Φωτογραφία απο την εκπαίδευση προσωπικού της 71 Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας «ΠΟΝΤΟΣ», στον αγώνα σε αστικό περιβάλλον, στο Εθνικό Πρότυπο Κέντρο Εκπαίδευσης Αγώνα σε Αστικό Περιβάλλον (ΕΠΚΕΑΑΠ), στην Αργυρούπολη Κιλκίς. (ΓΕΣ)

Μια ομάδα ευρωβουλευτών και αξιωματούχων εργάζονται με καινοτόμο τρόπο για να παρακάμψουν την γραφειοκρατία ώστε να επιτραπεί στις στρατιωτικές δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) να έχουν περισσότερο εύκολη, και ταχύτερη επιχειρησιακή ανάπτυξη.

Την κίνηση ακολούθησε κριτική στην έννοιας της ομάδας μάχης της Ευρωπαϊκής Ένωσης [EU Battlegroup (EUBG)], η οποία διαθέτει περίπου 1500 ετοιμοπόλεμους στρατιώτες που διατίθενται από Ευρωπαϊκές χώρες, και αναλαμβάνουν κυκλική εξάμηνη υπηρεσία, απο το 2007.

Η ιδέα είχε ως στόχο να προσφέρει ταχεία ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής δύναμης, όμως ποτέ δεν χρησιμοποιήθηκε.

Σε μία καυστική επίθεση τον προηγούμενο μήνα, ο Νικ Γουιτνεϊ, ο πρώην Κεπικεφαλής της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Υπηρεσίας (EDA), είπε “οι περίφημες ομάδες μάχης δυνάμεων ταχείας αντίδρασης είναι τελειωτικά απαξιωμένες μετά τις τελευταίες αποτυχίες να αναπτυχθούν στις κρίσεις του Μάλι και της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας.”

Και στις δύο περιπτώσεις, η Γαλλία ενήργησε μόνη της.

“Αν η ΕΕ δεν προκειται να κάνει οτιδήποτε με την ΚΠΑΑ (Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης), τότε να σταματήσει να υποκρίνεται και να δώσει στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) κάποια απο την υποστήριξη που χρειάζεται καθώς αγωνίζεται να διατηρήσει επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο,” είπε ο Γουίτνεϊ.

Ωστόσο, ενας αυξανόμενος αριθμός Ευρωπαίων αξιωματούχων υποστηρίζουν πως ένα άρθρο στην Συνθήκη της Λισσαβώνας μπορεί να επιταχύνει τις επιχειρήσεις υπό τη σημαία της ΕΕ. Αντί να στηρίζεται στην δυσκίνητη δομή της, η Ε.Ε. θα μπορούσε να εφαρμόσει το Άρθρο 44.

Αυτή η διάταξη, η οποία δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων, δηλώνει πως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο μπορεί να παραδώσει μία απροσδιόριστη “αποστολή” σε μία μικρή ομάδα μελών κρατών, “τα οποία επιθυμούν και έχουν την αναγκαία ικανότητα μιας τέτοιας αποστολής.” Η “αποστολή” θα χρειάζεται την ομόφωνη έγκριση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλά μπορεί να υλοποιηθεί απο την ομάδα μελών που επιθυμούν να την πραγματοποιήσουν.

“Η ιδέα θα ήταν να επιχειρούν κάτω απο την Ευρωπαϊκή σημαία, εξ ονόματος της ΕΕ, χρησιμοποιώντας χρηματοδοτικούς μηχανισμούς της ΕΕ, αλλά εκτός της δομής σχεδιασμού της ΕΕ, η οποία προκειται να την καταστήσει ταχύτερη,” είπε ο Θιερι Τάρντι, ένας ανώτερος αναλυτής του Ινστιτούτου Μελετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για Θέματα Ασφάλειας (EUISS).

Φωτογραφία απο την εκπαίδευση προσωπικού του 595 Αερομεταφερόμενου Τάγματος Πεζικού της 71 Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας. (ΓΕΣ)

“Όλες οι πολυεθνικές δομές σχεδιασμού είναι αργές και σε αυτή την περίπτωση πάρα πολύ αργές, για παράδειγμα, την εκκένωση των υπηκόων μας απο μια Αφρικάνική χώρα εντός 72 ωρών,” είπε. Υπο το Άρθρο 44, η επιχείρηση μπορεί να ξεκινήσει αμέσως, είπε, και αν διαρκέσει περισσότερους μήνες, θα μπορούσε στην συνέχεια να γίνει μια τακτική Ευρωπαϊκή αποστολή.

Σε έγγραφο που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα, ο Ταρντι συμφώνησε πως η ανάμειξη της Γαλλίας πέρυσι στο Μάλι μπορεί να είχε γίνει μια αποστολή της ΕΕ αν είχε γίνει χρήση του Άρθρου 44, δεδομένου πως το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είχε υποστηρίσει την επιχείρηση.

Αυτό το μήνα, πολιτικοί σε μια ενδο-ευρωπαική συνάντηση στη Ρώμη μελέτησαν πως μπορεί το Άρθρο 44 να κινητοποιήσει την ιδέα της EUBG.

“Η ιδέα είναι να αναβιώσουν οι EUBG, οι οποίες κινδυνεύουν να καταρρεύσουν,” είπε ο Μάσσιμο Αρτίνι, μέλος της επιτροπής Άμυνας του Ιταλικού Κοινοβουλίου. “Ξοδεύουμε μισό δισεκατομμύριο ευρώ το χρόνο στις ομάδες. Πρέπει να τις χρησιμοποιήσουμε ή να τις καταργήσουμε,” πρόσθεσε. “Έχουμε ομάδες μάχης άλλα δεν έχουμε τα μέσα για να τις χρησιμοποιήσουμε.”

“Το Άρθρο 44 είναι ίσως η τελευταία μας ευκαιρία,” είπε ο Αρτίνι.

Έγγραφό που εγκρίθηκε απο την συνάντηση χαρακτήρισε το Άρθρο 44 “ενα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την ΕΕ στο να παρεμβαίνει σε συνθήκες κρίσεων με μεγαλύτερη ταχύτητα και ευελιξία και ενθαρρύνεται η χρήση του.”

Ο έγγραφό έκανε λόγο για συνέχεια της συνάντησης των Ευρωπαίων πολιτικών στη Ρίγα της Λετονίας την επόμενη Άνοιξη, για να αναπτυχθεί το σχέδιο. Ιταλία, Γαλλία και Ολλανδία έχουν σχηματίσει μία ομάδα εργασίας για να σχεδιάσουν μια πρόταση για την συνάντηση της Ρίγα, είπε ο Αρντίνι, προσθέτοντας πως η Γερμανία, Πολωνία και Ισπανία είναι έτοιμες να ενταχθούν στην ομάδα.

Ο Ταρντι είπε πως δεν απαιτούνται νέοι κανονισμοί ώστε να γίνει επίκληση του Άρθρου 44, αφότου ήταν ήδη στη Σύνοδο της Λισαβώνας. “Το μόνο που θα χρειαστεί είναι να το επικαλεστούν τουλάχιστον δύο χώρες,”


Στο κάτωθι βίντεο δείτε στιγμιότυπα απο την άσκηση πιστοποιήσης, με την ονομασία “Αχαλίνωτος Λέων”, διάρκειας δύο εβδομάδων, στρατιωτών του Βελγίου, Ολλανδίας, Λουξεμβούργου και Ισπανίας,  στο πεδίο ασκήσεων Grafenwoehr στην Γερμανία.

Ο Ταρντι ήταν επιφυλακτικός, ωστόσο, για την εφαρμογή του άρθρου σε ενδεχόμενη ανάπτυξη μιας EUBG, συμφωνώντας πως ταίριαζε περισσότερο σε μια τακτική ανάπτυξη στρατευμάτων απο χώρες που συμμετέχουν στην αποστολή.

“Το Άρθρο 44 στην πραγματικότητα έρχεται σε αντίθεση με την ιδέα των EUBG εξαιτίας της εξάρτησης του στις χώρες που ξεκινούν την αποστολή, και όχι στην χώρα που τυχαίνει να ειναι η ομάδα μάχης ετοιμότητας εκείνη τη χρονική στιγμή,” είπε.
“Απο την άλλη πλευρά, αν η χώρα ετοιμότητας επιθυμεί να αναπτυχθεί, τότε μπορεί να επικαλεστεί το Άρθρο 44 για λογαριασμό της.”

Ο δεύτερος αμυντικός αναλυτής είπε πως απαιτείται δράση για να διασωθούν οι ομάδες μάχης από την αποτυχία. “Έμοιαζαν σαν μια ασημένια σφαίρα, έμοιαζαν να είναι λειτουργικές και οικονομικά προσιτές,” είπε ο Αλεσαντρο Πολίτι, διευθυντής του κολεγίου Άμυνας του NATO στην Ρώμη.

“Δεν περιελάμβαναν μεγαλειώδεις ιδέες μετακινώντας εκατοντάδες στρατιωτών γύρω και οι συνεισφορές από τις χώρες ήταν συγκεκριμένες. Το πρόβλημα, ήταν οι δαπάνες,” είπε.

“Επιπλέον, υπήρχε η αγωνία απο την πλευρά χωρών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο όπου οι ομάδες μάχης θα αδυνάτιζαν το NATO, όπως επίσης και το πρόβλημα συναίνεσης μεταξύ των Ευρωπαίων.”

Οι EUBG της Ε.Ε. δεν ήταν οι μοναδικές δυνάμεις ταχείας αντίδρασης που έσβησαν μετά την λάμψη τους. Η δύναμη ταχείας επέμβασης του NATO, ξεκίνησε το 2002 μετά την προτροπή του τότε Αμερικάνου υπουργού Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ, καταφέρνοντας τίποτα περισσότερο από μια αποστολή στο Πακιστάν για την προσφορά βοήθειας στα θύματα σεισμού.

Στρατιώτες σε περίπολο μάχης. (globalmilitaryreview.blogspot.com)

Απόδοση από το Defence News.com για την Προέλαση.

Αρέσει σε %d bloggers: