Από Σάββας Δ. Βλάσσης, πηγή: doureios.com

Και ενώ τα φώτα της δημοσιότητος εχθές 6 Νοεμβρίου ήταν στραμμένα στην άσκηση ΜΕΔΟΥΣΑ 9 που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη, από κοινού με δυνάμεις της Κύπρου και της Αιγύπτου, πολύ πιο ανατολικά, η Διοίκηση Άμυνας Νήσου (ΔΑΝ) Μεγίστης πραγματοποίησε η τελική φάση μιας ασυνήθιστης για τα δεδομένα του συμπλέγματος, άσκηση. Με αυτό τον τρόπο, η ΔΑΝ Μεγίστης, που υπάγεται στην 95 ΑΔΤΕ, πέρασε το δικό της “μήνυμα” σε κάθε… ενδιαφερόμενο.

Η άσκηση που απετέλεσε μέρος της επιχειρησιακής εκπαιδεύσεως της φρουράς, στην τελική φάση της περιελάμβανε ευρεία εκτέλεση πυρών διαφόρων βαρέων όπλων ευθυτενούς και καμπύλης τροχιάς, που για πρώτη φορά έλαβαν χώρα με τέτοια ένταση. Τα πυρά εκτελέσθηκαν στην θαλάσσια περιοχή δυτικώς Μεγίστης και νοτίως νησίδος Ρω, σε αποστάσεις μεταξύ 2-5,5 χλμ. αναλόγως όπλου. Συμμετείχαν στοιχεία βαρέων πολυβόλων Μ2ΗΒ των 12,7 mm, αντιαεροπορικών πυροβόλων Zu-23-2 των 23 mm, όλμων 81 mm αλλά και το “βαρύ πυροβολικό” της ΔΑΝ Μεγίστης, όπου εκεί εμφανίσθηκε και μία έκπληξη.

Στοιχείο ρυμουλκούμενου πυροβόλου Zu-23-2 των 23 mm σε βολές κατά στόχων επιφανείας.

Στο φωτογραφικό υλικό που αποδέσμευσε εχθές ο Α/ΓΕΣ Αντιστράτηγος Γ. Καμπάς, εμφανίζονται δίπλα σε δύο οβιδοβόλα Μ101 των 105 mm και δύο στοιχεία βαρέων όλμων MO-120 RT F1 των 120 mm! Δεδομένου ότι ο Ελληνικός Στρατός δεν προμηθεύτηκε ποτέ όλμους των 120 mm και διατηρεί τους παλαιότερους των 4,2 ιντσών (107 mm) που υστερούν σοβαρά σε επιδόσεις και καταστρεπτικότητα, η εμφάνιση των δύο στοιχείων προελεύσεως της γαλλικής Thomson-Brandt ήταν πραγματική έκπληξη.

Δεξιά διακρίνονται δύο ρυμουλκούμενα οβιδοβόλα Μ101 των 105 mm και αριστερά δύο στοιχεία βαρέων όλμων MO-120 RT-61 των 120 mm.

Πρόκειται για ένα άκρως πετυχημένο όπλο με ραβδωτό σωλήνα, το οποίο τέθηκε σε παραγωγή το 1973 και υιοθετήθηκε από πολλούς χρήστες, μεταξύ των οποίων το Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ αλλά και ο Τουρκικός Στρατός, δεδομένου ότι η τουρκική ΜΚΕΚ έλαβε άδεια συμπαραγωγής από την δεκαετία του 1980. Το όπλο επί τροχών είναι ρυμουλκούμενο, έχει βάρος 643 κιλά, υπηρετείται από στοιχείο 4 ανδρών και έχει λίαν ικανοποιητικό βεληνεκές 8.140 μέτρων με τυπικά πυρομαχικά, που αυξάνει σε 12.850 μέτρα με υποβοηθούμενα πυρομαχικά.

Καθίσταται σαφές ότι οι επιδόσεις αυτές είναι άκρως ικανοποιητικές για το περιβάλλον της ΔΑΝ Μεγίστης, δεδομένου ότι συγκριτικώς, το μέγιστο βεληνεκές του οβιδοβόλου Μ101 των 105 mm είναι ελάχιστα μεγαλύτερο, ανερχόμενο σε 11.270 μέτρα. Το σημαντικό όμως είναι ότι το πυρομαχικό του όλμου έχει μεγαλύτερη καταστροφική ισχύ.

Βολή με βαρύ τυφέκιο ειδικών εφαρμογών Μ82Α1Μ των 12,7 mm.

Σημειώνεται ότι στο σχετικό υλικό, δεν αναφέρθηκε το σύνολο των βαρέων όπλων που διαθέτει η φρουρά της ΔΑΝ Μεγίστης. Ενδεικτικώς, σε παλαιότερες ευκαιρίες, είχαν παρουσιασθεί στοιχεία αντιαρματικών πυραύλων ΑΤ-4 βεληνεκούς 4.000 μέτρων και ρυμουλκουμένων αντιαεροπορικών πυροβόλων Rh-202 των 20 mm. Όσον αφορά δε την έκπληξη των όλμων 120 mm, μπορούμε να υποθέσουμε βασίμως ότι πρόκειται για οπλισμό που παραχωρήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου, η οποία προμηθεύτηκε από την Γαλλία 114 στοιχεία MO-120 RT F1 για την υποστήριξη των ταγμάτων πεζικού.

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη στο συγκεκριμένο βαρύ όπλο επήλθε μετά την υιοθέτησή του από τους Αμερικανούς Πεζοναύτες, οπότε αναζητήθηκε η ανάπτυξη βελτιωμένου Πυρομαχικού Ακριβείας Εκτεταμένου Βεληνεκούς που απέληξε στο βλήμα M395. Το βλήμα καθοδηγείται με GPS που επιτρέπει ακρίβεια πλήγματος της τάξεως των 10 μέτρων και διακρίνεται από βεληνεκές 16.000 μέτρων. Το μεγαλύτερο βεληνεκές εξασφαλίζεται από ουραία πτερύγια σταθεροποιήσεως και κινούμενα πτερύγια canards στο ρύγχος που επιτρέπουν ρυθμίσεις κατά την πτήση και ανεμοπορία κατά την κάθοδο. Εξ αυτής της διαφορετικής τροχιάς, το βλήμα πλήττει τον στόχο με μικρότερη γωνία προσπτώσεως, μεταφέροντας απευθείας στον στόχο περισσότερη ενέργεια και ποσότητα θραυσμάτων. Αντιθέτως, τα τυπικά βλήματα προσκρούουν με γωνία 45 μοιρών, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι το άνω μισό μέρος του βλήματος τινάζεται προς τα πάνω, δηλαδή στον αέρα και δεν προκαλεί ζημιά.

Στα σχέδια της Raytheon που ανέπτυξε το Μ395, είναι ένα βλήμα ημιενεργού κατευθύνσεως λέιζερ για προσβολή κινούμενων στόχων, όπως τεθωρακισμένων.

40 Σχόλια

  1. dimitris

    Και οπωσδήποτε τα Zu-23-2 mm, από την φωτογραφία, στο πραγματικό πόλεμο, δεν θα προλάβουν να αλλάξουν θέση. Μήπως ήταν μια άσκηση αυτοαπάτης ?

    Απάντηση
    • tallyhogr

      Και γω πιστευω οτι η συγκεκριμενη ασκηση… εγινε για να γινει. Καλο ειναι να ασκουνται οι μονάδες.

      Βεβαια, αν ημουν Τουρκος, θα ειχα στησει 15 Firtina απεναντι να βαρανε επι μια ωρα. Δεν νομιζω οτι θα ειχε μεινει κατι ορθιο στο τελος. Πρωτου αντιδρασει καποιος (ειδικα με τα δικας μας αντανακλαστικα), θα ειχε πεσει αμαχητι.

      Απάντηση
      • Diogenis

        Βεβαια, αν ημουν Τουρκος, θα ειχα στησει 15 Firtina απεναντι να βαρανε επι μια ωρα.
        Και οι απέναντι ; θα κάθονται και κοιτάνε ….

      • tallyhogr

        @Diogenis: Οι απεναντι (εμεις) μεχρι να παρουν χαμπαρι θα χουν καθαρισει κιολας.

        Η συσταδα των νησιων εκει ειναι πολυ μικρα, δεν προσφερονται για κάλυψη, ολα ειναι γνωστα στους απέναντι. Και το κερασακι στην τουρτα, ο επιτιθεμενος εχει το πλεονεκτημα του αιφνιδιασμου.

        Ειλικρινα, δε βλεπω κανενα ρεαλιστικο τροπο υπερασπισης του Καστελοριζου με τις δικες μας δυναμεις-δυνατοτητες.

    • Έ ΜΚ

      Άλλος ένας πολεμιστής του καναπέος με ατελείωτες ώρες στα βιντεοπαιχνίδια εξανίσταται.
      Προσοχή το φραπόγαλο.

      Απάντηση
      • dimitris

        τα ακάλυπτα Zu-23-2 είναι, ήταν… αποκλειστικά για αεράμυνα και μόνο μη κινούμενων στόχων κτιρίων κλπ) – sorry δεν γνωρίζω σωστή ελληνική ορολογία

        Π.χ. από την αρχή των χρονών 60… στην Πολωνία δεν είχαμε πια πεζικό. Καθόλου !
        Μόνο τεθωρακισμένες μονάδες με όλο το πλήρωμα πρώτης γραμμής καλυμμένο.

        Και αυτά που βλέπω εδώ, δηλαδή το Ζu-23-2 ακάλυπτο, στην πρώτη γραμμή μάχης – είναι για 3…5 λεπτά. Και μετά καταστρέφεται από εχθρό. Εκτός εαν ο πόλεμος γίνεται μεταξύ κάποιων απλών φύλλων Αφρικής.

  2. dimitris

    (2) Τα 120mm – Ναι, τα αγοράζουν και Αμερικάνοι, μα είναι όπλα ασύμμετρου πολέμου. Άρα και άσχετα με προκλήσεις Ελλάδας και Κύπρου. Ακόμα και οι Αμερικανοί πάντα κυριαρχούν στον αέρα.

    Απάντηση
  3. tsimuha

    Και μπροστα απο τους ολμους τα περιφημα «καρεκλακια» για τα οποια ειχε γινει παλια η ολη φασαρια.

    Απάντηση
  4. Ευστάθιος Παλαιολόγος

    Πριν απο μερικες δεκαετιες ειχα αποκτησει την ειδικοτητα μου σε αυτον τον ολμο. Εξαιρετικος

    Απάντηση
    • tsimuha

      Οταν λες μερικες 3-4-5;
      Δεν πιστευω να ησουν και συ στη Μικρα Ασια με τον αλλον Ημιονηγο;

      Απάντηση
      • Ευστάθιος Παλαιολόγος

        Εχω ακομα ολα μου τα δοντια….

  5. SAS

    Καλα όλα αυτά αλλα μην κοροϊδευόμαστε μιλάμε για οπλισμό τεχνολογίας 3-4 δεκαετιών.

    Τώρα ποιος ειναι ο ιδανικός εξοπλισμός για τα νησάκια, είναι μεγάλη κουβέντα, πρέπει να εχεί χαρακτηριστικά μεγάλης ισχύος ή ακρίβειας και υψηλής κινητικότητας. Από αυτό το τρίπτυχο χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμα.
    Δεν μιλάω απαραίτητα για ακριβή τεχνολογία, αλλα ρουκέτες 107mm από την Σερβία μπορούν να αποκτηθούν, βομβιδοβόλα 40mm, Spike ή στο μέλλον Carl Gustaf με κατευθυνόμενα πυρομαχικά. κλπ κλπ.

    Απάντηση
  6. Γ.Μ.

    Πρόκειται για τη δεύτερη ελληνική Μονάδα που παραλαμβάνει τέτοιους όλμους. Εδώ και αρκετά χρόνια η Ε.Φ. έχει παραχωρήσει τέτοιους και στην ΕΛΔΥΚ.
    Παρ’ ότι πάντως αρκετοί έσπευσαν να το σνομπάρουν, τα πλεονεκτήματα ενός όπλου σαν τον MO-120 σε μικρά νησιά όπως η Μεγίστη, είναι προφανή. Πέραν των εξαιρετικών επιδόσεων βολής, η μόνιμη μεταφορά επί/βολή από δίτροχο κιλίβαντα καθιστά τη μετακίνησή του ευχερέστερη (ακόμη και με ελαφρά οχήματα ως ρυμουλκό) σε χώρους που για βαρύτερα οχήματα όπως τα ΤΟΜΟ Μ-106 δεν προσφέρονται, ενώ σίγουρα μετακινείται ευκολότερα από τους Μ-2/30 των 4,2″ όταν αυτοί χρησιμοποιούνται επί του εδάφους.
    Μακάρι να είχαμε μερικούς ακόμα…..

    Απάντηση
      • Γ.Μ.

        Κατά την άποψή μου οι δύο αυτές κατηγορίες όπλων δεν πρέπει να συγκρίνονται αλλά να εκλαμβάνονται ως συμπληρωματικές η μία της άλλης, λόγω εγγενών χαρακτηριστικών (δεν είναι της παρούσης να τα αναλύσουμε, λόγω χώρου).
        Ως εκ τούτου χαίρομαι ιδιαίτερα που στις φωτογραφίες από τη μεγίστη διακρίνονται και M-101 και MO-120.
        Από εκεί και πέρα, θα πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπ’ όψιν το τι έχουμε και όχι το τι θα θέλαμε να έχουμε. Τα Μ-101, λοιπόν, υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς (όπως και τα πυρομαχικά τους) και όσα κρίνεται ότι χρειάζεται να συνεχίσουν να υπηρετούν ας αξιοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως σε αυτή την περίπτωση.

    • blatsas

      καπου ειχα δει πριν πολυ καιρο (προσπαθησα να το βρω αλλα δεν ) μια πατεντα των usmc στον πολεμο της κορεας με ολμους των 4.2″ σε κιλιβαντες πυροβολου οι δικοι μας δεν θα μπορουσαν να κανουν κατι παρομοιο ;

      Απάντηση
      • Γ.Μ.

        Αν και επρόκειτο περισσότερο για «πατέντα» που πιθανότατα εφαρμόστηκε σε περιορισμένη έκταση, παρά για τυποποιημένη λύση, σίγουρα κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είχε γίνει κι εδώ.
        Οι Αμερικάνοι Πεζοναύτες είχαν χρησιμοποιήσει κυρίως κιλίβαντες πυροβόλων Μ-116, αρκετοί εκ των οποίων ήταν διαθέσιμοι και στον Ε.Σ. μετά την απόσυρση του εν λόγω πυροβόλου από τις τάξεις του.
        Φαίνεται όμως ότι ούτε για τα πυροβόλα, ούτε και τους κιλίβαντές τους θεωρήθηκε σκόπιμη κάποια εξέταση περαιτέρω αξιοποίησής τους, εκτός από την τοποθέτησή τους ως …στατικά «διακοσμητικά στοιχεία» σε διάφορα μνημεία και εισόδους στρατοπέδων…. Σημειωτέον, ένα μεγάλο απόθεμα πυρομαχικών τους που απέμενε, καταστράφηκε ως «άχρηστο»….
        Προφανώς λοιπόν, το πυροβόλο αυτό όντως έχει καταστεί από καιρό ξεπερασμένο ως κύριο όπλο ΠΒ. Ως όπλο ΑΥ σε ΤΥΠ/ΛΒΟ του Πεζικού ή ακόμη και σε φυλάκια ή προκεχωρημένες φρουρές & δυνάμεις Εθνοφυλακής δεν θα είχε καμία χρησιμότητα;
        Οι Τούρκοι, αφού τα απέσυραν από το ΠΒ τους τα μοίρασαν σε προκεχωρημένα φυλάκια και στις Μονάδες Καταδρομών και τα αξιοποιούν ακόμη…..

  7. tsimuha

    Ποσο πιο ωραια θα ηταν ομως τα πραγματα αν ειχαμε και τους ολμους των 120mm (με εμβελεια 12χλμ ) αλλα και ενα συγχρονο πυροβολο των 105mm (με εμβελεια 18χλμ).

    Απάντηση
    • Ranger

      Θα μπορούσαμε να προμηθευτουμε μεταχειρισμένα αμερικανικά M119. Μετά από αυτό υπάρχουν και γαλλικές (LG1), νότιο αφρικανικές και σερβικες λύσεις.

      Απάντηση
    • SAS

      Δεν ειναι τόσο θέμα εμβέλειας στα νησιά όσο ισχύος και ευστοχίας, δεδομένου ότι στατικές μονάδες ιδίως σε νησάκια είναι καταδικασμένα μόνο με μερικές επιδρομές τουρκικών UAV,
      – Επίσης χρειάζονται και υπόγειες ενισχυμένες εγκαταστάσεις.
      – Αντιπυραβολικό από Ρόδο με ρουκέτες EXTRA και ATACMS.
      – Manpads επιδόσεων, μάλλον RBS70NG

      Απάντηση
      • tsimuha

        «– Manpads επιδόσεων, μάλλον RBS70»

        Μεγα λαθος, καθως ο «θεος των manpads» κατασκευαζεται καπου στην Κεντρικη Ευρωπη, δεν εχει αφησει μπεκατσα για μπεκατσα.

        » Αντιπυραβολικό’

        Θελει πολλα ρανταρ εντοπισμου, καθως αυτα που εχουμε ειναι λιγα και ( εκτος απο ελαχιστα) οχι τοσο προηγμενης τεχνολογιας.

        » Επίσης χρειάζονται και υπόγειες ενισχυμένες εγκαταστάσεις»

        Θελει παρα πολλες, και δυστυχως αν θελουμε να ειναι αποτελεσματικες και οχι διακοσμητικες θα πρεπει να πληρουσουμε αρκετα εκατομμυρια που απλα δεν υπαρχουν.

      • SAS

        Κινηματικές επιδόσεις καλύτερες του RBS70NG, προσωπικά δεν γνωρίζω.

      • Γ.M.

        Κάνουμε συχνά έναν λάθος συλλογισμό: «διαμαρτυρόμαστε» για το ευάλωτο των όπλων αυτών όταν εξοπλίζουν τις (εκ των πραγμάτων) στατικές φρουρές των νησίδων και των μικρονήσων μας.
        Δεν σκεφτόμαστε όμως τι αύξηση ισχύος προσφέρουν σε αυτές. Θέλω να πω ότι οι φρουρές αυτές ούτως ή άλλως είναι καταδικασμένες (για να είμαστε ρεαλιστές) σε περίπτωση γενικευμένων επιχειρήσεων, ιδιαίτερα εάν την πρωτοβουλία την έχει ο εχθρός που θα επιχειρήσει να καταλάβει το έδαφος που αυτές προασπίζονται.
        Υπό αυτές τις συνθήκες προτιμάμε να πέσουν μαχόμενες μόνο «με το G-3 ή το MG-3 στο χέρι» (όπως ήταν μέχρι πολύ πρόσφατα) ή να παρατάξουν αξιόλογη αντίσταση εφοδιασμένες με βαρύτερο υλικό (έστω κι αν αυτό είναι τα παλαιά Μ-101 και οι ταπεινοί ΜΟ-120 ή Μ-30) προκαλώντας τις μεγαλύτερες δυνατές απώλειες στον επιτιθέμενο (ελπίζοντας ότι αυτές ίσως ματαιώσουν και τα σχέδιά του), έως ότου έλθουν (;) ενισχύσεις;;;
        Αυτά, διότι το να θέλουμε να έχουμε από δύο εκτοξευτές SPIKE-NLOS (ίσως υπερβολικό, αλλά ενδεικτικό της νοοτροπίας πολλών αυτό το παράδειγμα…) σε κάθε νησίδα, είναι απλά ουτοπικό για τα δεδομένα μας….

      • Kostas

        SAS καλες σκέψεις εάν υπήρχε πραγματικά ηγεσία με όραμα

      • dimitris /PL

        @Γ.M. «Αυτά, διότι το να θέλουμε να έχουμε από δύο εκτοξευτές SPIKE-NLOS (ίσως υπερβολικό, αλλά ενδεικτικό της νοοτροπίας πολλών αυτό το παράδειγμα…) σε κάθε νησίδα, είναι απλά ουτοπικό για τα δεδομένα μας….»

        Και τα Spike, και τα loitering munition, μπορούν να κρυφτούν και φθάσουν σε νησί αμέσως, να κρυφτούν εκεί και πριν την χρήση, και αμέσως μετά, γρήγορα και αποτελεσματικά.

      • Γ.Μ.

        @dimitris /PL
        Σύμφωνοι. Δεν αμφιβάλει κανείς γι’ αυτό.
        Το θέμα είναι τι κόστος ενέχουν όλα αυτά για την κάλυψη τόσων πολλών αναγκών και πόσο ρεαλιστική θα ήταν η ανάληψή του από την Ελλάδα, ειδικά υπό τα σημερινά δεδομένα.
        Αντιθέτως, τα όπλα που αναφέρονται στο άρθρο, παρ’ ότι μακριά από την αιχμή της τεχνολογίας, είναι ήδη εδώ με επάρκεια πυρομαχικών, εξοικειωμένο προσωπικό και διόλου ευκαταφρόνητη ισχύ πυρός συνολικά.

      • d /

        Γ.Μ. @dimitris /PL «Σύμφωνοι. Δεν αμφιβάλει κανείς γι’ αυτό.
        Το θέμα είναι τι κόστος ενέχουν όλα αυτά »

        Mόλης κοίταζα το κόστος. 1000 τεμαχια τον Warmate της WB Electronics, το Νοέμβριο 2017, Πολωνικός Στρατός αγόρασε με 100 εκ. PLN, δηλαδή περίπου 23.250.000 Ευρώ.
        https://www.defence24.pl/wojsko-polskie-kupuje-1000-warmateow-aktualizacja

        Άρα δέν είναι και τόσο ακριβά. Ενώ ο ουκρανικός στρατός αγόρασε ολόκληρο εργοστάσιο σε joint venture με την WB. Και φυσικά είναι battle proven (και battle improved!). Και δεν τα κατεβάζουν ρωσικά όπλα ηλεκτρονικού πολέμου, παρά που κατεβάζουν τα αμερικανικά drone (όχι καινούργια, αυτά που Ουκρανία έλαβε).

        Άρα δεν είναι ακριβά – είναι μόνο θέμα αποφάσεων.

      • Γ.M.

        @dimitris /PL
        Για να έχουμε μια καλύτερη εικόνα των δεδομένων, περίπου τόσο ήταν και το προβλεπόμενο κόστος αθροιστικά για πέντε προγράμματα απόκτησης βλημάτων για την αποκατάσταση των αποθεμάτων των ήδη υφιστάμενων Α/Τ εκτοξευτών του Ε.Σ., τα οποία έχουν εγκριθεί από το 2014 αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει εξευρεθεί η χρηματοδότηση για να συμβασιοποιηθούν/υλοποιηθούν….
        Οπότε τι να λέμε…..

      • tsimuha

        Εχω την εντυπωση οτι σε αυτες τις φρουρες ο επιτιθεμενος θα ερθει απο ψηλα και τα Μ101 και ΜΟ-120 δεν θα μπορουν να κανουν τιποτα-ουτε θα προλαβουν ( για τον ιδιο λογο βεβαια δεν θα εκαναν τιποτα και τα οποια LG-1)

      • Γ.M.

        Είναι πολύ πιθανό να έρθει (και) από ψηλά.
        Εάν όμως κάποια από τα όπλα αυτά γλιτώσουν από τις προπαρασκευαστικές αεροπορικές προσβολές, θα κάνουν πολλή δουλειά εναντίον των κύριων τμημάτων του εχθρού που θα ….έρθουν από ψηλά, τα οποία κάπου θα πρέπει να επικαθήσουν…
        Σκέψου τι ωραία που θα είναι μια ΖΡ ή μια ΖΠ υπό τα πυρά όλμων και πυροβόλων (έστω κι αν μιλάμε για MO-120 και M-101)…..

    • d /

      tsimouha » αλλα και ενα συγχρονο πυροβολο των 105mm (με εμβελεια 18χλμ).»

      στα νισιά ? Καλό και απλό θα ήταν να υπάρχουν πάντα και κάποια drone – καμικάζι. Τότε τα κρήβεις πολύ έυκολα, δεν χρειάζονται ακριβή προ-ανίχνευση στίγματος στόχων, δεν χρειάζονται υποδομές, για χειριστές φτάνουν ελάχιστα άτομα και μπορούν να εμφανίζονται και εξαφανίζονται παντού σχεδόν αμέσως. Ήδη υπάρχουν και μοντέλα και αμέσως έτοιμα για χρήση. Τα TL (tube lanuch), ατομικά η πάνω σε μικρό όχημα. Ακόμα και η Τουρκία βρίσκεται σε συνεχής επαφή πχ. με τους σχεδιαστές των Warmate TL.

      Απάντηση
  8. Γ.Κ.

    Πάντως να έχουμε υπόψη ότι οι βολές που βλέπουμε στις φωτό έγιναν σε θέσεις σε ανοικτό πεδίο που δεν είναι οι κανονικές θέσεις διασποράς , αυτές δεν δείχνονται για ευνόητους λόγους ποτέ σε ασκήσεις (όπως στον Έβρο δεν δείχνονται οι πραγματικές προστατευμένες θέσεις από τις οποίες θα βάλει πχ το ΠΒ) , έτσι σε πραγματικές συνθήκες θα βάλλουν από καλυμμένες παραλλαγμένες θέσεις που ήδη υπάρχουν … βέβαια σε νήσους τέτοιου μεγέθους που δεν υπάρχει δυνατότητα κίνησης θα έπρεπε να υπάρχουν διασπαρμένα προκατασκευασμένα καταφύγια είτε πολυβολεία είτε θέσεις για όλμους κυρίως περισσότερα των όσων έχουν κατασκευαστεί ήδη , δουλειά της φρουράς πάντως δεν είναι να «συντρίψει» τον εχθρό αλλά η τοπική άμυνα μέχρι να κινηθεί το σύνολο των ΕΔ , αυτό βέβαια σε αιφνιδιαστική επίθεση γιατί σε κανονική κρίση θα έχει γίνει ήδη

    Απάντηση
  9. Gunslinger32

    Περί απόκρυψης θέσεων μάχης απο του αντιπάλου τα «ματιά».

    Turkey’s Gokturk-2 Collecting Imagery with No Restrictions

    https://spacenews.com/39212turkeys-gokturk-2-collecting-imagery-with-no-restrictions/

    https://directory.eoportal.org/documents/163813/2494990/Gokturk2_Auto7.jpeg

    Turkey’s military satellite program: a model for emerging regional powers

    by Taylor Dinerman
    Tuesday, January 2, 2007
    Turkey’s air force is planning to spend at least $200 million to buy and launch an electro-optical reconnaissance satellite with a resolution of 80 centimeters. They hope to have it in orbit and operational by 2011. They are apparently not going to impose the onerous “local content requirements” that have recently bedeviled so many Turkish military procurement programs. This suggests that this is being treated as a priority and the Turkish military is not going to allow local industrial politics to get in the way of their need for broad, persistent, and sovereign regional observation.

    As a NATO member Turkey has some access to information from US satellites, and they can also buy imagery on the open market from Spot Image, DigitalGlobe, or others. In spite of this, they want to have their own satellite and later they will surely want to have an all-weather radar imaging system and multi- and hyperspectral capability. Turkey is in a geopolitically rough neighborhood, and their need to be able to keep track of what is happening throughout the region is all too obvious. Space-based observation is one important way that they can keep track of activities in places like Armenia, Iraq, or the Aegean Sea, where Turkey’s national security interests are at stake.

    http://www.thespacereview.com/article/774/1

    Αυτά είναι και παλιά σήμερα θα έχουν προχωρήσει αρκετά αυτά τα προγράμματα, ώστε να έχουν αρκετά ικανοποιητική εικόνα, χωρίς να μπορεί να τους ενοχλήσει μια χώρα χωρίς μέσα αντιμετώπισης εξο-ατμοσφαιρικών συστημάτων που φωτογραφίζουν για στρατιωτικές εφαρμογές στρατιωτικές εγκαταστάσεις του αντιπάλου ημέρα και νύχτα χωρίς περιορισμούς οπότε το θέλουν.

    Απάντηση
  10. Δημήτρης

    Ωραία. Αφού υπάρχει πρόσβαση στους ΜΟ-120 της ΕΦ, ας τους πάρουν τα ΕΑΣ (ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας) και ας τα κάνει reversed engineering. Όπως ακριβώς τους έκανε και η Τουρκική MKEK (HY 12 mortar). Στο κάτω-κάτω ένας σωλήνας με 2 ρόδες είναι, ούτε αυτό δεν μας περνά πια;;

    Απάντηση
    • Γ.M.

      Αν είναι να παραχθεί κάτι τέτοιο εγχώρια υπάρχει έτοιμο σχέδιο (Ε-56) εδώ και πολλά χρόνια. Δεν χρειάζεται να γίνει καμία αντιγραφή. Προφανώς όμως ένα τέτοιο πρόγραμμα αγοράς δεν τέθηκε ποτέ σε προτεραιότητα. Αν εκκινούσε σήμερα, μάλλον θα πήγαινε σε κάτι πιο εξελιγμένο, πλην εξαιρέσεων.

      Απάντηση
  11. Ανδρεας111

    Περιπτώσεις σαν το Καστελόριζο πάσχουν από οχύρωση. Για τα μέσα και το προσωπικό. Κάτι από μπετό, κάτι από σκάψιμο…..

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: