Ένα πειραματικό “gunship” από τη Σοβιετική Ρωσία υπήρξε το “Tupolev TU-2 Sh” στο οποίο δοκιμάστηκαν το 1944 δύο διαφορετικά μοντέλα: ένα με ένα πυροβόλο των 76 mm στον διαμήκη άξονα κατά ισχυρών και τεθωρακισμένων στόχων κι ένα με ένα “πακέτο” 88 συνολικά υποπολυβόλων “PPSh-41” τοποθετημένων στον χώρο βομβών στην κοιλιακή χώρα.

Το δεύτερο μοντέλο προοριζόταν για πρόκληση απωλειών σε συγκεντρώσεις προσωπικού, είχε τα υποπολυβόλα σταθερά τοποθετημένα σε ένα πλαίσιο υπό γωνία προς τα εμπρός και μπορούσε να αναρτηθεί εντός της αποθήκης βομβών και να αφαιρεθεί στη συνέχεια από τα πληρώματα εδάφους.

Ο πιλότος μόλις εντόπιζε τα εχθρικά στρατεύματα ερχόταν σε χαμηλό ύψος, άνοιγε τις θυρίδες βομβών αποκαλύπτοντας τις 88 κάνες και με ένα διακόπτη άνοιγε πυρ. Τα όπλα θα συνέχιζαν να ρίχνουν όσο ο πιλότος τηρούσε το διακόπτη ανοιχτό ή μέχρι εξαντλήσεως των 71 φυσιγγίων του τυμπανοειδούς γεμιστήρα.

Το υποπολυβόλο PPSh-41

Ο υψηλός ρυθμός βολής (900-1.000 βλήματα το λεπτό) και η συγκέντρωση τόσων όπλων αποτελούσαν εγγύηση σημαντικών απωλειών αφού η ταχύτητα της σφαίρας (488 μέτρα/δευτερόλεπτο) αθροιζόταν στην ταχύτητα του αεροσκάφους στο ύψος βομβαρδισμού πράγμα που έκανε τη διατρητικότητα και καταστρεπτικότητα ιδιαίτερα μεγάλη.

Τελικά, το σχέδιο δεν υιοθετήθηκε και ο “πύρινος σκατζόχοιρος”, που θα ήταν το πρώτο αεροσκάφος “gunship” στην ιστορία, δεν είδε δράση.

10 Σχόλια

  1. ΑΧΕΡΩΝ

    Ὁ καλύτερος τρόπος για να μεταφέρεις έξη (και κάτι) χιλιάδες βολίδες από PPSh,μάλλον δέν είναι ὁ παρουσιαζόμενος.
    Πού θα έβρισκε τόσους συγκεντρωμένους και ακάλυπτους πεζούς για να τους γαζώσει με εξήμισυ χιλιάδες βολίδες,και από αυτές να βρούν στόχο έστω μία στις δέκα,ώστε να έχει νόημα ἡ χρήση και διακινδύνευση δικινητηρίου αεροπλάνου;
    Μου θυμίζει μία κουϊζοεκπομπή του 1970,όπου ὁ ένας από τους συντελεστές ανέφερε ένα ανέκδοτο : κάποια διαφήμιση εντομοκτόνου,έλεγε ότι το προϊόν ήταν ένα κι᾿ένα για ενοχλητικά έντομα,υπό την προϋπόθεση ότι θα τα έπιανες και θα τους το έδινες με το κουταλάκι.

    Απάντηση
    • tsimuha

      Μια απλη φαλαγγα οχηματων φτανει.Πετας κατα μηκος και την γαζωνεις απο την αρχη μεχρι το τελος.Μια επιθεση απο δεκα τετοια, πχ σε εναν σιδηροδρομικο σταθμο θα προκαλουσε χαος, θα επεφταν 62480 σφαιρες μεσα σε δευτερολεπτα, το ψυχολογικο σοκ θα ηταν χειροτερο απο τις πραγματικες καταστροφες.Προφανως ομως υπηρχαν αλλου ειδους εμποδια (και δεν προχωρησε ) και οχι η μη υπαρξη στοχων.
      Αν θελεις κατσε απο κατω.

      Απάντηση
      • ΑΧΕΡΩΝ

        Ἄν εγώ είμαι από κάτω,αλλά έχω ένα Rheinmetall ἤ Solothurn των 20mm,(σάν αυτά που είχε και ὁ ΕΣ το 1940),θα του ανοίξω πολλές κουμπότρυπες πρίν πλησιάσει σε ακτίνα βολής (που έτσι κι᾿αλλοιώς θα μου δείχνει την κοιλιά του λόγω διατάξεως των PPSh),ἤ θα το αναγκάσω να κρατήσει την προσήκουσα απόσταση,ἤ να περάσει όφφ-σάϊντ.
        Και άστο να με περιμένει να κάτσω από κάτω για να μου δώσει τις 6.248 (και όχι 62.480) βολίδες με το κουταλάκι.

        @Πιστολέρο
        Ἡ ιδέα είναι ίσως πρωτοποριακή,αλλά πάσχει ὡς προς το μίγμα οπλισμού.
        Τι εννοώ.
        Το α/φ έφερε 88 όπλα,που το καθένα θα έριχνε 71 φυσίγγια,και τέλος.
        Δηλαδή,έχουμε περισσότερο βάρος όπλων απ᾿ότι πυρομαχικών,και μάλιστα,ενός διαμετρήματος μικρής ισχύος,αξιοποιήσιμοσε ένα πολύ περιορισμένο φάκελο πτήσεως.
        Κάνε μία πρόχειρη σύγκριση με τα διάφορα “spookys”,ἤ ακόμα και με τα βομβαρδιστικά του Β΄ΠΠ και ψάξε πόσες χιλιάδες φυσίγγια προβλεπόταν για κάθε πολυβόλο.
        Είμαι της γνώμης ότι δύο Στουρμόβικ με ρουκέτες αέρος εδάφους βασισμένες στην «Κατιούσα»,θα ήταν ικανά να προκαλέσουν πολύ μεγαλύτερη ζημιά και χωρίς να χρειάζεται κουταλάκι,δηλαδή να βρεθεί το α/φ σε πολύ συγκεκριμένο ύψος,ίχνος,και «αλφάδιασμα».

      • Gunslinger32

        @ΑΧΕΡΩΝ

        Ό οπλισμός που επιλέχθηκε για το αεροσκάφος με τα PPSh, σίγουρα δεν συγκρίνεται με τα Minigun που έφεραν οι μαγικοί δράκοι στο Βιετνάμ.
        Ένα Στουρμόβικ θα ήταν όντως προτιμότερο νομίζω, ακόμα και με 2 πυροβόλα ισχυρότερου διαμετρήματος όπως τα Nudelman-Suranov NS-37 αντί για τις ρουκέτες που αναφέρεις. Ένας συνδιασμός 2 Στουρμόβικ(ένα με ρουκέτες ένα με πυροβόλα) ίσως να ήταν ιδανικός για την μέγιστη αποτελεσματικότητα.

        https://massimotessitori.altervista.org/sovietwarplanes/pages/il-2/il2-camo/ns-37/ns-37.html

      • tsimuha

        Αχ τα γεραματα τι κακο πραμα ειναι, αφου λεω μπρε σε μια επιθεση απο δεκα (10) απο αυτα θα πεσουν 62480 βολιδες.
        Με το 20αρι με εκανες και γελασα, δηλαδη σε ολες τις χαμηλες επιθεσεις που εγιναν εναντιον των γερμανικων μοναδων (που ειχαν και 20αρι ) τα αεροπλανα εχασαν;

      • ΑΧΕΡΩΝ

        Γιάβρου μ’,τα δέκα μαζί δέν θα αλφαδιάσουν πάνω από τον ίδιο στόχο ταυτόχρονα,ούτε μία στις όσες αποστολές υπήρχε προσδοκία ότι θα εκετελεστούν.
        Μετά,το προφίλ προσβολής στόχου είναι πολύ δυσκοίλιο,με αλφάδιασμα σε πολύ συγκεκριμένη γωνία,ταχύτητα,ύψος,χρόνο,που από μόνο του θα ήταν λόγος για παράσημο στον πιλότο.
        Και με την κοιλιά πάντα εκεθειμένη,ἔ;
        Τώρα για τα 20άρια και πόσες επιτυχίες είχαν συνολικά ἤ στατιστικά,δέν γνωρίζω,αλλά οἱ συρμοί είχαν πάντα κάποια όπλα εγγύς αντιαεροπορικής άμυνας,έστω και πολυβόλα Μαξίμ,ἤ αντίστοιχα από λάφυρα.
        Αλλά και στις φάλαγγες,ἄν επέβαινε πεζικό,οἱ Γερμανοί συνήθιζαν να τοποθετούν τα πολυβόλα της μονάδος σε θέσεις πάνω στα οχήματα τέτοιες,που να έχουν κατά το δυνατόν κάποια ευχέρεια βολής,έστω και εναντίον ανταρτών.
        Σε μικρό ύψος,όπου αναγκαστικά θα επιχειρούσε το TU-2,μπορούσαν να κάνουν ζημιά αρκετή για να θέσουν εκτός μάχης.

        ΥΓ.
        Σε έκανα και γέλασες,έ;
        Κέρασμα έχει;

      • tsimuha

        “Κέρασμα έχει;”

        Πρωτο πιατο, “Γλαρος Καβαλας” με αντζουγιες και φινοκιο.
        Δευτερο πιατο, “Μοσχαρακι Αθηνων” ( της ρατσας manolius proteuousianious) με λαδοριγανη και ελιες Μαλτας.
        Τριτο πιατο, “Λαγος Πολυκαστρου” με μελιτζανες Μεταλλικου.

        ΥΓ ,ετσι κι αλλιως ο tsim οφειλει ενα κερασμα (ποτε δεν ξεχναμε εμεις οι κοκκινοι, να εισαι σιγουρος για αυτο ).

    • Gunslinger32

      @ΑΧΕΡΩΝ

      Σαν ιδέα για εκείνη την εποχή, ήταν πάντως πρωτοποριακή.
      Αν ειναι σωστές οι παρακάτω αναφορές, για μια σύγκριση τα πρώτα αμερικάνικα αεροσκάφη AC-47 στο είδος “Gunship”, εμφανίστηκαν (με πρωτοβουλία ενός πιλότου) στις αρχές του 1960 στο πεδίο μάχης στην Ινδοκίνα.

      «Side-firing gunships are “one of the most successful developments arising from our experience in Southeast Asia,” General John Ryan, then Air Force chief of staff, concluded at the end of the Vietnam War. Colonel Ron Terry, a former fighter pilot who led the charge in the early 1960s to develop the AC-47 and its successors, the AC-130 and AC-119»

      Read more at https://www.airspacemag.com/military-aviation/the-birth-of-spooky-29382732/#AcghkzXF5Fqh8gwg.99

      Απάντηση
  2. tsimuha

    View post on imgur.com

    “Στανη ο Φαιδων” (διατηρουμε και παραρτημα στο Poutanistan Point) πρωτη στα GIDIA (30 χρονια εμπειριας στην εκτροφη GIDAS ) πρωτη και στις PIPES (100 plus!)

    Tωρα ο GIDOpavlidis και στο διαστημα ( Pavlidis…. the last frontier GIDI)
    .
    .
    .
    .
    .
    .

    20 Nοεμβριου 1935. ο δοκιμαστης πιλοτος A.I. Zalevsky απογιωνει για πρωτη φορα το “ιπταμενο αεροπλανοφορο” του проекта «Звено».
    Ενα ТБ-3 μπορουσε να φερει 5 μαχητικα επανω του (I-4, I-5, I-Z, I-16)

    Το συστημα ειδε περιορισμενη δραση το 1941

    View post on imgur.com

    https://www.thevintagenews.com/?p=205141

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: