Η πρώτη παρτίδα των τεσσάρων αναβαθμισμένων ταϊβανέζικων μαχητικών αεριωθούμενων F-16 στη διαμόρφωση F-16V θα εισέλθουν στην ενεργό υπηρεσία μέσα στους έξι επόμενους μήνες, όπως δήλωσε την Τετάρτη ο Αρχηγός Πολεμικής Αεροπορίας της χώρας.

Το έργο “Αναγέννηση του Φοίνικα” (鳳展專案), που παραγγέλθηκε πέρυσι από την Lockheed Martin, θα αναβαθμίσει τα 144 μαχητικά αεριωθούμενα F-16A/B της Ταϊβάν στην τελευταία τους έκδοση, με την ονομασία V από το Viper, με συνολικό κόστος NT$110 δισεκατομμύρια νέα δολάρια Ταϊβάν (NT$) περίπου $3,58 δισ. δολάρια ΗΠΑ, όπως μετέδωσε η Κεντρική Ειδησεογραφική Υπηρεσία (CNA).

Τα τέσσερα πρώτα που αναβαθμίστηκαν έχουν ήδη ολοκληρώσει τις αεροπορικές δοκιμές και τώρα βρίσκονται στο έδαφος της Ταϊβάν και υποβάλλονται σε περαιτέρω αξιολογήσεις, σύμφωνα με την CNA.

Απαντώντας σε ερωτήσεις στο Κοινοβούλιο της Ταϊβάν, ο Αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορία Πτέραρχος Λίου Ζεν-γουάν (劉任遠) δήλωσε ότι οι δοκιμές έχουν ολοκληρωθεί και η κατάσταση των αεροσκαφών ήταν φυσιολογική, αλλά πρέπει να υλοποιηθούν κάποιες μικρές προσαρμογές, οι οποίες θα οδηγήσουν στην είσοδο στην ενεργό υπηρεσία των τεσσάρων αεροσκαφών εντός των έξι επομένων μηνών.

Οι εκδόσεις F-16V θα διαθέτουν νέο σύστημα ραντάρ, υπολογιστή αποστολής και σύστημα επί κάσκας το οποίο θα απλουστεύσει τις αποστολές του πιλότου για την εκτόξευση του αυτοκατευθυνόμενου πύραυλοι θερμότητας AIM-9X Sidewinder.

Απόδοση/Μετάφραση απο το «taiwannews.com» για την Προέλαση.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

14 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Σύμφωνα με αναφορές στην παρακάτω ανακοίνωση, η Ταϊβάν θα πληρώσει συνολικά 5,3 δις $ για την αναβάθμιση των αεροσκαφών. Επίσης αξιοσημείωτη είναι η αναφορά στο σύστημα αυτοπροστασίας(η στις ικανότητες αυτοπροστασίας) των αναβαθμισμένων αεροσκαφών, για το οποίο εκτιμάται εξαιρετικά μεγάλη αύξηση ικανοτήτων. Αν ισχύει όμως αυτό που αναφέρθηκε πρόσφατα σε σχόλιο, ότι «η ΛΜ θεωρεί προβληματική την συμβατότητα των ΣΑ της ΠΑ με το πακέτο αναβάθμισης που θα εφαρμοστεί στα ελληνικά μαχητικά», ισώς να υπάρχει ένα μπέρδεμα στην εταιρία η στα επικοινωνιακά και στις ανακοινώσεις. Ίσως να είναι όμως θέμα οικονομικού, εφόσον η Ταϊβάν θα πληρώσει αρκετά περισσότερα για την αναβάθμιση των μαχητικών(σύμφωνα με τα παρακάτω).

    Taiwan begins testing upgraded F-16V fighters
    Intensive test flights on the upgraded F-16s being carried out by Lockheed Martin pilots

    «According to the reports, the radar’s detection range on the modernized fighters is increased by 30 percent. Target detection capability is increased 220 percent, and the self-protection capability of the F-16V is increased by 180 percent.»

    «The total modernization program of Taiwan’s F-16 fleet is estimated to cost about US$5.3 billion and is expected to be completed in 2022 or 2023. Asia Times reports that Taiwan already allocated US$4.2 billion to the project in January 2017.»

    https://www.taiwannews.com.tw/en/news/3517455

    Απάντηση
    • giorgos tsagaris

      Eλα μωρε θα σου πουνε…αφου 15 χρονια τωρα ΑΣΠΙΣ ακουγαμε,πληρωσαμε,νομιζαμε…και ΑΣΠΙΣ δεν ειχαμε ετσι κ’αλλιως….

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Μεγάλη πατάτα αν όντως συνέβει/συμβαίνει έτσι όπως το περιγράφεις.
        Επίσης θα ήταν παράνομη πρακτική και ανεύθυνη συμπεριφορά των αρμοδίων, απέναντι στον έλληνα φορολογούμενο ο οποίος υποτίθεται ότι πληρώνει για αποτελεσματικά αμυντικά συστήματα(τα οποία θα ήταν της πλάκας, αν έχουν μόνο έξοδα για να πέφτουν μίζες). Όχι ότι θα ήταν πρωτόγνωρη περίπτωση, αλλά ένα παράδειγμα ότι όλα παραμένουν όπως ήταν, και ότι όλος αυτός ο ντόρος με τον Άκη και όλη εκείνη την συμμορία, είναι απλά ένα μεγάλο θέατρο/ψέμα για να εξυπηρετηθεί η μεγάλη ζήτηση για σαπουνόπερες στα μέσα ενημέρωσης.

    • Konstantinos Zikidis

      Αγαπητέ Gunslinger32, κάτι δεν πάει καλά: «According to the reports, the radar’s detection range on the modernized fighters is increased by 30 percent.» Δυστυχώς, αυτή η φράση εμφανίζεται και σε άλλες αναφορές.
      Δηλαδή, το υπερσύγχρονο ραντάρ AESA AN/APG-83 της Northrop Grumman παρέχει μόνο 30% μεγαλύτερη εμβέλεια σε σχέση με το ολίγον τι “ώριμο” AN/APG-66(V)3 της Westinghouse;;; (Η οποία δεν υπάρχει πια, έχει απορροφηθεί από την NG.)
      Δηλαδή, το (καινούργιο) APG-83 έχει εμβέλεια συγκρίσιμη με αυτήν του (υφιστάμενου) AN/APG-68(V)9;;;
      Τότε, τι κάνουμε;
      Η αναφορά αυτή μάλλον δεν επιβεβαιώνει την παλαιότερη εκτίμηση που είχα κάνει σχετικά με την εμβέλεια των ραντάρ RACR της Raytheon και SABR (νυν APG-83) της NG για αποκάλυψη στόχου με RCS 1 m² στα 72 ναυτικά μίλια…
      https://www.researchgate.net/publication/233905208_Radar_Machetikon_Aeroskaphon_Typou_AESA_Active_Electronically_Scanned_Array (σελ. 168)
      Η λογική ήταν +20% στην εμβέλεια του APG-80 των F-16 Block 60 των Η.Α.Ε. (επιχειρησιακό ήδη από το 2005), η οποία αναφερόταν γύρω στα 60 ν.μ. για τυπικό στόχο με RCS 1 m².
      Για να δούμε…

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Πολύ σωστή παρατήρηση αγαπητέ Κωνσταντίνε, φαίνεται όντως ότι κάτι δεν πάει καλά με τις αναφορές για τα ραντάρ.

        Η αύξηση εμβέλειας απέναντι στο παλαιότερο ραντάρ που χρησημοποιούν τα συγκεκριμένα μαχητικά της Ταϊβάν, φαίνεται όντως μικρή. Ειδικά αν συγκριθεί και με τις αυξήσεις ικανοτήτων σε άλλα σημεία.
        Ενδιαφέρον είναι όμως (σε αυτό το σημείο είναι νομίζω και το περίεργο) ότι στην συνέχεια αναφέρει ότι οι ικανότητες αποκάλυψης στόχων αυξάνονται κατά 220% «Target detection capability is increased 220 percent», ενώ η εμβέλεια του αισθητήρα (ραντάρ) που αναλαμβάνει την ανίχνευση των στόχων σε αυτές τις αποστάσεις, αυξάνεται μόλις κατά 30% σε σύγκριση με το APG- 66(V)3 που είναι εγκατεστημένο στα μαχητικά της RoCAF.

        Με άλλα λόγια, αν δεν μπερδεύτηκα, λένε ότι με το νέο ραντάρ (APG-83) θα έχουν 30% increased Radar detection Range, με την οποία επιτυγχάνεται(;) 220% αύξηση στην Target detection capabilty του αεροσκάφους. Πράγμα που φαίνεται αρκετά εντυπωσιακό(αν ισχύει). Ίσως να υπήρξε όμως ένα μπέρδεμα στους αριθμούς.

        Απο τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παρακάτω σελίδες, δεν μπόρεσα να εξακριβώσω πόση εμβέλεια έχουν τα ραντάρ APG-66 στα Ταϊβανέζικα μαχητικά για να προσθέσω τα 30% αύξηση που αναφέρει η εφημερίδα, ώστε να έχω έναν συγκεκριμένο αριθμό(ούτε κάν στο περίπου, εφόσον απο έκδοση σε έκδοση υπάρχουν αρκετές αποκλίσεις).

        «APG-66(V)3. MLU radars are being supplied to Taiwan for up to 150 F-16A/B aircraft. They are suitable for the less-capable AIM-7 Sparrow air-to-air missile.»

        https://www.forecastinternational.com/archive/disp_pdf.cfm?DACH_RECNO=727

        «AN/APG-66(V)3 is the AN/APG-66(V)2 but with CW illumination capability, selected by Taiwan for use on its F-16A/B aircraft which is AN/AIM-7 Sparrow capable.»

        http://www.radartutorial.eu/19.kartei/08.airborne/karte015.en.html

      • .+-

        Καλημερα σας,
        θα μου επιτρεψετε να προσθεσω καποιες χρησιμες πληροφοριες.

        η Ταϊβάν οταν απεκτησε τα F16A/B αυτα παρα το γεγονος οτι εχουν χαρακτηριστει σαν «Β20» στην πραγματικοτητα, σε επιπεδο τεχνολογιας/τεχνικων χαρακτηριστικων ειναι ισοδυναμα με τα ευρωπαΙκά MLU. Για ευνοειτους λογους τα συγκεκρημενα αεροσκαφη βαφτιστηκαν, οπως βαφτιστηκαν.

        «In November 1992, representatives of Taiwan and the United States signed an agreement for the sale of 150 F-16A/B aircraft (120 A-models and 30 B-models) to Taiwan under the Peace Fenghuang Foreign Military Sales program. .. The F-16s are F-16 block 15OCU’s built to MLU specifications (but designated F-16 Block 20 however).»

        http://www.f-16.net/f-16_users_article19.html

        Οποτε σχετικα με οτι αφορα τις τεχνικες προδιαγραφες των ρανταρ που φερουν, η ονομασια αυτη καθε αυτη οδηγει μαλλον σε παρανοηση σχετικα με τις πραγματικες δυνατοτητες ερευνας, εντοπισμου που εχουν.

        Τεχνολογικα, μπορει να προσδιοριστει η συγγενεια των AN/APG66V(3) με καποια απο τα ποιο εξελιγμενα APG-68 της ιδιας περιοδου και μαλλον, προκειται για το AN/APG-68 V(5) . Η διαφορα, μαλλον βρισκεται στην διατηρηση καποιων υποσυστηματων των αρχικων APG-66 (μαλλον μονο τον σκελετο και την κεραια) πραγμα που επιτρεπει να βαφτιστουν με το ιδιο ονομα.

        .+-

  2. tsimuha

    «Ενδιαφέρον είναι όμως (σε αυτό το σημείο είναι νομίζω και το περίεργο) ότι στην συνέχεια αναφέρει ότι οι ικανότητες αποκάλυψης στόχων αυξάνονται κατά 220% «Target detection capability is increased 220 percent», ενώ η εμβέλεια του αισθητήρα (ραντάρ) που αναλαμβάνει την ανίχνευση των στόχων σε αυτές τις αποστάσεις, αυξάνεται μόλις κατά 30% σε σύγκριση με το APG- 66(V)3 που είναι εγκατεστημένο στα μαχητικά της RoCAF.’

    Ισως να εχει να κανει με τον ογκο του χωρου στον οποιο κανει ερευνα το ρανταρ, μπορει η εμβελεια να αυξανεται μονο κατα 30%, αλλα ο ογκος να αυξανει κατα 220%.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Η μεγάλη αύξηση του όγκου έρευνας του νέου ραντάρ, θα μπορούσε να είναι όντως μια εξήγηση για την συνολικά μεγάλη αύξηση ικανοτήτων ανίχνευσης/εντοπισμού στόχων στα αναβαθμισμένα μαχητικά της ταϊβανέζικης ΠΑ.

      Απάντηση
  3. Konstantinos Zikidis

    Αναφορικά με τη διαφορά μεταξύ του +30% στο “Radar detection Range” και +220% στο “Target detection capabilty”, η προσέγγιση του φίλου tsimuha είναι λογικοφανής, δηλαδή ότι το +220% αντιστοιχεί στην αύξηση του συνολικού χώρου κάλυψης, λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση της εμβέλειας και ενδεχομένως της κάλυψης στο κατακόρυφο επίπεδο, καθώς και την λειτουργία SAR. Μάλιστα, σε άλλη ιστοσελίδα, το “Target detection capabilty” αναφέρεται ως “Overall battlefield detection capability”: https://defence-blog.com/news/taiwans-updated-f-16v-viper-fighter-jet-begins-flight-test-program.html

    Βέβαια, δεν γνωρίζουμε εάν το “Radar detection Range” αναφέρεται στην μέγιστη αποκάλυψη ή στην απόσταση που αποκαλύπτεται ένας δεδομένος στόχος (π.χ. ένας στόχος με RCS 1 m²). Η μέγιστη αποκάλυψη ενός ραντάρ είναι συνήθως αδιαβάθμητη πληροφορία ενώ η δεύτερη είναι συνήθως διαβαθμισμένη (μπορεί να προκύψει από δοκιμές-μετρήσεις). Όμως, η δεύτερη είναι η πιο σημαντική πληροφορία: δεν έχει σημασία το που μπορείς να δεις έναν τεράστιο στόχο (π.χ. ένα Β-52 ή ένα ιπτάμενο τάνκερ με RCS > 100 m²), σημασία έχει που αποκαλύπτεις συνήθεις στόχους, μικρού RCS (γύρω στο 1 m²). Από την πληροφορία αυτή, μπορείς να εξάγεις και το που θα ανιχνεύσεις στόχους πολύ μικρού RCS ή στελθ.

    Υποθέτοντας ότι η συζήτηση δεν γίνεται για την μέγιστη απόσταση αλλά για την απόσταση αποκάλυψης ενός τυπικού στόχου με RCS 1 m², τα δεδομένα μας είναι:
    Αποκάλυψη του APG-66: 19 ν.μ. σε Lookdown και 27 ν.μ. σε Lookup: https://www.secretprojects.co.uk/forum/index.php?topic=1819.0 (σημειώνεται ότι το RCS του T-38 είναι περίπου 1 m²)
    Αποκάλυψη του APG-66(V)2: +25% σε σχέση με το APG-66: https://forum.keypublishing.com/forum/modern-military-aviation/116388-look-up-detection-range-of-the-an-apg-66-68-radar-family , http://www.f-16.net/forum/viewtopic.php?t=428
    Έτσι φτάνουμε σε αποστάσεις της τάξης των 24 – 34 ν.μ., αντίστοιχα (αν και πλέον δεν παρουσιάζονται τόσο μεγάλες διαφορές μεταξύ lookdown και lookup).
    Όπως αναφέρθηκε και από τον φίλο Πιστολά, το APG-66(V)3 είναι βασικά το (V)2 με CW Illuminator, ώστε να συνεργάζεται με πυραύλους ημιενεργούς καθοδήγησης AIM-7 Sparrow (κάπου διάβασα ότι η Ταϊβάν διαθέτει 7000 Sparrow…)
    Η αντίστοιχη εμβέλεια του APG-68(V)9 είναι 38 ν.μ.: http://www.f-16.net/forum/viewtopic.php?p=1237
    Για το APG-83, εάν προσθέσουμε άλλα 30%, μετά βίας φτάνουμε τα 31 – 44 ν.μ.
    Δεν θα το έλεγα και eye watering…
    Προφανώς η αγωνία μου δεν αφορά την αναβάθμιση των F-16 της Ταϊβάν αλλά των δικών μας…

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Παρόλο που η σχετικά μικρή αύξηση εμβέλειας αποκάλυψης στόχων (με την εγκατάσταση του νέου ραντάρ) στα μαχητικά της ΠΑ φαίνεται (με την πρώτη ματιά) «απογοητευτική», νομίζω ότι η αποτελεσματικότητα αυξάνεται σε άλλα σημεία, ώστε να υπάρχει γενικά η συνολικά μια «ικανοποιητική»(π.χ. απο άποψης value for money) αύξηση στις επιδόσεις, αν ισχύουν οι παρακάτω αναφορές της NG, και αν όντως δεν υπάρχουν ήδη οι ικανότητες που αναφέρονται παρακάτω στα υπάρχοντα ραντάρ (APG-68).

      Αυτόνομη στόχευση ακριβείας σε όλα τα περιβάλλοντα
      Yψηλής ευκρίνειας ευρεία απεικόνιση με χάρτες BIG SAR
      Υψηλής ποιότητας παραγωγή συντεταγμένων
      Καλύτερος εντοπισμός στόχου και μεγαλύτερο εύρος εντοπισμού
      Ταχύτερη αναζήτηση και εντοπισμός στόχου
      Ανίχνευση μικρότερων στόχων
      Εντοπισμός πολλαπλών στόχων
      Ισχυρή ηλεκτρονική προστασία (Α/Α και Α/G)
      Ενισχυμένη Ταυτότητα Μάχης
      Ενσωματωμένες λειτουργίες για καλύτερη επίγνωση κατάστασης
      Ναυτιλιακές λειτουργίες
      3-5X μεγαλύτερη αξιοπιστία και διαθεσιμότητα

      http://www.northropgrumman.com/Capabilities/SABR/Pages/sabr-greek.aspx
      «SABR’s electronically scanned beams enable much faster area searches resulting in earlier and longer range target detections and tracking.»

      «Electronic scanning also ensures rapid target updates and makes interleaved mode operations possible for greater mission effectiveness, situational awareness, and survivability.»

      «SABR’s larger area, high- definition, Synthetic Aperture Radar capability is called “BIG SAR.” This mode provides pilots with unprecedented target area detail and digital map displays that can be tailored with slew and zoom features.»

      http://www.northropgrumman.com/Capabilities/SABR/Documents/sabr_datasheet.pdf

      Υ.Γ.

      Ενδιαφέρον θα είχε νομίζω, επίσης μια σύγκριση των νέων APG-83 με τα ραντάρ που είναι εγκατεστημένα στα νεωτέρα Mirage της ΠΑ.
      Επιπλέον, συνοψίζοντας μερικές αναφορές/πληροφορίες σχετικά με το θέμα έγκυρης προειδοποίησης και αποκάλυψης εναέριων απειλών, νομίζω ότι στην αναβάθμιση του συστήματος έγκυρης προειδοποίησης επιβάλλεται (πλέον) ίσως μια σκέψη για αναβάθμιση η και αντικατάσταση των υπαρχόντων Erieye, έχοντας μια αρκετά ακριβή εικόνα (απο άλλη πρόσφατη περίπτωση) για τα έξοδα που θα είχε μια αντικατάσταση π.χ. με το νέο GlobalEye(επειδή το συγκεκριμένο φαίνεται ιδανικό).

      Απάντηση
      • Konstantinos Zikidis

        Μα υποτίθεται ότι το APG-83 θα κάνει το μεγάλο άλμα, ως ραντάρ τύπου AESA, παρέχοντας αξιοπρεπείς επιδόσεις, και ως προς την εμβέλεια, με σκοπό την αντιμετώπιση κυρίως των εχθρικών F-16 αλλά και των επόμενων αναμενόμενων απειλών (βλ. F-35, έστω και με την υποβοήθηση του ΣΑΕ). Εάν τίθεται θέμα σύγκρισης με το RDY-2, το οποίο είναι ένα ραντάρ άνω των 15 ετών, έστω κι αν αυτό έχει πολύ καλές επιδόσεις α-α (λίγο καλύτερες σε σχέση με το APG-68(V)9, σύμφωνα με τα διατιθέμενα στοιχεία), τότε δεν ξέρω τι να πω…

  4. Gunslinger32

    Υπάρχει όντως μια αναφορά που λέει ότι η έκδοση που είναι εγκατεστημένη στα συγκεκριμένα μαχητικά της Ταϊβάν, πλησιάζει αρκετά τις ικανότητες των νεότερων APG-68 V(X), χωρίς να λέει όμως ακριβώς/συγκεκριμένα για πια έκδοση πρόκειται.

    Παραμένει η απορία(στους ενδιαφερόμενους απλούς παρατηρητές), για την πραγματική αύξηση ικανοτήτων στα ελληνικά μαχητικά που θα φορέσουν το νέο ραντάρ AESA.

    Σχετικό απόσπασμα απο το Forecast international

    APG-66(V)

    «From May 17 to June 3, 1994, the capabilities of the APG-66(V)2 were demonstrated to other possible European buyers in Spain and England. This followed demonstrations in Holland and Norway for the four MLU members mentioned above. The idea was for the customers to use the radar in the actual northern European environment in which their aircraft would operate. It gave the company an opportunity to show customers that at the mid-design point the radar was operating according to specifications.
    During the field trials on a BAC-1-11 test aircraft, the APG-66(V)2’s performance surpassed expectations; it was possible to demonstrate the radar in the high electromagnetic interference environment of the Netherlands and in the high clutter environment of the fjords of Norway. According to company officials, the demonstration radar doubled range detection, reduced false alarms by a factor of 10, and simulated six AMRAAM shots. Ground mapping was improved and demonstrated out to 80 nautical miles, and the buyers had the opportunity to see the full-color display.
    In demonstrations to other potential buyers, engineers emphasized design maturity and growth potential. The upgraded radar’s performance was nearly that of the APG-68(V) installed in the F-16C/D, and it permitted use of the AMRAAM with a smaller, lighter radar system – both excellent selling points.
    In 1994, Taiwan decided to procure the MLU radar with its purchase of up to 150 F-16A/Bs. The RoC originally wanted the APG-68(V), but accepted the APG-66(V) once the MLU performance was demonstrated. The contract was computed to be worth up to US$195.8 million, and production extended from 1996 through 1999.»

    Απάντηση
  5. ΔΙΚΑΙΟΣ Γ

    Διαβάστε το παρακάτω και θα σας βάλω την συνέχεια που την ξανά γράφω γιατί κάπου είναι χωμένη μέσα στο αρχείο μου από τα παραπάνω από 1.000 περιλήψεις προσχεδίων μελετών, προσχεδίων μελετών αλλά και ελάχιστων ολοκληρωμένων μελετών.

    Στην συνέχεια θα διαπιστώσετε πως γίνετε αυτά που γράφω και είναι 3,5 χρόνια πριν ανακοινώσουν οι Ρώσοι την τοποθέτηση 2 ραντάρ L στης πτέρυγες των SU-35

    Αυτή είναι η αρχική ιδέα:

    Απ: Σχεδίαση όπλων και διάφωρες μελέτες
    « Απάντηση #66 στις: Ιουνίου 17, 2008, 07:21:37 pm »
    Μετά από μια ενασχόληση μου, για την μετατροπή επίγειων ραντάρ.
    Στο να βλέπουν αεροσκάφη στελθ, περισσότερα για αυτό θα διαβάσετε στο ανάλογο ποστ.
    Υπήρχε η μεγάλη δυσκολία των αεροπλάνων, στο να βλέπουν στο ραντάρ τους τα αεροσκάφη στελθ.

    Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα, ήταν να ψάξω και να βρω λύσεις.
    Για το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης πYρα;Vλων, των αντίπαλων αεροσκαφών.
    Που είχαν σχεδίαση στελθ και το ραντάρ τους κλειστό.
    Δηλαδή να έδινε ψευδή συναγερμό για επερχόμενους πυραύλους ή ότι είχε εγκλωβιστεί από αντίπαλο ραντάρ.
    Δηλαδή να τους αναγκάζαμε με κάποιον τρόπο, αφού πρώτα βρίσκαμε μια λύση για να γίνει αυτό. Να ανοίξουν το ραντάρ τους και να αρχίσουν τους ελιγμούς.
    Αλλά ήταν δύσκολο να βρω τα χαρακτηριστικά και τα τρωτά σημεία.
    Αφού δεν υπήρχε πουθενά στο διαδίκτυο εκτενής βιβλιογραφία
    και τα αγγλικά μου είναι χάλια.

    Έτσι άλλαξα την σκέψη μου και προχώρησα στην λογική σκέψη.
    Με ποιον τρόπο, σχεδίασαν οι αμερικάνοι τα αεροσκάφη στελθ.
    Εκεί ίσως θα υπήρχε κάποιο κενό, κάποιο τρωτό σημείο.

    Η λύση στο πρόβλημα ήταν εξαιρετικά απλή, όπως όλες άλλωστε, εξεζητημένη όμως. Απλώς έπρεπε να ασχοληθείς και να δεις με διαφορετικό μάτι, κάτω από διαφορετικό πρίσμα την όλη υπόθεση, για να βρεις την λύση.

    Η λύση που έδωσαν οι αμερικανοί στα F35, F22 και ο αντίποδας,
    δηλαδή τα ραντάρ ASEA.

    Έτσι κεραίες επίπεδες, δεν είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα για ένα ραντάρ αεροπλάνου. Για να δει ένα αεροσκάφος στελθ, από μεγάλη απόσταση.
    Το άλλο πρόβλημα ήταν το κόστος ενός ραντάρ.
    Και το μεγαλύτερο: τη θα γινόταν με τα πιο παλιά αεροσκάφη, που δεν γινόταν να αλλάξουν τα ραντάρ.

    Η ιδέα τελικά ήταν απλή, ήθελε μόνο αεροσκάφη που να έχουν φορείς ακρο πτερυγίων.

    Πρώτη σκέψη: να χρησιμοποίησης ένα κανονικό ραντάρ και να βάλεις στα άκρο πτερύγια, αντί για τους πυραύλους δυο φορείς. Όπου θα τοποθετούσες της κεραίες. Η μια πχ η αριστερή θα ήταν εκπομπής, η δεξιά θα ήταν λήψης.
    Μα υπήρχε το πρόβλημα, ότι ήθελε διαφορετική συχνότητα εκπομπής λήψης. Πολύ πιο χαμηλή, από αυτήν του κανονικού ραντάρ.
    Θα ήταν ένα σύστημα με κεραίες, που θα ήταν καλυμμένες με αεροδυναμικό κάλυμμα. Δεν θα επεκταθώ, διαβάστε για της κεραίες στο ανάλογο ποστ.

    Η δεύτερη λύση η τελική, ήταν να κράτησης το ραντάρ ατόφιο και να τοποθέτησης σε ειδική θέση. Της κατάλληλες πλακέτες συγχρονισμού,
    αν δεν υπήρχε χώρος στα άκρο πτερύγια. Για να συνεργάζεται με της
    διαφορετικές συνθήκες.

    Δηλαδή θα υπήρχαν στα ακροπτερύγια: ο πομπός εκπομπής του ραντάρ
    στο ένα και στο άλλο ο δέκτης. Μαζί με της κατάλληλες κεραίες, για της διαφορετικές συχνότητες λειτουργίας. Αν και είναι απλό, υπάρχουν αρκετές δυσκολίες συγχρονισμού. Ευτυχώς που τα κομπιούτερ έχουν βελτιωθεί και έχουν μικρύνει αρκετά.

    Τώρα αν δεν χωράνε, πρέπει να τοποθετηθούν μέσα στο αεροσκάφος. Είναι και αυτό ένα πρόβλημα. Στην πράξη σε φορέα AIM-120, όσο δηλαδή ο πύραυλος ίσως χωράνε.

    Το θέμα είναι, αν επαρκούσαν οι κεραίες και δεν αναγκαζόμασταν να χρησιμοποιήσουμε και τους δυο φορείς. Δηλαδή να μοιράζαμε το σήμα και στους δυο φορείς ακροπτερυγίων.
    Πάντως ήθελαν διαφορετικές κεραίες εκπομπής λήψης, για καλύτερο αποτέλεσμα.

    Υπήρχαν όμως και προβλήματα: όπως ότι ήθελαν να περαστούν ηλεκτρικά καλώδια, για σύνδεση των συστημάτων.
    Αλλά τα πιο βασικά, ήταν η χαμηλή ταχύτητα του αεροσκάφους.
    Κάτω από 0,5 μαχ από την βασική, υπερηχητική μεν αλλά μόνο 1,2 το πολύ 1,3 μαχ, αντί για 1,6 ή 1,7 μαχ.

    Όχι ότι δεν μπορούσε να επετεύχθη μεγαλύτερη ταχύτητα, αλλά θα προκαλούσε μεγάλες φθορές στης πτέρυγες. Στην ανάγκη θα το έκανες.

    Το άλλο ήταν, ότι έχανες δυο φορείς στα ακροπτερύγια. Οπότε μείωνες την δυνατότητα στην μεταφορά πυραύλων. Πχ ένα Ραφαέλ μετέφερε μόνο 4 ΑΑ.
    Θα αναφερθούμε για όλα τα μειονεκτήματα προς το τέλος.

    Το κόστος για 350 αεροσκάφη, δηλαδή να έχουν τροποποιηθεί 350 αεροσκάφη, με τους κατάλληλες εσωτερικά καλωδιώσεις και τα επιπλέον στοιχεία που απαιτούνται, για να πάρει τους δυο εξωτερικούς φορείς.
    Και 350 φορείς για τα μισά αεροπλάνα, ανέρχεται στα 2,5 εκατομμύρια δολάρια.
    Αν εδώ προσθέσουμε ένα λογικό κέρδος 20% και το κόστος της εξέλιξης του συστήματος, για δυο διαφορετικού τύπου αεροσκάφη –ραντάρ, ανήρχετο στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ.

    Τώρα πως χρησιμοποιείτε.
    Χρησιμοποιούμε δυο αεροσκάφη πχ Ραφαέλ ιδία. Ένα κανονικό και ένα με τους δυο φέρεις ακροπτερυγίων, τα οποία πετάνε παράλληλα.
    Το αριστερό πχ, χρησιμοποιεί το κανονικό του ραντάρ και το δεξιό το ραντάρ των ακροπτερυγίων.

    Στην οθόνη του δεξιού αεροσκάφους, εμφανίζονται τα ίχνη του ραντάρ με πράσινο χρώμα. Που μεταφέρονται με ράδιο λινκ, από το αριστερό αεροσκάφος και με κόκκινο χρώμα, τα ίχνη από το ραντάρ των ακροπτερυγίων.
    Αν υπάρχουν διαφορές και το κόκκινο χρώμα είναι το μόνο, τότε υπάρχει στελθ αεροσκάφος με κλειστό το ραντάρ του και αμέσως εξαπολύει πύραυλο ένα Ή δυο mica. Ένα με κεφαλή ενεργού ραντάρ και ένα με κεφαλή υπέρυθρης ακτινοβολίας, προς την κατεύθυνση της απειλής,
    μεταβιβάζοντας τα στοιχεία.

    Δυστυχώς το ραντάρ των ακροπτερυγίων, δεν μπορεί να κάνει εγκλωβισμό
    του στόχου. Αλλά μόνο ανίχνευση και να κατευθύνει γενικά τους πυραύλους, προς την κατεύθυνση της απειλής. Ελπίζοντας πως θα καταφέρουν να ανιχνεύσουν τον στόχο, πλησιάζοντας πολύ κοντά. Σε αυτόν τον τομέα, το ότι ο γαλλικός πύραυλος έχει και κεφαλή υπέρυθρων και μπορεί να κατευθυνθεί
    από το ραντάρ του αεροσκάφους προς τον στόχο, είναι μεγάλο πλεονέκτημα.

    Η εμβέλεια του ραντάρ ακροπτερυγίων, ανέρχεται στα 45 με 50 χιλιόμετρα,
    λόγο μικρού χώρου. Είμαι ηλεκτρονικός και έχω υπηρέτηση την θητεία μου στην πολεμική αεροπορία, στα ραντάρ. Εκτός και έχω μείνει πίσω στην σμίκρυνση των υλικών. Αλλά και αν μπορέσουμε να αυξήσουμε την ισχύ,
    υπάρχει το μειονέκτημα της κεραίας.

    Δηλαδή η κεραία του συστήματος είναι και το μεγαλύτερο μειονέκτημα, λόγο αεροδυναμικής και έχει όριο, περίπου τα 60 χιλιόμετρα και όσο μεγάλη ισχύ και να ρίξουμε. Δεν μπορούμε με τίποτα να ξεπεράσουμε, τα 65 χιλιόμετρα σε εμβέλεια του συστήματος.

    Μεγάλο μειονέκτημα θα μου πείτε, δεν μπορεί να αξιοποιηθεί η μεγάλη εμβέλεια των AΙM-120. Αλλά ξεχνάτε πως αυτό αφορά, την αντιμετώπιση
    αεροπλάνων στελθ και ειδικά του F35, που θα πετάξει με κλειστό το ραντάρ του.

    Και σχεδιάστηκε να χρησιμοποιηθεί από παλιά αεροσκάφη, που δεν αξίζει
    να τοποθετηθεί καινούργιο ραντάρ. Ακόμα και από F16, αλλά βασικά για τα αεροπλάνα των τρίτων χώρων πχ Κίνα, Ρωσία.

    Μπορεί με την βοήθεια του Ισραήλ, που και αυτό έχει F16 να αξιοποιηθεί η ιδέα, κερδίζοντας από της εξαγωγές.

    Τώρα τη γίνετε αν υπάρχουν παρεμβολές και το ράδιο λινκ δεν λειτουργεί.
    Σε αυτήν την περίπτωση, ο αεροσκάφος χρησιμοποιεί τα δυο ραντάρ εκ περιτροπής και συγκρίνει τα ίχνη, που παραμένουν επάνω στην οθόνη. Δηλαδή πράσινα-κόκκινα αντίστοιχα. Αυτό είναι λίγο κουραστικό για τον πιλότο, δεν θα επεκταθώ και θα σας κουράσω.

    Υπάρχουν δυσκολίες, η εμβέλεια είναι μικρή. Αλλά το κόστος είναι εξαιρετικά μικρό και εδώ πρέπει να σταθούμε.
    Με λίγα χρήματα αναβαθμίζεις τα παλιά αεροσκάφη, που δεν επρόκειτο να έχουν ποτέ μα ποτέ, την δυνατότητα να δουν ένα αεροσκάφος στελθ.

    Τώρα θα βγω λίγο εκτός θέματος.
    Οι αμερικανοί δεν είχαν άλλοι επιλογή, έπρεπε να σχεδιάσουν νέα αεροσκάφη για να πουλήσουν και έπρεπε να ήταν διαφορετικά από τα παλιά.
    Έτσι επένδυσαν στην νέα τεχνολογία που υπήρχε.

    Εγώ πιστεύω ότι η επόμενη γενιά αεροσκαφών, θα είναι αεροσκάφη υψηλών επιδόσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι ένα F104 είχε 16500 λίβρες ώση και τώρα έχουμε φτάσει στης 40 χιλιάδες λίβρες και για να μην σταθώ σε αυτό, θα σας πάω στο Arrow.
    Το μεγάλο μειονέκτημα των αεροσκαφών υψηλής ταχύτητας, ήταν η δυσκολία χειρισμού. Τότε δεν υπήρχαν συστήματα κατεύθυνσης του αεροσκάφους με κομπιούτερ.
    Όσο για το F15 είχε σχεδιαστή να αντιμετωπίζει το MIG 25 και ήταν αρκετά γρήγορο.

    θα χαρώ να ακούσω τα σχόλια σας, που θα τα βάλετε στο ανάλογο ποστ.

    Μικρός Ήρωας
    Δικαίος Γεώργιος

    Απάντηση
  6. ΔΙΚΑΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ

    Οι άμεσες λύσεις για την αντιμετώπιση του F-35 .

    Το 2007 ήμουν ο πρώτος που κατέκρινα το συγκεκριμένο αεροσκάφος στο φόρουμ του defence.net πολύ πριν τους αυστραλούς, αναφέροντας ότι θα έχει πολλά προβλήματα που θα θέλουν 10+ χρόνια για να λυθούν.
    Κανείς δεν έχει αναφερθεί στην συντήρηση του αεροσκάφους, πόσο δαπανηρή θα είναι και ειδικότερα στην ηλεκτρομαγνητική βαφή του αεροσκάφους, πότε χρειάζεται αντικατάσταση και με τι κόστος;
    Αν και εγώ πιστεύω πως χάνει την αποτελεσματικότητα της μετά από κάθε πτήση, πολύ ελάχιστα μεν αλλά την χάνει και μετά από ορισμένο αριθμό πτήσεων χρειάζεται μια ειδική συντήρηση. Κάτι σαν απομαγνητισμό όλου του αεροσκάφους σε ειδικό θάλαμο, εκτός από τον ειδικό καθαρισμό των επιφανειών του αεροσκάφους από βρωμιά σκόνη κλπ.

    Έτσι το να γράφουμε πως θα κοστίζει 25% περισσότερο από το F-16 η ώρα πτήσης του F-35 είναι ένα μέγιστο λάθος.
    https://www.militaire.gr/poso-kostizei-i-ora-ptisis-toy-f-35-dyo-ellines-apantoyn-me-meleti-toys/

    Το 2008 είχε πιάσει τον κόσμο μια υστερία για την δυνατότητες του αεροσκάφους F-35, το παρουσίαζαν σαν το υπέρ μαχητικό που θα έφτανε αόρατο στην Λάρισα στην Αθήνα και θα κατέστρεφε τα πάντα!
    Μου ζήτησαν το 2008 λύσεις εδώ και τώρα για την άμεση αντιμετώπιση του αεροσκάφους στο φόρουμ που έβαζα της μελέτες μου.

    http://www.defencenetforum.gr/index.php
    Εδώ μπορείτε να την διαβάσετε:
    http://www.defencenetforum.gr/index.php?topic=839.50

    Όλος τυχαίως μετά που έβαλα αυτήν την ιδέα-αρχικό προσχέδιο μελέτης χάλασε το ποστ! Και έβαλα σε άλλο ποστ της επόμενές μελέτες γιατί αυτό αποσύρθηκε και θάφτηκε και κρύφτηκε από πρόσωπου γης. Ναι τυχαία έγιναν όλα αυτά!
    Η μια λύση αφορούσε την τροποποίηση παλιών ραντάρ L μπάντας για να πιάνουν το αεροσκάφος F-35 στα 90 χιλιόμετρα.
    Η άλλη την τοποθέτηση ραντάρ L στα ακροπτερύγια των αεροσκαφών F-16, μέσα σε φορείς ιδίου μεγέθους με τους πυραύλους AIM-120!!!
    Τριάμισι χρόνια πριν το ανακοινώσουν οι ρώσοι για την τοποθέτηση 2 ραντάρ L στης πτέρυγες των SU-35!

    Στα F-16 δεν υπάρχει χώρος να τοποθετηθούν σε άλλη θέση, ούτε στα F-15 θα έλεγα.
    Χωράει όμως ένα ραντάρ μέσα σε ένα τόσο μικρό φορέα; Και τι προβλήματα θα δημιουργηθούν στο αεροσκάφος αν τελικά είναι δυνατό να γίνει –υλοποιηθεί αυτό;
    Ναι υπάρχουν πολλά προβλήματα δεν τα είχα αναφέρει τότε αναλυτικά γιατί έγραφα μια μελέτη σχεδόν κάθε εβδομάδα. Εξάλλου δεν ήθελα και να απογοητεύσω αυτούς που με διάβαζαν, ήθελαν μια λύση- ελπίδα στο πρόβλημα πάση θυσία εδώ και τώρα!

    Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα είναι η ηλεκτρική ισχύς που απαιτείτε και τα καλώδια μεταφοράς στα ακροπτερύγια της ηλεκτρικής ισχύος. Πρέπει δηλαδη να ενισχυθεί η ηλεκτρική ισχύς με την παράγωγη μεγαλύτερης ενεργείας ή εναλλακτικά αν δεν ήταν αυτό εφικτό να σβήνεις το κύριο ραντάρ του αεροσκάφους και να μεταφέρεις με λινκ 16 τα στοιχεία σε άλλο F-16, για σύγκριση στοιχείων με το ραντάρ του αεροσκάφους και προβολή σε οθόνη LCD κλπ.
    Το πρόβλημα της κεραίας! Αυτό είναι από τα μεγαλύτερα προβλήματα που πρακτικά δεν έχεις λύση γιατί δεν χωράει μέσα στον μικρό χώρο η κατάλληλη κεραία, εκτός και την μετατρέψεις για άλλη χρήση (όποιος είναι ηλεκτρονικός και ξέρει από απαγορευμένες κεραίες ξέρει τι γράφω) Χρησιμοποιώντας και μέσα στα πτερύγια του φορέα που δεν χρησιμοποιούνται κεραίες αλλά με χαμηλότερη απόδοση δυστυχώς!

    Είναι μια πολύπλοκη λύση αλλά γίνετε. Χάνεις όμως τόξο έρευνας σε μοίρες και απόδοση λόγο του μικρού περιορισμένου χώρου και των ειδικών μονάδων πλακετών, για να υπάρχει ο ακριβής συντονισμός και επεξεργασία του σήματος στον δεκτή που ήταν η αρχική ιδέα. Έτσι η μόνη λύση ήταν δυστυχώς να μεγαλώσει (η κεφαλή) το εμπρός μέρος δηλαδή του φορέα κατά 2,1-2,2 φορές σε διάμετρο, να είναι λίγο παραπάνω από διπλάσια δηλαδή.
    Η εμβέλεια είναι τα 55+ χιλιόμετρα και εντοπίζει ένα F-35 στα 50 χιλιόμετρα! Αν και το ραντάρ έχει μεγαλύτερη εμβέλεια την περιορίζουμε, κόβοντας μονάδες από τον δέκτη γιατί μας ενδιαφέρει μόνο ο εντοπισμός των F-35 αλλά μην φανταστείτε ότι γλυτώνουμε πολλά. Αυτό θα αλλάξει με το πρόγραμμα στον υπολογιστή parent για τον εντοπισμό του θορύβου, αλλά ο διαθέσιμος χώρος είναι μηδενικός εκτός και η τεχνολογία ξεπεράσει τα όρια της. Θα το δούμε μετά αυτό πως γίνετε.
    Ενστάσεις για την εμβέλεια του ραντάρ.

    Πριν προχωρήσουμε περισσότερο θα αναλύσουμε την εμβέλεια του ραντάρ, αν και δεν αφορά την σχεδίαση ενός ραντάρ αλλά τον υπολογισμό τι και πόσο χωράει και αν είναι αξιοποιήσιμο. Ας δούμε καταρχάς το ραντάρ της δεκαετίας του 60 των F-5E AN/APQ-159 Που είχε 37 χιλιόμετρα εμβέλεια και η κεραία είχε διαστάσεις 30 cm Χ 41 cm και πολύ χαμηλό βάρο,ς το νέο ραντάρ για το F-20 AN/APG-69 για το F-20 είχε βάρος μόνο 80 κιλά.!
    https://en.wikipedia.org/wiki/AN/APG-69
    Προσοχή δεν βρισκόμαστε στο 1970 αλλά στο 2008 τότε έγινε η μελέτη, σήμερα τα πράγματα είναι ακόμα καλυτέρα και το είχα προβλέψει. Ασφαλώς και υπάρχει συνάρτηση διαμέτρου κεραίας ραντάρ και ισχύς για να πιάσουμε την απαιτουμένη εμβέλεια. Οι πύραυλοι έχουν μικρής εμβελείας ραντάρ, όχι γιατί δεν θα μπορούσαν να είχαν μεγαλύτερη αλλά γιατί χρειάζεται μεγαλο απόθεμα ηλεκτρικής ισχύος που με της νέες μπαταρίες λίθου αυτό γίνεται πραγματικότητα! Το ίδιο θα αναφέρω για να νέα MOSFT τα τρανζίστορ μεγάλης ισχύος, δεν θα αντιμετωπίζαμε κανένα πρόβλημα με αυτά, αλλού είναι τα αξεπέραστα προβλήματα στην σχεδίαση του αεροσκάφους F-16C! Γιατί μόνο σε αυτά τα αεροσκάφη θα χρειαζόταν να μπουν επιπλέον καλωδιώσεις μέσα στης πτέρυγες. Αφού μόνο αυτά θα χρησιμοποιούσαν αυτή την τεχνική μεταδίδοντας τα υπόλοιπα στοιχεία στα F-16 50-52 που θα αναλάμβαναν και την καταρρίψει του F-35 των τούρκων, μην πείτε λοιπόν πως δεν χωράει πως δεν γίνετε!

    Τα προβλήματα της αεροδυναμικής!
    Ο πύραυλος ζυγίζει 152 κιλά αρά αντέχει ο φορέας δηλαδη το ακροπτερύγια του F-16 το ίδιο βάρος ,έχει μηκος 3,7 μέτρα και διάμετρο τα 18 εκατοστά που εδώ θα σταθούμε. Είπαμε στην αρχή πως αυξήσαμε την διάμετρο του φορέα που εκεί μέσα θα μπει το ραντάρ στην κεφαλή μόνο στο εμπρόσθιο μέρος κατά 2,1-2,2 φορές για να έχουμε μια παρόμοια κεραία με σε διαστάσεις με τα 41 εκατοστά. Μόνο που εδώ η κεραία είναι ηλεκτρονική και έχει της ίδιες διαστάσεις, δηλαδή έχει διάμετρο τα 40 εκατοστά.

    Εδώ εξετάζουμε της αεροδυναμικές επιπτώσεις στο αεροσκάφος, όχι αν μετακινείτε η κεραία προς τα κάτω γιατί είναι ακίνητη. Οπότε μην ρωτήσετε για Look -down και Look-up, για λύση ανάγκης αναφερόμαστε και όχι για μόνιμη λύση.
    Το αεροσκάφος θα μπορούσε να χρησιμοποίηση σε λειτουργία τους φορείς-έξτρα ραντάρ L σε λειτουργία οριακά μέχρι το 1,5 μαχ, μετά οι κραδασμοί- ταλάντωση θα ήταν μεγάλοι! Τους είχα υπολογίσει το 2008 ότι θα ήταν τα 1,2-1,3 μαχ. Το όριο αντοχής των ακροπτερυγίων το 1,65 μαχ! Και σε ελιγμούς τα 7 G, όριο αντοχής τα 7,5 G. Φυσικα θα ήταν λάθος να χρησιμοποιούσαμε το αεροσκάφος σε αυτά τα όρια γιατί θα είχε σοβαρά προβλήματα και μειώσεις του ορίου ζωής. Στην πράξη ένα αεροσκάφος πετώντας υποηχητικά θα κατεύθυνε 2-4 αεροσκάφη, μεταδίδοντας στοιχεία στα ραντάρ τους μέσο λινκ 16 και θα είχε υποχρεωτικά αυτόματη ρίψει των φορέων αν ξεπερνούσε τα 7 G ή 1.5 μαχ.
    Αν υπήρχε υλοποίηση της ιδέας έστω και σε αρχικό-πειραματικό στάδιο, θα υπήρχε και ο φόβος του εχθρού. Δηλαδή των τούρκων πως μπορούν να δουν τα F-35 από τα 50 χιλιόμετρα με αυτόν τον τρόπο. Θα δημοσιεύαμε στοιχεία στο ΝΑΤΟ και θα ζητούσαμε την χρηματοδότηση από το ΝΑΤΟ και από την ΕΕ για την υλοποίηση του. Γιατί σε κάθε φορέα ακροπτερυγίων αεροσκάφους θα μπορούσε να μπει που άντεχαν το βάρος του AIM-120C, αλλά και σε άλλα αεροσκάφη στης πτέρυγες. Αν και θα μπορούσε να μπει και κάτω από την άτρακτο, σε μια μεγαλύτερη έκδοση σε διαστάσεις για να χωρέσουν όλα μέσα θα μας περιόριζε το τόξο έρευνας. Αν και εδώ θα είχε και Look-down λόγο επαρκούς χώρου.
    Είδατε πως κάνουμε σωστή δουλειά- έρευνα και δίνουμε επαρκεί στοιχεία, αλλά κάνεις δεν ενδιαφέρθηκε ούτε από την αεροπορία είτε από το υπουργείο εθνικής άμυνας! Όχι μην πείτε πως δεν γίνετε γιατί διαβάζετε την αρχική ιδέα, όχι την τελική λύση στο πρόβλημα. Φυσικά η τελική διαφορετική λύση πήγε εκεί που επρεπε και όχι η αρχική ιδέα.

    Δεν σταμάτησα εδώ έκανα έρευνα για της αποδώσεις των πυραύλων AIM-120C εν σχέση με την ταχύτητα εκτόξευσης. Δηλαδή με τι ταχύτητα πετούσε το συγκεκριμένο αεροσκάφος. Για να διαπιστωθεί ότι ένα F-35 πετώντας υποηχητικά έπρεπε να πλησίαση πολύ κοντά για να είναι 100% σίγουρο ότι θα κατέρριπτε ένα F-16. Οπότε τα 50 χιλιόμετρα εντοπισμού από ένα ραντάρ έρευνας ήταν άκρως ικανοποιητικά.
    Ας μην ξεχνάμε πως τα στοιχεία που μας δίνουν για της ταχύτητες και της εμβέλειες των πυραύλων ΑΙΜ-120 είναι, από εκτόξευση αεροσκάφους F-15 με το 1/3 εσωτερικά καύσιμα και μόνο φορέα τον πύραυλο. Ενώ οι γάλλοι τους mica τους εκτόξευαν από Mirage-2000! Τα στοιχεία ποιου πυραύλου ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα; Και δεν αναφέραμε στην ελληνική μόνο! Μετά λέμε μα πως αστόχησε; Όπως λέγανε παλιά γιατί δεν τρύπησε ο ΑΤ πύραυλος TOW το άρμα, οι ισραηλινοί όταν τον έριχναν στα 2000+ μέτρα; Ναι δεν παίζει κανέναν ρόλο η ταχύτητα στην διάτρηση από ΗΕΑΤ και ΑΤ πυραύλους μας έλεγαν. Σβήνουμε της παραμέτρους, πετάμε στο καλάθι της εξισώσεις! Η κατασκευάστρια εταιρία μετρούσε στην μεγίστη απόσταση λειτουργίας του πυραύλου TOW όταν τέλειωνε ο θάλαμος καύσης, με την μεγίστη ταχύτητα δηλαδή τι διατρητική ικανότητα είχε! Όπως λένε πως δεν παίζει ρόλο στα ΗΕΑΤ και στους ΑΤ πυραύλους και στα ΑΤ γενικότερα η γωνιά, όπου να πέσει το ίδιο τρυπάει, την ίδια δύναμη έχει! Αυτά θα γράφουμε τώρα; Αυτά που λένε στους στρατιώτες; Τι ξέρουν από φυσική και χημεία;

    Περιγραφή του συστήματος.
    Η αρχική ιδέα ήταν να υπάρχει στον ένα φορέα η κεραία με τον πομπό και στον άλλο φορέα άλλη μια κεραία με τον δέκτη, κατι που δεν είχε καμία σχέση με την αρχική υλοποίηση-ψάξιμο- έρευνα.
    Μετά βελτιώθηκε η ιδέα με την νέα ηλεκτρονική κεραία με μεγαλύτερη διάμετρο όπως ανέφερα, χωρίς όμως να εξετάσω το αεροσκάφος αν θα μπορούσε να γίνει αυτό. Η διαφορά με την προηγουμένη ήταν πως θα είχε δυο πομπούς, ένα σε κάθε φορέα AIM-120 που θα λειτουργούσαν εκ περιτροπής. Θα είχε και έναν δέκτη με δυο αρχικές μονάδες όμως λήψης, έναν σε κάθε κεραία που θα μετέφεραν όμως το σήμα εναλλακτικά από τον ένα στον άλλο φορέα για επεξεργασία κλπ.
    Αν δεν ήταν εφικτό αυτό θα επρεπε να καταργηθεί ένας από τους δυο πομπούς, αλλά τότε θα θέλαμε 4 καλώδια με 2 έως 4 ζεύγη μέσα στης πτέρυγες του F-16 που θα μετέφερε το σήμα εκπομπής και λήψης εναλλακτικά από τον ένα φορέα στον άλλων. Πράγμα αδύνατον να γίνει αυτό στον περιορισμένο χώρο της πτέρυγας του F-16.
    Ο χώρος –όγκος του ΑΙΜ-120.

    θεωρητικά επαρκεί, πρακτικά όμως όχι! Στην πράξη μπορούν να μπουν 3 σειρές πλακετών και δυο σειρές πολλαπλών καλωδίων. Εδώ αναφερόμαστε στην αρχή της μελέτης του διαθέσιμου όγκου. Οι πλακέτες μπορούν να έχουν 17 εκατοστά επί 3 μέτρα αν μπουν στο κέντρο κλπ, μείον τα κενά κλπ. Μα στην πράξη αν και γίνετε αυτό, το μεγαλο πρόβλημα είναι οι ανεμιστήρες ψύξης του συστήματος. ου δεν γίνετε να βάλεις 3 επί ένα μετρό δηλαδή περίπου ο καθένας. Αυτό γιατί ο διαθέσιμος χώρος δεν επαρκεί για την αποτελεσματική ψύξη του ραντάρ έρευνας L, αυτό ήταν και το μεγαλο πρόβλημα που δεν υπήρχε λύση για να μην σας κουράζω και διαβάζετε υπολογισμούς για πλακέτες διπλής όψεως και για πλακέτες οριζόντιες και κάθετες ταυτόχρονα κλπ.

    Υπάρχει λύση;
    Και όμως υπάρχει λύση δεν την ανέφερα τότε γιατί κάνεις δεν έδειξε ενδιαφέρον και γιατί ήθελα να μείνει αυτό κρυφό. Να νομίζουν πως δεν γίνετε αν εξέταζαν την ιδέα.
    Δεν ξανά βρήκα τον τροχό απλή λύση είναι. Να βάλεις από ένα ραντάρ L μέσα σε φορέα αναλόγου μεγέθους με την δεξαμενή καύσιμου των ακροπτερυγίων του F-104G και να το τοποθετήσεις στον φορέα που υπάρχει στο ακροπτερύγια ενός F-16! Τώρα πια θα μπορεί να τοποθετηθεί σε όλα τα αεροσκάφη εύκολα. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια καλωδίωση γιατί οι άλλες υπάρχουν που θα μεταφέρει το ισχυρότερο ρεύμα που απαιτείται για την λειτουργία του ραντάρ.
    Προσοχή δεν είπα να πάρουμε την ίδια παλιά δεξαμενή καύσιμου και να την τροποποιήσουμε, αλλά να κατασκευάσουμε μια νέα ιδίου μεγέθους. Το να πάρουμε μια παλιά δεν γίνετε, λόγο μεγάλου νεκρού βάρους της δεξαμενής και της μειωμένης αντοχής των πτερύγων του F-16 εν σχέση με το F-104G και εδώ αναφερόμαστε στην αντοχή του φορέα του ακροπτερυγίου. Ο φορέας πρέπει να κατασκευαστεί από νέο υλικό πλαστικό πολυαιθυλένιο που έχει την αντοχή του ατσαλιού με ελάχιστο βάρος, εκτός από το εμπρός κομμάτι που εκεί υπάρχει το διηλεκτρικό υλικό για την κεραία του ραντάρ αλλά και της ενώσεις με τον φορέα του αεροσκάφους. Θα έχει και έναν περιορισμένο σκελετό από αλουμίνιο που εκεί θα στηρίζετε το πλαστικό για αύξηση της αντοχής του, συν την ειδική βαφή για να αντέχει την τριβή από την υψηλή ταχύτητα του αεροσκάφους

    Στην πράξη από τα 160 κιλά που έχουμε την δυνατότητα να βάλουμε στα ακροπτερύγια ενός F-16 (το βάρος ΑΙΜ-120 είναι 152 κιλά) Περίπου 50 κιλά ζυγίζει ο φορέας και 110 κιλά το ραντάρ. Τιμή που είναι υπέρ αρκετή για να πιάσουμε μεγάλες εμβέλειες της τάξης των 50 χιλιομέτρων εμβέλεια εντοπισμού ενός F-35! Με αντίστοιχη μεγάλη συνολική εμβέλεια εντοπισμού άλλων στόχων, αλλά αυτό δεν μας ενδιαφέρει καθόλου μα καθόλου.

    Για να είμαι ειλικρινής δεν κατάφερα να βρω της διαστάσεις της δεξαμενής αλλά την υπολόγισα βάση του μεγέθους του πυραύλου ΑΙΜ-9!
    Για τα υπόλοιπα ηλεκτρονικός είμαι και ξέρω.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: