Την Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019 πραγματοποιήθηκε στη ΛΑΕΔ, ημερίδα με θέμα: «Μη επανδρωμένα Οχήματα (UxV’s), Συστήματα & Τεχνολογίες».

Η ημερίδα οργανώθηκε από τη ΓΔΑΕΕ στο πλαίσιο υλοποίησης της Εθνικής Αμυντικής & Βιομηχανικής Στρατηγικής (ΕΑΒΣ), με τη συμμετοχή εκπροσώπων από τις Ένοπλες Δυνάμεις, το Υπουργείο Άμυνας της Κυπριακής Δημοκρατίας, την εγχώρια αμυντική βιομηχανία και την ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα.

Τα Γενικά Επιτελεία παρουσίασαν θέματα επιχειρησιακών απαιτήσεων, εν εξελίξει διεθνή προγράμματα, καθώς και θέματα κανονιστικού πλαισίου σχετιζόμενα με το αντικείμενο. Στη συνέχεια, εκπρόσωποι της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και της ακαδημαϊκής-ερευνητικής κοινότητας, με συναφή δραστηριότητα και εμπειρία, παρουσίασαν τεχνολογικές δυνατότητες, εξελίξεις και διαπιστώσεις από τη συμμετοχή σε συναφή προγράμματα έρευνας, τεχνολογίας και ανάπτυξης, ενόψει και των εξελίξεων αναφορικά με τις χρηματοδοτήσεις του Ευρωπαϊκού Ταμείου Άμυνας.

Στο ακροατήριο παρευρέθηκαν η Ηγεσία και στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, εκπρόσωποι της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, καθώς και ακαδημαϊκοί – ερευνητές με δραστηριότητα στο αντικείμενο των μη επανδρωμένων συστημάτων και των συναφών υποσυστημάτων / τεχνολογιών.

Στόχος είναι να διευκολυνθούν επαφές ως βάση περαιτέρω εθνικών συνεργασιών έρευνας & τεχνολογίας στον τομέα των μη επανδρωμένων οχημάτων, ο οποίος ανήκει στις κρίσιμες περιοχές ενδιαφέροντος, σύμφωνα με την ΕΑΒΣ.

Την ημερίδα προλόγισαν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος και ο Γενικός Διευθυντής της ΓΔΑΕΕ Αντιναύαρχος (εα) Κυριάκος Κυριακίδης.

About The Author

Παρατηρητής και ιστογράφος θεμάτων αμυντικής τεχνολογίας. Δεσμευμένος με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και παθιασμένος με οτιδήποτε στρατιωτικό.

6 Σχόλια

  1. Konstantinos Zikidis

    Έχοντας συμμετάσχει στην εν λόγω ημερίδα, έχω να σημειώσω ότι ήταν μία πολύ καλή προσπάθεια της ΓΔΑΕΕ να φέρει σε επαφή τα Επιτελεία, τους ακαδημαϊκούς φορείς και τις εγχώριες εταιρείες. Εάν μου επιτρέπεται (και δεν θεωρείται κολακεία, σύμφωνα με τον Κανονισμό Πειθαρχίας της ΠΑ), θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στην ΓΔΑΕΕ για τη διοργάνωση και την υλοποίηση της εν λόγω ημερίδας. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός αυτό ελπίζω να αποτελέσει εφαλτήριο για μία νέα θεώρηση και θεμέλιο για την ανάπτυξη ανάλογης προσέγγισης, με σκοπό η χώρα να καλύψει το χαμένο χρόνο στο χώρο των Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (ΜΕΑ) ή αγγλιστί Unmanned Air Vehicles (UAV).

    Μετά από αυτήν την “comme il faut” εισαγωγή, ας προχωρήσουμε σε έναν πιο οξύ αλλά αναλυτικό σχολιασμό.

    Για να είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο χώρο των ΜΕΑ, θα πρέπει να δούμε τι συμβαίνει γύρω μας. Βλέπουμε λοιπόν ότι η ανάπτυξη των ΜΕΑ όσον αφορά τις στρατιωτικές εφαρμογές έχει επιτρέψει τη χρήση τους, είτε ως φορείς όπλων (π.χ., MQ-1 Predator, Bayraktar TB2), είτε ως περιφερόμενα πυρομαχικά (loitering munition, π.χ., Harpy/Harop). Γενικότερα, ο διαχωρισμός μεταξύ των κατηγοριών UAV, UCAV, loitering munition και πυραύλων πλεύσης (cruise) είναι πλέον ασαφής.

    Η γείτων έχει αναπτύξει ολοκληρωμένη σειρά από ΜΕΑ, ενώ οσονούπω πρόκειται να αξιοποιήσει το μεγάλης κατηγορίας ΜΕΑ Akinci. Παράλληλα, έχει αναπτύξει και μεθόδους αντιμετώπισης ΜΕΑ: http://www.abc10.gr/vima/defense-and-security-knowledge-corner/782-army-recognition-turkey-uses-laser-weapon-technology-to-shoot-down-chinese-uav-wing-loong-ii-in-libya

    Τα τελευταία έτη, υπήρξαν ορισμένες θεαματικές περιπτώσεις αξιοποίησης οπλισμένων ΜΕΑ, όπως στην Ουκρανία το 2017 και στη ρωσική αεροπορική βάση Χμεϊμίμ στην Ταρτούς της Συρίας το 2018. Πάνω από όλα όμως, έχουμε την πρόσφατη επίθεση στα διυλιστήρια της Σαουδικής Αραβίας, όπου διαπιστώθηκαν σοβαρότατες ελλείψεις στην έγκαιρη προειδοποίηση αλλά και στην δυνατότητα αντιμετώπισης, παρά τις τεράστιες επενδύσεις σε υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα. Σημειώνεται ότι η εξαπόλυση πυραύλου Patriot PAC3 MSE κόστους 3 εκατ. $ δεν είναι η ενδεδειγμένη λύση εναντίον ενός ΜΕΑ ή πυραύλου πλεύσης μέγιστης αξίας μερικών δεκάδων χιλ. $.

    Ημείς βεβαίως καθεύδωμεν. Αν και είχαμε παρουσιάσει το ΜΕΑ Πήγασος στις αρχές του 1980 (ανάπτυξη ΚΕΤΑ, κατασκευή ΚΕΑ – ΕΑΒ) και αργότερα την εξέλιξή του, το ΜΕΑ Πήγασος ΙΙ, έκτοτε έχουμε εγκαταλείψει το χώρο, προφασιζόμενοι άλλωστε την κρίση.

    Φαίνεται να αγνοούμε τις σύγχρονες εξελίξεις, όπου ένας συνδυασμός μεγάλου αριθμού, χαμηλά ιπτάμενων ΜΕΑ, κατάλληλα εξοπλισμένων, ακόμα κι αν αυτά κινούνται με χαμηλή ταχύτητα, θα μπορούσε να διαπεράσει ένα σύστημα αεροπορικού ελέγχου εκμεταλλευόμενα τις εδαφικές εξάρσεις (ίσως και με κάποιο αντιπερισπασμό) και να δημιουργήσει πρόβλημα κορεσμού, επιφέροντας ζημιές σε έναν ή περισσότερους στρατηγικούς στόχους του αντιπάλου (π.χ. ραντάρ, βάσεις, Α/Φ, διαδρόμους Π/Γ). Ακόμα, η αξιοποίηση αεροχημάτων με υψηλότερες επιδόσεις, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε επίθεση αυτοκτονίας εναντίον ιπτάμενων ραντάρ, ιπτάμενων τάνκερ ή ακόμα εναντίον μαχητικών. Τέλος, ακόμα πιο σημαντικά αποτελέσματα θα είχε η ανάπτυξη και χρήση πυραύλων πλεύσης (cruise), με μεγαλύτερη πολεμική κεφαλή.

    Έτσι, έχουμε τα ακόλουθα αποτελέσματα:

    α. Από στρατιωτικής απόψεως: οι γείτονες μας στέλνουν καθημερινά ΜΕΑ, τα οποία προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε με F-16, πράγμα το οποίο σημαίνει πολλαπλάσιο κόστος, καθώς και ένα μικρό ή μεγαλύτερο ρίσκο, με αμφίβολο αποτέλεσμα. Επίσης, οδηγεί σε μυθριδατισμό… Παράλληλα, δεν έχουμε δυνατότητα αποτροπής, ενώ κατάλληλα συστήματα θα μπορούσαν να πετάξουν χαμηλά και να επιτεθούν χωρίς προειδοποίηση στον αντίπαλο, μεταφέροντας σημαντικό οπλικό φορτίο.

    β. Από ακαδημαϊκής/βιομηχανικής απόψεως: παραμένουμε οπισθοδρομικοί σε έναν τομέα που θα μπορούσαμε να αποδώσουμε. Κακά τα ψέματα: κανονικό μαχητικό δεν πρόκειται να αναπτύξουμε. Ένα σύγχρονο ΜΕΑ όμως θα μπορούσαμε…

    γ. Από οικονομικής απόψεως: η ενδεχόμενη εγχώρια ανάπτυξη ΜΕΑ θα έφερνε ανάλογες θέσεις εργασίας, υψηλού επιπέδου, βοηθώντας στην αναχαίτιση του φαινομένου braindrain και στην επακόλουθη απώλεια τεχνογνωσίας και προσωπικού.

    Οι παρουσιάσεις στην ημερίδα απέδειξαν την δυνατότητα των διαφόρων φορέων να δείξουν τις αξιόλογες δυνατότητες που διαθέτει η χώρα στον χώρο των ΜΕΑ. Όμως, διαπιστώθηκε ότι οι περισσότεροι φορείς εργάζονται ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον, με εξαίρεση π.χ. την συνεργασία της Intracom με το ΑΠΘ και την Altus. Με άλλα λόγια, φαίνεται να λείπει ο σκηνοθέτης, που θα καθορίσει το παιχνίδι, αλλά και ο παραγωγός, που θα βάλει το χρήμα. Είναι αστείο να αναμένει κανείς ότι ιδιωτικές εταιρείες ή και ακαδημαϊκοί φορείς θα χρηματοδοτήσουν από μόνοι τους την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος το οποίο θα μπορούσε να φέρει εις πέρας μία ή περισσότερες αποστολές και μετά να το επιλέξουν τα Επιτελεία… Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο.

    Επομένως, βλέπουμε ότι τα ΜΕΑ, συμπεριλαμβανομένων των οπλισμένων ΜΕΑ και των πυραύλων πλεύσης, αποτελούν ένα πεδίο δόξης λαμπρόν, στο οποίο θα μπορούσαμε (και οφείλουμε) να αποδώσουμε ως χώρα. Μπορούμε βέβαια να μην κάνουμε τίποτα, ως συνήθως… Και εδώ έρχεται το αγαπημένο μου ρητό: “Μπορείτε να συνεχίσετε να κάνετε ό,τι κάνατε. Η επιβίωση δεν είναι υποχρεωτική”. (W. Edwards Deming: You don’t need to change – Survival is not mandatory.)

    Υ/Γ 1: Εάν η ημερίδα αναφερόταν σε διάφορα εξωτικά υπεραεροπλάνα, ενδεχομένως λίγο ακριβούτσικα (βλ. F-35), πολλοί θα έσπευδαν να προμοτάρουν την ανάλογη προμήθεια, ενώ θα αντιδρούσαν έντονα στα όποια αντίθετα επιχειρήματα, λες και το κατασκευάζει η μάνα τους…. Δεν βλέπω ανάλογη διάθεση για τα UAV, τα οποία είναι αποδεδειγμένα αποτελεσματικά (βλ. Σαουδική Αραβία) και πολύ πιο οικονομικά…

    Υ/Γ 2: Εγώ πάντως έχω προειδοποιήσει: “UAVs can be a quite hard-to-detect target, while armed UAVs (UCAV – Unmanned Combat Aerial Vehicle) and loitering munitions may pose a real threat to a radar system” https://www.researchgate.net/publication/321082973_Early_Warning_Against_Stealth_Aircraft_Missiles_and_Unmanned_Aerial_Vehicles

    Απάντηση
  2. kakaouskia

    Καλησπέρα

    Για αρχή να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανάλυση. Αυτά είναι τα αγαθά που προσφέρει το ιντερνετ, την εξάπλωση της γνώσης.

    Τώρα στις απορίες 🙂

    Αναφέρετε την επίθεση στη Χμεϊμίμ. Θα ήθελα να δω αν υπάρχει καμιά ανάλυση για την απόδοση ενός ολοκληρωμένου (σε μικρογραφία) συστήματος αεράμυνας όπως αυτού που έχουν οι Ρώσοι στη Χμεϊμίμ με συστήματα που αλληλοκαλύπτονται, από ελάχιστη απόσταση μέχρι αεράμυνας θεάτρου, με καλούδια εντοπισμού και ηλεκτρονικού πολέμου κτλ ενάντια στις επιθέσεις κορεσμού που δέχονται σε σχεδόν τακτά διαστήματα.

    Αν και πιστεύω ότι σε περίπτωση πραγματικού πολέμου πλήρης έντασης, δεν θα αρκεστεί κάποιος σε απλή απόκρουση της επιθέσεως αλλά θα προσπαθήσει να προσβάλει και τις θέσεις εκτόξευσης των συστημάτων καθώς και τα μέσα καθοδήγησης – το ντρόουν μπορεί να είναι μεν μικρό / στελθ, οι πομποί / αναμεταδότες / δορυφόροι όμως…

    Όσο για την αντιμετώπιση επιθέσςεων κορεσμού, λέτε να πάμε πίσω σε λύσεις Β’ ΠΠ με εμβολοφόρα μαχητικά με ραντάρ για (βλέπε κυνηγούς V-1)

    Απάντηση
    • Konstantinos Zikidis

      Έχουν γίνει διάφορες επιθέσεις στην Βάση Χμεϊμίμ της Συρίας, η πιο εντυπωσιακή εκ των οποίων ήταν την 31-12-17, όπως έγινε γνωστό στις αρχές του 2018: https://www.thedrive.com/the-war-zone/17365/russia-confirms-syria-attack-but-denies-seven-aircraft-got-destroyed-as-photos-emerge Σε αυτήν την επίθεση, φαίνεται ότι έγιναν ζημιές σε κάποια ρωσικά αεροπλάνα. Η επίθεση έγινε με κάποια χειροποίητα αεροπλανάκια, που έφεραν εκρηκτικούς μηχανισμούς. Υποθέτω ότι κάποια καταρρίφθηκαν (π.χ., από Pantsir S1), κάποια εξουδετερώθηκαν με ηλεκτρονικό πόλεμο αλλά και κάποια βρήκαν τους στόχους τους.
      Τα χειροποίητα UCAV όμως μάλλον περιείχαν υψηλότερη τεχνολογία από όσο έδειχναν… Έτσι, αργότερα η Ρωσία κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι βοήθησε στο παιχνίδι, μπλέκοντας στην ιστορία και ένα Ρ8 που έκοβε βόλτες εντελώς τυχαία την ώρα της επίθεσης: https://www.militarytimes.com/news/2018/10/29/did-us-drones-swarm-a-russian-base-probably-not-but-that-capability-isnt-far-off/ Οι ΗΠΑ το αρνούνται αλλά μάλλον κανείς δεν πρόκειται να μας ενημερώσει με ακρίβεια για το τι συνέβη… Έκτοτε έχουν γίνει αρκετές επιθέσεις, μάλλον λιγότερο επιτυχημένες ή τουλάχιστον δεν ακούστηκε κάτι διαφορετικό: https://www.rt.com/news/466281-drone-attack-khmeimim-syria/ Ως ένα μέτρο αντιμετώπισης του θέματος, οι Ρώσοι παρεμβάλλουν το GPS σε μεγάλες περιοχές, ώστε να μην είναι δυνατή η καθοδήγηση κάποιου UCAV σε μεγάλη απόσταση.

      Για την αντιμετώπιση τέτοιων επιθέσεων θα πρέπει να υπάρχει ένα πυκνό δίκτυο ραντάρ (όπως φωνάζω εδώ και καιρό…), καθώς και πολλά SHORAD. Σημειωτέον ότι α/α συστήματα τύπου Patriot είναι “προσανατολισμένα” σε υψηλά ιπτάμενους στόχους (οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τους Patriot κυρίως ως αντιβαλλιστικά συστήματα και δευτερευόντως ως αντιαεροπορικά). Με άλλα λόγια, όπως διαπιστώθηκε περίτρανα και στην Σ. Αραβία, πολλά δυτικά α/α συστήματα έχουν περιορισμένες δυνατότητες εναντίον χαμηλά ιπτάμενων στόχων, όπως αναλύεται εδώ: https://www.thedrive.com/the-war-zone/29874/the-strike-on-saudi-oil-facilities-was-unprecedented-and-it-underscores-far-greater-issues Και όπως αρχίζουν να παραδέχονται και κάποιοι στις ΗΠΑ: “Η Σαουδική Αραβία δεν διαθέτει αεράμυνα μικρής εμβέλειας κατά UAV και πυραύλων κρουζ, επειδή οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν τέτοια συστήματα. Επίσης, δεν διαθέτει εξελιγμένα ηλεκτρονικά αντίμετρα επειδή οι ΗΠΑ δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα το αξιόλογο.” http://infognomonpolitics.blogspot.com/2019/09/blog-post_828.html

      Τα UCAV που επιτίθενται σε μεγάλη απόσταση δεν πιστεύω ότι ελέγχονται από κάποιον χειριστή, όπως και οι πύραυλοι πλεύσης. Δηλαδή ακολουθούν μία προδιαγεγραμμένη πορεία, χωρίς εκπομπές κλπ. Επομένως, δεν περιμένω να τους κάνουμε κάτι μέσω παρεμβολής, εκτός βέβαια από παρεμβολή του GPS, πράγμα όμως το οποίο έχει κι άλλες συνέπειες (υπάρχουν πολλοί πολιτικοί χρήστες, δεν είναι τόσο αστείο να κάνεις παρεμβολές στο GPS).
      Οι επιθέσεις κορεσμού δεν αντιμετωπίζονται με αεροπλάνα, ούτε ακόμα με Τ-6 με πυροβόλο (εξαιρετικά χρήσιμη επένδυση της χώρας)… Απλά δεν υπάρχει χρόνος να σηκωθούν και να έρθουν στην περιοχή ενδιαφέροντος για να εμπλέξουν τους (ενδεχομένως πάρα πολλούς) στόχους. Εάν οι απέναντι μας εξαπολύσουν κάμποσους SOM, ακόμα κι από F-4, τι θα κάνουμε; Θα περιμένουμε να (αναβαθμίσουμε και μετά να) σηκώσουμε τα Viper; Από που για να πάνε που και να κάνουν τι; Αν τους έχουμε δει βέβαια τους SOM, πράγμα σχετικό… Ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε 5 ραντάρ AR-327, για τα οποία παλεύουμε να κάνουμε FOS πιο πολλά χρόνια και από τα Μ2000…
      Επομένως, πέραν του δικτύου ραντάρ, απαιτούνται SHORAD, τα οποία θα πρέπει να διαθέτουν κατά προτίμηση και πυροβόλο, ελεγχόμενο βέβαια από ραντάρ. Μόνο έτσι υπάρχει ελπίς για αποτελεσματική και cost-effective αντιμετώπιση. (Τι ωραία που θα ήταν να είχαμε κάμποσα Αρτεμις-30 ελεγχόμενα από ραντάρ… με διπλά πυροβόλα 30mm…)

      Και βέβαια θα πρέπει να αποδεχτούμε το γεγονός ότι θα φάμε και μερικά χτυπήματα. C’ est la vie…

      Απάντηση
      • Ευστάθιος Παλαιολόγος

        Πολυ οικονομικη λυση προσφερουν οι προγραμματιζομενες βομβιδες (air burst) 40χιλ απο πολυβολα βομβιδων. Τετοια λυση εχουν παρουσιασει οι Τουρκοι και οι Γερμανοι
        Απολυτη ασφαλεια πρεπει να γινει σαφες οτι δεν υπαρχει.
        Αλλα ενας στοχος που θωρειται κρισιμος μπορει να καλυφθει απο ενα πυκνο διχτυο τετοιων οικονομικων μετρων (μαζι με ΗΠ κλπ)

  3. kakaouskia

    Καλησπέρα

    Δηλαδή χρειαζόμαστε καλά μάτια, γρήγορα αντανακλαστικά και αντοχή στα κτυπήματα. Ευκολότερο να το λές παρά να το κάνεις

    Ένα σχετικά παλαιό βίντεο, Παντσιρ εναντίων ντρόουν, από τα μάτια του ντρόουν. Αν μη τι άλλο δείχνει τη χρησιμότητα των πυροβόλων και των ιδίων συστημάτων πρόσκτησης στόχου σε ένα SHORAD

    Αν δεν απατώμαι στην αρχή του βίντεο ζητήσανε επίτηδες από τους χειριστές του Παντσιρ να αστοχήσουν για να πιάσουν κάποια πλάνα. Από το 7ο λεπτό και μετά, τα αποτελέσματα βολής χωρίς…περιορισμούς 🙂

    [youtube=https://www.youtube.com/watch?v=ta0ZLUGL75I&w=640&h=360]

    Απάντηση

ΔΕΝ επιτρέπονται απαξιωτικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί εναντίον στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του ιστοτόπου. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές. Οι απόψεις που εκφράζονται δεν αντιπροσωπεύουν εκείνες της "Προέλασης" και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

Σχολιάστε

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: