Γράφει ο Βασίλης Καραβίδας*

Η εικόνα ενός στρατιώτη εξοπλισμένου με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας που θα του προσφέρει δυνατότητες να εντοπίζει πρώτος τον αντίπαλο, να λαμβάνει δεδομένα και διαταγές που θα προβάλλονται σε οθόνη μπροστά στα μάτια του και τα οπλικά του συστήματα θα είναι όχι μόνο ελαφρά αλλά και καταστρεπτικά, δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας μας έχουν δώσει πολλά παραδείγματα και τα κινηματογραφικά στούντιο »οπτικοποίησαν» αυτό το υλικό, προς τέρψη όλων μας.

Τα πρώτα βήματα για να πάρει σάρκα και οστά μια τέτοια ιδέα, έγιναν το μακρινό 1989, όταν η εταιρία General Electric αποφάσισε να ξεκινήσει το πρόγραμμα Land Warrior, μια προσπάθεια που »κατάπιε» τεράστια χρηματικά ποσά και δεν απέδωσε τους καρπούς που όλοι περίμεναν.

Σταδιακά όλο και περισσότεροι στρατοί ανα την υφήλιο, γοητεύτηκαν απο την ιδέα αυτή και αξιοποιώντας την συνεχώς καλπάζουσα τεχνολογία, προσπαθούν να εκσυγχρονίσουν τους πεζούς στρατιώτες τους. Μια απο αυτές της χώρες είναι και η Ισπανία.

Μόλις δέκα χρόνια μετά την έναρξη του προγράμματος Land Warrior, ξεκίνησε στην Ισπανία μια μελέτη για τον εξοπλισμό του μελλοντικού πεζού στρατιώτη. Το σχέδιο ονομάστηκε COMFUT (Combatiente del Futuro – Μελλοντικός Στρατιώτης) και σε αυτό ενεπλάκησαν όλες οι μεγάλες ιδιωτικές εταιρίες : EADS – CASA DS, Indra, Fedur, GMV, Amopack και Iturri. Μέσω της European Defence Agency, συμμετείχαν και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, οκτώ απο τις οποίες ενσωμάτωσαν κάποια απο τα υλικά που προέκυψαν απο το πρόγραμμα στις ένοπλες δυνάμεις τους.

Το πρόγραμμα συνέχισε να εξελίσσεται χωρίς διακοπή και την περίοδο 2008 – 2010 οι στρατιώτες της Ταξιαρχίας Αλεξιπτωτιστών Ελαφρού Πεζικού »Almogavares VI» δοκίμασαν ορισμένα απο τα συστήματα. Η περιοδική έκδοση του Ισπανικού στρατού »Tierra» έγραψε σχετικά : »οι τεχνικές καινοτομίες του προγράμματος COMFUT αυξάνουν την αποτελεσματικότητα και την προστασία του μαχητή, βελτιώνουν την επιβιωσημότητα του και τις δυνατότητες εντοπισμού και επίγνωσης θέσεως. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της ενσωμάτωσης υπό-συστημάτων που σχετίζονται μεταξύ τους και προσθέτουν αξία στο τελικό προϊόν.’’ Δυστυχώς η οικονομική κρίση που έπληξε ιδιαίτερα τις Νότιο-Ευρωπαϊκές χώρες, στέρησε σημαντικούς πόρους από το πρόγραμμα, με αποτέλεσμα η όλη προσπάθεια να παγώσει.

Μπορεί η έλλειψη χρηματοδότησης να είναι αποφασιστικός παράγοντας για την υλοποίηση κάθε σχεδίου, αλλά η επιμονή για την ολοκλήρωση του παίζει μεγαλύτερο ρόλο. Όπως φαίνεται οι Ισπανοί διέθεταν αυτή την επιμονή και έτσι το σχέδιο για το στρατιώτη του μέλλοντος συνεχίστηκε (2016), λαμβάνοντας πλέον την ονομασία SISCAP (Sistema Combatiente a Pie) και αποτελεί παρακλάδι του φιλόδοξου προγράμματος ‘’Ταξιαρχία 2035’’.

Το SISCAP ενσωματώνοντας τα διδάγματα από τις δοκιμές του προηγούμενου σχεδίου, στοχεύει στην ανάπτυξη και ενσωμάτωση της κατάλληλης τεχνολογίας που θα επιτρέψει τη αποτελεσματική διεξαγωγή επιχειρήσεων. Αναλύεται σε έξι τομείς/υπό-συστήματα :

1. Οπλισμός και πυρομαχικά (Armamento y Municion): περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός εξελιγμένου σκοπευτικού συστήματος στο τυπικό χορηγούμενο τυφέκιο G-36E.
2. Αποδοτικότητα πυρών (Eficacia de fuego): περιλαμβάνει ένα σύνολο βοηθημάτων για το οπλικό σύστημα, όπως καταυγαστές ορατού και υπέρυθρου φωτός, θερμικά σκοπευτικά, ενισχυτές εικόνας κλπ.
3. Υπό-σύστημα Επικοινωνιών και Πληροφοριών (Subsistema de Iformation y Comunicacion): μέσω υπολογιστή που θα φέρεται σε σακίδιο , θα παρέχεται η δυνατότητα εκπομπής και λήψης εικόνας από κάθε μαχητή και η λήψη διαφόρων τακτικών στοιχείων (χάρτης περιοχής, διάταξη εχθρικών δυνάμεων) τόσο σε οθόνη που θα φέρεται στο κράνος όσο και σε PDA που θα φέρεται στο βραχίονα.
4. Υποστήριξη και Επιβίωση (Sostenimiento y Supervivencia): στο σακίδιο θα εμπεριέχεται ασκός νερού, η λήψη του οποίου θα μπορεί να γίνει από ειδικό επιστόμιο χωρίς να απασχολούνται τα χέρια του μαχητή. Επίσης νέα συλλογή αντιμετώπισης ΡΒΧ ουσιών καθώς και διάφορα παρελκόμενα (πολυεργαλείο, ράβδοι χημικού φωτός, πυξίδες, φακοί).
5. Πηγή ενέργειας (Fuente de Alimentacion): μελετάται η χρήση ξηρών στοιχείων ιόντων λιθίου, με διάρκεια ζωής τουλάχιστον οκτώ ωρών, που θα έχουν δυνατότητα επαναφόρτισης από οποιαδήποτε πηγή ενέργειας.
6. Προστασία (Proteccion): μελετάται η μείωση του θερμικού και υπέρυθρου ίχνους του μαχητή, μέσω βελτιώσεων στο υλικό και τη βαφή της στολής μάχης.

Το σύστημα πέρασε στα τέλη του 2018 τη φάση CDR (Critical Design Review – Αξιολόγηση Σχεδίασης Κρίσιμων στοιχείων) και αναμένεται εντός του τρέχοντος έτους (2019) να ξεκινήσει η διαδικασία TRR (Test Readiness Review – Δοκιμές Αξιολόγησης Ετοιμότητας), μια διαδικασία απαραίτητη ώστε να ξεκινήσουν και οι εργοστασιακές δοκιμές των υπό-συστημάτων.

*O Βασίλης Καραβίδας είναι διαχειριστής της ομάδας «ΑΝΑΛΑΒΑΤΕ! ΑΡΜ!» στο Facebook.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: