Τον δρόμο για την αύξηση των Αμερικανών στρατιωτών στο Αφγανιστάν άνοιξε προχθές (21.08.2017) σε τηλεοπτικό του διάγγελμα ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, παρουσιάζοντας τη νέα στρατηγική του για την περιοχή.

Στο διάγγελμά του, που μεταδόθηκε στη ζώνη υψηλής τηλεθέασης, ο Τραμπ υποστήριξε ότι η απόσυρση από τη μακροβιότερη στρατιωτική συμπλοκή της Αμερικής δεν πρέπει να γίνει εσπευσμένα. Όπως είπε, στόχος της νέας του προσέγγισης είναι να μην καταστεί το Αφγανιστάν ασφαλής τόπος για ισλαμιστές μαχητές που σχεδιάζουν επιθέσεις εναντίον των ΗΠΑ. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ παρουσίασε επίσης μια σκληρότερη προσέγγιση στην αμερικανική πολιτική ως προς το Πακιστάν.

Αρχικά ο Τραμπ είχε εκφράσει αμφιβολίες για τη συνέχιση του πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2001, μετά τις επιθέσεις στις ΗΠΑ της 11ης Σεπτεμβρίου. Στη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας είχε επανειλημμένα αναφέρει ότι ο πόλεμος στο Αφγανιστάν είχε κοστίσει υπερβολικά σε ζωές και χρήματα.

«Το αρχικό μου ένστικτο ήταν η απόσυρση», είπε στην ομιλία του, προσθέτοντας όμως οι σύμβουλοι εθνικής ασφάλειας τον έπεισαν να ενισχύσει την στήριξη στην κυβέρνησης στην Καμπούλ, ώστε να εμποδιστούν οι Ταλιμπάν να την ανατρέψουν.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι επιθυμεί μια προσέγγιση στο Αφγανιστάν που δεν θα βασίζεται σε χρονοδιαγράμματα αλλά θα εξαρτάται από τις συνθήκες επί του πεδίου της μάχης ξεκαθαρίζοντας ωστόσο ότι δεν πρόκειται για «λευκή επιταγή» προς τη χώρα.

Παράλληλα προειδοποίησε το Πακιστάν ότι οι ΗΠΑ δεν θα ανεχτούν άλλο να προσφέρει η χώρα «ασφαλές καταφύγιο» στους εξτρεμιστές, συμπληρώνοντας ότι η Ισλαμαμπάντ έχει «πολλά να χάσει» αν δεν συνταχθεί με τους Αμερικανούς. «Χρηματοδοτούμε το Πακιστάν με δισεκατομμύρια δολάρια και ταυτόχρονα αυτοί προσφέρουν καταφύγιο στους ίδιους τους τρομοκράτες τους οποίους πολεμάμε», είπε.

Εκπρόσωπος του πακιστανικού στρατού, ο στρατηγός Ασίφ Γκαφούρ, απέρριψε τις κατηγορίες του Τραμπ δηλώνοντας ότι «δεν υπάρχουν τρομοκρατικά κρησφύγετα στο Πακιστάν». «Έχουμε αναλάβει δράση – εναντίον όλων των τρομοκρατών, περιλαμβανομένου του δικτύου Χακάνι» είπε.

Σε άλλο σημείο του διαγγέλματός του ο Αμερικανός πρόεδρος είπε ότι οι ΗΠΑ θα αναζητήσουν μια ισχυρότερη συνεργασία με την Ινδία.

Ο Τραμπ κατέστησε σαφές ότι περιμένει πως οι σύμμαχοί του θα τον υποστηρίξουν στη νέα του στρατηγική, διαμηνύοντας ότι θα πρέπει να αυξήσουν την οικονομική τους συνδρομή.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Τζέιμς Μάτις άφησε να εννοηθεί σε ανακοίνωσή του ότι «αρκετοί» σύμμαχοι των ΗΠΑ έχουν «ήδη δεσμευτεί να αυξήσουν τον αριθμό των στρατιωτών τους στο Αφγανιστάν». Το Λονδίνο έσπευσε να χαιρετίσει την απόφαση των ΗΠΑ.

Ωστόσο, ο Τραμπ αρνήθηκε να αναφερθεί στον ακριβή αριθμό των επιπλέον στρατιωτών που θα αναπτυχθούν. «Δεν θα μιλήσουμε με αριθμούς για τους στρατιώτες μας ή για τα σχέδιά μας» είπε, ασκώντας κριτική στις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Πρόσθεσε όμως ότι θα υπάρξει κλιμάκωση στη μάχη κατά τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η Αλ Κάιντα και το Ντά’ες. «Πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν έχουν πουθενά να κρυφτούν…» ανέφερε.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ άφησε επίσης για πρώτη φορά ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας πολιτικής συμφωνίας με τους Ταλιμπάν. «Κάποια μέρα, έπειτα από μια αποτελεσματική στρατιωτική προσπάθεια, ίσως να υπάρξει πολιτικό κλίμα που θα περιλαμβάνει κάποια στοιχεία των Ταλιμπάν του Αφγανιστάν, αλλά κανένας δεν γνωρίζει αν και πότε θα συμβεί αυτό» ανέφερε.

Εξέφρασε πάντως τη δέσμευσή του να «συνεχίσει η Αμερική να προσφέρει τη στήριξή της στην αφγανική κυβέρνηση και στον στρατό καθώς αντιμετωπίζουν τους Ταλιμπάν στο πεδίο της μάχης».

Πηγές: ΑΜΠΕ, Reuters/naftemporiki.gr

12 Σχόλια

  1. viper3000ad

    Αμα δεν διαβάζεις ιστορία κάνεις ολο τα ίδια λάθη. Τώρα έχω κάποια ερωτηματικά , ξέρει τι γίνεται και φοβάται το πλήγμα γοήτρου ή ξέρει τι γίνεται και φοβάται για την ζωή του; Τελικά δεν απέφυγε την ίδια παγίδα με τον Νίξον, να δούμε πως τελειώσει από αυτήν . Όλη αυτή η ανακατωσούρα στην εξωτερική πολιτική της Αμερικής δείχνει πίεση… Φαντάζομαι όλες οι αυτοκρατορίες κάποτε τελειώνουν.

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Μεγάλη πατάτα η εμπλοκή στο Αφγανιστάν όπως και η δεύτερη στο Ιράκ(για τους Άγγλους και Αμερικανούς. Η εμπλοκή έχει καταντήσει άλλο ένα παράδειγμα προς αποφυγήν, όπως κάποτε ο πόλεμος στην Ινδοκίνα. Εκεί που είχαν την ευκαιρία για ένα δυνατό χτύπημα κατά της τρομοκρατίας το απέφυγαν για λόγους εσωτερικής πολιτικής.

      Σπατάλησαν αμέτρητες ζωές και τόνους χρημάτων, και στην ουσία δεν κατάφεραν τίποτα απο αυτά που διαφήμιζε η κυβέρνηση των νεοσυντηρητικών, μετά την πτώση των πύργων.

      Ο Robert Baer έχει γράψει ένα πολύ διαφωτιστικό βιβλίο για τον πόλεμο των ΗΠΑ, κατά των ισλαμιστών στην Ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

      Απάντηση
      • viper3000ad

        Μεγάλη σίγουρα , η περίπτωση του Ιρακ πέτυχε τον σκοπό της, δηλαδή να ενισχύσει τα επιχειρηματικά συμφέροντα της Αμερικής και της Αγγλίας στην περιοχή, αλλά πέτυχε επειδή η Ρωσία την δεκαετία του 90 παραπάταγε και δεν υπήρχε αμεσότητα διακίνησης μέσω φυσικών συνόρων. Αλλά το Αφγανιστάν μοιάζει και σε επίπεδο τακτικής όλο και περισσότερο με το Βιετνάμ, οι Αμερικανοί κινούνται, απωθούν χωρίς να καταλαμβάνουν φυσικά μια περιοχή και επιχειρούν με αεροπορική ισχύ. Πράγμα που όπως και στο Βιετνάμ τους καθιστά ευάλωτους σε ασύμμετρες επιθέσεις φθοράς, επιπρόσθετα οι Ταλιμπάν σαν τους Βιετκόνγκ δεν έχουν σημαντικές υποδομές που αεροπορικά θα μπορούσαν να πλήξουν. Τα αεροσκάφη ουσιαστικά βομβαρδίζουν καμήλες. Η πολεμική ιστορία έχει δείξει οτι οι πόλεμοι φθοράς είναι πολύ αποτελεσματικοί σε υπεράρριθμους εχθρούς, υπέροχο παράδειγμα το 1910-14 – (Αναφορά από το σύγγραμμα Πτώση των Οθωμανών του Eugene Rogan ) – η αποτελεσματικότατη τακτική των Οθωμανών κατά των Ιταλών στην Λιβύη. Οι Ιταλοί είχαν στατικά περιορισθεί πέριξ της Τρίπολης και μικρές ομάδες Οθωμανών »ανεξάρτητων» αξιωματικών με ομάδες εφόδου τους αποδεκάτιζαν.
        Σίγουρα δεν έχει επιπρόσθετους εφικτούς στόχους στο Αφγανιστάν, τώρα που γεωγραφικά περιορίζεται από το Πακιστάν και η σχέση με την Ινδία νομίζει οτι είναι σταθερή, είναι έτοιμος για μεγαλύτερα στρατηγικά λάθη.
        Στο Αφγανιστάν ούτε οι Αμερικανοί, ούτε το ΝΑΤΟ βρέθηκαν για να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατία , αντίθετα ο Τζιχαντισμός είναι σκεύος της επεκτατικής πολιτικής, χρησιμοποιείται ομαδικά σαν πρόσχημα για επέμβασεις, για αυτό έγραψα οτι η υπερδύναμη φαίνεται να πιέζεται. Μάλλον η οικονομία της χρείαζεται νέα προτεκτοράτα για να διατηρηθεί, τώρα που Ασία παίρνει τα σκήπτρα.
        Υ.Γ) Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει το βιβλίο R.Baer , δεν ξέρω εαν θα τα καταφέρω να το δω όλο εξαιτίας πίεσης προγραμμάτων , αλλά είμαι πάντα ανοικτός σε με περίληψη από την ματιά σας .

      • Gunslinger32

        Εάν και εφόσον ο πραγματικός σκοπός της εμπλοκής στο Ιράκ ήταν μια αποσταθεροποίηση της περιοχής, θα μπορούσε όντως να θεωρηθεί επιτυχία. Απο την άλλη δεν βλέπω όμως το οικονομικό κέρδος που είχε το Αγγλοαμερικανικό τόξο, εάν εξαιρέσουμε τις ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρίες οι οποίες είχαν τεράστια κέρδη απο αυτή την εμπλοκή.

        Η Ρωσία ακόμα και στις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 2000, όντως δεν ήταν σε θέση για να εμπλακεί στην περιοχή. Κατάφερε όμως να σημειώσει κάποιες κερδοφόρες συμφωνίες με το ΝΑΤΟ, χωρίς να εμπλακεί σε οποιουδήποτε είδους εχθροπραξίες σε Ιράκ και Αφγανιστάν, συγκεκριμένα μιλάω για την συμφωνία στρατηγικών αερομεταφορών υλικού των νατοϊκών δυνάμεων με προορισμό το Αφγανιστάν (SALIS). Για αυτές τις μεταφορές το ΝΑΤΟ είχε ενοικιάσει συνολικά έξι An-124(4 σταθερά και 2 με την πρακτική wet charter) τα οποία πηγαινοερχόταν Γερμανία – Αφγανιστάν, στην καυτή φάση του πολέμου.

        Προφανώς η εισβολή στο Αφγανιστάν είναι ένα δεύτερο Βιετνάμ, που θα διαρκέσει και περισσότερο απο ότι φαίνεται μέχρι στιγμής. Όπως και στο Βιετνάμ, κερδίζουν τις μάχες αλλά χάνουν τον πόλεμο. Η διαφορά είναι στο περιβάλλον το οποίο παρόλο που δεν είναι ζούγκλα τους προβληματίζει ιδιαίτερα, όπως κάποτε τις δυναμεις της ΕΣΣΔ. Οι Ιταλοί με εξαίρεση την Αιθιοπία(αν θυμάμαι καλά) δεν είχαν πουθενά καλή απόδοση στους πολέμους, είχαν τεχνολογία αλλά δεν είχαν «ταλέντο» για πόλεμο, κρίνοντας και απο διάφορες αναφορές/μαρτυρίες Γερμανών απο τον Β’ ΠΠ στην βόρεια Αφρική.

        Η αναφορά ότι οι περισσότερες περιοχές είναι και πάλι υπό έλεγχο των Ταλιμπάν, δεν θα έπρεπε να τους κάνει και αισιόδοξους για το μέλλον, εάν δεν σκέφτονται να μείνουν για αλλά 20 χρόνια εκεί(που το βλέπω λίγο δύσκολο). Σε μια παλαιότερη συνέντευξη του Pervez Musharraf, θυμάμαι ότι ο ίδιος έλεγε, ότι η σχέση συνεργασίας των δυο βασιζόταν κύριος στον εκβιασμό των Πακιστανών απο τις ΗΠΑ, και έτσι ήταν καταδικασμένη να αποτύχει(όπως και έγινε), η αποστολή στο Αμπόταμπατ ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα αυτής της προβληματικής σχέσης. Κάποιες κακίες γλώσσες λένε επίσης, ότι το Αφγανιστάν είναι άλλος ένας πόλεμος της CIA(άλλοι αναφέρουν το JSOC) που μπλέκεται όπως και στην εποχή του Βιετνάμ σε δραστηριότητες διακίνησης μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών(κυρίως ηρωίνης). Υπάρχουν επίσης μαρτυρίες ότι το JSOC εμπλέκεται σε άκρως παράνομες δραστηριότητες στην περιοχή(δολοφονίες αμάχων), στις οποίες δρα χωρίς την γνώση και έγκριση του λευκού οίκου.

        Ο R. Baer στο βιβλίο του περιγράφει, τις προσπάθειες και δραστηριότητες της υπηρεσίας πληροφοριών χρόνια πρίν την επίθεση στους πύργους.

        Μιλώντας για αδιαφορία των πολιτικών που οδήγησαν πόλους ικανότατους συνεργάτες/αξιοματικούς της εταιρίας στην παραίτηση μετά απο πολύχρονο αγώνα στην συλλογή πληροφοριών για τρομοκρατικές οργανώσεις,ακόμα και σε περιοχές όπως το Ντουσαμπέ(Τατζικιστάν) και το άκρως επικίνδυνο Μπάαλμπεκ(στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου), όπου επικρατεί ένας πολύ φανατικός αντισημιτισμός/αντιαμερικανισμός. Η πληροφορίες που συλλέγονταν στις διάφορες περιοχές δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ για την συστηματική καταπολέμηση της τρομοκρατίας, κάτι που σύμφωνα με αξιοματικούς της υπηρεσίας κόστισε εκατοντάδες ζωές αμερικανών, με ευθύνη των πολιτικών, που είχαν αλλά σχέδια(όπως φάνηκε αργότερα) τα οποία δεν είχαν και πολύ σχέση με την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ. Σε κάθε περίπτωση είναι μια ενδιαφέρον μαρτυρία ενός πολύχρονου στελέχους του τμήματος επιχειρήσεων στον τομέα καταπολέμησης της τρομοκρατίας στην CIA, στην οποία βασίστηκε και μια ταινία με πρωταγωνιστική τον ηθοποιό George Clooney(το βιβλίο είναι όμως πιο ενδιαφέρον).

  2. jim40

    Οι ταλιμπάν και οι υπόλοιποι τρομοκράτες δεν δρουν σαν στρατός (με εξοπλισμό στολές διακριτικά και όλο το πακέτο) αλλά οι Αμερικανοί και γενικότερα η δύση επιμένει να τους αντιμετωπίζει σαν στρατό. Όπως και στο Βιετνάμ, οι καρδιές δεν κερδίζονται με εισβολή και κάψιμο χωριών που νομίζουμε ότι έχει ταλιμπάν. Λυπάμαι που το λέω αλλά αν το παίζεις αστυνομικός σε ξένη χώρα το παιχνίδι είναι χαμένο. Ή καταλαμβάνεις το Αφγανιστάν και το αποστειρώνεις ή τα μαζεύεις και φεύγεις. Και η κατάληψη μιας ορεινής χώρας κατά την γνώμη μου πρέπει να γίνει από ψηλά. Να ξεκινήσεις από τα βουνά και να κατέβεις στα πεδινά για να χάσουν οι ταλιμπάν το πλεονέκτημα των κρησφύγετων σε σπηλιές και της μετακίνησης στο Πακιστάν μόλις βρίσκουν ζόρια. Εννοείται σφράγισμα συνόρων με το Πακιστάν για αρχή στα ορεινά σύνορα και μετά στα πεδινά. Δεν λέω ότι είναι το ιδανικό σενάριο ή ότι είναι εύκολο, αλλά όλα τα άλλα έχουν αποτύχει

    Απάντηση
    • viper3000ad

      Υπάρχει και άλλος τρόπος, αποσύρεσαι αλά Λιβύη, αφήνεις την κατάσταση να εξελιχθεί και με τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης ή κανεις εμπορική συμφωνία με ποσοστά 60:40 (60 Αμερική αφού μιλάμεγια αυτοκρατορίες ) ή εαν αυτή δεν πάει καλά κάνεις πραξικόπημα. Λιγότερα έξοδα, λιγότεροι νεκροί, λιγότερη πολιτική εμπλοκή. Στην θέση του Trump θα το είχα κάνει πρώτο πρωτο .

      Απάντηση
  3. ΚΝ

    Θυμάμαι ενα ντοκιμαντέρ που είχα δει παλιά και έδειχνε όπλα των Ταλιμπάν κσι μέσα σ’ολα τα αλλα απομεινάρια του ΒΠΠ και της σοβιετικής εισβολής υπήρχαν και κατι μουσκετα, ΜΟΥΣΚΕΤΑ ! Τα οποία τα χρησιμοποιούσαν οι Ταλιμπάν στη μάχη, $600 δις στρατός και ηττήθηκε απο κατσαπλιάδες που ακόμα κάποιοι χρησιμοποιούσαν μουσκετα. Η απόφαση του Τραμπ να ξαναζωντανέψει τον πόλεμο στο Αφγανιστάν ίσως ειναι το τελειωτικό χτύπημα στις ΗΠΑ, η οικονομία δεν παει καλά, το χρέος έχει εκτοξευθεί και ο fitch σημερα είπε πως θα υποβαθμίσει τις ΗΠΑ απο ΑΑΑ αν δεν αυξήσει το όριο χρέους το οποίο πλησιάζει τα $20 τρίς, ένας νέος πόλεμος θα απαιτήσει δεκάδες αν οχι εκατοντάδες δις και ειμαι σίγουρος πως και οι δυο αντίπαλοι (Ρωσία-Κίνα) θα θελήσουν να στραγγίξουν τις ΗΠΑ εκεί, οποτε οι Ταλιμπάν πιθανώς να ειναι πιο καλά εξοπλισμένοι απο ποτε άλλοτε. Ειμαι σίγουρος πως όταν ο πορτοκαλης ανακοίνωσε την επιστροφή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν σε κάποιες πρωτεύουσες άνοιξαν σαμπάνιες ….

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Η πρώτη είναι απο ταινία, αλλά νομίζω ότι είναι κοντά στην πραγματικότητα όπως την περιγράφεις. 😉

      Απάντηση
  4. viper3000ad

    @Gunslinger32
    Πράγματι φαίνεται ενδιαφέρον το βιβλιό που προτείνετε. Φαντάζομαι κάποια στιγμή θα πρέπει να το διαβάσω.
    Στο σχολίο σας σχετικά με το η Ρωσία κατάφερε να πετύχει συμφωνίες με το ΝΑΤΟ για της αερομεταφορές προς το Αφγανιστάν, φαίνεται πράγματι παράδοξο αλλά δεν είναι. Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν είναι πόλεμος ελέγχου του αρχέγονου δρόμου του μεταξιού, αφορά πρώτα πεδίο της Κίνας και σε δεύτερο σκοπό πεδίο της Ρωσίας. Οι ΗΠΑ γνωρίζουν οτι εαν το Αφγανιστάν πέσει, χάνουν τον εμπορικό πόλεμο της Ασίας, αυτός είναι ο λόγος που προωθούν την Σινο-Ινδική ένταση στην Επαρχεία Τζαμού και Κασμίρ. Εάν τελικά το Πακιστάν κερδίσει την διαμάχη με την Ινδία για τις περιοχές (το Κασμίρ αμφισβητείται από το Πακιστάν) τότε πάλι χάνουν το παιχνίδι, γιατί ο εμπορικός δρόμος θα μετακινηθεί μέσα από το Πακιστάν στο λιμάνι του Καρατσίου !
    Ο πόλεμος έχει αλλάξει στο Αφγανιστάν γιατί η Ρωσία αποφάσισε να εμπλακεί, η οργάνωση των ατάκτων δεν είναι τυχαία, άμεσα η ίδια δεν έχει κάτι να κερδίσει, αλλά ελπίζει οτι μπορεί να ανταλλάξει στρατηγικά την αποχωρήση των δυτικών από την Ουκρανία .
    Αποψή μου είναι οτι πρέπει να κατανοήσει η δύση οτι τα σκήπτρα του εμπορίου ανήκαν στην Ασία για χιλιετηρίδες, αυτή η 200 ετών Αμερικανική πρωτιά δεν είναι ιστορική παράδοση, αλλά παρένθεση ! Με αυτό σαν σκέψη δεν πρόκειτε να καταθέσουν τα όπλα οι Κινέζοι , αν βάλουμε και την τεχνολογική πρόοδο της Ινδίας τότε μπορώ να πω οτι οι Αμερικάνοι έχουν χρόνο λήξης. Όσο πάντως το Αφγανιστάν βρίσκεται υπό κατοχή η Ελλάδα εμπορικά κερδίζει…
    Αναφορά https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9C%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B9%CE%BF%CF%8D

    Απάντηση
    • Gunslinger32

      Παράδοξο δεν είναι καθώς υπάρχει και ιστορικό προηγούμενο στην συνεργασία των μεγάλων δυνάμεων, σε περιπτώσεις μεγάλων κρίσεων όπως π.χ. ο Β’ΠΠ. Σε μια παλαιότερη συνέντευξη του Πούτιν, θυμάμαι πως το χαρακτήρισε μια καλή ευκαιρία για δουλειές και είσπραξη σκληρού συναλλάγματος στα ταμεία της Ρωσίας. Η συμφωνία είναι παρά τις πολιτικές διάφορες που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ των δυο δυνάμεων, μια κερδοφόρα(win-win) περίπτωση και για τις δυο πλευρές. Ο ένας λύνει το πρόβλημα στρατηγικών μεταφορών, ενώ ο άλλος εισπράτει σκληρό νόμισμα.

      http://www.nato.int/cps/en/natohq/topics_50107.htm

      http://www.rusaviainsider.com/volga-dnepr-and-antonov-airlines-end-an-124-joint-venture/

      Οι εμπορικοί διάδρομοι είναι όντως πολύ σημαντικοί ειδικά για τα κράτη με δυνατή βιομηχανία που στηρίζουν ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας τους στις εξαγωγές/εισαγωγές, με τους διαδρόμους σε θάλασσα και αέρα που υπάρχουν σήμερα δεν είμαι σίγουρος αν ο αρχέγονος δρόμος του μεταξιού θα μπορέσει να συναγωνιστεί. Ένας εξίσου σημαντικός διάδρομος για το εμπόριο μεταξύ Ευρώπης και Ασίας(κυρίως Κίνας) που εξελίσσεται συνεχώς είναι σήμερα και ο Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος, ο οποίος υποτιμάται ακόμα απο όσους δεν γνωρίζουν για τις κινήσεις/δραστηριότητες σε αυτό τον διάδρομο που σήμερα παίζει σημαντικό ρόλο για διάφορους εμπορικούς γίγαντες στην Ευρώπη. Χωρίς να μπω σε περαιτέρω λεπτομέρειες για τον ρυθμό εμπορικών κινήσεων σε αυτό τον διάδρομο, με αυτά που γνωρίζω για την περίπτωση, νομίζω ότι με την ανανέωση και επέκταση του δικτύου που συνεχίζεται θα είναι ένας πολύ σκληρός ανταγωνιστής για τους διαδρόμους σε θάλασσα και αέρα, και η ατυχία για τους αμερικανούς είναι ότι τι μεγαλύτερο μέρος βρίσκεται σε ρωσικό έδαφος. Η Κίνα κάνει και δικές της προσπάθειες για μια σύνδεση με την ευρωπαϊκή αγορά, επειδή όμως αυτά τα πρότζεκτ είναι πολύ χρονοβόρα και πανάκριβα, η Ρωσία θα μείνει για πολλά χρόνια ο μονόδρομος.

      Υπερσιβηρικός σιδηρόδρομος

      https://el.m.wikipedia.org/wiki/Υπερσιβηρικός_σιδηρόδρομος

      https://themoscowtimes.com/articles/russian-railways-wants-to-double-cost-of-modernizing-trans-siberian-lines-31646

      Παρόλο που δεν γνωρίζω για μια εμπλοκή της Ρωσίας στον πόλεμο που γίνεται στο Αφγανιστάν, δεν το αποκλείω. Άλλωστε είναι και μια ευκαιρία να εκδικηθούν για τα προηγούμενα, απο την εποχή που οι ΗΠΑ στήριζαν τους «ιερούς πολεμιστές» του Αφγανιστάν στον αγώνα κατά της ΕΣΣΔ.

      Στην περίπτωση της Ουκρανίας κερδισμένη μέχρι στιγμής βλέπω μόνο μια Ρωσία που της δόθηκε(άθελα) η ευκαιρία να λύσει ορίστηκα τις φασαρίες που γινόταν συνέχεια για την παρουσία του ρωσικού στόλου στην Σεβαστούπολη, και απο ότι φαίνεται η Κριμαία θα παραμείνει ρωσική ακόμα και μετά απο μια υποχώρηση της δύσης απο την Ουκρανία.

      Όλες οι αυτοκρατορίες κάποτε τελειώνουν, έτσι και οι ΗΠΑ θα πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα, ότι τελειώνει η εποχή που θα παριστάνουν τον παγκόσμιο αστυνόμο.

      Εάν ενδιαφέρεστε για το βιβλίο του Robert Baer, ο τίτλος είναι «See No Evil».

      Περισσότερες πληροφορίες και μια καλή παρουσίαση με τον πρόλογο του συγγραφέα θα βρείτε στους παρακάτω συνδέσμους.

      https://en.m.wikipedia.org/wiki/See_No_Evil_(Baer_book)

      Παρουσίαση του βιβλίου στο Guardian
      https://www.theguardian.com/books/2002/jan/12/extract

      «In a way, I could almost understand Washington’s not caring. The CIA was falling into the hands of people who had never put their lives on the line to learn about terrorism in places such as Beirut. The embassy bombing for them wasn’t just ancient history; it was a distraction from their career ambitions. Why mess up a spotless record by bearing news of one of the agency’s darkest hours? I saw my job differently. If we didn’t know who we were up against, we wouldn’t know what they were capable of, and might not learn until they showed up on our shores, armed to the teeth.»
      Robert Baer, 2002

      Απάντηση
      • viper3000ad

        Τεράστιο έργο ο υπερσιβηρικός, για κακή τύχη όμως της Ρωσίας και την Κίνας τα εμπορεύματα μετά θα έπρεπε να διασχίσουν την περιοχή της Πολωνίας ή της Ουκρανίας, δύο χωρών με αυξανόμενη Αμερικανική επιρροή. Η Κίνα ξεκίνησε το πρόγραμμα της θαλάσσιας μεταφοράς προς την Ευρώπη, για αυτό έγιναν αγορές στο Λιμάνι του Άντεν στην Υεμένη και φυσικά στον δικό μας Πειραιά. Στο πλαίσιο του προγράμματος της Κίνας One-Belt One-Rode, προτάθηκε μάλιστα στην Ελλάδα η εισαγωγή στην Τράπεζα των Ασιατικών Επενδυτικών Δομών, δυστυχώς δεν έχω πληροφορίες για το σύνολο της πρότασης και τυχόν όρους.
        Επίσης ένα έργο που θα βρεί τεράστιες δυσκολίες, τόσο πολιτικά όσο και μηχανολογικά, στο ίδιο πάντα πρόγραμμα, είναι η πλεύση-σύνδεση του ποταμού Στρυμόνα με τον Δούναβη. Αν δεν κάνω λάθος, επί του θέματος έγιναν και επαφές μας με την Σερβία και την Βουλγαρία πρόσφατα. Γράφω οτι θα έχει τεράστιες δυσκολίες, εξαιτίας των αντικρουόμενων συμφερόντων των υπερατλαντικών μας φίλων, αλλά και του φαραονικού μεγέθους του. Εαν όμως τελικά γίνει, θα μιλάμε για πλήρη εμπορική παράκαμψη της Κωνσταντινούπολης και οικονομική άνθηση οχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της Βαλκανικής χερσονήσου.
        Με την πρόταση αυτή πραγματικά βλέπουμε τι σημαίνει να έχεις εμπορικό πνεύμα ! Οι Κινέζοι είναι ένας αρχαίος λαός και πράττουν με ιστορική σοφία, οχι με Trump-ιες.
        Υ.Γ) Ευχαριστώ για τα στοιχεία του βιβλίου
        Αναφορές https://en.wikipedia.org/wiki/Belt_and_Road_Initiative

      • Gunslinger32

        Σύμφωνα με διάφορες αναφορές η κινήσεις δεν επηρεάστηκαν απο την κρίση στην Ουκρανία, τουλάχιστον μέχρι στιγμής όλες η μεγάλες εταιρίες μεταφορών, συνεχίζουν κανονικά τις μεταφορές μεσο του υπερσιβηρικού. Αν και μια πρόβλεψη για το τι θα συμβεί στο μέλλον είναι δύσκολη, νομίζω ότι η Πολωνία δεν έχει και μεγάλο ενδιαφέρον για μια διακοπή, εφόσον αυτή θα άγγιζε τα τεράστια συμφέροντα της Γερμανίας, απο την οποία περνάνε, ξεκινάνε και τερματίζουν καθημερινά πάρα πολλές Κινήσεις με χιλιάδες τόνους εμπορευμάτων και εξαρτημάτων για τα εργοστάσια στην Κίνα με διάφορα εξαρτήματα, χωρίς τα οποία θα σταματούσε η παραγωγή σε πολλούς τομείς, και ειδικά στην αυτοκινητοβιομηχανία που είναι ο πιο κρίσιμος τομέας για τους γερμανούς. Νομίζω επίσης ότι η ΗΠΑ δεν έχουν πλέον την δύναμη να επιβάλουν στην Ευρώπη μια απόλυτη παύση συνεργασίας με την Ρωσία.
        Η περίπτωση με την ακύρωση της παράδοσης των Μιστράλ που προοριζόταν για το ρωσικό ναυτικό, ήταν μια εξαίρεση με μικρή σημασία και αξία συμφωνίας, στην οποία δεν υπήρξε μεγάλο πρόβλημα αποζημιώσεων. Στην διακίνηση εμπορευμάτων τέτοιων μεγεθών που γίνονται μέσο του υπερσιβηρικού όμως αλλάζουν τα πράγματα καθώς εκεί απειλούνται τεράστια συμφέροντα των ευρωπαίων και της Ασίας.
        Η πρόσφατη επίσκεψη του Ξι Γιν Πινγκ στην Γερμανία, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια σκέψης για μια περίπτωση παραίτησης των Κινέζων και ευρωπαίων απο τα οικονομικά τους συμφέροντα, ακόμα και αν αυτό προϋποθέτει μια συνεργασία με την Ρωσία, με την οποία υπάρχει ήδη συνεργασία στα ενεργειακά θέματα.

        Για την Ουκρανία νομίζω ότι ισχύει το ίδιο αν δεν θέλει να χάσει την υποστήριξη απο την Ευρώπη και ειδικά απο Γερμανία, επιπλέον δεν θα την σύμφερε ένας μεγάλος τσαμπουκάς η ένας αποκλεισμός όσο θα έχει ανάγκη το ρωσικό υγραέριο το οποίο διέκοψε επανειλημμένα η Ρωσία. Ο εφοδιασμός συνεχίστηκε μετά απο παρέμβαση/χρηματοδότηση της δύσης(Ευρώπης).

        Η Κίνα επενδύει παράλληλα στα λιμάνια, και στην σιδηροδρομική της σύνδεση με την Ευρώπη (κάτι ακούστηκε και για μέσο Τουρκίας, αλλά δεν είναι σίγουρο).

        The New Silk Road: China Launches Beijing-London Freight Train Route
        https://www.forbes.com/sites/jwebb/2017/01/03/the-new-silk-road-china-launches-beijing-london-freight-train-route/

        Ασφαλώς οι κινέζοι παρά το πολιτικό σύστημα που συνεχίζουν να συντηρούν δεν είναι ούτε τυχαίοι ούτε απρόσεκτοι ή αρχάριοι σε πολιτική και εμπόριο, όπως και στην τέχνη του πολέμου.

        Ευχαριστώ για τις πληροφορίες σχετικά με την ένωση των ποταμών στα Βαλκάνια, ομολογώ ότι δεν γνώριζα για το συγκεκριμένο έργο, η παράκαμψη της Τουρκίας στα εμπορικά θέματα μόνο θετική θα μπορούσε να είναι για την Ελλάδα, με την προυπόθεση ότι θα αξιοποιηθεί/εκμεταλευτεί σωστά αυτή η ευκαιρία.

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: