Οι «αύρες» της Ελληνικής Αστυνομίας

Οχήματα καταστολής ταραχών, ή «εσωτερικής ασφάλειας» (Internal Security Vehicles: ISV’s)όπως έχει καθιερωθεί να λέγονται τα τελευταία χρόνια, χρησιμοποιούνται στη χώρα μας εδώ και πολλές δεκαετίες. Τα οχήματα αυτά είναι γνωστά ευρέως ως «αύρες». Για την προέλευση της ονομασίας αυτής υπάρχουν αρκετές θεωρίες, η πιθανότερη όμως είναι να έχει βρετανικές ρίζες και ειδικότερα να προέρχεται από τον όρο AVRE’s (Armoured Vehicles of Royal Engineers) που χρησιμοποιείται από το Βρετανικό Στρατό ήδη από τον Α’ Π.Π. για να περιγράψει τα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης μηχανικού. Μια από τις βασικές αποστολές των οχημάτων αυτών είναι η διάνοιξη/διάσπαση εμποδίων στο πεδίο της μάχης, αποστολή που -κατ’ αναλογία πάντα- δεν διαφέρει πολύ από εκείνην που έχουν συχνά τα οχήματα καταστολής ταραχών: την διάνοιξη οδοφραγμάτων και άλλων εμποδίων που έχουν στήσει οι ταραχοποιοί, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση στις αστυνομικές δυνάμεις. Η μεταφορά του όρου AVRE’s ως «αύρες» χρονολογείται ίσως από την δεκαετία του ’20, όταν δηλαδή αποκτήθηκαν τα πρώτα οχήματα καταστολής ταραχών που ήταν βρετανικής προέλευσης (βλ. παρακάτω) και άρα εξ ου και ο συσχετισμός. Εξάλλου η χρήση βρετανικής ορολογίας στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας την εποχή εκείνη (και όχι μόνο…) ήταν κάτι παραπάνω από συνηθισμένη. Σε κάθε περίπτωση χρήση του όρου «αύρες» γενικεύτηκε κατά στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’40 και τη δεκαετία του ’50 όταν η Αστυνομία και η Χωροφυλακή απέκτησαν νεώτερα οχήματα γι΄αυτήν την αποστολή, έχοντας όμως προηγηθεί οι επιχειρήσεις του Βρετανικού Στρατού στην Αθήνα κατά τα Δεκεμβριανά. Σε αυτές πολύ συχνά άρματα μάχης ή άλλα τεθωρακισμένα (με ή χωρίς τροποποιήσεις) αναλάμβαναν τη διάνοιξη εμποδίων που έστηναν οι αντίπαλοι στους δρόμους, αποκαλούμενα συλλήβδην AVRE’s (κυρίως λόγω αποστολής και όχι επειδή ήταν πραγματικά τέτοια).

Τα πρώτα ελληνικά οχήματα

Τα πρώτα οχήματα καταστολής ταραχών που εμφανίστηκαν στη χώρα μας άνηκαν στον Στρατό. Επρόκειτο για 10 (ή, κατ’ άλλους, 20) Peerless Lorry της βρετανικής Vickers-Armstrong τα οποία παρελήφθησαν από τη χώρα μας το 1923. Τα οχήματα αυτά βασίζονταν στο σασί του αμερικανικής σχεδίασης φορτηγού Μodel-1916 TC4 (4×2) και ήταν εφοδιασμένα με κινητήρα των 40 ίππων που τους προσέδιδε μέγιστη ταχύτητα τα 40χλμ/ώρα. Το βάρος τους ήταν 7,5 τόνοι και επανδρώνονταν από διμελές πλήρωμα (οδηγός-συνοδηγός). Στο ανοιχτό διαμέρισμα μάχης μπορούσαν να μεταφερθούν άλλα 12-14 άτομα τα οποία είχαν στη διάθεσή τους τρεις θυρίδες (δύο πλαϊνές πλευρές και μία οπίσθια) για βολές φορητού οπλισμού. Έφεραν ολόπλευρη θωράκιση και για την προστασία του επιβαινόντων στο διαμέρισμα μάχης διέθεταν, αντί οροφής, ειδική υπερκατασκευή από συρματόπλεγμα σε κλίση. Αργότερα η θωράκισή τους αναβαθμίστηκε με την τοποθέτηση πρόσθετων μεταλλικών πλακών που αντικατέστησαν και το συρματόπλεγμα. Τα οχήματα αυτά γνώρισαν πλούσια δράση τόσο στην καταστολή διαδηλώσεων όσο και στα διάφορα στρατιωτικά κινήματα που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα τη περίοδο του Μεσοπολέμου, κυρίως στην Αττική αλλά και στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά είχαν ενταχθεί στα λεγόμενα Δημοκρατικά Τάγματα, τα οποία όμως διαλύθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1926. Παρέμειναν σε υπηρεσία τουλάχιστον έως τα τέλη της δεκαετίας του ’30 ή και μέχρι τη Κατοχή. Σήμερα κανένα τέτοιο όχημα δεν διασώζεται στην Ελλάδα.*

Δύο φωτογραφίες οχημάτων Peerless Lorry στην Αθήνα, πιθανότατα το 1925.

Ένα Peerless Lorry στη Θεσσαλονίκη κατά την πανεργατική απεργία του 1936.

Δύο Peerless Lorry με την πρόσθετη θωράκιση. Παρατηρήστε τις κάννες των όπλων στις θυρίδες βολής.

Τα Μηχανοκίνητα Τμήματα Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων

Την Άνοιξη του 1938 ιδρύεται το Μηχανοκίνητο Τμήμα της Χωροφυλακής το οποίο υπάγεται στο Τάγμα Χωροφυλακής Αθηνών (Μακρυγιάννη). Το Τμήμα αυτό, με 350 άνδρες προσωπικό αρχικά, εφοδιάζεται με 300 συνολικά τρίκυκλες μοτοσυκλέτες BMW R-12 με μονό ή διπλό πλευρικό κάλαθο (150 αποκτήθηκαν το 1938 και άλλες τόσες το 1939). Τον Ιανουάριο του 1941 εφοδιάστηκε με 400 νέες μοτοσυκλέτες ενώ παρέλαβε και 900 Norton 16H για λογαριασμό του Στρατού ο οποίος δεν διέθετε επαρκή αριθμό εκπαιδευμένων οδηγών δικύκλων (η δύναμη του Τμήματος είχε ήδη αυξηθεί στους 1.500 άνδρες). Με μοτοσυκλέτες BMW R-12 (δίκυκλες και τρίκυκλες) εφοδιάζεται τότε και το επίσης νεοσυσταθέν Μηχανοκίνητο Τμήμα της Αστυνομίας Πόλεων. Παρ’ όλο που τα Τμήματα αυτά δεν εφοδιάστηκαν με θωρακισμένα οχήματα, έλαβαν μέρος στον Ελληνοϊταλικό και στον Ελληνογερμανικό Πόλεμο με τα μέσα που διέθεταν. Όταν η χώρα κατελήφθη από τους Γερμανούς, τα Τμήματα αυτά ουσιαστικώς διαλύθηκαν. Επί Κατοχής το Μηχανοκίνητο Τμήμα τη Αστυνομίας επανασυστήνεται με διοικητή τον Αστυνόμο Α’ Νικόλαο Μπουραντά και εφοδιαζόμενο με καλαθοφόρες μοτοσυκλέτες BMW R-75. Κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών συμμετείχε ενεργά στις επιχειρήσεις εναντίον του ΕΛΑΣ αλλά αμέσως μετά πρακτικά διαλύεται.

Όχημα Fox της Αστυνομίας Πόλεων κατά τη διάρκεια παρέλασης στο Πειραιά στις 21 Δεκεμβρίου 1950.

Τον Μάιο του 1946 ιδρύεται το Μηχανοκίνητο Τάγμα της Χωροφυλακής με δύναμη 500 άνδρες και διοικητή των αντισυνταγματάρχη Ευάγγελο Σοφρά. Η μονάδα αποτελείται από τέσσερις Μ/Κ Λόχους με τεθωρακισμένα αναγνώρισης Marmon Hurrigton Mk.IV(F), εξοπλισμένα με πυροβόλο των δύο λιβρών, και με αυτά λαμβάνει μέρος στις επιχειρήσεις του Εμφυλίου σε Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα και Πελοπόννησο. Τον Απρίλιο του 1947 συγκροτείται στην Αθήνα και η Τεθωρακισμένη Ίλη Εφόδου της Αστυνομίας Πόλεων, υπαγόμενη στην Υποδιεύθυνση Μηχανοκινήτων στη Γενική Ασφάλεια. Εφοδιάστηκε με καναδικής 8 τεθωρακισμένα οχήματα Otter Mk.I και 7 C-15TA, αμφότερα της General Motors Canada (πιθανότατα προερχόμενα από βρετανική παραχώρηση). Τα πρώτα είχαν τριμελές πλήρωμα και ήταν εξοπλισμένα με ένα πολυβόλο MG-34 ή MG-42 (γερμανικά λάφυρα), ενώ τα δεύτερα είχαν διμελές πλήρωμα και διαμέρισμα μεταφοράς προσωπικού (6-8 άτομα). Τον Ιούλιο του 1948 συγκροτείται και δεύτερη Ίλη της Αστυνομίας με παρόμοια οχήματα, αλλά στη Πάτρα αυτή τη φορά. Τα Otter Mk.I και C-15TA αποσύρθηκαν τη περίοδο 1950-1951 όταν η μαζική έλευση νεώτερου υλικού αμερικανικής κατασκευής στον Ελληνικό Στρατό, επέτρεψε την αντικατάστασή τους από οχήματα Humber Mk.IV, Humber LRC, Humber SC, GMC Fox και Μ-3Α1 White που αποδέσμευσε αυτός. Τα Μ-3Α1 White ήταν τα πλέον πολυάριθμα και σύντομα υποσκέλισαν όλους τους άλλους τύπους οι οποίοι σταδιακά αποσύρθηκαν αντικαθιστάμενα από πρόσθετα White’s που παραχωρούσε ο Ε.Σ. Τα Μ-3Α1 της εταιρείας WMC, ήταν ελαφρά θωρακισμένα οχήματα αναγνώρισης 4×4, με έναν κινητήρα των 110 ίππων και ανοιχτό διαμέρισμα μάχης που επέτρεπε τη μεταφορά 7-8 πέραν του οδηγού και του συνοδηγού. Ήταν εφοδιασμένα με έστορες πολυβόλων ενώ, σε αστυνομική υπηρεσία, στο διαμέρισμα μάχης προστέθηκαν και πλαίσια με συρματόπλεγμα για προστασία του προσωπικού από ρίψεις αντικειμένων. Αρχικώς έφεραν την μονόχρωμη τυπική πράσινη παραλλαγή του Ε.Σ. (όπως και όλα τα προαναφερθέντα οχήματα) αλλά αργότερα βάφτηκαν λευκά. Τα οχήματα αυτά αργότερα ανακατασκευάστηκαν εφοδιαζόμενα με νέους κινητήρες και διάφορες άλλες μικροτροποποιήσεις και παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και το 1974, πάντοτε υπό τη Υποδιεύθυνση Μηχανοκινήτων της Αστυνομίας Πόλεων η οποία συστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1960. Στην συγκεκριμένη Υποδιέυθυνση θα υπαχθεί και το, συσταθέν επίσης την ίδια περίοδο, Τμήμα Χρησιμοποιήσεως Δακρυγόνων Αερίων. Το 1961 αποστέλλονται στις ΗΠΑ για εκπαίδευση σε τακτικές και μέσα καταστολής ταραχών/πλήθους (riot control) τρεις αξιωματικοί της Αστυνομίας Πόλεων. Επρόκειτο για τους Ηλία Ψυχογιό, Γεώργιο Σαμπάνη και Θεόδωρο Χαρλαύτη. Ο τελευταίος εξειδικεύτηκε στα μηχανοκίνητα μέσα και ανέλαβε την αναδιοργάνωση των αντίστοιχων Μονάδων της Αστυνομίας Πόλεων. Κατά την ταραγμένη δεκαετία του ’60, ως αποτέλεσμα και των νέων τακτικών που υιοθετήθηκαν, τα M-3A1 White γνώρισαν πλούσια δράση εναντίον διαδηλωτών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ έλαβαν μέρος και στα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1973.

Ένα Μ-3Α1 White της Αστυνομίας Πόλεων στη Πανεπιστημίου το 1965.

Το 1974 με τη Μεταπολίτευση, παραγγέλθηκε στην ελβετική MOWAG αριθμός τεθωρακισμένων οχημάτων των τύπων Roland και Grenadier τα οποία εφοδίασαν τόσο την Αστυνομία Πόλεων όσο και τη Χωροφυλακή. Τα Roland ήταν οχήματα 4×4, βάρους 4,4 τόνων και τριμελές πλήρωμα με δυνατότητα μεταφοράς άλλων τριών ατόμων. Τα μεγαλύτερα Grenadier ήταν ένας ελάχιστα διαδεδομένος τύπος και στην ουσία αποτελούσαν μεγέθυνση του Roland με την προσθήκη και αυτόματου κιβωτίου ταχυτήτων αντί του τυπικού χειροκίνητου των τελευταίων. Ήταν βάρους 6,1 τόνων, με τριμελές πλήρωμα και 6 άτομα μεταφερόμενο προσωπικό. Αμφότεροι οι τύποι ήταν εφοδιασμένοι με έναν κινητήρα των 202 ίππων και διέθεταν θυρίδες βολής επί των πλευρικών θυρών ενώ επί της οροφής υπήρχε ένας περιστρεφόμενος πυργίσκος (με περισκόπια παρατήρησης) στον οποίο μπορούσε να τοποθετηθεί ένα πολυβόλο FN MAG, εκτοξευτές καπνογόνων/δακρυγόνων και προβολέας λευκού φωτός. Ορισμένα από τα Grenadier ήταν εξοπλισμένα και με ένα πτύο απομάκρυνσης εμποδίων στο εμπρόσθιο μέρος. Η αρχική τους αποστολή ήταν κυρίως η καταστολή ταραχών (επεισόδια σε πορείες και συγκεντρώσεις, εξεγέρσεις σε φυλακές κλπ.) δρώντας σε πολλαπλούς ρόλους (άμεση επέμβαση, φραγμός, διάσπαση εμποδίων, εκτόξευση δακρυγόνων κλπ.). Οι παραδόσεις των οχημάτων ολοκληρώθηκαν το 1976 και ο συνολικός τους αριθμός παραμένει αδιευκρίνιστος.Κάποιες πηγές κάνουν λόγο για 207 οχήματα και των δύο τύπων, αλλά προφανώς κάτι τέτοιο είναι υπερβολή. Σε άλλες πηγές υπάρχουν μετριοπαθέστερες εκτιμήσεις, όπως ενδεικτικά η αναφορά για παράδοση 20 οχημάτων Roland στην Χωροφυλακή. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα συγκεκριμένα οχήματα της Χωροφυλακής (ήταν βαμμένα σε γκρι ή ανοιχτό πράσινο χρώμα) εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1975.

Ένα MOWAG Grenadier της Χωροφυλακής.

Η πρώτη δημόσια εμφάνιση των οχημάτων MOWAG της Αστυνομίας Πόλεων κατά την παρέλαση της 25ης Μαρτίου 1975.

Φωτογραφία από την περίοδο παραλαβής των οχημάτων. Μπροστά ένα Grenadier και πίσω του δύο Roland.

Σειρά φωτογραφιών από την πρώτη επιχειρησιακή χρήση των οχημάτων Roland και Grenadier, στις 23/7/1975.

Ένα Grenadier (αριστερά) και ένα Roland (δεξιά) σε επεισόδια στην Αθήνα το 1976.

Δύο Roland σε παρέλαση στην Αθήνα στα τέλη της δεκαετίας του ’70.

Οι «αύρες» επί τω έργον…

Τα εξώφυλλα των τεχνικών εγχειριδίων των δύο οχημάτων

Τα πρώτα 10 αντίστοιχα οχήματα της Αστυνομίας Πόλεων (που ήταν βαμμένα σε ανοιχτό γκρι ή σε λευκό χρώμα) παρελήφθησαν το Οκτώβριο του 1974. Η παραλαβή προβλήθηκε έντονα στο περιοδικό Αστυνομικά Χρονικά (επίσημο περιοδικό του Σώματος) που έκανε χαρακτηριστική αναφορά στην «άφιξις της πρώτης δεκάδος εξ ικανού αριθμού παραγγελθέντων», επισημαίνοντας πως «[…] η Αστυνομία εκσυγχρονίζεται. Σύγχρονα ειδικά οχήματα αντιμετωπίσεως παρανόμων συγκεντρώσεων […]» (Αστυνομικά Χρονικά, 11.1974, σ.1010-1013). Πρωτοεμφανίστηκαν δημόσια στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου 1975 και λίγο αργότερα χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά,  συγκεκριμένα σε συγκρούσεις απεργών οικοδόμων με την Αστυνομία τον Ιούλιο του 1975. Έκτοτε η δράση τους σε παρόμοιες περιπτώσεις υπήρξε εντονότατη, υποστηρίζοντας και το προσωπικό των Μονάδων Αποκατάστασης Τάξης που ιδρύθηκαν το 1976 και των Μονάδων Ειδικών Αποστολών που συστάθηκαν δύο χρόνια αργότερα (1978). Μετά από ορισμένα αιματηρά περιστατικά που σημειώθηκαν τα επόμενα χρόνια, η τακτική χρήση των τεθωρακισμένων οχημάτων σε διαδηλώσεις αναθεωρήθηκε και πλέον αυτά ανέλαβαν ως κύρια αποστολή την φύλαξη κρίσιμων εγκαταστάσεων και υποδομών. Έκτοτε 2-3 οχήματα Roland ή/και Grenadier ήταν μονίμως ανεπτυγμένα σε όλους σχεδόν τους διεθνείς αερολιμένες της χώρας (εξάλλου, την περίοδο εκείνη ήταν πολύ έντονο και το φαινόμενο των αεροπειρατειών). Ένα ακόμη όχημα του τύπου βρισκόταν μόνιμα στις φυλακές Κορυδαλλού ενώ η συμμετοχή αποστολές καταστολής πλήθους περιορίστηκε δραστικά. Με την ενοποίηση Χωροφυλακής και Αστυνομίας Πόλεων και την σύσταση της Ελληνικής Αστυνομίας το 1984, τα συγκεκριμένα οχήματα συγκεντρώθηκαν υπό τη νέα Υπηρεσία και, συγκεκριμένα, υπό την Υποδιεύθυνση Μηχανοκίνητων Μονάδων της Διεύθυνσης Αστυνομικών Επιχειρήσεων Αττικής. Τότε απέκτησαν και την τυπική σκούρα μπλε βαφή τους. Οι αποστολές τους πάντως παρέμειναν οι ίδιες. Κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90 τα MOWAG Roland και Grenadier αποσύρθηκαν με την πλειοψηφία τους να εκποιείται (τα περισσότερα κατέληξαν παλιοσίδερα ενώ κάποια άλλα αγοράστηκαν από ιδιώτες, είτε σε λειτουργική κατάσταση, είτε ως στατικά εκθέματα). Ένας μικρότερος αριθμός τέθηκε σε αποθήκευση στις εγκαταστάσεις της ΕΛ.ΑΣ. στην Αμυγδαλέζα. Από αυτά ίσως, ένας αριθμός να παραμένει ακόμη και σήμερα λειτουργικός για περιπτώσεις ανάγκης. Η τελευταία εμφάνιση των τεθωρακισμένων αυτών καταγράφηκε στα γενικευμένα επεισόδια στην Αθήνα τον Δεκέμβριο του 2008, ωστόσο δεν σημειώθηκε επιχειρησιακή χρησιμοποίησή τους. Το δε όχημα των φυλακών Κορυδαλλού πιθανότατα εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί αλλά είναι άγνωστη η λειτουργικότητά του.

Ένα Grenadier με πτύο απομάκρυνσης εμποδίων, κατά τη δεκαετία του ’80.

Roland σε ρόλο φύλαξης αεροδρομίου.

Το εσωτερικό ενός ΜOWAG Grenadier. Παρατηρήστε το πολυβόλο MAG.

Λεπτομέρεια του πυργίσκου του οχήματος. Παρατηρήστε το περισκόπιο.

Ένα Grenadier (με το πτύο) και τρία Roland σε υπαίθρια αποθήκευση στις εγκαταστάσεις της ΕΛ.ΑΣ. στην Αμυγδαλέζα.

Άδοξο τέλος: παροπλισμένες «αύρες» σε μάντρες παλιοσίδερων…

Κάποια Roland όμως αποκτούν νέα ζωή στα χέρια ιδιωτών στην Ελλάδα!

Τα οχήματα της Πυροσβεστικής 

Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 οχήματα καταστολής ταραχών απέκτησε και η Πυροσβεστική. Δεν επρόκειτο φυσικά για θωρακισμένα αυτοκίνητα αλλά για οχήματα εκτόξευσης νερού υπό πίεση, μια τακτική που γνώριζε ιδιαίτερη διάδοση διεθνώς την εποχή εκείνη. Τα πρώτα τέτοια οχήματα στην Ελλάδα ήταν τύπου Magirus Deutz Mercur-125 και παρελήφθησαν το 1960. Επισήμως χαρακτηρίζονταν ως «οχήματα διαλύσεως δημοσίων συναθροίσεων». Το 1968 άρχισαν να αντικαθίστανται από νεώτερα τύπου Loadstar 1800 της International Harvester με δεξαμενή νερού των 5.000 λίτρων. Με τη σειρά τους έδωσαν τη θέση τους στα Magirus Deutz 232D16 που παρελήφθησαν την περίοδο 1980-1982. Αυτά έφεραν δεξαμενή νερού των 7.000 λίτρων, δύο αυλούς (εκτοξευτήρες) νερού σε περιστρεφόμενους αυτόνομους πυργίσκους επί της οροφής, δύο ανεξάρτητες αντλίες και προστατευτικά πλαίσια με συρματόπλεγμα γύρω από την καμπίνα. Αρχικά παραδόθηκαν στη Μονάδα Βαρέων Οχημάτων Αθηνών, αλλά αργότερα μοιράστηκαν σε διάφορους Πυροσβεστικούς Σταθμούς της Αττικής και της Θεσσαλονίκης. Αν και, όπως είπαμε, αποστολή τους ήταν η «διάλυση δημοσίων συναθροίσεων», σχεδόν ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκαν εναντίον διαδηλωτών, παρά μόνο για την απλή κατάσβεση πυρκαγιών κατά την διάρκεια επεισοδίων. Έτσι η ΕΛ.ΑΣ. αναγκάστηκε να αποκτήσει τα δικά της οχήματα ρίψεως νερού (βλ. παρακάτω).

Magirus Deutz Mercur-125 της Πυροσβεστικής σε επιφυλακή κατά τα γεγονότα της «αποστασίας» το 1965.

Οι διάδοχοι όλων αυτών
Την περίοδο 2002-2003, εν όψει τότε και των Ο.Α. 2004, εμφανίστηκαν συγκεκριμένες ανάγκες για τεθωρακισμένα αστυνομικά οχήματα. Για την κάλυψη των αναγκών αυτών η Ε.Κ.Α.Μ. απέκτησε μικρό αριθμό (πιθανότατα 2) οχημάτων βασισμένων στο σασί του φορτηγού Ford F-550 Trooper. Τα οχήματα αυτά απέκτησαν θωράκιση της εταιρείας Armet  -που παρέχει προστασία ακόμη και από διατρητικές βολίδες των 7,62mm-  και μια σειρά άλλων μετατροπών από την εταιρεία Α.Β.Ε.Τ.Ε. Στη θέση της καρότσας υπάρχει διαμέρισμα μάχης (για 8-10 άτομα με, συνολικά, δέκα θυρίδες βολής στη διάθεσή τους εκ των οποίων οι τρεις ειδικής σχεδίασης) στην οροφή του οποίου υπάρχει περιστρεφόμενη θυρίδα με έστορα για πολυβόλο MAG των 7,62mm. Στον μπροστινό προφυλακτήρα φέρουν ενσωματωμένο ειδικό κριό για κατεδάφιση φρακτών και πορτών και διάνοιξη οπών σε τοίχους. Επίσης φέρουν υποδομή για εγκατάσταση πρόσθετου εξοπλισμού αναλόγως με την αποστολή (πρόσθετα συστήματα επικοινωνίας, κάμερες ή/και προβολείς, απενεργοποιητές τηλεχειριζόμενων βομβών κλπ.). Τα εν λόγω οχήματα χρησιμοποιούνται από την ΕΚΑΜ για μεταφορά και υποστήριξη Ομάδων Εφόδου εντός της λεγόμενης «καυτής ζώνης» σε επικίνδυνα περαστικά.

Το 2004 η ΕΛ.ΑΣ. απέκτησε και ένα όχημα ρίψης νερού τύπου RCU-6000 της ισραηλινής εταιρείας BAT. Το όχημα, που έγινε γνωστό ως «Αίαντας» βασίζεται σε σασί φορτηγού Mercedes-Benz και φέρει εκτοξευτήρα ύδατος υπό πίεση (το οποίο μπορεί να αναμιχθεί και με χρωστικές ή ερεθιστικές ουσίες στη δεξαμενή των 6.000 λίτρων που φέρει το όχημα), ειδικές προστατευτικές επιφάνειες και πτύο απομάκρυνσης εμποδίων. Πρωτοχρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια επεισοδίων στη περιοχή της Κερατέας το 2010. Το 2012 αποκτήθηκαν άλλα 4 οχήματα του ίδιου τύπου, τα οποία διαφέρουν μόνο σε μικρολεπτομέρειες και ξεχωρίζουν λόγω του λευκού τους χρώματος. Το συνολικό πρόγραμμα στοίχισε 380.000 ευρώ. Η χρήση τους δεν είναι συχνή αλλά πάντοτε βρίσκονται σε επιφυλακή κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων ή άλλων μαζικών συναθροίσεων.

Τέλος, για να αποφεύγεται η έκθεση προσωπικού και μέσων του Πυροσβεστικού Σώματος κατά την διάρκεια βίαιων επεισοδίων, την ίδια περίοδο η ΕΛ.ΑΣ. παρέλαβε από τα αποθέματα του τελευταίου και 3 μικρά πυροσβεστικά οχήματα «Τύπου Α». Πρόκειται για οχήματα Mercedes Benz 711D με δεξαμενή νερού των 1.000 λίτρων. Φέρουν μια απλή αντλία τύπου Rosenbauer NH-20 και προστατευτικά πλαίσια με συρματόπλεγμα γύρω από την καμπίνα.

Πηγές:

-Ιδιωτικό αρχείο Γ.Μ.
-Δημήτριος Φραγκιάς. Η εξέλιξη του πυροσβεστικού οχήματος στην Ελλάδα από το 1930 μέχρι σήμερα
-Απόστολος Β. Δασκαλάκης, Ιστορία Ελληνικής Χωροφυλακής (1936-1950), τόμ. Α’ & Β’
-Γεώργιος Καραβίτης – Κωνσταντίνος Δανούσης, Εγχειρίδιο Ιστορίας της Αστυνομίας στην Ελλάδα 
-Ιωάννης Β. Δασκαρόλης, Στρατιωτικά Κινήματα στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου (1922-1935)
-Τάσος Τσιπλάκος, «Τα Ελληνικά Τεθωρακισμένα Αυτοκίνητα, 1941-1950» (Πτήση & Διάστημα  Ιστορία, τ.5)
-Τάσος Τσιπλάκος, «Στρατιωτικές Μοτοσικλέτες στην Ελλάδα (Πτήση & Διάστημα Ιστορία, τ.7)
-theodosiou.wordpress.com
-Modelclub.gr
-http://gr-vehicles.wargamer.gr
-«Ιστορικός Συλλέκτης Βέροιας»

*Αναφορά στα οχήματα αυτά έγινε και στην εξαιρετική και άκρως ενδιαφέρουσα ανακοίνωση του κ. Κωνσταντίνου Βλάσση με θέμα «Η επιτήρηση του δημόσιου χώρου: τα πρώτα τεθωρακισμένα αυτοκίνητα («αύρες») του Ελληνικού Στρατού ως παράδειγμα» στα πλαίσια της ημερίδας «100 χρόνια αυτοκίνηση στην Ελλάδα, 1913-2013» που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο. Την ανακοίνωση μπορείτε να βρείτε σε μορφή pdf εδώ: http://content-mcdn.feed.gr/pegasus/Multimedia/pdf/HMERIDA_vlasis_id63838.pdf

Η πηγή του κειμένου και των φωτογραφιών είναι από το http://hellarmforces2010.blogspot.gr

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

2 Σχόλια

  1. κωστας

    θα ηθελα να προσθεσω τον λογο για τον οποιο βρισκοντε οι αυρες (2)μια μικρη και μια μεγαλη(μια Roland και μια grenadier)στις φυλακες κορυδαλλου.ειναι για να κλεισουν τις εισοδους/εξοδους των φυλακων σε στυλ φραγματος ετσι ωστε να μην αποδρασουν φυλακισμενοι με την σκουπιδιαρα που μπαινει στο εσωτερικο για αποκομιδη.εχει συμβει μια φορα και λογω της αποδρασης εβαλαν εκει τις αυρες για να μην ξαναγινει

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: