Άμυνα χωρίς κόστος δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. (haicorp.com)

Άμυνα χωρίς κόστος δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. (haicorp.com)

Αν υπάρχει ένας τομέας που αναδεικνύει στο έπακρον την ανικανότητα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, αυτός είναι σίγουρα ο τομέας της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, ο οποίος, ενώ προ τριάντα περίπου ετών αποτελούσε ένα πολλά υποσχόμενο κλάδο με σημαντικές δυνατότητες αναπτύξεως και συνεισφοράς τόσο στην άμυνα όσο και στην εθνική οικονομία, κατέληξε μέσα στα τελευταία δέκα και πλέον χρόνια να οδηγηθεί στα πρόθυρα της διαλύσεως.

Κύρια αιτία για το θλιβερό αυτό φαινόμενο ήταν η πλήρης απουσία συγκεκριμένη πολιτικής στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας -ή, έστω, ενός στοιχειώδους σχεδιασμού-, η οποία τα τελευταία έτη έφτασε στα όρια της εγκληματικής αμέλειας. Θυμίζουμε τη γνωστή περίπτωση του προ ετών ΥΕΘΑ κ. Ευ. Μεϊμαράκη προς τους εργαζόμενους των ΕΑΣ, που πιεζόμενος από αυτούς να επιταχυνθεί η ανάθεση υλοποιήσεως κάποιας από τις αρκετές παραγγελίες που προβλεπόταν στο ΕΜΠΑΕ, τους απάντησε με το αμίμητο: «Αφού πληρώνεστε, γιατί διαμαρτύρεσθε;».

Ακολούθησε η ακόμη πιο θλιβερή περίοδος της υπουργίας των κ.κ. Βενιζέλου και Μπεγλίτη, οι οποίοι, αφού διακήρυξαν επανειλημμένως το ενδιαφέρον και τα μεγαλόπνοα σχέδια τους για μία αυτάρκη, εξωστρεφή και ανταγωνιστική -και πολλά άλλα- αμυντική βιομηχανία, όχι μόνο δεν έλαβαν στοιχειώδη έστω μέριμνα για το ζωτικό αυτό κλάδο της οικονομίας της χώρας, αλλά τον έβαλαν με την πλήρη αδράνεια τους σε μία σταθερή πορεία προς τη σημερινή πλήρη απαξίωση και διάλυση.

Με το πρόβλημα δεν ασχολήθηκε, φυσικά, ούτε και ο επί ένα έτος αντικαταστάτης τους κ. Δ. Αβραμόπουλος ούτε, βέβαια, και ο προσφάτως απελθών ΥΕΘΑ κ. Π. Παναγιωτόπουλος, ο οποίος αμφιβάλλουμε αν κατάλαβε ποτέ τι ήταν η αμυντική βιομηχανία και έδει γενέσθαι. Στο ερώτημα ως προς τις προοπτικές επιλύσεως του προβλήματος, αν όχι και τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται η αμυντική βιομηχανία και κατ΄ επέκταση η άμυνα της χώρας, η απάντηση προκύπτει από το γεγονός ότι το τεράστιο αυτό θέμα ανετέθη προσφάτως, σύμφωνα με πληροφορίες, από τον φρονίμως (δι’ εαυτόν) ποιούντα κ. Αβραμόπουλο στην παντελώς άσχετη με την άμυνα αλλά και τη βιομηχανία πρώτη γυναίκα αναπληρωτή υπουργό Εθνικής Άμυνας, κυρία Φώφη Γεννηματά!

«Στο στόχαστρο»

Εν τω μεταξύ, εν όψει των ανωτέρω, αναφέρεται ότι από τους κύριους υποψήφιους τομείς για μειώσεις προσωπικού είναι ο τομέας της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας (ΕΑΣ, ΕΑΒ και ΕΛΒΟ) ο οποίος αριθμεί πλέον περί τα 2600 άτομα. Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν οτι ο αριθμός των υποψηφίων για έξοδο ανέρχεται σε πρώτη φάση σε 900 περίπου διοικητικούς υπαλλήλους και ότι θα ακολουθήσουν άλλοι 550 περίπου από το τεχνικό προσωπικό. Αυτό που προκαλεί εντύπωση, παρά τον εθισμό μας σε τέτοιες… εμπνευσμένες ενέργειες, είναι το γεγονός οτι οι απολύσει αυτές προγραμματίζονται χωρίς να υπάρχει κανένα απολύτως σχέδιο για την κρατική αμυντική βιομηχανία!

Με άλλα λόγια, πρώτα αποφασίζουμε πόσους απολύουμε από την αμυντική βιομηχανία -γιατί με την ΕΡΤ… δεν μας παίρνει- για να καλύψουμε τις υποχρεώσεις μας έναντι της τρόικας και μετά βλέπουμε αν και τι μπορούμε να κάνουμε με τους υπόλοιπους για να λειτουργήσουμε τρείς κρατικές βιομηχανίες αυτού του μεγέθους. Τούτο δε χωρίς, φυσικά, κανέναν προβληματισμό αν με την όποια λύση θα είναι σε θέση αυτό που θα απομείνει να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και χωρίς σκέψη ότι με τέτοιες αποφάσεις ενδεχομένως χάνεται εκπαιδευμένο προσωπικό, τεχνογνωσία και κόστος μεταβιβάσεως τεχνολογίας -στο πλαίσιο των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων- που μας κόστισαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ!

Την όλη εικόνα του αλαλούμ που επικράτεια στο χώρο περιέγραψε με μία απελπισμένη, θα λέγαμε, ανακοίνωση (27 Ιουνίου) ο πρόεδρος του Συλλόγους Ελλήνων Κατασκευαστών Πολεμικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ), Τάσος Ροζολής, ο οποίος έφτασε στο σημείο να παρακαλεί (!) για μία απόφαση σχετικά με την κρατική αμυντική βιομηχανία, επισημαίνοντας ότι: «Το τελευταίο διάστημα, οι πληροφορίες για την τύχη της Κρατικής Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας είναι καθημερινά αντιφατικές και αλλοπρόσαλλες. Εταιρείες με κρίσιμο ρόλο στην άμυνα της χώρας, που απασχολούν χιλιάδες συνανθρώπους μας, τη μία μέρα φέρονται να κλείνουν, την άλλη να υπάγονται σε ένα ενιαίο φορέα και την τρίτη να πορεύονται ως έχουν προς εξυγίανση. (…) Οι αποφάσεις αυτές αφορούν αφενός στην άμυνα της χώρας και αφετέρου στη ζωή χιλιάδων ανθρώπων και είναι απάνθρωπο να τους κρατά κανείς σε μία συνεχή κατάσταση ρωσικής ρουλέτας. Οι οποίες αποφάσεις που είναι να παρθούν επιτέλους να παρθούν!!!» [Σ.Σ: τα θαυμαστικά δικά μας].

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του ΣΕΚΠΥ αναφέρει ότι «ως Σύνδεσμος δεν θα κινηθούμε στην εύκολη συντεχνιακή λογική του να μην πειραχθεί κανένα κεκτημένο, να μην απολυθεί κανείς κ.λπ. Δεν δικαιούμαστε, άλλωστε να το πούμε αυτό, όταν οι ιδιωτικές εταιρείες του [Σ.Σ.: ίδιου] χώρου έχουν ήδη πληγεί, πολλές δε ανεπανόρθωτα. Απαιτούμε όμως να υπάρξει επιτέλους μία λύση, η οποία θα προέλθει μέσα από τεχνοκρατική και εθνική οπτική, η οποία θα εφαρμοσθεί και θα εξασφαλίζει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να έχει αμυντική βιομηχανία που θα καλύπτει με τον καλύτερο τρόπο ουσιώδεις ανάγκες των Ε.Δ. της. Δεν υπάρχει στοιχειωδώς σοβαρή χώρα που να μην έχει αμυντική βιομηχανία προς κάλυψη τουλάχιστον κρίσιμων αναγκών των Ε.Δ. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε οτι, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, οι παραγωγικές δυνατότητα της κρατικής αμυντικής βιομηχανίας είναι βιώσιμες και μάλιστα με αισιόδοξες προβλέψεις. Όμως πρέπει να παρθούν άμεσα μέτρα και οι οποίες κινήσεις να γίνουν με τις εταιρείες εν λειτουργία. Η λογική της απαξίωσης των εταιρειών, ώστε να γίνει ευκολότερα αποδεκτή λύση «ξαφνικού θανάτου» τους, είναι εγκληματική τόσο από εθνική όσο και οικονομική σκοπιά.

Η λογική της απαξίωσης των εταιρειών, ώστε να γίνει ευκολότερα αποδεκτή λύση "ξαφνικού θανάτου" τους, είναι εγκληματική τόσο από εθνική όσο και οικονομική σκοπιά. (haicorp.com)

Η λογική της απαξίωσης των εταιρειών, ώστε να γίνει ευκολότερα αποδεκτή λύση «ξαφνικού θανάτου» τους, είναι εγκληματική τόσο από εθνική όσο και οικονομική σκοπιά. (haicorp.com)

«Άμυνα χωρίς κόστος δεν έχει εφευρεθεί ακόμη. Δεν μπορεί να κρίνεται η αμυντική βιομηχανία με τα συνήθη μέτρα που αφορούν την υπόλοιπη παραγωγική διαδικασία. Η εξαφάνιση της θα οδηγήσει σε καταστάσεις όπου τα κόστη θα είναι πολλαπλάσια και ας ελπίσουμε ότι οι όποιες απώλειες θα αφορούν μόνο σε χρήματα».

Πέτυχαν το στόχο τους…

Πριν από κάποιο καιρό είχαμε αναφέρει ότι υπάρχουν τρεις τρόποι να διαλύσει κανείς τις Ένοπλες Δυνάμεις μίας χώρας: Πρώτον, να σταματήσει τους εξοπλισμούς, δεύτερον, να εξαθλιώσει το προσωπικό με ταπεινωτικές μειώσεις των αποδοχών τους και, τρίτον, με τον κάθετο περιορισμό των λειτουργικών δαπανών, με αποτέλεσμα να παγώσουν τα πάντα, απο εκπαίδευση και ασκήσεις μέχρι την ακινησία και του τελευταίου πλοίου, αεροσκάφους και οχήματος.

Με την περικοπή, λόγω τρόικας, των αμυντικών δαπανών κατά τα 2/3 (!) μέσα σε τρία μόλις χρόνια, αυτοί που μας ήθελαν χωρίς άμυνα πέτυχαν κατά μείζονα λόγο το σκοπό τους. Με τη διάλυση και της αμυντικής βιομηχανίας -γιατί εκεί πάμε-, ο σκοπός τους ολοκληρώνεται. Άλλωστε, τι να την κάνεις τη αμυντική βιομηχανίας όταν δεν έχεις άμυνα;

Κι όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη όσων δε διάβασαν και -ακόμη χειρότερα- όσων διάβασαν τα περίφημα Μνημόνια πριν τα υπογράψουν.

Στην κυρία Γεννηματά, εκτός από τις ευχές μας για επιτυχία -με ο,τι κι αν σημαίνει αυτό-, εισηγούμεθα ως μία πρώτη καλή ενημέρωση για την αμυντική βιομηχανία να διαβάσει τις σχετικές με θέμα σελίδες 78-87 του βιβλίου του Αχμέτ Νταβούτογλου Το στρατηγικό βάθος και η διεθνής θέση της Τουρκίας. Μία και κανείς δεν ακούει τους ουκ ολίγους Έλληνες που έχουν ασχοληθεί με το θέμα -όπως όλοι οι προκάτοχοί της, άλλωστε-, ίσως να ακούσει τι λέει ένας Τούρκος συνάδελφός (υπουργός). Ελπίζουμε μόνο να μην παρασυρθεί από αυτά που γράφει ο παμπόνηρος Τούρκος και θελήσει να τον συναντήσει, γιατί υπάρχει περίπτωση να την πείσει ότι θα είναι συμφερότερο να αγοράζουμε τα όπλα μας από την Τουρκία.

Συμπέρασμα, για να σοβαρευθούμε; Πλήρης έλλειψη όχι μόνο πολιτικής και σχεδιασμού, αλλά και γενικότερη έλλειψη εποπτείας του τομέα της άμυνας.

Του Μάνου Ηλιάδη

4 Ιουλίου 2013

www.epikaira.gr

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

3 Σχόλια

  1. ΧΑΛΙΚΙ 3Α

    ΖΗΤΩ ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑληστές. ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΣΦΙΞΑΝ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΔΗΓΕΙΤΕ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ, ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΘΥΜΗΘΗΚΑΝ ΤΗΝ ΠΑ-ΤΡΙ-ΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ…

    Απάντηση
      • defencegreece

        Αμα θέλει το κράτος να είναι σοβαρό μπορούμε να έχουμε δημόσια νοσοκομεία σαν της Σουηδίας,σχολεία σαν της Φινλαδίας,αμυντική βιομηχανία σαν του Ισραήλ, και εκπαίδευση στον ΕΣ αντίστοιχη των Βρετανών.
        Υπάρχουν κάποιοι λίγοι σε όλους τους τομείς που ακόμη την παλεύουν στην Ελλάδα του 2013 και κρατιέται το όλο σύστημα πριν καταρρεύσει.
        Συγκεκριμένα όσον αφορά τα ΕΑΣ, υπάρχουν παραγγελίες από το εξωτερικό που θα έλυναν το πρόβλημα βιωσιμότητας.
        Όσον αφορά την ΕΑΒ, η LM θέλει να δώσει έργο και νέα project αλλά υπάρχει πρόβλημα με την πρόσληψη προσωπικού σε πολλές ειδικότητες που απαιτείται για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της η εταιρεία και λόγω Μνημονίου δεν μπορεί να επιτραπεί κάτι τέτοιο. ισχύει η αρχή μόνο απολύσεις.

        Ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών κ.Στουρνάρας με δηλώσεις του ήθελε να κλείσει αύριο την αμυντική βιομηχανία στο σύνολό της.
        Αλλο πράγμα η εξυγίανση και άλλο το κλείσιμο όπου οδηγούνται τα πράγματα παρόλες τις διαβεβαιώσεις των Υπουργών και Ανπλ Υπουργών Άμυνας

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: