Από σήμερα, Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου, κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο του Thomas Mann «Αυτός ο πόλεμος».

Το κείμενο «Αυτός ο πόλεμος» είναι η μαρτυρία, η εξομολόγηση, η προσπάθεια εξιλέωσης και ταυτόχρονα η προφητεία ενός μεγάλου συγγραφέα για την πατρίδα του, τους συμπολίτες του, τον κόσμο της εποχής του αλλά και τον εαυτό του.

Γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1939 και προοριζόταν για τη νεοϋορκέζικη Herald Tribune. Στις αρχές του επόμενου χρόνου κυκλοφόρησε και στα γερμανικά, αλλά οι ναζί κατέσχεσαν όλα τα αντίτυπα όταν εισέβαλαν στο Άμστερνταμ.

ΒΙΒΛΙΟ_THOMAS_MANNΟ εθνικοσοσιαλισμός εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις ιστορικές και οικονομικές κακουχίες του γερμανικού λαού. Η δικτατορία βρήκε πρόσφορο έδαφος στα πάθη του, τα παρόξυνε και τα ποδηγέτησε. Όταν ένας λαός γίνεται σύσσωμος έρμαιο μιας τραχιάς, στριγκής, ημιπαράφρονος φωνής και αφήνεται να υπνωτιστεί από υποβλητικές μαζικές τελετές συλλογικής μύησης προκειμένου να αναπληρώσει αυτό που έχει, υποτίθεται, χάσει, ποια δύναμη του λόγου μπορεί εδώ να αντισταθεί; Η ψυχική, πνευματική, ηθική και πολιτική παράδοση έχει επιτελεστεί πολύ νωρίτερα. Η ιστορία αυτή εμπεριέχει μια αιώνια υπόμνηση και προειδοποίηση για τις δημοκρατίες.

Το διάβημα του Τόμας Μαν είναι, νομίζω, συμβολικό και εκφράζει την ανάγκη του να μιλήσει χωρίς να ελπίζει. Ως εθνικός συγγραφέας, δεν μπορεί να ελπίζει.

Προβαίνει, εντούτοις, σε μια σειρά από ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις που δεν είναι απλές διαπιστώσεις αλλά, αν προσέξουμε, έχουν κατά βάθος έναν ηθικό χαρακτήρα, κάτι σαν συμβολική εξιλέωση ενός ολόκληρου έθνους. Οι Γερμανοί παρασύρονται από την άθλια προπαγάνδα και την εγκληματική αγκιτάτσια του αντισημιτισμού και του ρατσισμού και καταδέχονται μια κίβδηλη ανακούφιση των παθών τους: δαιμονοποιώντας τους Εβραίους και άλλους, μπορούν επιτέλους να νιώσουν οι ίδιοι υπέρτεροι, ισχυροί, ανίκητοι. Όπως, όμως, ορθά επισημαίνει ο Μαν, το αίσθημα φυλετικής ανωτερότητας λίγη χαρά έμελλε να δώσει σε εκείνους που, με τις επιλογές τους, όχι μόνο έβαλαν τις βάσεις της μελλοντικής τους καταστροφής, αλλά στάθηκαν προπάντων οι ίδιοι μάρτυρες του αργού και βασανιστικού ηθικού τους θανάτου.

Από το Επίμετρο του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου


μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

Από τις εκδόσεις Πόλις κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του Τόμας Μαν Δόκτωρ Φάουστους.

σελίδες: 112 | isbn: 978-960-435 -567-9 | τιμή: 12 ευρώ

21 Σχόλια

  1. winston churchill

    Το αίσθημα διαφορετικότητας και η εγγενής κλίση προς τον φυλετισμό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε ανθρώπου. Ο φασισμός ξεκινάει από επιφανειακές αναλύσεις που προσπαθούν να εξομοιώσουν με τη βία τα ονόμοια.

    • geoexplorer72

      Θα προσέθετα κύριε churchill , ο φασιμός ξεκινά από την μη κατανόηση της δημοκρατίας.

      • winston churchill

        Συμπεριλαμβάνεις στις δημοκρατίες τον επιβαλλόμενο εξ Βρετανίας κοινοβουλευτισμό; Τις λαιμητόμους της Γαλλικής επανάστασης; Άλλοι πάλι περιορίζονται στα αμεσοδημοκρατικά πολιτεύματα της αρχαίας Ελλάδας. Οι προοδευτικοί προτιμούν τις…λαϊκές…δημοκρατίες..

      • εθνικιστής

        Ένα εθνωφελές καθεστώς πρέπει να ενδιαφέρεται για την συνέχεια του Έθνους, όχι για την συνέχεια του πολιτεύματος.

    • npo

      «..η εγγενής κλίση προς τον φυλετισμό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε ανθρώπου..»

      Τρελός μύθος. Τουλάχιστον στο θέμα έλξης μεταξύ φύλλων δεν ισχύει με τίποτα. Αν κρίνω απ το πόσο γουστάρουν οι Γερμανοί πχ Ελληνίδες, οι Έλληνες Γερμανίδες Ρωσίδες κλπ και πάει λέγοντας. Η φύση έχει λάβει μέτρα προς αποφυγή του εκφυλισμού βλέπεις.

      Κι αν δεν ισχύει μεταξύ φύλλων δεν ισχύει πουθενά παρά στον προληπτικό φόβο για το άγνωστο και στο ομαδικό συμφέρον. Εξ ου και οι άπειρες καταγεγραμμένες εμφύλιες σφαγές όταν τα συμφέροντα της αρχικής ομάδας διχοτομούνται.

  2. geoexplorer72

    @winston churchill
    Δεν υπάρχει à la carte δημοκρατία. Ταυτόχρονα με την αρχή της πλειοψηφίας πρέπει να προασπίζεται το συμφέρον της μειοψηφίας. Το ιδανικό είναι η τελυταία να μην μεριμνά καν ως υπενθύμιση.

    • winston churchill

      Οι ομάδες ειδικών συμφερόντων και οι οργανωμένες μειονότητες υπερισχύουν πάντα έναντι της πλειοψηφίας, διότι προωθούν νομοσχέδια εξαγοράζοντας κόμματα και πολιτικούς, πριν και μετά την κάλπη. Οι ομάδες ειδικών συμφερόντων ξέρουν ότι ο κοινοβουλευτισμός είναι το ευνοϊκότερο πολίτευμα δια του οποίου εξαγοράζουν πολιτική επιρροή, χωρίς να κινδυνεύουν να στιγματιστούν.

      • geoexplorer72

        Εαν οι οργανωμένες μειονότητες υπερίσχυαν αντί της πλειοψηφίας, πολλοί θα θεωρούσαν τις απόψεις σας απειλή και θα τις είχαν σιγάσει. Προφανώς το επειχείρημα είναι ρητορικά αντιστρεπτό . Επιπρόσθετα εαν ζούσαμε σε μια κοινότητα που καμία φωνή μειοψηφίας δεν ακούγονταν, θα καταδικάζαμε του εαυτούς σε μια λιγότερο ευφυή κοινωνία.
        Θα ήθελα με κάθε σεβασμό να σας θίξω οτι η ιστορική προσωπικότητα της οποίας έχετε το ψευδώνυμο είναι εκδιαμέτρου αντίθετη με τις απόψεις σας.

      • winston churchill

        Το ζήτημα δεν είναι μόνο τι ακούγεται αλλά τι εφαρμόζεται. Θα ήμουν πιο προσεκτικός σε ένα προτεκτοράτο όπου το αποτέλεσμα δημοψηφισμάτων μετατρέπεται από ΟΧΙ σε «ναι σε όλα».

  3. Theognostos

    ο ’ δήμος ’ δεν έχει ιδέα τί ψηφίζει δέν γνωρίζει τήν Αλήθεια και έστω ότι γνώριζε τήν Αλήθεια τήν Σοφία ούκ έχοντας ακόμη λάθος αποφάσεις έπαιρνε παίρνει καί θά παίρνει και ο Σωκράτης με ’ δημο’ κρατικά μέσα δολοφονήθηκε και ο Ιησούς Χριστός μέ την ψήφο ενός πλανεμένου κόσμου δολοφονήθηκε κ.ο.κ καλά έγραψε και ο Γουίλχελμ … ανθρωπάκο για τις αποφασεις σου ….που σε κρατανε στήν παγίδα….

    • ΑΧΕΡΩΝ

      Πολλές φορές χρησιμοποιούμε τους όρους συμβατικά,δέν φταίνε βεβαίως οἱ όροι γι᾿αυτό,αλλά τουλάχιστον με την σημερινή έννοια,δημοκρατία είναι το καθεστώς στο οποίο «όταν σου χτυπάνε την πόρτα χαράματα,ξέρεις ότι είναι ὁ γαλατάς»,και όχι κάτι σε «Κρατική Ασφάλεια».
      Απο εκεί και πέρα,δημοκρατία είναι το καθεστώς του δήμου,με όλες του τις αδυναμίες,περιορισμούς,αυτοϋποτίμηση,επισφάλειες,αλλά δέν είναι παντού το επίπεδο ίδιο,άλλη δημοκρατία υπάρχει στην Γερμανία,και άλλη στην διπλανή Ελβετία,για παράδειγμα.
      Το ιδανικό βέβαια πολίτευμα είναι ἡ «Πολιτεία»,το σύστημα όπου ἡ πολιτική λειτουργία είναι προσανατολισμένη στον Πολίτη,και όχι στον δήμο,λαό,μάζα,όχλο,αγέλη (διαδικασία αντίστροφου μετασχηματισμού που βολεύει τους εξουσιαστές).
      Προσοχή,δέν υπάρχει σχέση ανάμεσα στο καθεστώς των Πολιτών,με την ούτως ἤ άλλως απροσδιόριστη «κοινωνία των πολιτών» που κάποιοι επαγγελματίες ηλιθιοποιητές προπαγανδίζουν.
      Στην Ἑλλάδα -και όχι μόνο στην Αθήνα-υπήρξαν πρίν δυόμισυ χιλιάδες χρόνια οἱ αντιπροσωπευτικώτερες δημοκρατίες-πολιτείες στην Ιστορία.
      Ίσως,σε δυόμισυ χιλιάδες χρόνια από σήμερα,να είναι ακόμη το ζητούμενο.

      • Theognostos

        ναι έχουν ξεπεσει και έχουν αλλάξει και σε αρκετές περιπτώσεις αντιστραφεί οι έννοιες λέξεων πράγμα το οποιον θεωρω εσκεμένη πρακτική ενός κατεστημένου τό οποίον προωθεί τον εκφυλισμό του ανθρωπίνου γένους

        ουτως ο εκφυλισμός επιφέρει τήν διάβρωση της Αρετής γιά ένα τμήμα των σημερινών ανθρωπων ειναι πλέον αδύνατον αδιανοητον νά κατανοήσουν και νά εμπεδώσουν νά κάνουν πράξη το Καλόν ούτε η φαινομενικά απλη έκφραση του Χριστού ʹ αγάπα τόν πλησίον σου ως εαυτόνʹ έχει κατανοηθεί εφόσον η πλειονότης των ανθρώπων δεν εχουν το ’γνωθι σε εαυτόνʹ

  4. geoexplorer72

    @winston
    Δεν σας κατάλαβα ποιός θα είναι πιο προσεκτικος; Εσείς; εμείς; Τα επιχειρήματα σας είναι λίγο χαοτικά. Εαν ζούσατε σε στην κοινωνία του συγγραφέα θα μπορούσατε να εκφέρετε αντίθετη γνώμη ; Εαν αναγνωρίζετε προσπάθειες λογοκρισίας αυτές μόνο με την αρχή της δημοκρατίας θα λυθούν.

    • winston churchill

      Το σημερινό κοινοβουλευτικό δημοκρατικό σύστημα έχει δημιουργήσει αφόρητες ανισότητες σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής. Ο συγκεντρωτισμός εξουσίας στην πρωτεύουσα και η αστυφιλία δημιουργεί ανισότητες με την Ελληνική επαρχία. Η συγκέντρωση πλούτου σε λίγες οικογένειες δημιουργεί ανισότητα ευκαιριών και εργασιακής εξελίξεως. Τα ιδιωτικά ολιγοπώλια και τα κρατικά μονοπώλια δημιουργούν άδικες κοινωνικές, οικονομικές, και πολιτικές ανισότητες. Η συγκέντρωση του πληθυσμού, του πλούτου, και των πολιτικών δραστηριοτήτων στην Αθήνα, έχει ολιγαρχικό και αντεθνικό χαρακτήρα. Η συγκέντρωση της νομοθετικής εξουσίας στο κοινοβούλιο έχει αντιλαϊκό χαρακτήρα. Το μονοπώλιο των κρατικών ασφαλιστικών ταμείων και των κρατικών πανεπιστημίων, δημιουργεί στρεβλώσεις στην κοινωνία δια της μονοπωλιακής θέσεως και απαγορεύσεως εναλλακτικών επιλογών. Τα αστικά δικαστήρια και η αστυνομία, κατέχουν το κρατικό μονοπώλιο της βίας. Η ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία κατέχει το κρατικό μονοπώλιο της θρησκείας.

      Εκεί πρέπει να εντοπίσουμε το πρόβλημα αντί να ζητάμε δικαιότερο εκλογικό σύστημα και ίσα δικαιώματα. Δεν υπάρχουν ίσα δικαιώματα διότι απλούστατα δεν υπάρχουν ίσες ικανότητες, ούτε ίσες υποχρεώσεις. Οι Έλληνες πρέπει να απαιτούμε ίσες ευκαιρίες. Δεν έχουν κανένα νόημα οι εκλογές όταν σε όλα τα επίπεδα κυριαρχεί η τεχνητή ανισότης ευκαιριών και τα προνόμια για τους λίγους.

      • κλείτος ο μέλας

        ο Βεμπερ πέρασε και στη θρησκέια.Γιατί σε εμποδίζει κανένας να απαγγέλεις ομηρικούς υμνους με χλαμυδα στα δάση?Αλλά εσύ θες βωμο και παρθενωνα που απαγορεύονται από 1300/1982,4039/2012,χρηστά ηθη,και αρχαιολογικό νόμο.
        Και γιατί τα δικαιώματα εξαρτώνται από τις ικανότητες?δηλαδή αν εγώ που πάω γυμναστήριο,δεν μπορω να σηκώσω 100 κιλα πάγκο και εσύ μπορείς, ή τρέχεις γρηγορότερα από εμένα,γιατί να έχεις δηλαδή περισσότερα δικαιώματα? Γι αυτό το… Jeder nach seinen Fähigkeiten, jedem nach seinen Bedürfnissen.. ή στην ημετέρα γλώσσα… από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του…στέκει σαν ιδεολογικός όλυμπος για τους τους αρχαιολάγνους ή σαν ιδεολογικό εβερστ για κάποιους άλλους. Επίσης οι υποχρεώσεις γιατί δεν ισες?στο συνταγματικό ύπαρχουν και ορισμένες αρχές από οτι ξέρω.Επισης στα ιδιωτικά πανεπιστήμια να δεις ισότητα και ευκαιρείς που θα υπάρχουν,θα εκπλαγείς..
        Πάντως για την πρωτεύουσα και τις οικογένειες δεν μπορω να πω οτι έχεις αδικο,συμφωνώ κιόλας αλλά αντε το πρωτο το δευτερο όμως, δεν συμβαδίζει με όσα ευαγγελίζεσαι.

      • winston churchill

        Το δικαίωμα να γίνεις γιατρός και τις υποχρεώσεις του όρκου του Ιπποκράτη τα κατακτάς (ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε) με τη δουλειά και τις προσωπικές σου ικανότητες. Δεν έχουν όλοι το δικαίωμα να πιάνουν νυστέρι. Το καθολικό δικαίωμα έγκειται στο να έχουν όλοι την ευκαιρία να αποδείξουν τις όποιες ικανότητες τους.

        Στις υγιείς επιχειρήσεις ο κάθε εργαζόμενος αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις στις οποίες μπορεί να αντεπεξέλθει και διαρκώς επαναξιολογείται.

        Αν μεταφέρεις τα δύο παραπάνω παραδείγματα στην πολιτική ζωή μπορείς να μου πεις με το χέρι στην καρδιά ότι το εκλέγειν και εκλέγεσθαι λειτουργεί βάσει των ίδιων αρχών αξιοκρατίας;

        Ο Αριστοτέλης στο έργο του «Πολιτικά» εξηγεί το βασικό ελάττωμα της δημοκρατίας: εξομοιώνει τα ανόμοια και εξισώνει τα άνισα.
        Το πολίτευμα της δημοκρατίας δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικές ικανότητες, έτσι καταργεί την αξιοκρατία. Δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικές υποχρεώσεις, έτσι καταργεί την υπευθυνότητα. Δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικά αποτελέσματα, έτσι καταργεί την νόμιμη διαφορά στις ηθικές ανταμοιβές.
        Η δημοκρατία δίνει μία ψήφο, σε κάθε άτομο, ανεξαρτήτως ενεργού πολιτικής δράσεως. Αυτό σημαίνει ότι ένας πολίτης που δεν συμμετέχει ποτέ στα κοινά, όταν έρθει η στιγμή της κάλπης, αντιμετωπίζεται ως ίσος με κάποιον που αγωνίζεται συνεχώς για το κοινό συμφέρον. Έτσι η δημοκρατία παρ’ ότι διαφημίζεται ως πολίτευμα όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν, στην ουσία επιβραβεύει την πολιτική απάθεια και νωθρότητα.

        Ο δημοκρατικός πολίτης που δεν συμμετέχει στα κοινά, δεν απειλείται με κάποια ποινή. Και γιατί να αντιμετωπίζει ποινή ο απλός πολίτης, αφού δεν απειλούνται με ποινές για κακοδιαχείριση αυτοί που εκλέγονται ως δημοκρατικοί ηγέτες.
        Η δημοκρατία δεν έχει απόλυτες, έχει σχετικές ηθικές αξίες. Η ανευθυνότητα είναι το βασικό της στοιχείο, στήνει βωμούς στην ατομική και συλλογική ανευθυνότητα. Η ευθύνη του δημοκρατικού αξιωματούχου χάνεται μέσα στο απρόσωπο όλον. Δεν λογοδοτεί ποτέ και σε κανέναν. Δεν τιμωρείται ποτέ, ό,τι έγκλημα και αν διαπράξει εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.

      • winston churchill

        Απαιτώ βωμό και Παρθενώνα γιατί ως Έλλην είμαι ο νόμιμος κάτοχος τους και έχω τη θεϊκή υποχρέωση να τα λειτουργώ όπως οι ένδοξοι πρόγονοι μου. Οι αρχαιολογικοί νόμοι εξυπηρετούν μόνον όσους τσεπώνουν από εισιτήρια ή αρχαιολάγνους σπασμένων μαρμάρων και ακρωτηριασμένων αγαλμάτων. Όσο για τα ιουδαιοχριστιανικά ήθη δυστυχώς για το ιερατείο ο Μεσαίωνας πέρασε. Είναι θέμα χρόνου να αποβληθούν πλήρως από την Ελληνική κοινωνία.

    • winston churchill

      Για να απαντήσω ευθέως και στο ερώτημα…όσο δε θα μπορούσα να ασκήσω πολιτική εξουσία στο εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς του τρίτου ραιχ, άλλο τόσο ισχύει και πρακτικά στην νεοφιλελεύθερη δημοκρατία του σημερινού ελλαδικού προτεκτοράτου. Δίνω τη μάχη μου για εθνική ανεξαρτησία, αξιοκρατία και δικαιοσύνη. Δε με αφορά η προστασία κανενός μισελληνικού καθεστώτος. Προσπαθείτε να αναδείξετε σαν μέγιστη αρετή τον ξενόφερτο κοινοβουλευτισμό έχοντας γνώση των αισχρών εγκλήματων κατά του Ελληνισμού. Ποιά η διαφορά μεταξύ μιας δημοκρατικής γενοκτονίας από μια ναζιστική; Αρνούμαι να καταδικάσω τον Αριστοτέλη, τον Πλάτωνα, τον Ισοκράτη, τους Σπαρτιάτες, τον Μ.Αλέξανδρο αντί μιας δημοκρατικής επιταγής δίχως αντίκρισμα. Εσύ;

      • geoexplorer72

        Ωραία ας μιλήσουμε με παραβολές λοιπόν. Θα σας πω ένα παραμύθι για ένα καθεστώς, μια χώρα στην οποία οι δημοσιογράφοι φυλακίζονται στο όνομα της δημοκρατίας, ομάδες ανθρώπων καταδικάζονται εξαιτίας των πολιτικών τους καταβολών και της γεωγραφικής περιοχής που ζουν, μιας ατελείωτης δικαστικής διαμάχης σε σχεδόν εθνικό επίπεδο με απευθείας διορισμούς των δικαστών από το καθεστώς, μιας μιλιταριστικής κοινωνίας που δεν διστάσει να καταπατήσει και να ερμηνεύσει το διεθνές δίκαιο σύμφωνα με το ακροατήριο της, μια χώρας απέραντων ανισοτήτων σε οικονομικό και φυλετικό εκπαιδευτικό επίπεδο, με ένα αμφίβολο πραξικόπημα σε βάρος της κυβέρνησης, με μια κοινωνία που βασίζει την πολιτική της συνοχή στην δημαγωγία επειδή έχει πατώσει σε όλα τα άλλα. Γνωρίζετε αυτήν την χώρα ;
        Θα μπορούσα να σας απαντήσω ότι υπάρχουν πολλές σαν αυτή, αλλά για να γίνει πιο τρανταχτό παράδειγμα μιλώ για την γειτονική μας Τουρκία. Εάν ας πούμε εσείς που δεν πιστεύετε στις μειοψηφίες βρεθείτε Έλληνας εν μέσω μια Τουρκικής εθνικής έξαρσης, κάτοικος ΣΤΗΝ Τουρκία, ποιά τύχη νομίζετε ότι θα σας περιμένει; Θα σεβαστούν έναν άνθρωπο που δεν θα πλειοψηφεί ; Θα ακουστεί η αυταρχική φωνή σας σχετικά με… πχ το διεθνές δίκαιο στην Κύπρο; Ή μήπως θα αποτελέσετε ένα ακόμη πλίνθο στα κάτεργα ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης, φωνάζοντας ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΑΑΑ ;
        Αυτό όπως καταλάβετε πολλοί θα βιαστούν να το ονομάσουν έλλειψη δημοκρατίας. Βλέπετε λοιπόν ότι η δημοκρατία από τους ανθρώπους που δεν προασπίζονται τα δικαιώματα όλων, εξαρτάται από την πλευρά που την ζεις. Εάν βρεθείς μειοψηφών κάτω από την απειλή μιας χατζάρας ή ως πλειοψηφία κρατώντας την.
        Η ερμηνεία λοιπόν της δημοκρατίας και των υποχρεώσεων πέρα από τα δικαιώματα που αυτή περιλαμβάνει, είναι η λεπτή γραμμή που οδηγεί στον. ΦΑ-ΣΙ-ΣΜΟ. Εάν ζήσετε λοιπόν σε αυτόν ποιος ή τι θα εμποδίσει κάποιον ισχυρότερο από εσάς να σας εξοντώσει ;
        Θεωρώ τεράστια κατάκτηση στην κουβέντα το γεγονός ότι παραδεχτήκατε, ότι δεν θα μπορούσατε να εκφέρετε την γνώμη σας στην κοινωνία που αυτοεξόρισε τον Τ.Mann .
        Ίσως θα ήταν καλύτερο να διαβάζαμε το βιβλίο πριν εκφράσουμε χαοτικές απόψεις συκρίσεων δημοκρατικών σχηματισμών…

  5. geoexplorer72

    @Κλείτο μέλα
    Σωστή παρατήρηση.
    Jeder nach seinen Fähigkeiten, jedem nach seiner Leistung. Όλοι σύμφωνα με τις ικανοτητές τους, ο καθένας σύμφωνα με την αποδοσή του. Η άρρηκτη σχέση ανάμεσα στην εργασία και το αίσθημα καθήκοντος του κάθε πολίτη, καθορίζει τον βαθμό αναγνώρισης από την κοινωνία.

  6. Δούκας Γαϊτατζής

    Παρακολουθώ την συζήτηση σας με μεγάλο ενδιαφέρον. Όπως διαπιστώνετε, σεβόμενος τις απόψεις σας, δεν διέγραψα ούτε ένα σχόλιο σας. Παρ’ολα αυτά, οφείλω να διαφυλάξω τη φυσιογνωμία του μπλογκ και να σας υπενθυμίσω ότι η δημοσίευση αυτή αφορά το νέο βιβλίο του Thomas Mann με τίτλο “Αυτός ο πόλεμος”.

    Από την ροή των σχολίων όμως διαπιστώνω οτι η κατάσταση ξεφεύγει και πολύ φοβάμαι ότι θα οδηγηθεί σε άλλα επίπεδα.

    Επειδή αυτό το σκηνικό το έχω ζήσει άπειρες φόρες ως διαχειριστής του μπλογκ -όπου αναγκαζόμουν, με πραξικοπηματικό τρόπο, να διαγράφω σχόλια, και να καταναλώνω πολύτιμο χρόνο λαμβάνοντας τη θέση του “δικαστή” για να βρω ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο- θα “κλειδώσω” τον σχολιασμό στα μελλοντικά σχόλια.

    Φυσικά, δεν πρόκειται να διαγράψω κανένα σχόλιο σας.

    Καλό ξημέρωμα.

Αρέσει σε %d bloggers: