To Jane’s έμαθε ότι το σύστημα ταχείας απόκρυψης ROSY της Rheinmetall έχει δοκιμαστεί πάνω στο κύριο άρμα μάχης (MBT) Challenger 2 του βρετανικού στρατού μαζί με εξαρτήματα του συστήματος ενεργής προστασίας (APS) hard-kill «Iron Fist», των ισραηλινών αμυντικών βιομηχανιών (IMI) το οποίο επίσης ενσωματώθηκε στο άρμα.

Πραγματοποιώντας δοκιμές με πραγματικά πυρά τον Ιούνιο, το σύστημα ROSY παρουσίασε την ταχεία δημιουργία προπετάσματος καπνού για την αξιολόγηση, ολοκλήρωση και την ανάπτυξη ιδεών. Το εργαστήριο αμυντικής επιστήμης και τεχνολογίας (Dstl) προμηθεύτηκε ένα σύστημα ROSY για να εξετάσει πως μπορεί να ενσωματώσει το σύστημα απόκρυψης-προπετάσματος καπνού πάνω στο Challenger 2 ως μέρος ενός συστήματος προστασίας soft-kill και ενδεχομένως στο πλαίσιο του προγράμματος επέκτασης ζωής (LEP) του άρματος μάχης.

Το ROSY έχει σχεδιαστεί για να παρέχει απόκρυψη στα οχήματα με την εκτόξευση καπνού.

Εκτός απο το ROSY, το πρόγραμμα τεχνικής αξιολόγησης (TAP) Medusa συνεχίζει να εξελίσσει την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσαν να ενσωματωθούν οι τεχνολογίες APS στο Challenger 2, με το Πολλαπλών Λειτουργιών Σύστημα Αυτοπροστασίας (MUSS), που κατασκευάζεται απο την Hensoldt, να υποβάλλεται σε εργασίες ενσωμάτωσης μέσα στο διάρκειας τριών ετών TAP που θα υλοποιείται απο τον Μάιο του 2016 μέχρι τον Μάιο του 2019. Η εν λόγω προσπάθεια ανάπτυξης άμυνας διαγώνιων γραμμών (DLOD) θα κορυφωθεί με τις δοκιμές πραγματικών πυρών και επίσης θα οδηγήσει στην ανάπτυξη σχετικών τακτικών, τεχνικών και διαδικασιών (TTP) σχετικά με την χρήση του συστήματος.

Το Jane’s αντιλαμβάνεται ότι ειναι υπό εξέλιξη μια μελέτη ενός ξεχωριστού hard-kill APS, η οποία υλοποιείται μέσω μιας Συμφωνίας Πλαισίου για Τεχνική Υποστήριξη (FATS) Άμυνας, Εξοπλισμού και Υποστήριξης (DE&S) που επιδιώκει την παροχή δεδομένων για μια δυνητική μεγαλύτερη προμήθεια ενός παρόμοιου συστήματος. Το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτείται από το αρχηγείο του βρετανικού στρατού και υπάρχει συνεργασία με τον Όμιλό Αμυντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας (DST) της Αυστραλίας. Το σχέδιο θα αναπτύξει επίσης αξιολογήσεις περιπτώσεων ασφαλείας και ενσωμάτωσης του συστήματος.

Εκπρόσωποι των IMI μιλώντας στην διάσκεψη SMi Επιβίωση Μελλοντικών Τεθωρακισμένων Οχημάτων στο Λονδίνο, διαμοίρασαν φωτογραφίες του άρματος μάχης Challenger 2 εξοπλισμένο με την βαριά έκδοση του Iron Fist της εταιρείας, το οποίο περιελάμβανε ένα ζεύγος εκτοξευτών επί βάθρου για τους επενεργητές hard-kill που συνδέονται με ραντάρ και ογκομετρικούς αισθητήρες υπερύθρων.

9 Σχόλια

  1. Gunslinger32

    Μετά την διαπίστωση ότι η θωράκιση των βαριών αρμάτων δεν επαρκεί πραγματικά απέναντι στα φορητά αντιαρματικά όπλα, τα αναβαθμισμένα άρματα με την πρόσθετη θωράκιση και τις συσκευές ηλεκτρονικού πολέμου, επικοινωνιών και αυτοπροστασίας εμφανίζονται σαν πολεμικές μηχανές μιας εξωγήινης δύναμης. Δεν έγιναν μόνο πιο ακριβά και βαριά, αλλά και πιο περίπλοκα στην κατασκευή, υποστήριξη και στην χρήση.

    Αν το διαπίστωναν σε μια αναμέτρηση με την ΕΣΣΔ(που ευτυχώς δεν έγινε), θα ήταν μια τραγική εμπειρία και καταστροφή βιβλικών διαστάσεων για το ΝΑΤΟ(που σε αριθμούς δεν μπορούσε να φτάσει τους Σοβιετικούς).

    Απάντηση
    • ΓΑΤΑ

      Αρκετα θεωρητικο αυτο βεβαια καθως σε αριθμους αρματων η ΕΣΣΔ παντα ηταν μπροστα αλλα στα γυρω γυρω (διαθεσιμοτητες-σκοπευτικα-ηλεκτρονικα-εφοδιαστικη αλυσιδα-πυρομαχικα κλπ.) κανεις δεν γνωριζει την πραγματικη κατασταση και παραδοσιακα η ΕΣΣΔ εδινε πολυ μεγαλυτερη βαση στους αριθμους.
      Καθως περνανε τα χρονια οι αριθμοι παιζουν ολο και μικροτερη σημασια καθως ολα γινονται πιο πολυπλοκα και πιο ακριβα οπως αναφερεις

      Απάντηση
      • Gunslinger32

        Στις συνομιλίες/συζητήσεις μας εδώ είναι σίγουρα όλα θεωρία.
        Για τους ανθρώπους που πολέμησαν εναντίον των σοβιετικών κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και για εκείνους που υπηρετούσαν σε στρατιωτικές μονάδες του ΝΑΤΟ στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου (είχα την ευκαιρία να μιλήσω/συζητήσω και με τους για το θέμα δηλαδή με βετεράνους απο τον Β’ΠΠ και του ψυχρού πολέμου στο μέτωπο στην κεντρική Ευρώπη) ήταν κάτι διαφορετικό(πραγματικότητα), ακόμα και με τις διαφορές που υπήρχαν στην τεχνολογία.

        Ο σχεδιασμός του ΝΑΤΟ για χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων, και ο βομβαρδισμός πυρηνικών εργοστασίων στη Γερμανία για να σταματήσουν μια σοβιετική προέλαση προς τα δυτικά(π.χ. στο Fuldatal), δεν ήταν τυχαίος, αλλά είχε να κάνει και με τους αριθμούς που ήταν εις βάρος του ΝΑΤΟ. Δεν θα επεκταθώ σε λεπτομέρειες για να μη ξεφύγω απο το θέμα στο άρθρο, θέλησα μόνο να παρατηρήσω, ότι η τεχνολογία δεν βοηθάει πάντα ούτε είναι εγγύηση για ανωτερότητα στο πεδίο μάχης(πρακτικά παραδείγματα υπάρχουν αρκετά στην πολεμική ιστορία).

    • Ευστάθιος Παλαιολόγος

      Νομιζω, Gynslinger, οτι η διαπίστωση της… συμβατικής υπεροχής των Σοβιετικών ειναι αυτο που οδήγησε τους Αμερικανους, και λοιπους ΝΑΤΟικους,στην ανάπτυξη και εισαγωγή συστημάτων που θα ήταν σαφως ανώτερο των αντίστοιχων Σοβιετικων. Abrams, Apache κλπ ηταν η προσπαθεια αντιστάθμισης του μειονεκτηματος σε αριθμούς.
      Οι Σοβιετικοί ηταν σε διαδικασια… απάντησης αλλά επήλθε η κατάρρευση

      Απάντηση
      • Gunner

        Οι Σοβιετικοί είχαν την απάντηση για οτιδήποτε είχαν οι Ναοτικοί. Τα ΑΗ-64Α και τα Α-10 απλώς θα διαλύονταν από την τρομακτική αντιαεροπορική ομπρέλα των Σοβιετικών. Ότι και να έκαναν οι δυτικοί, δεν θα μπορούσαν να διαπεράσουν την ΑΑ ομπρέλα που προστάτευε τους σχηματισμούς του Κόκκινου Στρατού χωρίς τρομακτικές απώλειες. Όσον αφορά τα φοβερά και τρομερά Abrams, Leopard-2 & Challenger 1, αρέσει ή δεν αρέσει σε κάποιους, στο πεδίο της μάχης δεν πρόσφεραν τίποτα παραπάνω από κάποιες πιθανότητες αντιμετώπισης των σοβιετικών αρμάτων. Δεν είναι ούτε ανώτερα στο πεδίο της μάχης ούτε τίποτα άλλο. Τα αντιαρματικά αλλά και τα πυροβόλα των αρμάτων των Ρώσων, μπορούσαν να τα καταστρέψουν σε αποστάσεις μάχης μέχρι 1500 μέτρα.

        Μετά από την αποκαθήλωση των μύθων στα πεδία μαχών της Μέσης Ανατολής, ότι τα δυτικά άρματα είναι εξαιρετικά και τα Ρωσικά είναι σκουπίδια, πρέπει να ξυπνήσουν κάποιοι από την προπαγάνδα που μας ταΐζουν κάποιοι τόσα χρόνια. Το σημαντικό στο πεδίο της μάχης είναι ένα σύστημα να είναι αποτελεσματικό και ικανό να λειτουργήσει κάτω από αντίξοες συνθήκες, κάτι που πολλά σούπερ δυτικά όπλα απλώς δεν μπορούν να κάνουν χωρίς σημαντικούς πόρους. Ναι τα Ρωσικά είναι τεχνικά κατώτερα των δυτικών, ναι υστερούν σε ηλεκτρονικά και λοιπά καλούδια όμως στο πεδίο της μάχης λειτουργούν με λίγα ή με το τίποτα κάτι που δεν ισχύει για τα δυτικά Wonder Weapons.

      • Gunslinger32

        @Ευστάθιος Παλαιολόγος

        Σε κάθε περίπτωση έπρεπε να βρεθεί μια λύση, εάν ήταν πραγματικά η σωστή για εκείνη την εποχή ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ(εφόσον ευτυχώς δεν υπήρξε μια ευκαιρία για πρακτική απόδειξη με αντιπάλους τους Ρώσους και όχι τους Άραβες του κόλπου οι οποίοι δεν τα βγάζουν πέρα ούτε με τους Χούθι), και επειδή ένα τεχνολογικό πλεονέκτημα από μόνο του ακόμα και σε συνδιασμό με μια ποιοτική εκπαίδευση δεν αρκεί για να καθορίσει το αποτέλεσμα ενός πολέμου (όχι μεμονωμένων μαχών).

        Ίσως οι εμπειρίες της εποχής μας να μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως ένα παράδειγμα στο οποίο οι τεχνικά ανώτερες πλευρές(ΗΠΑ κλπ) κερδίζουν μεν τις περισσότερες μάχες, αλλά χάνουν τον πόλεμο σαν τελικό αποτέλεσμα.

        Υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως στην πρώην μεγάλη Γιουγκοσλαβία, αλλά με συγκεκριμένο κόστος και μακρόχρονες συνέπειες που απαιτούν συνεχής παραμονή/παρουσία δυνάμεων.

        Στο τεχνολογικό θέμα στον τομέα των αρμάτων σήμερα οι Ρώσοι δεν είναι τόσο πίσω όσο τους βλέπουν αρκετοί. Ειδικά στα συστήματα αυτοπροστασίας αλλά και στον αυτοματισμό βρίσκονται με τα τελευταία προϊόντα T-90 και Armata όπως και τα συστήματα αυτοπροστασίας «Arena» και «Shtora» στην κορυφή παγκόσμιος θα έλεγα. Ειδικά το Arena που υπάρχει απο τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 το οποίο ακολούθησε το προηγούμενο «Drosd» που εμφανίστηκε στις αρχές του ‘70 και θεωρείται το πρώτο σύστημα αυτοπροστασίας Hardkill παγκόσμιος σε επιχειρησιακή λειτουργεία, νομίζω ότι είναι ένα αρκετά καλό παράδειγμα για να δείξει, ότι όσο οι Ρώσοι της ΕΣΣΔ τόσο και αυτοί της εποχής μας, έχουν αρκετό ταλέντο και γνώσεις για την σχεδίαση και κατασκευή αποτελεσματικών οπλικών συστημάτων(δεν πειράζει που μερικά εμφανίζονται λίγο «χοντροκομμένα» η «απλά»).

        Η κατάρρευση της ΕΣΣΔ ήταν προφανώς όντως ένας σημαντικός παράγοντας στην στασιμότητα της ρωσικής πολεμικής βιομηχανίας, αλλά σήμερα φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί σε ένα αρκετά καλό επίπεδο.

  2. ΓΣ

    Απ’οτι φαίνεται οι «περήφανοι» Βρετανοί έχουν μείνει πίσω στα θέματα αμυντικής τεχνολογίας. Το βρετανικό άρμα μάχης Challenger 2 θα εξοπλιστεί με ένα Ισραηλινό APS, το «Iron Fist» και το γερμανικό σύστημα προπετάσματος πολυφασματικού καπνού ROSY.

    Τελικά, μετά την επιλογή του Ισραηλινού APS Trophy για το αμερικανικό άρμα μάχης M1 Abrams, Γερμανοί και Ισραηλινοί αναδεικνύονται ως οι μοναδικοί δυτικοί που έχουν εξελίξει αξιόλογα soft και hard-kill αντίμετρα για χερσαία οχήματα.

    Απάντηση
  3. Gunner

    @Ευστάθιος Παλαιολόγος

    Αναφέρομαι στο ευρύ κοινό και όχι σε γνώστες του αντικειμένου που γνωρίζουν τι παίζεται.

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αρέσει σε %d bloggers: