η απειλή των μαχητικών F-35, τεχνολογίας stealth. Ήδη λοιπόν υφίσταται ανάγκη ενισχύσεως του Συστήματος Εγκαίρου Προειδοποιήσεως και η αντιμετώπισή τους απαιτεί μεγαλύτερο βαθμό δικτυώσεως των κυρίων οπλικών συστημάτων που διαθέτουν οι τρεις Κλάδοι.
  2. Η μελλοντική όψη της αεροπορικής ισχύος θα στηρίζεται στην στενή συνεργασία – συνοδεία λίγων επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών τα οποία θα συντονίζουν αριθμό UAV. Αυτή η μεταξύ τους δικτύωση βασικού επιπέδου, θα αποτελεί μέρος του συνολικότερου Δικτυοκεντρικού περιβάλλοντος επιχειρήσεων στο οποίο ούτως ή άλλως θα είναι ολοκληρωμένες όλες οι μελλοντικές πλατφόρμες (αεροπορικές, ναυτικές, χερσαίες). Προς το παρόν η Πολεμική Αεροπορία έχει χάσει την εξελικτική φάση των μαχητικών 5ης γενιάς και οι οικονομικές δυνατότητες δείχνουν ότι δύσκολα θα μπορέσει να την ακολουθήσει.
  3. Η μελλοντική Αντίληψη Επιχειρήσεων (CONOPS) στηρίζεται στην ανάπτυξη υποδομών Δικτυοκεντρικής Άμυνας και την Διαλειτουργικότητα. Εφόσον η δικτύωση και η διαλειτουργικότητα είναι απαραίτητες προϋποθέσεις ούτως ή άλλως από σήμερα, λόγω των απειλών πυραύλων χαμηλού RCS και στο εγγύς μέλλον του F-35, σε αυτόν τον τομέα πρέπει να διατεθούν οι περιορισμένοι πόροι. Απαιτείται δηλαδή α) η επένδυση της περιορισμένης χρηματοδοτήσεως στον εκσυγχρονισμό των επιγείων σταθμών ραντάρ και των ΑΣΕΠΕ και β) η δημιουργϊα Δικτυοκεντρικών δομών και η ενίσχυση της Διαλειτουργικότητος για την “υποδοχή” των όποιων μέσων τεθούν σε υπηρεσία μελλοντικώς, ούτως ώστε να επιτυγχάνεται μεγιστοποίηση της αποδόσεως και αποτελεσματικότητός τους.

7 Σχόλια

  1. Kostas

    να πάμε κατευθείαν σε 6η γενεά

    1) τι θα κάνουμε μέχρι το 2040;
    2) ποιο είναι το ιστορικό επιτυχημένων ευρωπαϊκών συνεργασιών ; το τορνειντο ή το ταιφουν;
    3) ποσό αξιόπιστος είναι ένας κατασκευαστής που δεν έχει ιδέα από 5η γενεά και ισχυρίζεται ότι μπορεί να την πηδήξει;

    Απάντηση
  2. Gunslinger32

    Ο εκσυγχρονισμός των ΑΣΕΠΕ απασχόλησε μέχρι σήμερα τους υπεύθυνους/αρμόδιους για αποφάσεις αγορών υλικού(πτητικών μέσων/εξοπλισμοί αποστολών) σε αξιόλογο επίπεδο, η είναι απλά μια συζήτηση σε εντελώς θεωρητικό επίπεδο χωρίς προοπτική για οποιαδήποτε πρακτική εφαρμογή;

    Απάντηση
  3. Gunslinger32

    Όσον αφορά μια συμμετοχή στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα μελλοντικού μαχητικού(6ης γενιάς), οι Ισπανοί επέλεξαν να μην ρίξουν χρήματα σε ένα προβληματικό (αμερικανικό) πρόγραμμα που συνεχίζει να υπαρχέι μόνο για πολιτικούς λόγους, αλλά να συμμετέχουν σήμερα σε ένα πρόγραμμα για τις απαιτήσεις στο πεδίο μάχης του αύριο η μεθαύριο.

    Spain Joins FCAS/SCAF Program

    https://www.ainonline.com/aviation-news/defense/2019-02-14/spain-joins-fcas-scaf-program

    Η απόφαση των Ισπανών δεν στηρίζεται στην μνήμη για μια συνεργασία παλαιότερων εποχών Franco – A.H. αλλά προφανώς στο γεγονός ότι η συνεργασία των ευρωπαίων σε επιστημονικό επίπεδο(έρευνες/προμελέτες/μελετες) στο συγκεκριμένο πρόγραμμα ξεκίνησε πρίν απο 18 χρόνια (στα πλαίσια του ETAP), σύμφωνα με τις παρακάτω επίσημες αναφορές της αρμόδιας (γερμανικής) υπηρεσίας εξοπλισμών της Μπούντεσβερ, προς ενημέρωση της πολιτικής και όσων ενδιαφέρονται για το συγκεκριμένο θέμα/πρόγραμμα.

    Παραλατω το σχετικό απόσπασμα, σε μετάφραση στα αγγλικά.

    «Future Combat Air System – Anteil Next Generation Weapon System – NGWS

    High Level Common Operational Requirements Document (HLCORD)

    The FCAS will be a «System of Systems», i. a system network
    from a manned or optionally manned command platform (Command Fighter Advanced) and unmanned components (remote carriers), which will be integrated into the FCAS network. The range of capabilities to be covered will be aligned with the Future Operating Environment 2040+.

    In accordance with the Military Aviation Strategy 2016, the development of a new Next Generation Weapon System (NGWS) is conceivable from the DEU perspective only as a multinational project, primarily in the European context. Therefore, against the background of the experience gained so far in European segmentation in the field of combat aircraft, the primary objective of DEU is to agree with other partners on a common line with regard to a European NGWS development solution.

    First collaborative activities on FCAS have been underway since 2001 in the field of defense technology research and technology (F & T) in European studies on the development of new combat aircraft systems. In ETAP (European Technology Acquisition Program), DEU and FRA, along with the other GBR, SWE, ITA and ESP partners in the F & T program to prepare technologies, e.g. for a NGWS in the FCAS network.»

    Απάντηση
  4. Konstantinos Zikidis

    Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Σύνδεσμο Αποφοίτων Σχολής Ικάρων (ΣΑΣΙ) και να συγχαρούμε τους διοργανωτές για την διεξαγωγή ενός ενδιαφέροντος Συνεδρίου, στο πλαίσιο του οποίου μας δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιάσουμε μαζί με τον επ. καθηγητή της ΣΙ Παναγιώτη Παπακανέλλο την προσέγγισή μας στην εκτίμηση της ραδιοδιατομής (RCS) διαφόρων απειλών. Ευχαριστούμε και τον φίλο Σάββα Βλάσση για την ανάδειξη του θέματος.

    Στην παρουσίασή μας αναφερθήκαμε στη διαδικασία εκτίμησης του RCS με υπολογιστικές μεθόδους (Computational electromagnetics), συνεχίζοντας μία προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια, ενώ αναλύθηκαν ορισμένα παραδείγματα υπολογισμού RCS οπλικών συστημάτων της γείτονος.
    Πέραν του ερευνητικού μέρους που αφορά τις υπολογιστικές μεθόδους RCS, από τον υπολογισμό αποστάσεων αποκάλυψης των διαφόρων απειλών προκύπτουν ορισμένα συμπεράσματα:
    α. Οι αποστάσεις που αποκαλύπτονται συνήθεις απειλές σε μεσαία – μεγάλα ύψη, όπως ένα οπλισμένο – φορτωμένο F-16 με RCS της τάξης των 2,5 m², από ένα ραντάρ αεράμυνας όπως το HR-3000, είναι γύρω στα 400 χλμ. Η συνήθης δραστηριότητα βασίζεται σε αυτά τα δεδομένα.
    β. Υπάρχουν ήδη συγκεκριμένα οπλικά συστήματα τα οποία είναι δύσκολο να αποκαλυφθούν, π.χ., βαλλιστικοί πύραυλοι, πύραυλοι πλεύσης (cruise) και UAV, είτε λόγω μικρού RCS, είτε λόγω δυνατότητας πολύ χαμηλής πτήσης, ή και τα δύο.
    γ. Ο χρόνος που μεσολαβεί από την αποκάλυψη μιας απειλής σε τάξη μεγέθους 100 χλμ (η οποία επιτυγχάνεται με μεγάλο ραντάρ, όχι με μικρότερο ραντάρ α/α συστήματος) είναι πολύ μικρός για να αντιδράσει κάποιος με τις συνήθεις διαδικασίες (scramble μαχητικών κλπ). Η μόνη δυνατότητα αντιμετώπισης είναι τα πυραυλικά α/α συστήματα, τα οποία θα πρέπει να είναι διασυνδεδεμένα με τα μεγαλύτερα ραντάρ επιτήρησης.

    Στα ανωτέρω θα πρέπει να συνυπολογιστούν τα ακόλουθα:
    – Τα υφιστάμενα ραντάρ αεράμυνας δεν έχουν αντιβαλλιστικές ικανότητας, δηλαδή δεν μπορούν να αποκαλύψουν βαλλιστικούς πυραύλους, εκτός ίσως από το RAT-31D της Λευκάδας (νατοϊκό ραντάρ) και αυτό με περιορισμούς. Επομένως, ακόμα κι αν τα Patriot ή τα S-300 διαθέτουν αντιβαλλιστική λειτουργία, αυτή δεν υποστηρίζεται από την ανάλογη έγκαιρη προειδοποίηση. Με άλλα λόγια, η γείτων μπορεί να μας απειλήσει ανοικτά με τους βαλλιστικούς πυραύλους που έχει αναπτύξει, οι οποίοι διαθέτουν την απαιτούμενη εμβέλεια αν και περιορισμένη ακρίβεια, κι εμείς δεν διαθέτουμε ουσιαστικό τρόπο αντίδρασης. Α, ξέχασα: εν ανάγκη, θα επικαλεστούμε μετ’ επιτάσεως το διεθνές δίκαιο. Με βλοσυρό ύφος.
    – Πέραν των συμβατικών στρατιωτικών απειλών που συνήθως εξετάζουμε, δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε τον κίνδυνο της λαθρομετανάστευσης και της πιθανότητας παρείσφρησης εκπαιδευμένων και οπλισμένων (παρα)στρατιωτικών ανάμεσα στους λεγόμενους πρόσφυγες. Όταν πλέον διαβιούν εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες στη χώρα (αν και ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό τους κατά μία τάξη μεγέθους, πράγμα το οποίο δεν είναι παράλογο, ιδίως εάν λάβουμε υπόψη ότι το φαινόμενο αυτό δεν ξεκίνησε το 2015 αλλά πολύ νωρίτερα), διαπιστώνεται ότι είναι μάλλον αδύνατο να ελεγχθούν αποτελεσματικά αυτές οι μάζες, καθιστώντας δυνατή την ενδεχόμενη επίθεση από ξηράς, π.χ. με κάποιο τύπο αντιαρματικού ή ακόμα χειρότερα με μικρό, οπλισμένο UAV (ελληνιστί drone). Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι εμείς συνεχίζουμε να υποδεχόμαστε ελαφρά τη καρδία εκατοντάδες λαθρομετανάστες ημερησίως, ενώ άλλα ευρωπαϊκά κράτη, που σέβονται τον εαυτό τους, την ιστορία τους και τις επόμενες γενιές τους, αρνούνται να αποδεχτούν μερικές εκατοντάδες. Σκέτο. Όχι ημερησίως. Άπαξ.

    Συμπερασματικά, υπάρχουν ήδη πιεστικές ανάγκες που θα πρέπει να καλυφθούν άμεσα, ενώ οι αμυντικοί προϋπολογισμοί παραμένων χαμηλοί (τουλάχιστον ελπίζω να δαπανηθούν στο σύνολό τους, καθώς έως πρόσφατα δεν υλοποιούνταν ούτε καν οι χαμηλοί προϋπολογισμοί για τα εξοπλιστικά). Στο πλαίσιο αυτό, οποιαδήποτε συζήτηση για νέα Α/Φ, 4ης ή 5ης γενεάς, μοιάζει αστεία. Το θέμα των Α/Φ 6ης γενεάς θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο συμπαραγωγής και συμμετοχής της αμυντικής βιομηχανίας, όπως και οι φρεγάτες. Πρώτα απ’ όλα όμως, θα πρέπει να υποστηρίξουμε – εκσυγχρονίσουμε ό,τι έχουμε.

    Απάντηση
    • npo

      θα επικαλεστούμε το διεθνές δίκαιο με βλοσυροτερότατο ύφος μπορώ να πω. Πρόσφατα ακουσα δημοσιογράφο να απαντάει στην ρητορική ερώτηση (ρητορική την νόμιζα εγώ – ο άφρονας) «πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στην εθνική επιβίωση και το διεθνές δίκαιο», απάντησε λοιπόν με πλήρη ειλικρίνεια «η απάντηση είναι προφανώς το διεθνές δίκαιο».. Συνεπώς θα τους τρίψουμε στην μούρη το διεθνές δίκαιο και καθαρίσαμε..

      Παρεμπιπτόντως, για το «drone», είναι εντυπωσιακό και ολίγον αποκαρδιωτικό ότι ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να παράξουμε/υιοθετήσουμε μια λέξη γι αυτό το πράγμα που να εντάσσεται ομαλά στο Ελληνικό κλητικό σύστημα.

      Απάντηση
    • Gunslinger32

      Η παρείσφρηση ακραίων στοιχείων, είναι ήδη πραγματικότητα σε όλη την Ευρώπη(σύμφωνα με την ενημέρωση απο τις αρμόδιες υπηρεσίες για αντιμετώπιση αυτού του είδους απειλών).

      Οι συλλήψεις υπόπτων στοιχείων(επάνω στην προετοιμασία για τρομοκρατικά χτυπήματα) σε ευρωπαϊκές χώρες, δεν είναι πλέον ένα σπάνιο φαινόμενο.

      Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: